ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

 

      Υπόθεση Αρ. 1058/2024

 

25 Ιουνίου, 2026

 

[X. ΜΙΧΑΗΛΙΔΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

 

Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

 

Μεταξύ:

 

S. E. E.

Αιτήτριας

 

-και-

 

Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Υπηρεσίας Ασύλου

 

Καθ’ ων η αίτηση.

 ……………………

 

Η αιτήτρια παρουσιάστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου

 

Χριστίνα Ζιντίλη για Μάριο Παπαλοΐζου, Δικηγόρος για την αιτήτρια

 

Νικόλας Νικολάου, Δικηγόρος της Δημοκρατίας για τους καθ' ων η αίτηση

 

[Παρούσα η κυρία Μυροφόρα Σταυρινίδου για πιστή μετάφραση από Αγγλικά σε Ελληνικά και αντίστροφα.]

 

Α Π Ο Φ Α Σ Η

 

 

Χ. Μιχαηλίδου, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.:  Η αιτήτρια προσφεύγει με την παρούσα αίτηση ακυρώσεως εναντίον της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου ημερομηνίας 20/02/2024, με την οποία απορρίφθηκε το αίτημά της για παραχώρηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας.

 

Όπως προκύπτει από την Ένσταση που καταχωρήθηκε από τoν ευπαίδευτo συνήγορο που εκπροσωπεί τον Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, τα γεγονότα της υπό εξέταση περίπτωσης έχουν ως κατωτέρω: Η Αιτήτρια είναι υπήκοος της Νιγηρίας και στις 26/01/2024 υπέβαλε αίτηση για παραχώρηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας, αφού εισήλθε παράνομα στις ελεγχόμενες από την Κυβέρνηση της Δημοκρατίας περιοχές.  Την 26/01/2024, η Αιτήτρια παρέλαβε την βεβαίωση υποβολής αιτήματος Διεθνούς Προστασίας.

 

Στις 13/02/2024 πραγματοποιήθηκε συνέντευξη της Αιτήτριας από αρμόδιο λειτουργό και ακολούθως, αυθημερόν, αρμόδιος λειτουργός της Υπηρεσίας Ασύλου ετοίμασε Έκθεση-Εισήγηση επί της αίτησης διεθνούς προστασίας προς τον Προϊστάμενο της Υπηρεσίας Ασύλου σχετικά με την συνέντευξη της Αιτήτριας. Στη συνέχεια, ο Προϊστάμενος της Υπηρεσίας Ασύλου υιοθέτησε την εισήγηση για απόρριψη της αίτησης διεθνούς προστασίας της Αιτήτριας και αποφάσισε την επιστροφή της στη Νιγηρία.

 

Στις 04/03/2024, η Υπηρεσία Ασύλου εξέδωσε επιστολή στην οποία συμπεριέλαβε την απόφαση της σχετικά με το αίτημα της Αιτήτριας, η οποία παραλήφθηκε από την ίδια αυθημερόν.  Στη συνέχεια, καταχωρήθηκε η υπό εξέταση προσφυγή ενώπιον του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας, με την οποία αμφισβητείται η απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου.

 

Η ευπαίδευτη συνήγορος της αιτήτριας κατά το στάδιο των διευκρινίσεων ενώπιον του Δικαστηρίου, απέσυρε όλους τους νομικούς ισχυρισμούς που προωθούσε μέσω της Γραπτής της Αγόρευσης και δήλωσε πως προωθεί το νομικό ισχυρισμό περί έλλειψης δέουσας έρευνας της προσβαλλόμενης απόφασης εκ μέρους του αρμόδιου οργάνου.  Κατά συνέπεια, οι νομικοί ισχυρισμοί που αποσύρθηκαν, απορρίφθηκαν από το Δικαστήριο κατά την ίδια δικάσιμο.

 

Ο ευπαίδευτος συνήγορος των καθ' ων η αίτηση, μέσω της Γραπτής του Αγόρευσης, υποστηρίζει τη νομιμότητα της προσβαλλόμενης απόφασης και αναφέρει ότι λήφθηκε ορθά και νόμιμα, σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις του Συντάγματος και των Νόμων, κατόπιν δέουσας έρευνας και σωστής ενάσκησης των εξουσιών που δίνει ο Νόμος στο αρμόδιο όργανο και είναι επαρκώς και δεόντως αιτιολογημένη.  Επιπλέον, εισηγείται ότι η αιτήτρια δεν κατάφερε να αποσείσει το βάρος απόδειξης των λόγων ακυρώσεως και των ισχυρισμών της που θεμελιώνουν το αίτημά της για παραχώρηση διεθνούς προστασίας, καθώς δεν απέδειξε βάσιμο φόβο δίωξης για κάποιον από τους λόγους που προβλέπονται στο άρθρο 3(1) του περί Προσφύγων Νόμου έτσι ώστε να της αναγνωρισθεί το καθεστώς του πρόσφυγα, αλλά ούτε απέδειξε ότι δύναται να της χορηγηθεί το καθεστώς της συμπληρωματικής προστασίας. Κατά συνέπεια, εισηγείται πως η υπό εξέταση προσφυγή θα πρέπει να απορριφθεί από το Δικαστήριο και να επικυρωθεί η προσβαλλόμενη απόφαση.

 

Θα πρέπει να επισημανθεί ότι, σύμφωνα με τον περί Ίδρυσης και Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμο του 2018 (Ν.73(Ι)/2018), το Διοικητικό Δικαστήριο Διεθνούς Προστασίας έχει την εξουσία να εξετάσει την παρούσα υπόθεση και επί της ουσίας.  Το γεγονός αυτό, οφείλεται στο ότι η υπό εξέταση υπόθεση αφορά αίτηση που χρονικά εμπίπτει στις προϋποθέσεις του άρθρου 11 του περί Ίδρυσης και Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμου του 2018 (Ν.73(Ι)/2018), οι οποίες δίδουν στο Δικαστήριο την υποχρέωση ελέγχου νομιμότητας και ορθότητας της προσβαλλόμενης απόφασης.

 

Προχωρώ να εξετάσω κατά πόσον το αρμόδιο όργανο ορθά απέρριψε το αίτημα της αιτήτριας για χορήγηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας.  Θεωρώ χρήσιμο να καταγραφούν όλοι οι ισχυρισμοί που πρόβαλε η αιτήτρια σε όλα τα στάδια της εξέτασης του αιτήματός της, προκειμένου να εξετάσω την ορθότητα της προσβαλλόμενης αλλά και για να διαφανεί εάν το αρμόδιο όργανο αποφάσισε μετά από δέουσα έρευνα, ορθά, νόμιμα και εντός των πλαισίων της σχετικής νομοθεσίας και αν εξέδωσε δεόντως αιτιολογημένη απόφαση.

 

Κατά τη καταγραφή του αιτήματός της, η Αιτήτρια ανέφερε ότι εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής της για την ασφάλεια της, καθότι η μητέρα της την είχε εξαναγκάσει σε γάμο με έναν ηλικιωμένο άντρα με αντάλλαγμα την απόκτηση τεμαχίου γης (ερυθρό 1 του διοικητικού φακέλου).

