ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

Υπόθεση Αρ.: 1066/25

 

 25 Ιουνίου, 2026

 

[Κ. Κ. Κλεάνθους, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

 

Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

 

Μεταξύ:

 

D.D.P.

                                                                                                                         Αιτητού

           

  και

 

Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Προϊστάμενου της Υπηρεσίας Ασύλου

 

Καθ' ων η αίτηση

 .........

 

Ο Αιτητής είναι παρών

 

Α. Παναγή (κα), Δικηγόρος για Αιτητή

 

Γ. Ροδοθέου (κα), για τους Καθ' ων η αίτηση

 

Ρ. Ευαγγέλου (κ.), για πιστή διερμηνεία από τη γαλλική στην ελληνική και αντίστροφα

 

Α Π Ο Φ Α Σ Η

 

Κ. Κ. Κλεάνθους, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.: Ο Αιτητής με την παρούσα προσφυγή στρέφεται κατά της απόφασης των Καθ' ων η αίτηση ημερομηνίας 31.3.2025, με την οποία απορρίφθηκε το αίτημά τoυ για διεθνή προστασία, καθώς κρίθηκε ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις των άρθρων 3 και 19 των περί Προσφύγων Νόμων του 2000 έως 2023 και ζητεί τη χορήγηση σε αυτόν καθεστώτος διεθνούς προστασίας.

 Γεγονότα

1.             Τα γεγονότα της υπόθεσης έχουν ως ακολούθως: Ο Αιτητής κατάγεται από τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κογκό (στο εξής: ΛΔΚ). Περί τις 21.3.2024, ο Αιτητής υπέβαλε αίτηση διεθνούς προστασίας, αφού εισήλθε παράνομα στις μη ελεγχόμενες από την Κυβέρνηση της Δημοκρατίας περιοχές. Στις 3.4.2024, πραγματοποιήθηκε συνέντευξη του Aιτητή στο πλαίσιο διαδικασίας προσδιορισμού ηλικίας. Στις 8.5.2024, λειτουργός της Υπηρεσίας Ασύλου (στο εξής: ο λειτουργός) υπέβαλε Έκθεση προς τον Προϊστάμενο της Υπηρεσίας Ασύλου (στο εξής: o Προϊστάμενος), κατόπιν διενέργειας ιατρικών εξετάσεων, αναφορικά με τον προσδιορισμό της ηλικίας του Αιτητή, την οποία ενέκρινε ο Προϊστάμενος αυθημερόν. Την ίδια μέρα, ο Αιτητής ενημερώθηκε για την εκτίμηση ηλικίας σύμφωνα με  την απόφαση του Προϊστάμενου. Στις 2.9.2024, πραγματοποιήθηκε συνέντευξη του Αιτητή επί της αιτήσεώς του για διεθνή προστασία και στις 27.3.2025, υποβλήθηκε Έκθεση/Εισήγηση στον Προϊστάμενο  για απόρριψη της αίτησης ασύλου του Αιτητή. Στις 31.32025, ο Προϊστάμενος ενέκρινε την εισήγηση για απόρριψη της αίτησής του για διεθνή προστασία και επιστροφή στη χώρα καταγωγής του Αιτητή, απόφαση η οποία κοινοποιήθηκε στον Αιτητή στις 17.4.2025. Η τελευταία αυτή απόφαση αποτελεί το αντικείμενο της παρούσας προσφυγής.

Νομικοί Ισχυρισμοί

2.             Ο Αιτητής, δια της συνηγόρου του, κατά το στάδιο της ακροαματικής διαδικασίας, δηλώνει ότι προωθεί ως λόγους προσφυγής την έλλειψη δέουσας έρευνας και πλάνη περί τα πράγματα.

3.             Από την πλευρά τους οι Καθ' ων η αίτηση, υπεραμύνονται την ορθότητα της επίδικης απόφασης. Υποστηρίζουν ότι αυτή είναι αποτέλεσμα δέουσας έρευνας και ότι ορθώς κρίθηκε ότι δεν δικαιολογείται η υπαγωγή του Αιτητή σε καθεστώς διεθνούς προστασίας. Είναι η θέση τους ότι παρά την αποδοχή του ισχυρισμού για την κατάσταση ασφαλείας στην περιοχή καταγωγής του, εντούτοις ο Αιτητής δεν ανέφερε οποιοδήποτε προσωπική δίωξη. Παραπέμπουν τέλος στα επιμέρους ευρήματά τους κατά τη διοικητική εξέταση της αίτησης του Αιτητή.

Νομικό Πλαίσιο

4.             Η Σύμβαση περί του καθεστώτος των προσφύγων, η οποία υπογράφηκε στη Γενεύη στις 28 Ιουλίου 1951 και τέθηκε σε ισχύ στις 22 Απριλίου 1954 [Recueil des traités des Nations unies, τόμος 189, σ. 150, αριθ. 2545 (1954)], όπως συμπληρώθηκε με το Πρωτόκολλο περί του καθεστώτος των προσφύγων, το οποίο συνήφθη στη Νέα Υόρκη στις 31 Ιανουαρίου 1967 και τέθηκε σε ισχύ στις 4 Οκτωβρίου 1967 (στο εξής: Σύμβαση της Γενεύης), ορίζει, στο άρθρο 1, τμήμα Α, σημείο 2, πρώτο εδάφιο, ότι ο όρος «πρόσφυγας» εφαρμόζεται επί παντός προσώπου το οποίο, «συνεπεία δικαιολογημένου φόβου διώξεως λόγω φυλής, θρησκείας, εθνικότητος, κοινωνικής τάξεως ή πολιτικών πεποιθήσεων, ευρίσκεται εκτός της χώρας της οποίας έχει την ιθαγένεια και δεν δύναται ή, λόγω του φόβου τούτου, δεν επιθυμεί να απολαύει της προστασίας της χώρας ταύτης».

5.             Ο Κανονισμός 2 των περί της Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Διαδικαστικών Κανονισμών του 2019, ως έχουν τροποποιηθεί μέχρι και τον περί της Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας (Τροποποιητικό) (Αρ. 1) Διαδικαστικό Κανονισμό του 2026, έχει ως ακολούθως:

 «Ο Διαδικαστικός Κανονισμός του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου του 1962, και οι περί της Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου (Αρ.1) Διαδικαστικοί Κανονισμοί του 2015, τυγχάνουν εφαρμογής σε όλες τις προσφυγές που καταχωρούνται στο Διοικητικό Δικαστήριο Διεθνούς Προστασίας από 18.6.2019, με τις αναγκαίες τροποποιήσεις που αναφέρονται στη συνέχεια και κατ' ανάλογη εφαρμογή των δικονομικών κανόνων και πρακτικής που ακολουθούνται και εφαρμόζονται στις ενώπιον του Διοικητικού Δικαστηρίου προσφυγές εκτός αν ήθελε άλλως ορίσει το Δικαστήριο.».

