ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

 

Υπόθεση Αρ.: T16/26

 

23 Απριλίου, 2026

 

[Κ. Κ. Κλεάνθους, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

 

Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

 

Μεταξύ:

 

 

      M. M. A.

                                                                                                                                            Αιτητού

 

και

 

Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Προϊσταμένου Υπηρεσίας Ασύλου

 

Καθ' ων η αίτηση

 .........

 

 

Ο Αιτητής είναι παρών

 

Γ. Βασιλόπουλος (κος), για Γεώργιος Βασιλόπουλος & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε., Δικηγόρος για τον Αιτητή

 

Α. Αναστασιάδη (κα),  Δικηγόρος για τους Καθ’ ων η αίτηση

 

Ρ. Ευαγγέλου (κος.) για πιστή διερμηνεία από την αγγλική στην ελληνική και αντίστροφα

L. Wahedi (κα)  για πιστή διερμηνεία από pashto/farsi στη αγγλική και αντίστροφα.

 

 

 

Α Π Ο Φ Α Σ Η

 

Κ. Κ. Κλεάνθους, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.: Ο Αιτητής με την παρούσα προσφυγή στρέφεται κατά της απόφασης των Καθ' ων η αίτηση ημερομηνίας 28.11.2025, με την οποία απορρίφθηκε η μεταγενέστερη αίτησή του για διεθνή προστασία, καθώς η εν λόγω αίτηση κρίθηκε ως απαράδεκτη δυνάμει των άρθρων 16Δ και 12Βτετράκις των περί Προσφύγων Νόμων 2000 έως 2023.

Γεγονότα

1.             Τα γεγονότα της υπόθεσης έχουν ως ακολούθως: Ο Αιτητής κατάγεται από την Ισλαμική Δημοκρατία του Αφγανιστάν (στο εξής: το Αφγανιστάν). Περί τις 18.11.2021, υπέβαλε αίτηση διεθνούς προστασίας. Στις 25.7.2022 πραγματοποιήθηκε συνέντευξη του Αιτητή. Στις 14.11.2022, ο Προϊστάμενος της Υπηρεσίας Ασύλου (στο εξής: o Προϊστάμενος) ενέκρινε την εισήγηση για απόρριψη της αίτησής του για άσυλο και για επιστροφή του στη χώρα καταγωγής του. Στις 31.1.2023, ο Αιτητής καταχώρισε την προσφυγή υπ' αριθμό 317/2023, η οποία απορρίφθηκε λόγω μη προώθησης έξοδα υπέρ των Καθ' ων η αίτηση στις 7.7.2025. Την 1.8.2025, ο Αιτητής υπέβαλε αίτηση για επανάνοιγμα του φακέλου της αίτησής του για διεθνή προστασία. Στις 28.11.2025, ο Προϊστάμενος ενέκρινε εισήγηση για απόρριψη της μεταγενέστερης αίτησής του ως απαράδεκτης, απόφαση η οποία κοινοποιήθηκε στον Αιτητή στις 12.1.2026. Η εν λόγω απορριπτική απόφαση αποτελεί το αντικείμενο της παρούσας προσφυγής. Κατά την ακρόαση ημερομηνίας 18.2.2026 το Δικαστήριο εξέδωσε διάταγμα αναστολής της απόφασης επιστροφής του Αιτητή.

2.              

Νομικοί Ισχυρισμοί

3.             Ο Αιτητής, δια του συνηγόρου του, προβάλλει ότι ο Αιτητής προσκόμισε υποστηρικτικά έγγραφα, τα οποία αποτελούν νέα στοιχεία, ικανά να αυξήσουν τις πιθανότητες χορήγησης σε αυτόν καθεστώτος διεθνούς προστασίας.  Συγκεκριμένα προέβαλε ότι τα έγγραφα που υπέβαλε ο Αιτητής τεκμηριώνουν δίωξη από τους Taliban λόγω της πολιτικής δραστηριοποίησης του Αιτητή με την προηγούμενη κυβέρνηση της χώρας και υποστήριξε ότι εσφαλμένα οι Καθ΄ων η αίτηση δεν παραχώρησαν στο αιτητή δικαίωμα ακρόασης.

4.             Κατά την ακροαματική διαδικασία της 10.2.2026 το Δικαστήριο λόγω έλλειψης επίσημης και σαφούς ενημέρωσης για το περιεχόμενο και την μετάφραση των εγγράφων που προσκόμισε ο Αιτητής, ζήτησε την τοποθέτηση τόσο του Αιτητή, όσο και των Καθ’ ων η αίτηση.

5.             Κατ' εφαρμογή του Κανονισμού 3(ε) των περί της λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Διαδικαστικών Κανονισμών του 2019, ως έχουν τροποποιηθεί, οι Καθ' ων η αίτηση συμμετέχουν καταρχήν στην παρούσα διαδικασία δια της καταχωρίσεως υπομνήματος, αλλά δεν συμμετέχουν στην ακροαματική διαδικασία. Στη βάση ωστόσο σχετικών οδηγιών του Δικαστηρίου, οι Καθ' ων η αίτηση συμμετείχαν στην παρούσα διαδικασία κατά την ακροαματική διαδικασία.

6.             Από την πλευρά τους οι Καθ' ων η αίτηση, υπεραμύνονται της νομιμότητας της επίδικης απόφασης και επισημαίνουν ότι τα έγγραφα που προσκόμισε ο Αιτητής με την μεταγενέστερη αίτησή του δεν υποβλήθηκαν εγκαίρως και ότι η καθυστερημένη προσκόμισή τους δεν έχει δικαιολογηθεί επαρκώς, ενώ τόνισαν ότι το ζήτημα της πολιτικής δραστηριοποίησης του Αιτητή έχει ήδη εξεταστεί και απορριφθεί και ότι τα προσκομισθέντα από αυτόν έγγραφα δεν αυξάνουν σημαντικά τις πιθανότητες υπαγωγής του σε καθεστώς διεθνούς προστασίας.

To νομικό πλαίσιο

7.             Ο Κανονισμός 2 των περί της Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Διαδικαστικών Κανονισμών του 2019 έως 2023 έχει ως ακολούθως (η υπογράμμιση είναι του παρόντος δικαστηρίου):

«Ο Διαδικαστικός Κανονισμός του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου 1962, και οι περί της Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου  (Αρ.1) Διαδικαστικοί Κανονισμοί του 2015, τυγχάνουν εφαρμογής σε όλες τις προσφυγές που καταχωρούνται στο Διοικητικό Δικαστήριο Διεθνούς Προστασίας από 18.6.2019, με τις αναγκαίες τροποποιήσεις που αναφέρονται στη συνέχεια και κατ' ανάλογη εφαρμογή των δικονομικών κανόνων και πρακτικής που ακολουθούνται και εφαρμόζονται στις ενώπιον του Διοικητικού Δικαστηρίου προσφυγές εκτός αν ήθελε άλλως ορίσει το Δικαστήριο.».

8.             Το άρθρο 11 των περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμων του 2018 έως 2025 (Ο περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμος) καθορίζει τη δικαιοδοσία του παρόντος Δικαστηρίου.

9.             Το άρθρο 3 του περί Προσφύγων Νόμου καθορίζει τις προϋποθέσεις αναγνώρισης προσώπου ως πρόσφυγα.

10.          Το άρθρο 16 του περί Προσφύγων Νόμου ορίζει τα εξής:

«Υποχρεώσεις αιτητή κατά την εξέταση της αίτησης και συναφής υποχρέωση αρμόδιων αρχών

16.-(1) Κατά την εξέταση της αίτησής του, ο αιτητής οφείλει να συνεργάζεται με την Υπηρεσία Ασύλου με σκοπό την εξακρίβωση της ταυτότητάς του και των υπόλοιπων στοιχείων που αναφέρονται στην παράγραφο (α) του εδαφίου (2).

(2) Ιδίως, ο αιτητής οφείλει-

(α) να υποβάλει το συντομότερο δυνατό όλα τα στοιχεία που απαιτούνται για την τεκμηρίωση της αίτησης, τα οποία στοιχεία συνίστανται σε δηλώσεις του αιτητή και σε όλα τα έγγραφα που έχει ο αιτητής στη διάθεσή του σχετικά με την ηλικία του, το προσωπικό του ιστορικό, καθώς και το ιστορικό των οικείων συγγενών του, την ταυτότητα, την ιθαγένεια, τη χώρα και το μέρος προηγούμενης διαμονής του, τις προηγούμενες αιτήσεις ασύλου, το δρομολόγιο που ακολούθησε, το δελτίο ταυτότητας και τα ταξιδιωτικά του έγγραφα και τους λόγους για τους οποίους ζητεί διεθνή προστασία∙; [.]

(3) Η Υπηρεσία Ασύλου αξιολογεί, σε συνεργασία με τον αιτητή, τα προβλεπόμενα στην παράγραφο (α) του εδαφίου (2) στοιχεία.».

