ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

 

      Υπόθεση Αρ. 1188/2025

 

29 Μαΐου, 2026

 

[X. ΜΙΧΑΗΛΙΔΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

 

Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

 

Μεταξύ:

 

 I.B.

Αιτητή

 

-και-

 

Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Υπηρεσίας Ασύλου

 

Καθ’ ων η αίτηση.

 …………………….

 

Ο αιτητής εμφανίζεται ενώπιον του Δικαστηρίου

 

Ορέστης Ηλιάδης, για Αγγελική Λαζάρου, Δικηγόρος για τον αιτητή

 

Ιωάννα Χαραλάμπους, Δικηγόρος για τους καθ' ων η αίτηση

 

[Παρούσα η κυρία Μαρίνα Κατσατριάν, μεταφράστρια, για πιστή μετάφραση από Αγγλικά σε Ελληνικά και αντίστροφα].

 

Α Π Ο Φ Α Σ Η

 

Χ. Μιχαηλίδου, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.:  O αιτητής προσφεύγει με την παρούσα αίτηση ακυρώσεως εναντίον της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου ημερομηνίας 17/03/2025, με την οποία απορρίφθηκε το αίτημά του για παραχώρηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας.

 

Όπως προκύπτει από την Ένσταση που καταχωρήθηκε από την ευπαίδευτη συνήγορο που εκπροσωπεί τον Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, τα γεγονότα της υπό εξέταση περίπτωσης έχουν ως κατωτέρω: Ο αιτητής είναι υπήκοος της Σιέρα Λεόνε και στις 28/04/2022 υπέβαλε αίτηση για παραχώρηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας αφού εισήλθε παράνομα στην Κυπριακή Δημοκρατία.  Ο αιτητής παρέλαβε Βεβαίωση Αίτησης Διεθνούς Προστασίας (Confirmations of Submission of an Application for International Protection).

 

Στις 18/02/2025 πραγματοποιήθηκε συνέντευξη του αιτητή από λειτουργό της Υπηρεσίας Ασύλου και του παραχωρήθηκε δωρεάν βοήθεια διερμηνέα. Ο αρμόδιος λειτουργός ετοίμασε Έκθεση-Εισήγηση προς τον Προϊστάμενο της Υπηρεσίας Ασύλου σχετικά με τη συνέντευξη του αιτητή. Στη συνέχεια, ο αρμόδιος εξουσιοδοτημένος από τον Υπουργό Εσωτερικών λειτουργός που εκτελεί καθήκοντα Προϊσταμένου της Υπηρεσίας Ασύλου, αφού εξέτασε την Έκθεση-Εισήγηση του αρμόδιου λειτουργού, αποφάσισε την απόρριψη της αίτησης στις 17/03/2025.

 

Στις 16/04/2025 η Υπηρεσία Ασύλου εξέδωσε επιστολή προς τον αιτητή, στην οποία συμπεριέλαβε την απόφασή της για απόρριψη του αιτήματός του, η οποία παραλήφθηκε ιδιοχείρως από τον αιτητή αυθημερόν, κατόπιν επεξήγησης του περιεχομένου της από διερμηνέα. Στη συνέχεια, η αιτητής καταχώρησε την υπό εξέταση προσφυγή εναντίον της προαναφερόμενης απορριπτικής απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου.

 

Κατά το στάδιο των διευκρινίσεων, ο ευπαίδευτος συνήγορος του αιτητή, δήλωσε πως προωθεί το νομικό ισχυρισμό περί έλλειψης δέουσας έρευνας εκ μέρους του αρμόδιου οργάνου, που περιλαμβάνεται στη Γραπτή Αγόρευση αιτητή και αποσύρει όλους τους υπόλοιπους νομικούς ισχυρισμούς.  Οι νομικοί ισχυρισμοί που αποσύρθηκαν από το συνήγορο του αιτητή, απορρίφθηκαν από το Δικαστήριο κατά την ίδια δικάσιμο.

