ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

Υποθ. Αρ.: 560/25

30 Απριλίου 2026

[Β. ΚΟΥΡΟΥΖΙΔΟΥ-KΑΡΛΕΤΤΙΔΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

Αναφορικά με τo άρθρο 146 του Συντάγματος

M.P.O. από την Νιγηρία

Αιτήτρια

-και-

Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω της Υπηρεσίας Ασύλου

Καθ' ων η Αίτηση

Παυλίδης Δημήτριος, Δικηγόρος για την Αιτήτρια

Έλενα Ιωάννου για  Βασιλάκη Θεοφανώ, Δικηγόρος για τους Καθ' ων η αίτηση

Η αιτήτρια παρούσα. (Παρoύσα η διερμηνέας κα Ζωή Αγαπίου για πιστή μετάφραση από τα ελληνικά στα αγγλικά και αντίστροφα)

 

Α Π Ο Φ Α Σ Η

Με την υπό κρίση προσφυγή, η Αιτήτρια προσβάλλει την απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου, ημερομηνίας 12/02/2025, η οποία της κοινοποιήθηκε την 21/02/2025 και δια της οποίας απορρίφθηκε το αίτημά της για παροχή διεθνούς προστασίας, και εκδόθηκε απόφαση επιστροφής  ως άκυρη, παράνομη, αντισυνταγματική και στερούμενη οιουδήποτε έννομου αποτελέσματος.

ΓΕΓΟΝΟΤΑ

Σύμφωνα με τα στοιχεία του Διοικητικού Φακέλου (εφεξής Δ.Φ.) που βρίσκονται ενώπιόν μου, η Αιτήτρια, υπήκοος Νιγηρίας υπέβαλε αίτηση χορήγησης καθεστώτος διεθνούς προστασίας την 30/09/2024, η οποία καταχωρίστηκε αυθημερόν, από το Κέντρο Πρώτης Υποδοχής Πουρνάρα (ερ. 3-1 και 10 του Δ.Φ.).

Στις 09/12/2024 πραγματοποιήθηκε η πρωτοβάθμια συνέντευξη της Αιτήτριας από αρμόδιο λειτουργό της Υπηρεσίας Ασύλου προς εξέταση του αιτήματός της για διεθνή προστασία (ερ. 61-48 Δ.Φ).

Στη συνέχεια, ο αρμόδιος λειτουργός στις 27/01/2025 συνέταξε Έκθεση-Εισήγηση προς τον Προϊστάμενο της Υπηρεσίας Ασύλου, εισηγούμενος την απόρριψη του αιτήματος της Αιτήτριας (ερ. 154-132 Δ.Φ.).

Στις 12/02/2025, ο δεόντως εξουσιοδοτημένος από τον Υπουργό Εσωτερικών λειτουργός να ασκεί καθήκοντα Προϊστάμενου της Υπηρεσίας Ασύλου αποφάσισε την απόρριψη της αίτησης διεθνούς προστασίας και την επιστροφή της στην χώρα καταγωγής της (ερ. 155 Δ.Φ.).

Ακολούθως, στις 21/02/2025,  η Υπηρεσία Ασύλου εξέδωσε απορριπτική επιστολή, συνοδευόμενη από αιτιολόγηση της απόφασης, σχετικά με το αίτημα της Αιτήτριας, η οποία παραλήφθηκε και υπογράφηκε ιδιοχείρως από την Αιτήτρια αυθημερόν (ερ. 156 Δ.Φ.).

Στις 11/03/2025, η Αιτήτρια καταχώρισε την υπό εξέταση προσφυγή ενώπιον του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας (Δ.Δ.Δ.Π.), προσβάλλοντας την απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου. (ερ. 221-217 Δ.Φ.).

 

ΝΟΜΙΚΟΙ ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΙ

Η Αιτήτρια, δια του συνηγόρου της, προβάλλει πλείονες λόγους ακύρωσης προς υποστήριξη του αιτήματος για ακύρωση της προσβαλλόμενης πράξης, εκ των οποίων προωθεί δια της Γραπτής Αγόρευσης τους νομικούς ισχυρισμούς περί μη διεξαγωγής δέουσας έρευνας, περί λήψης της προσβαλλόμενης απόφασης υπό πλάνη περί τα πράγματα και περί έλλειψης δέουσας και επαρκούς αιτιολόγησης της προσβαλλόμενης απόφασης. Ειδικότερα, αποτελεί θέση της Αιτήτριας ότι η προσβαλλόμενη πράξη ελήφθη χωρίς να έχει προηγηθεί δέουσα έρευνα, ιδιαίτερα ως προς τον τέταρτο ουσιώδη ισχυρισμό της που δεν έγινε αποδεκτός, ως προς τους κινδύνους που επικαλέστηκε ότι αντιμετωπίζει και ως προς την επικρατούσα κατάσταση ασφαλείας στην χώρα καταγωγής της, η οποία, κατά τον συνήγορο, εμπίπτει στην έννοια του όρου περί εσωτερικής ένοπλης σύρραξης. Η δε έλλειψη δέουσας έρευνας, κατά τον συνήγορο, επηρέασε και την μη ορθή αξιολόγηση περί υπαγωγής της Αιτήτριας στις προστατευτικές διατάξεις του καθεστώτος της συμπληρωματικής προστασίας. Επίσης, η Αιτήτρια προβάλλει πως οι Καθ’ ων η Αίτηση βασίστηκαν σε πεπλανημένα κριτήρια κατά την έκδοση της απόφασης, η οποία αποτελεί προϊόν πλάνης περί τα πράγματα. Περαιτέρω, η Αιτήτρια δια του συνηγόρου της υποστηρίζει πως η προσβαλλόμενη πράξη/απόφαση στερείται επαρκούς και/ή δέουσας αιτιολογίας και για όλους τους προβαλλόμενος νομικούς ισχυρισμούς εισηγείται την ακύρωση της προσβαλλόμενης πράξης.

Οι Καθ' ων η Αίτηση κατά την Ένστασή τους υπεραμύνονται της ορθότητας και της νομιμότητας της προσβαλλόμενης απόφασης και αντιτείνουν ότι η προσβαλλόμενη πράξη έχει ληφθεί σύμφωνα με τις διατάξεις του Συντάγματος, τη σχετική νομοθεσία και τους βάσει αυτής εκδοθέντες Κανονισμούς, μετά από δέουσα έρευνα και ορθή ενάσκηση των εξουσιών που παρέχει ο Νόμος στους Καθ’ ων η Αίτηση, κατόπιν συνεκτίμησης όλων των σχετικών γεγονότων και περιστατικών της υπόθεσης, και κατόπιν δέουσας και/ή επαρκούς αιτιολογίας.

Ακολούθως, κατά την γραπτή τους αγόρευση, οι Καθ’ ων η Αίτηση επαναλαμβάνουν την θέση που ανέφεραν κατά την Ένστασή τους περί ορθότητας και νομιμότητας της προσβαλλόμενης πράξης και αντικρούουν τους προβαλλόμενους νομικούς ισχυρισμούς των Αιτητριών. Συγκεκριμένα, προβάλλουν ότι οι ουσιώδεις ισχυρισμοί της Αιτήτριας παρέμειναν αόριστοι και ατεκμηρίωτοι, και ως εκ τούτου δεν έχει αποσείσει το βάρος απόδειξης που φέρει. Επισημαίνουν περαιτέρω ότι η Αιτούσα δεν προσκόμισε στοιχεία που θα μπορούσαν να την εντάξουν στις περιπτώσεις παροχής καθεστώτος συμπληρωματικής προστασίας, ούτε κατόρθωσε να στοιχειοθετήσει ότι συντρέχουν στο πρόσωπό της οι προϋποθέσεις χορήγησης του προσφυγικού καθεστώτος. Αντιτείνουν δε ότι πραγματοποιήθηκε εκτενής αξιολόγηση κινδύνου σχετικά με την περίπτωση επιστροφής της Αιτήτριας στην Νιγηρία, κατόπιν εξατομικευμένης έρευνας, εισηγούμενοι την απόρριψη του ισχυρισμού περί απουσίας δέουσας έρευνας ως αβάσιμου και αόριστου. Εισηγούνται, επίσης, την απόρριψη του λόγου ακύρωσης περί συνδρομής πραγματικής πλάνης, ως αβάσιμου, αορίστου και στερούμενου δικανικού συλλογισμού, όπως και τον λόγο ακύρωσης περί ελλιπούς αιτιολογίας ως αβάσιμου, καταλήγοντας ότι η υπό κρίση αίτηση δέον όπως απορριφθεί ως πραγματικά και νομικά ανυπόστατη.

Τέλος, κατά την Απαντητική της Αγόρευση, η Αιτήτρια δια του συνηγόρου της επανέφερε τις αρχικές της θέσεις, αρνούμενη όλους καθ’ έκαστον τους ισχυρισμούς των Καθ’ ων η αίτηση.

