ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

 

    Υπόθεση Aρ.: 4516/24

 

12 Μαΐου 2026 

 

[Κ. Κ. Κλεάνθους, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

 

Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

 

Μεταξύ:

D.S.

                                                     

Aιτητού,

 

και

 

Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Προϊσταμένου της Υπηρεσίας Ασύλου

Καθ' ων η αίτηση

 .........

 

Ο Αιτητής εμφανίζεται αυτοπροσώπως.

 

Α. Φιλίππου (κος) για Λ. Βελίκοβα (κα), Δικηγόρος για τους Καθ' ων η αίτηση

 

Ραφαήλ Ευαγγέλου, για πιστή διερμηνεία από την αγγλική στην ελληνική και αντίστροφα

 

 

 

Α Π Ο Φ Α Σ Η

 

Κ. Κ. Κλεάνθους Δ.Δ.Δ.Δ.Π.: Ο Αιτητής με την παρούσα προσφυγή αιτείται την έκδοση απόφασης από το παρόν Δικαστήριο με την οποία να κηρύσσεται άκυρη, παράνομη και στερημένη οποιουδήποτε νομικού αποτελέσματος η απόφαση των Καθ’ ων η αίτηση ημερομηνίας 14.8.2024 με την οποία απορρίφθηκε το αίτημά του για διεθνή προστασία, καθώς κρίθηκε ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις των άρθρων 3 και 19 των περί Προσφύγων Νόμων του 2000 έως 2023.

 

 Γεγονότα

1.     Τα γεγονότα της υπόθεσης έχουν ως ακολούθως: Ο Αιτητής κατάγεται από τη Σιέρα Λεόνε και στις 24.7.2024 υπέβαλε αίτηση διεθνούς προστασίας. Στις 26.7.2024 διεξήχθη συνέντευξη ευαλωτότητας του Αιτητή από αρμόδιο λειτουργό. Στις 13.8.2024, πραγματοποιήθηκε συνέντευξη του Αιτητή από λειτουργό της Υπηρεσίας Ασύλου, ο οποίος στις 14.8.2024 υπέβαλε Έκθεση/Εισήγηση προς τον Προϊστάμενο της Υπηρεσίας Ασύλου (στο εξής: Προϊστάμενος) για απόρριψη της αίτησης ασύλου του Αιτητή και επιστροφή στη χώρα καταγωγής του. Η Εισήγηση εγκρίθηκε από τον Προϊστάμενο αυθημερόν και η εν λόγω απορριπτική απόφαση, η οποία κοινοποιήθηκε στον Αιτητή στις 12.11.2024, αποτελεί το αντικείμενο της παρούσας προσφυγής.

Γεγονότα

2.             Ο Αιτητής, διά του εισαγωγικού δικογράφου, προβάλλει ότι αδυνατεί να επιστρέψει στη χώρα καταγωγής του, καθότι είναι ομοφυλόφιλος, ιδιότητα η οποία, κατά τους ισχυρισμούς του, απαγορεύεται από τη νομοθεσία της χώρας του και απορρίπτεται τόσο από την κοινωνία και τη θρησκεία όσο και από την ίδια του την οικογένεια. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι ο πατέρας του τον απείλησε ότι, σε περίπτωση επιστροφής, θα τον σκοτώσει, ενώ παράλληλα υποστηρίζει ότι καταζητείται από τις αστυνομικές αρχές και ότι, σε περίπτωση σύλληψής του, κινδυνεύει να φυλακισθεί, να κακοποιηθεί ή ακόμη και να θανατωθεί. Καταληκτικά, αναφέρει ότι διατρέχει σοβαρό κίνδυνο να υποστεί λιθοβολισμό ή βίαιη μεταχείριση από μέλη της κοινωνίας, καθότι η ομοφυλοφιλία θεωρείται ταμπού και αντίκειται στις θρησκευτικές αντιλήψεις που επικρατούν στη χώρα του, ενώ δεν υφίσταται, κατά τους ισχυρισμούς του, οποιαδήποτε ασφαλής περιοχή εσωτερικής μετεγκατάστασης.

 

3.             Στο πλαίσιο της γραπτής του αγόρευσης, ο Αιτητής υποστήριξε ότι από νεαρή ηλικία συνειδητοποίησε τη διαφορετικότητά του, την οποία, ωστόσο, δεν μπορούσε να εκφράσει ανοιχτά στη χώρα καταγωγής του. Ισχυρίστηκε ότι η ομοφυλοφιλία στη χώρα του θεωρείται έγκλημα, το οποίο δύναται να επιφέρει ποινή φυλάκισης ή ακόμη και θανάτου, ενώ παράλληλα εκθέτει το άτομο σε κίνδυνο λεκτικής και σωματικής κακοποίησης από την κοινωνία. Περαιτέρω, ανέφερε ότι σε νεαρή ηλικία διατηρούσε σχέση με πρόσωπο του ιδίου φύλου, ονόματι Keita, την οποία αναγκάζονταν να κρατούν κρυφή. Ωστόσο, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, η σχέση αυτή αποκαλύφθηκε όταν η αδελφή του εντόπισε στην κινητή συσκευή του φωτογραφίες και οπτικοακουστικό υλικό που τον απεικόνιζαν μαζί με τον σύντροφό του και στη συνέχεια κοινοποίησε το υλικό αυτό στην οικογένειά τους. Ο Αιτητής ισχυρίστηκε ότι, κατόπιν τούτου, ο πατέρας του εξοργίστηκε και επιχείρησε να του επιτεθεί με σουγιά, ενώ μέλη της κοινότητας συγκεντρώθηκαν, εκφράζοντας προσβολές και απειλές εναντίον του. Υπό τις περιστάσεις αυτές, ο Αιτητής ανέφερε ότι διέφυγε από την οικία του και κατέφυγε σε εγκαταλελειμμένο κτίριο, όπου παρέμεινε για δύο ημέρες, προτού μεταβεί στη Γουινέα και ακολούθως στη Κυπριακή Δημοκρατία.

 

4.             Περαιτέρω, ο Αιτητής υποστήριξε ότι κατά τη συνέντευξή του δεν κατόρθωσε να επεξηγήσει πλήρως τους λόγους εγκατάλειψης της χώρας καταγωγής του, αφενός διότι ουδέποτε στο παρελθόν είχε μοιραστεί τις συγκεκριμένες εμπειρίες και βρισκόταν σε κατάσταση νευρικότητας και αφετέρου διότι πρόσωπα στον καταυλισμό τον είχαν συμβουλεύσει να μην αποκαλύψει πολλές πληροφορίες, καθώς αυτό ενδεχομένως να επηρέαζε αρνητικά την υπόθεσή του. Επιπλέον, ανέφερε ότι σε μεταγενέστερο στάδιο περιήλθαν στην κατοχή του έγγραφα προς επίρρωση των ισχυρισμών του, και συγκεκριμένα ένταλμα σύλληψης που, κατά τους ισχυρισμούς του, εκδόθηκε σε βάρος του λόγω του σεξουαλικού του προσανατολισμού. Όπως υποστήριξε, αρχικά πληροφορήθηκε για την ύπαρξη του εν λόγω εντάλματος από φιλικό του πρόσωπο, το οποίο είχε επισκεφθεί την οικογένειά του στη χώρα καταγωγής, ενώ η πληροφορία αυτή επιβεβαιώθηκε αργότερα και από την αδελφή του. Περαιτέρω, ισχυρίστηκε ότι πληροφορήθηκε πως ο πρώην σύντροφός του κτυπήθηκε και λιθοβολήθηκε από μέλη της κοινότητας προτού συλληφθεί από τις αρχές.

 

5.             Στη γραπτή του αγόρευση, ο Αιτητής επισυνάπτει τα ακόλουθα έγγραφα:

α) Φωτοαντίγραφο αστυνομικής αναφοράς ημερομηνίας 15.7.2024, η οποία, ως αναγράφεται, καταχωρίστηκε κατόπιν καταγγελίας σε βάρος του Αιτητή για ομοφυλοφιλία από μέλη της οικογένειάς του και θρησκευτικούς ηγέτες, ενώπιον του Τμήματος Εγκληματολογικών Ερευνών (Criminal Investigations Department – CID) του αστυνομικού σταθμού Goderich στη Freetown.

β) Φωτοαντίγραφο της  υπ’ αριθμόν 103/2021 Ανακοίνωσης της Αστυνομίας της Σιέρρα Λεόνε (Sierra Leone Police)  του Αιτητή, στο οποίο καταγράφεται ως αδίκημα η ένδειξη «Ομοφυλόφιλος».

γ) Φωτοαντίγραφο στιγμιότυπου οθόνης από συνομιλία μέσω εφαρμογής επικοινωνίας.

6.             Από την πλευρά τους οι Καθ’ ων η αίτηση υπεραμύνονται της νομιμότητας της επίδικης πράξης, σημειώνοντας ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι ορθή, πλήρως αιτιολογημένη, προϊόν δέουσας έρευνας. Παραπέμπουν προς τούτο στα επιμέρους ευρήματά τους κατά τη διοικητική διαδικασία.

