ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

Υπόθ. Αρ.: 2374/25

 

05 Ιουνίου, 2026

[Μ. ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

Μεταξύ:

J.T.B., εκ Κογκό

Αιτητής

-και-

 

Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Διευθυντή ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ΑΣΥΛΟΥ

Καθ' ων η Αίτηση

Εμφανίσεις:

Γ. Καρατσιόλη (κα) για Ν. Α. Λοΐζου και Χ. Γ. Χριστούδια, Δικηγόροι για τον Αιτητή.

Λ. Βελίκοβα (κα), Δικηγόρος για τους Καθ' ων η Αίτηση.

 

Α Π Ο Φ Α Σ Η

Με την παρούσα προσφυγή ο Αιτητής προσβάλλει την απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου, επιστολής ημερομηνίας 27/08/25, με την οποία απορρίφθηκε το αίτημα του για παραχώρηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας, ως άκυρη, αντισυνταγματική, παράνομη και στερημένη οποιουδήποτε νόμιμου αποτελέσματος.

 

ΓΕΓΟΝΟΤΑ

Ο Αιτητής υπέβαλε αίτηση για διεθνή προστασία στις 02/09/21, στις 24/05/24 πραγματοποιήθηκε συνέντευξη του και ετοιμάστηκε έκθεση/εισήγηση ημερομηνίας 04/08/25. Ο εξουσιοδοτημένος από τον Υπουργό Εσωτερικών αρμόδιος λειτουργός ενέκρινε την έκθεση/εισήγηση και αποφάσισε την απόρριψη της αίτησης στις 11/08/25, απόφαση που αποτελεί και το αντικείμενο της παρούσας προσφυγής.

 

ΝΟΜΙΚΟΙ ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΙ

Κατά την ενώπιον μου διαδικασία η δικηγόρος για τον Αιτητή περιορίστηκε στο να αναφέρει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση θα πρέπει να ακυρωθεί λόγω έλλειψης δέουσας έρευνας και αιτιολογίας της προσβαλλόμενης πράξης, απέσυρε δε τους υπόλοιπους λόγους ακύρωσης.

 

Οι Καθ' ων η Αίτηση μέσω της Γραπτής τους Αγόρευσης υποστήριξαν ότι δεν αιτιολογούνται νομικοί λόγοι ακύρωσης, υιοθέτησαν το περιεχόμενο της Ένστασης και Έκθεσης/Εισήγησης του λειτουργού και απάντησαν ότι η προσβαλλόμενη πράξη είναι αιτιολογημένη και αποτέλεσμα δέουσας έρευνας.

 

