ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

 

 Υπόθεση Αρ. 2788/24

 

15 Ιουνίου,2026

 

[X. ΜΙΧΑΗΛΙΔΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

 

Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

 

Μεταξύ: 

 

 

                                                           M.B.

                                                                                                          Αιτήτριας

 

-και-

 

Κυπριακής Δημοκρατίας

μέσω της Υπηρεσίας Ασύλου

 

                                                                                                 Καθ’ ων η Αίτηση

 

...........................

 

Η Αιτήτρια εμφανίζεται ενώπιον του Δικαστηρίου

 

Γεωργία Καρατσιόλη για Χρύσα Ματθαίου (κα), Δικηγόρος για την Αιτήτρια

 

Νικόλας Νικολάου, Δικηγόρος για τους Καθ’ ων η Αίτηση

 

[Παρούσα η κυρία Μαρίνα Κατσατριάν για πιστή μετάφραση από Αγγλικά σε Ελληνικά και αντίστροφα.]

 

Α Π Ο Φ Α Σ Η

 

Χ. Μιχαηλίδου, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.:  : Η Αιτήτρια με την παρούσα αίτηση ακυρώσεως προσφεύγει εναντίον της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου ημερομηνίας 11/07/2024, με την οποία απορρίφθηκε το αίτημά της για παραχώρηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας.

 

Όπως προκύπτει από την Ένσταση που καταχωρήθηκε από τον ευπαίδευτο συνήγορο που εκπροσωπεί τον Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, τα γεγονότα της υπό εξέταση περίπτωσης έχουν ως κατωτέρω:  Η Αιτήτρια είναι υπήκοος της Σιέρα Λεόνε και υπέβαλε αίτηση για παραχώρηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας στις 04/02/2022, αφού εισήλθε παράνομα στις ελεγχόμενες από την Κυβέρνηση της Δημοκρατίας περιοχές στις 17/12/2021. Στις 08/02/2022, παρέλαβε τη Βεβαίωση Υποβολής Αιτήματος Διεθνούς Προστασίας («Confirmation of Submission of an Application for International Protection»).

 

Στις 10/02/2022, διενεργήθηκε αξιολόγηση ειδικών αναγκών και ευαλωτότητας της Αιτήτριας από αρμόδια λειτουργό. Στις 09/07/2024, πραγματοποιήθηκε συνέντευξη της Αιτήτριας από αρμόδιο λειτουργό της Υπηρεσίας Ασύλου, ο οποίος, ετοίμασε Έκθεση – Εισήγηση προς τον Προϊστάμενο της Υπηρεσίας Ασύλου εισηγούμενος την απόρριψη του αιτήματος της Αιτήτριας. Στις 11/07/2024, ο Προϊστάμενος της Υπηρεσίας Ασύλου υιοθέτησε την εισήγηση για απόρριψη της αίτησης της Αιτήτριας. Ακολούθως, στις 17/07/2024, η Υπηρεσία Ασύλου εξέδωσε απορριπτική επιστολή σχετικά με το αίτημα της Αιτήτριας, η οποία παραλήφθηκε ιδιοχείρως από την Αιτήτρια αυθημερόν.

 

Στις 24/07/2024, η Αιτήτρια καταχώρησε αυτοπροσώπως προσφυγή κατά της απορριπτικής απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου. Στις 08/01/2025, κατόπιν διορισμού συνηγόρων, η Αιτήτρια καταχώρισε αίτηση τροποποίησης της προσφυγής. Στις 10/01/2025, εκδόθηκε διάταγμα του παρόντος Δικαστηρίου το οποίο επέτρεπε την τροποποίηση της προσφυγής και στις 16/01/2025, η Αιτήτρια, δια μέσου των συνηγόρων της, καταχώρισε την τροποποιημένη, υπό εξέταση, προσφυγή ενώπιον του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας.

 

Η Αιτήτρια, η οποία δεν εκπροσωπείτο με την καταχώρηση της προσφυγής από δικηγόρο, προέβαλε στην αίτηση ακυρώσεως ότι η μητριά της την παρενοχλούσε και απειλούσε την ζωή της εξαιτίας ενός περιουσιακού ζητήματος.  Όπως καταγράφει, η ζωή της κινδυνεύει στην χώρα καταγωγής της και αναζητά προστασία στη Δημοκρατία. Δια της τροποποιημένης αίτησής της, η Αιτήτρια προβάλλει αρκετούς λόγους ακύρωσης της προσβαλλόμενης απόφασης.

 

Η ευπαίδευτη συνήγορος της αιτήτριας, κατά την δικάσιμο όπου η υπόθεση ήταν ορισμένη για διευκρινίσεις και παρουσίαση φακέλου, απέσυρε όλους τους νομικούς ισχυρισμούς που προωθούσε μέσω της Γραπτής της Αγόρευσης και δήλωσε πως προωθεί μόνο το νομικό ισχυρισμό περί έλλειψης δέουσας έρευνας, κατά τη λήψη της προσβαλλόμενης απόφασης, εκ μέρους του αρμόδιου οργάνου. Κατά συνέπεια, οι νομικοί ισχυρισμοί που αποσύρθηκαν, απορρίφθηκαν από το Δικαστήριο κατά την ίδια δικάσιμο.

 

Από την πλευρά τους οι Καθ’ ων η Αίτηση αντιτάσσουν ότι η Αιτήτρια δεν κατόρθωσε να αποδείξει βάσιμο φόβο δίωξης ή κίνδυνο πραγματικής βλάβης και ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι καθόλα νόμιμη και ορθή, προϊόν δέουσας έρευνας και υποστηρίζουν ότι λήφθηκε εντός των ορίων της διακριτικής τους ευχέρειας. Η προσβαλλόμενη απόφαση είναι δεόντως αιτιολογημένη και όπως υποστηρίζουν, η αιτιολογία συμπληρώνεται από το περιεχόμενο του διοικητικού φακέλου.  Πρόσθετα, υποστηρίζουν πως το αρμόδιο όργανο εξέτασε πλήρως και επαρκώς όλους τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας, καταλήγοντας στο συμπέρασμα πως δεν δύναται να της χορηγηθεί καθεστώς διεθνούς προστασίας.