Το νομικό πλαίσιο

7.             Η Σύμβαση περί του καθεστώτος των προσφύγων, η οποία υπογράφηκε στη Γενεύη στις 28 Ιουλίου 1951 και τέθηκε σε ισχύ στις 22 Απριλίου 1954 [Recueil des traités des Nations unies, τόμος 189, σ. 150, αριθ. 2545 (1954)], όπως συμπληρώθηκε με το Πρωτόκολλο περί του καθεστώτος των προσφύγων, το οποίο συνήφθη στη Νέα Υόρκη στις 31 Ιανουαρίου 1967 και τέθηκε σε ισχύ στις 4 Οκτωβρίου 1967 (στο εξής: Σύμβαση της Γενεύης), ορίζει, στο άρθρο 1, τμήμα Α, σημείο 2, πρώτο εδάφιο, ότι ο όρος «πρόσφυγας» εφαρμόζεται επί παντός προσώπου το οποίο, «συνεπεία δικαιολογημένου φόβου διώξεως λόγω φυλής, θρησκείας, εθνικότητος, κοινωνικής τάξεως ή πολιτικών πεποιθήσεων, ευρίσκεται εκτός της χώρας της οποίας έχει την ιθαγένεια και δεν δύναται ή, λόγω του φόβου τούτου, δεν επιθυμεί να απολαύη της προστασίας της χώρας ταύτης».

8.             Ο Κανονισμός 2 των περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Διαδικαστικών Κανονισμών του 2019 έως 2023 έχει ως ακολούθως:

«Ο Διαδικαστικός Κανονισμός του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου 1962, και οι περί της Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διαδικαστικοί Κανονισμοί (Αρ.1) Διαδικαστικοί Κανονισμοί του 2015, τυγχάνουν εφαρμογής σε όλες τις προσφυγές που καταχωρούνται στο Διοικητικό Δικαστήριο Διεθνούς Προστασίας από 18.6.2019, με τις αναγκαίες τροποποιήσεις που αναφέρονται στη συνέχεια και κατ’ ανάλογη εφαρμογή των δικονομικών κανόνων και πρακτικής που ακολουθούνται και εφαρμόζονται στις ενώπιον του Διοικητικού Δικαστηρίου προσφυγές εκτός αν ήθελε άλλως ορίσει το Δικαστήριο.».

9.             Το άρθρο 11 των περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμων του 2018 έως 2026 (στο εξής: o περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμος) καθορίζει τη δικαιοδοσία του παρόντος Δικαστηρίου.

10.          Το άρθρο 3 των περί Προσφύγων Νόμων του 2000 έως 2025 (στο εξής: ο περί Προσφύγων Νόμος) καθορίζει τις προϋποθέσεις αναγνώρισης προσώπου ως πρόσφυγα.

11.          Το άρθρο 16 του περί Προσφύγων Νόμου ορίζει τα εξής:

«Υποχρεώσεις Αιτητή κατά την εξέταση της αίτησης και συναφής υποχρέωση αρμόδιων αρχών

16.-(1) Κατά την εξέταση της αίτησής του, ο Αιτητής οφείλει να συνεργάζεται με την Υπηρεσία Ασύλου με σκοπό την εξακρίβωση της ταυτότητάς του και των υπόλοιπων στοιχείων που αναφέρονται στην παράγραφο (α) του εδαφίου (2).

(2) Ιδίως, ο Αιτητής οφείλει-

(α) να υποβάλει το συντομότερο δυνατό όλα τα στοιχεία που απαιτούνται για την τεκμηρίωση της αίτησης, τα οποία στοιχεία συνίστανται σε δηλώσεις του Αιτητή και σε όλα τα έγγραφα που έχει ο Αιτητής στη διάθεσή του σχετικά με την ηλικία του, το προσωπικό του ιστορικό, καθώς και το ιστορικό των οικείων συγγενών του, την ταυτότητα, την ιθαγένεια, τη χώρα και το μέρος προηγούμενης διαμονής του, τις προηγούμενες αιτήσεις ασύλου, το δρομολόγιο που ακολούθησε, το δελτίο ταυτότητας και τα ταξιδιωτικά του έγγραφα και τους λόγους για τους οποίους ζητεί διεθνή προστασία∙ [...]».

12.          Το άρθρο 19 του περί Προσφύγων Νόμου καθορίζει τις προϋποθέσεις αναγνώρισης καθεστώτος συμπληρωματικής προστασίας.

Κατάληξη

13.          Επισημαίνεται εκ προοιμίου ότι το παρόν Δικαστήριο, ως δικαστήριο ουσίας, δικάζει την ενώπιόν του προσφυγή αξιολογώντας εξ υπαρχής την αίτηση του Αιτητή για διεθνή προστασία, τόσο κατά το νόμο όσο και κατ’ ουσίαν. Δεν περιορίζεται, συνεπώς, μόνο στην εξέταση της διαδικασίας και των στοιχείων κρίσης της διοικητικής αρχής που εξέδωσε την προσβαλλόμενη πράξη, αλλά εξετάζει την ουσιαστική ορθότητά της de novo και ex nunc. (Βλ. Aπόφαση του ΔΕΕ της 3ης Απριλίου 2025, C‑283/24 [Barouk], B. F. κατά Κυπριακής Δημοκρατίας, ECLI:EU:C:2025:236, απόφαση του ΔΕΕ ημερομηνίας 29 Ιουλίου 2019, Torubarov, C-556/17, EU:C:2019:626, σκέψεις 50 έως 53 (σύμφωνα με την οποία το δικαστήριο πραγματοποιεί «πλήρη και ex nunc εξέταση τόσο των πραγματικών όσο και των νομικών ζητημάτων, ιδίως, κατά περίπτωση, εξέταση των αναγκών διεθνούς προστασίας) Έφεση κατά Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Aρ. 107/2023, Δημοκρατία ν. Q.B.T., απόφαση ημερ. 11.2.2025, Έφεση κατά Απόφασης Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Αρ. 17/2021 Janelidze ν. Δημοκρατίας, απόφαση ημερ. 21.9.2021· Έφεση κατά Απόφασης Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Αρ. 35/2023 Lubangamu ν. Δημοκρατίας, απόφαση ημερ. 5.12.2024). Ο Αιτητής αναμένεται να προβάλει, στο πλαίσιο της διοικητικής ή και της παρούσας δικαστικής διαδικασίας, τέτοιους συγκεκριμένους και ειδικούς ισχυρισμούς, οι οποίοι εν δυνάμει θα δικαιολογούσαν την υπαγωγή του στο καθεστώς διεθνούς προστασίας.

14.          Προχωρώντας στην εξέταση της ουσίας των ισχυρισμών του Αιτητή, επισημαίνονται τα ακόλουθα.

15.          Κατά την υποβολή αιτήματος διεθνούς προστασίας, ο Αιτητής δήλωσε ότι εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του λόγω των σεξουαλικών του προτιμήσεων. Οι γονείς του, όντες μουσουλμάνοι στο θρήσκευμα, δεν μπορούσαν να τις αποδεχτούν και ο κοινωνικός περίγυρος είναι επίσης εχθρικός προς την ομοφυλοφιλία. Όταν γνωστοποιήθηκε αυτό στους συγγενείς του, καθότι θα μπορούσε να του συμβεί το οτιδήποτε και βρισκόταν σε κίνδυνο, εγκατέλειψε τη χώρα ώστε να προστατευθεί.

16.          Στις 26.7.2024, ενώ ο Αιτητής διέμενε ακόμη στο Κέντρο Πρώτης Υποδοχής (ΚεΠΥ) «Πουρνάρα», διενεργήθηκε αξιολόγηση ειδικών αναγκών και ευαλωτότητας από αρμόδιο λειτουργό, μέσω σχετικής συνέντευξης.

17.          Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης, ο Αιτητής υποστήριξε ότι ο πατέρας του και λοιπά μέλη της οικογένειάς του τον απειλούσαν ότι θα τον σκοτώσουν, αφότου η αδελφή του ανακάλυψε φωτογραφίες του ιδίου με τον σύντροφό του και τις κοινοποίησε στην οικογένεια. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, ο πατέρας του τού ανέφερε ότι όφειλε να εγκαταλείψει τη χώρα, διαφορετικά θα τον σκότωναν λόγω του σεξουαλικού του προσανατολισμού, γεγονός που τον οδήγησε να μεταβεί στη Γουινέα. Περαιτέρω, ανέφερε ότι, καθότι το Ισλάμ αποτελεί την επικρατούσα θρησκεία στη χώρα του, αισθανόταν ότι οι άνθρωποι τον κοιτούσαν με καχυποψία και δεν ένιωθε ασφαλής.

18.          Ερωτηθείς ως προς το πώς αποκαλύφθηκε ο σεξουαλικός του προσανατολισμός, ο Αιτητής απάντησε ότι ο ίδιος είχε μοιραστεί ορισμένα γεγονότα με κάποια πρόσωπα και έκτοτε άρχισε να δέχεται περίεργα βλέμματα και αρνητική συμπεριφορά. Ανέφερε επίσης ότι κατά την παραμονή του στη Γουινέα διέμενε με δύο άνδρες, οι οποίοι γνώριζαν τον σεξουαλικό του προσανατολισμό, ωστόσο ούτε εκεί αισθανόταν άνετα ή ασφαλής, δεδομένου ότι και η Γουινέα αποτελεί κατά πλειοψηφία μουσουλμανική χώρα.

19.          Στο σχετικό πεδίο του εντύπου αξιολόγησης, αναφορικά με τις κατηγορίες ειδικών αναγκών, ο αρμόδιος λειτουργός κατέγραψε ως καταρχήν αξιολόγηση: «Άτομα διαφορετικού σεξουαλικού προσανατολισμού και σεξουαλικής ταυτότητας».