 

Η ευπαίδευτη συνήγορος των καθ΄ ων η αίτηση, με την προφορική της αγόρευση, υιοθέτησε το περιεχόμενο της Ένστασης και της Γραπτής της Αγόρευσης και πρόβαλε ότι οι λόγοι που επικαλείται ο αιτητής τόσο στη συνέντευξη, όσο και στη Γραπτή του Αγόρευση δεν στοιχειοθετούν οποιοδήποτε καθεστώς δυνάμει του άρθρου 3 του Περί Προσφύγων Νόμου, Ν. 6 (Ι)/2000 αλλά ούτε και δυνάμει του άρθρου 19 του ιδίου Νόμου.  Κατά συνέπεια, εισηγείται πως η υπό εξέταση προσφυγή θα πρέπει να απορριφθεί από το Δικαστήριο.

 

Θα πρέπει να επισημανθεί ότι, σύμφωνα με τον περί Ίδρυσης και Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμο του 2018 (Ν.73(Ι)/2018), το Διοικητικό Δικαστήριο Διεθνούς Προστασίας έχει την εξουσία να εξετάσει την παρούσα υπόθεση και επί της ουσίας. Το γεγονός αυτό, οφείλεται στο ότι η υπό εξέταση υπόθεση αφορά αίτηση που χρονικά εμπίπτει στις προϋποθέσεις του άρθρου 11 του περί Ίδρυσης και Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμου του 2018 (Ν.73(Ι)/2018), οι οποίες δίδουν στο Δικαστήριο την υποχρέωση ελέγχου νομιμότητας και ορθότητας της προσβαλλόμενης απόφασης.

 

Προχωρώ να εξετάσω τους ισχυρισμούς που προωθεί ο αιτητής προκειμένου να διαφανεί κατά πόσον το αρμόδιο όργανο ορθά απέρριψε το αίτημά του για χορήγηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας. Θεωρώ χρήσιμο να καταγραφούν όλοι οι ισχυρισμοί που πρόβαλε ο αιτητής σε όλα τα στάδια της εξέτασης του αιτήματός του, για να εξετάσω την ορθότητα της προσβαλλόμενης απόφασης αλλά και για να διαφανεί εάν το αρμόδιο όργανο αποφάσισε μετά από δέουσα έρευνα, ορθά, νόμιμα και εντός των πλαισίων της σχετικής νομοθεσίας.

 

Ο αιτητής στην αίτηση που υπέβαλε στην Υπηρεσία Ασύλου, δήλωσε πως εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του, επειδή μετά το θάνατο του πατέρα του, η μητριά του επιθυμούσε να καταλάβει όλη την περιουσία του πατέρα του.  Είναι ο μόνος υιός της οικογένειας και ο πατέρας του, του είχε υποσχεθεί ότι θα καταλάβει το μεγαλύτερο μέρος της περιουσίας του.  Γι’ αυτό το λόγο η μητριά του δημιούργησε ένα σχέδιο εξόντωσής του και επειδή ο ίδιος φοβόταν για τη ζωή του, αποφάσισε να μεταβεί στην Κυπριακή Δημοκρατία και να ζητήσει διεθνή προστασία.

 

Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης του, ο αιτητής δήλωσε πως είναι υπήκοος της Σιέρα Λεόνε και ανέφερε ότι γεννήθηκε και έζησε στην πόλη Gbentu μέχρι το έτος 2019 που μετακόμισε στην πόλη Freetown για να συνεχίσει την εκπαίδευσή του, όπου έμενε μόνος, σε ένα ξενώνα μέχρι που αναχώρησε από τη χώρα του.  Aναφορικά με το εκπαιδευτικό του υπόβαθρο, δήλωσε ότι ολοκλήρωσε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση και ολοκλήρωσε το πρώτο έτος σε πανεπιστήμιο στη Freetown, στο civil engineering.  Διέκοψε τις σπουδές του λόγω των οικονομικών δυσκολιών που αντιμετώπιζε.  Ανέφερε ότι μιλάει την αγγλική γλώσσα και τις διαλέκτους Krio και Fullah (ερυθρό 36 1Χ, του διοικητικού φακέλου).