ΚΑΤΑΛΗΞΗ

Καταρχάς πρέπει να λεχθεί ότι οι λόγοι ακύρωσης είναι με γενικότητα και αοριστία που εγείρονται στην παρούσα αίτηση.  Η απλή καταγραφή κατά ιδιαίτερο συνοπτικό τρόπο στους λόγους ακύρωσης της νομικής βάσης της προσφυγής δεν ικανοποιεί την επιτακτική ανάγκη του Καν. 7 του Ανωτάτου Συνταγματικού Διαδικαστικού Κανονισμού του 1962, όπως οι νομικοί λόγοι αναφέρονται πλήρως.  

Οι ισχυρισμοί για την ακύρωση μιας διοικητικής απόφασης πρέπει να είναι συγκεκριμένοι και να εξειδικεύουν ποια νομοθετική πρόνοια ή αρχή διοικητικού δικαίου παραβιάζεται. Όπως έχει τονισθεί στην υπόθεση Latomia Estate Ltd. v. Δημοκρατίας (2001) 3 Α.Α.Δ. 672: «Η αιτιολόγηση των νομικών σημείων πάνω στα οποία βασίζεται μια προσφυγή είναι απαραίτητη για την εξέταση από ένα Διοικητικό Δικαστήριο των λόγων που προσβάλλουν τη νομιμότητα μιας διοικητικής πράξης».

Περαιτέρω δεν αρκεί η παράθεση των συγκεκριμένων διατάξεων της νομοθεσίας που κατ' ισχυρισμόν παραβιάζει η προσβαλλόμενη πράξη, αλλά θα πρέπει επίσης τα επικαλούμενα νομικά σημεία να αιτιολογούνται πλήρως.  Οποιαδήποτε αοριστία ή ασάφεια σε σχέση με αυτά μπορεί να έχει ως συνέπεια την απόρριψη της προσφυγής. (βλ. Δημοκρατία ν. Shalaeva (2010) 3 AΑΔ 598).

Επίσης είναι πλειστάκις νομολογημένο ότι, λόγοι ακύρωσης που δεν εγεί­ρονται στο δικόγραφο της προσφυγής δεν μπορούν να εξεταστούν με το να εγείρονται για πρώτη φορά στις γραπτές αγορεύσεις. Σχετικό είναι η  απόφαση της Ολομέλειας στη Φλωρεντία Πετρίδου ν. Επιτρο­πής Δημόσιας Υπηρεσίας, (2004) 3 Α.Α.Δ. 636 . Σχετική είναι και  η υπόθεση Σπύρου και Άλλων ν. Δημοκρατίας, Προσφ. 571/94 κ.α., ημερ. 22.11.1995, στη σελ. 4.

Οι αγορεύσεις αποτελούν τη μόνη μέθοδο ανάπτυξης των λόγων ακύρωσης ή ισχυρισμών που ήδη προσβλήθηκαν με το δικόγραφο της προσφυγής.

Σύμφωνα με την  Μαραγκός ν. Δημοκρατίας (2006) 3 Α.Α.Δ. 671 : «Για να καταστεί το θέμα επίδικο, πρέπει αυτό να εγείρεται σύμφωνα με τις δικονομικές διατάξεις και να αποφασίζεται ύστερα από εξαντλητική επιχειρηματολογία.»

«Η αγόρευση αποτελεί το μέσο για την έκθεση της επιχειρηματολογίας υπέρ της αποδοχής των λόγων ακύρωσης και όχι υποκατάστατο της στοιχειοθέτησής τους. Βλ. Παπαδοπούλας ν. Ιωσηφίδη κ.ά. (2002) 3 Α.Α.Δ. 601 και Λεωφορεία Λευκωσίας Λτδ ν. Δημοκρατίας (1999) 3 Α.Α.Δ. 56.»

Ο συνήγορος της Αιτήτριας  γενικά και αόριστα παραθέτει τα νομικά σημεία στην αγόρευσή της και επικαλείται παραβιάσεις του  περί Προσφύγων Νόμου και των Γενικών Αρχών του Διοικητικού Δικαίου ωστόσο ελλείπει οποιαδήποτε επιχειρηματολογία υπέρ της αποδοχής των λόγων ακύρωσης. Εκλείπει δε και η υπαγωγή των πραγματικών γεγονότων στους λόγους ακύρωσης που κατ' ισχυρισμό παραβιάζονται. 

Τα όσα επομένως πιο κάτω εξετάζονται και  αποφασίζονται τελούν υπό την πιο πάνω τοποθέτηση.

Αναφορικά με τον ισχυρισμό ότι δεν έγινε επαρκής η δέουσα έρευνα  κρίνω ότι είναι γενικός και αόριστος και δεν γίνεται οποιοδήποτε υπαγωγή στα πραγματικά γεγονότα που αφορούν την Αιτήτρια 1.

Όπως έχει πλειστάκις νομολογηθεί  η έκταση, ο τρόπος και η διαδικασία που ακολουθείται κατά τη διενέργεια της έρευνας, ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια της διοίκησης.

Περαιτέρω, η έρευνα είναι επαρκής εφόσον εκτείνεται στη διερεύνηση κάθε γεγονότος που σχετίζεται με το θέμα που εξετάζεται. Το κριτήριο για την πληρότητα της έρευνας έγκειται στη συλλογή και τη διερεύνηση των ουσιωδών στοιχείων τα οποία παρέχουν ασφαλή συμπεράσματα (Βλ. Δημοκρατία ν. Κοινότητας Πυργών κ.α., Α.Ε. 1518/1.11.96, Επιτροπή Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας ν. Ζάμπογλου, Α.Ε. 1575/14.7.97, A.Ε.2371, Motorways Ltd ν Δημοκρατίας ημερ. 25/6/99).

Το Δικαστήριο στα πλαίσια ελέγχου της επίδικης προσβαλλόμενης απόφασης εξετάζει κατά πόσο το αρμόδιο όργανο ερεύνησε όλα εκείνα τα στοιχεία που όφειλε να ερευνήσει και να συνεκτιμήσει για να καταλήξει στην απόφασή του σύμφωνα με τις πρόνοιες του Νόμου. Η έρευνα θεωρείται πλήρης όταν το διοικητικό όργανο συλλέξει και εξετάσει όλα τα ουσιώδη στοιχεία μιας υπόθεσης ώστε να καταλήξει σε ασφαλή συμπεράσματα. Το είδος και η έκταση της έρευνας εναπόκεινται στη διακριτική ευχέρεια του εν λόγω αποφασίζοντος διοικητικού οργάνου και διαφέρουν κατά περίπτωση (Βλ. απόφαση αρ. 128/2008 JAMAL KAROU v Αναθεωρητικής Αρχής Προσφύγων, ημερ. 1 Φεβρουάριου 2010).

Όπως καταδεικνύεται από τα στοιχεία του διοικητικού φακέλου, οι Καθ' ων η αίτηση ενήργησαν σύμφωνα με τις πρόνοιες του περί Προσφύγων Νόμου και εξέτασαν όλα τα ουσιώδη στοιχεία που είχαν ενώπιον τους. Ειδικότερα, στην αρχή της συνέντευξης του, η Αιτήτρια 1, αφού ενημερώθηκε για τη διαδικασία και τα δικαιώματά του επιβεβαίωσε ότι βρίσκεται σε καλή κατάσταση και ότι μπορεί να απαντήσει, ως επίσης ότι δεν έχει οποιεσδήποτε απορίες σχετικά με τη διαδικασία. Επιβεβαίωσε επίσης ότι δεν έχει έγγραφα να υποβάλει και όσα αναγράφονται στην αίτηση του είναι αληθή.

Όπως διαφαίνεται από τα στοιχεία τα οποία εμπεριέχονται στον διοικητικό φάκελο, ο αρμόδιος λειτουργός προέβη σε ενδελεχή εξέταση του αιτήματος της Αιτήτριας  για παροχή διεθνούς προστασίας, καθώς και όλων των στοιχείων που είχε ενώπιον της, ενώ εξάντλησε κατά τη συνέντευξη με την Αιτήτρια  όλες τις πτυχές των ισχυρισμών της και εν τέλει εκεί όπου θεώρησε σκόπιμο προέβη σε περαιτέρω ανάλυση των δεδομένων μέσω  έρευνας  σε εξωτερικές πηγές πληροφόρησης.

Έχω εξετάσει την προσβαλλόμενη απόφαση υπό το πρίσμα όλων των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, κυρίως των όσων η Αιτήτρια δήλωσε τόσο με την υποβολή της αίτησης διεθνούς προστασίας, όσο και κατά τη διάρκεια της προφορικής του συνέντευξης ενώπιον της Υπηρεσίας Ασύλου, αλλά και όσων προβάλλει με την παρούσα προσφυγή.

Κατά την υποβολή του αιτήματός της για διεθνή προστασία στις 27/09/2024, αναφορικά με τους λόγους για τους οποίους εγκατέλειψε την χώρα καταγωγής της και δεν επιθυμεί να επιστρέψει σε αυτήν, η Αιτήτρια κατέγραψε πως εγκατέλειψε την Νιγηρία επειδή είχε υποστεί σεξουαλική βία από τον θείο της και ψυχολογική βία και απειλές από την θεία της, κατά την παραμονή της στο σπίτι τους, μετά τον θάνατο των γονέων της το 2017. Πρόσθεσε δε πως η θεία της είναι ισχυρή γυναίκα στην πόλη Benin (ερυθρό 1 του «Δ.Φ.»).  

