ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

Υπόθεση Αρ.: 4176/24

5 Ιουνίου, 2026

[Κ. Κ. Κλεάνθους, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

Μεταξύ:

D.E.M

Αιτητού,

και

Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Προϊσταμένου της Υπηρεσίας Ασύλου

Καθ' ων η αίτηση

Δ. Ζησιμοπούλου Κυριάκου (κα), Δικηγόρος για τον Αιτητή

Ρ. Προδρόμου (κα), για τους Καθ' ων η αίτηση

 

Α Π Ο Φ Α Σ Η

Κ. Κ. Κλεάνθους, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.: Ο Αιτητής με την παρούσα προσφυγή αιτείται την έκδοση απόφασης από το παρόν Δικαστήριο με την οποία να κηρύσσεται παράνομη, άκυρη, και στερούμενη οποιουδήποτε νομικού αποτελέσματος, η απόφαση των Καθ’ ων η αίτηση ημερομηνίας 16.9.2024, με την οποία απορρίφθηκε το αίτημά του για διεθνή προστασία, καθότι κρίθηκε ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις των άρθρων 3 και 19 των περί Προσφύγων Νόμων του 2000 έως 2023 και την αναγνώρισή του ως δικαιούχου διεθνούς προστασίας.

Γεγονότα

1.             Τα γεγονότα της υπόθεσης έχουν ως ακολούθως: Ο Αιτητής κατάγεται από τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό (στο εξής: ΛΔΚ). Εισήλθε παράνομα στη Δημοκρατία από τις μη ελεγχόμενες από την Κυβέρνηση της Δημοκρατίας περιοχές και περί τις 13.10.2022, υπέβαλε αίτηση διεθνούς προστασίας. Στις 13.9.2024, πραγματοποιήθηκε συνέντευξη του Αιτητή από λειτουργό, ο οποίος υπέβαλε Έκθεση-Εισήγηση προς τον Προϊστάμενο της Υπηρεσίας Ασύλου (στο εξής: Προϊστάμενος) για απόρριψη της αίτησης ασύλου του Αιτητή και επιστροφή του στη χώρα καταγωγής του. Η Εισήγηση εγκρίθηκε από τον Προϊστάμενο στις 16.9.2024. Η εν λόγω απορριπτική απόφαση, η οποία κοινοποιήθηκε στον Αιτητή στις 7.10.2024, αποτελεί το αντικείμενο της παρούσας προσφυγής.

Νομικοί Ισχυρισμοί

2.             Η συνήγορος του Αιτητή κατά την ακροαματική διαδικασία περιόρισε τους λόγους προσφυγής κατά της προσβαλλόμενης απόφασης στην έλλειψή δέουσας έρευνας εκ μέρους των Καθ’ ων η αίτηση.

 

3.             Οι Καθ’ ων η αίτηση παρέπεμψαν στα επιμέρους ευρήματά τους, όπως αυτά καταγράφονται στην Έκθεση/Εισήγηση, η οποία αποτελεί το αιτιολογικό υπόβαθρο της επίδικης πράξης.

Το νομικό πλαίσιο

4.             Η Σύμβαση περί του καθεστώτος των προσφύγων, η οποία υπογράφηκε στη Γενεύη στις 28 Ιουλίου 1951 και τέθηκε σε ισχύ στις 22 Απριλίου 1954 [Recueil des traités des Nations unies, τόμος 189, σ. 150, αριθ. 2545 (1954)], όπως συμπληρώθηκε με το Πρωτόκολλο περί του καθεστώτος των προσφύγων, το οποίο συνήφθη στη Νέα Υόρκη στις 31 Ιανουαρίου 1967 και τέθηκε σε ισχύ στις 4 Οκτωβρίου 1967 (στο εξής: Σύμβαση της Γενεύης), ορίζει, στο άρθρο 1, τμήμα Α, σημείο 2, πρώτο εδάφιο, ότι ο όρος «πρόσφυγας» εφαρμόζεται επί παντός προσώπου το οποίο, «συνεπεία δικαιολογημένου φόβου διώξεως λόγω φυλής, θρησκείας, εθνικότητος, κοινωνικής τάξεως ή πολιτικών πεποιθήσεων, ευρίσκεται εκτός της χώρας της οποίας έχει την ιθαγένεια και δεν δύναται ή, λόγω του φόβου τούτου, δεν επιθυμεί να απολαύη της προστασίας της χώρας ταύτης».

