ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

Υπόθεση Αρ.: 3336/24

23 Απριλίου, 2026

 

[Κ. Κ. Κλεάνθους, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

 

Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

Μεταξύ:

                                                  B.M.

Αιτητού,

και

 

Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Προϊσταμένου της Υπηρεσίας Ασύλου

Καθ' ων η αίτηση

 

Ο Αιτητής εμφανίζεται αυτοπροσώπως

 

Α. Αναστασιάδη (κα), για τους Καθ' ων η αίτηση

Α Π Ο Φ Α Σ Η

Κ. Κ. Κλεάνθους, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.: Ο Αιτητής με την παρούσα προσφυγή στρέφεται κατά της απόφασης των Καθ’ ων η Αίτηση ημερομηνίας 1.8.2024 με την οποία απορρίφθηκε το αίτημα του για διεθνή προστασία.

Γεγονότα

1.             Τα γεγονότα της υπόθεσης έχουν ως ακολούθως: Ο Αιτητής κατάγεται από τη Δημοκρατία του Κονγκό. Εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του, κατά δήλωσή του στις 14.10.2021 και στη συνέχεια εισήλθε παράνομα στη Δημοκρατία στις 13.11.2021. Στις 11.2.2022, υπέβαλε αίτηση διεθνούς προστασίας. Στις 10.7.2024, πραγματοποιήθηκε συνέντευξη του Αιτητή από λειτουργό της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Υποστήριξης για το Άσυλο (στο εξής: EUAA), ο οποίος υπέβαλε Έκθεση/Εισήγηση προς τον Προϊστάμενο της Υπηρεσίας Ασύλου (στο εξής: Προϊστάμενος) για απόρριψη της αίτησης του Αιτητή. Η Εισήγηση εγκρίθηκε από τον Προϊστάμενο την 1.8.2024. Η εν λόγω απορριπτική απόφαση κοινοποιήθηκε στον Αιτητή στις 20.8.2024 και αποτελεί  το αντικείμενο της παρούσας προσφυγής.

Νομικοί Ισχυρισμοί

2.           Από την πλευρά του Αιτητή προωθήθηκε ο ισχυρισμός περί πλημμελούς αξιολόγησης των δηλώσεών του προωθώντας την ουσία της υπόθεσης και το δικαίωμά του να υπαχθεί, στη βάση των δηλώσεών του, σε καθεστώς διεθνούς προστασίας.

3.            Από την πλευρά τους, οι Καθ’ ων η αίτηση υπεραμύνονται της νομιμότητας και ορθότητας της επίδικης απόφασης, την οποία, κατά τους ίδιους, εξέδωσαν κατόπιν δέουσας έρευνας και  αντικειμενικής και αμερόληπτης εξέτασης των δηλώσεων του Αιτητή, συμπεριλαμβανομένων των προσωπικών του περιστάσεων, του κινδύνου επιστροφής και της επικρατούσας στη χώρα καταγωγής του κατάστασης ασφαλείας. Παραπέμπουν δε στα επιμέρους ευρήματά τους κατά τη διοικητική διαδικασία.

Το νομικό πλαίσιο

4.             Η Σύμβαση περί του καθεστώτος των προσφύγων, η οποία υπογράφηκε στη Γενεύη στις 28 Ιουλίου 1951 και τέθηκε σε ισχύ στις 22 Απριλίου 1954 [Recueil des traités des Nations Unies, τόμος 189, σ. 150, αριθ. 2545 (1954)], όπως συμπληρώθηκε με το Πρωτόκολλο περί του καθεστώτος των προσφύγων, το οποίο συνήφθη στη Νέα Υόρκη στις 31 Ιανουαρίου 1967 και τέθηκε σε ισχύ στις 4 Οκτωβρίου 1967 (στο εξής: Σύμβαση της Γενεύης), ορίζει, στο άρθρο 1, τμήμα Α, σημείο 2, πρώτο εδάφιο, ότι ο όρος «πρόσφυγας» εφαρμόζεται επί παντός προσώπου το οποίο, «συνεπεία δικαιολογημένου φόβου διώξεως λόγω φυλής, θρησκείας, εθνικότητος, κοινωνικής τάξεως ή πολιτικών πεποιθήσεων, ευρίσκεται εκτός της χώρας της οποίας έχει την ιθαγένεια και δεν δύναται ή, λόγω του φόβου τούτου, δεν επιθυμεί να απολαύη της προστασίας της χώρας ταύτης».

5.             Ο Κανονισμός 2 των περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Διαδικαστικών Κανονισμών του 2019, ως έχει τροποποιηθεί έχει ως ακολούθως:

«Ο Διαδικαστικός Κανονισμός του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου 1962, και οι περί της Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διαδικαστικοί Κανονισμοί (Αρ.1) Διαδικαστικοί Κανονισμοί του 2015, τυγχάνουν εφαρμογής σε όλες τις προσφυγές που καταχωρούνται στο Διοικητικό Δικαστήριο Διεθνούς Προστασίας από 18.6.2019, με τις αναγκαίες τροποποιήσεις που αναφέρονται στη συνέχεια και κατ' ανάλογη εφαρμογή των δικονομικών κανόνων και πρακτικής που ακολουθούνται και εφαρμόζονται στις ενώπιον του Διοικητικού Δικαστηρίου προσφυγές εκτός αν ήθελε άλλως ορίσει το Δικαστήριο.».

6.             Το άρθρο 11 των περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμων του 2018 έως 2026 (στο εξής: o περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμος) καθορίζει τη δικαιοδοσία του παρόντος Δικαστηρίου.

7.             Το άρθρο 3 των περί Προσφύγων Νόμων του 2000 έως 2025 (στο εξής: ο περί Προσφύγων Νόμος) καθορίζει τις προϋποθέσεις αναγνώρισης προσώπου ως πρόσφυγα.

8.             Το άρθρο 16 του περί Προσφύγων Νόμου ορίζει τα εξής:

«Υποχρεώσεις Αιτητή κατά την εξέταση της αίτησης και συναφής υποχρέωση αρμόδιων αρχών

16.-(1) Κατά την εξέταση της αίτησής του, ο Αιτητής οφείλει να συνεργάζεται με την Υπηρεσία Ασύλου με σκοπό την εξακρίβωση της ταυτότητάς του και των υπόλοιπων στοιχείων που αναφέρονται στην παράγραφο (α) του εδαφίου (2).

(2) Ιδίως, ο Αιτητής οφείλει-

(α) να υποβάλει το συντομότερο δυνατό όλα τα στοιχεία που απαιτούνται για την τεκμηρίωση της αίτησης, τα οποία στοιχεία συνίστανται σε δηλώσεις του Αιτητή και σε όλα τα έγγραφα που έχει ο Αιτητής στη διάθεσή του σχετικά με την ηλικία του, το προσωπικό του ιστορικό, καθώς και το ιστορικό των οικείων συγγενών του, την ταυτότητα, την ιθαγένεια, τη χώρα και το μέρος προηγούμενης διαμονής του, τις προηγούμενες αιτήσεις ασύλου, το δρομολόγιο που ακολούθησε, το δελτίο ταυτότητας και τα ταξιδιωτικά του έγγραφα και τους λόγους για τους οποίους ζητεί διεθνή προστασία∙ [...]».