Αναφορικά με τα προσωπικά της στοιχεία, η Αιτήτρια δήλωσε υπήκοος Νιγηρίας, γεννηθείσα στην Benin City της Νιγηρίας την 09/10/2002, ανήκει στην φυλή Benin, ομιλεί αγγλικά και την διάλεκτο Benin, είναι άγαμη και ως προς το θρήσκευμα Χριστιανή της Αγγλικανικής Εκκλησίας. (ερ. 3 Δ.Φ.).

Εν συνεχεία, την 30/09/2024 διενεργήθηκε αξιολόγηση ειδικών αναγκών και ευαλωτότητας της Αιτήτριας, από αρμόδιο λειτουργό της Υπηρεσίας Ασύλου, μέσα από σχετική συνέντευξη. Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης αυτής, η Αιτήτρια δήλωσε πως αποφάσισε να εγκαταλείψει την χώρα καταγωγής της στις 29 Αυγούστου 2022 εξαιτίας του ότι, αρχικά υφίστατο σεξουαλική παρενόχληση στην μπυραρία της θείας της από πελάτες, ενώ στην συνέχεια υπήρξε θύμα συστηματικών βιασμών από τον θείο της, σε ηλικία 16-17 ετών. Όταν το αποκάλυψε στην θεία της, εισέπραξε απειλές κατά της ζωής της, με αποτέλεσμα να καταφύγει σε φίλη της στην Abuja το 2021, από όπου όμως αναγκάστηκε να επιστρέψει στο σπίτι της θείας της, όπου υπέστη εκ νέου φυσική κακοποίηση από την θεία της. Όπως πρόσθεσε, μια γειτόνισσα, έχοντας αντιληφθεί τον ξυλοδαρμό, της σύστησε στη συνέχεια μια γυναίκα ονόματι Mrs Snow, η οποία οργάνωσε το ταξίδι της προς τις μη κυβερνητικά ελεγχόμενες περιοχές της κυπριακής Δημοκρατίας και την εκμεταλλεύτηκε σεξουαλικά για δύο έτη, έως ότου η Αιτήτρια κατάφερε να διαφύγει με την βοήθεια ενός πελάτη της, την 25 Σεπτεμβρίου (ερ. 32-28 Δ.Φ.).

Στο σχετικό πεδίο του εντύπου αξιολόγησης ευαλωτότητας και ειδικών συνθηκών υποδοχής, ο αρμόδιος λειτουργός επεσήμανε ότι η περίπτωση της ευαλωτότητας της Αιτήτριας άπτεται της των κατηγοριών των πιθανών θυμάτων εμπορίας ανθρώπων και των προσώπων που έχουν υποστεί σωματική και σεξουαλική κακοποίηση. Παρέπεμψε δε την Αιτήτρια στην Υπηρεσία Ασύλου, στην Ιατρική Μονάδα του ΚΕΠΥ Πουρνάρα κατά προτεραιότητα, όπως και στις Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας (ΥΚΕ) και στο τμήμα της Κυπριακής Αστυνομίας για την καταπολέμηση της εμπορίας προσώπων, σημειώνοντας ως επείγουσα την ανάγκη ανταπόκρισης στις ειδικές ανάγκες υποδοχής και στις ανάγκες παροχής ιατρικής και ψυχολογικής φροντίδας στην Αιτήτρια (ερ. 26-14 Δ.Φ.).

Η Αιτήτρια, κατά την διάρκεια της προφορικής της συνέντευξης την 09/12/2024 δήλωσε πως είναι υπήκοος Νιγηρίας, άγαμη, με τόπο γέννησης και πρότερης διαμονής την πόλη Benin της Edo State, πως είναι Χριστιανή στο θρήσκευμα, έχει ολοκληρώσει την δευτεροβάθμια εκπαίδευση και μιλάει Αγγλικά και Benin. Ως προς την υγεία της δήλωσε πως έχει υποβληθεί σε ΑΓΓΟ σε βρεφική ηλικία, ο οποίος, πέραν της σεξουαλικής επαφής, δεν την επηρεάζει αλλοτρόπως στην καθημερινότητά της. Ως προς την οικογένειά της δήλωσε πως είναι μοναχοπαίδι, πως οι γονείς της σκοτώθηκαν σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα το 2017 και έκτοτε διέμενε με τον θείο και την θεία της στην πόλη Benin, όπου βοηθούσε την θεία της στην μπυραρία που διατηρούσε, χωρίς ωστόσο να αμείβεται. (ερ. 59-55 Δ.Φ.).  Εγκατέλειψε την χώρα καταγωγής της την 29/08/2022 και έφτασε στις μη ελεγχόμενες από την κυπριακή κυβέρνηση περιοχές όπου κατέστη θύμα εμπορίας ανθρώπων για δύο έτη, μέχρι που επέδρασσε και μετέβη χωρίς τις νόμιμες διατυπώσεις στην Κυπριακή Δημοκρατία στις 25/09/2024 (ερ. 55 Δ.Φ.).

Αναφορικά με τις περιστάσεις κάτω από τις οποίες κατέστη θύμα σεξουαλικής εκμετάλλευσης, η Αιτήτρια περιέγραψε στον λειτουργό πως, μετά από ένα περιστατικό επίθεσης που δέχθηκε από την θεία της περί τα τέλη του 2022, κατά το οποίο τραυματίστηκε από σπασμένο γυαλί, της πρότεινε η γειτόνισσα που την βοήθησε να μεταβεί στο νοσοκομείο να φέρει την Αιτήτρια σε επαφή με την φίλη της ονόματι Mrs Snow, η οποία θα την βοηθούσε να ταξιδέψει, να εργαστεί σε υπεραγορά και να σπουδάσει (ερ. 55- 54 1χ-4χ Δ.Φ.). Ερωτηθείσα πότε επικοινώνησε τελικά μαζί με την κυρία Snow, η Αιτήτρια δήλωσε 1-2 μήνες πριν τον Ιούλιο του 2022 και πως μέχρι την αναχώρησή της επικοινωνούσε μόνο τηλεφωνικά με την κυρία Snow και ανέμενε την έκδοση του διαβατηρίου της που είχε εκκινήσει η κυρία αυτή (ερ. 54 5χ-8χ Δ.Φ.). Ζητηθείσα να παράσχει λεπτομέρειες ως προς το τι της είχε επικοινωνηθεί από την κυρία Snow, η Αιτήτρια δήλωσε πως της υποσχέθηκε εργασία σε υπεραγορά, συνέχιση των σπουδών της και πως θα όφειλε να της αποπληρώσει 14,000 δολάρια, τα οποία θα εξοφλούσε σε λιγότερο από ένα έτος (ερ. 54 9χ-10χ Δ.Φ.).

Στη συνέχεια, ζητηθείσα να περιγράψει τι συνέβη μετά την άφιξή της στο Ercan, η Αιτήτρια δήλωσε πως την παρέλαβε η εν λόγω γυναίκα, την μετέφερε σε ένα σπίτι στην Λευκωσία όπου διέμεναν άλλα 4 κορίτσια από την Νιγηρία και στην πορεία, μετά την κατάσχεση του ταξιδιωτικού της εγγράφου, ενημερώθηκε για το ότι οφείλει να εκπορνευτεί προκειμένου να εξοφλήσει την κυρία Snow. Ως προς τους τρόπους με τους οποίους εξαναγκάστηκε να παραμείνει στο καθεστώς εκμετάλλευσής της, η Αιτήτρια εξήγησε πως το σπίτι φρουρούνταν από 3 άνδρες, οι οποίοι, μαζί με την κυρία Snow την χτυπούσαν μέχρι να αποδεχθεί την φύση της εκμετάλλευσης, ενώ περαιτέρω της αφαίρεσαν τα έγγραφά της και το κινητό της τηλέφωνο, ενώ άλλαζαν πολύ συχνά τοποθεσία για να αποφύγουν αστυνομικές εφόδους. Η δε φυσική κακοποίηση από τους εκμεταλλευτές συνεχιζόταν καθ’όλη την παραμονή της εκεί, προκειμένου να πειθαναγκάζεται να υπακούει στις υποδείξεις τους (ερ. 53 1χ-4χ Δ.Φ.). Σε σχετικές ερωτήσεις, η Αιτήτρια διευκρίνισε πως, μολονότι της είχε υποσχεθεί η κυρία πως σε ένα έτος θα θεωρούνταν το χρέος της εξοφληθέν, η Αιτήτρια δεν κατόρθωσε να διαφύγει παρά μόνο δύο έτη μετά, τον Αύγουστο του 2022, με την βοήθεια ενός πελάτη της, του κ. Χ. ο οποίος, ακούγοντας την ιστορία της, προσφέρθηκε να βοηθήσει, οργανώνοντας την μεταφορά της στις μη κατεχόμενες περιοχές της Δημοκρατίας. Ερωτηθείσα πώς ανέκτησε το διαβατήριό της, η Αιτήτρια εξήγησε πως γνώριζε σε ποια τσάντα τηρούσε τα έγγραφά τους η κυρία Snow και άδραξε την ευκαιρία 3 μέρες πριν φύγει να μπει στο δωμάτιο της κυρίας με πρόσχημα να της προσφέρει νερό ή χυμό από την κουζίνα, η κυρία δεν ήταν εκεί, έτσι η Αιτήτρια ανέκτησε το διαβατήριό της. (ερ. 52 1χ -9χ Δ.Φ.).

