ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

 

      Υπόθεση Αρ. 3288/2024

 

30 Απριλίου, 2026

 

[X. ΜΙΧΑΗΛΙΔΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

 

Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

 

Μεταξύ:

 

 Z.F.

Αιτήτριας

 

-και-

 

Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Υπηρεσίας Ασύλου

 

Καθ’ ων η αίτηση.

 …………………….

 

Η αιτήτρια εμφανίζεται ενώπιον του Δικαστηρίου αυτοπροσώπος

 

Λώρα Βελίκοβα, Δικηγόρος της Δημοκρατίας για τους καθ' ων η αίτηση

 

[Παρούσα η κυρία Μυροφόρα Σταυρινίδου, μεταφράστρια, για πιστή μετάφραση από Αγγλικά σε Ελληνικά και αντίστροφα].

 

Α Π Ο Φ Α Σ Η

 

Χ. Μιχαηλίδου, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.:  Η αιτήτρια προσφεύγει με την παρούσα αίτηση ακυρώσεως εναντίον της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου ημερομηνίας 19/06/2024, με την οποία απορρίφθηκε το αίτημά της για παραχώρηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας.

 

Όπως προκύπτει από την Ένσταση που καταχωρήθηκε από την ευπαίδευτη συνήγορο που εκπροσωπεί τον Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, τα γεγονότα της υπό εξέταση περίπτωσης έχουν ως κατωτέρω: Η αιτήτρια είναι υπήκοος της Σιέρρα Λεόνε και στις 4/02/2022 υπέβαλε αίτηση για παραχώρηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας αφού εισήλθε παράνομα στην Κυπριακή Δημοκρατία.  Η αιτήτρια παρέλαβε Βεβαίωση Αίτησης Διεθνούς Προστασίας (Confirmations of Submission of an Application for International Protection).

 

Στις 18/6/2024 πραγματοποιήθηκε συνέντευξη της αιτήτριας από λειτουργό της Υπηρεσίας Ασύλου και της παραχωρήθηκε δωρεάν βοήθεια διερμηνέα. Ο αρμόδιος λειτουργός ετοίμασε Έκθεση-Εισήγηση προς τον Προϊστάμενο της Υπηρεσίας Ασύλου σχετικά με τη συνέντευξη της αιτήτριας. Στη συνέχεια, ο αρμόδιος εξουσιοδοτημένος από τον Υπουργό Εσωτερικών λειτουργός που εκτελεί καθήκοντα Προϊσταμένου της Υπηρεσίας Ασύλου, αφού εξέτασε την Έκθεση-Εισήγηση του αρμόδιου λειτουργού, αποφάσισε την απόρριψη της αίτησης στις 19/6/2024.

 

Στις 26/07/2024 η Υπηρεσία Ασύλου εξέδωσε επιστολή προς την αιτήτρια, στην οποία συμπεριέλαβε την απόφασή της για απόρριψη του αιτήματός της, η οποία παραλήφθηκε ιδιοχείρως από την αιτήτρια αυθημερόν, κατόπιν επεξήγησης του περιεχομένου της από διερμηνέα. Στη συνέχεια, η αιτήτρια καταχώρησε την υπό εξέταση προσφυγή εναντίον της προαναφερόμενης απορριπτικής απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου.

 

Κατά την καταχώρηση της προσφυγής, η αιτήτρια, η οποία δεν εκπροσωπείτε από δικηγόρο, καταγράφει ότι επιθυμεί να υποβάλει ένσταση κατά της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου, καθότι δεν μπορεί να επιστρέψει στη χώρα της γιατί δεν έχει οποιοδήποτε άτομο εκεί.  Η αιτήτρια μέσω της γραπτής της αγόρευσης ανέφερε ότι επιθυμεί να παραμείνει στην Κυπριακή Δημοκρατία γιατί είναι το ασφαλέστερο μέρος για την ίδια.  Ισχυρίζεται πως είναι εσφαλμένη η απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου και υποστηρίζει πως σε περίπτωση επιστροφής της θα είναι μόνη της, γιατί δεν θα έχει οποιαδήποτε άτομο στη χώρα της να αποταθεί, και πως θα πάθει κατάθλιψη.  Πρόσθετα, υποστηρίζει πως η Κύπρος είναι ασφαλής για την ίδια.  Κατά το στάδιο των διευκρινίσεων ενώπιον του Δικαστηρίου δεν θέλησε να αναφέρει οτιδήποτε επιπρόσθετο.