 

Θα πρέπει να επισημανθεί ότι, σύμφωνα με τον περί Ίδρυσης και Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμο του 2018 (Ν.73(Ι)/2018), το Διοικητικό Δικαστήριο Διεθνούς Προστασίας έχει την εξουσία να εξετάσει την παρούσα υπόθεση και επί της ουσίας.  Το γεγονός αυτό, οφείλεται στο ότι η υπό εξέταση υπόθεση αφορά αίτηση που χρονικά εμπίπτει στις προϋποθέσεις του άρθρου 11 του περί Ίδρυσης και Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμου του 2018 (Ν.73(Ι)/2018), οι οποίες δίδουν στο Δικαστήριο την υποχρέωση ελέγχου νομιμότητας και ορθότητας της προσβαλλόμενης απόφασης.

 

Προχωρώ να εξετάσω κατά πόσον το αρμόδιο όργανο ορθά απέρριψε το αίτημα της αιτήτριας για χορήγηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας. Θεωρώ χρήσιμο να καταγραφούν όλοι οι ισχυρισμοί που πρόβαλε η αιτήτρια σε όλα τα στάδια της εξέτασης του αιτήματός της, προκειμένου να εξετάσω την ορθότητα της προσβαλλόμενης απόφασης αλλά και για να διαφανεί εάν το αρμόδιο όργανο αποφάσισε μετά από δέουσα έρευνα, ορθά, νόμιμα και εντός των πλαισίων της σχετικής νομοθεσίας και αν εξέδωσε δεόντως αιτιολογημένη απόφαση.

 

Η αιτήτρια κατά την υποβολή του αιτήματος διεθνούς προστασίας δήλωσε  ως προς τους λόγους που εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής της, ότι ήλθε στη Δημοκρατία με τη νεότερη αδελφή της προς αναζήτηση διεθνούς προστασίας.  Επιπρόσθετα, υποστήριξε πως ο πατέρας τους απεβίωσε λόγω άγνωστης ασθένειας το 2010, την οποία, μετέπειτα, παραδοσιακοί αρχηγοί απέδωσαν σε ξόρκια. Κατόπιν του θανάτου του, οι ιδιοκτησίες του διαμοιράστηκαν στα τέκνα του, ως όριζε η διαθήκη του. Η μητριά της Αιτήτριας, η οποία είχε επίσης τέκνα, δεν αποδεχόταν ότι η Αιτήτρια και οι αδελφές της (πέντε αδελφές συνολικά) θα κληρονομούσαν το μερίδιό τους. Η μητέρα τους απεβίωσε το 2016 και έτσι, η πρεσβύτερη αδελφή της Αιτήτριας θα αντιμετώπιζε το ζήτημα που είχε ανακύψει. Δύο εκ των αδελφών της Αιτήτριας απεβίωσαν και έτερη αδελφή της παραφρόνησε. Η θεία της Αιτήτριας, η νεότερη αδελφή του πατέρα της, προσπάθησε να συζητήσει με εκείνη, ανεπιτυχώς (ερ. 1 του δ.φ.).  Η Αιτήτρια προσκόμισε ενώπιον της Υπηρεσίας Ασύλου το πρωτότυπο διαβατήριό της, εκδοθέν από τις αρχές της χώρας καταγωγής της, ως προκύπτει από την δήλωση παραλαβής που βρίσκεται εντός του φακέλου της Διοίκησης (ερ. 8 του δ.φ.).

 

Στις 10/02/2022, ενόσω η Αιτήτρια βρισκόταν ακόμα στο Κέντρο Πρώτης Υποδοχής (ΚεΠΥ) «Πουρνάρα», διενεργήθηκε αξιολόγηση ειδικών αναγκών και ευαλωτότητας από αρμόδια λειτουργό, μέσα από σχετική συνέντευξη. Η λειτουργός σημείωσε επί του σχετικού εντύπου ως «Χαμηλό» το επίπεδο πιθανολόγησης σοβαρού κινδύνου για την προσωπική ασφάλεια της Αιτήτριας (ερ. 19 του δ.φ.).  Η λειτουργός σημείωσε πως η Αιτήτρια δεν χρήζει άμεσης παραπομπής ή επανεξέτασης (ερ. 19 του δ.φ.).

 

Η Αιτήτρια μέσω της συνέντευξής της, στα πλαίσια της προαναφερόμενης αξιολόγησης, δήλωσε ότι οι γονείς της απεβίωσαν και η μητριά της απειλούσε την ίδια και την αδελφή της, διότι επιθυμούσε να καταλάβει τις ιδιοκτησίες τους. Η θεία της, την βοήθησε να ταξιδέψει στην Δημοκρατία.  Όταν της ζητήθηκε να αναφέρει εάν έχει υποστεί οποιαδήποτε κακοποίηση απάντησε ότι η μητριά της την απειλούσε και δεν επέτρεπε για την ίδια και την αδελφή της την απρόσκοπτη πρόσβαση σε τροφή (ερ. 17, 16 του δ.φ.).

 

Κατά τη διάρκεια της προφορικής της συνέντευξης, για σκοπούς αξιολόγησης του αιτήματός της για παραχώρησης καθεστώτος διεθνούς προστασίας και ως προς τα προσωπικά της στοιχεία, η Αιτήτρια ανέφερε ότι ομιλεί αγγλικά που είναι η μητρική της γλώσσα, είναι άγαμη και άτεκνη, ανήκει στην εθνοτική ομάδα Fullah και ασπάζεται το Ισλάμ (ερ. 39/1Χ, 37/1Χ, 2Χ, 35/1Χ του δ.φ.). Ως προς το εκπαιδευτικό της υπόβαθρο, ανέφερε ότι ολοκλήρωσε την πρωτοβάθμια εκπαίδευση (έως την έκτη βαθμίδα) στο μουσουλμανικό ίδρυμα SLMB στην Freetown –δεν έχει στην κατοχή της κάποιο δίπλωμα– και ως προς το επαγγελματικό της προφίλ δήλωσε ότι εργαζόταν ως πλανόδια πωλήτρια νερού και άλλων ειδών για περισσότερα από πέντε έτη (ερ. 36/1Χ, 2Χ του δ.φ.).

 

Ως προς τον τόπο καταγωγής της, η Αιτήτρια δήλωσε ότι γεννήθηκε στην Freetown όπου και διέμενε μέχρι που εγκατέλειψε τη χώρα (ερ. 36/3Χ του δ.φ.). Η Αιτήτρια διέμενε με τους γονείς της, ο πατέρας της απεβίωσε τον Ιούνιο του 2010 και η μητέρα της τον Σεπτέμβριο του 2016, και κατόπιν του θανάτου της, η Αιτήτρια ξεκίνησε να διαμένει με την θεία της, αδελφή του πατέρα της (ερ. 36/3Χ του δ.φ.). Στην Freetown διαβιούν η θεία, δύο αδελφές και δύο ξαδέλφες της από κοινού και διατηρεί συχνή επικοινωνία με τις αδελφές και την θεία της (ερ. 35/2Χ του δ.φ.).