9.             Το άρθρο 19 του περί Προσφύγων Νόμου καθορίζει τις προϋποθέσεις αναγνώρισης καθεστώτος συμπληρωματικής προστασίας.

Κατάληξη

 

10.          Ως προς τους εγειρόμενους ισχυρισμούς του Αιτητή, επισημαίνεται εκ προοιμίου ότι το παρόν Δικαστήριο, ως δικαστήριο ουσίας, εξετάζει την ενώπιόν του προσφυγή αξιολογώντας εξ υπαρχής την αίτηση του Αιτητή για διεθνή προστασία, τόσο κατά το νόμο όσο και κατ’ ουσίαν. Δεν περιορίζεται, συνεπώς, μόνο στην εξέταση της διαδικασίας και των στοιχείων κρίσης της διοικητικής αρχής που εξέδωσε την προσβαλλόμενη πράξη, αλλά εξετάζει την ουσιαστική ορθότητά της de novo και ex nunc.  (Βλ. Aπόφαση του ΔΕΕ της 3ης Απριλίου 2025, C‑283/24 [Barouk], B. F. κατά Κυπριακής Δημοκρατίας, ECLI:EU:C:2025:236, απόφαση του ΔΕΕ ημερομηνίας 29 Ιουλίου 2019, Torubarov, C-556/17, EU:C:2019:626, σκέψεις 50 έως 53 (σύμφωνα με την οποία το δικαστήριο πραγματοποιεί «πλήρη και ex nunc εξέταση τόσο των πραγματικών όσο και των νομικών ζητημάτων, ιδίως, κατά περίπτωση, εξέταση των αναγκών διεθνούς προστασίας) Έφεση κατά Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Aρ. 107/2023, Δημοκρατία ν. Q.B.T., απόφαση ημερ. 11.2.2025, Έφεση κατά Απόφασης Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Αρ. 17/2021 Janelidze ν. Δημοκρατίας, απόφαση ημερ. 21.9.2021· Έφεση κατά Απόφασης Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Αρ. 35/2023 Lubangamu ν. Δημοκρατίας, απόφαση ημερ. 5.12.2024). Ο Αιτητής αναμένεται να προβάλει, στο πλαίσιο της διοικητικής ή και της παρούσας δικαστικής διαδικασίας, τέτοιους συγκεκριμένους και ειδικούς ισχυρισμούς, οι οποίοι εν δυνάμει θα δικαιολογούσαν την υπαγωγή του στο καθεστώς διεθνούς προστασίας. Η πιο πάνω ανάλυση λόγω της έκτασης της δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου καθιστά αλυσιτελή την προβολή υποπεριπτώσεων λόγων προσφυγής π.χ. έλλειψη δέουσας έρευνας και αιτιολογίας, πλάνη, ορισμένες διαδικαστικές πλημμέλειες κατά την έκδοση της επίδικης πράξης. Εν προκειμένω, ο Αιτητής εκπροσωπούμενος και δια συνηγόρου, έχει την ευκαιρία να εκθέσει τους ισχυρισμούς του και να λάβει όλα τα δέοντα δικονομικά μέσα προς τεκμηρίωσή τους [Βλ. «Εγχειρίδιο Διοικητικού Δικαίου», Επαμεινώνδας Π. Σπηλιωτόπουλος, 14^ης Έκδοση, Νομική Βιβλιοθήκη, σ. 260, υποσημ. 72, «Εισηγήσεις Διοικητικού Δικονομικού Δικαίου, Χαράλαμπος Χρυσανθάκης, 2^η Έκδοση, Νομική Βιβλιοθήκη, σελ. 247 και Π.Δ. Δαγτόγλου, (Διοικητικό Δικονομικό Δίκαιο), σελ. 552]. Ως αλυσιτελής χαρακτηρίζεται ο λόγος προσφυγής, ο οποίος ακόμα και αν γίνει δεκτός δεν πρόκειται να οδηγήσει σε ακύρωση της προσβαλλόμενης πράξης [Βλ. Η προβολή ισχυρισμών στις διοικητικές διαφορές ουσίας, Α. Αθ. Αρχοντάκη, Νομική Βιβλιοθήκη, σ. 100].

 

11.          Συναφές εν προκειμένω είναι και το άρθρο 16 του περί Προσφύγων Νόμου και ειδικότερα τα εδάφια (2) και (3) αυτών. Από τις εν λόγω διατάξεις απορρέει καταρχάς η υποχρέωση του Αιτητή να καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια προς τεκμηρίωση της αίτησης ασύλου του. Σύμφωνα με πάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου (Βλ. ενδεικτικώς, Υπόθ. Αρ. 1721/2011, Ηοοman & Mahiab Khanbabaie v. Aναθεωρητικής Αρχής Προσφύγων, ημερ. 30.6.2016, ECLI:CY:AD:2016:D320) αποτελεί υποχρέωση του Αιτητή ασύλου να επικαλεστεί έστω και χωρίς να προσκομίσει τυπικά αποδεικτικά στοιχεία, συγκεκριμένα πραγματικά περιστατικά που του προκαλούν κατά τρόπο αντικειμενικώς αιτιολογημένο, φόβο δίωξης στη χώρα του για κάποιον από τους λόγους που αναφέρει το άρθρο 3 του περί Προσφύγων Νόμου (Βλ. επίσης νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας, αποφάσεις αρ. 1093/2008, 817/2009 και 459/2010). Εν συνεχεία ωστόσο, λόγω ακριβώς της δυσχέρειας του Αιτητή ασύλου να τεκμηριώσει με συγκεκριμένα στοιχεία την αίτησή του, γεννάται υποχρέωση της διοίκησης να συνδράμει τον Αιτητή σε αυτήν την προσπάθεια προβολής και τεκμηρίωσης των ισχυρισμών του (Βλ. Εγχειρίδιο για τις Διαδικασίες και τα Κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων της Υπάτης Αρμοστείας των Ηνωμένων Εθνών παρ. 195 επ., Βλ. επίσης αναφορικά με την ενεργό συνεργασία Απόφαση του ΔΕΕ της 22ας Νοεμβρίου 2012, Υπόθεση C‑277/11, M. M., ECLI: EU:C:2012:744, σκέψεις 63 έως 68).

 

12.          Προχωρώντας στην εξέταση της ουσίας των ισχυρισμών του Αιτητή, επισημαίνεται ότι, κατά την καταγραφή της αίτησής του για διεθνή προστασία, αυτός ανέφερε ότι εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του λόγω της ανευθυνότητας και απροσεξίας του πατέρα του, οι οποίες, κατά τους ισχυρισμούς του, δημιούργησαν ένα κλίμα ανασφάλειας, καθώς και εξαιτίας απειλών κατά της ζωής του που φέρεται να δεχόταν από τον πατέρα της συντρόφου του, ο οποίος κατείχε τον βαθμό του συνταγματάρχη, με την οποία απέκτησε μία κόρη (βλ. ερ. 12 του δ.φ.).