6.             Το άρθρο 11 των περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμων του 2018 έως 2026 (στο εξής: ο περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμος) καθορίζει τη δικαιοδοσία του παρόντος Δικαστηρίου.

7.             Το άρθρο 3 των περί Προσφύγων Νόμων του 2000 έως 2025 (στο εξής: ο περί Προσφύγων Νόμος) καθορίζει τις προϋποθέσεις αναγνώρισης προσώπου ως πρόσφυγα.

8.             Το άρθρο 16 του περί Προσφύγων Νόμου ορίζει τα εξής:

«Υποχρεώσεις Αιτητή κατά την εξέταση της αίτησης και συναφής υποχρέωση αρμόδιων αρχών

16.-(1) Κατά την εξέταση της αίτησής του, ο Αιτητής οφείλει να συνεργάζεται με την Υπηρεσία Ασύλου με σκοπό την εξακρίβωση της ταυτότητάς του και των υπόλοιπων στοιχείων που αναφέρονται στην παράγραφο (α) του εδαφίου (2).

(2) Ιδίως, ο Αιτητής οφείλει-

(α) να υποβάλει το συντομότερο δυνατό όλα τα στοιχεία που απαιτούνται για την τεκμηρίωση της αίτησης, τα οποία στοιχεία συνίστανται σε δηλώσεις του Αιτητή και σε όλα τα έγγραφα που έχει ο Αιτητής στη διάθεσή του σχετικά με την ηλικία του, το προσωπικό του ιστορικό, καθώς και το ιστορικό των οικείων συγγενών του, την ταυτότητα, την ιθαγένεια, τη χώρα και το μέρος προηγούμενης διαμονής του, τις προηγούμενες αιτήσεις ασύλου, το δρομολόγιο που ακολούθησε, το δελτίο ταυτότητας και τα ταξιδιωτικά του έγγραφα και τους λόγους για τους οποίους ζητεί διεθνή προστασία∙ [...]».

9.             Το άρθρο 19 του περί Προσφύγων Νόμου προβλέπει τις περιπτώσεις, όπου χορηγείται το καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας. 

Κατάληξη

10.          Ως προς τους προωθούμενους λόγους προσφυγής, επισημαίνεται εκ προοιμίου ότι το παρόν Δικαστήριο, ως δικαστήριο ουσίας, δικάζει την ενώπιόν του προσφυγή αξιολογώντας εξ υπαρχής την αίτηση του αιτητή για διεθνή προστασία, τόσο κατά το νόμο όσο και κατ’ ουσίαν. Δεν περιορίζεται, συνεπώς, μόνο στην εξέταση της διαδικασίας και των στοιχείων κρίσης της διοικητικής αρχής που εξέδωσε την προσβαλλόμενη πράξη, αλλά εξετάζει την ουσιαστική ορθότητά της de novo και ex nunc. (Βλ. Aπόφαση του ΔΕΕ της 3ης Απριλίου 2025, C‑283/24 [Barouk], B. F. κατά Κυπριακής Δημοκρατίας, ECLI:EU:C:2025:236, απόφαση του ΔΕΕ ημερομηνίας 29 Ιουλίου 2019, Torubarov, C-556/17, EU:C:2019:626, σκέψεις 50 έως 53 (σύμφωνα με την οποία το δικαστήριο πραγματοποιεί «πλήρη και ex nunc εξέταση τόσο των πραγματικών όσο και των νομικών ζητημάτων, ιδίως, κατά περίπτωση, εξέταση των αναγκών διεθνούς προστασίας) Έφεση κατά Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Aρ. 107/2023, Δημοκρατία ν. Q.B.T., απόφαση ημερ. 11.2.2025, Έφεση κατά Απόφασης Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Αρ. 17/2021 Janelidze ν. Δημοκρατίας, απόφαση ημερ. 21.9.2021· Έφεση κατά Απόφασης Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Αρ. 35/2023 Lubangamu ν. Δημοκρατίας, απόφαση ημερ. 5.12.2024). Ο αιτητής αναμένεται να προβάλει, στο πλαίσιο της διοικητικής ή και της παρούσας δικαστικής διαδικασίας, τέτοιους συγκεκριμένους και ειδικούς ισχυρισμούς, οι οποίοι εν δυνάμει θα δικαιολογούσαν την υπαγωγή του στο καθεστώς διεθνούς προστασίας. . Η πιο πάνω ανάλυση λόγω της έκτασης της δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου καθιστά αλυσιτελή την προβολή υποπεριπτώσεων λόγων προσφυγής π.χ. έλλειψη δέουσας έρευνας και αιτιολογίας, πλάνη, ορισμένες διαδικαστικές πλημμέλειες κατά την έκδοση της επίδικης πράξης. Εν προκειμένω, ο Αιτητής εκπροσωπούμενος και δια συνηγόρου, έχει την ευκαιρία να εκθέσει τους ισχυρισμούς του και να λάβει όλα τα δέοντα δικονομικά μέσα προς τεκμηρίωσή τους [Βλ. «Εγχειρίδιο Διοικητικού Δικαίου», Επαμεινώνδας Π. Σπηλιωτόπουλος, 14^ης Έκδοση, Νομική Βιβλιοθήκη, σ. 260, υποσημ. 72, «Εισηγήσεις Διοικητικού Δικονομικού Δικαίου, Χαράλαμπος Χρυσανθάκης, 2^η Έκδοση, Νομική Βιβλιοθήκη, σελ. 247 και Π.Δ. Δαγτόγλου, (Διοικητικό Δικονομικό Δίκαιο), σελ. 552]. Ως αλυσιτελής χαρακτηρίζεται ο λόγος προσφυγής, ο οποίος ακόμα και αν γίνει δεκτός δεν πρόκειται να οδηγήσει σε ακύρωση της προσβαλλόμενης πράξης [Βλ. Η προβολή ισχυρισμών στις διοικητικές διαφορές ουσίας, Α. Αθ. Αρχοντάκη, Νομική Βιβλιοθήκη, σ. 100].