 

Αναφορικά με την επαγγελματική του απασχόληση, η αιτητής δήλωσε ότι στη χώρα του ουδέποτε εργάστηκε μέχρι το θάνατο του πατέρα του γιατί αυτός τον υποστήριζε οικονομικά. Επίσης ανέφερε πως έπαιζε ποδόσφαιρο και έβγαζε κάποια χρήματα  από αυτό, παρόλο που ήταν ερασιτέχνης.  Σε σχέση με την οικογένεια του, ανέφερε ότι στη χώρα του διαμένει μόνο η μητριά του και κάποιοι φίλοι του.  Επιπρόσθετα, διευκρίνισε πως ο πατέρας του απεβίωσε το έτος 2021 και η μητέρα του το 2001.  Ο αιτητής δήλωσε πως ήρθε στις μη ελεγχόμενες από την Κυπριακή Δημοκρατία περιοχές για να σπουδάσει, αλλά επειδή αντιμετώπιζε οικονομικά προβλήματα αποφάσισε να διακόψει τις σπουδές του και να περάσει στην Κυπριακή Δημοκρατία για να εργαστεί.

 

Ο αιτητής ανέφερε πως εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του και βρίσκεται στην Κυπριακή Δημοκρατία για να σπουδάσει και επειδή μετά το θάνατο του πατέρα του η μισή περιουσία του πατέρα του πέρασε στον ίδιο και η μητριά του επιθυμούσε να καταλάβει η ίδια ολόκληρη την περιουσία του πατέρα του.  Έτσι, ο αιτητής αποφάσισε να πωλήσει το μερίδιο της περιουσίας του και να έρθει στην Κυπριακή Δημοκρατία για να σπουδάσει και να εργαστεί.  Σε περίπτωση επιστροφής του στη χώρα καταγωγής του, δήλωσε ότι θα αντιμετωπίσει οικονομικά προβλήματα.  Ο αιτητής ανέφερε πως σε περίπτωση επιστροφής του δεν θα αντιμετωπίσει οποιοδήποτε πρόβλημα με τις αρχές της χώρας του και διευκρίνισε πως ουδέποτε έχει συλληφθεί ή κρατηθεί στη χώρα καταγωγής του.  Τέλος, δήλωσε πως επιθυμεί να παραμείνει στην Κύπρο για να εργαστεί και διευκρίνισε πως σε περίπτωση επιστροφής του δεν θα τεθεί η ζωή του σε κίνδυνο, αλλά θα αντιμετωπίσει οικονομικά προβλήματα.  Επομένως, αναίρεσε τα όσα δήλωσε στην αίτηση που υπέβαλε στην Υπηρεσία Ασύλου.

 

Στη βάση των ανωτέρω ισχυρισμών, o αρμόδιος λειτουργός σχημάτισε δύο ουσιώδεις ισχυρισμούς.  Ο πρώτος, σχετικά με το ότι ο αιτητής είναι υπήκοος της Σιέρα Λεόνε και ο δεύτερος ισχυρισμός ότι εγκατέλειψε τη χώρα του για εκπαιδευτικού και οικονομικού περιεχομένου λόγους.  Θα πρέπει να αναφερθεί πως όλοι οι ισχυρισμοί του αιτητή έχουν γίνει αποδεκτοί.

 

Κατά την αξιολόγηση κινδύνου, o αρμόδιος λειτουργός, λαμβάνοντας υπόψιν τους αποδεκτούς ουσιώδεις ισχυρισμούς, την ταυτότητα, τη χώρα καταγωγής και τα προσωπικά στοιχεία του αιτητή, καθώς επίσης και το γεγονός ότι εγκατέλειψε τη χώρα του για να σπουδάσει αλλά και να αντιμετωπίσει τα οικονομικά του προβλήματα, έκρινε πως δεν συντρέχουν εύλογοι λόγοι να πιστεύεται ότι σε περίπτωση που επιστρέψει στη χώρα καταγωγής του ότι θα αντιμετωπίσει δίωξη ή πραγματικό κίνδυνο σοβαρής βλάβης.