 

13.          Κατά το κρίσιμο στάδιο της προσωπικής του συνέντευξης, ο Αιτητής ανέφερε ότι γεννήθηκε το έτος 1999 στην περιοχή Pont-Noire και ότι κατά τα έτη 2016-2021, κατά τη διάρκεια των σπουδών του, διέμενε στην πόλη Brazaville σε πατρική ιδιοκτησία. Δήλωσε ότι είναι άγαμος και πατέρας ενός θήλεος τέκνου ηλικίας έξι ετών, το οποίο διαμένει με τη μητέρα του και πρώην σύντροφο του Αιτητή στη χώρα καταγωγής του. Αναφορικά με την πατρική του οικογένεια, ο Αιτητής δήλωσε ότι ο πατέρας του αγνοείται από το έτος 2016 και ότι η μητέρα του και η μία αδερφή του ζουν στο Pont-Noire. Ως προς το θρήσκευμα, δήλωσε ότι είναι Χριστανός Πεντηκοστιανός. Ανήκει στη φυλή Vili. Ομιλεί γαλλικά και kikongo. Ως προς το εκπαιδευτικό του υπόβαθρο, δήλωσε ότι κατέχει μεταπτυχιακό δίπλωμα στον τομέα «Transport Logistics» από το Πανεπιστήμιο Henry Lopez της πόλης Brazaville. Ως προς το επαγγελματικό του προφίλ, ισχυρίστηκε ότι ουδέποτε εργάστηκε και ότι συντηρούνταν οικονομικά από τη μητέρα του. Ο Αιτητής ισχυρίστηκε ότι εγκατέλειψε νομότυπα τη χώρα καταγωγής του στις 14.10.2021 μεταβαίνοντας αεροπορικώς στην Τουρκία μέσω Αιθιοπίας και ότι στις 13.11.2021 εισήλθε παράτυπα στη Δημοκρατία μέσω των μη ελεγχόμενων από την Κυβέρνηση της Δημοκρατίας περιοχών (βλ. ερ. 40-37).

 

14.          Αναφορικά με τους λόγους για τους οποίους εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του, κατά το στάδιο της ελεύθερης αφήγησης, ο Αιτητής δήλωσε ότι οι γονείς του έχουν μεγάλη διαφορά ηλικίας (25 έτη) και ότι ζούσαν σε οικονομική ευμάρεια χάρη στη δουλειά του πατέρα του ως μηχανικού. Ο Αιτητής δήλωσε ότι τα προβλήματα ξεκίνησαν το 2016 μετά τις προεδρικές εκλογές και τη νίκη του τρέχοντος καθεστώτος, καθώς κατά τη διάρκεια των εκλογών ο πατέρας του υποστήριξε το κόμμα της αντιπολίτευσης. Ο Αιτητής ισχυρίστηκε ότι μετά τις εκλογές ξεκίνησαν οι εξεγέρσεις, ότι ο πατέρας του ξαφνικά εξαφανίστηκε, ότι η Υπηρεσία Ασφαλείας ακολούθησε τον Αιτητή και ότι ο ίδιος εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του κατόπιν προτροπής της μητέρας του. Σε περίπτωση επιστροφής στη χώρα καταγωγής του, ο Αιτητής δήλωσε ότι φοβάται ότι θα στοχοποιηθεί λόγω της πολιτικής δραστηριότητας του πατέρα του (βλ. ερ.36).

 

15.          Σε συνέχεια διευκρινιστικών ερωτήσεων του αρμόδιου λειτουργού, ο Αιτητής δήλωσε ότι το κόμμα της αντιπολίτευσης λεγόταν «Rally for Democracy and Social Progress -RDPS» , ότι ο πατέρας του υποστήριζε οικονομικά το εν λόγω κόμμα χωρίς να είναι μέλος αυτού και ότι ο ίδιος δεν υπήρξε ποτέ μέλος κανενός κόμματος ούτε ανέπτυξε πολιτική δραστηριότητα στη χώρα καταγωγής του (βλ. ερ. 35-34).

 

16.          Στη συνέχεια, ο αρμόδιος λειτουργός έθεσε ερωτήσεις στον Αιτητή ως προς τις συνθήκες και τον χρόνο εξαφάνισης του πατέρα του, ως προς τις ισχυριζόμενες εξεγέρσεις που ανάγκασαν τον πατέρα του να φύγει, καθώς και ως προς την αντίδραση της μητέρας του και του ιδίου αναφορικά με την εξαφάνιση του πατέρα του (βλ. ερ. 34-33). Περαιτέρω, διευκρινιστικές ερωτήσεις τέθηκαν στον Αιτητή ως προς την αναζήτησή του από την Υπηρεσία Ασφαλείας και τον τρόπο που ο ίδιος και η μητέρα του πληροφορήθηκαν ότι ο Αιτητής αναζητείται. Στην ερώτηση του λειτουργού ως προς το αν η μητέρα του οχλήθηκε ποτέ από την Υπηρεσία Ασφαλείας και ως προς το αν θα μπορούσαν οι αρχές της χώρας καταγωγής του να τον προστατεύσουν, ο Αιτητής αποκρίθηκε αρνητικά (βλ. ερ. 33-32).

 

17.          Περί το τέλος της συνέντευξης, όταν επισημάνθηκε στον Αιτητή ότι κατά την καταγραφή της αίτησης διεθνούς προστασίας του επικαλέστηκε την ανευθυνότητα του πατέρα του και τις απειλές θανάτου που ελάμβανε από τον συνταγματάρχη πατέρα της συντρόφου του, ο ίδιος διευκρίνισε ότι η ανευθυνότητα του πατέρα του οφείλεται στην εξαφάνισή του και στο γεγονός ότι μετέφερε τα δικά του προβλήματα στον υιό του, ήτοι τον Αιτητή. Όσον αφορά τις ισχυριζόμενες απειλές θανάτου, ο Αιτητής διευκρίνισε ότι το ζήτημα αυτό έχει πλέον επιλυθεί (βλ. ερ. 32).

 

18.          Προς επίρρωση των ισχυρισμών του, ο Αιτητής κατέθεσε το υπ’ αριθ. 0ΑΟ267176 εθνικό διαβατήριο σε πρωτότυπη μορφή, με ημερομηνία έκδοσης 18.3.2017 και ημερομηνία λήξης 17.3.2022 (βλ. ερ. 6).

 

19.          Αξιολογώντας τους ισχυρισμούς του Αιτητή, οι Καθ' ων η αίτηση διέκριναν δύο ουσιώδεις ισχυρισμούς. Ο πρώτος αφορά στην ταυτότητα, το προφίλ και τη χώρα καταγωγής και συνήθους διαμονής του Αιτητή, ενώ ο δεύτερος αφορά στη στοχοποίησή του από τις Μυστικές Υπηρεσίες λόγω της οικονομικής υποστήριξης του κόμματος της αντιπολίτευσης «RDPS» από τον πατέρα του.