Σε ερώτηση του λειτουργού εάν η κυρία Snow επεδίωξε να την βρει και να την εντοπίσει μετά την απόδρασή της, η Αιτήτρια δήλωσε πως έστελνε απειλητικά μηνύματα στον κ. Χ. μέχρι που εκείνος απέκλεισε την επαφή της, προσθέτοντας πως η ίδια δεν διατήρησε επικοινωνία με κανένα από τα άλλα κορίτσια που βρέθηκαν μαζί στο σπίτι (ερ. 50 3χ 4χ Δ.Φ.)

Κατά το στάδιο της ελεύθερης αφήγησης, η Αιτήτρια προέβαλε ότι εγκατέλειψε την Νιγηρία επειδή, μετά τον θάνατο των γονέων της δεν διαθέτει υποστηρικτικό περιβάλλον, προσθέτοντας δε πως η θεία της την κακομεταχειριζόταν και πως, επειδή ακολουθούσε παραδοσιακές πρακτικές, η Αιτήτρια πιστεύει πως θα στραφεί εκ νέου εναντίον της με πνευματικά μέσα.

Σε διευκρινιστικές ερωτήσεις του λειτουργού αναφορικά με τα γεγονότα που εξανάγκασαν την Αιτήτρια να αναχωρήσει από την χώρα της, η Αιτήτρια εξήγησε πως υπέστη κακομεταχείριση τόσο από την θεία όσο και από τον θείο της, ο οποίος της βίασε αρκετές φορές όσο διέμενε μαζί τους, ενώ περαιτέρω πιστεύει πως η θεία της άσκησε πάνω της juju προκειμένου να επιστρέψει σπίτι την μια φορά που προσπάθησε η Αιτήτρια να απομακρυνθεί από την οικία τους και να καταφύγει στην Abuja (Ερ. 51 3χ- 5χ Δ.Φ.).

Αναφορικά με την κακοποίηση που υπέστη, η Αιτήτρια διευκρίνισε πως η παρενόχληση από τον θείο ξεκίνησε λίγους μήνες αφότου μετακόμισε στο σπίτι τους και πως, όταν προσπάθησε να το αναφέρει στην θεία της, εκείνη την χτύπησε, κατηγορώντας την ότι προσπαθεί να αποπλανησει τον σύζυγό της. Στη συνέχεια η σεξουαλική παρενόχληση εξελίχθηκε σε βιασμούς, τους οποίους κατήγγειλε η Αιτήτρια στην αστυνομία, αλλά χωρίς να προχωρήσει η υπόθεσή της (ερ. 50 5χ-12χ Δ.Φ.).

Ερωτηθείσα, επίσης, σχετικά με το τι θα της συνέβαινε σε περίπτωση επιστροφής της στην Νιγηρία, η Αιτήτρια δήλωσε πως η θεία της θα κάνει χρήση των πνευματικών πρακτικών του juju ώστε να την βλάψει, ακόμα και να την σκοτώσει. Πρόσθεσε δε πως θα έρθει αντιμέτωπη και με κατάθλιψη, εξαιτίας των όσων βίωσε στην χώρα της και στις κατεχόμενες περιοχές, τα οποία χαρακτηρίζει τραυματικά (ερ. 51 6χ και αρ. 50 1χ-2χ του Δ.Φ.).

Σε διευκρινιστικές ερωτήσεις σχετικά με αντιφάσεις που παρατηρήθηκαν, η Αιτήτρια απάντησε πως αυτά που είχε δηλώσει κατά την συνέντευξης ευαλωτότητάς της τα είχε δηλώσει σε συναισθηματική φόρτιση και δεν θυμάται τι ακριβώς διατύπωσε, επιβεβαιώνοντας πως τα όσα δήλωσε κατά την συνέντευξη σχετικά με την θεία της, την μετάβασή της στην Abuja και την επίθεση που δέχθηκε με juju είναι τα ορθά. Επιβεβαίωσε, επίσης, πως ο θείος της την βίαζε κατ’εξακολούθηση και πως το φορτηγό που πλήρωσε ο κύριος Χ. για να την βοηθήσει να διασχίσει στις κυβερνητικά ελεγχόμενες περιοχές της Κύπρου την άφησε κοντά στο Κέντρο Υποδοχής Πουρνάρα, με ένα κινητό τηλέφωνο και 50 ευρώ (ερ. 49 2χ-4χ Δ.Φ.).

Σχετικά, επίσης, με την εναλλακτική επιλογή της εσωτερικής μετεγκατάστασης, η Αιτήτρια δήλωσε πως όπου και να πάει, την στιγμή που θα φτάσει, η θεία της θα το καταλάβει μέσω πνευματιστικών οδών (ερ. 49 5χ Δ.Φ.).

Κατά την αξιολόγηση της αίτησης διεθνούς προστασίας της Αιτήτριας ο αρμόδιος λειτουργός διέκρινε τέσσερις (4) ουσιώδεις ισχυρισμούς απορρέοντες από τις δηλώσεις της. Ο πρώτος αφορούσε τα προσωπικά στοιχεία της Αιτήτριας, το προφίλ και την χώρα καταγωγής, ο δεύτερος αφορούσε την σωματική και ψυχολογική κακοποίηση από την θεία της και την σεξουαλική κακοποίηση που υπέστη από τον θείο της, ο τρίτος αφορούσε την σεξουαλική εκμετάλλευση που υπέστη από ομοεθνή της γυναίκα στις κατεχόμενες περιοχές της Κύπρου κατά τα έτη 2022-2024 και ο τέταρτος την απόδραση της Αιτήτριας από τον τόπο της σεξουαλικής της εκμετάλλευσης με την βοήθεια πελάτη της  (ερ. 152 Δ.Φ.).

Ο λειτουργός στην εισηγητική του έκθεση παραθέτει ότι η Αιτήτρια αξιολογήθηκε ως ευάλωτη κατά το στάδιο αξιολόγησης ευαλωτότητας στις 30/09/2024, εντασσόμενη στην κατηγορία των πιθανών θυμάτων εμπορίας ανθρώπων και των προσώπων που έχουν υποστεί σωματική και σεξουαλική κακοποίηση. Αναφέρει πως κρίθηκε απαραίτητη η παραπομπή της Αιτήτριας στην Υπηρεσία Ασύλου, στην Ιατρική Μονάδα του ΚΕΠΥ Πουρνάρα κατά προτεραιότητα, όπως και στις Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας (ΥΚΕ) και στο τμήμα της Κυπριακής Αστυνομίας για την καταπολέμηση της εμπορίας προσώπων (ερ. 26-25 και ερ. 153 Δ.Φ.). Σημειώνει περαιτέρω πως κατά την συνέντευξη διαπιστώθηκε πως η Αιτήτρια είχε υποβληθεί σε ακρωτηριασμό γεννητικών οργάνων κατά την βρεφική της ηλικία και επισημαίνει πως κατά την διάρκεια της συνέντευξης τηρήθηκαν οι κατά νόμον διαδικαστικές εγγυήσεις. Τέλος, ο λειτουργός διατυπώνει πως, σύμφωνα με τα στοιχεία του Δ.Φ., η Αιτήτρια έλαβε κατάλληλη στήριξη, είχε πραγματική πρόσβαση στις διαδικασίες και κατά την συνέντευξη εξετάστηκαν με πληρότητα οι απτόμενοι του αιτήματός της ισχυρισμοί, λαμβάνοντας υπόψη τις ιδιαίτερες περιστάσεις της (ερ. 153 Δ.Φ.).

Αναφορικά με τον πρώτο ισχυρισμό, ο αρμόδιος λειτουργός έκρινε πως η Αιτήτρια απάντησε με ακρίβεια και παρείχε επαρκείς λεπτομέρειες για τον ακρωτηριασμό γεννητικών οργάνων στον οποίο υπεβλήθη όταν ήταν 6-8 μηνών από νοσοκόμα εκτός ιατρικού πλαισίου και για τις επιπτώσεις που επέφερε στην ζωή της, όπως και για τα λοιπά προσωπικά στοιχεία του προφίλ της, καταλήγοντας πως στοιχειοθετείται η εσωτερική αξιοπιστία των ισχυρισμών της. Ως προς την εξωτερική αξιοπιστία, ο λειτουργός έλαβε υπόψιν το πρωτότυπο διαβατήριο που προσκόμισε η Αιτήτρια, καθώς και εξωτερικές πηγές πληροφόρησης που επιβεβαιώνουν τις δηλώσεις της σχετικά με τα προσωπικά της στοιχεία, όπως και τις τάσεις και την συχνότητα εφαρμογής της πρακτικής ΑΓΓΟ στην χώρα καταγωγής της, ανά φυλή, θρήσκευμα, μορφωτικό επίπεδο και βαθμό αστικοποίησης. Συμπερασματικά, ο λειτουργός κατέληξε ότι ο ισχυρισμός που αφορά στα προσωπικά στοιχεία και το προφίλ της Αιτήτριας γίνεται αποδεκτός (ερ. 149 του Δ.Φ.).