 

Κατά τη νομική ανάλυση για το προσφυγικό καθεστώς, ο αρμόδιος λειτουργός διαπίστωσε πως από τους προβαλλόμενους ισχυρισμούς του αιτητή διαφαίνεται ότι στο πρόσωπό του δεν συντρέχουν εκείνα τα υποκειμενικά και αντικειμενικά στοιχεία που θα μπορούσαν να στοιχειοθετήσουν βάσιμο και δικαιολογημένο φόβο δίωξης σε περίπτωση επιστροφής του στη χώρα καταγωγής του, για κάποιον από τους λόγους που αναφέρονται εξαντλητικά στο άρθρο 3 του περί Προσφύγων Νόμου, Ν. 6 (Ι)/2000 και στο άρθρο 1Α της Σύμβασης της Γενεύης του 1951.  Ο αρμόδιος λειτουργός κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο αιτητής δεν πληροί τις προϋποθέσεις για υπαγωγή του στο καθεστώς πρόσφυγα, ούτε όμως ότι πληροί τις προϋποθέσεις για χορήγηση καθεστώτος συμπληρωματικής προστασίας, σύμφωνα με άρθρο 19 του περί Προσφύγων Νόμου, Ν. 6 (Ι)/2000. 

 

Όπως προκύπτει από το πιο πάνω ιστορικό, ο αιτητής δεν επικαλείται στη συνέντευξή του κανέναν απολύτως ισχυρισμό που να εμπίπτει στις προϋποθέσεις αναγνώρισης προσώπου ως πρόσφυγα, το μόνο πρόβλημα που επικαλέστηκε είναι ότι βρίσκεται στην Κυπριακή Δημοκρατία για να σπουδάσει και πως επιθυμεί να παραμείνει προκειμένου να είχε μία καλύτερη ζωή, να εργαστεί και να στηρίξει τον εαυτό του οικονομικά, στοιχεία που δεν θα μπορούσαν να τον εντάξουν στην έννοια του πρόσφυγα, έτσι όπως αυτή η έννοια ερμηνεύεται από τη Σύμβαση της Γενεύης του 1951 και από το άρθρο 3 του περί Προσφύγων Νόμου, Ν. 6 (Ι)/2000.

 

Σύμφωνα με την παράγραφο 62 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα Κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων που εκδόθηκε από την Ύπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες: «62.  Μετανάστης είναι το πρόσωπο που για λόγους διαφορετικούς από εκείνους που αναφέρονται στον ορισμό εγκαταλείπει οικειοθελώς τη χώρα του με σκοπό να εγκατασταθεί αλλού. Μπορεί δε να ωθείται από την επιθυμία για αλλαγή ή για περιπέτεια ή από οικογενειακούς ή άλλους προσωπικούς λόγους. Εάν ωθείται αποκλειστικά από οικονομικά κίνητρα, είναι οικονομικός μετανάστης και όχι πρόσφυγας.»

 

Στην πιο πάνω παράγραφο, το Εγχειρίδιο για τις Διαδικασίες και τα Κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων της Ύπατης Αρμοστείας των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες προβαίνει σε σαφή διάκριση μεταξύ μεταναστών και προσφύγων. Εν προκειμένω, από τους ισχυρισμούς του αιτητή  προκύπτει ότι η μετάβασή της στην Κυπριακή Δημοκρατία έγινε με σκοπό τη φοίτηση και τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσής του, για λόγους εκπαιδευτικούς και προσωπικής εξέλιξης. Τέτοιοι λόγοι δεν εμπίπτουν στους προβλεπόμενους από το προσφυγικό δίκαιο λόγους δίωξης, και ως εκ τούτου δεν δύνανται να θεμελιώσουν καθεστώς πρόσφυγα, αλλά συνάδουν με την έννοια του μετανάστη, όπως αυτή ερμηνεύεται στο σχετικό Εγχειρίδιο και στη νομολογία (βλ. ενδεικτικά Md Jakir Hossain v. Κυπριακή Δημοκρατία, υπόθεση αρ. 2319/2006, ημερομηνίας 16/7/2008, Barakan Petrosyan κ.α. v. Κυπριακή Δημοκρατία, υπόθεση αρ. 883/2008, ημερομηνίας 10/2/2012, Irene Ferenko

v. Κυπριακή Δημοκρατία, υπόθεση αρ. 1051/2010, ημερομηνίας 21/12/2011).