 

20.          Ο πρώτος ισχυρισμός του Αιτητή έγινε αποδεκτός από τους Καθ’ ων η αίτηση, αφού οι δηλώσεις του κρίθηκαν μεν ως συνεπείς, σαφείς και λεπτομερείς, επιβεβαιώθηκαν δε από εξωτερικές πηγές πληροφόρησης. Περαιτέρω, τα στοιχεία της ταυτότητάς του επιβεβαιώνονται από ταυτοποιητικά έγγραφα που προσκόμισε ενώπιον της Υπηρεσίας Ασύλου (βλ. ερ. 66-64).

 

21.          Στο πλαίσιο αξιολόγησης της εσωτερικής αξιοπιστίας του δεύτερου ισχυρισμού, κρίθηκε ότι ο Αιτητής δεν ήταν σε θέση να παραθέσει λεπτομερείς και συγκεκριμένες πληροφορίες ως προς την οικονομική σχέση που συνέδεε τον πατέρα του με το κόμμα της αντιπολίτευσης, παρότι η εν λόγω εμπλοκή του πατέρα του αποτέλεσε την αίτια διαφυγής του Αιτητή από τη χώρα καθώς και εν όψει του γεγονότος ότι η ανωτέρω άγνοια δεν δικαιολογείται από το υψηλό εκπαιδευτικό επίπεδο του ιδίου. Επιπλέον, κρίθηκε ότι οι απαντήσεις του Αιτητή αναφορικά με τις εξεγέρσεις που ακολούθησαν τις εκλογές χαρακτηρίζονταν από απουσία λεπτομερών, συγκεκριμένων και συνεκτικών πληροφοριών. Περαιτέρω, κρίθηκε ότι ο Αιτητής δεν ήταν σε θέση να παράσχει συγκεκριμένες πληροφορίες ως προς την αναζήτησή του από την Υπηρεσία Ασφαλείας καθώς και ως προς τον τρόπο κατά τον οποίο η μητέρα του πληροφορήθηκε ότι ο υιός της αναζητείται, περιοριζόμενος στη φράση «Είμαι ο μεγαλύτερος γιος της. Στενοχωριέται για μένα, οπότε έκανε τα πάντα για να μάθει, αλλά δεν γνωρίζει πώς το έμαθε». Όσον αφορά την εξωτερική αξιοπιστία του εν λόγω ισχυρισμού, ο αρμόδιος λειτουργός παρέθεσε μία εξωτερική πηγή πληροφόρησης ως προς την ύπαρξη του κόμματος RDPS. Κατόπιν τούτων και εν όψει της μη θεμελίωσης της εσωτερικής αξιοπιστίας του εν λόγω ισχυρισμού, ο λειτουργός απέρριψε αυτόν στο σύνολό του ως αναξιόπιστο.

 

22.          Στη βάση του μοναδικού αποδεκτού ισχυρισμού του Αιτητή, οι Καθ΄ων η αίτηση, κατά την αξιολόγηση κινδύνου, προχώρησαν σε έρευνα σε εξωτερικές πηγές πληροφόρησης αναφορικά με την επικρατούσα κατάσταση ασφαλείας στον τελευταίο τόπο διαμονής του Αιτητή, ήτοι στην πόλη Brazaville, λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι ο Αιτητής σπούδασε εκεί καθώς και το γεγονός ότι διέμενε σε πατρική ιδιοκτησία. Αφού έλαβαν υπόψη ότι δεν διεξάγεται στη Δημοκρατία του Κονγκό κάποια εσωτερική ή διεθνής ένοπλη σύρραξη, ενώ στη χώρα επικρατεί μία σχετική πολιτική σταθερότητα, όπου δεν λείπουν όμως περιστατικά βίας και εγκληματικότητας, έκριναν ότι δεν ανακύπτουν εύλογοι λόγοι να πιθανολογείται ότι κατά την επιστροφή του εκεί, ο Αιτητής θα αντιμετωπίσει δίωξη ή σοβαρή βλάβη λόγω της κατάστασης ασφαλείας.

 

23.          Στο πλαίσιο της νομικής ανάλυσης, οι Καθ’ ων η αίτηση κατέληξαν ότι δεν προκύπτει δικαιολογημένος φόβος δίωξης του Αιτητή δυνάμει του άρθρου 3(1) του περί Προσφύγων Νόμου για έναν από τους περιοριστικά εκεί αναφερόμενους λόγους δίωξης, αλλά ούτε και πραγματικός κίνδυνος σοβαρής βλάβης αυτού δυνάμει του άρθρου 19(2) του περί Προσφύγων Νόμου. Ειδικά σχετικά με ενδεχόμενη υπαγωγή του στο άρθρο 19(2)(γ) του περί Προσφύγων Νόμου, από τις πληροφορίες που παρατέθηκαν σχετικά με την κατάσταση ασφαλείας στον τόπο τελευταίας διαμονής του Αιτητή, διαπιστώθηκε ότι δεν προκύπτει η ύπαρξη ένοπλης σύρραξης σε αυτόν.  

 

24.          Κατά την ακροαματική διαδικασία που διεξήχθη στις 8.4.2026, η συνήγορος  του Αιτητή αποσύρθηκε και ο Αιτητής επέλεξε να εμφανίζεται αυτοπροσώπως. Ερωτηθείς ως προς τους λόγους για τους οποίους προσβάλλει την επίδικη απόφαση, ο Αιτητής ανέφερε ότι η αίτησή του δεν έπρεπε να απορριφθεί, καθότι εξακολουθεί να διατρέχει κίνδυνο, ο οποίος, κατά τους ισχυρισμούς του, επιβεβαιώνεται από πρόσφατα περιστατικά στη χώρα καταγωγής του. Ειδικότερα, υποστήριξε ότι, στο πλαίσιο των προεδρικών εκλογών, επιχειρείται η εξόντωση πολιτικών αντιπάλων. Παράλληλα, δήλωσε ότι οι γονείς και η αδελφή του παραμένουν στη χώρα καταγωγής, χωρίς όμως να συνδέονται με το πρόβλημα που επικαλείται, ενώ ο ίδιος επηρεάζεται λόγω της σχέσης του με τον πατέρα του. Ωστόσο, ως προς τον τελευταίο, ανέφερε ότι από το 2016 δεν έχει δώσει σημεία ζωής και αγνοεί την τύχη ή τον τόπο διαμονής του.

 

25.          Ως προς τη μητέρα και την αδελφή του, προκύπτουν αντιφάσεις αναφορικά με τον τόπο διαμονής τους. Ειδικότερα, ενώ σε προηγούμενες δηλώσεις (ερ. 39) ανέφερε ότι διαμένουν στο Pointe Noire, ενώπιον του Δικαστηρίου δήλωσε ότι η αδελφή του κατοικεί στο Sibiti, όπου είναι παντρεμένη με δήμαρχο, διατηρώντας παράλληλα κατοικία στο Pointe Noire και μετακινούμενη μεταξύ των δύο περιοχών, ενώ η μητέρα του διαμένει αλλού αλλά επισκέπτεται κατά διαστήματα το Sibiti.