20.          Κατά το κρίσιμο στάδιο της συνέντευξης, ο Αιτητής δήλωσε ότι είναι υπήκοος της Σιέρα Λεόνε, γεννηθείς στην Freetown που αποτελεί και τόπο προηγούμενης συνήθους διαμονής του, οι γονείς και τα δύο αδέλφια του, μία νεότερη αδελφή και ένας νεότερος αδελφός, διαμένουν στην Freetown και δεν διατηρεί επικοινωνία με εκείνους, και ομιλεί αγγλικά και Krio. Σε σχέση με το εκπαιδευτικό του υπόβαθρο, ο Αιτητής δήλωσε ότι παρακολούθησε σπουδές Λογιστικής σε ανώτερο εκπαιδευτικό ίδρυμα από το 2021 έως το 2024, τις οποίες ωστόσο δεν ολοκλήρωσε καθότι εγκατέλειψε τη χώρα. Όσον αφορά στο επαγγελματικό του προφίλ, δεν εργαζόταν στη χώρα καταγωγής αλλά βοηθούσε τον πατέρα του στην επιχείρηση εξορύξεων που διατηρούσε.

21.          Αναφορικά με τους λόγους για τους οποίους εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής, ο Αιτητής υποστήριξε ότι προ δύο (2) με τριών (3) μηνών [από τον χρόνο της συνέντευξης] η αδελφή του έψαξε την κινητή του συσκευή και ανακάλυψε ότι ο ίδιος είναι ομοφυλόφιλος και κατόπιν ενημέρωσε τους γονείς και συγγενείς του. Ο πατέρας του τον απείλησε και ο ίδιος αισθανόταν ντροπή οπότε και εγκατέλειψε την οικογενειακή οικία.

22.          Υποβλήθηκαν ακολούθως διευκρινιστικές ερωτήσεις στον Αιτητή αναφορικά με τον σεξουαλικό προσανατολισμό, τον χρόνο συνειδητοποίησης αυτού και το άτομο με το οποίο ο Αιτητής σύναψε για πρώτη φορά ερωτική σχέση. Ερωτηθείς πως ήταν η ζωή του, έχοντας συνειδητοποιήσει ότι έλκεται από άντρες, ο Αιτητής δήλωσε ότι συγκάλυπτε τα συναισθήματά του από τους φίλους του, δεν μπορούσε να εκφραστεί ανοικτά και συμπλήρωσε ότι ορισμένες φορές αισθανόταν περιθωριοποιημένος όταν οι φίλοι του συζητούσαν περί γυναικών.

23.          Σε σχέση με το άτομο με το οποίο σύναψε σχέση δήλωσε ότι γνωρίστηκαν κατά την διάρκεια της φοίτησής τους στο σχολείο και σε μία εκδήλωση (πάρτι) το άτομο αυτό εξέφρασε στον Αιτητή ότι έλκεται από το ίδιο φύλο. Σε μεταγενέστερη ερώτηση, ο Αιτητής δήλωσε ότι δεν ήταν αρχικά φίλοι και το άτομο αυτό εξέφρασε στον Αιτητή την έλξη του προς εκείνον.

24.          Ερωτηθείς πως αισθανόταν ως ομοφυλόφιλος στη χώρα του, απάντησε ότι ορισμένες φορές αισθανόταν αποκλεισμένος και ότι δεν παρευρισκόταν σε εκδηλώσεις αλλά παρέμενε στην οικία του από φόβο μην αποκαλύψει ακουσίως, σε περίπτωση που είχε καταναλώσει αλκοόλ, την αλήθεια. Ο Αιτητής μοιράστηκε με φιλικό πρόσωπο ίδιας καταγωγής που βρισκόταν στη Γουινέα ότι ο λόγος που εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής είναι ο σεξουαλικός του προσανατολισμός. Ο Αιτητής δήλωσε ότι αισθανόταν όμορφα με τον τρόπο που εξέφραζε τον εαυτό του.

25.          Ακολούθως, υποβλήθηκαν περαιτέρω ερωτήματα στον Αιτητή αναφορικά με τον τρόπο που ανακάλυψε η οικογένειά του τον σεξουαλικό του προσανατολισμό,  την αντιμετώπιση της ομοφυλοφιλίας από το Ισλάμ και την κοινωνία. Ερωτηθείς σχετικά με την αντιμετώπιση από τις κρατικές αρχές, δήλωσε ότι είχε ακούσει πως ενδέχεται να επιφέρει φυλάκιση αλλά δεν είχε δώσει περαιτέρω προσοχή.

26.          Ερωτηθείς αναφορικά με τις συνέπειες σε περίπτωση επιστροφής, απάντησε ότι θα μπορούσε να έχει πεθάνει αφού ο πατέρας του απείλησε ότι θα τον σκοτώσει και οι συγγενείς του αποδοκίμαζαν το γεγονός ότι είναι ομοφυλόφιλος. Σε σχέση με τη δυνατότητα εσωτερικής μετεγκατάστασης δήλωσε ότι εάν τον εντόπιζαν οι συγγενείς του, θα έπρατταν όπως εκείνοι ήθελαν.

27.          Αξιολογώντας το αίτημα διεθνούς προστασίας του Αιτητή, οι Καθ’ ων η αίτηση σχημάτισαν δύο ουσιώδεις ισχυρισμούς. Ο πρώτος, ως προς την ταυτότητα, τη χώρα καταγωγής και τα προσωπικά στοιχεία/προφίλ του Αιτητή. Ο δεύτερος, ως προς τον σεξουαλικό προσανατολισμό του Αιτητή ως ομοφυλόφιλο άτομο.

28.          Ο πρώτος ισχυρισμός έγινε αποδεκτός καθώς στοιχειοθετήθηκε η εσωτερική αξιοπιστία του σε συνάρτηση με πληροφορίες από εξωτερικές πηγές πληροφόρησης σχετικά με την χώρα καταγωγής του Αιτητή.

29.          Κατά την αξιολόγηση του δεύτερου ουσιώδους ισχυρισμού, οι Καθ’ ων η αίτηση χρησιμοποίησαν το μοντέλο DSSH (Difference, Stigma, Shame and Harm). Όσον αφορά στο στοιχείο της διαφορετικότητας, οι Καθ’ ων η αίτηση επεσήμαναν ότι ο Αιτητής δεν παρείχε επαρκείς πληροφορίες σχετικά με την διαδικασία συνειδητοποίησης της διαφορετικότητάς του και τον τρόπο που βίωνε αυτήν καθώς και το πως αισθανόταν λόγω της συγκάλυψης των συναισθημάτων του. Ο λειτουργός σημείωσε ότι απουσίαζε από τις δηλώσεις του Αιτητή το βιωματικό στοιχείο. Περαιτέρω, δεν ήταν σε θέση να επεξηγήσει τον λόγο που ο πρώην σύντροφός του τον είχε προσεγγίσει και είχε εκφραστεί ανοιχτά στον Αιτητή σε σχέση με την σεξουαλική ταυτότητα του ιδίου και παράλληλα, ο Αιτητής δεν επεξήγησε την φύση της σχέσης του με αυτό το άτομο και τον τρόπο που αυτή εξελίχθηκε, σημειώνοντας ασυνέχεια στα λεγόμενά του. Ο Αιτητής δεν επεξήγησε τον τρόπο που η γνωριμία του με τον άντρα αυτό κατέληξε σε ερωτική επαφή και ακολούθως σε ερωτική σχέση, σημειώνοντας περαιτέρω έλλειψη συνοχής και ασάφεια.

30.          Σχετικά με το στοιχείο του στίγματος και της ντροπής, οι Καθ’ ων η αίτηση κατέγραψαν ότι ο Αιτητής δεν περιέγραψε τα συναισθήματα και τις σκέψεις του ως ομοφυλόφιλο άτομο στη χώρα του, προχωρώντας μονάχα σε επιπόλαιες και ασαφείς δηλώσεις από τις οποίες απουσίαζε το βιωματικό στοιχείο. Από έλλειψη πληροφοριών και λεπτομερειών χαρακτηρίσθηκαν οι δηλώσεις του και όσον αφορά την απόφαση του να μοιραστεί τον σεξουαλικό του προσανατολισμό με φιλικό πρόσωπο καθώς και την αντίδραση αυτού όπως επίσης και σε σχέση με την αντίδραση της οικογένειάς του στην αποκάλυψη ότι ο ίδιος είναι ομοφυλόφιλος και τα συναισθήματα που βίωσε λόγω της αντίδρασής τους.

31.          Αναφορικά με το στοιχείο της βλάβης, οι Καθ’ ων η αίτηση επεσήμαναν ότι ο Αιτητής δεν ήταν σε θέση να αναφερθεί με συνέπεια στην αντιμετώπιση της ομοφυλοφιλίας από την κοινωνία και τις κρατικές αρχές, καίτοι αυτή είναι ο λόγος για τον οποίο εγκατέλειψε τη χώρα του, και σε τυχόν στίγμα ή βλάβη που μπορεί να αντιμετωπίσει κάποιο ομόφυλο άτομο. Ομοίως, δεν ήταν σε θέση να αναφερθεί λεπτομερώς στην αντιμετώπιση της ομοφυλοφιλίας εντός των πλαισίων της θρησκείας, παρά το γεγονός πως ο ίδιος ανετράφη σε ένα θρησκευόμενο περιβάλλον. Επίσης, παρά το γεγονός ότι αναφέρθηκε σε απειλές από τον πατέρα του, δεν ήταν σε θέση να επεξηγήσει περαιτέρω σε διευκρινιστική ερώτηση που του τέθηκε, δηλώνοντας μονάχα πως σε περίπτωση που τον εντοπίσουν οι συγγενείς του θα πράξουν όπως εκείνοι θέλουν. Καταληκτικά, ο λειτουργός σημείωσε ότι δεν διαφάνηκε να αισθάνθηκε ο Αιτητής κίνδυνο, φόβο ή καταπίεση λόγω της διαφορετικότητάς του, η οποία διώκεται στη χώρα του.