11.          Το άρθρο 12Βτετράκις του περί Προσφύγων Νόμου προβλέπει τα ακόλουθα:

«Απαράδεκτες αιτήσεις

12Βτετράκις.-(1) Χωρίς επηρεασμό των περιπτώσεων κατά τις οποίες μια αίτηση δεν εξετάζεται σύμφωνα με τον Κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 604/2013, σε περίπτωση που αίτηση θεωρείται απαράδεκτη δυνάμει του εδαφίου (2), ο Προϊστάμενος κλείνει το φάκελο και διακόπτει τη διαδικασία εξέτασης της αίτησης με απόφασή του την οποία λαμβάνει και καταχωρίζει στον φάκελο χωρίς να εφαρμόζονται οι διατάξεις των άρθρων 12Δ και 13 και επί της οποίας απόφασης εφαρμόζονται οι διατάξεις των εδαφίων (7) μέχρι (7Ε) του άρθρου 18.

(2) Με την επιφύλαξη της Σύμβασης, η Υπηρεσία Ασύλου δύναται να θεωρήσει αίτηση ως απαράδεκτη μόνον εάν-

(α) [...] (β) [...] (γ) [...]

(δ) η αίτηση είναι μεταγενέστερη αίτηση στο πλαίσιο της οποίας δεν υποβλήθηκαν από τον αιτητή ή δεν προέκυψαν νέα στοιχεία ή πορίσματα σχετικά με την εξέταση του κατά πόσο ο αιτητής πληροί τις προϋποθέσεις για να χαρακτηριστεί ως δικαιούχος διεθνούς προστασίας∙ ή

(ε) [...]».

12.          Το άρθρο 16Δ του του περί Προσφύγων Νόμου ορίζει τα εξής:

«Υποβολή νέων στοιχείων ή πορισμάτων ή μεταγενέστερης αίτησης

16Δ.-(1)(α) Σε περίπτωση που αιτητής υποβάλει στον Προϊστάμενο -

(i) Μεταγενέστερη αίτηση, ή

(ii) νέα στοιχεία ή πορίσματα κατά ή μετά την ημερομηνία στην οποία καθίσταται εκτελεστή απόφαση του Προϊσταμένου επί ;πρότερης αίτησης του αιτητή,

ο Προϊστάμενος εξετάζει το συντομότερο δυνατό οτιδήποτε ούτως υποβληθέν σύμφωνα με το παρόν άρθρο.

(β) Στην παράγραφο (α), ο όρος «απόφαση» περιλαμβάνει απόφαση ;που λαμβάνεται από τον Προϊστάμενο δυνάμει του άρθρου 16Β ή 16Γ.

(2) Σε περίπτωση που αιτητής υποβάλει στον Προϊστάμενο είτε μεταγενέστερη αίτηση είτε νέα στοιχεία ή πορίσματα, σύμφωνα με το εδάφιο (1), ο Προϊστάμενος δεν μεταχειρίζεται οτιδήποτε υποβληθέν ως νέα αίτηση αλλά ως περαιτέρω διαβήματα στα πλαίσια της αποφασισθείσας αίτησης. Ο Προϊστάμενος λαμβάνει υπόψη όλα τα στοιχεία των προαναφερόμενων περαιτέρω διαβημάτων ;χωρίς να πραγματοποιηθεί συνέντευξη.

(3)(α) Κατά τη λήψη απόφασης σχετικά με το παραδεκτό της αίτησης σύμφωνα με την παράγραφο (δ) του εδαφίου (2) του άρθρου 12Βτετράκις, ο Προϊστάμενος προβαίνει σε προκαταρτική εξέταση προκειμένου να διαπιστώσει κατά πόσο προέκυψαν ή υποβλήθηκαν από τον αιτητή νέα στοιχεία ή πορίσματα τα οποία ο Προϊστάμενος δεν έλαβε υπόψη κατά την έκδοση της εκδοθείσας απόφασής του, σχετικά με την εξέταση του κατά πόσο ο αιτητής πληροί τις προϋποθέσεις που απαιτούνται για τον χαρακτηρισμό του ως δικαιούχου διεθνούς προστασίας:

  Νοείται ότι, σε περίπτωση που ο Προϊστάμενος διαπιστώσει ότι ο αιτητής δεν έχει προσκομίσει νέα στοιχεία ή πορίσματα, η μεταγενέστερη αίτηση απορρίπτεται ως απαράδεκτη, με βάση την αρχή του δεδικασμένου, χωρίς να πραγματοποιηθεί συνέντευξη.

(β) Σε περίπτωση που ο Προϊστάμενος διαπιστώνει ότι προέκυψαν ή υποβλήθηκαν τα προαναφερόμενα στην παράγραφο (α) νέα στοιχεία ή πορίσματα, προβαίνει σε ουσιαστική εξέτασή τους, αφού προηγουμένως ενημερώσει σχετικά τον αιτητή, και εκδίδει νέα εκτελεστή απόφαση, μόνο εφόσον -

(i) Τα εν λόγω στοιχεία ή πορίσματα αυξάνουν σημαντικά τις πιθανότητες χορήγησης στον αιτητή διεθνούς προστασίας∙ και

(ii) ικανοποιείται πως ο αιτητής, άνευ δικής του υπαιτιότητας, αδυνατούσε να υποβάλει τα εν λόγω στοιχεία ή πορίσματα κατά την προηγούμενη διαδικασία και ιδίως μέσω της προσφυγής στο ;Διοικητικό Δικαστήριο δυνάμει του Άρθρου 146 του Συντάγματος.

(γ) Επί της νέας εκτελεστής απόφασης που αναφέρεται στην παράγραφο (β) εφαρμόζονται τα εδάφια (7) μέχρι (7Ε) του άρθρου 18.

(δ) Σε περίπτωση που μεταγενέστερη αίτηση δεν εξετάζεται περαιτέρω δυνάμει του παρόντος άρθρου, αυτή θεωρείται απαράδεκτη σύμφωνα με την παράγραφο (δ) του εδαφίου (2) του άρθρου 12Βτετράκις και σε τέτοια περίπτωση ο Προϊστάμενος εκδίδει σχετική απόφαση επί της οποίας εφαρμόζονται κατ' αναλογία τα εδάφια (7) και (7Ε) του άρθρου 18. Η εν λόγω απόφαση παραθέτει την αιτιολογία της και ενημερώνει τον αιτητή για το δικαίωμα που έχει να την προσβάλει στο Διοικητικό Δικαστήριο δυνάμει του Άρθρου 146 του Συντάγματος, καθώς και για την προθεσμία άσκησης τέτοιας προσφυγής[...]».

13.          Το άρθρο 19 του περί Προσφύγων Νόμου καθορίζει τις προϋποθέσεις χορήγησης  καθεστώτος συμπληρωματικής προστασίας.  

Κατάληξη

14.          Ως προς τους προωθούμενους λόγους προσφυγής, επισημαίνεται εκ προοιμίου ότι η δικαιοδοσία του παρόντος δικαστηρίου διαδραματίζει καταλυτικό ρόλο στο λυσιτελές της προβολής των λόγων προσφυγής. Ειδικότερα, το παρόν Δικαστήριο ως δικαστήριο ουσίας, εξετάζει την ενώπιον του προσφυγή αξιολογώντας εξ υπαρχής την αίτηση του Αιτητή για διεθνή προστασία, τόσο κατά το νόμο όσο και κατ' ουσίαν. Δεν περιορίζεται, συνεπώς, μόνο στην εξέταση της διαδικασίας και των στοιχείων κρίσης της διοικητικής αρχής που εξέδωσε την προσβαλλόμενη πράξη, αλλά εξετάζει την ουσιαστική ορθότητά της de novo και ex nunc. (Βλ. Απόφαση του ΔΕΕ της 3ης Απριλίου 2025, C‑283/24 [Barouk], B. F. κατά Κυπριακής Δημοκρατίας, ECLI:EU:C:2025:236, απόφαση του ΔΕΕ ημερομηνίας 29 Ιουλίου 2019, Torubarov, C-556/17, EU:C:2019:626, σκέψεις 50 έως 53 (σύμφωνα με την οποία το δικαστήριο πραγματοποιεί «πλήρη και ex nunc εξέταση τόσο των πραγματικών όσο και των νομικών ζητημάτων, ιδίως, κατά περίπτωση, εξέταση των αναγκών διεθνούς προστασίας) Έφεση κατά Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Aρ. 107/2023, Δημοκρατία ν. Q.B.T., απόφαση ημερ. 11.2.2025, Έφεση κατά Απόφασης Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Αρ. 17/2021 Janelidze ν. Δημοκρατίας, απόφαση ημερ. 21.9.2021· Έφεση κατά Απόφασης Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Αρ. 35/2023 Lubangamu ν. Δημοκρατίας, απόφαση ημερ. 5.12.2024). Ο Αιτητής αναμένεται να προβάλει, στο πλαίσιο της διοικητικής ή και της παρούσας δικαστικής διαδικασίας, τέτοιους συγκεκριμένους και ειδικούς ισχυρισμούς, οι οποίοι εν δυνάμει θα δικαιολογούσαν την υπαγωγή του στο καθεστώς διεθνούς προστασίας και εν προκειμένω στην αξιολόγηση της μεταγενέστερης αίτησής του ως παραδεκτής. Στην παρούσα διαδικασία, ο Αιτητής εκπροσωπούμενος και δια συνηγόρου, έχει την ευκαιρία να εκθέσει τους ισχυρισμούς του και να λάβει όλα τα δέοντα δικονομικά μέσα προς τεκμηρίωσή τους [Βλ. «Εγχειρίδιο Διοικητικού Δικαίου», Επαμεινώνδας Π. Σπηλιωτόπουλος, 14^ης Έκδοση, Νομική Βιβλιοθήκη, σ. 260, υποσημ. 72, «Εισηγήσεις Διοικητικού Δικονομικού Δικαίου, Χαράλαμπος Χρυσανθάκης, 2^η Έκδοση, Νομική Βιβλιοθήκη, σελ. 247 και Π.Δ. Δαγτόγλου, (Διοικητικό Δικονομικό Δίκαιο), σελ. 552]. Ως αλυσιτελής χαρακτηρίζεται ο λόγος προσφυγής, ο οποίος ακόμα και αν γίνει δεκτός δεν πρόκειται να οδηγήσει σε ακύρωση της προσβαλλόμενης πράξης [Βλ. Η προβολή ισχυρισμών στις διοικητικές διαφορές ουσίας, Α. Αθ. Αρχοντάκη, Νομική Βιβλιοθήκη, σ. 100].

