ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ 

                                                                                      Υπόθεση αρ.87/24

 

29 Απριλίου 2026

 

[Α. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

 

Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

Μεταξύ:

F. Ι.

                                                                                                                        Αιτητής

Και

Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Υπηρεσίας Ασύλου

                                                                                                                        Καθ’ ων η αίτηση

 

Κος Τζ. Μπετίτο, Δικηγόρος για τον αιτητή

Κα Ρ. Προδρόμου, Δικηγόρος για τους καθ’ ων η αίτηση

Α Π Ο Φ Α Σ Η

Με την προσφυγή ο αιτητής αιτείται την ακύρωση της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου ημ.13/12/23, η οποία κοινοποιήθηκε αυθημερόν, δια της οποίας απορρίφθηκε η επίδικη αίτησή διεθνούς προστασίας, ως άκυρης και στερούμενης νομικού αποτελέσματος.

Ως εκτίθεται στην Ένσταση που καταχωρήθηκε από τους καθ' ων η αίτηση και προκύπτει από το περιεχόμενο του σχετικού Διοικητικού Φάκελου (ΔΦ) που κατατέθηκε στα πλαίσια των διευκρινήσεων, ο αιτητής κατάγεται από τη Νιγηρία, εισήλθε στις ελεγχόμενες από τη Δημοκρατία περιοχές μέσω κατεχομένων στις 29/03/22 και υπέβαλε την επίδικη αίτηση διεθνούς προστασίας στις 03/05/22 (ερ.1-3, 43).

Στις 25/08/23 διεξήχθη συνέντευξη με τον αιτητή από την Υπηρεσία προς εξέταση του αιτήματός ασύλου, όπου του δόθηκε η ευκαιρία, μέσα από σχετικές ερωτήσεις, μεταξύ άλλων, να εκθέσει τους λόγους στους οποίους στηρίζει το αίτημα του (ερ.24-43). Μετά το πέρας της συνέντευξης ετοιμάστηκε σχετική Έκθεση- Εισήγηση και στις 03/11/23 η αίτηση διεθνή προστασία απορρίφθηκε (ερ.64-78).

Ετοιμάστηκε επιστολή ενημέρωσης του αιτητή για την απόφαση της Υπηρεσίας, η οποία του δόθηκε διά χειρός στις 13/12/23, σε γλώσσα την οποία κατανοεί (ερ.79).

Στην επίδικη αίτηση ο αιτητής καταγράφει ότι ήταν ορφανός, κατέληξε σκλάβος στο παλάτι Oba, στην πολιτεία Edo, άφησε έγκυο μια κυρία δύο φορές και θυσίασαν τα παιδιά του. Όταν επρόκειτο να θυσιάσουν τον ίδιο ένας άνδρας που δούλευε εκεί τον οδήγησε έξω από το παλάτι, στην πόλη Benin, όπου – ως αναφέρει – ένας «καλός Σαμαρείτης» τον βοήθησε να έρθει στην Κύπρο.

Στη συνέντευξη ο αιτητής ανέφερε γεννήθηκε και διέμενε όλη του τη ζωή στην πόλη Benin, στην πολιτεία Edo, μέχρι την ηλικία των 8 ετών ζούσε σε ορφανοτροφείο και έκτοτε και μέχρι το 2016, ήταν σκλάβος στο Oba Palace, έχει ολοκληρώσει 9 χρόνια εκπαίδευσης, ασχολούνταν με χειρωνακτικές εργασίες, είναι άγαμος, άτεκνος, υγιής, δεν γνώρισε ποτέ τους γονείς του και - παρά τις προσπάθειες, ως ανέφερε - δεν κατάφερε να τους εντοπίσει.

Όσον αφορά τους λόγους που έφυγε από τη χώρα καταγωγής του ο αιτητής ανέφερε ότι ήταν σκλάβος στο Oba Palace, δολοφόνησαν τα δύο τέκνα του και είχαν πρόθεση να σκοτώσουν και τον ίδιο.