5.             Ο Κανονισμός 2 των περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Διαδικαστικών Κανονισμών του 2019, ως έχουν τροποποιηθεί μέχρι και τον περί της Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας (Τροποποιητικό) (Αρ. 1) Διαδικαστικό Κανονισμό του 2026, έχει ως ακολούθως:

«Ο Διαδικαστικός Κανονισμός του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου 1962, και οι περί της Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διαδικαστικοί Κανονισμοί (Αρ.1) Διαδικαστικοί Κανονισμοί του 2015, τυγχάνουν εφαρμογής σε όλες τις προσφυγές που καταχωρούνται στο Διοικητικό Δικαστήριο Διεθνούς Προστασίας από 18.6.2019, με τις αναγκαίες τροποποιήσεις που αναφέρονται στη συνέχεια και κατ’ ανάλογη εφαρμογή των δικονομικών κανόνων και πρακτικής που ακολουθούνται και εφαρμόζονται στις ενώπιον του Διοικητικού Δικαστηρίου προσφυγές εκτός αν ήθελε άλλως ορίσει το Δικαστήριο.».

6.             Το άρθρο 11 των περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμων του 2018 έως 2026 (στο εξής: o περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμος) καθορίζει τη δικαιοδοσία του παρόντος Δικαστηρίου.

7.             Το άρθρο 3 των περί Προσφύγων Νόμων του 2000 έως 2025 (στο εξής: ο περί Προσφύγων Νόμος) καθορίζει τις προϋποθέσεις αναγνώρισης προσώπου ως πρόσφυγα.

8.     Το άρθρο 16 του περί Προσφύγων Νόμου ορίζει τα εξής:

«Υποχρεώσεις Αιτητή κατά την εξέταση της αίτησης και συναφής υποχρέωση αρμόδιων αρχών

16.-(1) Κατά την εξέταση της αίτησής του, ο Αιτητής οφείλει να συνεργάζεται με την Υπηρεσία Ασύλου με σκοπό την εξακρίβωση της ταυτότητάς του και των υπόλοιπων στοιχείων που αναφέρονται στην παράγραφο (α) του εδαφίου (2).

(2) Ιδίως, ο Αιτητής οφείλει-

(α) να υποβάλει το συντομότερο δυνατό όλα τα στοιχεία που απαιτούνται για την τεκμηρίωση της αίτησης, τα οποία στοιχεία συνίστανται σε δηλώσεις του Αιτητή και σε όλα τα έγγραφα που έχει ο Αιτητής στη διάθεσή του σχετικά με την ηλικία του, το προσωπικό του ιστορικό, καθώς και το ιστορικό των οικείων συγγενών του, την ταυτότητα, την ιθαγένεια, τη χώρα και το μέρος προηγούμενης διαμονής του, τις προηγούμενες αιτήσεις ασύλου, το δρομολόγιο που ακολούθησε, το δελτίο ταυτότητας και τα ταξιδιωτικά του έγγραφα και τους λόγους για τους οποίους ζητεί διεθνή προστασία∙ [...]».

9.             Το άρθρο 19 του περί Προσφύγων Νόμου καθορίζει τις προϋποθέσεις αναγνώρισης καθεστώτος συμπληρωματικής προστασίας.