32.          Συνολικά, οι δηλώσεις του Αιτητή κρίθηκε ότι διέπονταν από γενικότητα, αοριστία και επιπολαιότητα και δεν αντικατόπτριζαν βιωματικά περιστατικά.

33.          Καίτοι εξωτερικές πηγές πληροφόρησης στις οποίες παραπέμπουν οι Καθ’ ων η αίτηση επιβεβαιώνουν ότι η ομοφυλοφιλία στη Σιέρα Λεόνε ποινικοποιείται και τα ομοφυλόφιλα άτομα υπόκεινται σε επιθέσεις, αυθαίρετες συλλήψεις και κρατήσεις, δυσμενείς διακρίσεις, εξευτελιστική μεταχείριση και κοινωνικό στιγματισμό, δεδομένης της μη θεμελίωσης της εσωτερικής του αξιοπιστίας, δεν έκαναν αποδεκτό τον ισχυρισμό.

34.          Στη βάση του μοναδικού ισχυρισμού ο οποίος έγινε αποδεκτός, ήτοι την ταυτότητα, χώρα καταγωγής και τα προσωπικά στοιχεία/προφίλ του Αιτητή, και λαμβανομένων υπόψιν τόσο του προσωπικού του προφίλ ως ενήλικο άτομο, μορφωμένο, που δεν διαφαίνεται να έχει υποστεί κάποιας μορφής δίωξη ή σοβαρής μορφής βλάβη και δεν αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας ή θέματα ευαλωτότητας, όσο και των πληροφοριών για την κατάσταση ασφαλείας στη χώρα καταγωγής και ειδικότερα στην Western Province, διαπιστώθηκε από τους Καθ’ ων η αίτηση ότι δεν υπάρχουν εύλογοι/βάσιμοι λόγοι να πιστεύεται ότι θα αντιμετωπίσει ο Αιτητής δίωξη ή πραγματικό κίνδυνο σοβαρής βλάβης σε περίπτωση επιστροφής στη χώρα καταγωγής και ειδικότερα στην πόλη Freetown, Western Area Urban District, Western Province.

35.          Προχωρώντας στη νομική ανάλυση, διαπιστώθηκε ότι δεν προκύπτει βάσιμος και δικαιολογημένος φόβος δίωξης του Αιτητή δυνάμει του άρθρου 3 του περί Προσφύγων Νόμου, αλλά ούτε και πραγματικός κίνδυνος σοβαρής βλάβης αυτού, δυνάμει του άρθρου 19 ιδίου νόμου. Στο πλαίσιο εξέτασης της υπαγωγής του Αιτητή στο άρθρο 19(2)(γ) του περί Προσφύγων Νόμου, λαμβάνοντας υπόψη το ατομικό προφίλ του Αιτητή σε συνάρτηση με επικαιροποιημένες πληροφορίες σχετικά με την κατάσταση ασφαλείας στην περιοχή Western Province όπου αναμένεται να επιστρέψει, κρίθηκε ότι δεν διατρέχει σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής του ακεραιότητας ως άμαχος, λόγω αδιάκριτης άσκησης βίας καθώς στην εν λόγω περιοχή δεν παρατηρούνται συνθήκες ένοπλων συγκρούσεων.

36.          Στο πλαίσιο της ακροαματικής διαδικασίας ενώπιον του Δικαστηρίου, δόθηκε η ευκαιρία στον Αιτητή μέσω πρόσθετων ερωτήσεων να αποσαφηνίσει τα κρίσιμα γεγονότα της αφήγησής του. Ο Αιτητής, σε ερωτήσεις του Δικαστηρίου, δήλωσε ότι δεν βρίσκεται σε επικοινωνία με την οικογένειά του λόγω του σεξουαλικού του προσανατολισμού και πως ο πατέρας του απείλησε να τον σκοτώσει. Αναφορικά με το περιστατικό στην οικία του, δήλωσε ότι η αδελφή του ανακάλυψε φωτογραφίες στην συσκευή του που απεικόνιζαν τον ίδιο και τον σύντροφό του τις οποίες στη συνέχεια επέδειξε στην οικογένειά του. Ο πατέρας του εξοργίστηκε και τον έσπρωξε και η αδελφή του φώναζε∙ ο Αιτητής βρήκε την ευκαιρία να αποδράσει όταν ο πατέρας του έφυγε από τον χώρο ώστε να φέρει ένα μεγάλο μαχαίρι. Η μητέρα του δεν ήταν παρούσα. Έκτοτε δεν επέστρεψε και αφότου διέμεινε περί τις 2 – 3 ημέρες σε ένα εγκαταλελειμμένο κτίριο, έφυγε από τη χώρα με έξοδα που κάλυψε ο ίδιος. Αναφορικά με τον σύντροφό του, δήλωσε ότι ήταν κατά δύο έτη μεγαλύτερος, γνωρίστηκαν ενόσω φοιτούσαν στο λύκειο και από φιλική η σχέση τους μετετράπη σε ερωτική, διατήρησαν σχέση δε έως το 2024. Αναφορικά με το ένταλμα σύλληψης, ανέφερε πως ενημερώθηκε επί τούτου περί τους τρεις (3) μήνες αφότου ήλθε στην Δημοκρατία και δεν το προσκόμισε νωρίτερα καθότι δεν γνώριζε για αυτό κατά τον χρόνο που εγκατέλειψε τη χώρα.

37.          Προχωρώντας το Δικαστήριο σε de novo και ex nunc εξέταση των ενώπιόν του δεδομένων, όπως υπαγορεύουν τα εδάφια (3) και (4) του άρθρου 11 του περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμου, το Δικαστήριο συντάσσεται με τη διάκριση των επιμέρους ουσιωδών ισχυρισμών του Αιτητή. Επιπροσθέτως, ως διακριτός ισχυρισμός απομονώνεται η καινοφανής δήλωσή του Αιτητή περί δίωξής του από τις αρχές της χώρας καταγωγής του. Το παρόν Δικαστήριο αξιολογεί τους προβληθέντες ισχυρισμούς στην βάση των κοινώς αποδεκτών δεικτών αξιοπιστίας.^[1]

38.          Αρχικά το Δικαστήριο συντάσσεται με το εύρημα των Καθ' ων η αίτηση περί αξιοπιστίας του πρώτου ουσιώδους ισχυρισμού. Διαπιστώνεται ότι ο Αιτητής υπήρξε σαφής ως προς τα προσωπικά του στοιχεία. Η αξιοπιστία του εν λόγω ισχυρισμού εδραιώνεται περαιτέρω και από τις εξωτερικές πηγές πληροφόρησης, οι οποίες εντοπίζονται στο διοικητικό φάκελο.   

39.          Ως προς τον δεύτερο ουσιώδη ισχυρισμό του Αιτητή, ήτοι ότι είναι ομοφυλόφιλος και σχετικά με μοντέλο ανάλυσης που χρησιμοποιήσαν οι Καθ' ων η αίτηση (Difference, Stigma, Shame, Harm (DSSH) model), σημειώνεται ο σκεπτικισμός γύρω από τη χρήση του, καθώς υπάρχει ο κίνδυνος να δημιουργηθούν στερεότυπα και να καταλήξει η αξιολόγηση αξιοπιστίας του Αιτητή σε ένα κατάλογο τυποποιημένων στοιχείων που ένας αιτών θα πρέπει ή όχι να πληροί, εις βάρος της εξατομικευμένης εξέτασης.[2] Χωρίς το εν λόγω μοντέλο να αποκλείεται ως καθοδηγητική μέθοδος για την αξιολόγηση της αξιοπιστίας του Αιτητή, εν προκειμένω, το παρόν Δικαστήριο αξιολογεί τον εν λόγω ισχυρισμό στη βάση των κοινώς αποδεκτών δεικτών αξιοπιστίας, χωρίς να γίνεται ειδική αναφορά στο εν λόγω μοντέλο για τους λόγους που εξηγήθηκαν ανωτέρω. Προς τούτο επισημαίνονται τα κάτωθι. Αρχικώς, παρατηρείται πως κατά την συνέντευξή του ο Αιτητής υπεβλήθη σε πλήθος ερωτήσεων ανοικτού τύπου, αλλά και σε μεγάλο αριθμό διευκρινιστικών και κλειστού τύπου ερωτήσεων, ώστε να μπορέσει ο ίδιος να αναπτύξει με επαρκή λεπτομέρεια, τόσο τις εμπειρίες και τα βιώματά του, όσο και τις σκέψεις και τα συναισθήματά του και να αποσαφηνίσει τους ισχυρισμούς του περαιτέρω. Επίσης, ορθώς δεν τέθηκαν ερωτήσεις παρεμβατικές στην ιδιωτική ζωή του Αιτητή (βλ. σχετικά την απόφαση του ΔΕΕ της 2ας Δεκεμβρίου 2014, C-148/13 έως C-150/13, A, B, C, A B and C, ECLI:EU:C:2014:2406). Επισημαίνεται εξάλλου πως δεν αναμένεται από όλα τα ΛΟΑΤΚI άτομα να βιώσουν με τον ίδιο τρόπο την σεξουαλικότητα τους, η αντίδραση απέναντι στην διαφορετικότητα εξαρτάται από διάφορους παράγοντες όπως τα προσωπικά βιώματα, την κοινωνικοοικονομική κατάσταση και το πολιτισμικό πλαίσιο της χώρας διαμονής. Τα συναισθήματα που αναπτύσσονται κατά την διαδικασία της συνειδητοποίησης της σεξουαλικότητας είναι υποκειμενικά και προσωπικά.[3]

40.          Αποτιμώντας τις δηλώσεις του Αιτητή ως προς τον ισχυρισμό περί σεξουαλικού προσανατολισμού, παρατηρείται ότι ο ίδιος δεν περιέγραψε οποιαδήποτε συγκεκριμένη διεργασία αυτογνωσίας ή εσωτερικής αναγνώρισης της ταυτότητάς του. Η αφήγησή του, στο σχετικό σκέλος, παρέμεινε σε επίπεδο γενικών αναφορών, χωρίς να παρουσιάζει προσωπικό βίωμα, συναισθηματικό βάθος ή εξελικτική πορεία συνειδητοποίησης. Παρότι αναφέρθηκε σε σχέση με πρόσωπο του ιδίου φύλου, δεν κατόρθωσε να αναπτύξει ουσιωδώς τις προσωπικές και συναισθηματικές πτυχές της σχέσης αυτής ούτε την εξέλιξή της. Ειδικότερα, μολονότι δήλωσε ότι διατηρούσε σχέση διάρκειας δύο έως τριών ετών με το συγκεκριμένο πρόσωπο, οι αναφορές του παρέμειναν γενικές και στερούμενες βιωματικών λεπτομερειών ως προς την εξέλιξη της σχέσης τους και τα κοινά τους βιώματα.

