ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

Υπόθ. Αρ.: 2729/24

11 Μαίου, 2026

[Μ. ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ, ΔΔΔΔΠ.]

Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

Μεταξύ

P.L.S.K.  

Αιτητής

-και-

Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Υπουργείου Εσωτερικών,

Υπηρεσίας Ασύλου

Καθ' ων η Αίτηση

 

Ορ. Ηλιάδης (κος) για Ελ. Μυριάνθους (κα), Δικηγόρος για τον Αιτητή

Ρ. Χαραλάμπους (κα) για Αν. Δημητριάδου (κα), Δικηγόρος για τους Καθ' ων η Αίτηση

 

ΑΠΟΦΑΣΗ

 

Μ. ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π:  Με την παρούσα προσφυγή ο Αιτητής προσβάλλει την απόφαση των Καθ' ων η Αίτηση, ημερομηνίας 20/06/2024, με την οποίαν απορρίφθηκε το αίτημα του για διεθνή προστασία ως άκυρη, αντισυνταγματική, παράνομη και στερημένη οποιουδήποτε έννομου αποτελέσματος.  Περαιτέρω, αιτείται απόφαση του Δικαστηρίου με την οποίαν να εκδίδεται νέα εκτελεστή απόφαση από το Δικαστήριο επί της ουσίας του αιτήματος του Αιτητή.

 

Τα ουσιώδη γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, ως έχουν τεθεί στην Ένσταση των Καθ' ων η Αίτηση, έχουν ως ακολούθως:

 

Ο Αιτητής είναι υπήκοος της Σιέρα Λεόνε και εισήλθε παράνομα στην Κυπριακή Δημοκρατία.  Στις 25/10/2021, υπέβαλε αίτηση για παραχώρηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας.

 

Στις 09/05/2024, πραγματοποιήθηκε συνέντευξη του Αιτητή ενώπιον αρμόδιου λειτουργού της Υπηρεσίας Ασύλου προς εξέταση του αιτήματός του για διεθνή προστασία.  Μετά τη συνέντευξη, ο αρμόδιος λειτουργός ετοίμασε Έκθεση-Εισήγηση ημερ. 20/06/2024 προς τον Προϊστάμενο της Υπηρεσίας Ασύλου.  Εξουσιοδοτημένος από τον Υπουργό Εσωτερικών ως ο Νόμος ορίζει,  λειτουργός της Υπηρεσίας Ασύλου, ενέκρινε για λογαριασμό του Προϊστάμενου την ανωτέρω εισήγηση στις 20/06/2024 και απέρριψε την αίτηση για διεθνή προστασία.

 

Στις 09/07/2024, ετοιμάστηκε επιστολή ενημέρωσης του Αιτητή για την απόφαση του Προϊστάμενου της Υπηρεσίας Ασύλου, η οποία του επιδόθηκε δια χειρός αυθημερόν.

 

Στις 19/07/2024,  καταχωρήθηκε η υπό κρίση προσφυγή στο Δικαστήριο.

 

Ο Αιτητής, μέσω της γραπτής αγόρευσης της ευπαίδευτης συνηγόρου του, προώθησε τους ακόλουθους λόγους ακύρωσης: (α) η προσβαλλόμενη πράξη έχει ληφθεί χωρίς να διεξαχθεί η δέουσα έρευνα και/ή χωρίς να ληφθούν υπόψη όλα τα στοιχεία του φακέλου της υπόθεσης, (β) η προσβαλλόμενη πράξη ελήφθη και/ή υπογράφεται από αναρμόδιο πρόσωπο και/ή από πρόσωπο το οποίο δεν έλαβε την απαιτούμενη εξουσιοδότηση (γ) η πράξη και/ή απόφαση των Καθ΄ ων η Αίτηση στερείται επαρκούς και/ή δέουσας αιτιολογίας και/ή είναι ελλιπής και/ή στηρίζεται σε εσφαλμένη αιτιολογία και (δ) η προσβαλλόμενη πράξη έχει ληφθεί τελώντας υπό πλάνη περί τα πράγματα.

 

Κατά τις διευκρινίσεις, ο συνήγορος του Αιτητή, απέσυρε τον ισχυρισμό περί αναρμοδιότητας οργάνου και ως αιτητικό ζήτησε όπως διατηρηθούν οι λοιποί επί της γραπτής αγόρευσης ισχυρισμοί. 