 

26.          Περαιτέρω, ο Αιτητής δήλωσε ότι κατά την τελευταία πενταετία πριν την αναχώρησή του δεν αντιμετώπισε οποιοδήποτε πρόβλημα, φοιτούσε κανονικά και ζούσε χωρίς δυσχέρειες, ισχυριζόμενος όμως εκ των υστέρων ότι τελούσε υπό παρακολούθηση. Ανέφερε επίσης ότι ούτε η μητέρα ούτε η αδελφή του αντιμετώπισαν προβλήματα, καθότι δεν είχαν εμπλοκή με την κατάσταση του πατέρα του. Ως προς το οικογενειακό του υπόβαθρο, δήλωσε ότι οι γονείς του χώρισαν όταν ήταν 4-5 ετών και ότι ήταν το μόνο από τα οκτώ τέκνα που διέμενε με τον πατέρα του. Μετά την εξαφάνιση του τελευταίου το 2016, εγκατέλειψε την οικία λόγω οικογενειακών διαφορών και μετέβη στη Brazzaville για σπουδές, διαμένοντας σε οικία του πατέρα του. Ως τελευταίο τόπο συνήθους διαμονής ανέφερε την περιοχή Dolisie, όπου διέμεινε για 6-7 μήνες με σκοπό, όπως δήλωσε, να «διαγραφεί από τα ραντάρ», πριν επιστρέψει στη Brazzaville για την αναχώρησή του, ενώ κατά τη διάρκεια των σπουδών του χρηματοδοτούνταν κυρίως από τη μητέρα του.

 

27.          Από την πλευρά τους, οι Καθ’ ων η αίτηση επισημαίνουν ότι προκύπτουν ουσιώδεις αντιφάσεις μεταξύ των δηλώσεων του Αιτητή κατά τη διοικητική διαδικασία και των όσων ανέφερε ενώπιον του Δικαστηρίου, ιδίως ως προς τον τόπο διαμονής των μελών της οικογένειάς του, και υποστηρίζουν ότι δεν στοιχειοθετείται περίπτωση χορήγησης διεθνούς προστασίας, ούτε υπό τη μορφή του καθεστώτος πρόσφυγα ούτε της συμπληρωματικής προστασίας.

 

28.          Απαντώντας, ο Αιτητής υποστήριξε ότι η οικογένειά του κατάγεται από το Pointe Noire και ότι η αδελφή του εγκαταστάθηκε στο Sibiti μετά τον γάμο της το 2019, διατηρώντας ωστόσο δεσμούς με τον τόπο καταγωγής. Τέλος, αμφισβήτησε την ορθότητα καταγραφής συγκεκριμένων απαντήσεών του στη συνέντευξη (ερ. 40), επικαλούμενος εσφαλμένη ερμηνεία από τον διερμηνέα, ιδίως ως προς αναφορά σε δήθεν νόμο περί ονομάτων, και διευκρίνισε ότι κατάγεται από τη Δημοκρατία του Κονγκό με πρωτεύουσα τη Brazzaville και όχι από τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό με πρωτεύουσα την Kinshasa.

 

29.          Προχωρώντας στην de novo και ex nunc εξέταση των ενώπιόν μου δεδομένων, όπως υπαγορεύουν τα εδάφια (3) και (4) του άρθρου 11 του περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμου, κρίνεται, επί τη βάσει των ενώπιον μου στοιχείων, ότι γίνεται δεκτό το εύρημα των Καθ’ ων η αίτηση αναφορικά με τον πρώτο ουσιώδη ισχυρισμό. Το παρόν Δικαστήριο αξιολογεί τους προβληθέντες ισχυρισμούς στην βάση των κοινώς αποδεκτών δεικτών αξιοπιστίας.[1]

 

30.          Συγκεκριμένα, ως προς τον πρώτο ουσιώδη ισχυρισμό του Αιτητή, διαπιστώνεται ότι ο Αιτητής υπήρξε σαφής ως προς τα προσωπικά του στοιχεία. Η αξιοπιστία του εν λόγω ισχυρισμού εδραιώνεται περαιτέρω και από τις εξωτερικές πηγές πληροφόρησης, οι οποίες εντοπιζονται στο διοικητικό φάκελο και από το διαβατήριό του.  

 

31.          Όσον αφορά τον δεύτερο ουσιώδη ισχυρισμό του Αιτητή, περί δίωξής του εκ της πολιτικής δράσης του πατέρα του, το παρόν Δικαστήριο συντάσσεται με την κατάληξη των Καθ’ ων η αίτηση υπέρ της απόρριψής του. Ειδικότερα, επιβεβαιώνεται, και στη βάση των δηλώσεών του κατά τη δικαστική διαδικασία, ότι ο Αιτητής δεν ήταν σε θέση να παραθέσει επαρκείς λεπτομέρειες αναφορικά με τη δράση του πατέρα του στο εν λόγω κίνημα, ούτε και να καταδείξει συγκεκριμένους λόγους για τους οποίους ο ίδιος θεωρεί ότι διώκεται εξαιτίας της προηγηθείσας δράσης του πατέρα του. Περαιτέρω, ο πατέρας του, ως προς τον οποίο ο ίδιος ο Αιτητής ανέφερε ότι δεν είχε οποιαδήποτε επικοινωνία από το 2016, φαίνεται, κατά τους ισχυρισμούς του, να εγκατέλειψε την οικία του ήδη από το ίδιο έτος, ενώ ο Αιτητής δήλωσε ότι εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του το 2021. Τα εν λόγω χρονικά δεδομένα, σε συνδυασμό με την αδυναμία του Αιτητή να περιγράψει σαφή και συγκεκριμένα γεγονότα από τα οποία να προκύπτει η κατ’ ισχυρισμόν δίωξή του, αποδυναμώνουν ουσιωδώς την αξιοπιστία του. Αντιθέτως, οι αναφορές του περί της δίωξής του διατυπώνονται με ιδιαίτερα γενικούς και αόριστους όρους. Ως εκ τούτου, δεν κρίνεται αξιόπιστος ο ισχυρισμός του ότι διώκεται από πολιτικούς αντιπάλους του κόμματος στο οποίο ανήκε ο πατέρας του, καθότι τόσο οι ισχυρισμοί του αναφορικά με τη δράση του πατέρα του όσο και εκείνοι που αφορούν τον κίνδυνο που ο ίδιος φέρεται να διατρέχει παραμένουν σε υπερβολικά γενικό επίπεδο, χωρίς παράθεση οποιουδήποτε συγκεκριμένου και επαρκώς τεκμηριωμένου περιστατικού.