11.          Προχωρώντας στην κατ’ ουσίαν εξέταση των ισχυρισμών του Αιτητή, παρατηρείται ότι, κατά την καταγραφή της αίτησής του, ανέφερε πως οι γονείς του απεβίωσαν το προηγούμενο έτος, ήτοι το 2023, κατά τη διάρκεια συγκρούσεων μεταξύ πολιτικών κομμάτων στην περιοχή καταγωγής του. Ο ίδιος, φοβούμενος για την ασφάλειά του, κρύφτηκε σε θαμνώδη περιοχή και, λίγες ημέρες αργότερα, μετέβη στην Kinshasa, όπου απευθύνθηκε σε τοπική εκκλησία την οποία συνήθιζε να επισκέπτεται για την άσκηση των θρησκευτικών του καθηκόντων. Αφού εξήγησε στα μέλη της εκκλησίας τα γεγονότα που είχε βιώσει, πρόσωπα που ανήκαν σε αυτήν προσφέρθηκαν να τον βοηθήσουν. Ειδικότερα, μία γυναίκα ανέλαβε τα έξοδα του αεροπορικού του εισιτηρίου, με αποτέλεσμα ο Αιτητής να ταξιδέψει συνοδευόμενος από τα τρία παιδιά της εν λόγω γυναίκας προς τις μη ελεγχόμενες από την Κυπριακή Δημοκρατία περιοχές, από όπου εισήλθε παρατύπως στη Δημοκρατία, αναζητώντας ασφάλεια (βλ. ερυθρό 1 του διοικητικού φακέλου).

12.          Στις 22.3.2024 διενεργήθηκε αξιολόγηση των ειδικών αναγκών και της ευαλωτότητας του Αιτητή από αρμόδιο λειτουργό. Κατά τη συνέντευξη που πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της εν λόγω διαδικασίας, ο Αιτητής επανέλαβε ότι, μετά τον θάνατο των γονέων του, μετέβη στην Kinshasa, όπου ορισμένα πρόσωπα προσφέρθηκαν να τον βοηθήσουν.

13.         Κατά το στάδιο της συνέντευξης και αναφορικά με τα προσωπικά του στοιχεία, ο Αιτητής δήλωσε ότι γεννήθηκε στην πόλη Inongo της Επαρχίας Mai Ndombe, όπου διέμενε μέχρι την ηλικία των έξι ή επτά ετών. Ακολούθως, μετακόμισε μαζί με την οικογένειά του στην πόλη Yumbi της ίδιας επαρχίας. Ως τελευταίο τόπο συνήθους διαμονής του προσδιόρισε την περιοχή Songolo, στη συνοικία Mbele της Kinshasa, όπου διέμεινε για περίπου ένα έτος μέχρι την αναχώρησή του από τη χώρα καταγωγής του. Περαιτέρω, δήλωσε ότι είναι μάρτυρας του Ιεχωβά, ομιλεί τη γαλλική γλώσσα και την τοπική διάλεκτο Kitetela και ότι κατάγεται από την εθνοτική ομάδα Batetela. Ως προς το εκπαιδευτικό του υπόβαθρο, ανέφερε ότι διέκοψε τη φοίτησή του στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση μετά τον θάνατο των γονέων του. Επιπλέον, δήλωσε ότι είναι άγαμος, άτεκνος και μοναχοπαίδι. Αναφορικά με την πατρική του οικογένεια, επανέλαβε ότι οι γονείς του σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια εδαφικής διαμάχης μεταξύ δύο ομάδων. Ανέφερε ακόμη ότι διατηρεί επικοινωνία με φίλους που εξακολουθούν να διαμένουν στη χώρα καταγωγής του. Τέλος, ως προς την επαγγελματική του δραστηριότητα, δήλωσε ότι εργαζόταν ως μεταφορέας τσιμέντου, ενώ κατά το χρονικό διάστημα 2015–2017 απασχολήθηκε στην οικοδομή, εκτελώντας διάφορες βοηθητικές εργασίες.

14.         Ως προς τους λόγους που τον ώθησαν να εγκαταλείψει τη χώρα καταγωγής του, ο Αιτητής ανέφερε ότι στην πόλη Yumbi, όπου διέμενε, ξέσπασε ένοπλη σύγκρουση, η οποία τον ανάγκασε αρχικά να εγκαταλείψει την περιοχή και, εν συνεχεία, τη χώρα. Ειδικότερα, ισχυρίστηκε ότι οι γονείς του σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια συγκρούσεων μεταξύ δύο ομάδων, οι οποίες, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, έλαβαν χώρα τον Νοέμβριο ή τον Δεκέμβριο του 2022. Κληθείς να διευκρινίσει τα αίτια της σύγκρουσης, δήλωσε ότι δεν γνωρίζει περισσότερες λεπτομέρειες, εκτιμώντας ωστόσο ότι αυτή σχετιζόταν με πολιτικές διαφορές. Πρόσθεσε ότι κατά τη διάρκεια των επεισοδίων έχασαν τη ζωή τους και πολλοί άμαχοι. Ερωτηθείς πώς πληροφορήθηκε τον θάνατο των γονέων του, απάντησε αρχικά ότι τα πάντα καταστράφηκαν από πυρκαγιά, συμπεριλαμβανομένης της οικογενειακής τους κατοικίας. Όταν η ερώτηση επαναδιατυπώθηκε προκειμένου να διευκρινιστεί ποιος τον ενημέρωσε για τον θάνατό τους, δήλωσε ότι κανείς δεν τον ενημέρωσε. Ανέφερε, αντιθέτως, ότι η επιχείρηση των γονέων του καταστράφηκε από τη φωτιά και ότι, αναζητώντας πληροφορίες από κατοίκους της περιοχής, πληροφορήθηκε πως, μετά τα γεγονότα, οι γονείς του δεν είχαν θεαθεί ξανά.

