ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

Υπόθεση Αρ.: 1076/2024

 

 25 Ιουνίου, 2026

 

[Κ. Κ. Κλεάνθους, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

 

Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

 

Μεταξύ:

 

F.K.T.

                                                                                                                         Αιτήτριας

           

  και

 

Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Προϊστάμενου της Υπηρεσίας Ασύλου

 

Καθ' ων η αίτηση

 .........

 

Η Αιτήτρια εμφανίζεται αυτοπροσώπως

 

Γ. Ροδοθέου (κα), για τους Καθ' ων η αίτηση

 

Ρ. Ευαγγέλου (κ.), για πιστή διερμηνεία από την ελληνική στην αγγλική και αντίστροφα

D. Methe (κ.), για πιστή διερμηνεία από λινγκάλα στην αγγλική και αντίστροφα

 

Α Π Ο Φ Α Σ Η

 

Κ. Κ. Κλεάνθους, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.: Η Αιτήτρια με την παρούσα προσφυγή στρέφεται κατά της απόφασης των Καθ' ων η αίτηση ημερομηνίας 24.2.2024, με την οποία απορρίφθηκε το αίτημά της για διεθνή προστασία, καθώς κρίθηκε ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις των άρθρων 3 και 19 των περί Προσφύγων Νόμων του 2000 έως 2023.

 Γεγονότα

1.             Τα γεγονότα της υπόθεσης έχουν ως ακολούθως: Η Αιτήτρια κατάγεται από τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κογκό (στο εξής: ΛΔΚ). Περί τις 28.7.2022, η Αιτήτρια υπέβαλε αίτηση διεθνούς προστασίας, αφού εισήλθε παράνομα στις ελεγχόμενες από την Κυβέρνηση της Δημοκρατίας περιοχές. Στις 26.1.2024, πραγματοποιήθηκε συνέντευξη στην Αιτήτρια επί της αιτήσεώς της για διεθνή προστασία και στις 14.2.2024, υποβλήθηκε Έκθεση/Εισήγηση στο Προϊστάμενο  της Υπηρεσίας Ασύλου (στο εξής: o Προϊστάμενος) για απόρριψη της αίτησης ασύλου της Αιτήτριας. Στις 24.2.2024, ο Προϊστάμενος ενέκρινε την εισήγηση για απόρριψη της αίτησής για διεθνή προστασία της Αιτήτριας και επιστροφή της στη χώρα καταγωγής της, απόφαση η οποία της κοινοποιήθηκε στις 12.3.2024. Η τελευταία αυτή απόφαση αποτελεί το αντικείμενο της παρούσας προσφυγής.

Νομικοί Ισχυρισμοί

2.             Η Αιτήτρια, στο εισαγωγικό δικόγραφο της προσφυγής της, εκφράζει με γενικούς όρους τη διαφωνία της με την επίδικη απόφαση. Περαιτέρω, στο πλαίσιο της γραπτής της αγόρευσης, προβάλλει συνοπτικώς ότι, σε περίπτωση επιστροφής της στη χώρα καταγωγής της, διατρέχει κίνδυνο λόγω των απειλών που δεχόταν από μέλη της πατρικής της οικογένειας, εξαιτίας διαφοράς σχετικά με τη διεκδίκηση οικοπέδου που είχε αφήσει ο αποβιώσας πατέρας της.

3.             Από την πλευρά τους οι Καθ' ων η αίτηση, υπεραμύνονται την ορθότητα της επίδικης απόφασης. Υποστηρίζουν ότι αυτή είναι αποτέλεσμα δέουσας έρευνας και ότι ορθώς κρίθηκε ότι δεν δικαιολογείται η υπαγωγή της Αιτήτριας σε καθεστώς διεθνούς προστασίας. Είναι η θέση τους ότι η Αιτήτρια υπήρξε αναξιόπιστη ως προς τον πυρήνα της αίτησής της. Παραπέμπουν τέλος στα επιμέρους ευρήματά τους κατά τη διοικητική εξέταση της αίτησης.

Νομικό Πλαίσιο

4.             Η Σύμβαση περί του καθεστώτος των προσφύγων, η οποία υπογράφηκε στη Γενεύη στις 28 Ιουλίου 1951 και τέθηκε σε ισχύ στις 22 Απριλίου 1954 [Recueil des traités des Nations unies, τόμος 189, σ. 150, αριθ. 2545 (1954)], όπως συμπληρώθηκε με το Πρωτόκολλο περί του καθεστώτος των προσφύγων, το οποίο συνήφθη στη Νέα Υόρκη στις 31 Ιανουαρίου 1967 και τέθηκε σε ισχύ στις 4 Οκτωβρίου 1967 (στο εξής: Σύμβαση της Γενεύης), ορίζει, στο άρθρο 1, τμήμα Α, σημείο 2, πρώτο εδάφιο, ότι ο όρος «πρόσφυγας» εφαρμόζεται επί παντός προσώπου το οποίο, «συνεπεία δικαιολογημένου φόβου διώξεως λόγω φυλής, θρησκείας, εθνικότητος, κοινωνικής τάξεως ή πολιτικών πεποιθήσεων, ευρίσκεται εκτός της χώρας της οποίας έχει την ιθαγένεια και δεν δύναται ή, λόγω του φόβου τούτου, δεν επιθυμεί να απολαύει της προστασίας της χώρας ταύτης».

5.             Ο Κανονισμός 2 των περί της Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Διαδικαστικών Κανονισμών του 2019, ως έχουν τροποποιηθεί μέχρι και τον περί της Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας (Τροποποιητικό) (Αρ. 1) Διαδικαστικό Κανονισμό του 2026, έχει ως ακολούθως:

 «Ο Διαδικαστικός Κανονισμός του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου του 1962, και οι περί της Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου (Αρ.1) Διαδικαστικοί Κανονισμοί του 2015, τυγχάνουν εφαρμογής σε όλες τις προσφυγές που καταχωρούνται στο Διοικητικό Δικαστήριο Διεθνούς Προστασίας από 18.6.2019, με τις αναγκαίες τροποποιήσεις που αναφέρονται στη συνέχεια και κατ' ανάλογη εφαρμογή των δικονομικών κανόνων και πρακτικής που ακολουθούνται και εφαρμόζονται στις ενώπιον του Διοικητικού Δικαστηρίου προσφυγές εκτός αν ήθελε άλλως ορίσει το Δικαστήριο.».

6.             Το άρθρο 11 των περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμων του 2018 έως 2026 (στο εξής: ο περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμος) καθορίζει τη δικαιοδοσία του παρόντος Δικαστηρίου.

7.             Το άρθρο 3 των περί Προσφύγων Νόμων του 2000 έως 2025 (στο εξής: ο περί Προσφύγων Νόμος) καθορίζει τις προϋποθέσεις αναγνώρισης προσώπου ως πρόσφυγα.

8.             Το άρθρο 16 του περί Προσφύγων Νόμου ορίζει τα εξής:

«Υποχρεώσεις Αιτητή κατά την εξέταση της αίτησης και συναφής υποχρέωση αρμόδιων αρχών

16.-(1) Κατά την εξέταση της αίτησής του, ο Αιτητής οφείλει να συνεργάζεται με την Υπηρεσία Ασύλου με σκοπό την εξακρίβωση της ταυτότητάς του και των υπόλοιπων στοιχείων που αναφέρονται στην παράγραφο (α) του εδαφίου (2).