ΚΑΤΑΛΗΞΗ

Ο μοναδικός λόγος ακύρωσης που προωθήθηκε μέσω Γραπτής Αγόρευσης και υιοθετήθηκε στα πλαίσια ακροαματικής διαδικασίας (εφόσον δεν αναπτύσσονται λόγοι ακύρωσης αναφορικά με μη δέουσα έρευνα) ήτο για ανεπαρκή αιτιολογία της προσβαλλόμενης πράξης. Από την έκθεση/εισήγηση προκύπτει ότι τα προσωπικά στοιχεία, το προφίλ του Αιτητή καθώς και ο τόπος καταγωγής και συνήθους διαμονής του έγιναν αποδεκτά από την Υπηρεσία Ασύλου (ερυθρό 229-228 του διοικητικού φακέλου στο εξής «ΔΦ»), ως επίσης, αποδεκτός ισχυρισμός έγινε και σε σχέση με την κατάσταση ανασφάλειας στο South Kivu. Απορρίφθηκαν, όμως οι ισχυρισμοί του Αιτητή περί απαγωγής του τον 12^ο/2020 από την οργάνωση Mai Mai (ερυθρά 228-223 ΔΦ). Αναφορικά με τον δεύτερο ισχυρισμό του κρίθηκε ως εσωτερικά αναξιόπιστος καθότι ήτο ελλιπής και γενικός στις τοποθετήσεις του για το μέρος το οποίο τον μετέφεραν οι απαγωγείς του, δεν έδωσε επαρκείς και/ή καθόλου λεπτομέρειες αναφορικά με τις περιστάσεις της κράτησης/περιορισμού του, ούτε ήτο συνεπής και/ή ευλογοφανής για τις συνθήκες απελευθέρωσής του. Παρόλο που εξωτερικές πηγές επιβεβαιώνουν ισχυρισμούς περί απαγωγής, λόγω του ότι κρίθηκε ασυνεπής, αντιφατικός, ελλιπούς ευλογοφάνειας και λεπτομέρειας ως προς τις απαντήσεις που έδωσε στον λειτουργό-εξεταστή της υπόθεσης του και/ή λόγω εσωτερικής αναξιοπιστίας των δηλώσεων του – ο ισχυρισμός του απορρίφθηκε. Υπάρχουν δε επί της έκθεσης-εισήγησης εκτεταμένες καταγραφές του λειτουργού ως προς τα ευρήματα αναξιοπιστίας του ως επίσης και εκτενείς παραπομπές σε εξωτερικές πηγές πληροφόρησης σε σχέση με το τί επικρατεί στην χώρα καταγωγής, τα οποία ουδόλως αμφισβητήθηκαν κατά την δικαστική διαδικασία από την συνήγορο του και/ή ούτε κατά την ενώπιον του Δικαστηρίου διαδικασία υπέδειξε σημεία επί της συνέντευξης ή της έκθεσης/εισήγησης που να τεκμηριώνουν ελλιπή υπό τις περιστάσεις έρευνα της αρμόδιας αρχής κατά την αξιολόγηση των ισχυρισμών του, ούτε προσκομίστηκε οποιαδήποτε μαρτυρία για αξιολόγηση και/ή για να ενισχυθεί το αίτημα του (Βλέπε Δημοκρατία ν. Κουκκουρή(1993) 3 Α.Α.Δ. 598, Latomia Estate Ltd v. Δημοκρατίας (2001) 3 Α.Α.Δ. 672, Δημοκρατία ν. Σπύρου (2007) 3 Α.Α.Δ. 533, Δημοκρατία ν. Shalaeva (2010) 3 Α.Α.Δ. 598, επίσης - Ιωσηφίδης ν. Γενικού Εισαγγελέα (1990) 3 Α.Α.Δ. 4599, Kadivari ν. Δημοκρατίας (αρ. 2) (1992) 4 Α.Α.Δ. 2924, βλέπε επίσης Υπόθ. Αρ. 107/2017, Χριστόδουλος Μιχαήλ (Συνταγματάρχης) κ.α. ν. Κυπριακή Δημοκρατία, μέσω Υπουργού Άμυνας, ημερομηνίας 11/12/2017 -όπου γίνεται επανάληψη της πάγιας νομολογίας επί του ζητήματος και ειδικά την Ε.Δ.Δ.Δ.Π. Αρ. 61/2022, LOUISE GARCIA NYEMB v. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ΑΣΥΛΟΥ, ημερ.30/10/24 αναφορικά με τους δικονομικά παραδεκτούς λόγους ακύρωσης). Ούτε από τα γεγονότα της περίπτωσης του σε συνάρτηση με τα στοιχεία του φακέλου και τις αιτιάσεις του (που δεν τεκμηριώθηκαν και/ή κρίθηκε ως αναξιόπιστος) προκύπτει να συντρέχουν στο πρόσωπο του εκείνα τα υποκειμενικά και αντικειμενικά κριτήρια που μπορούν να στοιχειοθετήσουν το γεγονός ότι εγκατέλειψε την χώρα καταγωγής του και δεν επιθυμεί να επιστρέψει σε αυτή λόγω δικαιολογημένου φόβου δίωξης (§37-38 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα Κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων, του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών). Ούτε υπάρχει ισχυρισμός ότι ανήκει σε οποιαδήποτε πολιτική, θρησκευτική, εθνική, στρατιωτική ή κοινωνική οργάνωση ή ομάδα στη χώρα καταγωγής που να αντιμετωπίζει δίωξη, ενώ σε περίπτωση επιστροφής του δεν θα αντιμετωπίσει οποιοδήποτε πρόβλημα από τις αρχές της χώρας του. Ούτε έχει υποδειχθεί με τις αιτιάσεις του ότι έχει καταδικασθεί, συλληφθεί, ή καταζητείται είτε από τις αρχές της χώρας του είτε από άλλους φορείς δίωξης (Βλέπε Άρθρα 3Α και 3Β του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2025, (Ν.6(Ι)/2000), αναχώρησε δε νόμιμα από την χώρα καταγωγής του χωρίς κανένα πρόβλημα αεροπορικώς με χρήση διαβατηρίου αυτού (ερυθρό 7 ΔΦ).