 

Είναι ξεκάθαρο τόσο από το άρθρο 3, του Ν.6(Ι)/2000, όσο και από το άρθρο 1 Α της Σύμβασης της Γενεύης του 1951, πως για να αναγνωριστεί πρόσωπο ως πρόσφυγας, θα πρέπει να αποδεικνύεται βάσιμος και δικαιολογημένος φόβος δίωξης, του οποίου τόσο το υποκειμενικό, όσο και το αντικειμενικό στοιχείο, πρέπει να εκτιμηθούν από το αρμόδιο όργανο προτού καταλήξει σε απόφαση (§37 και §38 του Εγχειριδίου για τις διαδικασίες και τα κριτήρια καθορισμού του καθεστώτος των προσφύγων, της Ύπατης Αρμοστείας των Ηνωμένων Εθνών), κάτι που βεβαίως δεν αποδείχθηκε στην υπό εξέταση υπόθεση. Ούτως ή άλλως ο αιτητής δεν δήλωσε πως οποιοσδήποτε φορέας τον εμποδίζει να διαμείνει και να διαβιώσει στη χώρα καταγωγής του.

 

Πρόσθετα, κρίθηκε από το αρμόδιο εξουσιοδοτημένο πρόσωπο που εκτελεί καθήκοντα Προϊσταμένου της Υπηρεσίας Ασύλου, ότι δεν στοιχειοθετούνται ούτε οι προϋποθέσεις του άρθρου 19 του Ν. 6 (Ι)/2000 για να παραχωρηθεί στον αιτητή το καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας, εφόσον δεν αποδείχθηκε ότι συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις αναφορικά με τον κίνδυνο να υποστεί σοβαρή και αδικαιολόγητη βλάβη σε περίπτωση επιστροφής στη χώρα του.

 

Για τη διαπίστωση αυτού του πραγματικού κινδύνου θα πρέπει να υπάρχουν, όπως ρητά προνοεί το άρθρο 19(1), του Ν. 6 (Ι)/2000 «ουσιώδεις λόγοι». Περαιτέρω, σοβαρή βλάβη ή σοβαρή και αδικαιολόγητη βλάβη κατά το εδάφιο (2) του άρθρου 19, του Ν. 6 (Ι)/2000 σημαίνει κίνδυνο αντιμετώπισης θανατικής ποινής, βασανιστηρίων ή απάνθρωπης ή εξευτελιστικής μεταχείρισης ή τιμωρίας ή να υπάρχει σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής ακεραιότητας αμάχου, λόγω αδιάκριτης άσκησης βίας σε καταστάσεις διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης (βλ. Galina Bindioul v. Αναθεωρητική Αρχή Προσφύγων, Υποθ. Αρ. 685/2012, ημερομηνίας 23/04/13 και Mushegh Grigoryan κ.α. v. Κυπριακή Δημοκρατία, Υποθ. Αρ. 851/2012, ημερομηνίας 22/9/2015).

 

Ο αρμόδιος λειτουργός, διεξήγαγε έρευνα για την κατάσταση ασφαλείας στον τόπο διαμονής του αιτητή, από την οποία προέκυψε ότι δεν υφίστατο εύλογη πιθανότητα ο αιτητής να αντιμετώπιζε δίωξη ή πραγματικό κίνδυνο σοβαρής βλάβης. Ως εκ τούτου, κρίθηκε πως δεν πληρούνταν οι προϋποθέσεις για παραχώρηση καθεστώτος συμπληρωματικής προστασίας.  Σε κάθε περίπτωση, διεξήγαγα περαιτέρω έρευνα σχετικά με την κατάσταση ασφαλείας στον τόπο συνήθους διαμονής του αιτητή, σε πρόσφατες πηγές πληροφόρησης, στα πλαίσια βεβαίως της ex nunc δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου και προς εκπλήρωση της υποχρέωσης του Δικαστηρίου για έλεγχο της ορθότητας της προσβαλλόμενης απόφασης.