15.          Επισημαίνεται ότι η επίδικη πράξη αποτελεί απόφαση εκδιδόμενη δυνάμει της παραγράφου (δ) του εδαφίου (2) του άρθρου 12Βτετράκις του περί Προσφύγων Νόμου. Σύμφωνα με την εν λόγω διάταξη, ο Προϊστάμενος κλείνει το φάκελο και διακόπτει τη διαδικασία εξέτασης της αίτησης χωρίς να εφαρμόζονται οι διατάξεις των άρθρων 12Δ (ταχύρρυθμη διαδικασία εξέτασης αιτήσεων) και 13 (κανονική διαδικασία εξέτασης αιτήσεων), όταν η αίτηση είναι μεταγενέστερη αίτηση, στο πλαίσιο της οποίας δεν υποβλήθηκαν από τον Αιτητή ή δεν προέκυψαν νέα στοιχεία ή πορίσματα σχετικά με την εξέταση του κατά πόσο ο Αιτητής πληροί τις προϋποθέσεις για να χαρακτηριστεί ως δικαιούχος διεθνούς προστασίας. Υπογραμμίζεται δε ότι καταρχήν ο Προϊστάμενος στο στάδιο αυτό δεν έχει υποχρέωση εκ νέου διενέργειας συνέντευξης (άρθρο 16Δ(2) του περί Προσφύγων Νόμου).

16.          Το ζήτημα της εξέτασης των μεταγενέστερων αιτήσεων και ειδικότερα της έννοιας των νέων στοιχείων και πορισμάτων εξετάστηκε στην απόφαση του ΔΕΕ της 9ης Σεπτεμβρίου 2021 στην υπόθεση C 18/20, XY κατά Bundesamt für Fremdenwesen und Asyl, ECLI:EU:C:2021:710, σκέψεις 31 έως 44. Η εξέταση των μεταγενέστερων αιτήσεων διενεργείται  σε δύο στάδια: Το πρώτο στάδιο, προκαταρκτικής φύσεως, έχει ως αντικείμενο τον έλεγχο του παραδεκτού των αιτήσεων αυτών, ενώ το δεύτερο στάδιο αφορά την επί της ουσίας εξέταση των εν λόγω αιτήσεων [Βλ. επίσης απόφαση της 10ης Ιουνίου 2021, Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid (Νέα στοιχεία ή πορίσματα), C 921/19, EU:C:2021:478, σκέψη 34].

17.          Οι προϋποθέσεις παραδεκτού της αίτησης, συνεπώς, οι οποίες ανήκουν στο πρώτο στάδιο εξέτασης μίας μεταγενέστερης αίτησης, όπως μεταφέρθηκαν στην εθνική έννομη τάξη είναι οι ακόλουθες:

18.          Πρώτον, καθορίζεται εάν προέκυψαν ή υποβλήθηκαν από τον αιτούντα νέα στοιχεία ή πορίσματα σχετικά με την εξέταση του εάν ο αιτών πληροί τις προϋποθέσεις που απαιτούνται για το χαρακτηρισμό του ως δικαιούχου διεθνούς προστασίας.

19.          Δεύτερον, εάν τα νέα στοιχεία ή πορίσματα που έχουν προκύψει ή υποβληθεί από τον αιτούντα αυξάνουν σημαντικά τις πιθανότητες χαρακτηρισμού του αιτούντος ως δικαιούχου διεθνούς προστασίας.

20.          Τρίτον, εάν ο συγκεκριμένος αιτητής, χωρίς δική του υπαιτιότητα, δεν μπόρεσε να επικαλεσθεί τα εν λόγω νέα στοιχεία ή πορίσματα κατά την προηγούμενη διαδικασία, που αφορούσε την εξέταση της αίτησής του. Οι πιο πάνω προϋποθέσεις θα πρέπει να συντρέχουν σωρευτικά.

21.          Ως εκ τούτου, σε αυτές τις περιπτώσεις, όπου δεν υφίσταται ουσιαστική κρίση επί της βασιμότητας της αίτησης ασύλου, αλλά κρίση επί του παραδεκτού της μεταγενέστερης αίτησης για διεθνή προστασία, το Δικαστήριο καλείται να εξετάσει μόνο κατά πόσον ευλόγως η αρμόδια αρχή έκρινε ως απαράδεκτο το αίτημα του Αιτητή για επανάνοιγμα της υπόθεσής του. Όπως αναφέρθηκε ανωτέρω, η διαδικασία ουσιαστικής εξέτασης της μεταγενέστερης αίτησης επαφίεται πλέον στην δικονομική αυτονομία των κρατών μελών.

22.          Εν προκειμένω, ο Αιτητής, κατά την καταγραφή της αίτησής του, δήλωσε ότι εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του επειδή η ζωή του βρισκόταν σε κίνδυνο. Συγκεκριμένα, ισχυρίστηκε ότι διατηρούσε χώρο εστίασης στο Αφγανιστάν, ο οποίος αποτελούσε χώρο συνάντησης για νέους, άνδρες και γυναίκες. Ανέφερε ότι όταν ανήλθε στην εξουσία η Ισλαμική κυβέρνηση των Taliban αναγκάστηκε να φύγει και γνωρίζει ότι εάν επιστρέψει θα τον τιμωρήσουν.

23.          Κατά την αξιολόγηση ευαλωτότητας του Αιτητή, βάσει της οποίας κρίθηκε «μεσαίου ρίσκου», ο Αιτητής δήλωσε ότι ο λόγος για τον οποίο εγκατέλειψε τη χώρα του είναι επειδή ήταν ιδιοκτήτης εστιατορίου στο οποίο συναντιόντουσαν αγόρια και κορίτσια και εξαιτίας αυτού έλαβε απειλές.

24.          Κατά τη συνέντευξή του, ο Αιτητής επιβεβαίωσε την καταγωγή του από το Αφγανιστάν, δηλώνοντας ότι γεννήθηκε το 1995 στην Καμπούλ, την οποία δήλωσε ως τόπο τελευταίας συνήθους διαμονής του. Ο Αιτητής δήλωσε μουσουλμάνος σουνίτης ως προς το θρήσκευμα και  εθνοτικής καταγωγής Tajik. Δήλωσε μη νυμφευμένος και ως προς την πατρική του οικογένεια ισχυρίστηκε ότι ο πατέρας του απεβίωσε, η μητέρα του και πέντε από τα αδέρφια του διαμένουν στην Καμπούλ, μία αδερφή του στην Τουρκία και μία διαμένει στην Ιταλία. Ως προς το μορφωτικό του επίπεδο, ο Αιτητής δήλωσε ότι ολοκλήρωσε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση και ακολούθως απέκτησε πτυχίο νομικής. Ως προς την εργασιακή του εμπειρία, ο Αιτητής ισχυρίστηκε ότι εργάστηκε στην προεκλογική εκστρατεία του Ashraf Ghani στον τομέα της διαφήμισης για περίοδο έξι μηνών και σε δική του επιχείρηση εστίασης στην περιοχή Pole Sorkh της Καμπούλ από τις 26.6.2021. Αναχώρησε από τη χώρα του τον Σεπτέμβριο του 2021 εξασφαλίζοντας φοιτητική άδεια εισόδου στις μη ελεγχόμενες από την Κυβέρνηση της Δημοκρατίας περιοχές.

25.          Ο Αιτητής υποστήριξε ότι εγκατέλειψε το Αφγανιστάν λόγω κινδύνου για τη ζωή του μετά την ανάληψη της εξουσίας από τους Taliban. Ανέφερε ότι, ως ομιλητής φαρσί, ένιωθε αποκλεισμένος, καθώς οι Taliban ευνοούν τους ομιλούντες pashto και δεν επιτρέπουν ουσιαστική συμμετοχή των ομιλητών Farsi στην κοινωνική και πολιτική ζωή. Περιέγραψε ότι η χρήση της γλώσσας του μπορούσε να οδηγήσει ακόμη και σε βίαιη μεταχείριση, ενώ ο ίδιος είχε δεχθεί παρατήρηση και απειλή για την ενδυμασία του από μέλη των Taliban.