15.         Κατά τις διευκρινιστικές ερωτήσεις, κληθείς να παράσχει περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με τα επεισόδια που, κατά τους ισχυρισμούς του, στοίχισαν τη ζωή των γονέων του, ο Αιτητής ανέφερε ότι στην επαρχία Mai-Ndombe υπήρχαν διαχρονικές διαφορές που σχετίζονταν με ζητήματα κατοχής γης και εθνοτικής καταγωγής, χωρίς, ωστόσο, να είναι σε θέση να παράσχει περαιτέρω πληροφορίες. Επανέλαβε ότι τα επεισόδια σημειώθηκαν στην πόλη Yumbi περί τον Νοέμβριο ή Δεκέμβριο του 2022 και ότι κατά τη διάρκεια αυτών έχασαν τη ζωή τους περισσότεροι από 200 πολίτες. Ερωτηθείς με ποιον τρόπο σκοτώθηκαν οι πολίτες, απάντησε ότι ορισμένοι μαχαιρώθηκαν και άλλοι ξυλοκοπήθηκαν μέχρι θανάτου, χωρίς όμως να γνωρίζει ποιες συγκεκριμένες φυλές συμμετείχαν στις συγκρούσεις. Περαιτέρω, κληθείς να εξηγήσει για ποιο λόγο αποφάσισε να εγκαταλείψει τη χώρα καταγωγής του, δεδομένου ότι κατά την παραμονή του στην Kinshasa εργαζόταν χωρίς να αντιμετωπίσει οποιοδήποτε προσωπικό περιστατικό, δήλωσε ότι η μετάβασή του στην πρωτεύουσα είχε εξαρχής ως σκοπό την αναχώρησή του από τη χώρα. Συγκεκριμένα, ανέφερε ότι απευθύνθηκε σε εκκλησία, μέσω της οποίας πληροφορήθηκε ότι θα λάμβανε βοήθεια για τη διευθέτηση του ταξιδιού του στο εξωτερικό. Ερωτηθείς, τέλος, για ποιο λόγο τα μέλη της εκκλησίας διέθεσαν σημαντικό χρηματικό ποσό προκειμένου να χρηματοδοτήσουν το ταξίδι του, μολονότι ο ίδιος δεν είχε αντιμετωπίσει προσωπικές απειλές ή άλλο περιστατικό σε βάρος του, ούτε επέλεξαν να βοηθήσουν άλλο πρόσωπο που βρισκόταν σε άμεσο κίνδυνο, απάντησε ότι βρισκόταν μόνος μετά τον θάνατο των γονέων του και ότι τα μέλη της εκκλησίας, γνωρίζοντας τα γεγονότα που είχαν λάβει χώρα στην επαρχία του, επιθυμούσαν να τον βοηθήσουν να μεταβεί στο εξωτερικό.

16.         Ακολούθως, επισημάνθηκε στον Αιτητή ότι, σύμφωνα με εξωτερικές πηγές πληροφόρησης, στην επαρχία Mai-Ndombe καταγράφηκε σοβαρό περιστατικό ασφαλείας τον Δεκέμβριο του 2018 στην πόλη Yumbi, όταν συγκρούσεις μεταξύ των κοινοτήτων Tende και Nunu είχαν ως αποτέλεσμα τον θάνατο 535 ατόμων και τον εκτοπισμό μεγάλου αριθμού κατοίκων. Επιπλέον, του επισημάνθηκε ότι, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, κατά τον Σεπτέμβριο του 2022 σημειώθηκαν επεισόδια ασφαλείας στις περιοχές Bagata και Kwamouth των επαρχιών Mai-Ndombe και Kwilu, με συνεχιζόμενες συγκρούσεις μεταξύ των εθνοτικών ομάδων Teke και Yaka, χωρίς όμως να εντοπίζονται διαθέσιμες πληροφορίες για αντίστοιχο περιστατικό που να έλαβε χώρα στην πόλη Yumbi κατά τον Νοέμβριο ή Δεκέμβριο του 2022. Κληθείς να τοποθετηθεί επί των ανωτέρω, ο Αιτητής επέμεινε ότι το περιστατικό που περιέγραψε πράγματι συνέβη και ότι ο ίδιος το βίωσε.

17.         Περαιτέρω, επισημάνθηκε στον Αιτητή ότι, μολονότι ο Αιτητής δεν προέβαλε πολιτικό προφίλ, θα ήταν εύλογο να γνωρίζει τουλάχιστον την ταυτότητα των δύο ομάδων που, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, ευθύνονταν για τον θάνατο των γονέων του και μεγάλου αριθμού άλλων πολιτών. Ο Αιτητής απάντησε ότι, παρά το γεγονός ότι τα περιστατικά συνέβησαν στην πραγματικότητα, ο ίδιος δεν γνώριζε τις εμπλεκόμενες φυλές, καθώς αυτές ήταν πολυάριθμες. Πρόσθεσε ότι γνωρίζει τα γεγονότα στα οποία αναφέρθηκε ο λειτουργός, πλην όμως το περιστατικό που ο ίδιος επικαλείται έλαβε χώρα τον Νοέμβριο ή Δεκέμβριο του 2022 και ήταν εκείνο που τον οδήγησε να εγκαταλείψει τη χώρα του.

18.         Τέλος, ερωτηθείς τι εκτιμά ότι θα του συμβεί σε περίπτωση επιστροφής στη χώρα καταγωγής του, ο Αιτητής δήλωσε ότι θα προτιμούσε ακόμη και να οδηγηθεί στη φυλακή παρά να επιστρέψει, υποστηρίζοντας ότι όσοι εγκαταλείπουν τη χώρα τους το πράττουν για λόγους ασφάλειας και προκειμένου να αποφύγουν τον θάνατο.

19.         Αξιολογώντας τις δηλώσεις του Αιτητή, οι Καθ' ων η αίτηση διέκριναν δύο ουσιώδεις ισχυρισμούς: ο πρώτος αναφορικά με τη ταυτότητα, τα προσωπικά στοιχεία/προφίλ και χώρα καταγωγής του Αιτητή και ο δεύτερος αναφορικά με τη κατάσταση ασφαλείας στη περιοχή Mai-Ndombe.

20.          Ο πρώτος ουσιώδης ισχυρισμός έγινε αποδεκτός από τους Καθ’ ων η αίτηση καθότι οι συναφείς δηλώσεις του Αιτητή υπήρξαν συνεκτικές και ακριβείς, επιβεβαιώθηκαν δε από εξωτερικές πηγές πληροφόρησης.    

21.          Ομοίως, αποδοχής έτυχε και ο δεύτερος ουσιώδης ισχυρισμός του Αιτητή, καθότι οι δηλώσεις του κρίθηκαν συνεκτικές και λεπτομερείς και ο ίδιος ήταν σε θέση να παραθέσει επαρκείς πληροφορίες σχετικά με τα όσα βίωσε αλλά και τις συνθήκες ασφάλειας στη περιοχή καταγωγής του. Αν και τα περιστατικά στα οποία αναφέρθηκε ο Αιτητής επιβεβαιώνονται από εξωτερικές πηγές πληροφόρησης, ωστόσο,  ως επισημαίνεται στην Έκθεση Εισήγησή των Καθ’ ων η αίτηση ο Αιτητής δεν επικαλέστηκε οποιαδήποτε προσωπική ή στοχευμένη δίωξη εις βάρος του, ούτε πριν ούτε μετά το θάνατο των γονιών του. Αντιθέτως, σύμφωνα με τις δηλώσεις του, η μετεγκατάστασή του στη πρωτεύουσα Kinshasa, πραγματοποιήθηκε γιατί επιθυμούσε να απομακρυνθεί από τη γενικότερη κατάσταση ανασφάλειας που επικρατούσε στη περιοχή καταγωγής του και όχι από κάποιον εξατομικευμένο κίνδυνο που αφορούσε τον ίδιο προσωπικά.   