 

32.          Ως προς την εξωτερική αξιοπιστία των δηλώσεων του Αιτητή, το Δικαστήριο ανέτρεξε στις κάτωθι πηγές πληροφόρησης αναφορικά με την πολιτική κατάσταση στη χώρα καταγωγής του Αιτητή και την ύπαρξη του κόμματος το οποίο υποστήριζε οικονομικά ο πατέρας του Αιτητή κατά τους ισχυρισμούς του τελευταίου και το οποίο, κατά τους ισχυρισμούς του Αιτητή, ανήκει στην αντιπολίτευση. Ειδικότερα, ανευρέθησαν τα εξής:

 

33.          Το κόμμα RDPS (Rassemblement pour la démocratie at le progrés Social) ιδρύθηκε το 1990 από τον Jean-Pierre Thystère-Tchicaya.[2] Στις 10 Αυγούστου 2002 ο Πρόεδρος του RDPS, Jean-Pierre Thystère-Tchicaya, εξελέγη ομιλητής της Βουλής των Αντιπροσώπων. Η έκθεση του UK Home Office του Οκτωβρίου του 2003 αναφέρει ότι εκείνο το χρονικό διάστημα το RDPS υποστήριζε το κυβερνητικό κόμμα PCT (Κονγκολέζικο Εργατικό Κόμμα, «Congolese Party of Labour» στην αγγλική, «Parti Congolais du Travail» στη γαλλική) του Sassou-Nguesso.[3] Το ειδησεογραφικό πρακτορείο «Agence d’Information d’Afrique Centrale», σε άρθρο που δημοσιεύτηκε στις 8.2.2016, εν όψει των εκλογών στις οποίες αναφέρεται ο Αιτητής, το κόμμα RDPS δήλωσε την υποστήριξή του προς την εκλογή του Denis Sassou N’Guesso[4], Προέδρου της χώρας από το έτος 1997 έως και σήμερα για πέντε συνεχόμενες θητείες, κατόπιν των πρόσφατων εκλογών που διεξήχθησαν στις 17.3.2026.[5]

 

34.          Η πρόσφατη έκθεση του «Bertelsmann Stiftung» η οποία καλύπτει το χρονικό διάστημα 1.2.2023 έως 31.1.2025 αναφέρει ότι ο Sassou Nguesso  και το κυβερνών Κονγκολέζικο Εργατικό Κόμμα (PCT) έχουν εδραιώσει και επεκτείνει την κυριαρχία τους στο πολιτικό σύστημα της Δημοκρατίας του Κονγκό. Η επανεκλογή του Sassou Nguesso  το 2021, ακολουθούμενη από συντριπτικές νίκες του PCT στις βουλευτικές εκλογές του 2022 και του 2023, εδραίωσε την κυριαρχία του PCT σε όλους τους κλάδους της κυβέρνησης. Οι συνταγματικές τροποποιήσεις του 2015 κατάργησαν τα όρια ηλικίας και θητείας, επιτρέποντας στον Sassou Nguesso  να διεκδικήσει την επανεκλογή του το 2016, το 2021 και ξανά το 2026. Τα όρια θητείας θα επανεισαχθούν μόνο το 2031. Η αντιπολίτευση μποϊκοτάρισε τόσο τις προεδρικές εκλογές του 2021 όσο και τις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2022, ενώ η αντιπολίτευση κέρδισε μόλις μία έδρα στις για τη Γερουσία του 2023.[6] Συνεπώς με βάση τις ανωτέρω πηγές, προκύπτει ότι το κόμμα στο οποίο φέρεται ο πατέρας του Αιτητή να συμμετείχε είναι κόμμα που συντάσσεται με την υφιστάμενη κυβέρνηση και δεν αποτελεί αντιπολιτευόμενο σχηματισμό.

 

35.          Ως προς το γενικότερο φαινόμενο των πολιτικών διώξεων, ως αναφέρει η 2023 έκθεση του Υπουργείου Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών, δημοσιευθείσα τον Απρίλιο του 2024, ενώ η κυβέρνηση ισχυριζόταν ότι δεν υπήρχαν πολιτικοί κρατούμενοι, αξιόπιστες οργανώσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα και διεθνείς παρατηρητές ισχυρίστηκαν ότι η κυβέρνηση συνέλαβε ή φυλάκισε άτομα αποκλειστικά ή κυρίως λόγω των πολιτικών τους πεποιθήσεων.[7] Σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα διαθέσιμα στοιχεία, μιας έκθεσης της Αποστολής των Ηνωμένων Εθνών στην Brazzaville, βασισμένη σε πληροφορίες που συγκεντρώθηκαν από εγχώριες ΜΚΟ, χρονολογίας 2020, 24 άτομα ήταν υπό κράτηση για πολιτικούς λόγους.[8] Οι πρώην υποψήφιοι για την προεδρία Andre Okombi Salissa και Jean-Marie Michel Mokoko παρέμεναν στη φυλακή.[9] Ως αναφέρεται στην πιο πρόσφατη έκθεση της Διεθνούς Αμνηστίας που αφορά τα γεγονότα του 2024, η Ομάδα Εργασίας των Ηνωμένων Εθνών για την Αυθαίρετη Κράτηση δήλωσε ότι η κράτησή τους ήταν αυθαίρετη.[10]

 

36.          Η 2024 έκθεση του FreedomHouse αναφέρει ότι ορισμένες φορές, η εγγραφή πολιτικών κομμάτων απορρίπτεται χωρίς αιτιολογία.[11] Το 2020, η κυβέρνηση ανέστειλε τη λειτουργία ορισμένων κομμάτων, μεταξύ των οποίων και το United for Congo (UPC), αποκλείοντας αυτά από τον κατάλογο των εγκεκριμένων κομμάτων.[12] Η 2025 έκθεση του ίδιου οργανισμού σημειώνει ότι η κυβέρνηση του Denis Sassou Nguesso διατηρεί σχεδόν αδιάκοπα την εξουσία για πάνω από 40 χρόνια, καταστέλλοντας σκληρά την αντιπολίτευση.[13] Η 2024 έκθεση επισημαίνει ότι η κυβέρνηση του Nguesso χρησιμοποιεί συστηματικά τις στρατιωτικές και αστυνομικές δυνάμεις για να εκφοβίζει τους πολίτες.[14] Οι ανωτέρω πηγές καταδεικνύουν ότι οι πολιτικές διώξεις αποτελούν υπαρκτό μεν φαινόμενο στη χώρα καταγωγής του Αιτητή με τις διώξεις ωστόσο να αφορούν σε πρόσωπα υψηλού προφίλ.

 

37.          Συνεπώς, λαμβανομένων υπόψη αφενός των ουσιωδών ελλείψεων εσωτερικής αξιοπιστίας των δηλώσεων του Αιτητή και αφετέρου των αντικειμενικών στοιχείων περί της πραγματικής πολιτικής τοποθέτησης του εν λόγω κόμματος ως συντασσόμενου με την κυβερνητική εξουσία, το Δικαστήριο κρίνει ότι ο επίμαχος ισχυρισμός δεν τεκμηριώνεται επαρκώς, καθόσον η απλή επιβεβαίωση της ύπαρξης του κόμματος δεν αρκεί, άνευ συγκεκριμένων και εξατομικευμένων περιστατικών, για τη θεμελίωση βάσιμου φόβου δίωξης στο πρόσωπο του Αιτητή.