41.          Περαιτέρω, οι δηλώσεις του αναφορικά με τη στάση της κοινωνίας και της θρησκείας απέναντι στην ομοφυλοφιλία παρέμειναν γενικού χαρακτήρα και δεν απαιτούσαν ιδιαίτερη γνώση πέραν εκείνης που θα αναμενόταν από πρόσωπο της ηλικίας και του υποβάθρου του που διαβιούσε στη χώρα καταγωγής του.

42.          Ο Αιτητής αναφέρθηκε επίσης σε περιστατικό κατά το οποίο η οικογένειά του πληροφορήθηκε τον σεξουαλικό του προσανατολισμό. Παρατηρείται ότι, παρότι ο βασικός πυρήνας του ισχυρισμού του παρέμεινε σταθερός, ήτοι ότι η αδελφή του εντόπισε στο κινητό του τηλέφωνο φωτογραφίες με τον σύντροφό του και ενημέρωσε σχετικά τους γονείς του, το υπόλοιπο αφήγημα στερείται βιωματικών λεπτομερειών, όπως η αρχική αντίδραση της αδελφής του ή οποιοσδήποτε διάλογος μεταξύ των εμπλεκομένων προσώπων. Περαιτέρω, το αφήγημά του παρουσιάζει λογικά κενά, καθότι αρχικά ανέφερε ότι ο πατέρας του τού ζήτησε να «αλλάξει ζωή», ενώ μεταγενέστερα ισχυρίστηκε ότι, όταν έγινε γνωστό το γεγονός και στους συγγενείς του, ο πατέρας του τον απείλησε ότι θα τον σκοτώσει, χωρίς ωστόσο να διευκρινίζει εάν επρόκειτο για διαφορετικό περιστατικό, πότε ακριβώς συνέβη ή υπό ποιες περιστάσεις διατυπώθηκαν οι εν λόγω απειλές. Επιπλέον, ο Αιτητής δεν επεξήγησε με πειστικό τρόπο πώς οι συγγενείς του έλαβαν ταυτόχρονα γνώση του εν λόγω ζητήματος. Παρατηρείται επίσης ότι, στο πλαίσιο της γραπτής του αγόρευσης, το ίδιο περιστατικό παρουσιάζεται με ουσιωδώς διαφοροποιημένο τρόπο, καθώς ο πατέρας του εμφανίζεται να εξοργίζεται λόγω της αποκάλυψης του σεξουαλικού του προσανατολισμού, να τον σπρώχνει στο έδαφος και να του επιτίθεται με σουγιά, ενώ παράλληλα αναφέρεται ότι γείτονες και μέλη της κοινότητας συγκεντρώθηκαν, εκτοξεύοντας απειλές και προσβλητικές εκφράσεις εις βάρος του. Ομοίως κατά την ακροαματική διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου, ο Αιτητής παρουσιάζει τη φυγή του από το σπίτι ως ένα ενιαίο χρονικά γεγονός αφότου αυτός δέχτηκε επίθεση με μαχαίρι από  τον πατέρα του. Ως εκ τούτου, το εν λόγω περιστατικό παρουσιάζεται με διαφορετικούς όρους σε διαφορετικά στάδια της διαδικασίας εξέτασης της αίτησής του. Υπό το φως των ανωτέρω, οι δηλώσεις του Αιτητή αναφορικά με το περιστατικό της φερόμενης δίωξης από την οικογένειά του δεν γίνονται αποδεκτές ως προς την εσωτερική αξιοπιστία του σχετικού ισχυρισμού, ο οποίος συνδέεται άμεσα με τον πυρήνα του ισχυρισμού του περί σεξουαλικού προσανατολισμού. Ως εκ τούτου, ούτε ο τελευταίος γίνεται αποδεκτός ως προς την εσωτερική διάσταση της αξιοπιστίας του Αιτητή.

43.          Ως προς το ανωτέρω περιστατικό με την οικογένειά του, καθώς πρόκειται περί προσωπικής φύσεως περίσταση δεν αναμένεται ευλόγως να εντοπιστούν εξωτερικές πηγές αναφορικά με αυτό ένεκα της προσωπικής του φύσης. Ταυτόχρονα, ο Αιτητής δεν προσκόμισε οποιαδήποτε συναφή μαρτυρία. Ως προς τον ουσιώδη ισχυρισμό περί του σεξουαλικού προσανατολισμού του Αιτητή, παρατηρείται ότι οι Καθ’ ων η αίτηση προέβησαν σε έρευνα σε εξωτερικές πηγές αναφορικά με την αντιμετώπιση των ομοφυλοφίλων στη χώρα καταγωγής του Αιτητή, τα ευρήματα της οποίας παρατίθενται και αναλύονται στην εισηγητική της έκθεση. Στο πλαίσιο , ωστόσο, της παρούσας διαδικασίας, διεξήχθη ανεξάρτητη έρευνα σε εξωτερικές πηγές, τα ευρήματα της οποίας επιβεβαιώνουν τα ευρήματα της διοικητικής έρευνας.

44.          Ειδικότερα, διαπιστώνεται ότι η σεξουαλική συνεύρεση με άτομο του ιδίου φύλου αποτελεί ποινικό αδίκημα με νόμο υφιστάμενο από την εποχή της αποικιοκρατίας.[4]

45.          Η σεξουαλική δραστηριότητα μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου απαγορεύεται βάσει του Νόμου περί Αδικημάτων κατά του Προσώπου του 1861, ο οποίος ποινικοποιεί πράξεις «σοδομισμού».[5] Η εν λόγω διάταξη επιφέρει ως ανώτατη ποινή ισόβια κάθειρξη και αφορά μονάχα τους άντρες.[6] Το Human Dignity Trust, νομικός οργανισμός που εστιάζει στην προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, επισημαίνει ότι «υπάρχουν περιορισμένα στοιχεία εφαρμογής του νόμου τα τελευταία χρόνια, με ΛΟΑΤΚΙ άτομα να υπόκεινται περιστασιακά σε σύλληψη και αυθαίρετη κράτηση, αν και δεν φαίνεται να έχουν υπάρξει διώξεις, επιτυχείς ή μη, βάσει του νόμου»[7].

46.          Η 2023 έκθεση για την κατάσταση ανθρωπίνων δικαιωμάτων του Υπουργείου Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών, η οποία δημοσιεύθηκε τον Απρίλιο του 2024, αναφέρει ότι η αστυνομία γενικά δεν υποκινούσε, δεν διέπραττε ούτε ενέκρινε βία ή παρενόχληση κατά ΛΟΑΤΚΙ ατόμων.[8] Υποστηρικτές των ΛΟΑΤΚΙ δικαιωμάτων ανέφεραν περιστατικά βίας και εκβιασμού εις βάρος ΛΟΑΤΚΙ ατόμων.[9] Παρά το γεγονός ότι οι αρχές δεν κακομεταχειρίζονταν  ούτε παρενοχλούσαν  όσους κατήγγελλαν τέτοιες κακοποιήσεις, ήταν απρόθυμες να ενεργήσουν βάσει αυτών των καταγγελιών.[10] Δεν υπήρξαν αναφορές ότι οι κρατικές αρχές προχώρησαν σε έρευνες ή επέβαλαν κυρώσεις σε κρατικούς ή μη κρατικούς φορείς που συμμετείχαν σε πράξεις βίας ή κακοποίησης εις βάρος ΛΟΑΤΚΙ ατόμων.[11]

47.          Η 2024 έκθεση της Freedom House καταγράφει ότι τα ΛΟΑΤΚΙ άτομα δέχονται διακρίσεις στην πρόσβαση τους σε εργασία, σε ιατρική περίθαλψη και είναι ευάλωτοι σε βία.[12] Σύμφωνα με την 2024 έκθεση του ιδρύματος Bertelsmann Stiftung, η οποία καλύπτει το διάστημα από 1 Φεβρουαρίου 2021 έως 31 Ιανουαρίου 2023, τα δικαιώματα των ΛΟΑΤΚΙ ατόμων παραμένουν παραμελημένα.[13]

48.          Η 2023 έκθεση του Υπουργείου Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτείων επιβεβαιώνει τις διακρίσεις που υφίστανται τα ΛΟΑΤΚΙ άτομα σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής.[14] Ωστόσο, ως αναφέρει, οι άνδρες δεν φοβούνταν σύλληψη και η αποδοχή των ΛΟΑΤΚΙ δραστηριοτήτων από την αστυνομία αυξήθηκε ενώ οι κρατικές αρχές κατέβαλαν περιορισμένες προσπάθειες για την αντιμετώπιση των διακρίσεων και της προκατάληψης εις βάρος των ΛΟΑΤΚΙ ατόμων.[15]