26.          Περαιτέρω, ισχυρίστηκε ότι υπήρχε κίνδυνος εξαναγκαστικής στρατολόγησής του, καθώς, σύμφωνα με όσα ανέφερε, οι Talibab αναζητούσαν νέους άνδρες, ιδιαίτερα από κοινότητες Farsi, για να τους στείλουν σε εμπόλεμες περιοχές όπως το Panjshir, όπου συνεχίζονταν συγκρούσεις.

27.          Επιπλέον, ο Αιτητής ανέφερε ότι ήταν συνιδιοκτήτης καφετέριας/εστιατορίου όπου, πριν την επικράτηση των Taliban, σύχναζαν τόσο άνδρες όσο και γυναίκες και προσφερόταν ναργιλές. Μετά την αλλαγή καθεστώτος, τέτοιες δραστηριότητες απαγορεύτηκαν και θεωρούνται αντίθετες με τις αντιλήψεις των Taliban. Υποστήριξε ότι η προηγούμενη λειτουργία του καταστήματος θα μπορούσε να τον εκθέσει σε τιμωρία, ενώ ανέφερε ότι οι Taliban παρενοχλούν τον αδελφό του που συνεχίζει τη λειτουργία του χώρου μόνο για άνδρες πλέον, επιβάλλοντας περιορισμούς και ζητώντας χρήματα.

28.          Ο Αιτητής αναφέρθηκε και στην πολιτική του δραστηριότητα υπέρ του Ashraf Ghani. Δήλωσε ότι συμμετείχε στην προεκλογική εκστρατεία του το 2018, αναλαμβάνοντας καθήκοντα όπως η οργάνωση συγκεντρώσεων, η διανομή διαφημιστικού υλικού και η άμεση επικοινωνία με πολίτες για την προώθηση του υποψηφίου. Ανέφερε ότι η συχνή δημόσια παρουσία του τον κατέστησε αναγνωρίσιμο, ενώ υποστήριξε ότι υπήρχαν φωτογραφίες και βίντεο της δραστηριότητάς του αποθηκευμένα σε αρχεία της εκστρατείας. Δήλωσε ότι κατέστρεψε οποιαδήποτε αποδεικτικά στοιχεία είχε στην κατοχή του μετά την επικράτηση των Taliban, φοβούμενος ότι η κατοχή τους θα μπορούσε να οδηγήσει σε δίωξή του.

29.          Επιπρόσθετα, ανέφερε ότι από το 2019 είχε δεχθεί απειλές από άγνωστα άτομα που αντιτίθεντο στην υποστήριξη προς τον Ghani. Σύμφωνα με τον ίδιο, τα άτομα αυτά τον είχαν προσεγγίσει επανειλημμένα, τον είχαν απειλήσει και τον είχαν παρακολουθήσει μέχρι το σπίτι του, γεγονός που τον οδήγησε σε 24ήμερη παραμονή του στην Κωνσταντινούπολη και  επέστρεψε μόνο όταν ενημερώθηκε ότι οι δράστες είχαν συλληφθεί.

30.          Τέλος, ο Αιτητής υποστήριξε ότι εγκατέλειψε το Αφγανιστάν περίπου δύο έως δυόμισι μήνες μετά την ανάληψη της εξουσίας από τους Taliban, αναφέροντας ότι κατά την αναχώρησή του κατάφερε να περάσει από ελέγχους χωρίς να αναγνωριστεί, κυρίως λόγω της παρουσίας του πατέρα του που μιλούσε pashto. Υποστήριξε ότι, σε περίπτωση επιστροφής του, υπάρχει κίνδυνος να συλληφθεί, να βασανιστεί ή να φυλακιστεί από τους Taliban, κυρίως λόγω της προηγούμενης πολιτικής του δραστηριότητας και της γενικότερης κατάστασης στη χώρα.

31.          Ο Αιτητής προσκόμισε στην Υπηρεσία Ασύλου τα εξής έγγραφα: τα πιστοποιητικά σπουδών του (ερυθρά 45-43 του διοικητικού φακέλου) και τη σύμβαση μίσθωσης του καφεστιατορίου που διατηρούσε στο Αφγανιστάν (ερυθρό 46 του διοικητικού φακέλου).

32.          Οι Καθ' ων η αίτηση διέκριναν τρεις ουσιώδεις ισχυρισμούς, ο πρώτος αναφορικά με τη χώρα καταγωγής, τα προσωπικά στοιχεία και το προφίλ του Αιτητή, ο δεύτερος αναφορικά με τον ισχυρισμό του ότι εργαζόταν στο διαφημιστικό τομέα της προεκλογικής εκστρατείας του του Ghani το 2018 και ο τρίτος σχετικά με τον ισχυρισμό του ότι αναχώρησε από το Αφγανιστάν το 2019 για 24 ημέρες επειδή έλαβε προειδοποιήσεις από άγνωστα άτομα, λόγω της εμπλοκής του με την προεκλογική εκστρατεία του Ghani.

33.          Ο πρώτος ουσιώδης ισχυρισμός έγινε αποδεκτός, ενώ τόσο ο δεύτερος όσο και ο τρίτος απορρίφθηκαν ως αναξιόπιστοι.

34.          Αναφορικά με τον δεύτερο ουσιώδη ισχυρισμό, οι Καθ’ ων η αίτηση επεσήμαναν ότι ο Αιτητής δεν ήταν σε θέση να προσδιορίσει με σαφήνεια το χρονικό πλαίσιο της συμμετοχής του, αναφέροντας αόριστα ότι «υποθέτει» πως έλαβε χώρα το 2018, ούτε ήταν σε θέση να εξηγήσει συγκεκριμένα τα κίνητρά του πέρα από γενικές αναφορές περί στήριξης του Ghani. Παράλληλα, οι περιγραφές του σχετικά με τα καθήκοντά του ήταν γενικές και αόριστες, καθώς περιορίστηκε να δηλώσει ότι προσπαθούσε να πείσει τον κόσμο και να οργανώνει συγκεντρώσεις, χωρίς να προσδιορίζει με σαφήνεια τον προσωπικό του ρόλο. Ανάλογη ασάφεια διαπιστώθηκε ως προς τη διαδικασία παραγωγής και διανομής διαφημιστικού υλικού, τη συμμετοχή του στην οργάνωση εκδηλώσεων και την επαφή με γνωστά πρόσωπα και μέσα ενημέρωσης, όπου οι απαντήσεις του κρίθηκαν είτε γενικόλογες είτε αντιφατικές. Επιπλέον, δεν ήταν σε θέση να περιγράψει με συγκεκριμένες λεπτομέρειες ούτε μία συγκέντρωση που ο ίδιος φέρεται να οργάνωσε, ούτε το περιεχόμενο της ομιλίας του, ενώ χρησιμοποιούσε κυρίως το «εμείς» χωρίς να διαχωρίζει τη δική του συμβολή. Περαιτέρω, επισημάνθηκε ότι δεν παρείχε συγκεκριμένες ημερομηνίες για τις συγκεντρώσεις που ισχυρίστηκε ότι διοργάνωσε, ούτε επαρκείς πληροφορίες για τα αποδεικτικά στοιχεία που δήλωσε ότι κατέστρεψε. Η αναφορά του σε ύπαρξη στοιχείων στο «σύστημα» του κεντρικού γραφείου παρέμεινε ασαφής. Επιπλέον, η εξήγησή του για το πώς κατάφερε να εξέλθει από τη χώρα, παρά τον υποτιθέμενο κίνδυνο, κρίθηκε μη πειστική. Τέλος, βαρύτητα δόθηκε και στο γεγονός ότι ο Αιτητής δεν ανέφερε την εν λόγω πολιτική δραστηριότητα στην αρχική αίτησή του, αποδίδοντας την παράλειψη αυτή σε έλλειψη χώρου, εξήγηση που κρίθηκε ανεπαρκής.

35.          Εξετάζοντας την εξωτερική αξιοπιστία του εν λόγω ισχυρισμού, οι Καθ’ ων η αίτηση προέβησαν σε έρευνα κατά την οποία διαπιστώθηκε ότι πρώην μέλη της κυβέρνησης, συνεργάτες των διεθνών δυνάμεων και ακτιβιστές ενδέχεται να αντιμετωπίζουν σοβαρό κίνδυνο από τους Taliban, παρά τις διακηρύξεις περί αμνηστίας. Ωστόσο λόγω αντιφάσεων, ασυνέπειας και έλλειψης επαρκών λεπτομερειών, δεν έγινε αποδεκτό ότι ο Αιτητής εμπίπτει σε προφίλ που θα τον έθετε σε κίνδυνο από τους Taliban.

36.          Ως προς τον τρίτο ουσιώδη ισχυρισμό, ήτοι ότι το 2019 ο Αιτητής διέφυγε για 24 ημέρες στην Τουρκία, επειδή έλαβε προειδοποιήσεις από άγνωστα άτομα λόγω της συμμετοχής του στη διαφημιστική εκστρατεία του Ghani για τις προεδρικές εκλογές, οι Καθ’ ων η αίτηση επεσήμαναν ότι οι δηλώσεις του Αιτητή κρίθηκαν αόριστες και μη επαρκώς τεκμηριωμένες, καθώς δεν μπόρεσε να δώσει συγκεκριμένες πληροφορίες για τα άτομα που τον απείλησαν, παρά τον ισχυρισμό ότι συνελήφθησαν, ενώ και η εξήγησή του για το πώς εντοπίστηκε μέσω ομιλιών και καταλόγων παρουσιών υπήρξε ασαφής και γενική.