Ως προς τον δεύτερο ουσιώδη ισχυρισμό της Αιτήτριας ότι υπέστη σωματική και ψυχολογική κακοποίηση από την θεία της καθώς και σεξουαλική κακοποίηση από τον θείο της, ο λειτουργός σημειώνει πως η Αιτήτρια περιέγραψε με λεπτομέρειες τις συνθήκες διαβίωσής της με τον θείο και την θεία της και ότι ήταν ακριβής και σαφής στις δηλώσεις της για το πώς αντέδρασε η ίδια στις παρενοχλήσεις του θείου της και πώς η θεία της όταν προσέφυγε στην βοήθειά της. Ως προς τον ισχυρισμό περί σεξουαλικής κακοποίησης, ο λειτουργός διαπιστώνει πως οι περιγραφές της Αιτήτριας υπήρξαν επαρκώς λεπτομερείς τόσο αναφορικά με το πλαίσιο των περιστατικών, όσο και αναφορικά με τις αντιδράσεις και πράξεις των εμπλεκόμενων στα περιστατικά προσώπων. Ως προς τις πνευματιστικού χαρακτήρα επιθέσεις που δήλωσε πως δεχόταν από την θεία της, η Αιτήτρια παρείχε, σύμφωνα με τον λειτουργό, σαφείς και λεπτομερείς πληροφορίες, αναφέροντας ότι την αποκαλούσε Ibakwa, εξηγώντας με ακρίβεια ότι σημαίνει «καταραμένο παιδί», κατηγορώντας την έτσι για τον θάνατο των γονέων της, ενώ περιέγραψε περαιτέρω με σαφήνεια  την ασθένεια που πέρασε και τον λόγο που την συνέδεσε αιτιωδώς με πνευματιστική επίθεση από την θεία της. Περαιτέρω, ως προς την εξωτερική αξιοπιστία, ο λειτουργός σημειώνει αρχικά ότι οι ισχυρισμοί περί κακοποίησης δεν μπορούν να επαληθευθούν από εξωτερικές πηγές, λόγω της εγγενώς υποκειμενικής φύσης τους. Παρέθεσε στη συνέχεια γενικές πληροφορίες από την απαντητική έρευνα του EUAA- COI Query που αφορά την ενδοοικογενειακή βία στην Νιγηρία και καλύπτει την περίοδο Ιανουάριος 2020- Σεπτέμβριος 2023, η οποία περιγράφει την ενδοοικογενειακή βία ως ευρέως διαδεδομένο φαινόμενο, το οποίο, σε συνδυασμό με την διάχυτη πατριαρχική κουλτούρα, αποθαρρύνει τα θύματα από την αναζήτηση βοήθειας, ενώ παράλληλα η αποτελεσματική προστασία τους παρουσιάζεται ως μη ευχερώς προσβάσιμη. Ως προς τις αποκρυφιστικές αντιλήψεις στην Νιγηρία και ειδικότερα την παραδοσιακή πίστη των Juju στα οποία αναφέρθηκε η Αιτήτρια ως μέσο ψυχολογικής πίεσης, ο λειτουργός παρέθεσε πληροφορίες από το Counter Trafficking Network Tutorial του 2020, το οποίο επιβεβαιώνει την χρήση του juju ως μέσο εκφοβισμού και εξαναγκασμού με σκοπό την χειραγώγηση ή την επιβολή φόβου. Στην βάση των ανωτέρω, αξιολογώντας ότι η εσωτερική αξιοπιστία στοιχειοθετείται λόγω της συνεκτικής, ακριβούς και λεπτομερούς αφήγησης και πως περαιτέρω οι δηλώσεις της Αιτήτριας συνάδουν με τα ευρήματα των εξωτερικών πηγών, ο υπό εξέταση ουσιώδης ισχυρισμός έγινε αποδεκτός από τον λειτουργό (ερ. 149-146 Δ.Φ.).

Ως προς τον τρίτο ουσιώδη ισχυρισμό της Αιτήτριας ότι υπέστη σεξουαλική εκμετάλλευση από ομοεθνή της γυναίκα στις κατεχόμενες περιοχές της Κύπρου κατά τα έτη 2022-2024, ο λειτουργός διαπιστώνει ότι οι ισχυρισμοί της Αιτήτριας παρουσιάστηκαν με συνοχή και επαρκείς λεπτομέρειες. Ειδικότερα, ο λειτουργός κρίνει πως η Αιτήτρια παρείχε επαρκείς λεπτομέρειες σχετικά με την στρατολόγησή της από την επιτήδεια κ. Snow, σχετικά με την οργάνωση του ταξιδιού της και την υποδοχή της από την εκμεταλλεύτρια κατά την άφιξή της στο Ercan, όπως και σχετικά με το χρέος που της επέβαλε προς αποπληρωμή. Επίσης, κρίθηκε πως η Αιτήτρια παρουσίασε συνεκτικά και με σαφήνεια τα γεγονότα που επακολούθησαν, τις συνθήκες παραμονής και διαβίωσής της, καθώς και τους κανόνες και οργάνωση υπό τους οποίους λειτουργούσε η ομάδα των εκμεταλλευτών (ερ. 146-145 Δ.Φ.). Ως προς την εξωτερική αξιοπιστία, ο λειτουργός παρέθεσε πληροφορίες από την έκθεση Country Information Report, Νιγηρία, 2020 του Department of Foreign Affairs and Trade (DFAT) της Αυστραλίας, όπως και από την έκθεση της EASO “Targeting Individuals in Nigeria” του 2018, οι οποίες επιβεβαιώνουν τις περιγραφές της Αιτήτριας ως προς τον τρόπο εξαπάτησης και επιβολής ελέγχου που βίωσε κατά την εκμετάλλευσή της, όπως και ως προς το προφίλ και τον τόπο καταγωγής των γυναικών που καθίστανται πιο ευάλωτες προς τέτοιας μορφής εκμετάλλευση. Συμπερασματικά, ο αρμόδιος λειτουργός κάνει αποδεκτό τον εν λόγω ουσιώδη ισχυρισμό ως στοιχειοθετημένο από πλευράς εσωτερικής και εξωτερικής αξιοπιστίας (ερ. 145-144 Δ.Φ.).

Ως προς τον τέταρτο ουσιώδη ισχυρισμό της Αιτήτριας ότι απέδρασε από το σπίτι όπου την εκμεταλλεύονταν με την βοήθεια πελάτη της, ο λειτουργός σημειώνει ότι η Αιτήτρια περιέγραψε με επαρκείς λεπτομέρειες και σαφήνεια πώς γνωρίστηκε με τον πελάτη που την βοήθησε να αποδράσει, όπως και τις περιστάσεις κάτω από τις οποίες ο πελάτης προσφέρθηκε να την συνδράμει, ωστόσο, ο λειτουργός δεν έμεινε ικανοποιημένος από τον βαθμό της ευλογοφάνειας των δηλώσεων της Αιτήτριας όσον αφορά τον τρόπο με το οποίον διέφυγε από το φυλασσόμενο σπίτι όπως και τον τρόπο που ανέκτησε το διαβατήριό της, σημειώνοντας πως η Αιτήτρια δεν παρείχε συνεπείς δηλώσεις σχετικά με την αποπληρωμή του χρέους της και την πρόθεσή της να μεταβεί στην Κυπριακή Δημοκρατία (ερ. 143-142 Δ.Φ.). Κατόπιν έρευνας σε εξωτερικές πηγές, ο λειτουργός παραθέτει την πληροφορία από το EUAA Country Focus 2024- Nigeria, το οποίο αναφέρει πως τα θύματα σεξουαλικής εκμετάλλευσης συχνά αποδεσμεύονται μετά την αποπληρωμή του χρέους στο αφεντικό τους. Παρότι ο λειτουργός θεωρεί εύλογο να έχει αποπληρωθεί το χρέος της Αιτήτριας, καθώς παρέμεινε υπό εκμετάλλευση για πάνω από δύο έτη, ήτοι ένα έτος παραπάνω από το συμφωνηθέν και επιπλέον δεν αναφέρθηκαν παρενοχλήσεις από το άτομο που την εκμεταλλευόταν, ο λειτουργός κρίνει πως δεν στοιχειοθετήθηκε η εσωτερική αξιοπιστία λόγω αντιφατικών και μη συνεκτικών δηλώσεων, συνεπώς δεν κάνει δεκτό τον ισχυρισμό (ερ. 142 Δ.Φ.).