 

Κατά το έντυπο ευαλωτότητας η Αιτήτρια ανέφερε ότι εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής της εξαιτίας του εξαναγκαστικού γάμου που της επέβαλε η μητέρα της, προς απόκτηση τεμαχίου γης που είχαν κληρονομήσει από τον αποβιώσαντα πατέρα της και το οποίο διεκδικούσε ο θείος της. Ανέφερε ότι ο άντρας που θα παντρευόταν είχε υποσχεθεί στη μητέρα της ότι θα διεκδικήσει ο ίδιος το τεμάχιο γης από τον θείο της Αιτήτριας. Η Αιτήτρια ωστόσο αρνήθηκε να παντρευτεί τον συγκεκριμένο άντρα, γεγονός που προκάλεσε τον θυμό της μητέρας της.

 

Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης της και ως προς τα προσωπικά της στοιχεία η Αιτήτρια ανέφερε ότι είναι Νιγηριανή υπήκοος, γεννηθείσα στην πόλη Benin της πολιτείας Edo. Ως προς το θρήσκευμα της δήλωσε Χριστιανή. Ανέφερε ότι έλαβε 3 χρόνια πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης ωστόσο αναγκάσθηκε να τερματίσει την φοίτηση της εξαιτίας οικονομικών δυσκολιών. Πρόσθεσε ότι στη συνέχεια φοίτησε στο σχολείο Holy Rosery Group  στη πόλη Benin. Ομιλεί Αγγλικά και Bini που είναι η μητρική της γλώσσα. Ανέφερε ότι στη χώρα καταγωγής της ασχολείτο με τη ραπτική από τα 17 μέχρι τα 18 της χρόνια, ωστόσο εξαιτίας οικονομικών προβλημάτων δεν είχε καταφέρει να ανοίξει το δικό της κατάστημα ενώ πριν εγκαταλείψει τη χώρα καταγωγής της ήταν άνεργη (ερυθρό 38 χ5-χ10 του διοικητικού φακέλου).  Επιπλέον, ανέφερε ότι διέμενε στη πόλη Benin μέχρι το έτος 2020 όπου στη συνέχεια μετέβη στη πόλη Abuja και διέμεινε με την κόρη της θείας της για ένα έτος, μέχρι το 2021 (ερυθρό 36, χ2-χ5 του διοικητικού φακέλου).

 

Όπως δήλωσε, συντηρείτο από ένα τεμάχιο γης το οποίο κληρονόμησε μετά τον θάνατο του πατέρας της, στο οποίο καλλιεργούσαν λαχανικά και στη συνέχεια τα πουλούσαν (ερυθρό 38 χ11 του διοικητικού φακέλου).  Αναφορικά με την οικογένεια της η Αιτήτρια ανέφερε ότι ο πατέρας της έχει αποβιώσει το 2016 έπειτα από προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζε. Η μητέρα της διαμένει στην πόλη Benin και ασχολείτο με την πώληση κρέατος στην αγορά. Έχει ακόμα δύο αδελφές μικρότερες που βοηθούσαν την Αιτήτρια στο τεμάχιο γης και την καλλιέργεια λαχανικών. Επιπλέον ανέφερε ότι στη πόλη Benin διαμένει ο θείος της – αδελφός του πατέρα της.

 

Η Αιτήτρια δήλωσε ότι τα τελευταία δύο έτη δεν διατηρεί καμία επικοινωνία με τη μητέρα της και τις αδελφές της, ενώ ο θείος της επιθυμούσε να διεκδικήσει το τεμάχιο γης του πατέρα της ως ο μόνος άντρας της οικογένειας.  Ανέφερε επιπλέον ότι στην πόλη Benin διαμένει η θεία της – από την μητρική της οικογένεια- η κόρη της οποίας διαμένει στην πόλη Abuja και βοήθησε την Αιτήτρια να εγκαταλείψει τη χώρα καταγωγής της και πλήρωσε και για την έκδοση του διαβατηρίου της (ερυθρό 37,χ5 του διοικητικού φακέλου).  Ανέφερε ότι η τελευταία φορά που συνάντησε την οικογένεια της ήταν μεταξύ το 2019 και 2020 όπου και εγκατέλειψε τη πόλη Benin και μετέβη στη  Abuja (ερυθρό 37 χ14 του διοικητικού φακέλου).  Ανέφερε ότι είναι άγαμη και άτεκνη, ωστόσο η μητέρα της επιθυμούσε να νυμφευτεί έναν άντρα, περίπου 70-80 ετών ο οποίος διέμενε επίσης στην πόλη Benin και ήταν οικονομικά εύπορος και ασχολείτο με τη πώληση και ανέγερση ακίνητης ιδιοκτησίας (ερυθρό 37 χ8-χ13 και χ15, του διοικητικού φακέλου).

 

Κατά την ελεύθερη αφήγησή της και αναφορικά με τους λόγους που εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής της, η Αιτήτρια δήλωσε πως η μητέρα της την εξανάγκασε να παντρευτεί με άνδρα πολύ μεγαλύτερό της, με σκοπό τη κυριότητα τεμαχίου γης το οποίο διεκδικούσε ο θείος της.  Ειδικότερα, η Αιτήτρια δήλωσε ότι ο θείος της απαιτούσε τεμάχιο γης το οποίο είχε κληρονομήσει η ίδια από κοινού με τη μητέρα και τις αδελφές της και το οποίο αποτελούσε το μοναδικό μέσο βιοπορισμού τους. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της, η μητέρα της προσέγγισε τον εν λόγω άνδρα προκειμένου να ανακτήσει την επίμαχη περιουσία από τον θείο της. Στη συνέχεια, η μητέρα της την ενημέρωσε ότι όφειλε να τελέσει γάμο με τον συγκεκριμένο άνδρα, καθότι αυτός αποτελούσε, κατά τα λεγόμενά της, τον μοναδικό τρόπο ανάκτησης της περιουσίας τους. Η Αιτήτρια αρνήθηκε και η μητέρα της την μετέφερε στην οικία του άντρα αυτού όπου και την εγκατέλειψε.

 

Η Αιτήτρια εκλιπαρούσε τη μητέρα της ενώ της εξήγησε ότι δεν μπορεί να παντρευτεί έναν άντρα μεγαλύτερο από την ίδια. Ωστόσο η μητέρα της την εγκατέλειψε. Το ίδιο βράδυ όπως ισχυρίστηκε η Αιτήτρια ο άντρας αυτός την βίασε. Το επόμενο πρωί η Αιτήτρια μετέβη στη μητέρα της όπου την παρακάλεσε να της δώσει λίγο χρόνο όπως και έγινε αφού η μητέρα της, επισκέφθηκε τον εν λόγω άντρα και του ζήτησε χρόνο. Στη συνέχεια, η Αιτήτρια επικοινώνησε με την ξαδέλφη της στην Abuja και αφού της εξήγησε τα όσα βίωνε η ξαδέλφη της, της υποσχέθηκε ότι θα την βοηθήσει να εγκαταλείψει τη Νιγηρία χωρίς να το αντιληφθεί η μητέρα της.  Η Αιτήτρια μετέβη στην Abuja τo έτος 2020, όπου με τη βοήθειά της και την οικονομική της υποστήριξη η Αιτήτρια εγκατέλειψε τη Νιγηρία (ερυθρό 34, χ2 του διοικητικού φακέλου).