37.          Αναφορικά με την εξωτερική αξιοπιστία του ανωτέρω ισχυρισμού, οι Καθ’ ων η αίτηση σημείωσαν ότι οι ισχυρισμοί του Αιτητή δεν μπορούν να επιβεβαιωθούν από εξωτερικές πηγές, ενώ δεν έχουν υποβληθεί σχετικά αποδεικτικά έγγραφα. Ως εκ τούτου, ο εν λόγω ισχυρισμός απορρίφθηκε στο σύνολό του.

38.           Κατά την αξιολόγηση κινδύνου, στη βάση του μοναδικού αποδεκτού ισχυρισμού και λαμβάνοντας συνολικά υπόψη την κατάσταση ασφαλείας και το προσωπικό προφίλ του Αιτητή, οι Καθ’ ων η αίτηση, κατέληξαν ότι δεν συντρέχουν εύλογοι λόγοι να πιστεύεται πως ο Αιτητής διατρέχει πραγματικό κίνδυνο εκ της παρουσίας του και μόνο ως άμαχος σε περίπτωση επιστροφής του στην Καμπούλ, ένεκα της κατάστασης ασφαλείας στη χώρα καταγωγής του και τον τελευταίο τόπο συνήθους διαμονής του. Κατά τη νομική ανάλυση που ακολούθησε, κρίθηκε ότι ο Αιτητής δεν δύναται να υπαχθεί σε καθεστώς διεθνούς προστασίας.

39.          Στο πλαίσιο του εισαγωγικού δικογράφου της υπ’ αριθμόν 317/2023 προσφυγής του, ο Αιτητής, μέσω του συνηγόρου του επαναλαμβάνει, στα γεγονότα αυτής, τα περί κινδύνου δίωξής του από τους Taliban εξαιτίας της ενασχόλησής του στη διαφημιστική εκστρατεία για τις προεδρικές εκλογές της προηγούμενης κυβέρνησης του Γκάνι και επειδή ήταν ιδιοκτήτης εστιατορίου όπου επέτρεπε σε ανύπανδρες γυναίκες να επισκέπτονται το εστιατόριο χωρίς μπούρκα, η λειτουργία του οποίου τερματίστηκε από τους Taliban, μόλις ανήλθαν στην εξουσία. Η εν λόγω προσφυγή απορρίφθηκε λόγω μη προώθησης στις  7.7.2025.      

40.          Εν προκειμένω, στο πλαίσιο της μεταγενέστερης αίτησής του, υποβληθείσας την 1.8.2025, ο Αιτητής ισχυρίστηκε ότι εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του επειδή εργαζόταν για την προηγούμενη κυβέρνηση του Αφγανιστάν, στην οποία εναντιώνονται οι Taliban. Ως εκ τούτου ισχυρίστηκε ότι η ζωή του βρίσκεται σε κίνδυνο, προσθέτοντας ότι πρόσφατα τον αναζήτησαν στην οικία του.  Προκειμένου να στηρίξει τους ανωτέρω ισχυρισμούς, ο Αιτητής προσκόμισε σειρά εγγράφων (βλ. ερυθρά 122-117 και 135-132 του διοικητικού φακέλου). Τα έγγραφα αφορούν έγγραφο από το Υπουργείο Εσωτερικών και το αστυνομικό τμήμα (ερυθρά 135-132 του διοικητικού φακέλου), φωτογραφίες από συμμετοχή του Αιτητή σε συνέδριο (ερυθρά 122-120 του διοικητικού φακέλου) και πιστοποιητικό τίτλου σπουδών και αναλυτική βαθμολογία (ερυθρά 119-117 του διοικητικού φακέλου).

41.          Κατά την αξιολόγηση της μεταγενέστερης αίτησης, οι Καθ' ων η αίτηση θεώρησαν ότι ο Αιτητής δεν προσκόμισε νέα στοιχεία, και ότι επανέλαβε τους ισχυρισμούς που πρόβαλε στην προγενέστερη εξέταση του αιτήματός του. Περαιτέρω, ως προς τα έγγραφα που προσκομίστηκαν από τον Αιτητή, διαπιστώθηκαν τα εξής:

42.          Στις φωτογραφίες που προσκομίστηκαν, ενώ ο Αιτητής ισχυρίστηκε ότι απεικονίζεται να συμμετέχει ο ίδιος σε συνέδριο, κρίθηκε από τους Καθ’ ων η αίτηση ότι δεν μπορεί να εξακριβωθεί ότι απεικονίζεται ο ίδιος ο Αιτητής. Επισημάνθηκε ότι στις εν λόγω φωτογραφίες δεν διαφαίνεται ο Αιτητής να αντιμετωπίζει οποιοδήποτε φόβο δίωξης και συνεπώς δεν αυξάνουν τις πιθανότητες χορήγησής του με καθεστώς διεθνούς προστασίας. Αναφορικά με τα ερυθρά 119-117, τα οποία σχετίζονται με τα πιστοποιητικά σπουδών του Αιτητή, καταγράφηκε ότι δεν αποτελούν νέα στοιχεία τα οποία να αυξάνουν σημαντικά τις πιθανότητες χορήγησης διεθνούς προστασίας και δεν στοιχειοθετούν φόβο δίωξης. Ως προς το έγγραφο το οποίο φέρεται να προέρχεται από το Υπουργείο Εσωτερικών του Αφγανιστάν (ερυθρά 135-132) και το οποίο καταγράφει: «Παρακαλούμε συντονιστείτε σχετικά με τις ενέργειες των Abdul Samad και Hamanyin, γιων των Abdul Husain και Mohammad Ali, εναντίον του Mohammad Mobeen, γιου του Ghuniam. Παρακαλούμε δώστε εντολή στις στρατιωτικές δυνάμεις να εντοπίσουν επειγόντως τον Mohammad Mobeen και να τον φέρουν στο 3^ο και 11^ο διοικητήριο», οι Καθ’ ων η αίτηση επεσήμαναν ότι το έγγραφο είναι ασπρόμαυρο, ότι ο Αιτητής δεν ήταν σε θέση να προσδιορίσει τον τρόπο απόκτησής του, η σφραγίδα και η ταυτότητα του ατόμου που το υπέγραψε δεν είναι ευδιάκριτα, δεν μπορεί να επαληθευτεί ως προς την αυθεντικότητα, την προέλευση ή την επίσημη ισχύ του, και ως εκ τούτου δεν θεωρήθηκε επαρκές αποδεικτικό στοιχείο για την τεκμηρίωση των ισχυρισμών του Αιτητή.

43.          Με βάση τα ανωτέρω, οι Καθ’ ων η αίτηση κατέληξαν ότι η μεταγενέστερη αίτηση του Αιτητή είναι απαράδεκτη, κρίνοντας περαιτέρω ότι αυτός δεν διατρέχει κίνδυνο να υποβληθεί σε βασανιστήρια ή απάνθρωπη ή ταπεινωτική μεταχείριση κατά παράβαση του άρθρου 3 της ΕΣΔΑ ή της αρχής της μη επαναπροώθησης. 

44.          Κατά την ακροαματική διαδικασία ημερομηνίας 10.2.2026, υποβλήθηκαν ερωτήσεις στον συνήγορο του Αιτητή αναφορικά με τα έγγραφα που προσκομίστηκαν στο πλαίσιο της μεταγενέστερης αίτησης του Αιτητή. Ο συνήγορος του Αιτητή, εστιάζοντας στο έγγραφο το οποίο φέρεται να εκδόθηκε από το Υπουργείο Εσωτερικών του Αφγανιστάν, υποστήριξε ότι ο Αιτητής εργαζόταν στην προεκλογική εκστρατεία του πρώην προέδρου του Αφγανιστάν και για τον λόγο αυτό στοχοποιήθηκε, προσκομίζοντας έγγραφα που, κατά τον ισχυρισμό του, συνιστούν ένταλμα σύλληψης και προσαγωγής του στο αστυνομικό τμήμα. Αναφορικά με τις φωτογραφίες, ο συνήγορος του Αιτητή ισχυρίστηκε ότι απεικονίζουν τον Αιτητή να λαμβάνει μέρος σε προεκλογικές εκδηλώσεις και συνέδρια με την προηγούμενη κυβέρνηση του Αφγανιστάν. Ωστόσο, το Δικαστήριο εξέφρασε επιφυλάξεις ως προς το περιεχόμενο και τη συνάφεια των εγγράφων, επισημαίνοντας ότι δεν υπάρχει επίσημη μετάφραση, ότι τα έγγραφα διαφέρουν μεταξύ τους οπτικά και ότι δεν διευκρινίστηκε επαρκώς ο τρόπος απόκτησής τους. Ως εκ τούτου, το Δικαστήριο αποφάσισε να ζητήσει τοποθέτηση από τους Καθ’ ων και να καλέσει τον Αιτητή, επισημαίνοντας την ανάγκη επίσημης μετάφρασης των εγγράφων.