Ακολούθως, ο λειτουργός της Υπηρεσίας Ασύλου προχώρησε σε αξιολόγηση του μελλοντοστραφούς κινδύνου που ενδέχεται να αντιμετωπίσει η Αιτήτρια στο πλαίσιο των ισχυρισμών που έγιναν δεκτοί, ήτοι στη βάση του ισχυρισμού περί των προσωπικών της στοιχείων, του προφίλ της και της χώρας καταγωγής της, του ισχυρισμού περί σωματικής και ψυχολογικής κακοποίηση από την θεία της και της σεξουαλικής κακοποίησης που υπέστη από τον θείο της, όπως και του ισχυρισμού περί σεξουαλικής εκμετάλλευσης που υπέστη από ομοεθνή της γυναίκα στις κατεχόμενες περιοχές της Κύπρου κατά τα έτη 2022-2024. Ο λειτουργός αρχικά αξιολόγησε τις προσωπικές περιστάσεις της Αιτήτριας, και παρέθεσε ευρήματα από το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ σχετικά με τα προφίλ που στοχοποιούνται κατά κύριο λόγο στην Νιγηρία (USDOS- Human Rights Practices in Nigeria, 2023), στα οποία συγκαταλέγεται και η κοινωνική ομάδα των γυναικών. Συνεκτιμώντας το προφίλ της Αιτήτριας, ο λειτουργός αξιολόγησε πως δεν εμπίπτει σε προφίλ γυναικών που διατρέχουν κίνδυνο στοχοποίησης ή δίωξης στην Νιγηρία, ήτοι σε προφίλ σχετιζόμενο με δημοσιογραφία, πολιτική, ακτιβισμό ή συγκεκριμένου σεξουαλικού προσανατολισμού. Ο λειτουργός παρέθεσε επίσης πληροφορίες σχετικά με τον ΑΓΓΟ από το UK Home Office Country Policy and Information Note του 2022, εκ του οποίου συμπέρανε πως δεν προκύπτουν βάσιμοι λόγοι να υποτεθεί ότι σε περίπτωση επιστροφής της στην Νιγηρία θα υποβληθεί σε επανάληψη της πρακτικής ΑΓΓΟ (ερ. 140-139 Δ.Φ.). Περαιτέρω, ο λειτουργός σημειώνει πως, σύμφωνα με την έκθεση για την Νιγηρία της Ολλανδικής Κυβέρνησης του 2023, δυσκολίες επανεγκατάστασης αντιμετωπίζουν κυρίως οι μόνες γυναίκες με παιδιά που επιστρέφουν στην Νιγηρία, και πως, δεδομένου ότι ο θείος και η θεία της Αιτήτριας ουδέποτε την αναζήτησαν και η ίδια δεν εμπίπτει στην κατηγορία των μονογονεϊκών οικογενειών, δεν αναμένεται να αντιμετωπίσει κίνδυνο στο πλαίσιο του δεύτερου ουσιώδους ισχυρισμού (ερ. 139-138 Δ.Φ.). Τέλος, στο πλαίσιο του τρίτου ισχυρισμού, ο λειτουργός αναγνωρίζει πως συντρέχουν τα επιμέρους στοιχεία που συγκροτούν το φαινόμενο της εμπορίας ανθρώπων, ωστόσο, επικαλούμενος πληροφορίες από το COI Report της Ολλανδικής Κυβέρνησης του 2023, καταλήγει στο ότι η κρατική ετοιμότητα των μηχανισμών στην πολιτεία Edo από όπου κατάγεται η Αιτήτρια είναι επαρκής ώστε να συντελέσει στην αξιοπρεπή διαβίωσή της κατά την επιστροφή της, ενώ δεν αναμένεται να την αναζητήσουν μέλη του κυκλώματος εν είδει αντιποίνων, ούτε να επαναθυματοποιηθεί καθώς πιθανολογείται πως έχει αποπληρώσει το χρέος της και δεν διαθέτει οικογενειακό περιβάλλον που θα μπορούσε να την ωθήσει εκ νέου σε εκμετάλλευση. Ο λειτουργός επιπλέον θεωρεί πως το στίγμα και οι διακρίσεις που θα αντιμετωπίσει από την κοινωνία η Αιτήτρια δεν αναμένεται εύλογα να είναι εκτεταμένες, δεδομένου ότι δεν είναι μονογονέας (ερ. 138-136 Δ.Φ.). Τέλος, συνεκτιμώντας την κατάσταση ασφαλείας στην Νιγηρία και ειδικότερα στην πολιτεία Edo, ο λειτουργός, συμβουλευόμενος τα ευρήματα από τις εκθέσεις του EUAA Country Focus-Nigeria του 2024 και του EUAA Security Situation- Nigeria από το 2021, κατέληξε ότι δεν υπάρχει εύλογος βαθμός πιθανότητας να θεωρηθεί ότι η Αιτήτρια, σε περίπτωση επιστροφής της στην Νιγηρία και συγκεκριμένα στην πόλη Benin της Edo State, θα αντιμετωπίσει δίωξη ή πραγματικό κίνδυνο σοβαρής βλάβης (ερ. 136-134 του Δ.Φ.).

Ενόψει των ανωτέρω ευρημάτων, των ισχυρισμών, του προφίλ της Αιτήτριας, της αξιολόγησης κινδύνου και της νομικής ανάλυσης, ο αρμόδιος λειτουργός της Υπηρεσίας Ασύλου κατέληξε ότι η Αιτήτρια δεν πληροί τις προϋποθέσεις για υπαγωγή στο καθεστώς του πρόσφυγα σύμφωνα με το άρθρο 1Α της Σύμβασης της Γενεύης του 1951, το άρθρο 10 της Οδηγίας 2011/95/ΕΕ και το άρθρο 3 και 3Δ του Περί Προσφύγων Νόμου. (ερ. 134 Δ.Φ.)

Περαιτέρω, ο λειτουργός κατέληξε ότι η Αιτήτρια δεν πληροί τις προϋποθέσεις για υπαγωγή στο καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας (ερ. 133 Δ.Φ.).

Στη βάση όλων των ανωτέρω, το αίτημα της Αιτήτριας για διεθνή προστασία απορρίφθηκε δια της προσβαλλόμενης απόφασης.

Όπως διαφαίνεται από τα στοιχεία του διοικητικού φακέλου οι Καθ' ων η αίτηση ενήργησαν σύμφωνα με τις πρόνοιες του περί Προσφύγων Νόμου και εξέτασαν όλα τα ουσιώδη στοιχεία που είχαν ενώπιον τους.

Έχω εξετάσει με προσοχή τις απαντήσεις που η Αιτήτρια  έδωσε κατά τη διάρκεια της συνέντευξης του ενώπιον της Υπηρεσίας Ασύλου και έχω διαπιστώσει ότι ο αρμόδιος λειτουργός έκανε επαρκείς ερωτήσεις για να καλύψει, τόσο τον πυρήνα του αιτήματος, όσο και τα επιμέρους θέματα, ενώ ακολούθησε την ορθή διερευνητική διαδικασία.

Καταρχάς κρίνω ότι, ορθά ο αρμόδιος λειτουργός της Υπηρεσίας Ασύλου διαπίστωσε και κατέγραψε στην έκθεση-εισήγησή του, η οποία υιοθετήθηκε από τον εξουσιοδοτημένο από τον Υπουργό Εσωτερικών λειτουργό της Υπηρεσίας Ασύλου, ότι οι ισχυρισμοί της Αιτήτριας δεν εμπίπτουν στους λόγους του Άρθρου 1Α(2) της Σύμβασης της Γενεύης του 1951 για το Καθεστώς των Προσφύγων, ούτε στο άρθρο 3(1) του περί Προσφύγων Νόμου.

Συγκεκριμένα, ορθά η Υπηρεσία Ασύλου έκανε αποδεκτό τον ισχυρισμό αναφορικά με τη χώρα καταγωγής και τον τόπο συνήθους διαμονής της Αιτήτριας αφού δεν προέκυψε κανένα στοιχείο περί του αντιθέτου.

Σε σχέση με τον δεύτερο και τρίτο ουσιώδη ισχυρισμό της Αιτήτριας  περί φόβου δίωξης, ορθά και πάλι οι Καθ' ων η αίτηση έκριναν τη Αιτήτρια εσωτερικά αξιόπιστο ωστόσο στη βάση των εξωτερικών πηγών πληροφόρησης και σύμφωνα με τις προϋποθέσεις του άρθρου 19 (α και β) ορθά απορρίφθηκε το αίτημα της καθότι ορθά αιτιολογημένο

Αναφορικά με την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ειδικότερα των δικαιωμάτων των γυναικών και της επιβλαβούς πρακτικής του ακρωτηριασμού των γυναικείων γεννητικών οργάνων, το Δικαστήριο υιοθετεί την έρευνα του αρμόδιου λειτουργού, η οποία θεωρείται πλήρης και επικαιροποιημένη, και συντάσσεται με τα συμπεράσματα του λειτουργού σχετικά με τον μελλοντοστραφή κίνδυνο που σχετίζεται με τους εν λόγω ισχυρισμούς (βλ. ερυθρά 147, 141-139 του Δ.Φ.).