 

Κληθείσα να διευκρινίσει εάν εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής της για να αποφύγει τον εξαναγκαστικό γάμο που της υπέβαλε η μητέρα της με έναν μεγαλύτερο άντρα, με αντάλλαγμα ένα τεμάχιο γης το οποίο διεκδικούσε ο θείος της, η Αιτήτρια απάντησε καταφατικά (ερυθρό 34, χ5 του διοικητικού φακέλου). Ερωτηθείσα για τις συνέπειες που θα αντιμετωπίσει σε περίπτωση επιστροφή της στη Νιγηρία η Αιτήτρια ανέφερε ότι θα αναγκαστεί να παντρευτεί τον συγκεκριμένο άντρα (ερυθρό 34, χ6 του διοικητικού φακέλου).  Επιπρόσθετα, η αιτήτρια διευκρίνισε πως εάν ο θείος της δεν διεκδικούσε την εν λόγω γη, δεν θα εξαναγκαζόταν σε γάμο με τον άντρα αυτό και επομένως δεν θα εγκατέλειπε τη χώρα καταγωγής της.

 

Η Αιτήτρια κλήθηκε να παραθέσει περισσότερες πληροφορίες αναφορικά με το περιστατικό του βιασμού της.  Συγκεκριμένα, δήλωσε πως το βράδυ που διέμεινε στην οικία του συγκεκριμένου άντρα κοιμήθηκε στον καναπέ, όπου την ξύπνησε ο εν λόγω άντρας και της ζήτησε να πάει στη κρεβατοκάμαρα.  Ενώ κοιμόταν εισήλθε στο δωμάτιο ο άντρας αυτός και την βίασε. Το επόμενο πρωί η Αιτήτρια διέφυγε και δεν ξαναείδε τον άντρα αυτό (ερυθρό 33, χ1 του διοικητικού φακέλου). Σε διάφορες διευκρινιστικές ερωτήσεις σχετικές με το περιστατικό αυτό η Αιτήτρια επιβεβαίωσε ότι το περιστατικό συνέβη μία φορά και ότι ο άντρας αυτός πλέον κατέχει την ιδιοκτησία του ακινήτου. Επιπλέον ανέφερε ότι παρόλο που η κυριότητα του ακινήτου έχει περάσει στον εν λόγω άντρα η μητέρα της ωστόσο την εξανάγκασε να τον παντρευτεί για να τους επιστρέψεις την εν λόγω περιουσία (ερυθρό 33, χ4,χ5,χ6 του διοικητικού φακέλου).

 

Όταν της ζητήθηκε να αναφέρει για ποιο λόγο δεν προσπάθησε να εγκατασταθεί σε άλλη περιοχή της Νιγηρίας, η Αιτήτρια ανέφερε ότι δεν επιθυμεί να διαμείνει στη Νιγηρία καθώς δεν έχει εργασία.  Κληθείς να αναφέρει, εάν σε περίπτωση επιστροφής της θα μπορούσε να μετεγκατασταθεί σε άλλη περιοχή της Νιγηρίας η Αιτήτρια απάντησε αρνητικά καθώς ανέφερε πως δεν θα έχει κάπου να διαμείνει. Σύμφωνα με τις αναφορές της κατάφερε να διαμείνει με ασφάλεια τόσο στην  Abuja όσο και στη πολιτεία Lagos, αλλά δήλωσε πως δεν μπορούσε να διαμείνει πλέον στη Νιγηρία καθώς δεν είχε εργασία.  Όταν της ζητήθηκε να αναφέρει εάν εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής της για οικονομικούς λόγους η Αιτήτρια ανέφερε ότι εύχεται να είχε την οικονομική άνεση να αγοράσει την γη από τον άντρα αυτό ενώ επιθυμεί να παραμείνει στην Κυπριακή Δημοκρατία για να εργαστεί και να υποστηρίξει την οικογένεια της, ενώ επιθυμεί να σπουδάσει και να ανακτήσει την γη του πατέρα της (ερυθρό 31, χ3-χ6 του διοικητικού φακέλου).

 

Στη βάση των ανωτέρω ισχυρισμών, ο αρμόδιος λειτουργός σχημάτισε δύο ουσιώδεις ισχυρισμούς, ως ακολούθως: (α) ταυτότητα, χώρα καταγωγής και προσωπικά στοιχεία/ προφίλ της Αιτήτριας και (β) φόβος της Αιτήτριας ότι η μητέρα της θα την εξαναγκάσει σε γάμο, με αντάλλαγμα ένα τεμάχιο γης.  Ο πρώτος ισχυρισμός έγινε αποδεκτός από τον αρμόδιο λειτουργό καθότι κρίθηκε ότι πληρούνται τόσο η εσωτερική, όσο και η εξωτερική αξιοπιστία, των δηλώσεων της αιτήτριας.

 

Ο δεύτερος ουσιώδης ισχυρισμός ωστόσο δεν έγινε αποδεκτός από τον αρμόδιο λειτουργό, καθώς κατά την εκτίμηση της εσωτερικής αξιοπιστίας έκρινε ότι η Αιτήτρια δεν ήταν σε θέση να δώσει ικανοποιητικές και επαρκείς πληροφορίες σε θέματα που άπτονται του πυρήνα του αιτήματός της, ενώ οι απαντήσεις της κρίθηκαν ότι δεν ήταν ξεκάθαρες, ούτε ολοκληρωμένες. Επιπλέον ο λειτουργός διαπίστωσε ότι η Αιτήτρια υπέπεσε σε αντιφάσεις, χρονικές ασυνέπειες, ασυνέχειες, παραλείψεις και έλλειψη ευλογοφάνειας κατά το αφήγημά της.  Συγκεκριμένα, κληθείσα να προβεί σε περισσότερες λεπτομέρειες αναφορικά με το περιστατικό βιασμού της, ο λειτουργός έκρινε ότι η Αιτήτρια δεν παρείχε συγκεκριμένες και επαρκείς λεπτομέρειες σχετικά με το περιστατικό, ενώ παράλληλα διαπίστωσε χρονική αντίφαση μεταξύ των ισχυρισμών της κατά τη διάρκεια της συνέντευξης και της συνέντευξής της, στα πλαίσια αξιολόγησης της ευαλωτότητας της.