45.          Κατά την ενώπιον του Δικαστηρίου ακροαματική διαδικασία ημερομηνίας 12.3.2026 η εξέταση επικεντρώθηκε στην αξιολόγηση των νέων στοιχείων που προσκομίστηκαν στο πλαίσιο της μεταγενέστερης αίτησης του Αιτητή, και συγκεκριμένα των εγγράφων στα ερυθρά 133-132 καθώς και του φωτογραφικού υλικού στα ερυθρά 122-120 του διοικητικού φακέλου.

46.          Πέραν των μεταφράσεων που προσκόμισαν οι Καθ’ ων η αίτηση εντός του διοικητικού φακέλου, εντός του Δικαστηρίου ζητήθηκε από τη διερμηνέα να μεταφράσει κατά την ακροαματική διαδικασία το περιεχόμενο των εν λόγω εγγράφων. Ως προς το περιεχόμενο των εγγράφων, στο ερυθρό 132 αναγράφεται ότι ο M. M. [εδώ αναφέρεται το όνομα του Αιτητή], υιός του Tzeilani, πρέπει να είναι προσεκτικός. Σύμφωνα με πληροφορίες που έχουν ληφθεί σχετικά με αυτόν, αναφέρεται ότι έχει λάβει μέρος σε εκδηλώσεις/πάρτι για νέους, όπου υπήρχαν ναργιλές, χορός και γυναίκες που χόρευαν, και ότι προσπάθησε να προωθήσει αυτού του τύπου τις εκδηλώσεις σε όλη τη χώρα. Βάσει των ανωτέρω, καλείται να παρουσιαστεί ενώπιον των αρχών για να δώσει εξηγήσεις. Το έγγραφο φέρει ημερομηνία άνω δεξιά την 20^η  Σεπτεμβρίου 2021. Τα στοιχεία της σφραγίδας κάτω από το κείμενο δεν είναι αναγνώσιμα. Στο άνω δεξιό μέρος αναγράφονται στοιχεία στη γλώσσα Pashto και στο άνω αριστερό στη γλώσσα Νταρί/Φαρσί. Αναφέρεται «Ισλαμικό Εμιράτο του Αφγανιστάν» και «9^η περιφέρεια». Το πρόσωπο που υπογράφει δεν μπορεί να αναγνωριστεί, καθώς το όνομα δεν είναι ευδιάκριτο και υπάρχει μόνο σφραγίδα κάτω από το κείμενο. Το ερυθρό 133, το οποίο φέρει ημερομηνία 3 Οκτωβρίου 2022, αφορά κλήση προς τον Αιτητή όπως παρουσιαστεί σε αστυνομικό σταθμό της τρίτης περιφέρειας, ενώ γίνεται και αναφορά σε εντολή προς δυνάμεις Mujahideen για εντοπισμό και προσαγωγή του. Ο Αιτητής ανέφερε ότι τα έγγραφα αυτά παραδόθηκαν στην οικία της οικογένειάς του στο Αφγανιστάν και μεταγενέστερα του αποστάλθηκαν από τον αδελφό του σε ηλεκτρονική μορφή.

47.          Αναφορικά με τις φωτογραφίες (ερυθρά 122-120 του διοικητικού φακέλου), αυτές απεικονίζουν συμμετοχή σε εκδηλώσεις πριν την ανάληψη της εξουσίας από τους Taliban και άτομα με ενδυμασία και σύμβολα υποστήριξης του Ashraf Ghani. Απεικονίζεται επίσης αφίσα του Ashraf Ghani και, βάσει της μετάφρασης, γίνεται αναφορά σε μήνυμα περί οικοδόμησης του κράτους. Κατά τη διαδικασία ενώπιον Δικαστηρίου διαπιστώθηκε ότι το εικονιζόμενο πρόσωπο είναι ο Αιτητής, ωστόσο κρίθηκε ότι, ακόμη και αν αποδεικνύεται συμμετοχή σε τέτοιες εκδηλώσεις, το στοιχείο αυτό δεν τεκμηριώνει αυτοτελώς ύπαρξη δίωξης ή εξατομικευμένου κινδύνου.

48.          Ως προς το θέμα χρονικής καθυστέρησης στην προσκόμιση των εγγράφων, σε ερωτήματα που τέθηκαν από το Δικαστήριο, ο Αιτητής δήλωσε ότι η οικογένειά του έλαβε τα έγγραφα το 2022, ενώ ο ίδιος ενημερώθηκε σχετικά το 2023 και τα έλαβε σε μεταγενέστερο χρόνο, αναφέροντας ότι του αποστάλθηκαν από τον αδελφό του, πιθανόν και το 2024. Ως λόγο της καθυστέρησης επικαλέστηκε τον φόβο της οικογένειάς του λόγω της κατάστασης στη χώρα και τον κίνδυνο παρακολούθησης των επικοινωνιών. Επιπλέον, ανέφερε ότι η οικογένειά του μετακινήθηκε εντός της Καμπούλ το 2022, μετά τη λήψη των εγγράφων, για λόγους ασφάλειας.

49.          Περαιτέρω, ο Αιτητής ερωτήθηκε σχετικά με το περιεχόμενο των εγγράφων και τις εις βάρος του κατηγορίες. Ανέφερε ότι δεν γνωρίζει τα πρόσωπα που τον κατήγγειλαν ούτε τους συγκεκριμένους λόγους των καταγγελιών, ενώ υποστήριξε ότι οι αναφορές σε διοργάνωση εκδηλώσεων με χορό και γυναίκες δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, αλλά αποτελούν πρόσχημα για να κληθεί ενώπιον των αρχών, ενδεχομένως λόγω της προηγούμενης πολιτικής του δραστηριότητας. Δήλωσε επίσης ότι δεν διοργάνωνε τέτοιες εκδηλώσεις, αλλά ότι εργαζόταν για το πολιτικό στρατόπεδο του Ghani και ότι οι κατηγορίες ενδέχεται να συνδέονται με αυτό.

50.          Ως προς την προσωπική του κατάσταση, ο Αιτητής ανέφερε ότι η μητέρα και ο αδελφός του εξακολουθούν να διαμένουν στην Καμπούλ, σε άλλη ωστόσο περιοχή και ότι ο αδελφός του δεν είχε πολιτική δραστηριότητα.

51.          Από την πλευρά τους, οι Καθ’ ων η αίτηση υποστήριξαν ότι ο Αιτητής έχει ήδη κριθεί αναξιόπιστος ως προς τον ισχυρισμό περί πολιτικής δραστηριότητας και ότι τα νέα έγγραφα δεν μεταβάλλουν την αξιολόγηση αυτή, ούτε αυξάνουν τις πιθανότητες χορήγησης σε αυτόν καθεστώτος διεθνούς προστασίας. Επεσήμαναν ότι, ακόμη κι αν τα έγγραφα είναι συναφή, η αποδεικτική τους αξία είναι περιορισμένη λόγω των ελλείψεων στις μεταφράσεις, της μη ευδιάκριτης ταυτότητας των υπογραφόντων και της αδυναμίας επαλήθευσης της αυθεντικότητάς τους.

52.          Υπό το φως των ενώπιον του Δικαστηρίου δεδομένων, και αξιολογώντας τα όσα ανέφερε και προσκόμισε κατά τη μεταγενέστερη αίτησή του επισημαίνονται τα εξής. Καταρχάς, παρά την εσφαλμένη τοποθέτηση των Καθ' ων η αίτηση, τα έγγραφα που προσκόμισε ο Αιτητής, έστω και οψιγενώς, θεωρούνται νέα στοιχεία ακόμα και στην περίπτωση που προσκομίστηκαν προς απόδειξη ήδη προβαλλόμενων ισχυρισμών. Όπως επισημαίνεται στον Πρακτικό οδηγό της ΕΑSO (πλέον EUAA) για τις μεταγενέστερες αιτήσεις, του Δεκεμβρίου 2021,[1] τα νέα στοιχεία δύνανται να προέρχονται από γεγονότα που υφίσταντο ήδη κατά την πρώτη εξέταση (τα οποία, ωστόσο, δεν γνώριζε ο αιτών) ή να αναφέρονται σε γεγονότα που ανέκυψαν έκτοτε. Είναι συνεπώς δυνατόν να παρουσιαστούν νέα στοιχεία στα εξής τρία σενάρια: στο πλαίσιο πραγματικού γεγονότος που έχει ήδη παρουσιαστεί και αξιολογηθεί,  στο πλαίσιο νέου πραγματικού γεγονότος και ως εντελώς νέοι ισχυρισμοί.