(2) Ιδίως, ο Αιτητής οφείλει-

(α) να υποβάλει το συντομότερο δυνατό όλα τα στοιχεία που απαιτούνται για την τεκμηρίωση της αίτησης, τα οποία στοιχεία συνίστανται σε δηλώσεις του Αιτητή και σε όλα τα έγγραφα που έχει ο Αιτητής στη διάθεσή του σχετικά με την ηλικία του, το προσωπικό του ιστορικό, καθώς και το ιστορικό των οικείων συγγενών του, την ταυτότητα, την ιθαγένεια, τη χώρα και το μέρος προηγούμενης διαμονής του, τις προηγούμενες αιτήσεις ασύλου, το δρομολόγιο που ακολούθησε, το δελτίο ταυτότητας και τα ταξιδιωτικά του έγγραφα και τους λόγους για τους οποίους ζητεί διεθνή προστασία∙ [...]».

9.             Το άρθρο 19 του περί Προσφύγων Νόμου προβλέπει τις περιπτώσεις, όπου χορηγείται το καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας. 

Κατάληξη

10.          Επισημαίνεται εκ προοιμίου ότι το παρόν Δικαστήριο, ως δικαστήριο ουσίας, δικάζει την ενώπιόν του προσφυγή αξιολογώντας εξ υπαρχής την αίτηση του αιτητή για διεθνή προστασία, τόσο κατά το νόμο όσο και κατ’ ουσίαν. Δεν περιορίζεται, συνεπώς, μόνο στην εξέταση της διαδικασίας και των στοιχείων κρίσης της διοικητικής αρχής που εξέδωσε την προσβαλλόμενη πράξη, αλλά εξετάζει την ουσιαστική ορθότητά της de novo και ex nunc. (Βλ. Aπόφαση του ΔΕΕ της 3ης Απριλίου 2025, C‑283/24 [Barouk], B. F. κατά Κυπριακής Δημοκρατίας, ECLI:EU:C:2025:236, απόφαση του ΔΕΕ ημερομηνίας 29 Ιουλίου 2019, Torubarov, C-556/17, EU:C:2019:626, σκέψεις 50 έως 53 (σύμφωνα με την οποία το δικαστήριο πραγματοποιεί «πλήρη και ex nunc εξέταση τόσο των πραγματικών όσο και των νομικών ζητημάτων, ιδίως, κατά περίπτωση, εξέταση των αναγκών διεθνούς προστασίας) Έφεση κατά Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Aρ. 107/2023, Δημοκρατία ν. Q.B.T., απόφαση ημερ. 11.2.2025, Έφεση κατά Απόφασης Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Αρ. 17/2021 Janelidze ν. Δημοκρατίας, απόφαση ημερ. 21.9.2021· Έφεση κατά Απόφασης Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Αρ. 35/2023 Lubangamu ν. Δημοκρατίας, απόφαση ημερ. 5.12.2024). Ο εκάστοτε αιτητής αναμένεται να προβάλει, στο πλαίσιο της διοικητικής ή και της παρούσας δικαστικής διαδικασίας, τέτοιους συγκεκριμένους και ειδικούς ισχυρισμούς, οι οποίοι εν δυνάμει θα δικαιολογούσαν την υπαγωγή του στο καθεστώς διεθνούς προστασίας.

11.          Προχωρώντας στην κατ’ ουσίαν εξέταση των ισχυρισμών της Αιτήτριας, παρατηρείται ότι, κατά την καταγραφή της αίτησής της, ανέφερε πως, μετά τον θάνατο του πατέρα της, ο τελευταίος κατέλειπε ως κληρονομία ένα τεμάχιο γης, το οποίο αποτέλεσε αντικείμενο ενδοοικογενειακής διαφοράς μεταξύ της μητέρας της και της πατρικής της οικογένειας. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της, τα μέλη της οικογένειας του πατέρα της εξαπέλυσαν απειλές εναντίον της, με αποτέλεσμα η μητέρα της να αποφασίσει να τη στείλει στην Κύπρο, προκειμένου να την προστατεύσει (βλ. ερυθρό 1 του διοικητικού φακέλου).

12.          Κατά το κρίσιμο στάδιο της συνέντευξης, η Αιτήτρια δήλωσε ότι γεννήθηκε το 1995 στην Κινσάσα της ΛΔΚ, όπου και διέμενε συνήθως, και ειδικότερα στην περιοχή Matete. Δήλωσε ότι είναι χριστιανή καθολική, ανήκει στη φυλή Mulumba, έχει ολοκληρώσει τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση και ομιλεί τις γλώσσες λινγκάλα και γαλλικά. Ως προς την οικογενειακή της κατάσταση, ανέφερε ότι είναι άγαμη, δεν έχει τέκνα και είναι μοναχοπαίδι. Δήλωσε ότι ο πατέρας της απεβίωσε το 2021 λόγω ασθένειας, ενώ η μητέρα της εξακολουθεί να διαμένει στην Κινσάσα, χωρίς, ωστόσο, η ίδια να διατηρεί πλέον επικοινωνία μαζί της. Αναφορικά με το επαγγελματικό της υπόβαθρο, δήλωσε ότι εργαζόταν ως κομμώτρια στη χώρα καταγωγής της από την ηλικία των δώδεκα ετών μέχρι την αναχώρησή της από τη χώρα. Ως προς τη χρηματοδότηση του ταξιδιού της, ανέφερε ότι τα σχετικά έξοδα καλύφθηκαν από τη μητέρα της, με τη συνδρομή του αδελφού της τελευταίας.

13.          Ερωτηθείσα για τους λόγους εγκατάλειψης της χώρας καταγωγής της, η Αιτήτρια ισχυρίστηκε ότι, τρεις μήνες μετά τον θάνατο του πατέρα της, ο οποίος είχε αφήσει ως περιουσιακό στοιχείο μία οικία στην ίδια και στη μητέρα της, συγγενείς της πατρικής οικογένειας άρχισαν να τις απειλούν με σκοπό να τους αποσπάσουν την περιουσία. Ειδικότερα, κατόπιν σχετικής ερώτησης, διευκρίνισε ότι οι απειλές προέρχονταν από συγγενείς του πατέρα της, οι οποίοι απέστειλαν εναντίον της Kolunas, δηλαδή ομάδες νεαρών που δρουν βίαια στους δρόμους, προκειμένου να της επιτεθούν και να της προκαλέσουν σωματική βλάβη.

14.          Η Αιτήτρια ανέφερε ότι τα περιστατικά αυτά έλαβαν χώρα μεταξύ Φεβρουαρίου και Ιουλίου του 2022. Ερωτηθείσα πώς γνώριζε ότι οι εν λόγω επιθέσεις συνδέονταν με τους συγγενείς του πατέρα της, απάντησε ότι τόσο τα πρόσωπα που της επιτέθηκαν της ανέφεραν ότι ενεργούσαν κατ’ εντολή των συγγενών της όσο και μία θεία της, αδελφή του πατέρα της, της είχε προηγουμένως δηλώσει ότι θα έστελνε ανθρώπους να της επιτεθούν. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της, σε ένα από τα περιστατικά τραυματίστηκε και χρειάστηκε να λάβει ιατρική περίθαλψη.

15.          Περαιτέρω, υποστήριξε ότι κατήγγειλε τα περιστατικά στην αστυνομία, χωρίς όμως οι αρχές να προβούν σε οποιαδήποτε ενέργεια για την προστασία της. Ανέφερε επίσης ότι, εξαιτίας των απειλών, η μητέρα της εγκατέλειψε την πατρική οικία. Τέλος, ερωτηθείσα σχετικά με τους φόβους της σε περίπτωση επιστροφής στη χώρα καταγωγής της, δήλωσε ότι εξακολουθεί να φοβάται τους συγγενείς του πατέρα της, οι οποίοι, κατά τους ισχυρισμούς της, θα τη βλάψουν όπου και αν εγκατασταθεί στη ΛΔΚ, καθώς θα συνεχίσουν να την αναζητούν σε ολόκληρη τη χώρα.