Σχετικά με τους λόγους που δόθηκε ως σκλάβος στο παλάτι σε ηλικία 8 ετών ο αιτητής δήλωσε ότι χρειάζονταν σκλάβους, χωρίς να γνωρίζει αν υπήρχε συμφωνία μεταξύ του ορφανοτροφείου και ανθρώπων του παλατιού, αναφέροντας ότι δεν ρώτησε ποτέ, καθώς δεν ήταν ο μόνος σκλάβος εκεί. Όσον αφορά την καθημερινότητα του στο παλάτι δήλωσε ότι η βασική του αρμοδιότητα ήταν το καθάρισμα, ενώ, σχετικά με το χώρο του παλατιού, ανέφερε ότι δεν είχε πρόσβαση σε όλο το παλάτι και πως η πλευρά που διέμεναν ήταν χωρισμένη σε ανδρών και γυναικών και αποτελούταν από πολλά δωμάτια. Ερωτώμενος σχετικά ανέφερε ότι ο χαρακτηρισμός κάποιου ως σκλάβου αφορούσε την εργασία που έκανε εντός του παλατιού, ο ίδιος δεν λάμβανε κάποια αμοιβή για τις υπηρεσίες του, αλλά του προσέφεραν φαγητό και απαγορευόταν να βγει μόνος του από το παλάτι, κάτι που εντούτοις, δεν επιχείρησε ποτέ να πράξει, ως ανέφερε όταν ρωτήθηκε, ενώ σχετικά με τη πεποίθηση του για την απαγόρευση να εγκαταλείψει το παλάτι, απάντησε ότι δεν γνωρίζει από που σχηματίστηκε. Όταν του ζητήθηκε να περιγράψει το χώρο των εκδηλώσεων καθώς και μια εκδήλωση που του έχει μείνει στο μυαλό, δήλωσε ότι δεν εισέρχονταν στο βασικό κορμό του κτηρίου και πως καθάριζαν μόνο το χώρο που γίνονταν οι εκδηλώσεις, αναφερόμενος παράλληλα στην ονομαστική εορτή το υιού του Oba, περί το 2022, όπου επιμελήθηκαν τον χώρο και φρόντισε για την καθαριότητά του. Ερωτηθείς σχετικά με την αναντιστοιχία της ημερομηνίας που έλαβε χώρα η εκδήλωση και των δηλώσεών του περί του ότι έφυγε το 2016, ο αιτητής ανέφερε ότι η εκδήλωση έγινε το 2016. Σχετικά με την αδυναμία του να περιγράψει επαρκώς το παλάτι και την γιορτή που επικαλέστηκε, το μεν πρώτο το απέδωσε στην απαγόρευση να επισκέπτεται τους χώρους του παλατιού, ενώ για το δεύτερο δήλωσε ότι δεν υπάρχει κάποιος ιδιαίτερος λόγος.

Σχετικά με τη θυσία των δύο του τέκνων, δήλωσε ότι από το 2011 διατηρούσε σχέση με πρόσωπο όπου ήταν επίσης σκλάβα στο παλάτι, ονόματι Rita. Ερωτηθείς για τη γυναίκα αυτή και την μεταξύ τους σχέση ο αιτητής δήλωσε ότι δεν γνωρίζει το επίθετό της, ήταν 37 ετών, δεν γνωρίζει πληροφορίες για την οικογένειά της, ήταν μελαμψή και εύσωμη, ο χαρακτήρας της ήταν «εντάξει», γνωρίστηκαν στο παλάτι και ξεκίνησαν να έχουν σχέση λίγους μήνες αργότερα, η οποία διήρκησε μέχρι την εγκυμοσύνη. Ερωτηθείς αν υπάρχει κάποιος λόγος που δεν μπορεί να δώσει παραπάνω πληροφορίες ο αιτητής απάντησε αρνητικά. Ως ανέφερε, μεταξύ 2011 – 2012, δεδομένου ότι απαγορευόταν σε σκλάβο να έχει παιδί στο παλάτι, άνθρωποι του παλατιού πήραν το μωρό και το έκαναν θυσία. Όταν του ζητήθηκαν παραπάνω πληροφορίες για το συμβάν δήλωσε ότι ο ίδιος δεν ήταν παρόν, καθώς το μωρό ήταν με τη μητέρα του στη γυναικεία πτέρυγα, και, σύμφωνα με τα όσα του μετέφερε η μητέρα του μωρού, όταν πληροφορήθηκαν την ύπαρξη του μωρού, ήρθαν και το πήραν τη νύχτα, χωρίς να γνωρίζει περαιτέρω λεπτομέρειες. Ερωτηθείς για το πως γνωρίζει ότι δολοφόνησαν το μωρό, απάντησε ότι αυτό είθισται να συμβαίνει στο παλάτι. Σχετικά με το δεύτερο τέκνο του, δήλωσε ότι συνέβησαν ακριβώς τα ίδια.