 

38.          Προχωρώντας στην αξιολόγηση του κινδύνου που ενδέχεται να διατρέχει ο Αιτητής στη βάση του μόνου αποδεκτού του ισχυρισμού, πέραν των όσων ο ίδιος δήλωσε και τα οποία απορρίφθηκαν ανωτέρω, σημειώνεται ότι ο Αιτητής δεν επικαλέστηκε αρχικώς οποιονδήποτε πρόσθετο ή ανεξάρτητο κίνδυνο απορρέοντα από το προσωπικό του προφίλ ή τις ιδιαίτερες περιστάσεις του.

 

39.          Σε κάθε περίπτωση, επισημαίνεται ότι περίπου τα τρία τέταρτα του πληθυσμού της Δημοκρατίας του Κονγκό είναι Χριστιανοί, με το ένα τρίτο αυτών να ανήκουν στο δόγμα του Ρωμαιοκαθολικισμού. Η προτεσταντική κοινότητα περιλαμβάνει μέλη της Ευαγγελικής Εκκλησίας του Κονγκό. Υπάρχουν επίσης ανεξάρτητες αφρικανικές εκκλησίες[15].  Συνεπώς δεν προκύπτει οποιοσδήποτε κίνδυνος απορρέων εκ της θρησκευτικής του ταυτότητας.

 

40.          Ομοίως ως προς τη φυλετική του ταυτότητα, η φυλή Vili αποτελεί μία εθνοτική ομάδα της Κεντρικής Αφρικής, η οποία εντοπίζεται στη Δημοκρατία του Κονγκό, τη νοτιοδυτική Γκαμπόν, την Αγκόλα και τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό.[16] Περίπου οι μισοί κάτοικοι του Κονγκό ταυτίζονται με τη φυλή Kongo, στις κυριότερες υποομάδες της οποίας συγκαταλέγονται οι Sundi, Kongo, Lali, Kougni, Bembe, Kamba, Dondo, Vili, and Yombe.[17]

 

 

41.          Ως προς την κατάσταση ασφαλείας στη χώρα και στο τόπο συνήθους διαμονής του Αιτητή ειδικότερα, σύμφωνα με την πλατφόρμα ACLED (The Armed Conflict Location & Event Data Project), το επίπεδο κινδύνου στη Δημοκρατία του Κονγκό χαρακτηρίζεται ως «χαμηλό/ ανενεργό» (low/inactive).[18] Περαιτέρω, σύμφωνα με την πλατφόρμα «Uppsala Conflict Data Program» η οποία παρέχει στοιχεία όσον αφορά την οργανωμένη βία κατά τα τελευταία 40 έτη και λειτουργεί στο πλαίσιο του «Department of Peace and Conflict Research» του Πανεπιστημίου της Uppsala[19], το έτος 1993, κατά το οποίο ξεκίνησε η διαδικασία εκδημοκρατισμού της χώρας, ξεκίνησαν και οι ένοπλες συγκρούσεις, ενώ το 2003 διαφάνηκαν τα πρώτα σημάδια ειρήνης. Από τον Οκτώβριο του 2005, σημειώθηκε σημαντική βελτίωση της κατάστασης ασφαλείας στη χώρα. Εν όψει των προεδρικών εκλογών του Μαρτίου 2016 και της πρόθεσης του Προέδρου Sassou-Nguessou να διεκδικήσει την τρίτη θητεία στην προεδρία της χώρας, η πολιτική κατάσταση εντάθηκε και πραγματοποιήθηκαν διαδηλώσεις στην Brazaville, κατά τη διάρκεια των οποίων σημειώθηκαν περιστατικά αστυνομικής βίας σε βάρος των διαδηλωτών.[20] Η εν λόγω πλατφόρμα δεν περιλαμβάνει δεδομένα που να αφορούν το έτος 2017 και εξής.[21] Παρομοίως, στην πλατφόρμα «International Crisis Group» δεν περιλαμβάνονται δεδομένα που να αφορούν το έτος 2019, γεγονός που καταδεικνύει ότι την απουσία ένοπλης σύρραξης στη Δημοκρατία του Κονγκό.[22]

 

42.          Αναφορικά με τα περιστατικά ασφαλείας, σύμφωνα με τα πρόσφατα δεδομένα της βάσης δεδομένων ACLED (The Armed Conflict Location & Event Data Project), κατά το τελευταίο έτος (με ημερομηνία τελευταίας ενημέρωσης τις 10.4.2026), στην πόλη Brazzaville της Δημοκρατίας του Κόγκο καταγράφηκαν 9 περιστατικά ασφαλείας, μεταξύ των οποίων διαδηλώσεις και περιστατικά πολιτικής βίας, τα οποία προκάλεσαν 14 θανάτους.[23] Σημειώνεται ότι ο πληθυσμός της πόλης Brazzaville, η οποία αποτελεί τόπο τελευταίας διαμονής στην χώρα καταγωγής του Αιτητή, καταγράφεται στους 2.145.783 κατοίκους σύμφωνα με την πιο πρόσφατη επίσημη καταμέτρηση του 2023.[24] Υπό το φως των ανωτέρω ποιοτικών και αριθμητικών δεδομένων, δεν διαπιστώνεται οποιοσδήποτε κίνδυνος για τον Αιτητή ένεκα της κατάστασης ασφαλείας στον τόπο προηγουμένης διαμονής του.

43.          Υπό το φως της ανωτέρω ανάλυσης κινδύνου, δεν δικαιολογείται η υπαγωγή του Αιτητή στο καθεστώς του πρόσφυγα, καθώς δεν τεκμηριώθηκε η συνδρομή βάσιμου φόβου δίωξης για τους λόγους που εξαντλητικά αναφέρονται στο άρθρο 3 του περί Προσφύγων Νόμου.

44.          Ως εκ τούτου, στην προκειμένη περίπτωση λαμβάνοντας υπόψη και το προσωπικό προφίλ του Αιτητή, ως αυτό έγινε αποδεκτό και ειδικότερα ότι ο Αιτητής είναι νεαρός, υγιής, ικανοποιητικού μορφωτικού επιπέδου, με υποστηρικτικό δίκτυο στη χώρα του, χωρίς οποιαδήποτε ένδειξη ευαλωτότητας ή αποδεδειγμένο περιστατικό παρελθούσας δίωξης, κρίνεται πως σε συνάρτηση με τις παρατεθείσες πληροφορίες από εξωτερικές πηγές πληροφόρησης σχετικά με την τρέχουσα κατάσταση ασφαλείας στον τόπο καταγωγής και συνήθους διαμονής του στη χώρα καταγωγής του, δεν πιθανολογείται ότι σε περίπτωση επιστροφής του εκεί, θα εκτεθεί  ευλόγως σε κίνδυνο.

45.          Υπό το φως της ανωτέρω ανάλυσης κινδύνου, δεν δικαιολογείται η υπαγωγή του Αιτητή στο καθεστώς του πρόσφυγα, καθώς δεν τεκμηριώθηκε η συνδρομή βάσιμου φόβου δίωξης για τους λόγους που εξαντλητικά αναφέρονται στο άρθρο 3 του περί Προσφύγων Νόμου.