49.          Σύμφωνα με δημόσια δήλωση της Διεθνούς Αμνηστίας τον Μάρτιο του 2023, τα ΛΟΑΤΚΙ άτομα «επηρεάζονταν δυσανάλογα από ποινικούς νόμους που απαγορεύουν την σοδομία και τα ήσσονος σημασίας αδικήματα».^[16]

50.          Ο νόμος δεν περιόριζε το δικαίωμα των ατόμων να εκφράζονται σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα των ΛΟΑΤΚΙ ατόμων.[17] Ωστόσο, οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών που ασχολούνται με τα ΛΟΑΤΚΙ ζητήματα υποστήριζαν ότι, επειδή ο νόμος απαγόρευε τη σεξουαλική δραστηριότητα μεταξύ ανδρών, περιόριζε τη δυνατότητα των ΛΟΑΤΚΙ ατόμων να ασκούν την ελευθερία της έκφρασης και της ειρηνικής συνάθροισης.[18]

51.          Με βάση τα ανωτέρω γενικότερα ευρήματα, προκύπτει ότι τα ΛΟΑΤΚΙ άτομα στη χώρα καταγωγής του Αιτητή ενδέχεται να αντιμετωπίζουν κοινωνικό στιγματισμό, διακρίσεις και περιστατικά παρενόχλησης ή βίας, ενώ η νομοθεσία εξακολουθεί να ποινικοποιεί τη σεξουαλική δραστηριότητα μεταξύ ανδρών. Ωστόσο, από τις διαθέσιμες πηγές δεν προκύπτει ότι υφίσταται, κατά τρόπο γενικευμένο και συστηματικό, έντονη εφαρμογή της σχετικής ποινικής νομοθεσίας ή οργανωμένη και στοχευμένη δίωξη ΛΟΑΤΚΙ ατόμων από τις κρατικές αρχές αποκλειστικά λόγω του σεξουαλικού τους προσανατολισμού. Αντιθέτως, οι ίδιες οι πηγές αναφέρουν περιορισμένα στοιχεία εφαρμογής της σχετικής νομοθεσίας κατά τα τελευταία έτη, ενώ δεν καταγράφονται συστηματικές ποινικές διώξεις βάσει αυτής.

52.          Εν πάση περιπτώσει, και ανεξαρτήτως των ανωτέρω γενικών ευρημάτων για τη χώρα καταγωγής, οι δηλώσεις του Αιτητή ως προς τον ισχυρισμό περί ομοφυλοφιλικού σεξουαλικού προσανατολισμού δεν κρίνονται αξιόπιστες ως προς την εσωτερική τους διάσταση, για τους λόγους που αναλύθηκαν ανωτέρω. Οι δε γενικές του γνώσεις αναφορικά με την κοινωνική και θρησκευτική αντιμετώπιση των ΛΟΑΤΚΙ ατόμων εύλογα αναμένονται από πρόσωπο της ηλικίας, της ωριμότητας και του κοινωνικού υποβάθρου του που διαβιούσε στη συγκεκριμένη χώρα και δεν επαρκούν, αφ’ εαυτών, προς θεμελίωση του σχετικού ισχυρισμού. Ως εκ τούτου, ο ουσιώδης ισχυρισμός του Αιτητή περί σεξουαλικού προσανατολισμού απορρίπτεται στο σύνολό του.

53.          Ως προς τον νεοσχηματισθέντα ισχυρισμό του Αιτητή περί δίωξής του από τις αρχές της χώρας καταγωγής του, παρατηρείται καταρχάς ότι οι δηλώσεις του ως προς τον τρόπο με τον οποίο έλαβε γνώση τόσο της φερόμενης καταζήτησής του όσο και του ισχυρισμού ότι ο πρώην σύντροφός του λιθοβολήθηκε από όχλο και συνελήφθη από την αστυνομία παρουσιάζονται ως αόριστες και μη ευλογοφανείς. Ειδικότερα, ο Αιτητής ανέφερε γενικώς ότι φιλικό του πρόσωπο επισκέφθηκε την οικογένειά του και είδε το ένταλμα σύλληψης που ο ίδιος προσκόμισε ενώπιον του Δικαστηρίου, χωρίς ωστόσο να παραθέτει επαρκείς και συγκεκριμένες λεπτομέρειες ως προς τις περιστάσεις υπό τις οποίες το πρόσωπο αυτό απέκτησε γνώση ή πρόσβαση στο εν λόγω έγγραφο. Ως εκ τούτου, οι σχετικές δηλώσεις του χαρακτηρίζονται από γενικότητα και έλλειψη ευλογοφάνειας.

54.          Περαιτέρω, παρατηρείται ότι, ενώ ο Αιτητής ενώπιον του Δικαστηρίου δήλωσε ότι δεν διατηρεί οποιαδήποτε επικοινωνία με την οικογένειά του, εντούτοις, στο πλαίσιο της γραπτής του αγόρευσης ανέφερε ότι ενημερώθηκε από την αδελφή του αναφορικά με τη φερόμενη δίωξη εναντίον του, γεγονός που δημιουργεί περαιτέρω ασάφεια και αντίφαση ως προς την αξιοπιστία του σχετικού ισχυρισμού.

55.          Επιπροσθέτως και επικουρικώς, υπό το φως του σκηνικού που περιγράφει ο ίδιος ο Αιτητής αναφορικά με τη στάση του πατέρα του, ήτοι ότι δεν επιθυμούσε να καταστεί γνωστός ο σεξουαλικός του προσανατολισμός σε τρίτους, δεν παρίσταται εύλογο ο ίδιος ο πατέρας του να αποταθεί στις αστυνομικές αρχές και να προβεί σε επίσημη καταγγελία εις βάρος του, γεγονός που θα προσέδιδε περαιτέρω δημοσιότητα σε ζήτημα το οποίο, σύμφωνα με τον ίδιο τον Αιτητή, η οικογένειά του επιθυμούσε να αποκρύψει.

56.          Στο πλαίσιο της εξωτερικής αξιοπιστίας του τρίτου ουσιώδους ισχυρισμού, αξιολόγησης οφείλουν να τύχουν τα προσκομισθέντα από τον Αιτητή έγγραφα, ήτοι φωτοαντίγραφο έκθεσης της αστυνομίας ημερομηνίας 15.7.2024, στην οποία φέρεται να προέβη ο πατέρας του Αιτητή, ανακοίνωση αναζήτησης του Αιτητή από την Αστυνομία της χώρας του, καθώς και εκτύπωση επικοινωνίας του Αιτητή με τρίτο πρόσωπο, το οποίο φέρεται να τον ενημερώνει ότι καταζητείται στη χώρα καταγωγής του και ότι ο σύντροφός του λιθοβολήθηκε και συνελήφθη από την αστυνομία.

57.          Αρχικά, ως προς τα έγγραφα που προσκόμισε ο Αιτητής επισημαίνεται ότι το Δικαστήριο εκ προοιμίου, δεν έχει αρμοδιότητα καταρχήν να αποφανθεί επί της γνησιότητας ενός εγγράφου, τόσο διότι κατά πάγια νομολογημένη αρχή ο δικαστής δεν υποχρεούται να αποφασίζει επί τεχνικών θεμάτων, όπως εν προκειμένω η γνησιότητα ενός εγγράφου, αλλά ούτε έχει τη δυνατότητα προς τούτο αφού δεν έχει την απαιτούμενη τεχνογνωσία για να προβεί σε ένα τέτοιο εγχείρημα (βλ. και Λάμπρου Λάμπρος v. Κυπριακής Δημοκρατίας και Άλλου, (2009) 3 Α.Α.Δ. 79). Εξάλλου, δεδομένης της απαγόρευσης συνεργασίας με τις αρχές της χώρας καταγωγής, ακόμα κι αν υπάρχουν δημόσια έγγραφα που στηρίζουν τους ισχυρισμούς, αυτά θα είναι κατά κανόνα αμετάφραστα και ανεπικύρωτα. Αξιολογήσεις περί γνησιότητας ή πλαστότητας είναι συνεπώς δυσχερείς. Τελικώς, ακόμα και εάν η γνησιότητα των εγγράφων διασταυρωθεί μέσω των προφορικών ισχυρισμών, αυτά θα ενισχύσουν προφορικούς ισχυρισμούς αλλά δεν επαρκούν αφ' εαυτών για να τους αποδείξουν (βλ. Βλ. Κωνσταντίνος Δ. Φαρμακίδης - Μάρκου, Προσφυγικό Δίκαιο, Ερμηνευτική προσέγγιση και πρακτική διάσταση, Νομική Βιβλιοθήκη, 2021, σελ. 31.). Τούτων λεχθέντων, η αξιολόγηση των προσκομισθέντων εγγράφων θα λάβει χώρα υπό το φως της ανωτέρω παραμέτρου και θα εκτιμηθεί ελεύθερα από το Δικαστήριο.