 

Η επαίδευτη συνήγορος των καθ΄ ων η αίτηση, με την προφορική της αγόρευση, υιοθέτησε το περιεχόμενο της Ένστασης και της Γραπτής της Αγόρευσης και πρόβαλε ότι οι λόγοι που επικαλείται η αιτήτρια τόσο στη συνέντευξη, όσο και στη Γραπτή της Αγόρευση δεν στοιχειοθετούν οποιοδήποτε καθεστώς δυνάμει του άρθρου 3 του Περί Προσφύγων Νόμου, Ν. 6 (Ι)/2000 αλλά ούτε και δυνάμει του άρθρου 19 του ιδίου Νόμου.

 

Θα πρέπει να επισημανθεί ότι, σύμφωνα με τον περί Ίδρυσης και Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμο του 2018 (Ν.73(Ι)/2018), το Διοικητικό Δικαστήριο Διεθνούς Προστασίας έχει την εξουσία να εξετάσει την παρούσα υπόθεση και επί της ουσίας. Το γεγονός αυτό, οφείλεται στο ότι η υπό εξέταση υπόθεση αφορά αίτηση που χρονικά εμπίπτει στις προϋποθέσεις του άρθρου 11 του περί Ίδρυσης και Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμου του 2018 (Ν.73(Ι)/2018), οι οποίες δίδουν στο Δικαστήριο την υποχρέωση ελέγχου νομιμότητας και ορθότητας της προσβαλλόμενης απόφασης.

 

Προχωρώ να εξετάσω τους ισχυρισμούς που προωθεί η αιτήτρια προκειμένου να διαφανεί κατά πόσον το αρμόδιο όργανο ορθά απέρριψε το αίτημά της για χορήγηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας. Θεωρώ χρήσιμο να καταγραφούν όλοι οι ισχυρισμοί που πρόβαλε η αιτήτρια σε όλα τα στάδια της εξέτασης του αιτήματός της, για να εξετάσω την ορθότητα της προσβαλλόμενης απόφασης αλλά και για να διαφανεί εάν το αρμόδιο όργανο αποφάσισε μετά από δέουσα έρευνα, ορθά, νόμιμα και εντός των πλαισίων της σχετικής νομοθεσίας.

 

Η αιτήτρια στην αίτηση που υπέβαλε στην Υπηρεσία Ασύλου, δήλωσε πως εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής της γιατί είναι ορφανή.  Ισχυρίστηκε πως έχασε τη μητέρα της και ότι μεγάλωσε με τον πατέρα της, ο οποίος απεβίωσε (ερυθρό 1, του διοικητικού φακέλου).

 

Κατά τη διάρκεια τη συνέντευξής της, η αιτήτρια δήλωσε πως είναι υπήκοος της Σιέρρα Λεόνε και ανέφερε ότι περιοχή καταγωγής και συνήθους διαμονής της στη χώρα της, ήταν η πόλη Bo (ερυθρό 25, 1Χ και  23, 4Χ, του διοικητικού φακέλου).  Η αιτήτρια δήλωσε ότι είναι ελεύθερη και ως προς το θρήσκευμα της ότι είναι χριστιανή καθολική (ερυθρό 25, 1Χ, του διοικητικού φακέλου).  Αναφορικά με το εκπαιδευτικό της υπόβαθρο, ανέφερε ότι ολοκλήρωσε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση στο σχολείο “Saint Andrews Senior Secondary School”, το οποίο βρίσκεται στη πόλη διαμονής της, την Bo και αποφοίτησε το 2018 λόγω των οικονομικών δυσκολιών που αντιμετώπιζε (ερυθρό 22, 3Χ, του διοικητικού φακέλου). Πρόσθεσε ότι μιλάει την αγγλική γλώσσα και τις διαλέκτους Krio και Maningo και ότι ανήκει στην εθνοτική ομάδα Krio (ερυθρό 22, 4Χ, 5Χ, του διοικητικού φακέλου).