 

Συγκεκριμένα, ο λειτουργός καταγράφει ότι η Αιτήτρια στο έντυπο ευαλωτότητας δήλωσε ότι η μητέρα της μετέφερε την Αιτήτρια στην οικία του άντρα, ο μάγειρας του οποίου όταν αντιλήφθηκε την παρουσία της Αιτήτριας στο σπίτι, της έδωσε χρήματα για να διαφύγει όπου η Αιτήτρια μετέβηκε στη θεία της στην πολιτεία Lagos. Όταν κατά τη διάρκεια της συνέντευξης της επισημάνθηκε ότι δεν είχε αναφερθεί εκ νέου σε τέτοιο γεγονός, ο λειτουργός έκρινε ότι η Αιτήτρια δεν έδωσε επαρκή απάντηση ούτε παρείχε συγκεκριμένες λεπτομέρειες, καθώς ανέφερε ότι το είχε δηλώσει κατά το έντυπο ευαλωτότητας και δεν γνώριζε ότι όφειλε να το δηλώσει και στη συνέντευξή της. 

 

Ο λειτουργός σημειώνει ότι θα αναμένετο από την Αιτήτρια να αναφερθεί στα εν λόγω γεγονότα και ότι δεν θα παρέλειπε να αναφερθεί σε περιστατικά που σχετίζονται με το αίτημά της. Ο λειτουργός διαπίστωσε επιπλέον παράλειψη στους ισχυρισμούς της Αιτήτριας, καθώς στο έντυπο ευαλωτότητας ανέφερε ότι διέμεινε στη πολιτεία Lagos ενώ κατά τη διάρκεια της συνέντευξή της και ερωτηθείσα εάν διέμεινε σε άλλη περιοχή πριν την αναχώρησή της από τη Νιγηρία, η Αιτήτρια δεν ανέφερε τη πολιτεία Lagos παρά μόνο ότι διέμενε με την οικογένεια της στη πολιτεία Edo. Ο λειτουργός διαπιστώνει επιπλέον ότι κληθείσα να εξηγήσει περαιτέρω, η Αιτήτρια δεν ήταν ικανή να παρέχει πληροφορίες, αφού ισχυρίστηκε ότι δεν γνώριζε ότι θα έπρεπε να το αναφέρει το συγκεκριμένο γεγονός εκ νέου στη συνέντευξη. Επισημάνθηκε εκ νέου στην Αιτήτρια ότι αναμενόταν από την ίδια να αναφερθεί με λεπτομέρειες, σε θέματα που άπτονται στον πυρήνα του αιτήματος της και ειδικότερα για τις βιωματικές της εμπειρίες.

 

Ο λειτουργός σημειώνει ότι η Αιτήτρια ιχυρίστηκε πως το περιστατικό βιασμού συνέβη μόνο μια φορά και ότι δεν ξαναείδε τον εν λόγω άντρα από το έτος 2019.  Ωστόσο σύμφωνα με την κρίση του λειτουργού η Αιτήτρια υπέπεσε σε χρονική αντίφαση αφού, σε προηγούμενη ερώτηση, ισχυρίστηκε ότι δεν ξαναείδε τον εν λόγω άντρα από το 2018. Κληθείσα να εξηγήσει, ο λειτουργός διαπιστώνει ότι η Αιτήτρια δεν έδωσε ικανοποιητική απάντηση, αναφέροντας, χωρίς να προβεί σε περισσότερες λεπτομέρειες, ότι τον συνάντησε δύο φορές. Σε επαναδιατυπωμένη ερώτηση, η Αιτήτρια κρίθηκε ότι  και πάλι δεν ήταν ικανή να δώσει επαρκή απάντηση, αφού ισχυρίστηκε ότι έκανε λάθος και ότι τελευταία φορά τον είδε ήταν το έτος 2019, χωρίς να δώσει περισσότερες λεπτομέρειες.  Σε ερώτηση να εξηγήσει, για ποιο λόγο πιστεύει ότι ο άντρας αυτός θα συνεχίσει να έχει ενδιαφέρον να την παντρευτεί, αφού το τεμάχιο γης του ανήκει, ο λειτουργός έκρινε ότι η Αιτήτρια υπέπεσε σε επιπρόσθετη ασάφεια και/ή παράλειψη, αφού προσθέτοντας νέα πληροφορία, ισχυρίστηκε ότι η μητέρα της, της ζήτησε να παντρευτεί αυτό τον άντρα για να τους επιστρέψει το τεμάχιο γης. Κληθείσα να εξηγήσει την παράλειψή της αυτή, ο λειτουργός διαπίστωσε ότι η Αιτήτρια δεν παρείχε περισσότερες εξηγήσεις, αφού δήλωσε ότι πίστευε πως το είχε ήδη αναφέρει.

 

Επιπλέον, ο λειτουργός διαπιστώνει ότι η Αιτήτρια επιβεβαίωσε ότι ήταν ικανή να διαμείνει με ασφάλεια στο σπίτι της ξαδέρφης της, στην πολιτεία Abuja και στην πολιτεία Lagos, χωρίς να αντιμετωπίσει το παραμικρό πρόβλημα, όλο αυτό το διάστημα.  Κληθείσα, να απαντήσει αν έχει σκεφτεί το ενδεχόμενο μετεγκατάστασης σε άλλη περιοχή της χώρας καταγωγής της, ο αρμόδιος λειτουργός διαπίστωσε ότι η Αιτήτρια υποβίβασε τον ισχυριζόμενο φόβο της, αφού αναφέρθηκε στο γεγονός ότι δε θα ήταν ικανή να εργαστεί και δεν θα μπορούσε να διαμείνει πουθενά αλλού, ενώ παράλληλα δεν εξέφρασε κανένα φόβο σχετικά με τον ισχυρισμό περί εξαναγκαστικού γάμου.

 

Επισημαίνοντας εκ νέου στην Αιτήτρια ότι ήταν ικανή να διαμείνει με ασφάλεια, στην πολιτεία Lagos και Abuja, επανέλαβε ότι δε θα ήταν ικανή να διαμείνει στη Νιγηρία, για οικονομικούς λόγους.  Ερωτηθείσα αν εγκατέλειψε τη Νιγηρία, για οικονομικούς λόγους, η Αιτήτρια σύμφωνα με τον λειτουργός άλλαξε τον ισχυρισμό της και ισχυρίστηκε, πως εύχεται να είχε τα χρήματα, για να αγοράσει τη γη και δήλωσε πως για τον λόγο αυτό επιθυμεί να παραμείνει στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας για να εργαστεί και να μπορέσει να ανακτήσει το τεμάχιο γης. Ο λειτουργός έκρινε ότι οι ισχυρισμοί αυτοί της Αιτήτριας πλήττουν περαιτέρω την εσωτερική της αξιοπιστία και κρίθηκε πως η Αιτήτρια δεν ήταν ικανή να τεκμηριώσει επαρκώς το αίτημα της. 

 

Κατά την εκτίμηση της εξωτερικής αξιοπιστίας ο λειτουργός διαπιστώνει ότι τα όσα ανέφερε η Αιτήτρια στη συνέντευξη της αποτελούν το μοναδικό τεκμήριο προς υποστήριξη του αιτήματός της και δεν υπάρχουν εύλογοι λόγοι που να δικαιολογούν την οποιαδήποτε ανάλυση των εν λόγω δεδομένων μέσω άλλων πηγών πληροφόρησης.