58.          Αναφορικά με τα πιο πάνω έγγραφα, σημειώνεται ότι αυτά δεν φέρουν επαρκή εξωτερικά γνωρίσματα αυθεντικών επίσημων εγγράφων, ώστε να δύναται να τους αποδοθεί αυξημένη αποδεικτική αξία. Ειδικότερα, ως προς την προσκομισθείσα αστυνομική αναφορά, παρατηρείται ότι η μορφή, η δομή και το περιεχόμενό της αποκλίνουν από τον συνήθη τυπικό χαρακτήρα επίσημων διοικητικών ή αστυνομικών εγγράφων, ενώ οι περιγραφές που περιλαμβάνονται σε αυτήν εμφανίζονται υπερβολικά αφηγηματικές και μη τυπικές για έγγραφο τέτοιας φύσεως. Επιπλέον, το έγγραφο περιλαμβάνει γενικόλογες και ασυνήθιστες διατυπώσεις, έντονα ηθικολογικό περιεχόμενο, καθώς και αναφορές σε νομικές διατάξεις των οποίων η ακρίβεια δεν δύναται να επιβεβαιωθεί από το ίδιο το περιεχόμενο του εγγράφου. Παρατηρείται ειδικότερα ότι αναφορές σε συγκεκριμένη πρόνοια του Συντάγματος της Σιέρρα Λεόνε δεν αντιστοιχούν με αυτό που στη πραγματικότητα προνοούν.[19] Σύμφωνα με έρευνα, το άρθρο 61 (σχετικό με την ομοφυλοφιλία) αφορά τον νόμο Offenses Against the Person Act 1861[20]. Τέλος, παρατηρείται ότι στο εν λόγω έγγραφο γίνεται αναφορά σε ένταλμα σύλληψης με αριθμό 267/24 το οποίο ο Αιτητής δεν προσκόμισε.

59.          Ως προς την αστυνομική ανακοίνωση αναζήτησης εναντίον του Αιτητή, παρατηρείται ότι το συγκεκριμένο φωτοαντίγραφο προσομοιάζει με εικόνες (Ανακοίνωση Αστυνομίας) που εντοπίζονται σε έρευνα σε μηχανή αναζήτησης καίτοι δεν έχουν εντοπιστεί πέραν αυτού αξιόπιστη πηγή από την οποία να επαληθεύεται το περιεχόμενο αντίστοιχων ανακοινώσεών.[21] Ωστόσο, λόγω έλλειψης εσωτερικής αξιοπιστίας αναφορικά με τον ισχυρισμό του περί ομοφυλοφιλίας, αλλά και περί των μη ευλογοφανών αναφορών του ως προς τον τρόπο εξασφάλισης του εν λόγω αντιγράφου δεν μπορεί να αποδοθεί στο συγκεκριμένο ιδιαίτερη αποδεικτική αξία.

60.          Περαιτέρω, ως προς την προσκομισθείσα επικοινωνία, δεν προκύπτει με σαφήνεια ούτε ο ακριβής χρόνος αποστολής της ούτε τα πλήρη στοιχεία του προσώπου που φέρεται να την απέστειλε. Παρότι το περιεχόμενό της δεν εμφανίζεται εκ πρώτης όψεως προδήλως μη ρεαλιστικό, εντούτοις, υπό το φως της αδυναμίας επαλήθευσης της προέλευσης και της αυθεντικότητάς της, δεν μπορεί να της αποδοθεί αυξημένη αποδεικτική αξία.

61.          Συνεπώς, αξιολογούμενα τα πιο πάνω έγγραφα ενιαία και συνολικά, κρίνεται ότι αυτά παρουσιάζουν μειωμένη αποδεικτική δύναμη και δεν επαρκούν προς εξωτερική θεμελίωση του προβαλλόμενου ισχυρισμού περί δίωξης του Αιτητή και του φερόμενου συντρόφου του λόγω του σεξουαλικού του προσανατολισμού. Ενόψει δε και της προηγηθείσας αξιολόγησης της εσωτερικής αξιοπιστίας του Αιτητή, κατά την οποία οι σχετικοί ισχυρισμοί κρίθηκαν μη αξιόπιστοι, οι ισχυρισμοί περί δίωξης του ιδίου και του συντρόφου του απορρίπτονται στο σύνολό τους, ως συνδεόμενοι άρρηκτα με τον ήδη απορριφθέντα ισχυρισμό περί σεξουαλικού προσανατολισμού.

62.          Προχωρώντας στην αξιολόγηση του κινδύνου που διατρέχει ο Αιτητής, στη βάση του μόνου αποδεκτού ουσιώδους ισχυρισμού του, επιπρόσθετα προς όσα καταγράφονται στην Εισηγητική-Έκθεση, ιδίως όσον αφορά στην επικαιροποιημένη εικόνα της κατάστασης ασφαλείας στη χώρα καταγωγής του, παρατηρούνται τα εξής:

63.          Σύμφωνα με τον διαδραστικό χάρτη της War Watch, μίας διαδικτυακής πύλης της Ακαδημίας Διεθνούς Ανθρωπιστικού Δικαίου και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Γενεύης, η Σιέρα Λεόνε  δεν διαφαίνεται να βρίσκεται υπό ένοπλη σύρραξη.[22]

64.          Σύμφωνα με την έκθεση της γερμανικής BTI (2024), «[ο]ι δομικοί περιορισμοί στη διακυβέρνηση είναι πολύ υψηλοί. Οι περιορισμοί περιλαμβάνουν ακραία φτώχεια, έλλειψη εκπαιδευμένου εργατικού δυναμικού, έλλειψη οικονομικής διαφοροποίησης, σοβαρές ελλείψεις υποδομών, ενδημική διαφθορά, δυσλειτουργικούς δημοκρατικούς θεσμούς και την επιρρέπεια σε φυσικές καταστροφές και μολυσματικές ασθένειες» ενώ πέραν της πολιτικής βίας παρατηρείται και εγκληματική βία η οποία αποτελεί απειλή προς την σταθερότητα. Εγκληματικές συμμορίες δρουν επίσης διασυνοριακά και συνολικά, ο κίνδυνος κοινωνικών συγκρούσεων αυξάνεται λόγω της επιδεινούμενης οικονομικής κατάστασης, η οποία επιτείνει τον ήδη συγκρουσιακό χαρακτήρα της πολιτικής στη χώρα.[23]

65.          Σύμφωνα με την έκθεση του World Food Program του Αυγούστου του 2025 η φτώχεια είναι ευρέως διαδεδομένη στη Σιέρα Λεόνε, με πάνω από το ήμισυ του πληθυσμού να ζει κάτω από το όριο της φτώχειας των 2 δολαρίων ΗΠΑ την ημέρα. Η γεωργία, η κύρια πηγή διαβίωσης, είναι υπανάπτυκτη οδηγώντας σε επισιτιστική ανασφάλεια. Οι περιορισμένες υποδομές, η υψηλή ανεργία και η εξάρτηση από τις εισαγωγές τροφίμων επιδεινώνουν τις ευπάθειες, καθιστώντας το έθνος επιρρεπές σε επισιτιστικές κρίσεις και υποσιτισμό. Τα στοιχεία της κυβέρνησης και του WFP δείχνουν αύξηση στις τιμές των τροφίμων για συγκεκριμένα βασικά προϊόντα σε σύγκριση με το προηγούμενο τρίμηνο. Η τιμή τόσο του τοπικού όσο και του εισαγόμενου ρυζιού αυξήθηκε κατά 18 τοις εκατό και 28 τοις εκατό αντίστοιχα από τον Σεπτέμβριο του 2023 έως τον Σεπτέμβριο του 2024. Τα αποτελέσματα της εξαμηνιαίας αξιολόγησης του Συστήματος Παρακολούθησης Επισιτιστικής Ασφάλειας μετά τη συγκομιδή (FSMS) του Σεπτεμβρίου έδειξαν ότι το 77 τοις εκατό των κατοίκων της Σιέρα Λεόνε ήταν τροφικά ανασφαλές, μια ελαφρά μείωση σε σύγκριση με το ποσοστό 80 τοις εκατό την ίδια περίοδο το 2023. Το ποσοστό των νοικοκυριών με σοβαρή επισιτιστική ανασφάλεια μειώθηκαν κατά 11 ποσοστιαίες μονάδες από 28 τοις εκατό τον Σεπτέμβριο του 2023 σε 17 τοις εκατό τον Σεπτέμβριο του 2024.[24]

66.          Για λόγους πληρότητας της έρευνας θα παρατεθούν ποσοτικά δεδομένα αναφορικά με την κατάσταση ασφαλείας στην δυτική περιοχή (Western area) όπου υπάγεται η πόλη Freetown. Σύμφωνα με τα πρόσφατα δεδομένα της βάσης δεδομένων ACLED (The Armed Conflict Location & Event Data Project), κατά το τελευταίο έτος (με ημερομηνία τελευταίας ενημέρωσης την 01/05/2026 ), στην εν λόγω περιοχή, καταγράφηκαν 4 περιστατικά πολιτικής βίας (“Political violence”, που περιλαμβάνει περιστατικά βίας κατά αμάχων, εκρήξεις/απομακρυσμένη βία, μάχες, εξεγέρσεις και διαμαρτυρίες), από τα οποία προκλήθηκαν 3 θάνατοι.^[25] Εξ αυτών, 2 περιστατικά σημειώθηκαν στην πόλη Freetown από τα οποία δεν επήλθε κανένας θάνατος.[26] Σημειώνεται πως σύμφωνα με επίσημα δημογραφικά στοιχεία για το 2021, ο πληθυσμός για την δυτική περιοχή ανήλθε σε 1,271,330 κατοίκους ενώ για την πόλη Freetown ο πληθυσμός σύμφωνα με εκτιμήσεις για το 2026 ανέρχεται σε 1,428,520 κατοίκους.^[27]

67.          Ως προς τις προσωπικές περιστάσεις του Αιτητή, ειδικώς ως προς το θρησκευτικό του προφίλ ως μουσουλμάνος, πέραν της απουσίας εκπεφρασμένου φόβου ένεκα αυτής της παραμέτρου ή άλλων συναφών προσωπικών περιστάσεων, κατόπιν έρευνας σε εξωτερικές πηγές πληροφόρησης ανευρέθησαν οι κάτωθι πληροφορίες.