 

Αναφορικά με την επαγγελματική της απασχόληση, η αιτήτρια δήλωσε ότι στη χώρα της ουδέποτε εργάστηκε ποτέ (ερυθρό 20, 3Χ, του διοικητικού φακέλου). Ανέφερε πως εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής της χωρίς να αντιμετωπίσει οποιοδήποτε πρόβλημα ή σοβαρό ζήτημα κατά το ταξίδι της.  Σε σχέση με την διαμονή της στις κατεχόμενες περιοχές της Κυπριακής Δημοκρατίας, ανέφερε ότι φοιτούσε στο “Cyprus International University” στο κλάδο της Νοσηλευτικής, αλλά διέκοψε τη φοίτησή της διότι έχασε τον πατέρα της στις 15/11/2021 και δεν μπορούσε να ανταπεξέλθει οικονομικά.

 

Σε σχέση με την οικογένεια της, ανέφερε ότι στη χώρα της διαμένει μόνο η μητριά της και ένας ετεροθαλής αδελφός της και ισχυρίστηκε πως είχε ακόμη έναν ετεροθαλή αδελφό, ο οποίος απεβίωσε το 2020.  Όπως δήλωσε, δεν γνώρισε τη μητέρα της γιατί απεβίωσε μετά τη γέννησή της.  Ανέφερε πως ο πατέρας της παντρεύτηκε ξανά και δεν είχε καλές σχέσεις η ίδια με την μητριά της, ισχυριζόμενη ότι αυτές είναι οι σχέσεις στην Αφρική μεταξύ μητριάς και κοριτσιού από άλλη μητέρα.  Επιπρόσθετα, η αιτήτρια ανέφερε ότι ο πατέρας της απεβίωσε στις 15/11/2021.  Δήλωσε επίσης ότι έχει ένα θείο, από την πλευρά της μητέρας της, ο οποίος διαμένει στην Αγγλία και δεν τον γνωρίζει

 

Η αιτήτρια ανέφερε πως εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής της και βρίσκεται στην Κυπριακή Δημοκρατία για να σπουδάσει προκειμένου να δημιουργήσει μία καλύτερη ζωή.  Όπως δήλωσε αυτός είναι και ο μόνος λόγος για τον οποίο εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής της και δεν επιθυμεί να επιστρέψει σ’αυτήν. Ισχυρίστηκε ότι ουδέποτε συνελήφθη στη χώρα καταγωγής της και ότι οι αρχές της χώρας θα της επέτρεπαν να επιστρέψει. 

 

Στη βάση των ανωτέρω ισχυρισμών, o αρμόδιος λειτουργός σχημάτισε δύο ουσιώδεις ισχυρισμούς.  Ο πρώτος, σχετικά με το ότι η αιτήτρια είναι υπήκοος της Σιέρρα Λεόνε και ο δεύτερος ισχυρισμός ότι εγκατέλειψε τη χώρα της για οικονομικού περιεχομένου λόγους.  Θα πρέπει να αναφερθεί πως όλοι οι ισχυρισμοί της αιτήτριας έχουν γίνει αποδεκτοί.

 

Κατά την αξιολόγηση κινδύνου, o αρμόδιος λειτουργός, λαμβάνοντας υπόψιν τους αποδεκτούς ουσιώδης ισχυρισμούς, την ταυτότητα, τη χώρα καταγωγής και τα προσωπικά στοιχεία της αιτήτριας, καθώς επίσης και το γεγονός ότι εγκατέλειψε τη χώρα της για να σπουδάσει, έκρινε πως δεν συντρέχουν εύλογοι λόγοι να πιστεύεται ότι σε περίπτωση που επιστρέψει στη χώρα καταγωγής της ότι θα αντιμετωπίσει δίωξη ή πραγματικό κίνδυνο σοβαρής βλάβης.