16.          Αξιολογώντας τις δηλώσεις της Αιτήτριας, οι Καθ' ων η αίτηση διέκριναν δύο ουσιώδεις ισχυρισμούς: ο πρώτος αναφορικά με τη ταυτότητα, τα προσωπικά στοιχεία/προφίλ και χώρα καταγωγής του Αιτητή και ο δεύτερος αναφορικά με τις φερόμενες απειλές εναντίον της από την οικογένεια του πατέρα της, εξαιτίας περιουσιακών διαφορών, μετά το θάνατο του τελευταίου.

17.          Ο πρώτος ουσιώδης ισχυρισμός έγινε αποδεκτός από τους Καθ’ ων η αίτηση καθότι οι συναφείς δηλώσεις της Αιτήτριας υπήρξαν συνεκτικές και ακριβείς, επιβεβαιώθηκαν δε από εξωτερικές πηγές πληροφόρησης.    

18.          Ως προς τον δεύτερο ισχυρισμό της Αιτήτριας περί της δίωξής της και των απειλών που δέχθηκε από συγγενείς της πατρικής της οικογένειας λόγω κληρονομικής διαφοράς, οι Καθ΄’ ων η αίτηση δεν τον έκαναν αποδεκτό, κρίνοντας ότι οι δηλώσεις της στερούνταν της απαιτούμενης εσωτερικής αξιοπιστίας. Ειδικότερα, έκριναν ότι οι ισχυρισμοί της ήταν γενικοί, αόριστοι και ανεπαρκώς εξειδικευμένοι, καθώς δεν ήταν σε θέση να παράσχει συγκεκριμένες πληροφορίες ως προς την ταυτότητα των προσώπων που την απειλούσαν, τη σχέση τους με τους φερόμενους δράστες, το περιεχόμενο των απειλών, ούτε και να περιγράψει με επάρκεια τα περιστατικά που, κατά τους ισχυρισμούς της, έλαβαν χώρα κατ’ επανάληψη μεταξύ Ιανουαρίου και Ιουλίου 2022. Περαιτέρω, κρίθηκε ότι οι απαντήσεις της αναφορικά με τις προσωπικές της αντιδράσεις και τα συναισθήματά της ήταν εξίσου γενικόλογες, ενώ, παρά τις επανειλημμένες ερωτήσεις και τις ευκαιρίες που της δόθηκαν να εξειδικεύσει τους ισχυρισμούς της, δεν κατόρθωσε να παράσχει συνεκτική και λεπτομερή αφήγηση ενός συγκεκριμένου περιστατικού. Ως προς την εξωτερική αξιοπιστία, διαπιστώθηκε ότι δεν κατέστη δυνατή η ανεύρεση ανεξάρτητων πληροφοριών που να επιβεβαιώνουν τους προσωπικούς της ισχυρισμούς, με αποτέλεσμα οι Καθ’ ων η αίτηση να απορρίψουν τον δεύτερο ουσιώδη ισχυρισμό της.

19.          Στη βάση του συνόλου του μοναδικού αποδεκτού ισχυρισμού της Αιτήτριας και λαμβανομένων υπόψιν τόσο του προσωπικού προφίλ, όσο και των πληροφοριών από τη χώρα καταγωγής, και ειδικότερα πληροφορίες για την κατάσταση ασφαλείας στην Kinshasa, τόπο τελευταίας διαμονής της Αιτήτριας, δεν διαπιστώθηκε από τους Καθ’ ων η αίτηση η συνδρομή φόβου δίωξης ή βλάβης της Αιτήτριας.  

20.          Προχωρώντας στη νομική ανάλυση, διαπιστώθηκε ότι δεν προκύπτει βάσιμος και δικαιολογημένος φόβος δίωξης της Αιτήτριας δυνάμει του άρθρου 3 του περί Προσφύγων Νόμου, αλλά ούτε και πραγματικός κίνδυνος σοβαρής βλάβης αυτού, δυνάμει του άρθρου 19(2)(α) και (β) του περί Προσφύγων Νόμου. Στο πλαίσιο εξέτασης της υπαγωγής της στο άρθρο 19(2)(γ) του περί Προσφύγων Νόμου, λαμβάνοντας υπόψη το ατομικό προφίλ της σε συνάρτηση με επικαιροποιημένες πληροφορίες σχετικά με την κατάσταση ασφαλείας στην Kinshasa, κρίθηκε ότι αυτός δεν διατρέχει σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής της ακεραιότητας ως αμάχου, λόγω αδιάκριτης άσκησης βίας καθώς η Kinshasa δεν εμπλέκεται σε οποιαδήποτε διεθνή ή εσωτερική ένοπλη διαμάχη.

21.          Στο πλαίσιο της ενώπιον του Δικαστηρίου ακροαματικής διαδικασίας, η Αιτήτρια, απαντώντας σε ερωτήματα του Δικαστηρίου, ανέφερε ότι στη χώρα καταγωγής της εξακολουθεί να διαμένει η μητέρα της στην Kinshasa, πλην όμως δήλωσε ότι έχει απολέσει κάθε επικοινωνία μαζί της εδώ και αρκετά χρόνια, παρά τις προσπάθειές της να την εντοπίσει, μεταξύ άλλων μέσω της πλατφόρμας Facebook. Περαιτέρω, επιβεβαίωσε ότι η μητέρα της και ο αδελφός της τελευταίας ήταν τα πρόσωπα που χρηματοδότησαν το ταξίδι της στην Κύπρο. Ερωτηθείσα κατά πόσον θα μπορούσε να επιστρέψει στην πόλη Lubumbashi και να εργαστεί εκ νέου ως κομμώτρια, δήλωσε ότι δεν θεωρεί πως υπάρχει οποιαδήποτε περιοχή στη χώρα καταγωγής της όπου θα ήταν ασφαλής, υποστηρίζοντας ότι εξακολουθεί να κινδυνεύει από μέλη της πατρικής της οικογένειας λόγω της διαφοράς που ανέκυψε σχετικά με την πώληση της πατρικής περιουσίας. Ειδικότερα, ανέφερε ότι διαφωνούσε με την πώληση μέρους της γης του πατέρα της, ενώ ισχυρίστηκε ότι δεχόταν απειλές και ότι πρόσωπα αποστέλλονταν στον χώρο εργασίας της προκειμένου να την εκφοβίσουν. Τέλος, δήλωσε ότι επιχείρησε να επικοινωνήσει με συγγενικά της πρόσωπα, χωρίς όμως να καταφέρει να τα εντοπίσει.

22.          Προχωρώντας το Δικαστήριο σε de novo και ex nunc εξέταση των ενώπιόν του δεδομένων, όπως υπαγορεύουν τα εδάφια (3) και (4) του άρθρου 11 του περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμου, το Δικαστήριο συντάσσεται με τη διάκριση των επιμέρους ουσιωδών ισχυρισμών του Αιτητή. Το παρόν Δικαστήριο αξιολογεί τους προβληθέντες ισχυρισμούς στην βάση των κοινώς αποδεκτών δεικτών αξιοπιστίας.^[1]

23.          Αρχικά το Δικαστήριο συντάσσεται με το εύρημα των Καθ' ων η αίτηση περί αξιοπιστίας του πρώτου ουσιώδους ισχυρισμού. Διαπιστώνεται ότι η Αιτήτριας υπήρξε σαφής ως προς τα προσωπικά του στοιχεία. Η αξιοπιστία του εν λόγω ισχυρισμού εδραιώνεται περαιτέρω και από τις εξωτερικές πηγές πληροφόρησης, οι οποίες συγκεντρώνονται στο διοικητικό φάκελο.