 

Ο λειτουργός σημειώνει επιπλέον ότι σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας, διαφάνηκε ότι ήταν ικανή να διαμείνει με ασφάλεια, για αρκετό διάστημα στη χώρα καταγωγής της σε διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές της Νιγηρίας, χωρίς να αντιμετωπίσει οποιοδήποτε πρόβλημα μέχρι και την 01/11/2021 που εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής της. Επιπρόσθετα, κρίθηκε πως η γενεσιουργός αιτία του ισχυριζόμενου φόβου της για εξαναγκαστικό γάμο από τη μητέρα της είναι το τεμάχιο γης του οποίου την ιδιοκτησία πλέον κατέχει ο εν λόγω άντρας. Επομένως, ο λειτουργός έκρινε ότι ο ίδιος δε θα συνεχίσει να έχει το οποιοδήποτε ενδιαφέρον προς το πρόσωπο της, αφού έλαβε το εν λόγω ακίνητο ως πληρωμή.

 

Συμπερασματικά ο λειτουργός δεν αποδέχτηκε τον δεύτερο ουσιώδη ισχυρισμό της Αιτήτριας στο σύνολό του.  Στη συνέχεια, ο λειτουργός προχώρησε στην αξιολόγηση του μελλοντικού κινδύνου σε περίπτωση επιστροφής της Αιτήτριας στη χώρα καταγωγής της και συγκεκριμένα στην πολιτεία Edo της Νιγηρίας.  Εξετάζοντας τον μοναδικό αποδεκτό ουσιώδη ισχυρισμό της Αιτήτριας, την ταυτότητα, τη χώρα καταγωγής της και τα προσωπικά στοιχεία/προφίλ της Αιτήτριας, και ανατρέχοντας σε εξωτερικές πηγές πληροφόρησης o λειτουργός διαπίστωσε ότι δεν υπάρχουν εύλογοι/ βάσιμοι λόγοι που να υποδεικνύουν ότι σε περίπτωση που η Αιτήτρια επιστρέψει στη χώρα καταγωγής της θα αντιμετωπίσει δίωξη ή πραγματικό κίνδυνο σοβαρής βλάβης.

 

Αναφορικά με το προσωπικό προφίλ της Αιτήτριας, ο αρμόδιος λειτουργός διαπιστώνει ότι πρόκειται για γυναίκα, νέα, υγιή, χωρίς στοιχεία ευαλωτότητας, αυτόνομο άτομο, η οποία εργαζόταν στη χώρα καταγωγής της και έχει υποστηρικτικό δίκτυο.

 

Προχωρώντας στη νομική ανάλυση ο αρμόδιος λειτουργός  έκρινε ότι από τους προβαλλόμενους και αποδεκτούς ισχυρισμούς της Αιτήτριας διαφαίνεται ότι στο πρόσωπό της δεν συντρέχουν εκείνα τα υποκειμενικά και αντικειμενικά στοιχειά τα οποία θα μπορούσαν να στοιχειοθετήσουν βάσιμο και δικαιολογημένο φόβο δίωξης λόγω φυλής, θρησκείας, εθνικότητας, συμμετοχής σε ιδιαίτερη κοινωνική ομάδα ή πολιτικών πεποιθήσεων  σε περίπτωση επιστροφής στη χώρα καταγωγής της και ως εκ τούτου, η Αιτήτρια δεν πληροί τις προϋποθέσεις για υπαγωγή της στο καθεστώς του πρόσφυγα σύμφωνα με το Άρθρο 3 του περί Προσφύγων Νόμου, Ν. 6 (Ι)/2000.

 

Ακολούθως ο λειτουργός προέβη σε εξέταση του κατά πόσο η Αιτήτρια δικαιούται παραχώρησης καθεστώτος συμπληρωματικής προστασίας δυνάμει του άρθρου 19 (1) και έκρινε ότι δεν αποδείχθηκε ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 19 (2), (α), (β) και (γ) του περί Προσφύγων Νόμου, Ν. 6 (Ι)/2000. Συγκεκριμένα, ο λειτουργός έκρινε ότι σε περίπτωση επιστροφής της Αιτήτριας στη Νιγηρία δεν υπάρχουν ουσιώδεις λόγοι από τους οποίους να προκύπτει ότι θα αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο να υποστεί θανατική ποινή ή εκτέλεση, όπως προβλέπει το άρθρο 19 (2)(α) ή βασανιστήρια, απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση ή τιμωρία, όπως προβλέπει το άρθρο 19 (2)(β) ή πραγματικό κίνδυνο να υποστεί σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής ακεραιότητας του λόγω αδιάκριτης βίας σε καταστάσεις διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης ως το άρθρο 19 (2)(γ) προνοεί, καθώς η πολιτεία Edo, περιοχή στην οποία η Αιτήτρια αναμένεται να επιστρέψει, δεν βρίσκεται σε συνθήκες διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης.

 

Στα πλαίσια εξέτασης της ορθότητας της προσβαλλόμενης απόφασης, προχωρώ να εξετάσω κατ' ουσίαν το αίτημα της αιτήτριας λαμβάνοντας υπόψη βεβαίως όλα όσα τέθηκαν ενώπιον μου από τoν συνήγορό της αλλά και από τoν συνήγορο που εκπροσωπεί τους Καθ' ων η αίτηση.  Αναφορικά με τον πρώτο ουσιώδη ισχυρισμό ο οποίος έγινε αποδεκτός από την Υπηρεσία Ασύλου και αφορά την ταυτότητα, τη χώρα καταγωγής και τα προσωπικά στοιχεία/προφίλ της αιτήτριας, διαπιστώνω πως ορθώς έχει γίνει αποδεκτός καθώς η αιτήτρια κρίθηκε ως εσωτερικά και εξωτερικά αξιόπιστη στις δηλώσεις της.

 

Ακολούθως, θα συμφωνήσω με τα ευρήματα του αρμόδιου λειτουργού της Υπηρεσίας Ασύλου περί αναξιοπιστίας της αιτήτριας ως προς τον δεύτερο ουσιώδη ισχυρισμό. Ειδικότερα, όπως ορθώς επισημαίνεται στην Έκθεση-Εισήγησή της, η αιτήτρια δεν παρέθεσε επαρκείς πληροφορίες και λεπτομέρειες για τον πυρήνα του αιτήματός της.  Η αιτήτρια δεν είχε υποστεί οτιδήποτε περαιτέρω, ούτε παρουσίασε οτιδήποτε συγκεκριμένο ενώπιον μου που τροποποιεί την εικόνα που διαμορφώθηκε από το λειτουργό της Υπηρεσίας Ασύλου ενόψει των ισχυρισμών της, όπως αυτοί καταγράφηκαν με λεπτομέρεια στην έκθεση/εισήγηση του λειτουργού.  Από το αφήγημά της, διαπιστώνεται πως η αιτήτρια παρουσίασε τον πυρήνα του αιτήματός της με επιφανειακό τρόπο, με γενικές και αόριστες δηλώσεις οι οποίες δεν παρουσιάζουν βιωματικά περιστατικά και κατά συνέπεια, δεν μπορεί να κριθεί εσωτερικά αξιόπιστη στις δηλώσεις της.