Όσον αφορά τον ίδιο ο αιτητής δήλωσε ότι το 2016, μέσω «ενός καλού Σαμαρείτη», ως τον αποκάλεσε, αγνώστων στοιχείων, πληροφορήθηκε ότι οι άνθρωποι του παλατιού θέλουν να θυσιάσουν και τον ίδιο, για να μην επαναληφθεί το περιστατικό με τα μωρά και έτσι, το ίδιο βράδυ, λέγοντας ψέματα στο προσωπικό ασφαλείας ότι πάει να αγοράσει φάρμακα, βγήκε εκτός του παλατιού και διέφυγε. Έκτοτε δεν του συνέβη κάτι, άλλα είναι βέβαιος ότι τον αναζητούν, καθώς αυτό κάνουν με όσους διαφεύγουν του παλατιού.

Το υπόλοιπο διάστημα ο αιτητής – ως ανέφερε - ήταν άστεγος, μέχρι κάποιος εργολάβος αγνώστων λοιπών στοιχείων τον προσέγγισε και προσφέρθηκε να τον βοηθήσει να φύγει από τη Νιγηρία, με τη συμφωνία ότι, όταν φτάσει στο προορισμό του, θα του επιστρέψει το ποσό που ξόδεψε για εκείνον, υπογράφοντας ένα χαρτί που ανέγραφε τη μεταξύ τους συμφωνία. Κατά την άφιξη και παραμονή του στη Δημοκρατία, το ανωτέρω πρόσωπο τον κάλεσε δύο φορές, λέγοντας του ότι πρέπει να προσπαθήσει να τον αποπληρώσει, κάτι που ο αιτητής εξέλαβε ως απειλή, προσθέτοντας ότι αν δεν το κάνει θα τον σκοτώσει, και όταν ρωτήθηκε αν κατάγγειλε το συμβάν στις αστυνομικές αρχές, απάντησε αρνητικά.

Σχετικά με το ενδεχόμενο επιστροφής του ο αιτητής δήλωσε φοβάται ότι θα δολοφονηθεί, αφενός μεν από τους ανθρώπους του παλατιού, οι οποίοι τον αναζητούν, και αφετέρου από το πρόσωπο που του δάνεισε λεφτά για το ταξίδι του. Ερωτηθείς αν από το 2016 μέχρι το 2022, όταν και έφυγε από τη Νιγηρία, συνέβη κάποιο περιστατικό εις βάρος του, απάντησε αρνητικά. Σχετικά με τη δυνατότητα του να μετεγκατασταθεί σε κάποια άλλη περιοχή της Νιγηρίας, όπως η Abuja, ο αιτητής απάντησε αρνητικά, καθώς, ως ανέφερε, δεν έχει κάποιο δικό του πρόσωπο.

Οι καθ’ ων η αίτηση, εξετάζοντας τα λεγόμενα του αιτητή στην αίτηση και τη συνέντευξη, κατέταξαν αυτούς στους ακόλουθους ουσιώδεις ισχυρισμούς.