 

Ως προς το ταξίδι της στην Δημοκρατία δήλωσε ότι εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής της στις 27/10/2021 από τον αερολιμένα Lungi και μετέβη στις μη ελεγχόμενες από την Δημοκρατία περιοχές μέσω Κωνσταντινούπολης και ακολούθως, στις 17/12/2022, εισήλθε παράνομα στις ελεγχόμενες από την Κυπριακή Δημοκρατία περιοχές (ερ. 34/2Χ του δ.φ.). Η Αιτήτρια ήλθε στην Δημοκρατία συνοδεία της νεότερης αδελφής της, η οποία ωστόσο επέστρεψε στην χώρα καταγωγής της λόγω ασθένειας ώστε να την φροντίσει η θεία της (ερ. 34/4Χ του δ.φ.). Η Αιτήτρια ξεκίνησε να φοιτά στο Cyprus International University of North Cyprus, ωστόσο, δεν συνέχισε τις σπουδές της λόγω οικονομικής δυσχέρειας.  Όταν της ζητήθηκε να αναφερθεί στον λόγο που εισήλθε στις ελεγχόμενες από την Κυπριακή Δημοκρατία περιοχές, απάντησε ότι η θεία της αδυνατούσε να καλύψει πλέον το κόστος των σπουδών της (ερ. 34/4Χ, 33/1Χ του δ.φ.). Ερωτηθείσα εάν θα παρέμενε για σπουδές στις μη ελεγχόμενες περιοχές σε περίπτωση που συνέχιζε να λαμβάνει οικονομική υποστήριξη απάντησε καταφατικά και συμπλήρωσε πως επιθυμούσε να σπουδάσει (ερ. 33/1Χ του δ.φ.).

 

Αναφορικά με τους λόγους που την ώθησαν να εγκαταλείψει τη χώρα καταγωγής της, η Αιτήτρια υποστήριξε ότι η μητέρα της είχε αποκτήσει πέντε κόρες, ο πατέρας της ήταν νυμφευμένος και με έτερη γυναίκα η οποία είχε αποκτήσει υιούς και η γυναίκα αυτή, κατόπιν του θανάτου του πατέρα της Αιτήτριας, ήθελε η Αιτήτρια και οι αδελφές της να εγκαταλείψουν την οικία όπου διέμεναν. Δύο εκ των αδελφών της αρνήθηκαν και ακολούθως απεβίωσαν. Όποιος είχε αρνηθεί να εγκαταλείψει την οικία αυτή, απεβίωσε. Έτσι, η Αιτήτρια και η νεότερη αδελφή της μετοίκησαν με την θεία τους, η οποία κάλυψε οικονομικά το ταξίδι τους (για τα ανωτέρω βλ. 32/1Χ του δ.φ.).  Η αιτήτρια σε σχέση με την μητριά της, δήλωσε πως ασπάζεται το Ισλάμ και έχει τρεις υιούς, δεν ήταν σε θέση να απαντήσει σχετικά με το επαγγελματικό της προφίλ και την εμφάνιση της, πέραν του ύψους της και σε περαιτέρω προτροπή του λειτουργού, απάντησε πως δεν γνωρίζει περισσότερες πληροφορίες για εκείνη (ερ. 31/1Χ, 2Χ του δ.φ.). Η συγκεκριμένη γυναίκα ήταν η αρχική σύζυγος του πατέρα της και δεν μπορούσε να αποδεχτεί την μητέρα της ως την δεύτερη σύζυγο (ερ. 31/3Χ του δ.φ.).

 

Η Αιτήτρια δήλωσε πως η γυναίκα αυτή δεν παραχωρούσε στην οικογένεια της Αιτήτριας τροφή και πως μία εκ των αδελφών της νοσούσε συχνά και θεωρεί υπεύθυνη την εν λόγω γυναίκα για αυτό ενώ ο ιατρός που συμβουλεύθηκαν τους συνέστησε να απευθύνουν σε «native doctor», το οποίο δεν έπραξαν διότι η θεία της δεν είχε εμπιστοσύνη σε αυτού του είδους τους ιατρούς (ερ. 31/3Χ, 30/2Χ, 3Χ του δ.φ.). Η Αιτήτρια δήλωσε ότι η γυναίκα αυτή τους απειλούσε να εγκαταλείψουν την οικία και ερωτηθείσα εάν υπέστη κάποια βλάβη, απάντησε ότι αισθανόταν πόνο στα γόνατα και αδιαθεσία και όταν ρωτήθηκε εάν αυτό της δημιούργησε την εντύπωση πως η γυναίκα αυτή ήθελε να την βλάψει, απάντησε καταφατικά (ερ. 30/4, 29/1Χ του δ.φ.).

 

Εγκατέλειψε την οικία αυτή το 2017 και έκτοτε δεν συνάντησε την εν λόγω γυναίκα, η οποία δεν επιχείρησε να την προσεγγίσει ή να επικοινωνήσει μαζί της (ερ. 29/2Χ, 3Χ του δ.φ.). Κληθείσα να εξηγήσει τον λόγο που εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής της εφόσον μεταξύ 2017 και 2021 δεν αντιμετώπισε κάποιο περιστατικό, απάντησε ότι η γυναίκα αυτή συνέχιζε να την επηρεάζει διότι βίωνε εφιάλτες (ερ. 29/4Χ του δ.φ.) και συμπλήρωσε πως η αδελφή της συνέχισε να νοσεί (ερ. 29/4Χ του δ.φ.).  Κληθείσα εκ νέου να εξηγήσει τον λόγο που εγκατέλειψε τη χώρα εφόσον δεν είχε αντιμετωπίσει κάποιο περιστατικό, απάντησε ότι η εν λόγω γυναίκα είχε στραφεί κατά αυτών και συμπλήρωσε πως όταν είχαν ασθενήσει, ένας «native doctor» δήλωσε πως κάτι κρυβόταν πίσω από την ασθένεια (ερ. 28/2Χ, 3Χ του δ.φ.). Σε μεταγενέστερο χρόνο, κληθείσα να εξηγήσει τον λόγο που προηγουμένως είχε αναφέρει πως δεν είχαν συμβουλευθεί τον «native doctor» ενώ μετέπειτα δήλωσε το αντίθετο, διευκρίνισε πως τον είχαν συμβουλευθεί (ερ. 26/1Χ του δ.φ.).