 

Σε σχέση με την εξωτερική αξιοπιστία του ισχυρισμού ανέτρεξα σε εξωτερικές πηγές πληροφόρησης όπου από την ετήσια Έκθεση του Υπουργείου Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών (USDOS) –για την Εμπορία Ανθρώπων (καλύπτει την περίοδο Απριλίου  2024 – Μαρτίου 2025) αναφέρεται ότι σε ορισμένες πολιτείες, οικογένειες «πουλούν» γυναίκες και κορίτσια σε καταναγκαστικούς γάμους με ηλικιωμένους άνδρες για την αποπληρωμή οικογενειακών χρεών, στο πλαίσιο της παραδοσιακής πρακτικής των «money marriages», γεγονός που αυξάνει την ευαλωτότητά τους στην εμπορία ανθρώπων[1].  Επιπρόσθετα, η παρουσία εξτρεμιστικών ομάδων, όπως η Boko Haram, έχει αυξήσει τον αριθμό των εξαναγκαστικών γάμων^[2].

 

Αναφορικά με τον ισχυρισμό της Αιτήτριας, ότι υπέστη σεξουαλική κακοποίηση από τον μέλλοντα σύζυγό της, η έκθεση της EUAA για τη Νιγηρία, αναφέρει ότι, οι γυναίκες και τα κορίτσια στη Νιγηρία, από όλα τα κοινωνικοοικονομικά και πολιτισμικά υπόβαθρα[3], εξακολουθούν να υφίστανται εκτεταμένη σεξουαλική και έμφυλη βία[4], συμπεριλαμβανομένης της ενδοοικογενειακής και σεξουαλικής βίας, του ακρωτηριασμού γυναικείων γεννητικών οργάνων (FGM/C) και των παιδικών γάμων[5]. Από τον Ιανουάριο έως τον Μάιο του 2025, η Εθνική Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Νιγηρίας (NHRC) κατέγραψε 33.256 περιστατικά σεξουαλικής και έμφυλης βίας[6]. Το 2025, εκπρόσωπος της NAPTIP δήλωσε ότι η υπηρεσία είχε καταγράψει πάνω από 3.000 περιστατικά βίας κατά των γυναικών μόνο στην Ομοσπονδιακή Πρωτεύουσα (FCT)[7].

 

Αν και οι δηλώσεις της αιτήτριας φαίνεται να συνάδουν σε ένα βαθμό με πληροφορίες που αντλούνται από εξωτερικές πηγές πληροφόρησης αναφορικά με την κατάσταση στη χώρα καταγωγής της, σε σχέση με τους εξαναγκαστικούς γάμους αλλά και την έμφυλη βία στη Νιγηρία, θα πρέπει να αναφερθεί πως ακόμη και να επιβεβαιωνόταν πλήρως η εξωτερική αξιοπιστία των δηλώσεών της, δεν αρκεί από μόνη της για να τεκμηριώσει την αλήθεια των ισχυρισμών της.  Για να καταστούν αποδεκτοί οι ισχυρισμοί της, απαιτείται να συνοδεύονται από σαφή, λεπτομερή και εξατομικευμένα στοιχεία που να αποδεικνύουν τον ουσιώδη ισχυρισμό της αιτήτριας.  Οι δηλώσεις της αιτήτριας κρίνω ότι είναι ασαφείς και επιφανειακές, στερούμενες τις αναγκαίας πειστικότητας ώστε να θεμελιώνουν το αίτημά της και είναι ξεκάθαρο από τις δηλώσεις της πως η αιτήτρια υπέπεσε σε σοβαρότατες αντιφάσεις οι οποίες της τέθηκαν και δεν έδωσε ικανοποιητικές απαντήσεις. 

 

Η έλλειψη εσωτερικής συνοχής στους ισχυρισμούς της και η έλλειψη επαρκών λεπτομερειών και βιωματικών περιγραφών στην αφήγηση της αιτήτριας είναι τέτοια που στο πλαίσιο της συνολικής αξιολόγησης και αποτίμησης των στοιχείων της υπόθεσης, δεν επαρκεί για να δοθεί καθεστώς.  Κατά συνέπεια, με δεδομένο ότι η αιτήτρια δεν κατάφερε να τεκμηριώσει τον ισχυρισμό της, εφόσον προέβη σε γενικές και αόριστες αναφορές κατά το αφήγημά της, ο δεύτερος ουσιώδης ισχυρισμός δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός.

 

Όλο το πιο πάνω ιστορικό στο οποίο στηρίζεται το αίτημα διεθνούς προστασίας που υπέβαλε η αιτήτρια δεν παρουσιάζει οποιοδήποτε βάσιμο και δικαιολογημένο φόβο δίωξης στη χώρα καταγωγής της.  Η αιτήτρια είχε την ευκαιρία στην ενώπιον μου δικαστική διαδικασία να προσκομίσει με το ορθό δικονομικό διάβημα οτιδήποτε θεωρούσε ότι έπρεπε να γνωρίζει το Δικαστήριο πράγμα που δεν έπραξε. 

 

 Όπως προκύπτει από το πιο πάνω ιστορικό, η αιτήτρια δεν προώθησε κανένα απολύτως ισχυρισμό που να εμπίπτει στις προϋποθέσεις αναγνώρισης προσώπου ως πρόσφυγα.  Τα στοιχεία αυτά, δεν θα μπορούσαν να εντάξουν την αιτήτρια στην έννοια του πρόσφυγα έτσι όπως αυτή η έννοια ερμηνεύεται από την Σύμβαση της Γενεύης του 1951 και από το άρθρο 3 του περί Προσφύγων Νόμου, Ν. 6 (Ι)/2000.

 

Το άρθρο 3 του περί Προσφύγων Νόμου, Ν. 6 (Ι)/2000 προβλέπει πως (υπογράμμιση του παρόντος Δικαστηρίου):  «Ως πρόσφυγας αναγνωρίζεται το πρόσωπο που, λόγω βάσιμου φόβου καταδίωξης του για λόγους φυλετικούς, θρησκευτικούς, ιθαγένειας ή ιδιότητας μέλους συγκεκριμένου κοινωνικού συνόλου ή πολιτικών αντιλήψεων, είναι εκτός της χώρας της ιθαγενείας του και δεν είναι σε θέση, ή, λόγω του φόβου αυτού, δεν είναι πρόθυμο, να χρησιμοποιήσει την προστασία της χώρας αυτής».

 

Είναι ξεκάθαρο τόσο από το προαναφερόμενο άρθρο, όσο και από το άρθρο 1 Α της Σύμβασης της Γενεύης του 1951, πως για να αναγνωριστεί πρόσωπο ως πρόσφυγας θα πρέπει να αποδεικνύεται βάσιμος και δικαιολογημένος φόβος δίωξης, του οποίου τόσο το υποκειμενικό όσο και το αντικειμενικό στοιχείο πρέπει να εκτιμηθούν από το αρμόδιο όργανο προτού καταλήξει σε απόφαση (§37,38 του Εγχειριδίου για τις διαδικασίες και τα κριτήρια καθορισμού του καθεστώτος των προσφύγων της Ύπατης Αρμοστείας των Ηνωμένων Εθνών). 