53.          Τα προσκομισθέντα από τον Αιτητή έγγραφα, η γνησιότητα των οποίων δε δύναται να επιβεβαιωθεί, αυτά εκτιμώνται ελεύθερα σε συνάρτηση με τα λοιπά στοιχεία που έχει ενώπιόν του το Δικαστήριο. Κατά πάγια νομολογημένη αρχή ο δικαστής δεν υποχρεούται να αποφασίζει επί τεχνικών θεμάτων, όπως εν προκειμένω η γνησιότητα ενός εγγράφου, αλλά ούτε έχει τη δυνατότητα προς τούτο αφού δεν έχει την απαιτούμενη τεχνογνωσία για να προβεί σε ένα τέτοιο εγχείρημα (βλ. Αναθεωρητική Έφεση Αρ. 3866, Λάμπρου Λάμπρος v. Κυπριακής Δημοκρατίας και Άλλου, (2009) 3 Α.Α.Δ. 79). Τελικώς και η γνησιότητα των εγγράφων θα διασταυρωθεί μέσω των προφορικών ισχυρισμών, άλλως αυτά θα ενισχύσουν προφορικούς ισχυρισμούς, αλλά δεν επαρκούν αφ' εαυτών για να τους αποδείξουν[2]. Ως εκ τούτου, το παρόν Δικαστήριο συναξιολογεί καταρχάς τα έγγραφα ακόμα και στις περιπτώσεις όπου δεν μπορεί να επιβεβαιωθεί η γνησιότητά τους (Βλ. Απόφαση του ΔΕΕ της 10.6.2021, την υπόθεση C 921/19, LH κατά Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, ECLI:EU:C:2021:478, σκέψεις 44 και 66).

54.          Εν προκειμένω, τα προσκομισθέντα στο πλαίσιο της μεταγενέστερης αίτησης έγγραφα (ερυθρά 132 και 133) πρόκειται για ασπρόμαυρα αντίγραφα, στα οποία οι σφραγίδες δεν είναι πλήρως ευδιάκριτες και οι υπογραφές δεν καθιστούν δυνατή την ταυτοποίηση της εκδίδουσας αρχής ή του υπογράφοντος προσώπου, με αποτέλεσμα να μην είναι εφικτή η επαλήθευση της αυθεντικότητας και της προέλευσής τους. Περαιτέρω, το περιεχόμενο των εγγράφων δεν συνιστά σαφή πράξη δίωξης, αλλά περιορίζεται σε γενικές αναφορές περί κλήσης ή εντοπισμού του Αιτητή, χωρίς επαρκή εξειδίκευση ως προς τη φύση και τη νομική βάση των φερόμενων ενεργειών εις βάρος του.

55.          Ειδικότερα, το έγγραφο στο ερυθρό 132 αναφέρεται σε φερόμενη συμμετοχή του Αιτητή σε κοινωνικές εκδηλώσεις με μουσική, χορό και παρουσία γυναικών, καλώντας τον να παρουσιαστεί για παροχή εξηγήσεων, ενώ το έγγραφο στο ερυθρό 133 περιλαμβάνει γενική αναφορά σε εντοπισμό και προσαγωγή του, χωρίς σαφή προσδιορισμό αξιόποινης πράξης. Τα δύο αυτά έγγραφα, δεν επιβεβαιώνουν τον κεντρικό ισχυρισμό του Αιτητή περί στοχοποίησής του λόγω πολιτικής δραστηριότητας υπέρ της προηγούμενης κυβέρνησης, αλλά ερείδονται σε διαφορετικής φύσεως αιτιάσεις. διατυπώσεις αυτές είναι γενικές, αόριστες και στερούνται επαρκούς εξειδίκευσης ως προς τη νομική βάση, τη φύση των κατηγοριών ή τις συγκεκριμένες πράξεις που του αποδίδονται. Συνεπώς, δεν αποδεικνύεται ούτε ότι έχει κινηθεί οποιαδήποτε επίσημη διαδικασία εις βάρος του ούτε ότι ο ίδιος στοχοποιείται για λόγους πολιτικής δραστηριοποίησης. Δεν παροράται δε το γεγονός ότι η οικογένειά του εξακολουθεί να διαμένει στη χώρα καταγωγής χωρίς ο Αιτητής να προβάλει οποιεσδήποτε εναντίον του ενέργειες που να συνδέονται άμεσα ή έμμεσα με τη φερόμενη προσωπική του δίωξη.

56.          Ομοίως, τα πιστοποιητικά σπουδών και η αναλυτική βαθμολογία δεν έχουν οποιαδήποτε ουσιώδη συνάφεια με τον προβαλλόμενο φόβο δίωξης. Πρόκειται για έγγραφα που αφορούν το εκπαιδευτικό υπόβαθρο του Αιτητή και δεν συνιστούν νέα ουσιώδη στοιχεία τα οποία θα στοιχειοθετούσαν βάσιμο φόβο δίωξης ή βλάβης.

57.          Αναφορικά με το φωτογραφικό υλικό, δεν δύναται να προσδώσει ουσιαστική αποδεικτική ενίσχυση στο αίτημα του Αιτητή. Από τις φωτογραφίες δεν καθίσταται δυνατή η ασφαλής ταυτοποίηση του Αιτητή, ενώ ακόμη και αν ήθελε υποτεθεί ότι αυτός απεικονίζεται σε εκδηλώσεις σχετιζόμενες με τον Ashraf Ghani, η απλή παρουσία του σε τέτοιες εκδηλώσεις δεν αρκεί αφ’ εαυτής για να αποδείξει πολιτική δράση τέτοιας έντασης και δημόσιας προβολής που να τον καθιστά πρόσωπο ειδικού ενδιαφέροντος για τους Taliba και κατ’ επέκταση να στοιχειοθετήσει φόβο δίωξης.

58.          Σημειώνεται επιπλέον ότι ο Αιτητής δεν παρείχε σαφείς, συγκεκριμένες και συνεπείς εξηγήσεις ως προς τον χρόνο κατά τον οποίο τα εν λόγω έγγραφα περιήλθαν σε γνώση του. Αντιθέτως, από τις δηλώσεις του προκύπτουν ασάφειες και χρονικές ανακολουθίες, καθώς τα έγγραφα φέρονται να είχαν περιέλθει στην οικογένειά του ήδη από το 2022, ενώ ο ίδιος ισχυρίζεται ότι ενημερώθηκε μεταγενέστερα και τα υπέβαλε σε ακόμη πιο όψιμο στάδιο, χωρίς ικανοποιητική αιτιολόγηση της καθυστέρησης. Υπό τα δεδομένα αυτά, η όψιμη προσκόμιση των εν λόγω στοιχείων αποδίδεται σε δική του υπαιτιότητα και εκλαμβάνεται ως εκ των υστέρων προσπάθεια ενίσχυσης ήδη απορριφθέντων ισχυρισμών.

59.          Τα έγγραφα δεν μπορούν να αποτιμηθούν απομονωμένα από τη συνολική αξιολόγηση αξιοπιστίας του Αιτητή. Ήδη κατά την αρχική διαδικασία, οι ουσιώδεις ισχυρισμοί του αναφορικά με την πολιτική του δραστηριότητα και τις επ’ αυτής απειλές είχαν απορριφθεί ως αόριστοι, αντιφατικοί και ανεπαρκώς τεκμηριωμένοι. Η μεταγενέστερη προσκόμιση εγγράφων χαμηλής αποδεικτικής αξίας, δεν επαρκεί για να ανατρέψει προηγούμενη δυσμενή κρίση αξιοπιστίας, ιδίως όταν τα έγγραφα αυτά δεν επιβεβαιώνουν τον πυρήνα της αρχικής αφήγησης του Αιτητή.

60.          Κατά συνέπεια, τα προσκομισθέντα έγγραφα της μεταγενέστερης αίτησης, λαμβανομένων υπόψη της περιορισμένης αποδεικτικής τους αξίας, της μη σαφούς σύνδεσής τους με τον προβαλλόμενο λόγο δίωξης και της αδικαιολόγητης καθυστέρησης στην προσκόμισή τους, δεν δύνανται να θεωρηθούν ως νέα ουσιώδη στοιχεία ικανά να αυξήσουν σημαντικά τις πιθανότητες χορήγησης διεθνούς προστασίας στον Αιτητή. Υπό τα δεδομένα αυτά, η όψιμη προσκόμιση των εν λόγω εγγράφων δεν δύναται να θεωρηθεί ως αποτέλεσμα αντικειμενικής αδυναμίας έγκαιρης υποβολής τους, αλλά ευλόγως εκλαμβάνεται ως εκ των υστέρων προσπάθεια ενίσχυσης των ισχυρισμών του Αιτητή, οι οποίοι είχαν ήδη κριθεί ως αναξιόπιστοι κατά την αρχική διαδικασία.