 

Η Αιτήτρια ανέφερε πως εγκαταλείποντας την χώρα παρεμπόδιζαν την πρόσβαση της μητριάς τους σε αυτές και κληθείσα να εξηγήσει τον λόγο που η αδελφή της, ως δήλωσε, συνέχισε να ασθενεί ακόμη και αφότου έφυγε από τη χώρα με αποτέλεσμα να χρειαστεί να επιστρέψει, απάντησε πως εκείνη και η μητριά της δεν διαμένουν σε κοντινή απόσταση και δεν μπορεί πλέον να την βλάψει (ερ. 27/1Χ, 2Χ του δ.φ.). Κληθείσα να εξηγήσει τον λόγο που δεν δύναται η ίδια σε αυτή την περίπτωση να επιστρέψει, απάντησε ότι η γυναίκα αυτή την κυνηγάει διότι είναι μεγαλύτερη και δεν επιθυμεί να επιστρέψει (ερ. 27/3Χ του δ.φ.).  Κληθείσα να εξηγήσει τον λόγο που στη συνέντευξή της δεν αναφέρθηκε σε μερίδια κληρονομιάς ως είχε καταγράψει στην αίτηση διεθνούς προστασίας και που στην αίτησή της δεν είχε αναφερθεί στα ζητήματα υγείας που είχαν προκληθεί από την εν λόγω γυναίκα, ως ανέφερε στη συνέντευξή της, δεν προσέφερε κάποια διευκρίνιση επί τούτου (ερ. 26/3Χ του δ.φ.).

 

Στη βάση των ανωτέρω πληροφοριών ο αρμόδιος λειτουργός σχημάτισε στην Έκθεση – Εισήγησή του δύο ουσιώδεις ισχυρισμούς, ως κατωτέρω: 1) Ταυτότητα, χώρα καταγωγής και προσωπικά στοιχεία/προφίλ της Αιτήτριας, και 2) Λόγω του ότι μετά τον θάνατο του πατέρα της Αιτήτριας, η μητριά της επιθυμούσε να εγκαταλείψει την οικία στην οποία διέμενε η Αιτήτρια με τις αδελφές της.

 

Ο πρώτος ουσιώδης ισχυρισμός έγινε δεκτός, καθώς στοιχειοθετήθηκε τόσο η εσωτερική όσο και η εξωτερική αξιοπιστία του σε συνάρτηση με πληροφορίες από εξωτερικές πηγές πληροφόρησης και το προσκομισθέν ενώπιον της Υπηρεσίας Ασύλου από την Αιτήτρια πρωτότυπο διαβατήριο αυτής, εκδοθέν από τις αρχές της χώρας καταγωγής της.

 

Ο δεύτερος ισχυρισμός της Αιτήτριας έτυχε απόρριψης από τον αρμόδιο λειτουργό λόγω ανεπάρκειας πληροφοριών, αντιφάσεων και έλλειψης ευλογοφάνειας. Ειδικότερα, ο λειτουργός κατέγραψε ότι η Αιτήτρια δεν ήταν σε θέση να παράσχει επαρκείς πληροφορίες σε σχέση με τον κατά δήλωση φορέα δίωξής της, την μητριά της.  Όπως αναφέρει, παρά το γεγονός του ότι διέμενε με εκείνη για 19 έτη και το ότι αυτή την ώθησε να εγκαταλείψει τη χώρα, οι δηλώσεις της ήταν γενικές και αόριστες, υποβαθμίζοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο τον ισχυριζόμενο φόβο δίωξής της. Έλλειψη ευλογοφάνειας σημειώθηκε όσον αφορά την γενεσιουργό αιτία του πυρήνα του αιτήματός της, αφού η Αιτήτρια ανέφερε αρχικά πως η εν λόγω γυναίκα τους στερούσε την τροφή και στη συνέχεια δήλωσε πως εκείνη και η αδελφή της εμφάνισαν διάφορα συμπτώματα και προβλήματα υγείας, για τα οποία θεωρούσε υπαίτια την εν λόγω γυναίκα χωρίς να επεξηγεί τον τρόπο που αυτά συνδέονται με εκείνη, προβαίνοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο μονάχα σε εικασίες. Ομοίως, έλλειψη ευλογοφάνειας και λογικής σημειώθηκε όταν ανέφερε πως μεταξύ 2017 και 2021 δεν αντιμετώπισε κάποιο περιστατικό που να της προκαλέσει φόβο, ειδικά στο σημείο που να την ωθήσει να εγκαταλείψει τη χώρα, ενώ αδυνατούσε να επεξηγήσει επαρκώς τον λόγο που έφυγες εφόσον δεν είχε αντιμετωπίσει κάτι, δηλώνοντας, μετά δυσκολίας, πως η ίδια βίωνε εφιάλτες και η αδελφή της νοσούσε συχνά. Παράλληλα, θα αναμενόταν από την ίδια, εφόσον αντιμετώπιζε πραγματικό κίνδυνο, να εγκαταλείψει τη χώρα αρκετά νωρίτερα.

 

Ο λειτουργός κατέγραψε πως δεν διαφαίνεται να υφίσταται φορέας δίωξης της Αιτήτριας –ακόμη και στο ενδεχόμενο επιστροφής στη χώρα καταγωγής– δεδομένου ότι εκείνη δεν αντιμετώπισε κάτι στο παρελθόν που να της δημιουργήσει την εντύπωση πως κινδυνεύει και επιπλέον από το 2017 μέχρι που εγκατέλειψε τη χώρα, η γυναίκα αυτή δεν επιχείρησε να την προσεγγίσει. Έλλειψη ευλογοφάνειας παρατηρήθηκε και ως προς τον φόβο επιστροφής στη χώρα καταγωγής της, εφόσον ως ανέφερε, ήλθε στην Δημοκρατία με την αδελφή της ώστε να μην είναι δυνατόν η μητριά της να επηρεάσει την υγεία αυτής και της αδελφής της, ωστόσο, η αδελφή της συνέχισε να αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας και επέστρεψε στην χώρα καταγωγής της ώστε να την φροντίσει η θεία της.  Κληθείσα να εξηγήσει εάν θα ήταν δυνατόν και για την ίδια να επιστρέψει αλλά να διαμείνει σε μακρινή απόσταση από την μητριά της ώστε να μην μπορεί να την βλάψει (όπως η αδελφή της), απάντησε με υπεκφυγές. Τέλος, αντίφαση σημειώθηκε μεταξύ των δηλώσεων της κατά την συνέντευξη και των όσων κατέγραψε στην αίτηση διεθνούς προστασίας ως προς τους λόγους που εγκατέλειψε η χώρα καταγωγής.