 

Η συνήγορος των Καθ' ων η Αίτηση, με την προφορική της αγόρευση, υιοθέτησε το περιεχόμενο της ένστασης και το περιεχόμενο του διοικητικού φακέλου, και υποστήριξε ότι  η προσβαλλόμενη πράξη λήφθηκε ορθά και νόμιμα, κατόπιν δέουσας έρευνας.  

 

Δεδομένου του περιορισμού της υπό εξέταση προσφυγής στην εμφιλοχώρηση πλάνης και στην έλλειψη δέουσας έρευνας και αιτιολογίας και λαμβάνοντας υπόψη ότι σύμφωνα με τον περί Ίδρυσης και Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμο του 2018 (Ν. 73(Ι)/2018), το Διοικητικό Δικαστήριο Διεθνούς Προστασίας έχει την εξουσία να εξετάσει την παρούσα υπόθεση και επί της ουσίας και όχι μόνο ως ακυρωτικό Δικαστήριο, προχωρώ στην εξέταση της επίδικης απόφασης σε συνάρτηση με τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, της προκύπτουν από τον διοικητικό φάκελο της υπόθεσης.

 

Περί τούτου, κρίνω σκόπιμη την παράθεση αρχικά των ισχυρισμών του Αιτητή ως αυτοί προβλήθηκαν καθ' όλη τη διαδικασία εξέτασης του αιτήματός του και οι οποίοι συμπεριλαμβάνονται στο περιεχόμενο του διοικητικού φακέλου. 

 

Κατά το στάδιο υποβολής της αίτησης διεθνούς προστασίας ο Αιτητής κλήθηκε να καταγράψει τους λόγους για τους οποίους εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του και τους λόγους για τους οποίους δεν επιθυμούσε να επιστρέψει σ’ αυτή. Συγκεκριμένα, κατέγραψε (σε ελεύθερη μετάφραση) ότι μεγάλωσε χωρίς τον πατέρα του, ο οποίος απεβίωσε όταν ο ίδιος ήταν 2 μηνών.  Στην ηλικία των 23 ετών, έχασε τη μητέρα του και μετά, οι θείοι του, του ζήτησαν να εγκαταλείψει την οικογενειακή του εστία αλλά ο ίδιος αρνήθηκε.  Αργότερα, ήρθαν αποφασισμένοι να τον εκδιώξουν και τον απείλησαν.  Λόγω του συμβάντος αυτού, έφυγε από εκεί και πήγε να μείνει στην πόλη (ερυθρό 1 του διοικητικού φακέλου).

 

Κατά το στάδιο διεξαγωγής της προσωπικής του συνέντευξης, ως προς τα προσωπικά του στοιχεία, ανέφερε ότι είναι υπήκοος της Σιέρα Λεόνε, γεννηθείς και μεγαλωμένος στην πόλη Makeni, της Βόρειας Επαρχίας της χώρας.  Στις 20/09/2018, πήγε να διαμείνει στην περιφέρεια Bo και τον Απρίλιο του 2021, μετακόμισε με το θετό του αδελφό στα δυτικά, συγκεκριμένα στην πρωτεύουσα, τη Freetown, όπου ζούσε μέχρι προτού εγκαταλείψει τη χώρα στις 21/09/2021 (ερυθρό 21 x3 του διοικητικού φακέλου).  Είναι μουσουλμάνος στο θρήσκευμα και στη χώρα βιοποριζόταν με το να εργάζεται ως χρονομέτρης σε κατασκευαστική εταιρεία  (ερυθρό 21 x2 του διοικητικού φακέλου).  Για το οικογενειακό του υπόβαθρο, δήλωσε ότι οι γονείς του αντιμετώπιζαν προβλήματα υγείας και πέθαναν.  Περαιτέρω, έχει ένα θετό αδελφό ο οποίος ζει μαζί με τη μητέρα ενός στενού του φίλου στη Freetown.  Πλέον, ο Αιτητής διατηρεί καλές σχέσεις με την πρώην κοπέλα του, που διαβιεί επίσης στη Freetown  (ερυθρό 22 x3 του διοικητικού φακέλου).