 

Κατά τη νομική ανάλυση για το προσφυγικό καθεστώς, ο αρμόδιος λειτουργός διαπίστωσε πως από τους προβαλλόμενους ισχυρισμούς της αιτήτριας διαφαίνεται ότι στο πρόσωπό της δεν συντρέχουν εκείνα τα υποκειμενικά και αντικειμενικά στοιχεία που θα μπορούσαν να στοιχειοθετήσουν βάσιμο και δικαιολογημένο φόβο δίωξης σε περίπτωση επιστροφής της στη χώρα καταγωγής της, για κάποιον από τους λόγους που αναφέρονται εξαντλητικά στο άρθρο 3 του περί Προσφύγων Νόμου, Ν. 6 (Ι)/2000 και στο άρθρο 1Α της Σύμβασης της Γενεύης του 1951.  Ο αρμόδιος λειτουργός κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η αιτήτρια δεν πληροί τις προϋποθέσεις για υπαγωγή της στο καθεστώς πρόσφυγα, ούτε όμως ότι πληροί τις προϋποθέσεις για χορήγηση καθεστώτος συμπληρωματικής προστασίας, σύμφωνα με άρθρο 19 του περί Προσφύγων Νόμου, Ν. 6 (Ι)/2000. 

 

Όπως προκύπτει από το πιο πάνω ιστορικό, η αιτήτρια δεν επικαλείται στη συνέντευξή της κανέναν απολύτως ισχυρισμό που να εμπίπτει στις προϋποθέσεις αναγνώρισης προσώπου ως πρόσφυγα, το μόνο πρόβλημα που επικαλέστηκε είναι ότι βρίσκεται στην Κυπριακή Δημοκρατία για να σπουδάσει και πως επιθυμεί να παραμείνει προκειμένου να είχαν μία καλύτερη ζωή, στοιχεία που δεν θα μπορούσαν να την εντάξουν στην έννοια του πρόσφυγα, έτσι όπως αυτή η έννοια ερμηνεύεται από τη Σύμβαση της Γενεύης του 1951 και από το άρθρο 3 του περί Προσφύγων Νόμου, Ν. 6 (Ι)/2000.

 

Σύμφωνα με την παράγραφο 62 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα Κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων που εκδόθηκε από την Ύπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες: «62.  Μετανάστης είναι το πρόσωπο που για λόγους διαφορετικούς από εκείνους που αναφέρονται στον ορισμό εγκαταλείπει οικειοθελώς τη χώρα του με σκοπό να εγκατασταθεί αλλού. Μπορεί δε να ωθείται από την επιθυμία για αλλαγή ή για περιπέτεια ή από οικογενειακούς ή άλλους προσωπικούς λόγους. Εάν ωθείται αποκλειστικά από οικονομικά κίνητρα, είναι οικονομικός μετανάστης και όχι πρόσφυγας.»

 

Στην πιο πάνω παράγραφο, το Εγχειρίδιο για τις Διαδικασίες και τα Κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων της Ύπατης Αρμοστείας των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες προβαίνει σε σαφή διάκριση μεταξύ μεταναστών και προσφύγων. Εν προκειμένω, από τους ισχυρισμούς της αιτήτριας προκύπτει ότι η μετάβασή της στην Κυπριακή Δημοκρατία έγινε με σκοπό τη φοίτηση και τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσής της, ήτοι για λόγους εκπαιδευτικούς και προσωπικής εξέλιξης. Τέτοιοι λόγοι δεν εμπίπτουν στους προβλεπόμενους από το προσφυγικό δίκαιο λόγους δίωξης, και ως εκ τούτου δεν δύνανται να θεμελιώσουν καθεστώς πρόσφυγα, αλλά συνάδουν με την έννοια του μετανάστη, όπως αυτή ερμηνεύεται στο σχετικό Εγχειρίδιο και στη νομολογία (βλ. ενδεικτικά Md Jakir Hossain v. Κυπριακή Δημοκρατία, υπόθεση αρ. 2319/2006, ημερομηνίας 16/7/2008, Barakan Petrosyan κ.α. v. Κυπριακή Δημοκρατία, υπόθεση αρ. 883/2008, ημερομηνίας 10/2/2012, Irene Ferenko

v. Κυπριακή Δημοκρατία, υπόθεση αρ. 1051/2010, ημερομηνίας 21/12/2011).