46.          Ούτε επίσης τεκμηριώνεται, η υπαγωγή του στο καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας (άρθρο 19 του περί Προσφύγων Νόμου), καθώς ο Αιτητής δεν τεκμηριώνει, αλλά και από τα ενώπιόν μου στοιχεία δεν προκύπτει ότι εάν επιστρέψει στη χώρα ιθαγένειάς του, θα αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο να υποστεί σοβαρή βλάβη.

47.          Ειδικότερα, στην προκείμενη περίπτωση από το προαναφερόμενο ιστορικό του Αιτητή δεν προκύπτει, ότι ενόψει των προσωπικών του περιστάσεων, πιθανολογείται να εκτεθεί σε κίνδυνο βλάβης συγκεκριμένης μορφής [βλ. απόφαση της 17.2.2009, C-465/07, ECLI:EU:C:2009:94, Elgafaji, σκέψη 32)], ότι αυτός διατρέχει κίνδυνο σοβαρής βλάβης, λόγω θανατικής καταδίκης ή εκτέλεσης, βασανιστηρίων, απάνθρωπης ή εξευτελιστικής μεταχείρισης ή τιμωρίας σε περίπτωση επιστροφής της στη χώρα καταγωγής της [βλ. άρθρο 19(2)(α) και (β)]. 

48.          Ούτε εξάλλου, προκύπτει ότι συντρέχει αδιακρίτως ασκούμενη βία στον τελευταίο τόπο διαμονής του Αιτητή, ο βαθμός της οποίας να είναι τόσο υψηλός, ώστε να υπάρχουν ουσιώδεις λόγοι να εκτιμηθεί ότι ο προσφεύγων, ακόμα κι αν ήθελε υποτεθεί ότι θα επιστρέψει στη συγκεκριμένη γεωγραφική περιοχή, θα αντιμετωπίσει, λόγω της παρουσίας του και μόνον στο έδαφος αυτής της περιοχής, πραγματικό κίνδυνο να εκτεθεί στην εν λόγω απειλή (βλ. άρθρο 19(2)(γ) απόφαση της 17.2.2009, C-465/07, ECLI:EU:C:2009:94  Elgafaji, σκέψη 43).

49.          Σημειώνεται συναφώς ότι «το καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας, αναγνωρίζεται σε οποιοδήποτε αιτητή, ο οποίος δεν αναγνωρίζεται ως πρόσφυγας ή σε οποιοδήποτε αιτητή του οποίου η αίτηση σαφώς δε βασίζεται σε οποιουσδήποτε από τους λόγους του εδαφίου (1) του άρθρου 3, αλλά σε σχέση με τον οποίο υπάρχουν ουσιώδεις λόγοι να πιστεύεται ότι, εάν επιστρέψει στη χώρα ιθαγένειάς του, θα αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο να υποστεί σοβαρή βλάβη και δεν είναι σε θέση ή, λόγω του κινδύνου αυτού, δεν είναι πρόθυμος, να θέσει τον εαυτό του υπό την προστασία της χώρας αυτής». Ως  «σοβαρή» ή «σοβαρή και αδικαιολόγητη βλάβη» ορίζεται δυνάμει του άρθρου 19(2)(γ) ως «σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής ακεραιότητας αμάχου, λόγω αδιάκριτης άσκησης βίας σε καταστάσεις διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης».

50.          Ως προς τον όρο διεθνής ή εσωτερική ένοπλη σύρραξη, το ΔΕΕ, διευκρίνισε ότι της έννοιας της εσωτερικής ένοπλης συρράξεως, η σημασία και το περιεχόμενο των όρων αυτών πρέπει να καθορίζονται, κατά πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, σύμφωνα με το σύνηθες νόημά τους στην καθημερινή γλώσσα, λαμβανομένου υπόψη του πλαισίου εντός του οποίου αυτοί χρησιμοποιούνται και των σκοπών που επιδιώκει η ρύθμιση στην οποία εντάσσονται (αποφάσεις της 22ας Δεκεμβρίου 2008, C‑549/07, Wallentin-Hermann, Συλλογή 2008, σ. I‑11061, σκέψη 17, και της 22ας Νοεμβρίου 2012, C‑119/12, Probst, σκέψη 20). Υπό το σύνηθες νόημά της στην καθημερινή γλώσσα, η έννοια της εσωτερικής ένοπλης συρράξεως αφορά κατάσταση στην οποία οι τακτικές δυνάμεις ενός κράτους συγκρούονται με μία ή περισσότερες ένοπλες ομάδες ή στην οποία δύο ή περισσότερες ένοπλες ομάδες συγκρούονται μεταξύ τους. (Βλ.  απόφαση της 30ής Ιανουαρίου 2014, Diakité, C-285/12, EU:C:2014:39, σκέψεις 27 και 28). Με βάση την ανωτέρω ανάλυση, δεν λαμβάνει χώρα ένοπλη σύρραξη στην Brazaville, τόπο καταγωγής και συνήθους διαμονής του Αιτητή. Ως εκ τούτου, παρέλκει η οποιαδήποτε άλλη εξέταση των συστατικών στοιχείων της υπό εξέταση διάταξης.

51.          Ενόψει των ανωτέρω ποιοτικών και ποσοτικών χαρακτηριστικών, δεν είναι δυνατό η επικρατούσα κατάσταση στον τόπο συνήθους διαμονής του Αιτητή, ήτοι στην Brazaville, να χαρακτηριστεί ως κατάσταση αδιάκριτης βίας λόγω ένοπλης σύρραξης η οποία εξικνείται σε τέτοιο βαθμό ώστε ο Αιτητής μόνο λόγω της παρουσίας του εκεί να έρχεται αντιμέτωπος με πραγματικό κίνδυνο σοβαρής βλάβης εντός του πλαισίου του άρθρου 19(2)(γ) του περί Προσφύγων Νόμου. Περαιτέρω, ο Αιτητής δεν παρουσιάζει οποιοδήποτε στοιχείο του προφίλ το οποίο θα επέτεινε τυχόν κίνδυνο. Υπό το φως των ανωτέρω, δεν δικαιολογείται η υπαγωγή του Αιτητή στο αντίστοιχο καθεστώς.

52.          Ως προς την απόφαση επιστροφής του, από τα ενώπιόν μου στοιχεία, δεν προκύπτει οποιοδήποτε άλλο ζήτημα συναφές με την αρχή της μη επαναπροώθησης και των προϋποθέσεων έκδοσης της απόφασης επιστροφής, πέραν των όσων ήδη εξετάστηκαν και αναλύθηκαν ανωτέρω (Βλ. απόφαση της της 17ης Οκτωβρίου 2024, υπόθεση C- 156/23 [Ararat] K, L, M, N κατά Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, ECLI:EU:C:2024:892, ιδίως σκέψεις 50 έως 51).

53.          Ως εκ τούτου, η παρούσα προσφυγή απορρίπτεται και η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται, με €300 έξοδα εναντίον του Αιτητή και υπέρ των Καθ' ων η αίτηση.

                                                                       

Κ. Κ. ΚΛΕΑΝΘΟΥΣ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.