61.          Όλως επικουρικώς, ακόμη κι αν γίνει αποδεκτό μέσω των φωτογραφιών που προσκόμισε ο Αιτητής, ότι υπήρξε υποστηρικτής της προηγούμενης κυβέρνησης το Δικαστήριο προέβη σε έρευνα σε εξωτερικές πηγές πληροφόρησης, από την οποία προέκυψαν τα ακόλουθα:

62.          Από αναφορές σε εξωτερικές πηγές πληροφόρησης, προκύπτει ότι οι κατηγορίες προσώπων, που πιθανόν να διατρέχουν κίνδυνο από τους Taliban περιλαμβάνουν, ενδεικτικά: (α) τις γυναίκες και τα κορίτσια, (β) πρώην κυβερνητικούς αξιωματούχους και υπάλληλους της κυβέρνησης, όπως επίσης και μέλη των οικογενειών τους, (γ) πρώην μέλη  της αστυνομίας, των ειδικών δυνάμεων, των εθνικών δυνάμεων άμυνας και ασφαλείας (και μέλη των οικογενειών τους),  πρώην δικηγόρους, δικαστές και εισαγγελείς, άτομα που συνδέονταν με ξένες δυνάμεις και οργανισμούς (συμπεριλαμβανομένων διερμηνέων, φύλακων ασφαλείας και πρώην προσωπικού πρεσβειών), (δ) ακτιβιστές και προασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, (ε) πρόσωπα που είναι πολιτικά ή ιδεολογικά αντίθετοι με τους Taliban, συμπεριλαμβανομένων δημοσιογράφων, (στ) μέλη των αντίπαλων ένοπλων ομάδων, (ζ) πρόσωπα LGBTI, (η) πρόσωπα που ανήκουν σε εθνοτικές και θρησκευτικές μειονότητες.[3]

63.          Πρόσφατες εκθέσεις της EUAA και του UK Home Office αναφέρουν σοβαρές παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε βάρος προσώπων που συνδέονταν με την πρώην κυβέρνηση του Αφγανιστάν. Ωστόσο, οι ίδιες πηγές επισημαίνουν ότι για άτομα χαμηλού προφίλ, των οποίων η σύνδεση περιορίζεται σε γενική υποστήριξη προς την πρώην κυβέρνηση, δεν στοιχειοθετεί αυτομάτως ύπαρξη πραγματικού κινδύνου δίωξης ή σοβαρής βλάβης αποκλειστικά και μόνο λόγω αυτής της ιδιότητας.[4]

64.          Ειδικότερα, ακόμη και αν γίνει δεκτό, βάσει των φωτογραφιών που προσκόμισε ο Αιτητής, ότι είχε κάποιας μορφής περιορισμένη εμπλοκή ή υποστήριξη προς την προηγούμενη κυβέρνηση, δεν προκύπτει ότι αυτή ήταν τέτοιας έντασης, διάρκειας ή δημοσιότητας ώστε να τον κατατάσσει σε κατηγορία προσώπων που, βάσει των ανωτέρω πηγών, διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο. Αντιθέτως, η έλλειψη αξιόπιστων και συγκεκριμένων αποδεικτικών στοιχείων ως προς τη φύση και την έκταση της φερόμενης δραστηριότητάς του, σε συνδυασμό με τη γενικότητα των ισχυρισμών του, συνηγορούν υπέρ της κατάταξής του σε πρόσωπο χαμηλού προφίλ.

65.          Βάσει των ανωτέρω, η απλή υποστήριξη εκ μέρους του Αιτητή της προηγούμενης κυβέρνησης της χώρας, δεν φαίνεται εκ πρώτης όψεως να επαρκεί εν προκειμένω για να τον εντάξει σε μία εκ των προαναφερομένων κατηγοριών προσώπων που διατρέχουν κίνδυνο στο Αφγανιστάν από τους Taliban. Ούτε εκ της εθνοτικής του καταγωγής και του θρησκεύματός του, φαίνεται να διατρέχει κάποιο κίνδυνο, καθώς οι Σουνίτες Μουσουλμάνοι συνιστούν πλειοψηφία στο Αφγανιστάν^[5] και οι Tajik συνιστούν τη δεύτερη μεγαλύτερη εθνοτική ομάδα στη χώρα.[6] Σύμφωνα με έκθεση της EUAA, δεν προκύπτει ότι κάθε πρόσωπο Tajik στο Αφγανιστάν αντιμετωπίζει αφ’ εαυτού κίνδυνο δίωξης, καθότι εξαρτάται ιδίως από το κατά πόσο το πρόσωπο θεωρείται ότι συνδέεται με το NRF (National Resistance Front), με αυξημένο κίνδυνο ιδίως για Tajik από το Panjshir και το Andarab[7] προφίλ στο οποίο δεν εμπίπτει ο Αιτητής.

66.          Ως προς τη γενικότερη κατάσταση ασφαλείας στη χώρα καταγωγής του Αιτητή, διαπιστώθηκαν τα κάτωθι:

67.          Οι Taliban συνεχίζουν να έχουν de facto τον έλεγχο της χώρας, από τότε που κατέρρευσε η προηγούμενη κυβέρνηση τον Αύγουστο του 2021[8], εν μέσω της αποχώρησης των δυνάμεων των Η.Π.Α. και του ΝΑΤΟ[9].

68.          Σύμφωνα με το portal War Watch της Ακαδημίας της Γενεύης, η χώρα συμμετέχει σε μία διεθνή ένοπλη σύγκρουση με το Πακιστάν, και σε τρεις μη διεθνείς ένοπλες συγκρούσεις μεταξύ των Ταλιμπάν και των NRF, AFF και IS-KP.[10]    

69.          Σε πρόσφατη έκθεση της EUAA για το Αφγανιστάν που εκδόθηκε τον Ιανουάριο του 2026 καταγράφεται ότι  μετά την ανάληψη της εξουσίας από τους Ταλιμπάν το 2021, τα επίπεδα ένοπλης βίας και οι απώλειες αμάχων μειώθηκαν σημαντικά σε σύγκριση με τα προηγούμενα χρόνια της σύγκρουσης. Πηγές του ΟΗΕ έχουν περιγράψει την περίοδο που ακολούθησε ως χαρακτηριζόμενη από «σχετική απουσία ένοπλης σύγκρουσης» και «ουσιαστική παύση της ενεργού σύγκρουσης». Το 2022, το UCDP εκτίμησε ότι η ένταση της σύγκρουσης στο Αφγανιστάν δεν πληρούσε πλέον το κατώτατο όριο για να χαρακτηριστεί ως «πόλεμος».  Η κυβέρνηση έχει αντιμετωπίσει ένοπλη αντίσταση από ομάδες αντίστασης  και το ISKP. Ενώ η βία από τέτοιες ομάδες έχει γενικά μειωθεί μετά την κορύφωσή της το 2022, οι ομάδες αντίστασης συνέχισαν να πραγματοποιούν επιθέσεις χαμηλής έντασης, στοχεύοντας κυρίως τις de facto αρχές. ^[11]

70.          Σε έκθεση της Διεθνούς Αμνηστίας που εκδόθηκε τον Απρίλιο του 2025, αναφέρεται ότι οι επιθέσεις αυτοκτονίας του IS-KP στόχευαν επίσης μέλη των de facto αρχών των Taliban, προκαλώντας θύματα μεταξύ των αμάχων[12]. Έκθεση της UNHCR αναφέρει ότι τα θύματα μεταξύ των αμάχων προκαλούνται κυρίως από τη χρήση αυτοσχέδιων εκρηκτικών μηχανισμών (IED) και επιθέσεων αυτοκτονίας, οι οποίες πραγματοποιούνται κυρίως από το ISKP και στοχεύουν είτε τις de facto αρχές, είτε τη σιιτική (Shia) μειονότητα του Αφγανιστάν^[13].

71.          Ως προς τον αριθμό των περιστατικών ασφαλείας της περιφέρειας Kabul στην οποία βρίσκεται η περιοχή καταγωγής και ο τελευταίος τόπος συνήθους διαμονής του Αιτητή, σύμφωνα με δεδομένα της βάσης δεδομένων ACLED για το τελευταίο έτος (με τελευταία ενημέρωση στις 10.4.2026) καταγράφηκαν στην περιφέρεια Kabul του Αφγανιστάν 88 περιστατικά πολιτικής βίας (“Political violence”, που περιλαμβάνει περιστατικά βίας κατά αμάχων, εκρήξεις/απομακρυσμένη βία, μάχες, εξεγέρσεις και διαμαρτυρίες), από τα οποία προκλήθηκαν 353 θάνατοι.^[14] Επισημαίνεται πως ο πληθυσμός της Kabul εκτιμάται για το 2026 στους 5.034.100 κατοίκους.^[15] Ενόψει των ποιοτικών και ποσοτικών χαρακτηριστικών που παρατέθηκαν ανωτέρω, κρίνεται ότι η ένταση της βίας στην περιφέρεια στην οποία βρίσκεται η περιοχή καταγωγής και ο τελευταίος τόπος συνήθους διαμονής του Αιτητή κινείται σε σχετικά χαμηλά επίπεδα.

72.          Δεδομένων των ανωτέρω, τα στοιχεία και οι ισχυρισμοί του Αιτητή κατά τη μεταγενέστερη αίτησή του αποτελούν μεν νέα στοιχεία, τα οποία εντούτοις  προσκομίστηκαν οψιγενώς από δική του υπαιτιότητα και σε κάθε περίπτωση δεν αυξάνουν τις πιθανότητες υπαγωγής του σε καθεστώς διεθνούς προστασίας. Συνεπώς, δεν συντρέχουν οι εκ του νόμου προϋποθέσεις παραδεκτού .

Ως εκ τούτου, η παρούσα προσφυγή απορρίπτεται και η προσβαλλόμενη απόφαση τροποποιείται, με €1400 έξοδα εναντίον του Αιτητή και υπέρ των Καθ' ων η αίτηση.                            

 

 

Κ.Κ. Κλεάνθους, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.