24.          Το Δικαστήριο, αξιολογώντας το σύνολο των δηλώσεων της Αιτήτριας υπό το πρίσμα των κριτηρίων αξιολόγησης της αξιοπιστίας, συντάσσεται με τα ευρήματα των Καθ' ων η αίτηση ως προς την απόρριψη του δεύτερου ουσιώδους ισχυρισμού της περί απειλών από μέλη της πατρικής της οικογένειας λόγω κληρονομικής διαφοράς. Ειδικότερα, οι σχετικοί ισχυρισμοί της χαρακτηρίζονται από αοριστία και έλλειψη ουσιωδών λεπτομερειών, ενώ οι περιγραφές των φερόμενων απειλών και επιθέσεων παρέμειναν γενικόλογες, χωρίς την απαιτούμενη βιωματικότητα και χωρίς επαρκή εξειδίκευση των περιστάσεων υπό τις οποίες φέρονται να έλαβαν χώρα. Παρά τις επανειλημμένες ευκαιρίες που της παρασχέθηκαν κατά τη συνέντευξη να αναπτύξει τον πυρήνα των ισχυρισμών της, δεν κατόρθωσε να παραθέσει συγκεκριμένη, συνεκτική και πειστική περιγραφή των περιστατικών που, κατά τους ισχυρισμούς της, την οδήγησαν στην αναχώρησή της από τη χώρα καταγωγής της.

25.          Περαιτέρω, το Δικαστήριο κρίνει ότι ούτε οι δηλώσεις της κατά την ενώπιόν του ακροαματική διαδικασία ενίσχυσαν την αξιοπιστία του ισχυρισμού αυτού. Αντιθέτως, η Αιτήτρια δήλωσε ότι, μολονότι η μητέρα της εξακολουθεί να διαμένει στην Kinshasa και ήταν, μαζί με τον θείο της, το πρόσωπο που χρηματοδότησε την αναχώρησή της από τη χώρα, έχει απολέσει κάθε επικοινωνία τόσο με τη μητέρα της όσο και με οποιοδήποτε άλλο συγγενικό ή γνωστό της πρόσωπο εδώ και αρκετά χρόνια. Ο ισχυρισμός αυτός δεν παρίσταται ευλογοφανής. Η Αιτήτρια γεννήθηκε, μεγάλωσε και διέμενε επί σειρά ετών στην Kinshasa, όπου ολοκλήρωσε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευσή της και εργαζόταν ως κομμώτρια από νεαρή ηλικία μέχρι την αναχώρησή της από τη χώρα. Υπό τα δεδομένα αυτά, είναι εύλογο να αναμένεται ότι είχε αναπτύξει έναν ευρύτερο κοινωνικό και επαγγελματικό κύκλο, ώστε να μην καθίσταται πειστικός ο ισχυρισμός περί πλήρους αδυναμίας επικοινωνίας με οποιοδήποτε πρόσωπο στη χώρα καταγωγής της. Η διαπίστωση αυτή αποδυναμώνει περαιτέρω την αξιοπιστία των ισχυρισμών της και ενισχύει το συμπέρασμα ότι ο δεύτερος ουσιώδης ισχυρισμός δεν έχει αποδειχθεί κατά τον απαιτούμενο βαθμό. Ως προς την εξωτερική πτυχή του υπό εξέταση ισχυρισμού, η Αιτήτρια δεν έχει προσκομίσει οποιαδήποτε συναφή μαρτυρία, ενώ ένεκα των προσωπικής φύσης του, δεν παρίσταται εύλογος ο εντοπισμός εξωτερικών πηγών πληροφόρησης που να τον υποστηρίζουν. Ως εκ τούτου, ο δεύτερος ουσιώδης ισχυρισμός απορρίπτεται στο σύνολό του.

26.          Προχωρώντας στην αξιολόγηση του κινδύνου που διατρέχει η Αιτήτρια, στη βάση των αποδεκτών ουσιωδών ισχυρισμών, επισημαίνεται ότι ως προς τις προσωπικές περιστάσεις του, ειδικώς ως προς το θρησκευτικό του προφίλ ως χριστιανής, πέραν της απουσίας εκπεφρασμένου φόβου ένεκα αυτής της παραμέτρου ή άλλων συναφών προσωπικών περιστάσεων, σύμφωνα με εξωτερικές πηγές, το σύνταγμα της ΛΔΚ απαγορεύει τις θρησκευτικές διακρίσεις και προβλέπει την ελευθερία της θρησκείας και το δικαίωμα λατρείας, με την επιφύλαξη της «συμμόρφωσης με τον νόμο, τη δημόσια τάξη, την δημόσια ηθική και τα δικαιώματα των άλλων». Ορίζει δε ότι το δικαίωμα στη θρησκευτική ελευθερία δεν μπορεί να καταργηθεί ακόμη και όταν η κυβέρνηση κηρύξει κατάσταση έκτακτης ανάγκης ή πολιορκία. Σύμφωνα με έκθεση του Υπουργείου Εξωτερικών των Η.Π.Α. του 2023, σχετικά με τη θρησκευτική ελευθερία στη ΛΔΚ, οι χριστιανοί αποτελούν το 95,1% του πληθυσμού. Αν και καταγράφηκαν κάποιες επιθέσεις από το ISIS-DRC/ADF, αυτές αφορούσαν αδιακρίτως βία κατά πολιτών.^[2]  Ως εκ τούτου, δεν αναμένεται ευλόγως ένεκα του θρησκευτικού της προφίλ η Αιτήτρια να αντιμετωπίσει κάποιο πρόβλημα.

27.           Όσον αφορά στη φυλετική του καταγωγή ως μέλος της φυλής Mulumba,  σημειώνεται ότι στη ΛΔΚ εντοπίζονται περισσότερες από 200 Αφρικανικές εθνοτικές ομάδες. Οι Bantu αποτελούν την πλειοψηφία του πληθυσμού. Εισήλθαν στην επικράτεια της χώρας κατά τον 10-14^ο αιώνα και εγκαθίδρυσαν βασίλεια μετά τον 16^ο αιώνα, τα οποία ανήκαν στις ομάδες Kongo, Teke (Bateke), Luba, Pende, Yaka, Lunda, Songe,Τetela , και Kuba.[3] Οι Τetela εντοπίζονται μεταξύ του Lusambo και του άνω ποταμού Zaire στις περιοχές Sankuru και Maniema και στις επαρχιές Kasai Oriental και Kivu της ΛΔΚ∙ αριθμούν περί τους 2.275.000. [4] Δεν προκύπτει από τις διαθέσιμες εξωτερικές πηγές πληροφόρησης ότι τα μέλη της εν λόγω φυλής αποτελούν αντικείμενο συστηματικής ή στοχοποιημένης δίωξης, ούτε η Αιτήτρια εξέφρασε οποιοδήποτε φόβο ένεκα αυτής της της ταυτότητας. Ως εκ τούτου δεν αναμένεται ευλόγως να αντιμετωπίσει κίνδυνο ένεκα του φυλετικού της προφίλ, ιδίως στην πρωτεύουσα Kinshasa.

28.          Ως προς την αντιμετώπιση των επαναπατρισθέτων Σύμφωνα με έκθεση του τμήματος έρευνας του Βελγικού Γραφείου του Επιτρόπου για τους Πρόσφυγες και τους Απάτριδες δεν διαπιστώνονται προβλήματα κατά τον επαναπατρισμό των πολιτών της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό στη χώρα.[5]

29.          Ακολούθως, το Δικαστήριο ανέτρεξε σε εξωτερικές πηγές πληροφόρησης σχετικά με την κατάσταση που επικρατεί στη χώρα καταγωγής της Αιτήτριας.