68.          Η 2023 έκθεση του Υπουργείου Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών για τη θρησκευτική ελευθερία που δημοσιεύθηκε τον Ιούνιο του 2024 αναφέρει ότι σύμφωνα με την απογραφή της κυβέρνησης του 2021, ο πληθυσμός είναι 7,5 εκατομμύρια με το 77% του πληθυσμού να είναι μουσουλμάνοι, το 22% χριστιανοί και περίπου το 2% να ασκεί ανιμισμό ή κάποια άλλη μορφή παραδοσιακής θρησκείας.[28] Η συντριπτική πλειονότητα των μουσουλμάνων είναι σουνίτες.[29] Η ελευθερία της σκέψης, της συνείδησης, της θρησκείας, καθώς και η ελευθερία αλλαγής θρησκείας ή πεποιθήσεων χωρίς παρέμβαση από το κράτος κατοχυρώνονται από το Σύνταγμα.[30] Ως εκ τούτου, ούτε ένεκα του θρησκευτικού του προφίλ ευλόγως αναμένεται ο Αιτητής να αντιμετωπίσει κάποιο πρόβλημα.

69.          Συνεπώς, στην προκειμένη περίπτωση λαμβάνοντας υπόψη και το προσωπικό προφίλ του Αιτητή, ως αυτό έγινε αποδεκτό και ειδικότερα ότι ο Αιτητής είναι νεαρός, υγιής, υψηλού μορφωτικού επιπέδου, με ευρύτερο υποστηρικτικό δίκτυο στη χώρα του, χωρίς οποιαδήποτε ένδειξη ευαλωτότητας ή αποδεδειγμένο περιστατικό παρελθούσας δίωξης, κρίνεται πως σε συνάρτηση με τις παρατεθείσες πληροφορίες από εξωτερικές πηγές πληροφόρησης σχετικά με την τρέχουσα κατάσταση ασφαλείας στον τόπο καταγωγής και συνήθους διαμονής του στη χώρα καταγωγής του, δεν πιθανολογείται ότι σε περίπτωση επιστροφής του εκεί, θα εκτεθεί  ευλόγως σε κίνδυνο.

70.          Υπό το φως της ανωτέρω ανάλυσης κινδύνου, δεν δικαιολογείται η υπαγωγή του Αιτητή στο καθεστώς του πρόσφυγα, καθώς δεν τεκμηριώθηκε η συνδρομή βάσιμου φόβου δίωξης για τους λόγους που εξαντλητικά αναφέρονται στο άρθρο 3 του περί Προσφύγων Νόμου.

71.          Ούτε επίσης τεκμηριώνεται, η υπαγωγή του στο καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας (άρθρο 19 του περί Προσφύγων Νόμου), καθώς ο Αιτητής δεν τεκμηριώνει, αλλά και από τα ενώπιόν μου στοιχεία δεν προκύπτει ότι εάν επιστρέψει στη χώρα ιθαγένειάς του, θα αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο να υποστεί σοβαρή βλάβη.

72.          Ειδικότερα, στην προκείμενη περίπτωση από το προαναφερόμενο ιστορικό του Αιτητή δεν προκύπτει, ότι ενόψει των προσωπικών του περιστάσεων, πιθανολογείται να εκτεθεί σε κίνδυνο βλάβης συγκεκριμένης μορφής [βλ. απόφαση της 17.2.2009, C-465/07, ECLI:EU:C:2009:94, Elgafaji, σκέψη 32)], ότι αυτός διατρέχει κίνδυνο σοβαρής βλάβης, λόγω θανατικής καταδίκης ή εκτέλεσης, βασανιστηρίων, απάνθρωπης ή εξευτελιστικής μεταχείρισης ή τιμωρίας σε περίπτωση επιστροφής της στη χώρα καταγωγής της [βλ. άρθρο 19(2)(α) και (β)]. 

73.          Ούτε εξάλλου, προκύπτει ότι συντρέχει αδιακρίτως ασκούμενη βία στον τελευταίο τόπο διαμονής του Αιτητή, ο βαθμός της οποίας να είναι τόσο υψηλός, ώστε να υπάρχουν ουσιώδεις λόγοι να εκτιμηθεί ότι ο προσφεύγων, ακόμα κι αν ήθελε υποτεθεί ότι θα επιστρέψει στη συγκεκριμένη γεωγραφική περιοχή, θα αντιμετωπίσει, λόγω της παρουσίας του και μόνον στο έδαφος αυτής της περιοχής, πραγματικό κίνδυνο να εκτεθεί στην εν λόγω απειλή (βλ. άρθρο 19(2)(γ) απόφαση της 17.2.2009, C-465/07, ECLI:EU:C:2009:94  Elgafaji, σκέψη 43).

74.          Σημειώνεται συναφώς ότι «το καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας, αναγνωρίζεται σε οποιοδήποτε αιτητή, ο οποίος δεν αναγνωρίζεται ως πρόσφυγας ή σε οποιοδήποτε αιτητή του οποίου η αίτηση σαφώς δε βασίζεται σε οποιουσδήποτε από τους λόγους του εδαφίου (1) του άρθρου 3, αλλά σε σχέση με τον οποίο υπάρχουν ουσιώδεις λόγοι να πιστεύεται ότι, εάν επιστρέψει στη χώρα ιθαγένειάς του, θα αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο να υποστεί σοβαρή βλάβη και δεν είναι σε θέση ή, λόγω του κινδύνου αυτού, δεν είναι πρόθυμος, να θέσει τον εαυτό του υπό την προστασία της χώρας αυτής». Ως  «σοβαρή» ή «σοβαρή και αδικαιολόγητη βλάβη» ορίζεται δυνάμει του άρθρου 19(2)(γ) ως «σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής ακεραιότητας αμάχου, λόγω αδιάκριτης άσκησης βίας σε καταστάσεις διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης».

75.          Ως προς τον όρο διεθνής ή εσωτερική ένοπλη σύρραξη, το ΔΕΕ, διευκρίνισε ότι της έννοιας της εσωτερικής ένοπλης συρράξεως, η σημασία και το περιεχόμενο των όρων αυτών πρέπει να καθορίζονται, κατά πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, σύμφωνα με το σύνηθες νόημά τους στην καθημερινή γλώσσα, λαμβανομένου υπόψη του πλαισίου εντός του οποίου αυτοί χρησιμοποιούνται και των σκοπών που επιδιώκει η ρύθμιση στην οποία εντάσσονται (αποφάσεις της 22ας Δεκεμβρίου 2008, C‑549/07, Wallentin-Hermann, Συλλογή 2008, σ. I‑11061, σκέψη 17, και της 22ας Νοεμβρίου 2012, C‑119/12, Probst, σκέψη 20). Υπό το σύνηθες νόημά της στην καθημερινή γλώσσα, η έννοια της εσωτερικής ένοπλης συρράξεως αφορά κατάσταση στην οποία οι τακτικές δυνάμεις ενός κράτους συγκρούονται με μία ή περισσότερες ένοπλες ομάδες ή στην οποία δύο ή περισσότερες ένοπλες ομάδες συγκρούονται μεταξύ τους. (Βλ.  απόφαση της 30ής Ιανουαρίου 2014, Diakite, C-285/12, EU:C:2014:39, σκέψεις 27 και 28). Με βάση την ανωτέρω ανάλυση, δεν λαμβάνει χώρα ένοπλη σύρραξη στην Freetown, τόπο συνήθους διαμονής του Αιτητή. Ως εκ τούτου, παρέλκει η οποιαδήποτε άλλη εξέταση των συστατικών στοιχείων της υπό εξέταση διάταξης.

76.          Ενόψει των ανωτέρω ποιοτικών και ποσοτικών χαρακτηριστικών, δεν είναι δυνατό η επικρατούσα κατάσταση στον τόπο συνήθους διαμονής του Αιτητή, ήτοι στην ευρύτερη Western Area, που υπάγεται η πόλη Freetown, να χαρακτηριστεί ως κατάσταση αδιάκριτης βίας λόγω ένοπλης σύρραξης η οποία εξικνείται σε τέτοιο βαθμό ώστε ο Αιτητής μόνο λόγω της παρουσίας του εκεί να έρχεται αντιμέτωπος με πραγματικό κίνδυνο σοβαρής βλάβης εντός του πλαισίου του άρθρου 19(2)(γ) του περί Προσφύγων Νόμου. Περαιτέρω, ο Αιτητής δεν παρουσιάζει οποιοδήποτε στοιχείο του προφίλ το οποίο θα επέτεινε τυχόν κίνδυνο. Υπό το φως των ανωτέρω, δεν δικαιολογείται η υπαγωγή του Αιτητή στο αντίστοιχο καθεστώς.

77.          Ως προς την απόφαση επιστροφής του, από τα ενώπιόν μου στοιχεία, δεν προκύπτει οποιοδήποτε άλλο ζήτημα συναφές με την αρχή της μη επαναπροώθησης και των προϋποθέσεων έκδοσης της απόφασης επιστροφής, πέραν των όσων ήδη εξετάστηκαν και αναλύθηκαν ανωτέρω (Βλ. απόφαση της της 17ης Οκτωβρίου 2024, υπόθεση C- 156/23 [Ararat] K, L, M, N κατά Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, ECLI:EU:C:2024:892, ιδίως σκέψεις 50 έως 51).

Ως εκ τούτου, η παρούσα προσφυγή απορρίπτεται και η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται, με €1000 έξοδα εναντίον του Αιτητή και υπέρ των Καθ' ων η αίτηση.

                                                                                               

                                                                                                Κ. Κ. Κλεάνθους, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.