 

Αναφορικά με την επικρατούσα κατάσταση στη χώρα καταγωγής του αιτητή, επικαιροποιημένες πηγές πληροφόρησης αναφέρουν ότι οι δημοκρατικές και οικονομικές μεταρρυθμίσεις της Σιέρα Λεόνε έχουν παρεμποδιστεί από υφιστάμενες συστημικές δυσλειτουργίες, καθώς και από τον αντίκτυπο της πανδημίας COVID-19 και της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία. Η διαφθορά, η έλλειψη λογοδοσίας, η μη τήρηση του κράτους δικαίου και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, καθώς και οι αναποτελεσματικότητες σε όλα τα διοικητικά επίπεδα, σε συνδυασμό με εξωτερικά οικονομικά σοκ, έχουν οδηγήσει σε ένα εξαιρετικά δύσκολο κοινωνικοοικονομικό περιβάλλον για τον πληθυσμό.^[1] Παλαιότερες πηγές πληροφόρησης, ελλείψει επικαιροποιημένων στοιχείων, αναφέρουν ότι η Σιέρα Λεόνε παραμένει ευάλωτη στις οικονομικές επιπτώσεις από μια ποικιλία καταστροφών και κρίσεων, συμπεριλαμβανομένων των ετήσιων εκτεταμένων πλημμυρών, επιδημιών όπως ο Ebola και ανθρωπογενών κινδύνων όπως σοβαρές πυρκαγιές. Ως χώρα, η Σιέρα Λεόνε εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από εκ των υστέρων βοήθεια για την αντιμετώπιση και την αποκατάσταση.^[2]

 

Σύμφωνα με τη βάση δεδομένων ACLED αναφορικά με τα περιστατικά ασφαλείας που συνέβησαν στη συνήθη περιοχή διαμονής του αιτητή, πόλη Freetown, με τελευταία ημερομηνία ενημέρωσης 22/05/2026, σημειώθηκαν συνολικά 10 περιστατικά ασφαλείας, (που περιλαμβάνουν 3 περιστατικά πολιτικής βίας) με καμία ανθρώπινη απώλεια[3]. Σημειώνεται ότι, σύμφωνα με εκτίμηση του 2026, ο πληθυσμός της πόλης Freetown ανέρχεται περίπου σε 1,4 έως 1,9 εκατομμύρια κατοίκους.[4]

 

Αποτιμώντας τα προαναφερόμενα δεδομένα, δεν καταδεικνύεται εύλογη πιθανότητα ο αιτητής να αντιμετωπίσει κατά την επιστροφή του κίνδυνο σοβαρής βλάβης, καθότι η συχνότητα περιστατικών ασφαλείας στον τελευταίο τόπο συνήθους διαμονής του, όπου αναμένεται να επιστρέψει, δεν είναι τέτοιας έντασης ώστε να διατρέχει κίνδυνο εξαιτίας και μόνο της παρουσίας του εκεί να τεθεί σε κίνδυνο η ζωή του. Εξετάζοντας περαιτέρω τις προσωπικές περιστάσεις του αιτητή, παρατηρώ ότι αυτός είναι ενήλικας, υγιής, με ικανοποιητική μόρφωση, πλήρως ικανός προς εργασία, χωρίς στοιχεία ευαλωτότητας και με υποστηρικτικό δίκτυο στη χώρα καταγωγής του, εφόσον έχει δηλώσει πως έχει φίλους στη χώρα του.  Ο αιτητής δεν έχει θέσει οποιαδήποτε ατομικά χαρακτηριστικά στην ενώπιον μου δικαστική διαδικασία, που να υποδηλώνουν ότι μπορεί να έχει τεθεί με οποιονδήποτε τρόπο σε δυσμενή θέση ή σε κίνδυνο δίωξης ή βλάβης.