 

Είναι ξεκάθαρο τόσο από το άρθρο 3, του Ν.6(Ι)/2000, όσο και από το άρθρο 1 Α της Σύμβασης της Γενεύης του 1951, πως για να αναγνωριστεί πρόσωπο ως πρόσφυγας, θα πρέπει να αποδεικνύεται βάσιμος και δικαιολογημένος φόβος δίωξης, του οποίου τόσο το υποκειμενικό, όσο και το αντικειμενικό στοιχείο, πρέπει να εκτιμηθούν από το αρμόδιο όργανο προτού καταλήξει σε απόφαση (§37 και §38 του Εγχειριδίου για τις διαδικασίες και τα κριτήρια καθορισμού του καθεστώτος των προσφύγων, της Ύπατης Αρμοστείας των Ηνωμένων Εθνών), κάτι που βεβαίως δεν αποδείχθηκε στην υπό εξέταση υπόθεση. Ούτως ή άλλως η αιτήτρια δεν δήλωσε πως οποιοσδήποτε φορέας την εμποδίζει να διαμείνει και να διαβιώσει στη χώρα καταγωγής της.

 

Πρόσθετα, κρίθηκε από το αρμόδιο εξουσιοδοτημένο πρόσωπο που εκτελεί καθήκοντα Προϊσταμένου της Υπηρεσίας Ασύλου, ότι δεν στοιχειοθετούνται ούτε οι προϋποθέσεις του άρθρου 19 του Ν. 6 (Ι)/2000 για να παραχωρηθεί στην αιτήτρια το καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας, εφόσον δεν αποδείχθηκε ότι συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις αναφορικά με τον κίνδυνο να υποστεί σοβαρή και αδικαιολόγητη βλάβη σε περίπτωση επιστροφής στη χώρα της.

 

Για τη διαπίστωση αυτού του πραγματικού κινδύνου θα πρέπει να υπάρχουν, όπως ρητά προνοεί το άρθρο 19(1), του Ν. 6 (Ι)/2000 «ουσιώδεις λόγοι». Περαιτέρω, σοβαρή βλάβη ή σοβαρή και αδικαιολόγητη βλάβη κατά το εδάφιο (2) του άρθρου 19, του Ν. 6 (Ι)/2000 σημαίνει κίνδυνο αντιμετώπισης θανατικής ποινής, βασανιστηρίων ή απάνθρωπης ή εξευτελιστικής μεταχείρισης ή τιμωρίας ή να υπάρχει σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής ακεραιότητας αμάχου, λόγω αδιάκριτης άσκησης βίας σε καταστάσεις διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης (βλ. Galina Bindioul v. Αναθεωρητική Αρχή Προσφύγων, Υποθ. Αρ. 685/2012, ημερομηνίας 23/04/13 και Mushegh Grigoryan κ.α. v. Κυπριακή Δημοκρατία, Υποθ. Αρ. 851/2012, ημερομηνίας 22/9/2015).

 

Ο αρμόδιος λειτουργός, διεξήγαγε έρευνα για την κατάσταση ασφαλείας στον τόπο διαμονής της αιτήτριας, από την οποία προέκυψε ότι δεν υφίστατο εύλογη πιθανότητα η αιτήτρια να αντιμετώπιζε δίωξη ή πραγματικό κίνδυνο σοβαρής βλάβης. Ως εκ τούτου, κρίθηκε πως δεν πληρούνταν οι προϋποθέσεις για παραχώρηση καθεστώτος συμπληρωματικής προστασίας.  Σε κάθε περίπτωση, διεξήγαγα περαιτέρω έρευνα σχετικά με την κατάσταση ασφαλείας στον τόπο συνήθους διαμονής της αιτήτριας, σε πρόσφατες πηγές πληροφόρησης, στα πλαίσια βεβαίως της ex nunc δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου και προς εκπλήρωση της υποχρέωσης του Δικαστηρίου για έλεγχο της ορθότητας της προσβαλλόμενης απόφασης.