Κατάληξη

10.          Ως προς τους εγειρόμενους λόγους προσφυγής, επισημαίνεται εκ προοιμίου ότι το παρόν Δικαστήριο, ως δικαστήριο ουσίας, δικάζει την ενώπιόν του προσφυγή αξιολογώντας εξ υπαρχής την αίτηση του Αιτητή για διεθνή προστασία, τόσο κατά το νόμο όσο και κατ’ ουσίαν. Δεν περιορίζεται, συνεπώς, μόνο στην εξέταση της διαδικασίας και των στοιχείων κρίσης της διοικητικής αρχής που εξέδωσε την προσβαλλόμενη πράξη, αλλά εξετάζει την ουσιαστική ορθότητά της de novo και ex nunc.  (Βλ. Aπόφαση του ΔΕΕ της 3ης Απριλίου 2025, C‑283/24 [Barouk], B. F. κατά Κυπριακής Δημοκρατίας, ECLI:EU:C:2025:236, απόφαση του ΔΕΕ ημερομηνίας 29 Ιουλίου 2019, Torubarov, C-556/17, EU:C:2019:626, σκέψεις 50 έως 53 (σύμφωνα με την οποία το δικαστήριο πραγματοποιεί «πλήρη και ex nunc εξέταση τόσο των πραγματικών όσο και των νομικών ζητημάτων, ιδίως, κατά περίπτωση, εξέταση των αναγκών διεθνούς προστασίας) Έφεση κατά Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Aρ. 107/2023, Δημοκρατία ν. Q.B.T., απόφαση ημερ. 11.2.2025, Έφεση κατά Απόφασης Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Αρ. 17/2021 Janelidze ν. Δημοκρατίας, απόφαση ημερ. 21.9.2021· Έφεση κατά Απόφασης Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Αρ. 35/2023 Lubangamu ν. Δημοκρατίας, απόφαση ημερ. 5.12.2024). Ο Αιτητής αναμένεται να προβάλει, στο πλαίσιο της διοικητικής ή και της παρούσας δικαστικής διαδικασίας, τέτοιους συγκεκριμένους και ειδικούς ισχυρισμούς, οι οποίοι εν δυνάμει θα δικαιολογούσαν την υπαγωγή του στο καθεστώς διεθνούς προστασίας. Η πιο πάνω ανάλυση λόγω της έκτασης της δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου καθιστά αλυσιτελή την προβολή υποπεριπτώσεων λόγων προσφυγής π.χ. έλλειψη δέουσας έρευνας και αιτιολογίας, πλάνη, ορισμένες διαδικαστικές πλημμέλειες κατά την έκδοση της επίδικης πράξης. Εν προκειμένω, ο Αιτητής εκπροσωπούμενος και δια συνηγόρου, έχει την ευκαιρία να εκθέσει τους ισχυρισμούς του και να λάβει όλα τα δέοντα δικονομικά μέσα προς τεκμηρίωσή τους [Βλ. «Εγχειρίδιο Διοικητικού Δικαίου», Επαμεινώνδας Π. Σπηλιωτόπουλος, 14^ης Έκδοση, Νομική Βιβλιοθήκη, σ. 260, υποσημ. 72, «Εισηγήσεις Διοικητικού Δικονομικού Δικαίου, Χαράλαμπος Χρυσανθάκης, 2^η Έκδοση, Νομική Βιβλιοθήκη, σελ. 247 και Π.Δ. Δαγτόγλου, (Διοικητικό Δικονομικό Δίκαιο), σελ. 552]. Ως αλυσιτελής χαρακτηρίζεται ο λόγος προσφυγής, ο οποίος ακόμα και αν γίνει δεκτός δεν πρόκειται να οδηγήσει σε ακύρωση της προσβαλλόμενης πράξης [Βλ. Η προβολή ισχυρισμών στις διοικητικές διαφορές ουσίας, Α. Αθ. Αρχοντάκη, Νομική Βιβλιοθήκη, σ. 100].