 

Επί της εξωτερικής αξιοπιστίας του ισχυρισμού, ο αρμόδιος λειτουργός κατέγραψε ότι αφενός τα όσα ανέφερε η Αιτήτρια στη συνέντευξή της αποτελούν το μοναδικό τεκμήριο προς υποστήριξη του αίτηματός της και δεν υπάρχουν εύλογοι λόγοι που να δικαιολογούν την οποιαδήποτε ανάλυση των εν λόγω δεδομένων μέσω άλλων πηγών πληροφόρησης και αφετέρου δεν προσκόμισε κάποιο υποστηρικτικό στοιχειο προς επίρρωση αυτού του σκέλους του ισχυρισμού της, καταλήγοντας στην απόρριψη του ισχυρισμού στο σύνολό του.

 

Κατά την αξιολόγηση κινδύνου, ο αρμόδιος λειτουργός, στη βάση του αποδεκτού ισχυρισμού, παραπέμποντας σε εξωτερικές πηγές πληροφόρησης σχετικά με την κατάσταση ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ασφαλείας στην χώρα καταγωγής της και στην πόλη Freetown, τόπος επιστροφής της Αιτήτριας, και συνυπολογίζοντας το προσωπικό προφίλ της Αιτήτριας, κατέληξε ότι δεν υφίστανται εύλογοι λόγοι να πιστεύεται ότι η Αιτήτρια σε περίπτωση επιστροφής της στη χώρα καταγωγής της ότι θα αντιμετωπίσει δίωξη ή πραγματικό κίνδυνο σοβαρής βλάβης.

 

Προχωρώντας στη νομική ανάλυση των ισχυρισμών της Αιτήτριας, ο αρμόδιος λειτουργός έκρινε ότι δεν συντρέχουν στο πρόσωπό της εκείνα τα υποκειμενικά και αντικειμενικά στοιχεία που θα μπορούσαν να τεκμηριώσουν βάσιμο και δικαιολογημένο φόβο δίωξης σε περίπτωση επιστροφής της στη χώρα καταγωγής της για έναν από τους λόγους του άρθρου 3(1) του περί Προσφύγων Νόμου Ν.6(Ι)/2000 και του άρθρου 1Α της Σύμβασης της Γενεύης του 1951. Επιπλέον, κρίθηκε ότι σε περίπτωση επιστροφής της στη Σιέρα Λεόνε, η Αιτήτρια δεν θα κινδυνεύσει με θανατική ποινή ή εκτέλεση σύμφωνα με το άρθρο 19(2)(α) του περί Προσφύγων Νόμου, ούτε ενδέχεται να υποστεί βασανιστήρια ή απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση ή τιμωρία δυνάμει του άρθρου 19 (2)(β). Αναφορικά δε με το άρθρο 19(2)(γ) του περί Προσφύγων Νόμου, ο αρμόδιος λειτουργός κατέληξε ότι η Αιτήτρια δεν θα αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο να υποστεί σοβαρή βλάβη υπό την έννοια του συγκεκριμένου άρθρου σε περίπτωση επιστροφής της στη Σιέρα Λεόνε αφού δεν παρατηρούνται συνθήκες ένοπλων συγκρούσεων στην χώρα και ειδικότερα στην πόλη Freetown. Ως εκ τούτου, το ενδεχόμενο υπαγωγής της σε καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας απορρίφθηκε.

 

Στα πλαίσια εξέτασης της ορθότητας της προσβαλλόμενης απόφασης, προχωρώ να εξετάσω κατ' ουσίαν το αίτημα της αιτήτριας λαμβάνοντας υπόψη βεβαίως όλα όσα τέθηκαν ενώπιον μου από την συνήγορό της, αλλά και από τη συνήγορο που εκπροσωπεί τους καθ' ων η αίτηση.  Με τον πρώτο ουσιώδη ισχυρισμό, ο οποίος ορθά έγινε αποδεκτός, δεν θεωρώ αναγκαίο να ασχοληθώ, εφόσον μάλιστα δεν αμφισβητείται.

 

Αναφορικά με το δεύτερο ουσιώδη ισχυρισμό, θα πρέπει να αναφέρω πως διαφαίνεται από το αφήγημα της αιτήτριας ότι δεν ήταν σε θέση να προβάλει τον ισχυρισμό της με λεπτομέρεια, αφού δεν παρουσίασε με τρόπο συνεκτικό και λεπτομερή τα όσα αφορούν τον πυρήνα του αιτήματός της.  Η αιτήτρια δεν έδωσε επαρκείς πληροφορίες για τον κίνδυνο που διέτρεχε και δεν περιέγραψε τα στοιχεία αυτά που κατά τον ισχυρισμό της θα την έθεταν σε κίνδυνο σε περίπτωση επιστροφής της στη χώρα καταγωγής του.  Η έκθεση του αρμόδιου λειτουργού ως προς την αξιολόγηση του δεύτερου ουσιώδους ισχυρισμού είναι πλήρης και έχουν καταγραφεί όλα τα σημεία που αναδύουν πως η αιτήτρια είναι εσωτερικά αναξιόπιστη στις δηλώσεις της.  Ενόψει των ανωτέρω δεδομένων διαπιστώνω πως η εσωτερική αξιοπιστία του ισχυρισμού της δεν τεκμηριώθηκε, εφόσον στήριξε τον πυρήνα του αιτήματός της σε γενικές και αόριστες αναφορές και αφού δήλωσε πως έζησε στη χώρα της από το 2017 που εγκατέλειψε την οικία της μέχρι και το 2021 χωρίς να αντιμετωπίσει οποιοδήποτε πρόβλημα.

 

Όσον αφορά την εξωτερική αξιοπιστία των δηλώσεων της αιτήτριας, θεωρώ αναγκαίο να διεξάγω έρευνα σε εξωτερικές πηγές πληροφόρησης για τη χώρα καταγωγής της αιτήτριας παρόλο που το ζήτημα που αναφέρει η αιτήτρια είναι εντελώς προσωπικό. Αναφορικά με τη διαθεσιμότητα κρατικής προστασίας και τα δικαιώματα επί ιδιοκτησιών στη Σιέρα Λεόνε, κατόπιν έρευνας σε εξωτερικές πηγές πληροφόρησης, ανευρέθηκαν οι πιο κάτω πληροφορίες.