 

Κατά πάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, δέουσα έρευνα κρίνεται από το Δικαστήριο ότι έγινε, όταν το αρμόδιο όργανο εξετάζει κάθε σχετικό με την υπόθεση γεγονός (Βλ. Motorways Ltd v. Υπουργού Οικονομικών (1999) 3ΑΑΔ 447).  Ορθή και πλήρης έρευνα θεωρείται αυτή που εκτείνεται στη διερεύνηση των ουσιωδών στοιχείων της υπόθεσης (Βλ. Νικολαΐδη v. Μηνά (1994) 3ΑΑΔ 321, Τουσούνα ν. Δημοκρατίας (2013) 3 Α.Α.Δ. 151, Χωματένος ν. Δημοκρατίας κ.α. (2 Α.Α.Δ. 120).  Η έκταση της έρευνας εξαρτάται πάντοτε από τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης (Βλ. Δημοκρατία v. Ευαγγέλου κ.α. (2013) 3ΑΑΔ 414) και το αρμόδιο όργανο οφείλει να βρει τον κατάλληλο τρόπο για να εκπληρώσει την υποχρέωσή του για επαρκή και/ή δέουσα έρευνα. 

 

Από τα στοιχεία του φακέλου που έχω ενώπιον μου, μπορεί να λεχθεί ότι αυτά βρίσκονται αναπόφευκτα πίσω από την προσβαλλόμενη απόφαση και ούτως ή άλλως διαφαίνεται η αιτιολογία της απόφασης και από το κείμενό της (Ηλιόπουλος ν. Α.Η.Κ., Α.Ε. 2452, ημερομηνίας 21.7.2000, Χρυστάλλα Συμεωνύδου κ.α. ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, Προσφυγή αρ. 911/93 κ.α., ημερ. 18.4.97).  Από το περιεχόμενο του διοικητικού φακέλου και το σύνολο το στοιχείων που τέθηκαν ενώπιον μου, κρίνω ότι ακολουθήθηκε η ορθή διερευνητική διαδικασία και ορθώς η αίτηση του αιτητή για αναγνώριση καθεστώτος διεθνούς προστασίας δεν έχει γίνει αποδεκτή. Οι Καθ' ων η αίτηση, στα πλαίσια εξέτασης και αξιολόγησης του αιτήματος του αιτητή, συνεκτίμησαν και αξιολόγησαν όλα τα στοιχεία που είχαν ενώπιον τους προτού καταλήξουν στην προσβαλλόμενη απόφαση και ενόψει των ισχυρισμών που πρόβαλε ο αιτητής, προέβησαν στη δέουσα υπό τις περιστάσεις έρευνα.  Επιπρόσθετα, από τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον μου και από τον κατ’ ουσίαν έλεγχο που έχω διεξάγει, προκύπτει πως δεν μπορεί να χορηγηθεί στον αιτητή καθεστώς διεθνούς προστασίας.

 

Με βάση λοιπόν το σύνολο των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιον μου, καταλήγω ότι η προσφυγή του αιτητή εξετάστηκε με επάρκεια και επιμέλεια και υπήρξε επαρκής αιτιολόγηση της προσβαλλόμενης απόφασης εκ μέρους του αρμόδιου οργάνου. Το περιεχόμενο της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου, η οποία συμπληρώνεται από την αιτιολογημένη Έκθεση-Εισήγηση του αρμόδιου λειτουργού της Υπηρεσίας Ασύλου, στην οποία εκτίθενται λεπτομερώς οι λόγοι της απόρριψης του αιτήματός του, αποκαλύπτει ότι η απόφασή της είναι  απόλυτα ορθή και στα πλαίσια της σχετικής νομοθεσίας.

 

Ως εκ τούτου, η προσφυγή απορρίπτεται και η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται, με έξοδα €1000 υπέρ των καθ' ων η αίτηση, και εναντίον του αιτητή.

 

 

 

Χ. Μιχαηλίδου, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.