1.    Ταυτότητα, χώρα καταγωγής, προφίλ και τόπος διαμονής του αιτητή

2.    Ο αιτητής ήταν σκλάβος στο παλάτι Oba από την ηλικία των 8 μέχρι το 2016, όπου οι άνθρωποι του παλατιού θυσίασαν 2 παιδιά του και προσπάθησαν να θυσιάσουν και τον ίδιο

3.    Ο αιτητής δέχθηκε απειλές κατά της ζωής του από το άτομο που του δάνεισε τα χρήματα για το ταξίδι του στην Κύπρο

Οι καθ’ ων η αίτηση αποδέχθηκαν τον 1^ο εκ των ως άνω ισχυρισμών, απέρριψαν όμως τον 2^ο και 3^ο ουσιώδη ισχυρισμό του αιτητή, ως αναξιόπιστους.

Επί του 2^ου ουσιώδους ισχυρισμού, ως κρίθηκε, οι δηλώσεις του αιτητή ήταν στο σύνολό τους ασαφείς, αόριστες και γενικές, χωρίς επαρκείς πληροφορίες, καθώς ο αιτητής δεν ήταν σε θέση να παράσχει επαρκείς και σαφείς πληροφορίες σχετικά με τις συνθήκες που τον μετέφεραν στο παλάτι, τις συνθήκες που επικρατούσαν εκεί, τις αρμοδιότητές του, την καθημερινότητά του και τον χώρο του παλατιού, επί των οποίων θα αναμένονταν εύλογα απ’ αυτόν, δεδομένου του χρονικού διαστήματος που παρέμεινε εκεί, να είναι σε θέση να παραθέσει. Σχετικά με την κατ’ ισχυρισμό δολοφονία των δύο τέκνων του και την πρόθεση δολοφονίας του ιδίου, κρίθηκε ότι – ομοίως - δεν ήταν σε θέση να δώσει επαρκείς και συγκεκριμένες πληροφορίες για το πρόσωπο με το οποίο διατηρούσε σχέση, την εξέλιξη της σχέσης αυτής, τις συνθήκες και τους λόγους που θυσίασαν τα μωρά και τους θύτες των δολοφονιών, κάτι που αναμένονταν εύλογα να έχει πράξει. Όσον αφορά την πρόθεση να δολοφονήσουν και τον ίδιο, ως κρίθηκε, οι δηλώσεις του αιτητή σχετικά με τον τρόπο που έλαβε γνώση της πρόθεσης αυτής, το πρόσωπο που τον ενημέρωσε και τους λόγους για τους οποίους ήθελαν να τον σκοτώσουν, ήταν γενικές και αόριστες και στερούνταν εύλογα αναμενόμενων πληροφοριών επί τούτου. Παρομοίως, σχετικά με τη διαφυγή του, κρίθηκε οι πληροφορίες που παρείχε ήταν γενικές και αόριστες, καθώς δεν ήταν σε θέση να περιγράψει τη συνομιλία που είχε με το προσωπικό ασφαλείας, ώστε να του επιτρέψει να εξέλθει του παλατιού, ενώ κρίθηκαν και ως ασυνεπείς με προγενέστερες δηλώσεις του σχετικά με την απαγόρευση τους να βγαίνουν από το παλάτι, ασυνέπεια που ο αιτητής δεν ήταν σε θέση  να επεξηγήσει όταν ρωτήθηκε σχετικά.

Ως προς την εξωτερική αξιοπιστία του ως άνω ισχυρισμού εντοπίστηκαν πληροφορίες  σχετικά με τις εκδηλώσεις που γίνονταν στο Oba Palace, από τις οποίες, ως καταγράφεται στην επίδικη έκθεση, προκύπτει, μεταξύ άλλων, ότι οι θυσίες ανθρώπων, οι οποίες όντως γίνονταν στο παρελθόν, σταμάτησαν από το 1897, ενώ δεν εντοπίστηκαν πληροφορίες σχετικά με την ύπαρξη σκλάβων στο παλάτι.