 

Οι διαπιστώσεις του αρμόδιου εξουσιοδοτημένου από τον Υπουργό Εσωτερικών λειτουργού που εκτελεί καθήκοντα Προϊσταμένου της Υπηρεσίας Ασύλου και του λειτουργού της Υπηρεσίας Ασύλου, περί του ότι η αιτήτρια δεν πληροί τις προϋποθέσεις για αναγνώριση του καθεστώτος του πρόσφυγα (άρθρο 3, του περί Προσφύγων Νόμου, Ν.6(Ι)/2000), συνιστούν διαπιστώσεις εύλογα επιτρεπτές ενόψει των στοιχείων που είχε ο Προϊστάμενος ενώπιον του, όπως αυτά διαφαίνονται από τον διοικητικό φάκελο που κατατέθηκε στο Δικαστήριο ως Τεκμήριο 1. 

 

Ο «Πρακτικός Οδηγός της ΕΑΣΟ: Αξιολόγηση των Αποδεικτικών Στοιχείων» (Μάρτιος 2015) καθορίζει πως στη βάση της συλλογής πληροφοριών θα πρέπει να προσδιορίζονται τα ουσιώδη πραγματικά περιστατικά τα οποία στη συνέχεια θα πρέπει να συνδέονται με τις απαιτήσεις του ορισμού του πρόσφυγα και αν δεν υπάρχει κατάληξη ότι μπορεί να δοθεί προσφυγικό καθεστώς, τότε το αρμόδιο όργανο θα πρέπει να εκτιμήσει εάν τα ουσιώδη πραγματικά περιστατικά συνδέονται με τις απαιτήσεις του ορισμού του προσώπου που δικαιούται επικουρική προστασία.

 

Ορθά κρίθηκε από τον αρμόδιο εξουσιοδοτημένο από τον Υπουργό Εσωτερικών λειτουργό που εκτελεί καθήκοντα Προϊσταμένου της Υπηρεσίας Ασύλου, ότι δεν στοιχειοθετούνταν ούτε οι προϋποθέσεις του άρθρου 19 του Ν. 6 (Ι)/2000 για να παραχωρηθεί στην αιτήτρια το καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας, εφόσον δεν αποδείχθηκε ότι συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις αναφορικά με τον κίνδυνο να υποστεί σοβαρή και αδικαιολόγητη βλάβη σε περίπτωση επιστροφής στη χώρα καταγωγής της.

 

Για τη διαπίστωση αυτού του πραγματικού κινδύνου θα πρέπει να υπάρχουν, όπως ρητά προνοεί το άρθρο 19(1) του Ν. 6 (Ι)/2000, «ουσιώδεις λόγοι».  Περαιτέρω, σοβαρή βλάβη ή σοβαρή και αδικαιολόγητη βλάβη κατά το εδάφιο (2) του άρθρου 19 του Ν. 6 (Ι)/2000, σημαίνει κίνδυνο αντιμετώπισης θανατικής ποινής, βασανιστηρίων ή απάνθρωπης ή εξευτελιστικής μεταχείρισης ή τιμωρίας ή να υπάρχει σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής ακεραιότητας αμάχου, λόγω αδιάκριτης άσκησης βίας σε καταστάσεις διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης. (βλ. Galina Bindioul v. Αναθεωρητική Αρχή Προσφύγων, Υποθ. Αρ. 685/2012, ημερομηνίας 23/04/13 και Mushegh Grigoryan κ.α. v. Κυπριακή Δημοκρατία, Υποθ. Αρ. 851/2012, ημερομηνίας 22/9/2015), ECLI:CY:AD:2015:D619.

 

Ο αρμόδιος λειτουργός, διεξήγαγε έρευνα για την κατάσταση ασφαλείας στον τόπο διαμονής της αιτήτριας, από την οποία προέκυψε ότι δεν υφίστατο εύλογη πιθανότητα η αιτήτρια να αντιμετώπιζε δίωξη ή πραγματικό κίνδυνο σοβαρής βλάβης.  Ως εκ τούτου, κρίθηκε πως δεν πληρούνταν οι προϋποθέσεις για παραχώρηση καθεστώτος συμπληρωματικής προστασίας.  Σε κάθε περίπτωση, διεξήγαγα περαιτέρω έρευνα σχετικά με την κατάσταση ασφαλείας στον τελευταίο τόπο συνήθους διαμονής της αιτήτριας, σε πρόσφατες πηγές πληροφόρησης, στα πλαίσια βεβαίως της ex nunc δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου και προς εκπλήρωση της υποχρέωσης του Δικαστηρίου για έλεγχο της ορθότητας της προσβαλλόμενης απόφασης.

 

Όσον αφορά την γενική κατάσταση ασφαλείας στη Νιγηρία, η έκθεση της EUAA που εστιάζει στη κατάσταση ασφαλείας αναφέρει ότι Νιγηρία συνεχίζει να αντιμετωπίζει μια ποικιλία ταυτόχρονων προκλήσεων ασφάλειας^[8], καθεμία από τις οποίες είναι πολυδιάστατη και συνιστά σοβαρή απειλή για τη σταθερότητα της χώρας. 

 

Η έκθεση του EUAA για την κατάσταση ασφαλείας στη Νιγηρία, δημοσιευμένη το Νοέμβριο του 2025[9], με περίοδο αναφοράς την 1^η Ιανουαρίου 2024 έως την 31^η Αυγούστου 2025,[10] καταγράφει τα εξής για τις προκλήσεις ασφαλείας που απασχολούν την πολιτεία Edo [ανεπίσημη μετάφραση]:  «Τον Ιούλιο του 2025, η εφημερίδα Nigerian Observer επεσήμανε την «ανεξέλεγκτη δράση αδελφοτήτων και τις στοχευμένες απαγωγές» ως κύριες προκλήσεις ασφαλείας, ιδιαίτερα στις πόλεις Benin, Ekpoma, Auchi και στις γύρω περιοχές.[11] Η οργάνωση PIND (Foundation for Partnership Initiatives in the Niger Delta) σε έκθεσή της κατέγραψε ότι οι κύριες πηγές ανασφάλειας το πρώτο τρίμηνο του 2025 ήταν οι εγκληματικές δραστηριότητες, συμπεριλαμβανομένων ανθρωποκτονιών, απαγωγών για λύτρα και κοινοτικής βίας.[12] To δεύτερο τρίμηνο του 2025, η ίδια πηγή επεσήμανε μείωση στον αριθμό των αναφερόμενων θανάτων, παρά την αύξηση στον αριθμό των περιστατικών ασφαλείας.[13] Οι εγκληματικές δραστηριότητες, οι συγκρούσεις που σχετίζονται με αδελφότητες και η κοινοτική σύγκρουση παρέμειναν οι κύριες προκλήσεις ασφαλείας.^[14] Η εγκληματική βία ήταν ένας «σημαντικός» παράγοντας ανασφάλειας και το 2024 μαζί με τη βία που σχετίζεται με αδελφότητες/συμμορίες.[15] Ωστόσο, όσον αφορά την κοινοτικές συγκρούσεις, η πολιτεία Edo ήταν μία από τις τρεις πολιτείες με τον χαμηλότερο αριθμό θανάτων το 2024, σύμφωνα με το Nigeria Watch.^[16]