22.          Στη βάση του συνόλου των αποδεκτών ισχυρισμών του Αιτητή και λαμβανομένων υπόψιν τόσο του προσωπικού προφίλ, όσο και των πληροφοριών από τη χώρα καταγωγής, και ειδικότερα πληροφορίες για την κατάσταση ασφαλείας στην Kinshasa, τόπο τελευταίας διαμονής του Αιτητή, όπου ο ίδιος διέμενε και εργάστηκε κατά το τελευταίο έτος πριν την αναχώρησή του από τη χώρα, αλλά και στην περιοχή Mai-Ndombe, επαρχία στην οποία ο Αιτητής διαβιούσε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του, δεν διαπιστώθηκε από τους Καθ’ ων η αίτηση η συνδρομή φόβου δίωξης ή βλάβης του Αιτητή.  

23.          Προχωρώντας στη νομική ανάλυση, διαπιστώθηκε ότι δεν προκύπτει βάσιμος και δικαιολογημένος φόβος δίωξης του Αιτητή δυνάμει του άρθρου 3 του περί Προσφύγων Νόμου, αλλά ούτε και πραγματικός κίνδυνος σοβαρής βλάβης αυτού, δυνάμει του άρθρου 19(2)(α) και (β) του περί Προσφύγων Νόμου. Στο πλαίσιο εξέτασης της υπαγωγής του Αιτητή στο άρθρο 19(2)(γ) του περί Προσφύγων Νόμου, λαμβάνοντας υπόψη το ατομικό προφίλ του Αιτητή σε συνάρτηση με επικαιροποιημένες πληροφορίες σχετικά με την κατάσταση ασφαλείας στην Kinshasa, κρίθηκε ότι αυτός δεν διατρέχει σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής του ακεραιότητας ως άμαχος, λόγω αδιάκριτης άσκησης βίας καθώς η Kinshasa δεν εμπλέκεται σε οποιαδήποτε διεθνή ή εσωτερική ένοπλη διαμάχη.

24.           Προχωρώντας το Δικαστήριο σε de novo και ex nunc εξέταση των ενώπιόν του δεδομένων, όπως υπαγορεύουν τα εδάφια (3) και (4) του άρθρου 11 του περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμου, το Δικαστήριο συντάσσεται με τη διάκριση των επιμέρους ουσιωδών ισχυρισμών του Αιτητή. Το παρόν Δικαστήριο αξιολογεί τους προβληθέντες ισχυρισμούς στην βάση των κοινώς αποδεκτών δεικτών αξιοπιστίας.^[1]

25.          Αρχικά το Δικαστήριο συντάσσεται με το εύρημα των Καθ' ων η αίτηση περί αξιοπιστίας του πρώτου ουσιώδους ισχυρισμού. Διαπιστώνεται ότι ο Αιτητής υπήρξε σαφής ως προς τα προσωπικά του στοιχεία. Η αξιοπιστία του εν λόγω ισχυρισμού εδραιώνεται περαιτέρω και από τις εξωτερικές πηγές πληροφόρησης, οι οποίες συγκεντρώνονται στο διοικητικό φάκελο.

26.          Ως προς τον δεύτερο ουσιώδη ισχυρισμό το Δικαστήριο επίσης συντάσσεται με τα ευρήματα των Καθ' ων η αίτηση και την αποδοχή του. Ειδικότερα, αναφορικά με τις δηλώσεις του Αιτητή για τη διαμάχη, τις συγκρούσεις στην επαρχία Mai-Ndombe (περιοχή καταγωγής του), λόγω φυλετικών και εδαφικών διαφορών παρατηρείται ότι υπήρξε συνεκτικός παρά το ότι δεν είχε γνώσεις λεπτομερών γεγονότων. Ωστόσο, σημειώνεται ότι πράγματι, ο Αιτητής δεν ανέφερε οποιαδήποτε προσωπική δίωξη, απειλή, παρενόχληση, στοχοποίηση ή πράξη βίας εις βάρος του, που να δικαιολογεί αναγνώριση εύλογου φόβου δίωξης. Περαιτέρω, διαπιστώνεται ότι οι δηλώσεις του Αιτητή αναφορικά με την συγκεκριμένη διαμάχη στην πόλη Yumbi, αν και χρονικά τοποθετούνται σε διαφορετική περίοδο από εκείνη κατά την οποία αυτή έλαβε χώρα, επιβεβαιώνονται από εξωτερικές πηγές, οι οποίες παρατέθηκαν από τους Καθ’ ων η αίτηση και βρίσκονται εντός του διοικητικού φακέλου.

27.          Επιπρόσθετα, το δικαστήριο ανέτρεξε σε εξωτερικές πηγές πληροφόρησης για εντοπισμό συγκρούσεων στην επαρχία Mai-Ndombe της ΛΔΚ περί το έτος 2022. Σύμφωνα με έγκυρες πηγές, τον Ιούνιο 2022, ξέσπασε σύγκρουση στην περιοχή Kwamouth της επαρχίας Mai-Ndommbe στο δυτικό τμήμα της ΛΔΚ, εξαιτίας της μακροχρόνιας διαμάχης μεταξύ των κοινοτήτων Teke και Yaka, με βασική αιτία της διαφωνίες για τα εδαφικά δικαιώματα και παραδοσιακά τέλη. Η αυτόχθονη ομάδα Teke, μέλη της οποίας θεωρούν ότι κατάγονται από τη περιοχή, και είναι παραδοσιακοί ιδιοκτήτες των χωριών της περιοχής, έχουν συγκρουστεί με τους Yaka, και άλλες εθνοτικές ομάδες που διαχρονικά εγκαταστάθηκαν στη περιοχή για να εργαστούν. Η βία επεκτάθηκε στις επαρχίες Kwango, Kwilu και Mai-Ndombe και έφτασε ακόμη και στα περίχωρα της πρωτεύουσας Kinshasa τον Δεκέμβριο του 2022. Μεταξύ Ιουνίου 2022 και Μαρτίου 2023 πολιτοφυλακές των Yaka, γνωστές ως Mobondo, πραγματοποίησαν επιδρομές σε χωριά, περισσότερα από τα οποία κατοικούνταν κυρίως από Teke στις επαρχίες της Kinshasa, Kwilu και Mai-Ndombe.[2] Από το 2024, οι συγκρούσεις έχουν κλιμακωθεί περαιτέρω, με την εμπλοκή κυβερνητικών ενόπλων δυνάμεων, γεγονός που έχει εντείνει την ανασφάλεια και έχει οδηγήσει στον εκτοπισμό χιλιάδων ανθρώπων που διαβιούν στη περιοχή.[3]

28.          Υπό το φως των ανωτέρω, ο δεύτερος ουσιώδης ισχυρισμός του Αιτητή, γίνεται αποδεκτός.