30.          Σύμφωνα με το portal “War Watch” της Ακαδημίας της Γενεύης, η ΛΔΚ εμπλέκεται σε αρκετές μη διεθνείς ένοπλες συγκρούσεις εντός των εδαφών της εναντίον ορισμένων μη κρατικών ένοπλων ομάδων, μεταξύ των οποίων οι ADF (Allied Democratic Forces), FDLR (Forces démocratiques de libération du Rwanda), CODECO (Coopérative pour le développement du Congo) και M23.^[6] Ειρηνευτική αποστολή των Ηνωμένων Εθνών (UN Organization Stabilization Mission in the Democratic Republic of the Congo- MONUSCO) υποστηρίζει τις ένοπλες δυνάμεις της ΛΔΚ^[7], και το Συμβούλιο Ασφαλείας,  με το ψήφισμά του υπ' αρ. 2765 (2024), αποφάσισε την επέκταση της εντολής της MONUSCO μέχρι τις 20.12.2025^[8]. Οι περιοχές Kivu, Kasai και Ituri είναι αυτές οι οποίες πλήττονται σε μεγαλύτερο βαθμό από τις ένοπλες συγκρούσεις, αν και η βία είναι εκτεταμένη και επηρεάζει ολόκληρη τη χώρα.^[9] Ειδικά στην Kinshasa, οι προαναφερόμενες οργανώσεις, δεν παρουσιάζονται ως δρώσες.^[10]

31.          Με βάση το τελευταίο COI Query της EUAA (2025)^[11] για την κατάσταση ασφαλείας στην Kinshasa και ειδικότερα το COI Focus του Φεβρουαρίου 2025 του CEDOCA (CGRS, Βέλγιο), αναφέρεται ότι στην Κινσάσα καταγράφηκαν κατά το 2024 περιορισμένα και σποραδικά περιστατικά ασφάλειας, όπως διαδηλώσεις, απόπειρα πραξικοπήματος, απόδραση από τη φυλακή Makala και ορισμένα επεισόδια στην αγροτική περιοχή της κοινότητας Μαλακού, τα οποία συνδέονταν με τη σύγκρουση στη γειτονική επαρχία Μάι-Ντομπέ^[12]. Στο ίδιο σημείωμα, η ίδια πηγή, με παραπομπή στο Κοινό Γραφείο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών, επισημαίνει ότι η επαρχία της Κινσάσα θεωρείται ανεπηρέαστη από ένοπλη σύγκρουση και ότι, μετά την επιδείνωση της κατάστασης ασφάλειας στα ανατολικά της χώρας το 2025, δεν αναφέρθηκαν σοβαρά περιστατικά, πέραν διαδηλώσεων κατά δυτικών πρεσβειών.^[13]

32.          Όσον αφορά στις εξελίξεις στις αρχές του 2025, το ίδιο COI Query της EUAA (2025) καταγράφει ότι τον Ιανουάριο διαδηλωτές στην Κινσάσα επιτέθηκαν σε πρεσβείες και προκάλεσαν πυρκαγιές, στο πλαίσιο διαμαρτυριών κατά της επίθεσης των ανταρτών του M23 στην ανατολική ΛΔΚ.^[14]

33.          Ως προς τον αριθμό των περιστατικών ασφαλείας στην Kinshasa, ευρύτερη περιοχή στην οποία βρίσκεται ο τόπος καταγωγής και τόπος τελευταίας συνήθους διαμονής του Αιτητή, βάσει στοιχείων από το ACLED, κατά το τελευταίο έτος (με τελευταία ενημέρωση στις 19.6.2026) καταγράφηκαν 57 περιστατικά πολιτικής βίας (“Political violence”, που περιλαμβάνει περιστατικά βίας κατά αμάχων, εκρήξεις/απομακρυσμένη βία, μάχες, εξεγέρσεις και διαμαρτυρίες), από τα οποία προκλήθηκαν 47 θάνατοι.^[15] Σημειώνεται ότι ο πληθυσμός της πρωτεύουσας Kinshasa εκτιμάται ότι ανέρχεται στα 18,552,800 (2026) κατοίκους.^[16] Τα ανωτέρω ποσοτικά και ποιοτικά δεδομένα καταδεικνύουν ότι στον τόπο καταγωγής και τελευταίας συνήθους διαμονής του Αιτητή, καίτοι παρουσιάζονται περιστατικά ασφαλείας, η ένταση και η συχνότητά τους κυμαίνεται σε χαμηλά επίπεδα.

34.          Επιπροσθέτως, στην προκειμένη περίπτωση λαμβάνοντας υπόψη και το προσωπικό προφίλ της Αιτήτριας, ως αυτό έγινε αποδεκτό και ειδικότερα ότι η Αιτήτρια είναι ενήλικας, υγιής, χωρίς εξαρτώμενα, επαρκούς μορφωτικού επιπέδου, με εργασιακή πείρα στη χώρα της, ικανή προς εργασία, με ευλόγως αναμενόμενο κοινωνικό δίκτυο στη χώρα του, χωρίς οποιαδήποτε ένδειξη ευαλωτότητας ή αποδεδειγμένο περιστατικό παρελθούσας δίωξης, κρίνεται πως σε συνάρτηση με τις παρατεθείσες πληροφορίες από εξωτερικές πηγές πληροφόρησης σχετικά με την τρέχουσα κατάσταση ασφαλείας στη περιοχή τελευταίας συνήθους διαμονής του στη χώρα καταγωγής του, δεν πιθανολογείται ότι σε περίπτωση επιστροφής του εκεί, θα εκτεθεί ευλόγως σε κίνδυνο.

35.          Το ανωτέρω συμπέρασμα δεν αναιρείται από τις πληροφορίες από εξωτερικές πηγές πληροφόρησης, οι οποίες καταδεικνύουν ότι οι γυναίκες στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό ενδέχεται να αντιμετωπίζουν αυξημένες προκλήσεις και κινδύνους.

36.          Κατόπιν έρευνας του Δικαστηρίου ως προς την κατάσταση που επικρατεί στη ΛΔΚ, ιδίως ως προς τις γυναίκες που τελούν υπό παρόμοιες ατομικές περιστάσεις με την Αιτήτρια, ήτοι ανύπαντρες γυναίκες, οι οποίες στερούνται καταρχήν ανδρικού υποστηρικτικού δικτύου επισημαίνονται τα κάτωθι:

37.          Έκθεση του Υπουργείου Εξωτερικών του Ηνωμένου Βασιλείου αναφέρει ότι η κοινωνία στη ΛΔΚ είναι πατριαρχική, γεγονός το οποίο έχει εδραιώσει την ανισότητα ανάμεσα στα φύλα, τις διακρίσεις κατά των γυναικών, καθώς και την αποδοχή της σεξουαλικής βίας ως φυσιολογικής. Αναφέρεται επίσης πως οι μονήρεις γυναίκες ή γυναίκες επικεφαλής των νοικοκυριών στη χώρα πιθανόν να βρίσκονται σε μεγαλύτερο ρίσκο διακρίσεων. Οι ανύπανδρες γυναίκες χωρίς οικογένεια ή κοινωνικό δίκτυο θεωρούνται ιδιαίτερα ευάλωτες. Η προστασία που παρέχεται στις γυναίκες δεν είναι επαρκής ούτε αποτελεσματική, καθότι αντιμετωπίζουν δυσκολίες πρόσβασης σε νομικές υπηρεσίες, ενώ οι αστυνομικές αρχές χαρακτηρίζονται από διαφθορά και προκαταλήψεις λόγω των βαθιά εδραιωμένων πατριαρχικών αντιλήψεων.[17]