 

Σύμφωνα με την έκθεση (2024) του Freedom House που αφορά στα γεγονότα του 2023, παρότι το Σύνταγμα προβλέπει την ύπαρξη ανεξάρτητης δικαιοσύνης, τα δικαστήρια είναι επιρρεπή σε παρεμβάσεις της εκτελεστικής εξουσίας.^[1] Η έλλειψη σαφών διαδικασιών για τον διορισμό και την παύση των δικαστών καθιστά τις διαδικασίες αυτές ευάλωτες σε καταχρήσεις.^[2] Η διαφθορά στο δικαστικό σώμα, οι χαμηλοί μισθοί και οι ανεπαρκείς πόροι υπονομεύουν επίσης την αυτονομία της δικαιοσύνης.^[3] Περαιτέρω, οι  περιορισμένοι πόροι και η έλλειψη δικηγόρων δυσχεραίνουν την πρόσβαση σε νομική εκπροσώπηση ενώ το δικαίωμα σε δίκαιη που κατοχυρώνεται μέσω του Συντάγματος περιορίζεται ορισμένες φορές στην πράξη.^[4]

 

Η  έκθεση του ινστιτούτου Bertelsmann Stiftung (2026) που καλύπτει το διάστημα από 1 Φεβρουαρίου 2023 έως 31 Ιανουαρίου 2025 σημειώνει πως η προστασία των δικαιωμάτων ιδιοκτησίας παρεμποδίζεται από αδυναμίες στο κράτος δικαίου, συμπεριλαμβανομένων ενός ανεπαρκούς δικαστικού συστήματος, της ασθενούς προστασίας της ιδιωτικής ιδιοκτησίας, της πολύ χαμηλής ποιότητας στην εκτέλεση των συμβάσεων, της ανεπαρκούς προστασίας των δικαιωμάτων ιδιοκτησίας και της επιβολής του νόμου, καθώς και της εκτεταμένης διαφθοράς.^[5] Τα δικαιώματα ιδιοκτησίας και οι συμβάσεις δεν είναι επαρκώς κατοχυρωμένα, ενώ εξακολουθεί να μην λειτουργεί επίσημο σύστημα καταγραφής και έκδοσης τίτλων ιδιοκτησίας γης.^[6]

 

Όπως αναφέρει το Land for Life, μια κοινή προσπάθεια οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών σε τέσσερις αφρικανικές χώρες, μεταξύ των οποίων και η Σιέρα Λεόνε, που χρησιμοποιεί στη Σιέρα Λεόνε την προσέγγιση της Σύμπραξης Πολλαπλών Φορέων (Multi-Actor Partnership – MAP) για να προωθήσει ένα συμπεριληπτικό σύστημα διαχείρισης της γης με επίκεντρο τα δικαιώματα και τις ανάγκες των ανθρώπων, άνω του 95% της συνολικής έκτασης της Σιέρα Λεόνε διέπεται από συστήματα εθιμικής κατοχής γης.^[7] Παρά τη σημασία τους, τα εθιμικά δικαιώματα γης εξακολουθούν να είναι ιδιαίτερα ευάλωτα.^[8] Τα παρωχημένα νομικά πλαίσια, η απουσία αξιόπιστων και επικαιροποιημένων δεδομένων για τη γη, καθώς και η έλλειψη ενός λειτουργικού και προσβάσιμου συστήματος πληροφοριών γης έχουν αποδυναμώσει σημαντικά την ασφάλεια των δικαιωμάτων κατοχής.^[9] Αυτό έχει ως αποτέλεσμα οι οικογένειες και οι κοινότητες που κατέχουν γη συχνά να παραμένουν εκτεθειμένες σε απαλλοτριώσεις, αποκλεισμό και καταχρηστικές πρακτικές.^[10]

 

Παρόλο που υπάρχουν πληροφορίες που επιβεβαιώνουν τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν στη χώρα της σε σχέση με την ιδιοκτησία γης η αιτήτρια δεν κατάφερε να συνδέσει τον ισχυρισμό της με οποιαδήποτε πηγή πληροφόρησης.  Η έλλειψη εσωτερικής συνοχής στους ισχυρισμούς της και η έλλειψη επαρκών λεπτομερειών και βιωματικών περιγραφών στην αφήγησή της είναι τέτοια που στο πλαίσιο της συνολικής αξιολόγησης και αποτίμησης των στοιχείων της υπόθεσης, δεν επαρκεί για να δοθεί καθεστώς.  Για να καταστούν αποδεκτοί οι ισχυρισμοί της αιτήτριας, απαιτείται να συνοδεύονται από σαφή, λεπτομερή και εξατομικευμένα στοιχεία που να αποδεικνύουν τον ουσιώδη ισχυρισμό της.  Κατά συνέπεια, με δεδομένο ότι η αιτητρια δεν κατάφερε να τεκμηριώσει τον ισχυρισμό της, εφόσον προέβη σε γενικές και αόριστες αναφορές κατά το αφήγημά της, ο δεύτερος ουσιώδης ισχυρισμός δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός.

 

Το άρθρο 3 του περί Προσφύγων Νόμου, Ν. 6 (Ι)/2000 προβλέπει πως (υπογράμμιση του παρόντος Δικαστηρίου):  «Ως πρόσφυγας αναγνωρίζεται το πρόσωπο που, λόγω βάσιμου φόβου καταδίωξης του για λόγους φυλετικούς, θρησκευτικούς, ιθαγένειας ή ιδιότητας μέλους συγκεκριμένου κοινωνικού συνόλου ή πολιτικών αντιλήψεων, είναι εκτός της χώρας της ιθαγενείας του και δεν είναι σε θέση, ή, λόγω του φόβου αυτού, δεν είναι πρόθυμο, να χρησιμοποιήσει την προστασία της χώρας αυτής […]».

 

Είναι ξεκάθαρο τόσο από το άρθρο 3 του Ν.6(Ι)/2000, όσο και από το άρθρο 1 Α της Σύμβασης της Γενεύης του 1951 για το Καθεστώς των Προσφύγων, πως για να αναγνωριστεί πρόσωπο ως πρόσφυγας, θα πρέπει να αποδεικνύεται βάσιμος και δικαιολογημένος φόβος δίωξης, του οποίου τόσο το υποκειμενικό, όσο και το αντικειμενικό στοιχείο, πρέπει να εκτιμηθούν από το αρμόδιο όργανο προτού καταλήξει σε απόφαση (Βλ. σχ. παρ.37 και 38 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα Κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων, της Ύπατης Αρμοστείας των Ηνωμένων Εθνών).