 

Αναφορικά με την επικρατούσα κατάσταση στη χώρα καταγωγής της αιτήτριας, επικαιροποιημένες πηγές πληροφόρησης αναφέρουν ότι οι δημοκρατικές και οικονομικές μεταρρυθμίσεις της Σιέρρα Λεόνε έχουν παρεμποδιστεί από υφιστάμενες συστημικές δυσλειτουργίες, καθώς και από τον αντίκτυπο της πανδημίας COVID-19 και της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία. Η διαφθορά, η έλλειψη λογοδοσίας, η μη τήρηση του κράτους δικαίου και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, καθώς και οι αναποτελεσματικότητες σε όλα τα διοικητικά επίπεδα, σε συνδυασμό με εξωτερικά οικονομικά σοκ, έχουν οδηγήσει σε ένα εξαιρετικά δύσκολο κοινωνικοοικονομικό περιβάλλον για τον πληθυσμό.^[1] Παλαιότερες πηγές πληροφόρησης, ελλείψει επικαιροποιημένων στοιχείων, αναφέρουν ότι η Σιέρρα Λεόνε παραμένει ευάλωτη στις οικονομικές επιπτώσεις από μια ποικιλία καταστροφών και κρίσεων, συμπεριλαμβανομένων των ετήσιων εκτεταμένων πλημμυρών, επιδημιών όπως ο Ebola και ανθρωπογενών κινδύνων όπως σοβαρές πυρκαγιές. Ως χώρα, η Σιέρρα Λεόνε εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από εκ των υστέρων βοήθεια για την αντιμετώπιση και την αποκατάσταση.^[2]

 

Σύμφωνα με προσαρμοσμένη έρευνα στη βάση δεδομένων του ACLED, για σκοπούς πληρότητας της έρευνας κατά το προηγούμενο έτος (ημερομηνία τελευταίας πρόσβασης: 30/04/2026), καταγράφηκαν δύο περιστατικά ασφάλειας στη Νότια Επαρχία της Σιέρρα Λεόνε, στην οποία ανήκει η πόλη Bo, τα οποία οδήγησαν σε μία ανθρώπινη απώλεια. Επιπλέον, στην πόλη Bo καταγράφηκε ένα περιστατικό, το οποίο δεν οδήγησε σε ανθρώπινες απώλειες κατά το ίδιο χρονικό διάστημα.^[3] Να σημειωθεί ότι ο πληθυσμός της Νότιας επαρχίας, σύμφωνα με τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία για το 2021, ανερχόταν σε 1,830,881 κατοίκους,^[4] ενώ ο πληθυσμός της πόλης Bo το 2021 ανερχόταν σε 223,075.^[5]

 

Αποτιμώντας τα προαναφερόμενα δεδομένα, δεν καταδεικνύεται εύλογη πιθανότητα η αιτήτρια να αντιμετωπίσει κατά την επιστροφή της κίνδυνο σοβαρής βλάβης, καθότι η συχνότητα περιστατικών ασφαλείας στον τελευταίο τόπο συνήθους διαμονής της, όπου αναμένεται να επιστρέψει, δεν είναι τέτοιας έντασης ώστε να διατρέχει κίνδυνο εξαιτίας και μόνο της παρουσίας της εκεί να τεθεί σε κίνδυνο η ζωή της. Εξετάζοντας περαιτέρω τις προσωπικές περιστάσεις της αιτήτριας, παρατηρώ ότι αυτή είναι ενήλικη, υγιής, με ικανοποιητική μόρφωση, πλήρως ικανή προς εργασία, χωρίς στοιχεία ευαλωτότητας.  Η αιτήτρια δεν έχει θέσει οποιαδήποτε ατομικά χαρακτηριστικά στην ενώπιον μου δικαστική διαδικασία, που να υποδηλώνουν ότι μπορεί να έχει τεθεί με οποιονδήποτε τρόπο σε δυσμενή θέση ή σε κίνδυνο δίωξης ή βλάβης.