 

Ως προς τους λόγους που τον ώθησαν να εγκαταλείψει τη χώρα του, κατά την ελεύθερη αφήγησή του, ανέφερε ότι με το που πέθανε η μητέρα του, οι θείοι του πήραν το σπίτι της με τη βία και έπρεπε να φύγει από τη Makeni, και να πάει στη Bo για να δουλέψει και να φτιάξει μια νέα ζωή για τον ίδιο και το θετό αδελφό του.  Ακολούθως, μετακόμισε με τον αδελφό του στη Freetown όπου και αποφάσισε να συνεχίσει την εκπαίδευσή του.  Τα χρήματα που έλαβε από την πώληση του αυτοκινήτου της μητέρας του,          τα έδωσε σε κάποιον, ο οποίος και ετοίμασε τα ταξιδιωτικά του έγγραφα      για να μεταβεί στις μη ελεγχόμενες από τη Δημοκρατία περιοχές και να σπουδάσει.  Επειδή αυτό δεν λειτούργησε, αποφάσισε να περάσει στις ελεύθερες περιοχές  (ερυθρό 20 x2 του διοικητικού φακέλου).

 

Κατά το στάδιο υποβολής διευκρινιστικών ερωτήσεων, ερωτηθείς αν τυχόν ο ίδιος ή ο αδελφός του, μετά το θάνατο της μητέρας του το 2018, δέχτηκαν την όποια από πλευράς των θείων του επίθεση, απάντησε πως όχι αφού διέκοψε τους μεταξύ τους δεσμούς και αποφάσισε να πάει στη Bo για να δουλέψει και να εξασφαλίσει μια καλύτερη ζωή για τον ίδιο και τον αδελφό του.  Ακόμη, ανέφερε ότι παρότι σε περίπτωση επιστροφής στη χώρα του, θα ήταν ασφαλής, εντούτοις ήθελε να μείνει στη Δημοκρατία και αυτό λόγω των καλύτερων ευκαιριών εργοδότησης αλλά και της ασφάλειας που ένιωθε (ερυθρό 20 x5-6x του διοικητικού φακέλου).

 

Ο Αιτητής δήλωσε ότι τα όσα κατέγραψε στην αίτηση ασύλου του ήταν αναληθή καθώς οι θείοι του, πήραν μεν το σπίτι, όμως δεν αντιμετώπιζε κίνδυνο στη χώρα του.  Συμπλήρωσε ότι απλώς έχασε την περιουσία και έπρεπε να αρχίσει από την αρχή και ότι ήρθε στη Δημοκρατία για εκπαιδευτικούς λόγους ενώ ήθελε να μείνει για όσο περισσότερο μπορούσε  (ερυθρό 19 x1 του διοικητικού φακέλου).

 

Ο αρμόδιος λειτουργός στην Έκθεση-Εισήγησή του, εντόπισε δύο ουσιώδεις ισχυρισμούς στη βάση των δηλώσεων του Αιτητή, ως ακολούθως:

(1)    Ταυτότητα, χώρα καταγωγής και προσωπικά στοιχεία/προφίλ του Αιτητή.

(2)    Ο Αιτητή εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του για λόγους οικονομικού και εκπαιδευτικού περιεχομένου. 

 

Ως προς τον πρώτο ουσιώδη ισχυρισμό του Αιτητή, αναφορικά με την ταυτότητα, τη χώρα καταγωγής και τα προσωπικά στοιχεία/προφίλ του, o αρμόδιος λειτουργός τον έκανε αποδεκτό ως αξιόπιστο, λαμβάνοντας υπόψη την εσωτερική αξιοπιστία των δηλώσεών του, καθώς και το προσκομισθέν διαβατήριο και τις πληροφορίες για τη χώρα καταγωγής του, ως προς την εξωτερική του αξιοπιστία.