Δεδομένου ότι οι διαθέσιμες πληροφορίες (ΠΧΚ) που εντοπίστηκαν δεν επιβεβαιώνουν τα όσα ο αιτητής ανέφερε και λαμβανομένης υπόψη της ελλείψεως εσωτερικής συνοχής, για τους ως άνω λόγους, ο 2^ος ουσιώδης ισχυρισμός απορρίφθηκε ως αναξιόπιστος.

Επί του 3^ου ουσιώδους ισχυρισμού κρίθηκε ότι ο αιτητής δεν ήταν σε θέση να παράσχει επαρκείς και συγκεκριμένες πληροφορίες σχετικά με το άτομο – σύμφωνα με τα λεγόμενα του ιδίου - τον βοήθησε να εγκαταλείψει τη Νιγηρία, τη γνωριμία τους, τους λόγους που τον βοήθησε και του έδωσε χρήματα, καθώς και τη μεταξύ τους συμφωνία και το έγγραφο που κατ’ ισχυρισμό υπέγραψε ο αιτητής. Ομοίως, σε σχέση με τις κατ’ ισχυρισμό απειλές που δέχτηκε ο αιτητής,  κρίθηκε πως δεν ήταν σε θέση να αποδώσει περιγραφικά και με σαφήνεια το περιεχόμενο των συνομιλιών του με το πρόσωπο, λαμβανομένου υπόψη του – σύμφωνα με τα λεγόμενα του αιτητή – δεν είχε κάποια άλλη επαφή με το εν λόγω πρόσωπο, μετά τα δύο τηλεφωνήματα που δέχθηκε. Ως προς την εξωτερική αξιοπιστία του ισχυρισμού σημειώθηκε ότι δεν εντοπίστηκαν πληροφορίες που να σχετίζονται με τον εν λόγω ισχυρισμό και έτσι, παρότι, ως περαιτέρω σημειώθηκε, αυτό δεν σημαίνει άνευ ετέρου ότι στερείται αξιοπιστίας, όμως – δεδομένων των κενών που διαπιστώθηκαν στην εσωτερική συνοχή του εν λόγω ισχυρισμού - αυτός απορρίφθηκε ως αναξιόπιστος. 

Κατά την αξιολόγηση κινδύνου επί τη βάσει του μόνου αποδεκτού ισχυρισμού, ήτοι του προφίλ του αιτητή, κατόπιν ανασκόπησης της γενικής κατάστασης ασφαλείας στον τόπο διαμονής (Benin, Edo State), οι καθ’ ων η αίτηση κατέληξαν ότι δεν υφίσταται εύλογη πιθανότητα να εκτεθεί σε κίνδυνο δίωξης ή σοβαρής βλάβης σε περίπτωση επιστροφής του στη χώρα καταγωγής.  

Συνεπεία των ως άνω η επίδικη αίτηση απορρίφθηκε ως αβάσιμη και εκδόθηκε απόφαση επιστροφής του αιτητή στη χώρα καταγωγής του.

Στην αγόρευση του ο ευπαίδευτος συνήγορος του αιτητή εισηγείται ότι η επίδικη απόφαση είναι προϊόν πλάνης, συνεπεία ανεπαρκούς έρευνας και δεν αιτιολογείται. Παραθέτοντας πλήθος αναφορών στα λεγόμενα του αιτητή στα πλαίσια της επίδικης αίτησης εισηγείται ότι τα όσα αυτός ανέφερε είναι επαρκή, συγκεκριμένα και αξιόπιστα, σημειώνοντας ότι, δεδομένου του ότι – ως έγινε αποδεκτό στα πλαίσια του προφίλ του – ο αιτητής στερείται υποστηρικτικού δικτύου, αυτό θα έπρεπε να ληφθεί υπόψη κατά την εκτίμηση κινδύνου σε περίπτωση επιστροφής του αιτητή στη Νιγηρία.