38.          Αναφορικά με τη δυνατότητα πρόσβασης σε στέγη, σε συλλογή πληροφοριών της EUAA ως απάντηση σε COI query που δημοσιεύτηκε τον Αύγουστο του 2023, αναφέρεται ότι σύμφωνα με εκπρόσωπο της Afia Mama, μιας ΜΚΟ με έδρα τη ΛΔΚ, οι γυναίκες στερούνται πόρων για να έχουν πρόσβαση σε στέγαση και, ιδίως, οι γυναίκες χωρίς ακαδημαϊκό πτυχίο.[18] Σύμφωνα με την ίδια πηγή, για τις γυναίκες αυτές οι επιλογές στέγασης περιορίζονται στο να ζουν σε οικογενειακά σπίτια, να μοιράζονται το ίδιο δωμάτιο με πολλά άτομα, ή σε προσωρινά καταφύγια ή παράγκες, και ότι ορισμένες ανύπανδρες γυναίκες μπορεί να πέσουν θύματα εμπορίας προσώπων, σεξουαλικής εκμετάλλευσης και πορνείας εάν δεν μπορούν να βρουν στέγη. Παλαιότερη πηγή στην οποία παραπέμπει η ανωτέρω συλλογή πληροφοριών είχε αναφέρει ότι «η κοινωνική στέγαση δεν είναι διαθέσιμη για τις γυναίκες που ζουν μόνες τους, αλλά προορίζεται για άτομα με πολιτική ή κοινωνική υποστήριξη».[19]

39.          Στην ετήσια έκθεση του Υπουργείου Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών (USDOS) για τις πρακτικές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, που καλύπτει το 2023, αναφέρθηκε ότι οι γυναίκες αντιμετώπιζαν οικονομικές διακρίσεις στη ΛΔΚ. Ο νόμος επιτρέπει στις γυναίκες να συμμετέχουν σε οικονομικούς τομείς χωρίς την έγκριση ανδρών συγγενών τους, προβλέπει φροντίδα για τη μητρότητα, απαγορεύει τις ανισότητες που συνδέονται με την καταβολή προίκας και καθορίζει πρόστιμα και άλλες κυρώσεις για όσους ασκούν διακριτική μεταχείριση ή ασκούν βία λόγω φύλου. Η κυβέρνηση ωστόσο δεν εφάρμοσε αποτελεσματικά τον νόμο. Οι γυναίκες βίωσαν οικονομικές διακρίσεις και υπήρχαν νομικοί περιορισμοί για τις γυναίκες στην απασχόληση.[20]

40.          Ως προς την πρόσβαση γυναικών μόνων χωρίς υποστηρικτικό δίκτυο σε υπηρεσίες υγείας, η συλλογή πληροφοριών της EUAA ως απάντηση σε COI query που δημοσιεύτηκε τον Αύγουστο του 2023 αναφέρει ότι οι γυναίκες χωρίς κοινωνικό δίκτυο στην Kinshasa θα αντιμετώπιζαν δυσκολίες στην πρόσβαση σε υγειονομική περίθαλψη, συμπεριλαμβανομένης της αναπαραγωγικής υγείας και της θεραπείας για τον HIV, λόγω στιγματισμού.[21]

41.          Έκθεση της Αυστριακής ACCORD του Νοεμβρίου του 2020 αναφέρει ότι στη ΛΔΚ, μια από τις χώρες με τη χαμηλότερη κατάταξη στον δείκτη ανθρώπινης ανάπτυξης, οι γυναίκες είναι σαφώς αντικείμενο διακρίσεων. Ήδη ευάλωτη ως γυναίκα, μια μόνη γυναίκα χωρίς οικογένεια ή κοινωνικό δίκτυο είναι ακόμη πιο ευάλωτη εάν δεν έχει οικονομικά μέσα.[22]

42.          Σε συνέντευξη μέσω zoom με τον José Bazonzi, από το University of Kinshasa, UNIKIN με την Υπηρεσία Μετανάστευσης της Δανίας σημειώνεται σε έκθεση του Οκτωβρίου του 2022 ως προς την κατάσταση για τους ανθρώπους στην Kinshasa χωρίς κοινωνικό δίκτυο, ότι «ένα άτομο χωρίς κοινωνικό δίκτυο στην Kinshasa θα έχει σοβαρές δυσκολίες προσαρμογής και ενσωμάτωσης, γιατί χωρίς την οικογένεια και χωρίς διασυνδέσεις με την Εκκλησία, το άτομο θα νιώθει εγκαταλελειμμένο επειδή στη ΛΔΚ η κοινωνική βοήθεια που παρέχεται από το κράτος δεν λειτουργεί σωστά. Υπάρχει σχεδόν ένα κενό εδώ, και αυτό ισχύει και για τους ανθρώπους που έρχονται από μακριά για να εγκατασταθούν στην πρωτεύουσα, καθώς και για τους ανθρώπους εκεί. Οι υπηρεσίες κοινωνικής πρόνοιας υπάρχουν αλλά δεν είναι στο ύψος των καθηκόντων τους. Ένα τέτοιο άτομο αντιμετωπίζει πρώτα τα προβλήματα της στέγασης, πρόσβασης σε εργασία και μετά (σ.σ. αντιμετωπίζει) το πρόβλημα των πόρων. Επιπλέον, το άτομο θα έχει προβλήματα με την διασφάλιση των απαραίτητων ως προς το ζην και την πρόσβαση σε υγειονομική περίθαλψη σε περίπτωση ασθένειας. Στη ΛΔΚ, η οικογένεια και η εκκλησία αποτελούν ή πρακτικά παίζουν τον ρόλο της άτυπης κοινωνικής ασφάλισης. Ίσως πρέπει επίσης να αναφέρουμε εδώ τις ρίζες της ανεργίας των νέων και της αστικής ληστείας (συμμοριών) και του εγκλήματος, γνωστές στην Kinshasa ως "Kuluna": πολλοί νέοι, χωρίς δουλειά, συχνά υπό την επήρεια ναρκωτικών, επιδίδονται σε κατακριτέες πράξεις... Έτσι, ο κίνδυνος είναι πολύ υψηλός για ένα άτομο χωρίς υποστήριξη, να τολμήσει να εγκατασταθεί στην Kinshasa, εξαιτίας της αστικής ληστείας και της οικονομικής ανέχειας».[23]

43.           Αναφορικά με την πρόσβαση στην εργασία η συλλογή πληροφοριών του Συμβουλίου για τη Μετανάστευση και τους Πρόσφυγες του Καναδά παραπέμπει σε πηγές οι οποίες αναφέρουν ότι οι γυναίκες στην Kinshasa στρέφονται προς το άτυπο εμπόριο για να διασφαλίσουν την επιβίωσή τους. Ένα άρθρο στη L' Avenir,[24] μιας καθημερινής εφημερίδας της Kinshasa, σχετικά με τις ανάγκες των ανύπαντρων γυναικών στο νοικοκυριό, αναφέρει: [μετάφραση] «Αυτές οι γυναίκες χρησιμοποιούν διάφορες τακτικές για να επιβιώσουν. Μερικές ασχολούνται με μικρές επιχειρήσεις, όπως η πώληση ψωμιού, το πλέξιμο των μαλλιών, το ράψιμο και ακόμη και η πορνεία» και «αδράχνουν κάθε ευκαιρία που προκύπτει στο δρόμο τους, δηλαδή ως 'nounou' (υπηρέτρια ή οικονόμος) προκειμένου να φροντίσουν το σπίτι τους».[25] Πολλές γυναίκες από τη ΛΔΚ ανέλαβαν το ρόλο του κύριου παρόχου για τις οικογένειές τους. Εργάζονται συχνά σε χαμηλά αμειβόμενες και σωματικά απαιτητικές θέσεις εργασίας και πλήττονται δυσανάλογα από τη φτώχεια. Σύμφωνα με το UNDP (2017), η συμμετοχή των γυναικών στην αγορά εργασίας είναι 61.2% σε σύγκριση με 69.1% για τους άνδρες.[26]