 

Προχωρώντας στην αξιολόγηση του δεύτερου ουσιώδους ισχυρισμού του Αιτητή, ο αρμόδιος λειτουργός διαπίστωσε ότι επρόκειτο για οικονομικό μετανάστη και αποδέχτηκε τον εν λόγω ισχυρισμό.  Γι’ αυτή τη διαπίστωση, βασίστηκε στις δηλώσεις του Αιτητή ότι ενόσω βρισκόταν στη χώρα του επιδίωκε να διασφαλίσει μια καλύτερη ζωή για τον ίδιο και τον αδελφό του, ότι ήρθε στις μη ελεγχόμενες από τη Δημοκρατία περιοχές σκοπούμενος στο να συνεχίσει τις σπουδές του, ότι αν επέστρεφε στη χώρα του, θα ήταν ασφαλής, πλην όμως επιθυμούσε να μείνει στις ελεύθερες περιοχές και αυτό λόγω των καλύτερων ευκαιριών εργοδότησης και της ασφάλειας που ένοιωθε.  Πλέον, παραδέχτηκε ότι τα όσα ανέφερε στην αίτηση ασύλου του ήταν αναληθή, καθώς δεν αντιμετώπιζε προβλήματα με τους θείους του ενώ ήρθε στην Κύπρο για εκπαιδευτικούς λόγους και ήθελε να μείνει για όσο περισσότερο μπορούσε. 

 

Προχωρώντας στη συνέχεια σε αξιολόγηση κινδύνου βάσει των ουσιωδών γεγονότων τα οποία έγιναν αποδεκτά, ήτοι της ταυτότητας, της χώρας καταγωγής και των προσωπικών στοιχείων/προφίλ του Αιτητή ως επίσης και των οικονομικών και εκπαιδευτικών λόγων ένεκα των οποίων εγκατέλειψε τη χώρα του και λαμβάνοντας υπόψη σχετικές πληροφορίες σχετικά με την κατάσταση ασφαλείας στη χώρα καταγωγής του και στον τόπο τελευταίας συνήθους διαμονής του (ήτοι πρωτεύουσα Freetown), κρίθηκε πως δεν προέκυπτε εύλογη πιθανότητα ο Αιτητής να αντιμετώπιζε κίνδυνο δίωξης ή σοβαρής βλάβης σε περίπτωση επιστροφής του στη χώρα καταγωγής του.

 

Ακολούθως, ο αρμόδιος λειτουργός προέβη σε αξιολόγηση του νομοθετικού πλαισίου για το προσφυγικό καθεστώς, καθώς επίσης και αυτό της συμπληρωματικής προστασίας, σε συνάρτηση με τους ισχυρισμούς του Αιτητή, προκειμένου να εξακριβωθεί εάν πληρούνταν οι προϋποθέσεις για την υπαγωγή του Αιτητή σε οιοδήποτε καθεστώς διεθνούς προστασίας.  Ως αναφέρεται στην Έκθεση-Εισήγηση, βάσει των ισχυρισμών του Αιτητή, δεν προέκυψε βάσιμος και δικαιολογημένος φόβος δίωξης στο πλαίσιο του άρθρου 1Α(2) της Σύμβασης της Γενεύης του 1951 σχετικά με το καθεστώς των προσφύγων και του άρθρου 3(1) του περί Προσφύγων Νόμου και ως εκ τούτου ο Αιτητής δεν δικαιούτο το καθεστώς του πρόσφυγα.  

 

Επιπλέον, κρίθηκε ότι δεν προέκυψε πραγματικός κίνδυνος θανατικής ποινής ή εκτέλεσης σύμφωνα με το άρθρο 19 (2) (α) του περί Προσφύγων Νόμου, ούτε μπορούσε να θεωρηθεί ως πραγματικός κίνδυνος βασανιστηρίων ή απάνθρωπης ή εξευτελιστικής μεταχείρισης ή τιμωρίας δυνάμει του άρθρου 19 (2) (β) του περί Προσφύγων Νόμου.  Αναφορικά με το άρθρο 19(2)(γ) του περί Προσφύγων Νόμου, ο αρμόδιος λειτουργός κατέληξε στο συμπέρασμα ότι, σε περίπτωση επιστροφής του Αιτητή στη Σιέρα Λεόνε και συγκεκριμένα στην πρωτεύουσα Freetown, ο Αιτητής δεν θα αντιμετώπιζε πραγματικό κίνδυνο να υφίστατο σοβαρή βλάβη, υπό την έννοια της σοβαρής και προσωπικής απειλής κατά της ζωής ή της σωματικής του ακεραιότητας ως αμάχου λόγω αδιάκριτης άσκησης βίας σε καταστάσεις διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης.  Ως εκ τούτου, δεν μπορούσε να παραχωρηθεί στον Αιτητή ούτε το καθεστώς της συμπληρωματικής προστασίας.