Οι καθ' ων η αίτηση αντιτάσσουν ότι η επίδικη απόφαση είναι προϊόν δέουσας έρευνας και εξέτασης, επαρκώς αιτιολογημένη και ουδεμία πλάνη έχει παρεισφρήσει κατά τη λήψη αυτής. Σχετικά με τα ευρήματα τους επί της αναξιοπιστίας των ισχυρισμών του αιτητή, ανατρέχοντας στη συνέντευξη, υπεραμύνονται του εύλογου και της ορθότητας τους και λέγουν ότι ουδεμία πλημμέλεια εντοπίζεται στην επίδικη αίτηση και διαδικασία εξέτασης της και ότι η επίδικη απόφαση είναι ορθή και απολύτως αιτιολογημένη.

Δεδομένου ότι οι ως άνω μόνοι προωθούμενοι από τον αιτητή ισχυρισμοί συμπλέκονται άρρηκτα με την επί της ουσίας ορθότητα της επίδικης απόφασης, προχωρώ λοιπών με επί της ουσίας εξέταση της, εξ υπαρχής και επί όλων των ενώπιον μου στοιχείων, η οποία τελείται σε κάθε περίπτωση (βλ. και Ε.Δ.Δ.Δ.Π. Αρ.107/2023, Q. B. T. v. Δημοκρατίας, ημ.11/02/25).

Προχωρώ λοιπόν με αξιολόγηση των ενώπιον μου στοιχείων και ισχυρισμών.

Στο εγχειρίδιο του EASO «Αξιολόγηση αποδεικτικών στοιχείων και αξιοπιστίας στο πλαίσιο του κοινού ευρωπαϊκού συστήματος ασύλου», Δικαστική ανάλυση, 2018, σελ.98 του εγχειριδίου, αναφέρονται σχετικώς τα εξής:

«Εάν ένας αιτών ισχυριστεί ότι συνελήφθη σε διαδήλωση για πρώτη φορά στη ζωή του, θα προξενούσε έκπληξη η αδυναμία του να παράσχει συγκεκριμένα στοιχεία σχετικά με το πότε, πού και με ποιον τρόπο έλαβε χώρα η σύλληψή του, παρότι στην περίπτωση αυτή τίθεται το ζήτημα του βαθμού λεπτομέρειας που μπορεί εύλογα να αναμένεται. Σε κάθε περίπτωση, απαιτείται ισορροπημένη και αντικειμενική αξιολόγηση του αν η αφήγηση του αιτούντος αντικατοπτρίζει την αφήγηση που αναμένεται από ένα πρόσωπο στην κατάσταση του αιτούντος το οποίο αφηγείται μια πραγματική προσωπική εμπειρία.».

Στην σελ.102 του ιδίου εγχειριδίου, αναφέρεται ότι:

«[Οι] δείκτες αξιοπιστίας είναι απλοί δείκτες και δεν συνιστούν αυστηρά κριτήρια ή προϋποθέσεις. Παρότι οι τέσσερις δείκτες που προσδιορίστηκαν ανωτέρω (εσωτερική και εξωτερική συνέπεια, επαρκώς λεπτομερείς πληροφορίες και ευλογοφάνεια) αποτυπώνουν τους δείκτες που εφαρμόζουν στην πράξη τα δικαστήρια, κανένας από αυτούς δεν μπορεί να θεωρηθεί καθοριστικός. Η σημασία τους από υπόθεση σε υπόθεση ποικίλλει σημαντικά. Σε κάθε περίπτωση είναι αναγκαία η εξέταση του σωρευτικού τους αντίκτυπου ⁽³⁰⁵⁾.  […]