 

Ως προς το εάν η περίπτωση του εμπίπτει στις προϋποθέσεις παροχής καθεστώτος συμπληρωματικής προστασίας, ο λειτουργός εξέτασε (σε συνάρτηση με τους αποδεκτούς ισχυρισμούς του προφίλ και κατάσταση ανασφάλειας στο South Kivu) κατά πόσο θα υπόκειτο σε περίπτωση επιστροφής στην χώρα καταγωγής σε οποιαδήποτε τέτοια σοβαρή και αδικαιολόγητη βλάβη ως προσδιορίζεται στο Άρθρο 19 του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2025, (Ν.6(Ι)/2000) και έκρινε ότι ουδείς εκ των ισχυρισμών που πρόβαλε τεκμηρίωνε την ύπαρξη ουσιωδών λόγων ώστε να θεωρείτο ότι o ίδιος προσωπικά, σε περίπτωση επιστροφής στη χώρα καταγωγής, θα υποβαλλόταν σε κίνδυνο θανατικής ποινής ή εκτέλεσης ή σε βασανιστήρια ή απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση ή τιμωρία. Ως δε προς το σκέλος της διακινδύνευσης λόγω βίας ασκούμενης αδιακρίτως σε καταστάσεις ένοπλης σύρραξης, ο λειτουργός σημείωσε ότι βάσει των διαθέσιμων πληροφοριών από εξωτερικές πηγές πληροφόρησης επιβεβαιωνόταν ότι στην περιοχή του παρατηρούνταν συνθήκες ένοπλων συγκρούσεων^[1] που λόγω της παρουσίας του και μόνον εκεί θα αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο να εκτεθεί σε σοβαρή απειλή και/ή βλάβη, συνεπώς προχώρησε σε εξέταση και αξιολόγηση εσωτερικής μετεγκατάστασης ως οι πρόνοιες του Άρθρο 12Γ του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2025, (Ν.6(Ι)/2000) (ερυθρά 224-214 ΔΦ). Σημειώνεται ότι με βάση την σχετική πρόνοια:

 

«12Γ.-(1) Κατά τη λήψη απόφασης επί της αίτησης, ο Προϊστάμενος δύναται να αποφασίσει ότι ο αιτητής δεν χρήζει διεθνούς προστασίας, εάν σε τμήμα της χώρας ιθαγένειάς του-

(i) δεν υπάρχει βάσιμος φόβος ότι θα υποστεί δίωξη  ή ότι διατρέχει πραγματικό κίνδυνο σοβαρής βλάβης, ή

(ii) έχει πρόσβαση σε προστασία κατά της δίωξης ή της σοβαρής βλάβης, όπως η εν λόγω προστασία ορίζεται στο άρθρο 3Β,

και ο αιτητής μπορεί νόμιμα και με ασφάλεια να ταξιδέψει και να γίνει δεκτός σε εκείνο το τμήμα της χώρας και μπορεί εύλογα να αναμένεται να εγκατασταθεί εκεί.