 

Από τα πιο πάνω, συνάγεται ότι η έρευνα που είχε προηγηθεί της απόφασης για απόρριψη της αίτησης του Αιτητή ήταν επαρκής και είχαν συλλεγεί και διερευνηθεί όλα τα ουσιώδη στοιχεία σε συνάρτηση πάντα με τους ισχυρισμούς που είχε προβάλει ο Αιτητής κατά τη διάρκεια της συνέντευξής του.  Από τα στοιχεία που έχω ενώπιον μου, θεωρώ ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι πλήρως αιτιολογημένη, ενώ σύντομη αιτιολόγηση της απόφασης είχε επισυναφθεί και στην απορριπτική επιστολή η οποία επιδόθηκε και μεταφράστηκε στον Αιτητή (βλ. ερυθρά 35-36 του διοικητικού φακέλου). Επισημαίνω δε ότι συμπληρώνεται και από τα στοιχεία του διοικητικού φακέλου, όπως αυτά έχουν αναλυθεί ανωτέρω (βλ. άρθρο 29 του Ν. 158 (Ι)/1999, Ιερά Αρχιεπισκοπή Κύπρου κ.α. ν Δημοκρατίας (1990) 3 Α.Α.Δ. 1171 και Διογένους ν. Δημοκρατίας (1999) 4 Α.Α.Δ., 371 Στέφανος Φράγκου ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, (1998) 3 ΑΑΔ 270).  Ειδικότερα, επισημαίνω ότι στην έκθεση-εισήγηση του αρμόδιου λειτουργού καταγράφονται με λεπτομέρεια οι λόγοι που απορρίφθηκε το αίτημά του με παραπομπή στις απαντήσεις του Αιτητή κατά τη συνέντευξή του, που υποδείκνυαν ότι επρόκειτο για οικονομικό μετανάστη. 

 

Τονίζω δε ότι το βάρος απόδειξης του αιτήματός διεθνούς προστασίας βαραίνει αρχικά τον ίδιο τον Αιτητή (Άρθρο 18(5) του περί Προσφύγων Νόμου). Σύμφωνα δε με την παράγραφο 205 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα Κριτήρια του Καθεστώτος των Προσφύγων (υπογράμμιση του παρόντος Δικαστηρίου):

«(α) Ο αιτών πρέπει:

(Ι) Να λέει την αλήθεια και να παρέχει κάθε βοήθεια στον εξεταστή για τη διαπίστωση των στοιχείων της υπόθεσής του.

(ΙΙ) Να προσπαθεί να τεκμηριώσει τους ισχυρισμούς του με κάθε διαθέσιμο αποδεικτικό μέσο και να δώσει ικανοποιητική εξήγηση για τυχόν ελλείψεις τους. Εάν παρουσιασθεί ανάγκη, πρέπει να προσπαθήσει να προσκομίσει πρόσθετα αποδεικτικά μέσα.

(ΙΙΙ) Να δώσει όλες τις σχετικές πληροφορίες που αφορούν τον ίδιο και τις προηγούμενες εμπειρίες του, τόσο λεπτομερειακά όσο είναι αναγκαίο, ώστε να δοθεί στον εξεταστή η δυνατότητα να διαπιστώσει τη συνδρομή των σχετικών γεγονότων. Πρέπει ακόμη να κληθεί να δώσει μια συναφή εξήγηση ως προς όλους τους λόγους που επικαλείται για να υποστηρίξει την αίτηση για το καθεστώς του πρόσφυγα και να απαντήσει σε όσες ερωτήσεις του τεθούν.».