Από την ανωτέρω ανάλυση προκύπτει ότι δεν υπάρχει απλή απάντηση στο ερώτημα που αφορά τον τρόπο αξιολόγησης της αξιοπιστίας σε υποθέσεις διεθνούς προστασίας. Το μόνο που μπορεί να ειπωθεί είναι ότι η αξιολόγηση πρέπει να διενεργείται με βάση το σύνολο των αποδεικτικών στοιχείων, λαμβανομένων υπόψη των αρχών, των μεθόδων και των δεικτών που αναφέρονται στην παρούσα ανάλυση. Οι αρχές, οι μέθοδοι και οι δείκτες αυτοί θα πρέπει να εφαρμόζονται με προσοχή ⁽³⁰⁷⁾, αντικειμενικότητα και αμεροληψία, ώστε να αποφευχθεί τυχόν εσφαλμένη και απλοϊκή απόρριψη, ή αφελής και ανεπιφύλακτη αποδοχή μιας συγκεκριμένης αφήγησης.»

Επιστρέφοντας στα ενώπιον μου στοιχεία, διερχόμενος του πρακτικού της συνέντευξης, θα συμφωνήσω με τα επιμέρους ευρήματα και τελική κατάληξη των καθ’ ων η αίτηση επί του 2^ου και 3^ου ουσιώδους ισχυρισμού, ως καταγράφονται και στην επίδικη έκθεση (ερ.67-74), σημειώνοντας επιγραμματικά τα εξής. Εν προκειμένω ο αιτητής ερωτήθηκε δεόντως και επισταμένα επί όλων των πτυχών του αφηγήματος του, χωρίς να είναι τελικά σε θέση να αναφέρει την παραμικρή εύλογα αναμενόμενη λεπτομέρεια ή βιωματικό στοιχείο για όλα όσα παρέθεσε, περιλαμβανομένου του ότι υπήρξε σκλάβος για πολλά χρόνια και από μικρή ηλικία σε παλάτι, τι έκανε όλον αυτόν τον καιρό, πως κατάφερε να διαφύγει, τι έκανε έκτοτε, από το 2016 μέχρι και το 2022, όταν έφυγε από τη Νιγηρία, πως, γιατί και με ποιο τρόπο τον βοήθησε το άτομο που κατ’ ισχυρισμό τον απείλησε εκ των υστέρων.  Επί όλων των ως άνω σημείων ο αιτητής, παρότι του δόθηκαν πολλές ευκαιρίες, μέσα από σχετικές ερωτήσεις, ουδέν συγκεκριμένο συμβάν, ουδεμία ανάμνηση, έστω φωτογραφικά από όσα περιγράφει, ουδεμία συνεκτική πληροφορία κατάφερε τελικά να παραθέσει και σε κανένα απολύτως σημείο των λεγομένων του δεν ήταν σε θέση  να αναφέρει το παραμικρό ψήγμα ευλογοφανούς, αρκούντως συγκεκριμένης αφήγησης και να τοποθετήσει χρονικά τα όσα ανέφερε, εκ των οποίων ελλείπουν καταφανώς βιωματικά στοιχεία με αποτέλεσμα να καθίσταται καταφανές θεωρώ, από μια ανάγνωση εδώ του πρακτικού της συνέντευξης, ότι άπαντες οι ισχυρισμοί του αποτελούν επινοήματα του αιτητή προκειμένου να στηρίξει, εδώ ανεπιτυχώς, την επίδικη αίτηση.

Σημειώνω εδώ ότι οι καθ’ ων η αίτηση, ως και ανωτέρω αναφέρω, ορθώς έκαναν έρευνα σε διαθέσιμες πληροφορίες σχετικά (ΠΧΚ), εκ της οποίας – ως προέκυψε – δεν φαίνεται να τελούνται τελετές ανθρωποθυσιών ή να υπηρετούν σκλάβοι στο Oba Palace. Επί τούτου σημειώνω ότι τα όσα οι καθ’ ων η αίτηση καταγράφουν στα ερ.68-71 αναφορικά με την εξωτερική αξιοπιστία του ως άνω 2^ου ουσιώδους ισχυρισμού, επιβεβαιώνονται από            σχετικές πληροφορίες που εντόπισα.[1]