 

Βάσει της ανωτέρω ανάλυσης στο σύνολό της, κρίνω ότι δεν υπάρχει κάποιος βάσιμος και δικαιολογημένος φόβος δίωξης της αιτήτριας σε περίπτωση επιστροφής του στη χώρα καταγωγής της. Κατά συνέπεια, προκύπτει πως ορθά αποφασίστηκε από την Υπηρεσία Ασύλου, ότι δεν συντρέχουν στο πρόσωπο της αιτήτριας εκείνα τα υποκειμενικά και αντικειμενικά στοιχεία που στοιχειοθετούν δικαιολογημένο φόβο δίωξης σύμφωνα με το άρθρο 3(1) του Περί Προσφύγων Νόμου, Ν. 6 (Ι)/2000.

 

Όπως προκύπτει από τα στοιχεία που έχω αναλύσει ανωτέρω, ορθά κρίθηκε από τον Προϊστάμενο της Υπηρεσίας Ασύλου ότι δεν στοιχειοθετούνται ούτε οι προϋποθέσεις του άρθρου 19 του Ν. 6(Ι)/2000, για να παρασχεθεί στην αιτήτρια το καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας, εφόσον δεν αποδείχθηκε ότι συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις αναφορικά με τον κίνδυνο να υποστεί σοβαρή και αδικαιολόγητη βλάβη σε περίπτωση επιστροφής στη χώρα καταγωγής της.

 

Για τη διαπίστωση αυτού του πραγματικού κινδύνου θα πρέπει να υπάρχουν, όπως ρητά προνοεί το άρθρο 19(1), του Ν. 6(Ι)/2000, «ουσιώδεις λόγοι».  Περαιτέρω, σοβαρή βλάβη ή σοβαρή και αδικαιολόγητη βλάβη κατά το εδάφιο (2) του άρθρου 19, του Ν. 6 (Ι)/2000 σημαίνει κίνδυνο αντιμετώπισης θανατικής ποινής ή εκτέλεσης βασανιστηρίων ή απάνθρωπης ή εξευτελιστικής μεταχείρισης ή τιμωρίας ή να υπάρχει σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής ακεραιότητας αμάχου, λόγω αδιάκριτης άσκησης βίας σε καταστάσεις διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης (Βλ. Galina Bindioul v. Αναθεωρητική Αρχή Προσφύγων, Υποθ. Αρ. 685/2012, ημερομηνίας 23/04/13 και Mushegh Grigoryan κ.α. v. Κυπριακή Δημοκρατία, Υποθ. Αρ. 851/2012, ημερομηνίας 22/9/2015), ECLI:CY:AD:2015:D619, ECLI:CY:AD:2015:D619).

 

Ο αρμόδιος λειτουργός, διεξήγαγε έρευνα για την κατάσταση ασφαλείας στον τόπο διαμονής της αιτήτριας, από την οποία προέκυψε ότι δεν υφίστατο εύλογη πιθανότητα η αιτήτρια να αντιμετώπιζε δίωξη ή πραγματικό κίνδυνο σοβαρής βλάβης.  Ως εκ τούτου, κρίθηκε πως δεν πληρούνταν οι προϋποθέσεις για παραχώρηση καθεστώτος συμπληρωματικής προστασίας.  Σε κάθε περίπτωση, διεξήγαγα περαιτέρω έρευνα σχετικά με την κατάσταση ασφαλείας στον τελευταίο τόπο συνήθους διαμονής της αιτήτριας, σε πρόσφατες πηγές πληροφόρησης, στα πλαίσια βεβαίως της ex nunc δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου και προς εκπλήρωση της υποχρέωσης του Δικαστηρίου για έλεγχο της ορθότητας της προσβαλλόμενης απόφασης.  

 

Σύμφωνα με τον διαδραστικό χάρτη της War Watch, μίας διαδικτυακής πύλης της Ακαδημίας Διεθνούς Ανθρωπιστικού Δικαίου και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Γενεύης, η Σιέρα Λεόνε  δεν διαφαίνεται να βρίσκεται υπό ένοπλη σύρραξη.^[11]  Η  έκθεση του ινστιτούτου Bertelsmann Stiftung του έτους 2026, που καλύπτει το διάστημα από 1 Φεβρουαρίου 2023 έως 31 Ιανουαρίου 2025 σημειώνει πως η Σιέρα Λεόνε βίωσε αμφιλεγόμενες γενικές εκλογές και μια φερόμενη απόπειρα πραξικοπήματος το 2023.^[12] Η επακόλουθη πολιτική αστάθεια και οι αυξανόμενες κοινωνικές εντάσεις, σε συνδυασμό με προϋπάρχοντες παράγοντες όπως η συστημική διαφθορά, η έλλειψη λογοδοσίας, το αδύναμο κράτος δικαίου και οι αναποτελεσματικότητες σε όλα τα διοικητικά επίπεδα, έχουν δημιουργήσει ένα ολοένα και πιο δύσκολο κοινωνικοοικονομικό περιβάλλον για τον πληθυσμό.^[13] Η εύθραυστη σταθερότητα της χώρας δεν έχει δεχθεί τόσο μεγάλη πίεση από το τέλος του πολέμου πριν από περισσότερα από 20 χρόνια.^[14]

 

Σύμφωνα με την έκθεση του World Food Program του Μαρτίου 2026 που καλύπτει το διάστημα του Φεβρουαρίου 2026, οι ανθρωπιστικές ανάγκες της Σιέρα Λεόνε καθοδηγούνται από τη χρόνια φτώχεια (54–56% του πληθυσμού ζει σε συνθήκες φτώχειας), την οικονομική ευθραυστότητα και τις υψηλές τιμές τροφίμων εν μέσω επίμονου πληθωρισμού.^[15] Οι κλιματικοί κλυδωνισμοί που επηρεάζουν τη γεωργία που εξαρτάται από τις βροχοπτώσεις εντείνουν την ευαλωτότητα, ιδίως στις αγροτικές περιοχές.^[16] Παρά τη σχετική πολιτική σταθερότητα, ο περιορισμένος δημοσιονομικός χώρος δυσχεραίνει την ανταπόκριση.^[17] Ως αποτέλεσμα, το 78% του πληθυσμού αντιμετωπίζει επισιτιστική ανασφάλεια – το 13% σε σοβαρό βαθμό – ενώ ο υποσιτισμός παραμένει, με το 26% των παιδιών κάτω των 5 ετών να παρουσιάζουν καθυστέρηση στην ανάπτυξη, επηρεάζοντας δυσανάλογα τα φτωχά νοικοκυριά.^[18]