(2) [Καταργήθηκε].

(3) Εξετάζοντας εάν ο αιτητής έχει βάσιμο φόβο ότι θα υποστεί δίωξη ή ότι διατρέχει πραγματικό κίνδυνο σοβαρής βλάβης, ή έχει πρόσβαση σε προστασία κατά της δίωξης ή της σοβαρής βλάβης σε τμήμα της χώρας καταγωγής σύμφωνα με το εδάφιο (1), ο Προϊστάμενος, κατά τη λήψη απόφασης επί της αίτησης, λαμβάνει υπόψη τις γενικές περιστάσεις που επικρατούν στο εν λόγω τμήμα της χώρας και τις προσωπικές περιστάσεις, σύμφωνα με την παράγραφο (α) του εδαφίου (2) και το εδάφιο (3) του άρθρου 16, καθώς και τα εδάφια (3), (4) και (5) του άρθρου 18.  Για το σκοπό αυτό, λαμβάνονται υπόψη ακριβείς και επίκαιρες πληροφορίες από σχετικές πηγές, όπως την Υπάτη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες και την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Υποστήριξης για το Άσυλο.

(4) [Καταργήθηκε].»

 

Ως αξιολογήθηκε/εξετάστηκε από τον λειτουργό υπήκοοί της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κογκό προερχόμενοι από πληγείσες περιοχές μετεγκαταστάθηκαν επιτυχώς στην πρωτέυουσα. Ως καταγράφεται στην έκθεση/εισήγηση και επιβεβαιώνεται από έρευνα του Δικαστηρίου από τις εξωτερικές πηγές πληροφόρησης (όπου γίνεται εκτενής παραπομπή μέσω της έκθεσης/εισήγησης στα ερυθρά 210-92 ΔΦ και/ή δεν αμφισβητούνται από τον συνήγορο του Αιτητή) στην Κινσάσα υπάρχει ασφάλεια, είναι από υπό τον έλεγχο των κρατικών δυνάμεων ασφαλείας, δεν υπάρχουν υψηλά επίπεδα ανασφάλειας ή σύγκρούσεων[2], είναι περιοχή προσβάσιμη και καθίσταται εύλογο να μετεγκατασταθεί. Ο δε Αιτητής πρόκειται για πρόσωπο χωρίς στοιχεία ευαλωτότητας, ενήλικα άνδρα, μορφωμένο,  με μέλη της οικογένειας του να βρίσκονται στην χώρα, συνεπώς αναμένεται να επιστρέψει με ασφάλεια και/ή νόμιμα στην Κινσάσα (ερυθρά 224-214 ΔΦ). Ως εκ τούτου δεν μπορεί να του αναγνωριστεί ούτε το καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας.

 

Με βάση όλα τα ανωτέρω, δεν διαπιστώνω ανεπάρκεια αιτιολογίας της προσβαλλόμενης απόφασης η οποία είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τα πραγματικά και νομικά περιστατικά της υπόθεσης, ενώ η αιτιολογία της προσβαλλόμενης πράξης συμπληρώνεται και/ή αναπληρώνεται μέσα από τα στοιχεία του φακέλου της Αιτήτριας ήτοι της έκθεσης/εισήγησης του λειτουργού η οποία αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της απόφασης του εξουσιοδοτημένου από τον Υπουργό Εσωτερικών αρμόδιου λειτουργού, όπως επίσης και από το σύνολο της όλης διοικητικής ενέργειας με αποτέλεσμα να καθίσταται εφικτός ο δικαστικός έλεγχος (Βλέπε Φράγκου ν. Δημοκρατίας (1998) 3 Α.Α.Δ.270).

 

Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η παρούσα προσφυγή απορρίπτεται με €1300 έξοδα εναντίον του Αιτητή και υπέρ των Καθ' ων η αίτηση. Η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται.

                              

 

 

 

                          Μ. ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.