Δεδομένων των ως άνω διαπιστώσεων μου καταλήγω ότι οιαδήποτε άλλη κατάληξη επί των λεγομένων του αιτητή θα συνιστούσε θεωρώ αφελή και ανεπιφύλακτη αποδοχή ενός αφηγήματος στερούμενου, σε όλη του την έκταση, του παραμικρού ψήγματος συνοχής, ευλογοφάνειας, χρονικής συνέπειας και εξωτερικής αξιοπιστίας.

Απομένει λοιπόν μια αποτίμηση της γενικής κατάστασης ασφαλείας στον τόπο διαμονής του αιτητή (Benin, Edo State).

Σύμφωνα με την βάση δεδομένων ACLED, κατά το τελευταίο έτος (τελευταία ενημέρωση 01/11/25) στο Edo State (όπου βρίσκεται η πόλη Benin) καταγράφηκαν 99 περιστατικά πολιτικής βίας (“Political violence”, που περιλαμβάνει περιστατικά βίας κατά αμάχων, εκρήξεις/απομακρυσμένη βία, μάχες, εξεγέρσεις και διαμαρτυρίες) και προκλήθηκαν 105 θάνατοι^[2]. Ο πληθυσμός της πολιτείας εκτιμάται περί τα 4 ½ εκατομμύρια κατοίκων.^[3]

Είναι κατάληξη μου, αποτιμώντας τις ως άνω πληροφορίες, ότι δεν καταδεικνύεται εύλογη πιθανότητα ο αιτητής να αντιμετωπίσει κατά την επιστροφή του κίνδυνο σοβαρής βλάβης καθότι η συχνότητα περιστατικών ασφαλείας στην περιοχή όπου διέμενε, και στην οποία εύλογα αναμένεται να επιστρέψει, δεν είναι τέτοιας έντασης ώστε να διατρέχει κίνδυνο εξαιτίας και μόνο της παρουσίας του στην περιοχή. Δεν μπορώ δε να εντοπίσω ιδιαίτερες περιστάσεις που επιτείνουν τον κίνδυνο ειδικώς για τον αιτητή σε σύγκρισή με τον γενικό πληθυσμό της περιοχής, στη βάση της «αναπροσαρμοζόμενης κλίμακας»[4] (βλ. και απόφαση ΔΕΕ, ημ.10/06/21, C-901/19, CF and DN).

Σημειώνεται καταληκτικά ότι η Νιγηρία έχει καθοριστεί στις Κ.Δ.Π. 198/2020, 225/2021, 202/2022, 166/2023, 191/2024 και 145/2025, οι οποίες εκδόθηκαν δυνάμει του άρθρου 12Βτρις του Νόμου, ως ασφαλής χώρα ιθαγενείας και ουδέν στοιχείο προσκομίστηκε στα πλαίσια της παρούσας, στη βάση του οποίου θα μπορούσε να «θεωρηθεί ότι η χώρα αυτή δεν είναι ασφαλής […] στη συγκεκριμένη περίπτωσή», στη βάση του αρ.12Βτρις (6).

Δεδομένων των ως άνω και λαμβανομένου υπόψη του προφίλ του αιτητή, ήτοι το ότι είναι άνδρας ηλικίας 50 ετών σήμερα, υγιής, με σχετικά επαρκή μόρφωση, θεωρώ ότι, παρότι στερείται, ως ο ίδιος ανέφερε, υποστηρικτικού δικτύου, δεν θεωρώ ότι εκ τούτου – άνευ ετέρου – είναι δυνατό να προκύψει αυξημένος κίνδυνος κατά την επιστροφή του.

Για τους πιο πάνω λόγους η προσφυγή απορρίπτεται και η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται με έξοδα €1000 υπέρ των καθ’ ων η αίτηση.

 

Α. Χριστοφόρου, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.