 

Σύμφωνα με τα πρόσφατα δεδομένα της βάσης δεδομένων ACLED (The Armed Conflict Location & Event Data Project), κατά το τελευταίο έτος (με ημερομηνία τελευταίας ενημέρωσης την 12/06/2026), στην δυτική περιοχή (Western area), όπου υπάγεται η πόλη Freetown, καταγράφηκαν 4 περιστατικά πολιτικής βίας (“Political violence”, που περιλαμβάνει περιστατικά βίας κατά αμάχων, εκρήξεις/απομακρυσμένη βία, μάχες, εξεγέρσεις και διαμαρτυρίες), από τα οποία προκλήθηκε 1 θάνατος.^[19] Σημειώνεται πως στην μητροπολιτική περιοχή της Freetown ο πληθυσμός σύμφωνα με εκτιμήσεις για το 2026 ανέρχεται σε 1,429,000 κατοίκους.^[20]

 

Αποτιμώντας τα προαναφερόμενα δεδομένα, δεν καταδεικνύεται εύλογη πιθανότητα η αιτήτρια να αντιμετωπίσει κατά την επιστροφή της κίνδυνο σοβαρής βλάβης, καθότι η συχνότητα περιστατικών ασφαλείας στον τελευταίο τόπο συνήθους διαμονής της αιτήτριας, όπου αναμένεται να επιστρέψει, δεν είναι τέτοιας έντασης ώστε να διατρέχει κίνδυνο εξαιτίας και μόνο της παρουσίας της να τεθεί σε κίνδυνο η ζωή της. Εξετάζοντας περαιτέρω τις προσωπικές περιστάσεις της αιτήτριας, παρατηρώ ότι αυτή είναι γυναίκα, ενήλικη, υγιής, με ικανοποιητικό μορφωτικό επίπεδο, πλήρως ικανή προς εργασία, χωρίς στοιχεία ευαλωτότητας με οικογενειακό υποστηρικτικό δίκτυο στη χώρα καταγωγής της.  Η αιτήτρια δεν έχει θέσει οποιαδήποτε ατομικά χαρακτηριστικά στην ενώπιον μου δικαστική διαδικασία, που να υποδηλώνουν ότι μπορεί να έχει τεθεί με οποιονδήποτε τρόπο σε δυσμενή θέση ή σε κίνδυνο δίωξης ή βλάβης.

 

Λαμβάνοντας υπόψη τα όσα ανωτέρω παρατέθηκαν και το σύνολο των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιον μου, καταλήγω ότι ορθώς κρίθηκε επί της ουσίας ότι η αιτήτρια δεν κατάφερε να αποδείξει ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις για την υπαγωγή της στο καθεστώς του πρόσφυγα ή για την παραχώρηση σε αυτήν συμπληρωματικής προστασίας, δυνάμει των προνοιών του περί Προσφύγων Νόμου, Ν. 6 (Ι)/2000 και της Σύμβασης της Γενεύης του 1951 για το Καθεστώς των Προσφύγων.

  

Κατά πάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, δέουσα έρευνα κρίνεται από το Δικαστήριο ότι έγινε, όταν το αρμόδιο όργανο εξετάζει κάθε σχετικό με την υπόθεση γεγονός (Βλ. Motorways Ltd v. Υπουργού Οικονομικών (1999) 3ΑΑΔ 447).  Ορθή και πλήρης έρευνα θεωρείται αυτή που εκτείνεται στη διερεύνηση των ουσιωδών στοιχείων της υπόθεσης (Βλ. Νικολαΐδη v. Μηνά (1994) 3ΑΑΔ 321, Τουσούνα ν. Δημοκρατίας (2013) 3 Α.Α.Δ. 151, Χωματένος ν. Δημοκρατίας κ.α. (2 Α.Α.Δ. 120).  Η έκταση της έρευνας εξαρτάται πάντοτε από τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης (Βλ. Δημοκρατία v. Ευαγγέλου κ.α. (2013) 3ΑΑΔ 414) και το αρμόδιο όργανο οφείλει να βρει τον κατάλληλο τρόπο για να εκπληρώσει την υποχρέωσή του για δέουσα έρευνα.  Από όσα έχω επεξηγήσει ανωτέρω προκύπτει ότι, το αρμόδιο όργανο έλαβε δεόντως και επαρκώς αιτιολογημένη απόφαση.  Συνεπώς, ο ισχυρισμός των ευπαίδευτων συνηγόρων της αιτήτριας περί έλλειψης δέουσας έρευνας και αιτιολογίας της προσβαλλόμενης απόφασης εκ μέρους του αρμόδιου οργάνου, απορρίπτεται στο σύνολό του.

 

Από το περιεχόμενο του διοικητικού φακέλου και το σύνολο το στοιχείων που τέθηκαν ενώπιον μου, κρίνω ότι ακολουθήθηκε η ορθή διερευνητική διαδικασία και ορθώς το αίτημα της αιτήτριας για αναγνώριση καθεστώτος διεθνούς προστασίας έχει απορριφθεί. Οι Καθ' ων η αίτηση, στα πλαίσια εξέτασης και αξιολόγησης του αιτήματος της αιτήτριας, συνεκτίμησαν και αξιολόγησαν όλα τα στοιχεία που είχαν ενώπιον τους προτού καταλήξουν στην προσβαλλόμενη απόφαση και ενόψει των ισχυρισμών που πρόβαλε η αιτήτρια, προέβησαν στη δέουσα υπό τις περιστάσεις έρευνα.

 

Με βάση λοιπόν το σύνολο των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιον μου, καταλήγω ότι η προσφυγή της αιτήτριας εξετάστηκε με επάρκεια και επιμέλεια και υπήρξε επαρκής αιτιολόγηση της προσβαλλόμενης απόφασης εκ μέρους του αρμόδιου οργάνου. Το περιεχόμενο της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου, η οποία συμπληρώνεται από την αιτιολογημένη Έκθεση-Εισήγηση του αρμόδιου λειτουργού της Υπηρεσίας Ασύλου, στην οποία εκτίθενται λεπτομερώς οι λόγοι της απόρριψης του αιτήματος, αποκαλύπτει ότι η απόφασή της είναι  απόλυτα ορθή και στα πλαίσια της σχετικής νομοθεσίας.

 

Ως εκ τούτου, η προσφυγή απορρίπτεται και η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται, με έξοδα €1000 υπέρ των καθ' ων η αίτηση, και εναντίον της αιτήτριας.

 

 

 

 

 

Χ. Μιχαηλίδου, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.