44.           Από τις ανωτέρω πληροφορίες προκύπτει πως οι γυναίκες στη ΛΔΚ αφενός υφίστανται διακριτική μεταχείριση και βρίσκονται σε υποδεέστερη θέση σε σχέση με τους άντρες, αφετέρου είναι ευάλωτες σε επιθέσεις σωματικής και σεξουαλικής βίας ένεκα των βαθιά εδραιωμένων πατριαρχικών αντιλήψεων και παραδοσιακών κανόνων που επικρατούν σε όλες τις πτυχές της ζωής στη χώρα, κατά τους οποίους η ταυτότητα μιας γυναίκας ορίζεται από την ύπαρξη οικογένειας και ανδρικού υποστηρικτικού δικτύου. Ειδικότερα, οι ανύπανδρες γυναίκες επικεφαλής νοικοκυριού όπως η Αιτήτρια, χωρίς οικογένεια, χωρίς περιουσία και χωρίς ανδρικό υποστηρικτικό δίκτυο στη ΛΔΚ αντιμετωπίζουν σημαντικούς περιορισμούς στην πρόσβαση στην εργασία, στη στέγαση, στη δικαιοσύνη και στην κατοχή περιουσίας, ενώ συχνά προσφεύγουν στην πορνεία προκειμένου να εξεύρουν στέγαση ή να αποκτήσουν εισόδημα για τις οικογένειές τους.

45.          Κατόπιν εξειδικευμένης έρευνας στην οποία προέβη το Δικαστήριο σχετικά με τη στήριξη που μπορούν να παρέχουν οι εκκλησίες στη ΛΔΚ διαπιστώθηκαν τα ακόλουθα. Έκθεση του Bertelsmann Stiftung (2024) για τη ΛΔΚ αναφέρει ότι οι χριστιανικές εκκλησίες και ιδιαίτερα η Καθολική Εκκλησία, η οποία παραμένει η μεγαλύτερη σε μέλη, ασκούν σημαντική κοινωνική επιρροή μέσω της παροχής εκπαιδευτικών και υγειονομικών υπηρεσιών.[27] Στην ίδια έκθεση, στο κομμάτι για την κοινωνικοοικονομική ανάπτυξη, καταγράφεται ότι η ΛΔΚ συνεχίζει να υποφέρει από κοινωνικές και οικονομικές ανισότητες, κυρίως λόγω της ανικανότητας των δομών διακυβέρνησης, μιας βαθιά ριζωμένης κουλτούρας διαφθοράς και της έλλειψης κατάλληλων μέτρων οικονομικής μεταρρύθμισης. Συναφώς επισημαίνεται ότι για πολλούς Κονγκολέζους, η επιβίωση εξασφαλίζεται μέσω της γεωργίας αυτοκατανάλωσης και του άτυπου μικρεμπορίου, ενώ επίσης καταγράφεται ότι οι εκκλησίες και τα μέλη της οικογένειας παρέχουν συχνά κοινωνική βοήθεια.[28]

46.          Όπως αναφέρθηκε και ανωτέρω, σύμφωνα με τον καθηγητή κοινωνιολογίας του πανεπιστημίου της Kinshasa (UNIKIN) José M. Bazonzi, ο οποίος παρείχε πληροφορίες στη Δανέζικη Μεταναστευτική Υπηρεσία τον Αύγουστο του 2022, «πέρα από την οικογένεια, ένα ακόμα κοινωνικό δίκτυο, που διαδραματίζει πολύ σημαντικό ρόλο στην ένταξη ενός ατόμου είναι η εκκλησία». Ο ίδιος καθηγητής σε άλλο σημείο της συνέντευξης του επισημαίνει ότι «(έ)να άτομο χωρίς κοινωνικό δίκτυο στην Kinshasa θα αντιμετωπίσει σοβαρές δυσκολίες στην προσαρμογή και ένταξή του, διότι χωρίς την οικογένεια και χωρίς δεσμούς με την Εκκλησία, το άτομο θα είναι λίγο σαν να έχει εγκαταλειφθεί, καθώς στη ΛΔK η κοινωνική βοήθεια που παρέχει το κράτος δεν λειτουργεί σωστά (.) Ένα τέτοιο άτομο αντιμετωπίζει πρώτα προβλήματα στέγασης, στη συνέχεια προβλήματα εργασίας και ακολούθως το πρόβλημα της εξεύρεσης πόρων. Επιπλέον, το άτομο θα έχει δυσκολίες όσον αφορά την τροφή και την πρόσβαση σε υγειονομική περίθαλψη σε περίπτωση ασθένειας. Στη ΛΔK, η οικογένεια και η εκκλησία αποτελούν ή ουσιαστικά παίζουν τον ρόλο της άτυπης κοινωνικής ασφάλειας».[29]

47.            Οι εκκλησίες αποτελούν μια άλλη μορφή κοινότητας και συχνά συγκεντρώνουν χρήματα για τα φτωχότερα μέλη της κοινότητας, καθώς και για τα θύματα καταστροφών. Σύμφωνα με τον καθηγητή Bazonzi, οι εκκλησίες μπορούν να παρέχουν βοήθεια υπό μορφή τροφίμων και ενδυμάτων και σε σπάνιες περιπτώσεις, στέγαση σε εκκλησίες ή σχολεία.[30]

48.          Σε COI Query της EUAA (2023) αναφορικά με την κατάσταση των γυναικών χωρίς υποστηρικτικό δίκτυο στη Kinshasa, καταγράφεται ότι σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Εργασίας (ILO- International Labour Organisation) οι ΜΚΟ και οι εκκλησίες ανήκουν στους φορείς που παρέχουν κοινωνική βοήθεια σε ευάλωτα άτομα.[31] 

49.          Παρά τις διαπιστώσεις που απορρέουν από τις εξωτερικές πηγές αναφορικά με τις δυσχέρειες που αντιμετωπίζουν οι ανύπαντρες γυναίκες χωρίς οικογενειακό ή κοινωνικό υποστηρικτικό δίκτυο στη ΛΔΚ, το Δικαστήριο οφείλει να προβεί σε εξατομικευμένη αξιολόγηση της περίπτωσης της Αιτήτριας. Στην προκειμένη περίπτωση, Η Αιτήτρια είναι ενήλικη, υγιής γυναίκα, χωρίς εξαρτώμενα πρόσωπα, η οποία γεννήθηκε, μεγάλωσε και διέμενε επί σειρά ετών στην Kinshasa, διαθέτει δευτεροβάθμια εκπαίδευση και πολυετή εργασιακή πείρα ως κομμώτρια, καθώς και της διαπίστωσης ότι δεν απέδειξε πως υπήρξε στο παρελθόν θύμα δίωξης ή άλλης σοβαρής βλάβης. Περαιτέρω, ως καθολική χριστιανή, δύναται να έχει πρόσβαση στις δομές αλληλεγγύης και υποστήριξης που, σύμφωνα με τις εξωτερικές πηγές, παρέχονται από τις εκκλησίες και διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην κοινωνική ένταξη και υποστήριξη ευάλωτων ατόμων στη ΛΔΚ. Υπό τα δεδομένα αυτά, αξιολογώντας τις προσωπικές περιστάσεις της σε συνδυασμό με τις διαθέσιμες πληροφορίες για τη χώρα καταγωγής, το Δικαστήριο κρίνει ότι δεν στοιχειοθετείται πραγματικός κίνδυνος να περιέλθει σε κατάσταση τέτοιας σοβαρής στέρησης ή ευαλωτότητας που να συνιστά σοβαρή βλάβη

50.          Υπό το φως της ανωτέρω ανάλυσης κινδύνου, δεν δικαιολογείται η υπαγωγή της Αιτήτριας στο καθεστώς του πρόσφυγα, καθώς δεν τεκμηριώθηκε η συνδρομή βάσιμου φόβου δίωξης για τους λόγους που εξαντλητικά αναφέρονται στο άρθρο 3 του περί Προσφύγων Νόμου.