Αναφορικά με την εμπορία ανθρώπων και την αξιολόγηση του μελλοντοστραφούς κινδύνου στη βάση του εν λόγω ισχυρισμού, το Δικαστήριο υιοθετεί την έρευνα και τα ευρήματα του αρμόδιου λειτουργού, ως πρόσφατα και επαρκή (βλ. ερυθρά 144 και 138-136 του Δ.Φ.).

Το Δικαστήριο ωστόσο, προέβη και σε δική του έρευνα σχετικά με την προστασία από κρατικούς/μη κρατικούς φορείς, της οποίας αναμένεται να απολαύουν πρόσωπα με το προφίλ της Αιτήτριας στη Νιγηρία και συγκεκριμένα στην πολιτεία Edo:

Ως προς το ισχύον θεσμικό πλαίσιο σχετικά με την προστασία των θυμάτων έμφυλης και ενδοοικογενειακής βίας, οι πληροφορίες που συνέλεξε ο Οργανισμός της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το Άσυλο και παρέθεσε στην Έκθεση Nigeria: Country Focus από τον Νοέμβριο του 2025^[1] αναφέρουν πως οι νότιες πολιτείες εφαρμόζουν τον Ποινικό Κώδικα,^[2] ενώ οι βόρειες πολιτείες χρησιμοποιούν ως βασική ποινική τους νομοθεσία τον Νόμο περί Ποινικού Κώδικα.^[3] Μολονότι και οι δύο κώδικες περιέχουν ρυθμίσεις περί της βίας λόγω φύλου, εισάγουν επίσης σημαντικούς περιορισμούς, μεταξύ των οποίων και τον αποκλεισμό του ενδοσυζυγικού βιασμού από την ποινική ευθύνη και δίωξη.^[4] Το 2015, η Νιγηρία θέσπισε τον Νόμο για την (Απαγόρευση της) Βίας κατά Προσώπων (VAPP),^[5] ο οποίος περιγράφεται ως η πιο ολοκληρωμένη νομοθεσία που αντιμετωπίζει διάφορες μορφές βίας κατά των γυναικών, συμπεριλαμβανομένης της ενδοοικογενειακής βίας, του βιασμού, του FGM/C και του παιδικού γάμου.^[6]

Σύμφωνα με έρευνα που διενεργήθηκε στις διαθέσιμες πηγές, στη Νιγηρία, και ειδικότερα στην Πολιτεία Edo, υφίσταται συνδυασμός κρατικών και μη κρατικών μηχανισμών που στοχεύουν στην προστασία, υποστήριξη και ενδυνάμωση γυναικών, συμπεριλαμβανομένων επιζωσών έμφυλης βίας (GBV) και θυμάτων εμπορίας ανθρώπων. Σε κρατικό επίπεδο, η Πολιτεία Edo εφαρμόζει το νομοθετικό πλαίσιο Violence Against Persons Prohibition (VAPP) και έχει αναπτύξει θεσμικές δομές όπως καταφύγια για θύματα και Sexual Assault Referral Centres (SARCs), ενώ παράλληλα συνεργάζεται με διεθνείς οργανισμούς για την ενίσχυση των υπηρεσιών προστασίας.^[7] Συγκεκριμένα, το 2025, ο Διεθνής Οργανισμός Μετανάστευσης (IOM), σε συνεργασία με την κυβέρνηση της Edo State, εγκαινίασε ένα νέο κέντρο υποστήριξης επιζωσών έμφυλης βίας, το οποίο παρέχει ολοκληρωμένες υπηρεσίες, συμπεριλαμβανομένης ιατρικής περίθαλψης, ψυχοκοινωνικής υποστήριξης, νομικής συνδρομής και ασφαλούς στέγασης.^[8] Παράλληλα, η Edo State Task Force Against Human Trafficking (ETAHT), που λειτουργεί από το 2017, υλοποιώντας πρόγραμμα των Ηνωμένων Εθνών “Strengthen the capacities of state and non-state institutions to assist, support and protect Victims of Trafficking (VoT) in Nigeria" έχει ως αποστολή την πρόληψη της εμπορίας ανθρώπων και την επανένταξη θυμάτων, συνεργαζόμενη με κρατικούς φορείς, ΜΚΟ και διεθνείς οργανισμούς.^[9]

Σε επίπεδο μη κυβερνητικών οργανώσεων, διάφοροι φορείς δραστηριοποιούνται στην Edo State, παρέχοντας συνδυασμένες υπηρεσίες προστασίας και οικονομικής ενδυνάμωσης. Προγράμματα ενδυνάμωσης επιζωσών έμφυλης βίας περιλαμβάνουν δράσεις επαγγελματικής κατάρτισης και οικονομικής στήριξης, μέσω προγραμμάτων της κοινωνίας των πολιτών, όπως, ενδεικτικά, στην Edo, όπου επιζώσες έμφυλης βίας έλαβαν κατάρτιση σε δεξιότητες, όπως και αρχικά κεφάλαια (start-up packages) για την ανάπτυξη μικροεπιχειρήσεων.^[10]

Σε εθνικό επίπεδο, προγράμματα του UNFPA παρέχουν υπηρεσίες διαχείρισης περιστατικών, ψυχοκοινωνικής υποστήριξης, προσωρινής στέγασης και κατάρτισης δεξιοτήτων σε γυναίκες και κορίτσια, ενισχύοντας την οικονομική τους ανθεκτικότητα.^[11] Παρά την ύπαρξη των ανωτέρω μηχανισμών, πηγές επισημαίνουν ότι η πρόσβαση στις υπηρεσίες παραμένει περιορισμένη λόγω χαμηλής ενημέρωσης, γεωγραφικών ανισοτήτων και θεσμικών περιορισμών, ιδίως σε αγροτικές περιοχές της Edo State.^[12]

Επομένως, ορθά ο Προϊστάμενος της Υπηρεσίας Ασύλου αποφάσισε την απόρριψη της αίτησης της  για διεθνή προστασία, καθότι δεν πληρούνται και οι προϋποθέσεις υπαγωγής της Αιτήτριας  στα άρθρα 19 (2) (α) και (β) περί συμπληρωματικής προστασίας, καθώς δεν προέκυψαν στοιχεία εκ των οποίων μπορεί να συναχθεί ότι σε περίπτωση επιστροφής της στη χώρα καταγωγής του, η Αιτήτρια  κινδυνεύει να αντιμετωπίσει θανατική ποινή ή εκτέλεση κατά την έννοια του άρθρου 19 (2) (α), ή άλλως βασανιστήρια ή απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση ή τιμωρία κατά την έννοια του άρθρου 19 (2) (β).

Αναφορικά δε με την μη πλήρωση των προϋποθέσεων παροχής συμπληρωματικής προστασίας προς το πρόσωπο της Αιτήτριας  υπό την έννοια του άρθρου 19 (2) (γ) του περί Προσφύγων Νόμου ή άλλως του άρθρου 15 (γ) της Οδηγίας 2011/95/ΕΕ, κρίνω σκόπιμο να παρατεθούν αρχικά τα κάτωθι:

Το άρθρο 19(2)(γ) του περί Προσφύγων Νόμου προϋποθέτει ουσιώδεις λόγους να πιστεύεται ότι η Αιτήτρια  θα υποστεί σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής του ακεραιότητας, λόγω αδιάκριτης άσκησης βίας σε καταστάσεις διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης, σε περίπτωση επιστροφής της στη χώρα καταγωγής της. Υπάρχει ευρεία νομολογία τόσο του Ανωτάτου Δικαστηρίου Κύπρου (βλ. Galina Bindioul v. Αναθεωρητική Αρχή Προσφύγων, Υποθ. Αρ. 685/2012, ημερομηνίας 23/04/13 και Mushegh Grigoryan κ.α. v. Κυπριακή Δημοκρατία, Υποθ. Αρ.851/2012, ημερομηνίας 22/9/2015) όσο και του ΔΕΕ (βλ. C- 285/12, A. Diakité v. Commissaire général aux réfugiés et aux apatrides, 30/01/2014, C465/07, Meki Elgafaji and Noor Elgafaji v. Staatssecretaris van Justitie, 17/02/2009), καθώς επίσης και του ΕΔΔΑ (βλ. K.A.B. v. Sweden, 886/11, 05/09/2013 (final 17/02/2014), Sufi and Elmi v. the United Kingdom, 8319/07 and 11449/07, 28/11/2011) στις οποίες ερμηνεύεται η έννοια της «αδιακρίτως ασκούμενης βίας» και της «ένοπλης σύρραξης» και τίθενται κριτήρια ως προς τη σοβαρότητα του κινδύνου που προϋποτίθεται για την αξιολόγηση των περιπτώσεων στις οποίες εξετάζεται η πιθανότητα παραχώρησης συμπληρωματικής προστασίας δυνάμει του Άρθρου 15(γ) της Ευρωπαϊκής Οδηγίας 2011/95/ΕΕ, το οποίο αντιστοιχεί στο άρθρο 19(2)(γ) του περί Προσφύγων Νόμου.