29.          Στο σημείο αυτό, το Δικαστήριο κρίνει ότι η περιοχή στην οποία ευλόγως αναμένεται να επιστρέψει ο Αιτητής είναι η πρωτεύουσα Kinshasa, καθότι εκεί εγκαταστάθηκε μετά την αποχώρησή του από την περιοχή καταγωγής του και διέμενε για περίπου ένα έτος πριν από την αναχώρησή του από τη χώρα καταγωγής του. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, μετά τον θάνατο των γονέων του μετέβη στην Kinshasa, όπου, με τη συνδρομή μελών της εκκλησίας, εξασφάλισε κατάλυμα. Επιπλέον, από το σύνολο των στοιχείων του διοικητικού φακέλου προκύπτει ότι, κατά την παραμονή του στην πρωτεύουσα, ανέπτυξε κοινωνικούς δεσμούς με μέλη της εκκλησίας, ενώ ο ίδιος δήλωσε ότι εργαζόταν καθ' όλη τη διάρκεια της εκεί διαμονής του.

30.          Προχωρώντας στην αξιολόγηση του κινδύνου που διατρέχει ο Αιτητής, στη βάση των αποδεκτών ουσιωδών ισχυρισμών, επισημαίνεται ότι ως προς τις προσωπικές περιστάσεις του, ειδικώς ως προς το θρησκευτικό του προφίλ ως μάρτυρας του Ιεχωβά, πέραν της απουσίας εκπεφρασμένου φόβου ένεκα αυτής της παραμέτρου ή άλλων συναφών προσωπικών περιστάσεων, σύμφωνα με εξωτερικές πηγές, το σύνταγμα της ΛΔΚ απαγορεύει τις θρησκευτικές διακρίσεις και προβλέπει την ελευθερία της θρησκείας και το δικαίωμα λατρείας, με την επιφύλαξη της «συμμόρφωσης με τον νόμο, τη δημόσια τάξη, την δημόσια ηθική και τα δικαιώματα των άλλων». Ορίζει δε ότι το δικαίωμα στη θρησκευτική ελευθερία δεν μπορεί να καταργηθεί ακόμη και όταν η κυβέρνηση κηρύξει κατάσταση έκτακτης ανάγκης ή πολιορκία. Σύμφωνα με έκθεση του Υπουργείου Εξωτερικών των Η.Π.Α. του 2023, σχετικά με τη θρησκευτική ελευθερία στη ΛΔΚ, οι χριστιανοί αποτελούν το 95,1% του πληθυσμού και άλλες χριστιανικές ομάδες περιλαμβάνουν τους Μάρτυρες του Ιεχωβά. Αν και καταγράφηκαν κάποιες επιθέσεις από το ISIS-DRC/ADF, αυτές αφορούσαν αδιακρίτως βία κατά πολιτών.^[4]  Ως εκ τούτου, δεν αναμένεται ευλόγως ένεκα του θρησκευτικού του προφίλ ο Αιτητής να αντιμετωπίσει κάποιο πρόβλημα.

31.           Όσον αφορά στη φυλετική του καταγωγή ως μέλος της φυλής Τetela,  σημειώνεται ότι στη ΛΔΚ εντοπίζονται περισσότερες από 200 Αφρικανικές εθνοτικές ομάδες. Οι Bantu αποτελούν την πλειοψηφία του πληθυσμού. Εισήλθαν στην επικράτεια της χώρας κατά τον 10-14^ο αιώνα και εγκαθίδρυσαν βασίλεια μετά τον 16^ο αιώνα, τα οποία ανήκαν στις ομάδες Kongo, Teke (Bateke), Luba, Pende, Yaka, Lunda, Songe,Τetela, και Kuba.[5] Οι Τetela εντοπίζονται μεταξύ του Lusambo και του άνω ποταμού Zaire στις περιοχές Sankuru και Maniema και στις επαρχίες Kasai Oriental και Kivu της ΛΔΚ∙ αριθμούν περί τους 2.275.000. [6] Δεν προκύπτει από τις διαθέσιμες εξωτερικές πηγές πληροφόρησης ότι τα μέλη της εν λόγω φυλής αποτελούν αντικείμενο συστηματικής ή στοχοποιημένης δίωξης, ούτε ο Αιτητής εξέφρασε οποιοδήποτε φόβο ένεκα αυτής του της ταυτότητας. Ως εκ τούτου δεν αναμένεται ευλόγως να αντιμετωπίσει κίνδυνο ένεκα του φυλετικού του προφίλ, ιδίως στην πρωτεύουσα Kinshasa.

32.          Ως προς την αντιμετώπιση των επαναπατρισθέντων, σύμφωνα με έκθεση του τμήματος έρευνας του Βελγικού Γραφείου του Επιτρόπου για τους Πρόσφυγες και τους Απάτριδες δεν διαπιστώνονται προβλήματα κατά τον επαναπατρισμό των πολιτών της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό στη χώρα.[7]

33.          Ακολούθως, το Δικαστήριο ανέτρεξε σε εξωτερικές πηγές πληροφόρησης σχετικά με την κατάσταση που επικρατεί στη χώρα καταγωγής του Αιτητή.