51.          Ούτε επίσης τεκμηριώνεται, η υπαγωγή της στο καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας (άρθρο 19 του περί Προσφύγων Νόμου), καθώς η Αιτήτρια δεν τεκμηριώνει, αλλά και από τα ενώπιόν μου στοιχεία δεν προκύπτει ότι εάν επιστρέψει στη χώρα ιθαγένειάς της, θα αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο να υποστεί σοβαρή βλάβη.

52.          Ειδικότερα, στην προκείμενη περίπτωση από το προαναφερόμενο ιστορικό της Αιτήτριας δεν προκύπτει, ότι ενόψει των προσωπικών του περιστάσεων, πιθανολογείται να εκτεθεί σε κίνδυνο βλάβης συγκεκριμένης μορφής [βλ. απόφαση της 17.2.2009, C-465/07, ECLI:EU:C:2009:94, Elgafaji, σκέψη 32)], ότι αυτός διατρέχει κίνδυνο σοβαρής βλάβης, λόγω θανατικής καταδίκης ή εκτέλεσης, βασανιστηρίων, απάνθρωπης ή εξευτελιστικής μεταχείρισης ή τιμωρίας σε περίπτωση επιστροφής της στη χώρα καταγωγής της [βλ. άρθρο 19(2)(α) και (β)]. 

53.          Ούτε εξάλλου, προκύπτει ότι συντρέχει αδιακρίτως ασκούμενη βία στον τελευταίο τόπο διαμονής της Αιτήτριας, ο βαθμός της οποίας να είναι τόσο υψηλός, ώστε να υπάρχουν ουσιώδεις λόγοι να εκτιμηθεί ότι αυτή, ακόμα κι αν ήθελε υποτεθεί ότι θα επιστρέψει στη συγκεκριμένη γεωγραφική περιοχή, θα αντιμετωπίσει, λόγω της παρουσίας του και μόνον στο έδαφος αυτής της περιοχής, πραγματικό κίνδυνο να εκτεθεί στην εν λόγω απειλή (βλ. άρθρο 19(2)(γ) απόφαση της 17.2.2009, C-465/07, ECLI:EU:C:2009:94  Elgafaji, σκέψη 43).

54.          Σημειώνεται συναφώς ότι «το καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας, αναγνωρίζεται σε οποιοδήποτε αιτητή, ο οποίος δεν αναγνωρίζεται ως πρόσφυγας ή σε οποιοδήποτε αιτητή του οποίου η αίτηση σαφώς δε βασίζεται σε οποιουσδήποτε από τους λόγους του εδαφίου (1) του άρθρου 3, αλλά σε σχέση με τον οποίο υπάρχουν ουσιώδεις λόγοι να πιστεύεται ότι, εάν επιστρέψει στη χώρα ιθαγένειάς του, θα αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο να υποστεί σοβαρή βλάβη και δεν είναι σε θέση ή, λόγω του κινδύνου αυτού, δεν είναι πρόθυμος, να θέσει τον εαυτό του υπό την προστασία της χώρας αυτής». Ως  «σοβαρή» ή «σοβαρή και αδικαιολόγητη βλάβη» ορίζεται δυνάμει του άρθρου 19(2)(γ) ως «σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής ακεραιότητας αμάχου, λόγω αδιάκριτης άσκησης βίας σε καταστάσεις διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης».

55.          Ως προς τον όρο διεθνής ή εσωτερική ένοπλη σύρραξη, το ΔΕΕ, διευκρίνισε ότι της έννοιας της εσωτερικής ένοπλης συρράξεως, η σημασία και το περιεχόμενο των όρων αυτών πρέπει να καθορίζονται, κατά πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, σύμφωνα με το σύνηθες νόημά τους στην καθημερινή γλώσσα, λαμβανομένου υπόψη του πλαισίου εντός του οποίου αυτοί χρησιμοποιούνται και των σκοπών που επιδιώκει η ρύθμιση στην οποία εντάσσονται (αποφάσεις της 22ας Δεκεμβρίου 2008, C‑549/07, Wallentin-Hermann, Συλλογή 2008, σ. I‑11061, σκέψη 17, και της 22ας Νοεμβρίου 2012, C‑119/12, Probst, σκέψη 20). Υπό το σύνηθες νόημά της στην καθημερινή γλώσσα, η έννοια της εσωτερικής ένοπλης συρράξεως αφορά κατάσταση στην οποία οι τακτικές δυνάμεις ενός κράτους συγκρούονται με μία ή περισσότερες ένοπλες ομάδες ή στην οποία δύο ή περισσότερες ένοπλες ομάδες συγκρούονται μεταξύ τους. (Βλ.  απόφαση της 30ής Ιανουαρίου 2014, Diakité, C-285/12, EU:C:2014:39, σκέψεις 27 και 28). Με βάση την ανωτέρω ανάλυση, δεν λαμβάνει χώρα ένοπλη σύρραξη στην Kinshasa, τόπο καταγωγής και συνήθους διαμονής της Αιτήτριας. Ως εκ τούτου, παρέλκει η οποιαδήποτε άλλη εξέταση των συστατικών στοιχείων της υπό εξέταση διάταξης.

56.          Ενόψει των ανωτέρω ποιοτικών και ποσοτικών χαρακτηριστικών, δεν είναι δυνατό η επικρατούσα κατάσταση στον τόπο τελευταίας συνήθους διαμονής της Αιτήτριας, ήτοι στην ευρύτερη επαρχία της Kinshasa, να χαρακτηριστεί ως κατάσταση αδιάκριτης βίας λόγω ένοπλης σύρραξης η οποία εξικνείται σε τέτοιο βαθμό ώστε η Αιτήτρια μόνο λόγω της παρουσίας του εκεί να έρχεται αντιμέτωπος με πραγματικό κίνδυνο σοβαρής βλάβης εντός του πλαισίου του άρθρου 19(2)(γ) του περί Προσφύγων Νόμου. Περαιτέρω, η Αιτήτρια δεν παρουσιάζει οποιοδήποτε στοιχείο του προφίλ της το οποίο θα επέτεινε τυχόν κίνδυνο. Υπό το φως των ανωτέρω, δεν δικαιολογείται η υπαγωγή της Αιτήτριας στο αντίστοιχο καθεστώς.

57.          Ως προς την απόφαση επιστροφής της, από τα ενώπιόν μου στοιχεία, δεν προκύπτει οποιοδήποτε άλλο ζήτημα συναφές με την αρχή της μη επαναπροώθησης και των προϋποθέσεων έκδοσης της απόφασης επιστροφής, πέραν των όσων ήδη εξετάστηκαν και αναλύθηκαν ανωτέρω (Βλ. απόφαση της 17^ης Οκτωβρίου 2024, υπόθεση C- 156/23 [Ararat] K, L, M, N κατά Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, ECLI:EU:C:2024:892, ιδίως σκέψεις 50 έως 51 και απόφαση της 4ης Σεπτεμβρίου 2025, υπόθεση C-313/25 PPU, GB κατά Minister van Asiel en Migratie [Adrar], ECLI:EU:C:2025:647, ιδίως σκέψεις 60 έως 66).

Ως εκ τούτου, η παρούσα προσφυγή απορρίπτεται και η προσβαλλόμενη απόφαση τροποποιείται ως ανωτέρω, με €300 έξοδα εναντίον της Αιτήτριας και υπέρ των Καθ' ων η αίτηση                                  

                                                           

                                                                                                Κ. Κ. Κλεάνθους, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.