Στην υπόθεση Meki Elgafaji and Noor Elgafaji v.Staatssecretarisvan Justitie παρ. 35, το ΔΕΕ αναφέρει ότι «ο όρος «προσωπική» πρέπει να νοείται ως χαρακτηρίζων βλάβη προξενούμενη σε αμάχους, ανεξαρτήτως της ταυτότητάς τους, όταν ο βαθμός της αδιακρίτως ασκούμενης βίας που χαρακτηρίζει την υπό εξέλιξη ένοπλη σύρραξη και λαμβάνεται υπόψη από τις αρμόδιες εθνικές αρχές οι οποίες επιλαμβάνονται των αιτήσεων περί επικουρικής προστασίας ή από τα δικαστήρια κράτους μέλους ενώπιον των οποίων προσβάλλεται απόφαση περί απορρίψεως τέτοιας αιτήσεως είναι τόσο υψηλός, ώστε υπάρχουν ουσιώδεις λόγοι να εκτιμάται ότι ο άμαχος ο οποίος θα επιστρέψει στην οικεία χώρα ή, ενδεχομένως, περιοχή θα αντιμετωπίσει, λόγω της παρουσίας του και μόνον στο έδαφος αυτής της χώρας ή της περιοχής, πραγματικό κίνδυνο να εκτεθεί σε σοβαρή απειλή κατά το άρθρο 15, στοιχείο γ΄, της οδηγίας» ενώ στην παρ. 37 αναφέρει ότι «η απλή αντικειμενική διαπίστωση κινδύνου απορρέοντος από τη γενική κατάσταση μιας χώρας δεν αρκεί, καταρχήν, για να γίνει δεκτό ότι οι προϋποθέσεις του άρθρου 15, στοιχείο γ΄, της οδηγίας, συντρέχουν ως προς συγκεκριμένο πρόσωπο, εντούτοις, καθόσον η αιτιολογική αυτή σκέψη χρησιμοποιεί τον όρο «συνήθως», αναγνωρίζει το ενδεχόμενο υπάρξεως μιας εξαιρετικής καταστάσεως, χαρακτηριζομένης από έναν τόσο υψηλό βαθμό κινδύνου, ώστε να υπάρχουν σοβαροί λόγοι να εκτιμάται ότι το πρόσωπο αυτό θα εκτεθεί ατομικώς στον επίμαχο κίνδυνο.» (υπογράμμιση του παρόντος Δικαστηρίου). Περαιτέρω το ΔΕΕ στην εν λόγω υπόθεση αποφάσισε ότι «όσο περισσότερο ο αιτών είναι σε θέση να αποδείξει ότι θίγεται ειδικώς λόγω των χαρακτηριστικών την καταστάσεώς του, τόσο μικρότερος θα είναι ο βαθμός της αδιακρίτως ασκούμενης βίας που απαιτείται προκειμένου ο αιτών να τύχει της επικουρικής προστασίας» (παρ. 39).

Επιπλέον, σύμφωνα με το Εγχειρίδιο της ΕΥΥΑ σχετικά με τη δικαστική ανάλυση του Άρθρου 15(γ) της Ευρωπαϊκής Οδηγίας 2011/95/ΕΕ, ακόμη και αν ο αιτητής/ αιτήτρια μπορεί να αποδείξει πραγματικό κίνδυνο σοβαρής βλάβης στην περιοχή καταγωγής του (ή καθ' οδόν προς τη συγκεκριμένη περιοχή καταγωγής), το δικαίωμα επικουρικής προστασίας μπορεί να κατοχυρωθεί μόνο εάν ο αιτητής/ αιτήτρια δεν μπορεί να επιτύχει εγχώρια προστασία σε άλλο τμήμα της χώρας, καθώς επίσης, όταν αποφασίζεται η τοποθεσία της περιοχής καταγωγής ενός αιτητή ως προορισμός επιστροφής, απαιτείται η εφαρμογή προσέγγισης βασισμένης στα πραγματικά περιστατικά όσον αφορά την περιοχή του τελευταίου τόπου διαμονής και την περιοχή συνήθους διαμονής.

Αναφορικά με την κατάσταση ασφαλείας στην Νιγηρία, το Δικαστήριο υιοθετεί το συμπέρασμα στο οποίο κατέληξε ο αρμόδιος λειτουργός, ήτοι ότι η περιοχή της πόλης Benin, της πολιτείας Edo στην South-South γεωπολιτική περιφέρεια, δεν φέρεται να συγκαταλέγεται στις πολιτείες με τα υψηλότερα ποσοστά βίας κατά πολιτών, με αποτέλεσμα να μην κρίνεται ως εύλογη η πιθανότητα να διατρέξει η Αιτήτρια κίνδυνο σοβαρής βλάβης ως άμαχη λόγω αδιάκριτης βίας, σε περίπτωση επιστροφής της (βλ. εισηγητική έκθεση σελ. 22- ερυθρό 135-134 του Δ.Φ.). Περαιτέρω, το Δικαστήριο προέβη σε δική του έρευνα σχετικά με την επικρατούσα κατάσταση ασφαλείας, διαπιστώνοντας ότι το συμπέρασμα του λειτουργού επιβεβαιώνεται και από πιο πρόσφατες πηγές:

Σύμφωνα με τη βάση δεδομένων ACLED, παρατίθενται τα πλέον πρόσφατα ποσοτικά δεδομένα αναφορικά με τα περιστατικά ασφαλείας στην Πολιτεία Edo της Νιγηρίας, η οποία αποτέλεσε τον τόπο της πρότερης αλλά και τελευταίας συνήθους διαμονής της Αιτήτριας, πριν αναχωρήσει από την χώρα καταγωγής της. Συγκεκριμένα, όσον αφορά στην εν λόγω Πολιτεία της Νιγηρίας, κατά το τελευταίο έτος (με ημερομηνία τελευταίας ενημέρωσης την 17/04/2026), καταγράφηκαν 136 περιστατικά ασφαλείας, από τα οποία προκλήθηκαν 63 ανθρώπινες απώλειες.^[13]Ως προς την Benin City συγκεκριμένα, κατά την ίδια περίοδο αναφοράς, σημειώθηκαν 35 περιστατικά ασφαλείας, τα οποία κατέληξαν σε 11 ανθρώπινες απώλειες.^[14]

Σημειώνεται δε πως ο πληθυσμός της πόλης Benin για το έτος 2026 εκτιμήθηκε στους 2,120,460 κατοίκους.^[15]

Λαμβάνοντας υπόψη την απουσία προσωπικών υποκειμενικών εξατομικευμένων στοιχείων στο προφίλ της Αιτήτριας , η οποία είναι υγιής, ικανή προς εργασία, η αξιολόγηση του κινδύνου επιστροφής της  στη χώρα καταγωγής της, γίνεται στη βάση της κατάστασης ασφαλείας στην περιοχή, όπου αναμένεται να επιστρέψει. Λαμβάνοντας υπόψη τα προαναφερθέντα δεδομένα όσον αφορά την κατάσταση ασφαλείας στην πολιτεία Benin, συνάγεται εύλογα και με ασφάλεια το συμπέρασμα ότι η κατάσταση ασφαλείας μαζί με το ατομικό προφίλ της Αιτήτριας  δεν συνεπάγονται την ύπαρξη ουσιωδών λόγων να πιστεύεται ότι θα κινδυνεύσει ως άμαχος πολίτης, σε περίπτωση επιστροφής στην περιοχή του, η κατάσταση της οποίας δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως κατάσταση αδιάκριτης βίας, κατά την έννοια του άρθρου 15(γ) της Ευρωπαϊκής Οδηγίας 2011/95/ΕΕ. Τέλος, λαμβάνω υπόψη ότι ο Υπουργός Εσωτερικών, στα πλαίσια των εξουσιών του άρθρου 12Βτρις του περί Προσφύγων Νόμου, καθόρισε με την Κ.Δ.Π. 145/2025  ημερ. 31/05/2025, τη χώρα καταγωγής της Αιτήτριας, τη  Νιγηρία, ως ασφαλή χώρα ιθαγένειας.

Επί τη βάσει όλων όσων παρατέθηκαν στην παρούσα απόφαση, το Δικαστήριο κρίνει ότι το αίτημα της Αιτήτριας  για διεθνή προστασία εξετάστηκε επιμελώς σε κάθε στάδιο της διαδικασίας και η απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου ήταν το αποτέλεσμα  δέουσας έρευνας  και ορθής αξιολόγησης όλων των στοιχείων και δεδομένων, είναι επαρκώς αιτιολογημένη και λήφθηκε σύμφωνα με τις πρόνοιες του περί Προσφύγων Νόμου, το Σύνταγμα και τις Γενικές Αρχές του Διοικητικού Δικαίου.

Υπό το φως των πιο πάνω η  προσφυγή απορρίπτεται ως απαράδεκτη με €1500 έξοδα εναντίον της Αιτήτριας και υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση. 

                                  

 

 

                                       Βούλα Κουρουζίδου - Καρλεττίδου, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.