34.          Σύμφωνα με το portal “War Watch” της Ακαδημίας της Γενεύης, η ΛΔΚ εμπλέκεται σε αρκετές μη διεθνείς ένοπλες συγκρούσεις εντός των εδαφών της εναντίον ορισμένων μη κρατικών ένοπλων ομάδων, μεταξύ των οποίων οι ADF (Allied Democratic Forces), FDLR (Forces démocratiques de libération du Rwanda), CODECO (Coopérative pour le développement du Congo) και M23.^[8] Ειρηνευτική αποστολή των Ηνωμένων Εθνών (UN Organization Stabilization Mission in the Democratic Republic of the Congo- MONUSCO) υποστηρίζει τις ένοπλες δυνάμεις της ΛΔΚ^[9], και το Συμβούλιο Ασφαλείας,  με το ψήφισμά του υπ' αρ. 2765 (2024), αποφάσισε την επέκταση της εντολής της MONUSCO μέχρι τις 20.12.2025^[10]. Οι περιοχές Kivu, Kasai και Ituri είναι αυτές οι οποίες πλήττονται σε μεγαλύτερο βαθμό από τις ένοπλες συγκρούσεις, αν και η βία είναι εκτεταμένη και επηρεάζει ολόκληρη τη χώρα.^[11] Ειδικά στην Kinshasa, οι προαναφερόμενες οργανώσεις, δεν παρουσιάζονται ως δρώσες.^[12]

35.          Με βάση το τελευταίο COI Query της EUAA (2025)^[13] για την κατάσταση ασφαλείας στην Kinshasa και ειδικότερα το COI Focus του Φεβρουαρίου 2025 του CEDOCA (CGRS, Βέλγιο), αναφέρεται ότι στην Κινσάσα καταγράφηκαν κατά το 2024 περιορισμένα και σποραδικά περιστατικά ασφάλειας, όπως διαδηλώσεις, απόπειρα πραξικοπήματος, απόδραση από τη φυλακή Makala και ορισμένα επεισόδια στην αγροτική περιοχή της κοινότητας Μαλακού, τα οποία συνδέονταν με τη σύγκρουση στη γειτονική επαρχία Μάι-Ντομπέ^[14]. Στο ίδιο σημείωμα, η ίδια πηγή, με παραπομπή στο Κοινό Γραφείο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών, επισημαίνει ότι η επαρχία της Κινσάσα θεωρείται ανεπηρέαστη από ένοπλη σύγκρουση και ότι, μετά την επιδείνωση της κατάστασης ασφάλειας στα ανατολικά της χώρας το 2025, δεν αναφέρθηκαν σοβαρά περιστατικά, πέραν διαδηλώσεων κατά δυτικών πρεσβειών.^[15]

36.          Όσον αφορά στις εξελίξεις στις αρχές του 2025, το ίδιο COI Query της EUAA (2025) καταγράφει ότι τον Ιανουάριο διαδηλωτές στην Κινσάσα επιτέθηκαν σε πρεσβείες και προκάλεσαν πυρκαγιές, στο πλαίσιο διαμαρτυριών κατά της επίθεσης των ανταρτών του M23 στην ανατολική ΛΔΚ.^[16]

37.          Ως προς τον αριθμό των περιστατικών ασφαλείας στην Kinshasa, ευρύτερη περιοχή στην οποία βρίσκεται ο τόπος καταγωγής και τόπος τελευταίας συνήθους διαμονής του Αιτητή, βάσει στοιχείων από το ACLED, κατά το τελευταίο έτος (με τελευταία ενημέρωση στις 19.6.2026) καταγράφηκαν 57 περιστατικά πολιτικής βίας (“Political violence”, που περιλαμβάνει περιστατικά βίας κατά αμάχων, εκρήξεις/απομακρυσμένη βία, μάχες, εξεγέρσεις και διαμαρτυρίες), από τα οποία προκλήθηκαν 47 θάνατοι.^[17] Σημειώνεται ότι ο πληθυσμός της πρωτεύουσας Kinshasa εκτιμάται ότι ανέρχεται στα 18,552,800 (2026) κατοίκους.^[18] Τα ανωτέρω ποσοτικά και ποιοτικά δεδομένα καταδεικνύουν ότι στον τόπο καταγωγής και τελευταίας συνήθους διαμονής του Αιτητή, καίτοι παρουσιάζονται περιστατικά ασφαλείας, η ένταση και η συχνότητά τους κυμαίνεται σε χαμηλά επίπεδα.

38.          Επιπροσθέτως, στην προκειμένη περίπτωση λαμβάνοντας υπόψη και το προσωπικό προφίλ του Αιτητή, ως αυτό έγινε αποδεκτό και ειδικότερα ότι ο Αιτητής είναι ενήλικας, υγιής, χωρίς εξαρτώμενα, επαρκούς μορφωτικού επιπέδου, ικανός προς εργασία, με ικανοποιητικό υποστηρικτικό δίκτυο στη χώρα του, χωρίς οποιαδήποτε ένδειξη ευαλωτότητας ή αποδεδειγμένο περιστατικό παρελθούσας δίωξης, κρίνεται πως σε συνάρτηση με τις παρατεθείσες πληροφορίες από εξωτερικές πηγές πληροφόρησης σχετικά με την τρέχουσα κατάσταση ασφαλείας στη περιοχή τελευταίας συνήθους διαμονής του στη χώρα καταγωγής του, δεν πιθανολογείται ότι σε περίπτωση επιστροφής του εκεί, θα εκτεθεί ευλόγως σε κίνδυνο.

39.          Υπό το φως της ανωτέρω ανάλυσης κινδύνου, δεν δικαιολογείται η υπαγωγή του Αιτητή στο καθεστώς του πρόσφυγα, καθώς δεν τεκμηριώθηκε η συνδρομή βάσιμου φόβου δίωξης για τους λόγους που εξαντλητικά αναφέρονται στο άρθρο 3 του περί Προσφύγων Νόμου.

40.          Ούτε επίσης τεκμηριώνεται, η υπαγωγή του στο καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας (άρθρο 19 του περί Προσφύγων Νόμου), καθώς ο Αιτητής δεν τεκμηριώνει, αλλά και από τα ενώπιόν μου στοιχεία δεν προκύπτει ότι εάν επιστρέψει στη χώρα ιθαγένειάς του, θα αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο να υποστεί σοβαρή βλάβη.

41.          Ειδικότερα, στην προκείμενη περίπτωση από το προαναφερόμενο ιστορικό του Αιτητή δεν προκύπτει, ότι ενόψει των προσωπικών του περιστάσεων, πιθανολογείται να εκτεθεί σε κίνδυνο βλάβης συγκεκριμένης μορφής [βλ. απόφαση της 17.2.2009, C-465/07, ECLI:EU:C:2009:94, Elgafaji, σκέψη 32)], ότι αυτός διατρέχει κίνδυνο σοβαρής βλάβης, λόγω θανατικής καταδίκης ή εκτέλεσης, βασανιστηρίων, απάνθρωπης ή εξευτελιστικής μεταχείρισης ή τιμωρίας σε περίπτωση επιστροφής της στη χώρα καταγωγής της [βλ. άρθρο 19(2)(α) και (β)]. 