 

Οι ισχυρισμοί οι οποίοι προβλήθηκαν από τον Αιτητή καθ' όλη τη διάρκεια της διαδικασίας εξέτασης της αίτησής του, δεν μπορούσαν να τεκμηριώσουν το αίτημά του για παραχώρηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας.  Ούτε και στο παρόν Δικαστήριο προσκομίστηκε οποιαδήποτε μαρτυρία προς τεκμηρίωση του αιτήματός του για διεθνή προστασία.  Τονίζω στο σημείο αυτό ότι μεγάλο μέρος της αγόρευσης των συνηγόρων του Αιτητή εστιαζει σε ισχυρισμούς που αφορούν τον σεξουαλικό προσανατολισμό του Αιτητή ως ομοφυλόφιλου, ισχυρισμό όμως που ουδέποτε προτάθηκε από τον Αιτητή προς τεκμηρίωση του αιτήματος του για διεθνή προστασία.

 

Ως προς το ειδικότερο ζήτημα της υπαγωγής του Αιτητή σε καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας δυνάμει των άρθρων 19(1) και 19(2)(γ) του περί Προσφύγων Νόμου, έχω εξετάσει πρόσφατες εξωτερικές πηγές πληροφόρησης για να αξιολογήσω την κατάσταση ασφαλείας στη Freetown της Σιέρα Λεόνε, όπου ζούσε από τον Απρίλιο του 2021 μέχρι τις 21/09/2021 και στην οποία διαβιούν όλα τα κοντινά γι’ αυτόν πρόσωπα. 

 

Σύμφωνα με το RULAC, μια πρωτοβουλία της «Geneva Academy of International Humanitarian Law and Human Rights» για τον προσδιορισμό και την καταγραφή των ενόπλων συγκρούσεων, η Σιέρα Λεόνε δεν βρίσκεται υπό ένοπλη σύρραξη[1].  Ωστόσο σύμφωνα με τη σχετική έκθεση του 2024 της γερμανικής BTI, ο κίνδυνος κοινωνικών συγκρούσεων αυξάνεται λόγω της επιδείνωσης του οικονομικού περιβάλλοντος που επιδεινώνει τον ήδη συγκρουσιακό χαρακτήρα της πολιτικής στη χώρα[2].

 

 

 

 

Σημειώνεται συναφώς ως προς την κατάσταση ασφαλείας στα δυτικά, όπου υπάγεται και η πρωτεύουσα Freetown, σύμφωνα με τη βάση δεδομένων ACLED, κατά το τελευταίο έτος (με ημερομηνία τελευταίας ενημέρωσης τις 02/01/2026), καταγράφηκαν 3 περιστατικά πολιτικής βίας (“political violence”, που περιλαμβάνει περιστατικά βίας κατά αμάχων, εκρήξεις/ απομακρυσμένη βία, μάχες, εξεγέρσεις και διαμαρτυρίες), από τα οποία προκλήθηκαν 2 θάνατοι.  Στη Freetown, κατά την ίδια περίοδο αναφοράς, σημειώθηκε 1 περιστατικό πολιτικής βίας, με καμία ανθρώπινη απώλεια^[3].  Σημειωτέον δε ότι ο πληθυσμός της Freetown εκτιμάται ότι ανέρχεται στους 1,429,000 κατοίκους^[4].

 

Από τις ανωτέρω πληροφορίες προκύπτει ότι στη Freetown της Σιέρα Λεόνε, δε λαμβάνει χώρα εσωτερική ένοπλη σύρραξη.  Ως εκ τούτου καταλήγω στο συμπέρασμα ότι δεν συντρέχουν ουσιώδεις λόγοι στο πρόσωπο του Αιτητή, ώστε να πιστεύεται ότι αν επιστρέψει στη χώρα καταγωγής του θα αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο να υποστεί σοβαρή βλάβη.

 

Στη βάση των όσων αναλύθηκαν ανωτέρω, θεωρώ πως ο Αιτητής δεν κατάφερε να αποδείξει ότι πάσχει η ορθότητα και η νομιμότητα της απόφασης των Καθ' ων η Αίτηση.  Επίσης δεν κατάφερε να αποδείξει ότι στο πρόσωπό του πληρούνται οι προϋποθέσεις για την υπαγωγή του στο καθεστώς του πρόσφυγα ή της παραχώρησης συμπληρωματικής προστασίας, σύμφωνα με τις πρόνοιες του περί Προσφύγων Νόμου και της Σύμβασης της Γενεύης του 1951.

 

Ως εκ τούτου, η προσφυγή αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Επιδικάζονται €800  έξοδα εναντίον του Αιτητή και υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση. Η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται.

 

 

Μ. ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.