 

Κατά πάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, δέουσα έρευνα κρίνεται από το Δικαστήριο ότι έγινε, όταν το αρμόδιο όργανο εξετάζει κάθε σχετικό με την υπόθεση γεγονός (Βλ. Motorways Ltd v. Υπουργού Οικονομικών (1999) 3ΑΑΔ 447).  Ορθή και πλήρης έρευνα θεωρείται αυτή που εκτείνεται στη διερεύνηση των ουσιωδών στοιχείων της υπόθεσης (Βλ. Νικολαΐδη v. Μηνά (1994) 3ΑΑΔ 321, Τουσούνα ν. Δημοκρατίας (2013) 3 Α.Α.Δ. 151, Χωματένος ν. Δημοκρατίας κ.α. (2 Α.Α.Δ. 120).  Η έκταση της έρευνας εξαρτάται πάντοτε από τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης (Βλ. Δημοκρατία v. Ευαγγέλου κ.α. (2013) 3ΑΑΔ 414) και το αρμόδιο όργανο οφείλει να βρει τον κατάλληλο τρόπο για να εκπληρώσει την υποχρέωσή του για επαρκή και/ή δέουσα έρευνα. 

 

Από τα στοιχεία του φακέλου που έχω ενώπιον μου, μπορεί να λεχθεί ότι αυτά βρίσκονται αναπόφευκτα πίσω από την προσβαλλόμενη απόφαση και ούτως ή άλλως διαφαίνεται η αιτιολογία της απόφασης και από το κείμενό της (Ηλιόπουλος ν. Α.Η.Κ., Α.Ε. 2452, ημερομηνίας 21.7.2000, Χρυστάλλα Συμεωνύδου κ.α. ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, Προσφυγή αρ. 911/93 κ.α., ημερ. 18.4.97).  Από το περιεχόμενο του διοικητικού φακέλου και το σύνολο το στοιχείων που τέθηκαν ενώπιον μου, κρίνω ότι ακολουθήθηκε η ορθή διερευνητική διαδικασία και ορθώς η αίτηση της αιτήτριας για αναγνώριση καθεστώτος διεθνούς προστασίας δεν έχει γίνει αποδεκτή. Οι Καθ' ων η αίτηση, στα πλαίσια εξέτασης και αξιολόγησης του αιτήματος της αιτήτριας, συνεκτίμησαν και αξιολόγησαν όλα τα στοιχεία που είχαν ενώπιον τους προτού καταλήξουν στην προσβαλλόμενη απόφαση και ενόψει των ισχυρισμών που πρόβαλε η αιτήτρια, προέβησαν στη δέουσα υπό τις περιστάσεις έρευνα.  Επιπρόσθετα, από τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον μου και από τον κατ’ ουσίαν έλεγχο που έχω διεξάγει, προκύπτει πως δεν μπορεί να χορηγηθεί στην αιτήτρια καθεστώς διεθνούς προστασίας.

 

Με βάση λοιπόν το σύνολο των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιον μου, καταλήγω ότι η προσφυγή της αιτήτριας εξετάστηκε με επάρκεια και επιμέλεια και υπήρξε επαρκής αιτιολόγηση της προσβαλλόμενης απόφασης εκ μέρους του αρμόδιου οργάνου. Το περιεχόμενο της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου, η οποία συμπληρώνεται από την αιτιολογημένη Έκθεση-Εισήγηση του αρμόδιου λειτουργού της Υπηρεσίας Ασύλου, στην οποία εκτίθενται λεπτομερώς οι λόγοι της απόρριψης του αιτήματός της, αποκαλύπτει ότι η απόφασή της είναι  απόλυτα ορθή και στα πλαίσια της σχετικής νομοθεσίας.

 

Ως εκ τούτου, η προσφυγή απορρίπτεται και η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται, με έξοδα €1000 υπέρ των καθ' ων η αίτηση, και εναντίον της αιτήτριας.

Χ. Μιχαηλίδου, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.