42.          Ούτε εξάλλου, προκύπτει ότι συντρέχει αδιακρίτως ασκούμενη βία στον τελευταίο τόπο διαμονής του Αιτητή, ο βαθμός της οποίας να είναι τόσο υψηλός, ώστε να υπάρχουν ουσιώδεις λόγοι να εκτιμηθεί ότι ο προσφεύγων, ακόμα κι αν ήθελε υποτεθεί ότι θα επιστρέψει στη συγκεκριμένη γεωγραφική περιοχή, θα αντιμετωπίσει, λόγω της παρουσίας του και μόνον στο έδαφος αυτής της περιοχής, πραγματικό κίνδυνο να εκτεθεί στην εν λόγω απειλή (βλ. άρθρο 19(2)(γ) απόφαση της 17.2.2009, C-465/07, ECLI:EU:C:2009:94  Elgafaji, σκέψη 43).

43.          Σημειώνεται συναφώς ότι «το καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας, αναγνωρίζεται σε οποιοδήποτε αιτητή, ο οποίος δεν αναγνωρίζεται ως πρόσφυγας ή σε οποιοδήποτε αιτητή του οποίου η αίτηση σαφώς δε βασίζεται σε οποιουσδήποτε από τους λόγους του εδαφίου (1) του άρθρου 3, αλλά σε σχέση με τον οποίο υπάρχουν ουσιώδεις λόγοι να πιστεύεται ότι, εάν επιστρέψει στη χώρα ιθαγένειάς του, θα αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο να υποστεί σοβαρή βλάβη και δεν είναι σε θέση ή, λόγω του κινδύνου αυτού, δεν είναι πρόθυμος, να θέσει τον εαυτό του υπό την προστασία της χώρας αυτής». Ως  «σοβαρή» ή «σοβαρή και αδικαιολόγητη βλάβη» ορίζεται δυνάμει του άρθρου 19(2)(γ) ως «σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής ακεραιότητας αμάχου, λόγω αδιάκριτης άσκησης βίας σε καταστάσεις διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης».

44.          Ως προς τον όρο διεθνής ή εσωτερική ένοπλη σύρραξη, το ΔΕΕ, διευκρίνισε ότι της έννοιας της εσωτερικής ένοπλης συρράξεως, η σημασία και το περιεχόμενο των όρων αυτών πρέπει να καθορίζονται, κατά πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, σύμφωνα με το σύνηθες νόημά τους στην καθημερινή γλώσσα, λαμβανομένου υπόψη του πλαισίου εντός του οποίου αυτοί χρησιμοποιούνται και των σκοπών που επιδιώκει η ρύθμιση στην οποία εντάσσονται (αποφάσεις της 22ας Δεκεμβρίου 2008, C‑549/07, Wallentin-Hermann, Συλλογή 2008, σ. I‑11061, σκέψη 17, και της 22ας Νοεμβρίου 2012, C‑119/12, Probst, σκέψη 20). Υπό το σύνηθες νόημά της στην καθημερινή γλώσσα, η έννοια της εσωτερικής ένοπλης συρράξεως αφορά κατάσταση στην οποία οι τακτικές δυνάμεις ενός κράτους συγκρούονται με μία ή περισσότερες ένοπλες ομάδες ή στην οποία δύο ή περισσότερες ένοπλες ομάδες συγκρούονται μεταξύ τους. (Βλ.  απόφαση της 30ής Ιανουαρίου 2014, Diakité, C-285/12, EU:C:2014:39, σκέψεις 27 και 28). Με βάση την ανωτέρω ανάλυση, δεν λαμβάνει χώρα ένοπλη σύρραξη στην Kinshasa, τόπο καταγωγής και συνήθους διαμονής του Αιτητή. Ως εκ τούτου, παρέλκει η οποιαδήποτε άλλη εξέταση των συστατικών στοιχείων της υπό εξέταση διάταξης.

45.          Ενόψει των ανωτέρω ποιοτικών και ποσοτικών χαρακτηριστικών, δεν είναι δυνατό η επικρατούσα κατάσταση στον τόπο τελευταίας συνήθους διαμονής του Αιτητή, ήτοι στην ευρύτερη επαρχία της Kinshasa, να χαρακτηριστεί ως κατάσταση αδιάκριτης βίας λόγω ένοπλης σύρραξης η οποία εξικνείται σε τέτοιο βαθμό ώστε ο Αιτητής μόνο λόγω της παρουσίας του εκεί να έρχεται αντιμέτωπος με πραγματικό κίνδυνο σοβαρής βλάβης εντός του πλαισίου του άρθρου 19(2)(γ) του περί Προσφύγων Νόμου. Περαιτέρω, ο Αιτητής δεν παρουσιάζει οποιοδήποτε στοιχείο του προφίλ το οποίο θα επέτεινε τυχόν κίνδυνο. Υπό το φως των ανωτέρω, δεν δικαιολογείται η υπαγωγή του Αιτητή στο αντίστοιχο καθεστώς.

46.          Ως προς την απόφαση επιστροφής του, από τα ενώπιόν μου στοιχεία, δεν προκύπτει οποιοδήποτε άλλο ζήτημα συναφές με την αρχή της μη επαναπροώθησης και των προϋποθέσεων έκδοσης της απόφασης επιστροφής, πέραν των όσων ήδη εξετάστηκαν και αναλύθηκαν ανωτέρω (Βλ.  απόφαση της 17^ης Οκτωβρίου 2024, υπόθεση C- 156/23 [Ararat] K, L, M, N κατά Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, ECLI:EU:C:2024:892, ιδίως σκέψεις 50 έως 51 και απόφαση της 4ης Σεπτεμβρίου 2025, υπόθεση C-313/25 PPU, GB κατά Minister van Asiel en Migratie [Adrar], ECLI:EU:C:2025:647, ιδίως σκέψεις 60 έως 66).  

Ως εκ τούτου, η παρούσα προσφυγή απορρίπτεται και η προσβαλλόμενη απόφαση τροποποιείται ως ανωτέρω, με €1000 έξοδα εναντίον του Αιτητή και υπέρ των Καθ' ων η αίτηση                         

                                   

                                                                                                Κ. Κ. Κλεάνθους, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.