 

Εν προκειμένω, αναφορικά με τον τόπο τελευταίας συνήθους διαμονής της Αιτήτριας, σύμφωνα με τα πρόσφατα δεδομένα της βάσης δεδομένων ACLED (The Armed Conflict Location & Event Data Project), ενός μη κερδοσκοπικού οργανισμού με έργο τη συλλογή, ανάλυση και χαρτογράφηση δεδομένων σχετικά με τις ημερομηνίες, τους δρώντες, τις τοποθεσίες, τους θανάτους και τους τύπους όλων των καταγεγραμμένων γεγονότων πολιτικής βίας και διαμαρτυρίας σε παγκόσμια κλίμακα, στη διάρκεια ενός έτους (Past year of ACLED Data) και συγκεκριμένα με ημερομηνία καταγραφής το τελευταίο έτος (με ημερομηνία τελευταίας ενημέρωσης την 12/06/2026), όσον αφορά την πολιτεία Edo της Νιγηρίας, τόπος τελευταίας συνήθους διαμονής της Αιτήτριας, έχουν καταγραφεί 99 περιστατικά πολιτικής βίας (“Political violence”, που περιλαμβάνει περιστατικά βίας κατά αμάχων, εκρήξεις/απομακρυσμένη βία, μάχες, εξεγέρσεις και διαμαρτυρίες), από τα οποία προκλήθηκαν 107 θάνατοι^[17].

 

Αποτιμώντας τα προαναφερόμενα δεδομένα, δεν καταδεικνύεται εύλογη πιθανότητα η αιτήτρια να αντιμετωπίσει κατά την επιστροφή της κίνδυνο σοβαρής βλάβης, καθότι η συχνότητα περιστατικών ασφαλείας στον τελευταίο τόπο συνήθους διαμονής της όπου αναμένεται να επιστρέψει, δεν είναι τέτοιας έντασης ώστε να διατρέχει κίνδυνο εξαιτίας και μόνο της παρουσίας του να τεθεί σε κίνδυνο η ζωή της. Εξετάζοντας περαιτέρω τις προσωπικές περιστάσεις της αιτήτριας, παρατηρώ ότι αυτή είναι ενήλικη, υγιής, πλήρως ικανή προς εργασία, χωρίς στοιχεία ευαλωτότητας και με υποστηρικτικό δίκτυο στη χώρα καταγωγής της.  Η αιτήτρια δεν έχει θέσει οποιαδήποτε ατομικά χαρακτηριστικά στην ενώπιον μου δικαστική διαδικασία, που να υποδηλώνουν ότι μπορεί να έχει τεθεί με οποιονδήποτε τρόπο σε δυσμενή θέση ή σε κίνδυνο δίωξης ή βλάβης.

 

 Επιπρόσθετα, λαμβάνεται υπόψη ότι ο Υπουργός Εσωτερικών στα πλαίσια των εξουσιών του  δυνάμει του άρθρου 12 Β τρις του περί Προσφύγων Νόμου (Ν. 6 (Ι)/2000) με την Κ.Δ.Π. 242/2026, καθόρισε τη χώρα καταγωγής της αιτήτριας ως ασφαλή χώρα ιθαγένειας, εφόσον ικανοποιήθηκε βάσει της νομικής κατάστασης, της εφαρμογής του δικαίου στο πλαίσιο δημοκρατικού συστήματος και των γενικών πολιτικών συνθηκών, ότι στην οριζόμενη χώρα γενικά και μόνιμα δεν υφίστανται πράξεις δίωξης σύμφωνα με το άρθρο 3Γ, ούτε βασανιστήρια ή απάνθρωπη ή εξευτελιστική  μεταχείριση ή τιμωρία, ούτε απειλή η οποία προκύπτει από τη χρήση αδιάκριτης βίας σε κατάσταση διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύγκρουσης.

 

Κατά πάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, δέουσα έρευνα κρίνεται από το Δικαστήριο ότι έγινε, όταν το αρμόδιο όργανο εξετάζει κάθε σχετικό με την υπόθεση γεγονός (βλ. Motorways Ltd v. Υπουργού Οικονομικών (1999) 3ΑΑΔ 447).  Ορθή και πλήρης έρευνα θεωρείται αυτή που εκτείνεται στην διερεύνηση των ουσιωδών στοιχείων της υπόθεσης (βλ. Νικολαΐδη v. Μηνά (1994) 3ΑΑΔ 321, Ττουσούνα ν. Δημοκρατίας (2013) 3 Α.Α.Δ. 151, Χωματένος ν. Δημοκρατίας κ.α. (2 Α.Α.Δ. 120).  Η έκταση της έρευνας εξαρτάται πάντοτε από τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης (βλ. Δημοκρατία v. Ευαγγέλου κ.α. (2013) 3ΑΑΔ 414) και το αρμόδιο όργανο οφείλει να βρει τον κατάλληλο τρόπο για να εκπληρώσει την υποχρέωση του για επαρκή έρευνα.

 

Οι καθ' ων η αίτηση συνεκτίμησαν και αξιολόγησαν όλα τα στοιχεία που είχαν ενώπιον τους προτού καταλήξουν στην προσβαλλόμενη απόφαση και ενόψει των ισχυρισμών που πρόβαλε η αιτήτρια διεξήγαγαν τη δέουσα υπό τις περιστάσεις έρευνα.  Συνεπώς, ο ισχυρισμός της ευπαίδευτης συνηγόρου της αιτήτριας περί έλλειψης δέουσας έρευνας εκ μέρους του αρμόδιου οργάνου, αλλά και ότι το αρμόδιο όργανο δεν μελέτησε διεξοδικά τους ισχυρισμούς της αιτήτριας, απορρίπτεται στο σύνολό της, εφόσον δεν κρίθηκε ότι θα μπορούσε να αποδοθεί στην αιτήτρια το καθεστώς πρόσφυγα ή το καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας.

 

Με βάση λοιπόν το σύνολο των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιον μου, καταλήγω ότι το αίτημα της αιτήτριας εξετάστηκε με επάρκεια και υπήρξε επαρκής αιτιολόγηση.  Το περιεχόμενο της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου, η οποία συμπληρώνεται από την αιτιολογημένη εισήγηση του αρμόδιου λειτουργού και στην οποία αναφέρονται οι λόγοι της απόρριψης του αιτήματος, αποκαλύπτει ότι η απόφασή τους ήταν απόλυτα ορθή και στα πλαίσια της σχετικής νομοθεσίας.

 

Η προσφυγή απορρίπτεται και η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται, με έξοδα €1000 υπέρ των καθ' ων η αίτηση, και εναντίον της αιτήτριας.

 

 

 

                                                                                         Χ. Μιχαηλίδου, Δ.Δ.Δ.Δ.