11.          Συναφές εν προκειμένω είναι και το άρθρο 16 του περί Προσφύγων Νόμου και ειδικότερα τα εδάφια (2) και (3) αυτών. Από τις εν λόγω διατάξεις απορρέει καταρχάς η υποχρέωση του Αιτητή να καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια προς τεκμηρίωση της αίτησης ασύλου του. Σύμφωνα με πάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου (Βλ. ενδεικτικώς, Υπόθ. Αρ. 1721/2011, Ηοοman & Mahiab Khanbabaie v. Aναθεωρητικής Αρχής Προσφύγων, ημερ. 30.6.2016, ECLI:CY:AD:2016:D320) αποτελεί υποχρέωση του Αιτητή ασύλου να επικαλεστεί έστω και χωρίς να προσκομίσει τυπικά αποδεικτικά στοιχεία, συγκεκριμένα πραγματικά περιστατικά που του προκαλούν κατά τρόπο αντικειμενικώς αιτιολογημένο, φόβο δίωξης στη χώρα του για κάποιον από τους λόγους που αναφέρει το άρθρο 3 του περί Προσφύγων Νόμου (Βλ. επίσης νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας, αποφάσεις αρ. 1093/2008, 817/2009 και 459/2010). Εν συνεχεία ωστόσο, λόγω ακριβώς της δυσχέρειας του Αιτητή ασύλου να τεκμηριώσει με συγκεκριμένα στοιχεία την αίτησή του, γεννάται υποχρέωση της διοίκησης να συνδράμει τον Αιτητή σε αυτήν την προσπάθεια προβολής και τεκμηρίωσης των ισχυρισμών του (Βλ. Εγχειρίδιο για τις Διαδικασίες και τα Κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων της Υπάτης Αρμοστείας των Ηνωμένων Εθνών παρ. 195 επ., Βλ. επίσης αναφορικά με την ενεργό συνεργασία Απόφαση του ΔΕΕ της 22ας Νοεμβρίου 2012, Υπόθεση C‑277/11, M. M., ECLI: EU:C:2012:744, σκέψεις 63 έως 68).

12.          Προχωρώντας στην εξέταση της ουσίας των ισχυρισμών του Αιτητή κατά την καταγραφή του αιτήματός του, ανέφερε ότι εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του λόγω σοβαρών απειλών κατά της ζωής του. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, ενώ διέμενε με τους γονείς και την αδελφή του, άγνωστα πρόσωπα εισήλθαν στην οικία τους. Ο πατέρας του φέρεται να έκρυψε τον ίδιο και την αδελφή του, ενώ οι εισβολείς απείλησαν τον πατέρα του ότι θα τον σκοτώσουν και στη συνέχεια θα σκοτώσουν τα παιδιά του. Ακολούθως, όπως ανέφερε ο Αιτητής, τα πρόσωπα αυτά ανέσυραν αιχμηρό αντικείμενο (μαχαίρι)  με αποτέλεσμα να σκοτώσουν του πατέρα του, ενώ ο ίδιος και η αδελφή του κατάφεραν να διαφύγουν από την οικία. Οι δράστες επιχείρησαν να τους ακολουθήσουν, χωρίς ωστόσο να το επιτύχουν. Περαιτέρω, ανέφερε ότι την επόμενη ημέρα πληροφορήθηκαν τον θάνατο και των δύο γονέων του, ενώ στη συνέχεια την προστασία του ιδίου και της αδελφής του ανέλαβε ιερέας της περιοχής. Ο αιτητής πρόσθεσε ότι συνέχισε να παρακολουθείται από τα ίδια πρόσωπα ακόμη και κατά τη διάρκεια των σπουδών του στο πανεπιστήμιο. Έπειτα από συμβουλή του ιερέα, αποφάσισε να εγκαταλείψει τη χώρα του με σκοπό τη διασφάλιση της προσωπικής του ασφάλειας (βλ. ερ. 1 του διοικητικού φακέλου).

13.          Κατά το κρίσιμο στάδιο της προσωπικής του συνέντευξης, ο Αιτητής ανέφερε ότι γεννήθηκε το 1997 και μεγάλωσε στην Κινσάσα της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό, όπου διέμενε μέχρι την αναχώρησή του από τη χώρα καταγωγής του. Δήλωσε ότι δεν αντιμετωπίζει οποιοδήποτε πρόβλημα υγείας. Ως προς την οικογενειακή του κατάσταση, ανέφερε ότι οι γονείς του έχουν αποβιώσει, ενώ η αδελφή του βρίσκεται στο Βέλγιο μαζί με τη σύζυγο του ιερέα. Δήλωσε επίσης ότι είναι άγαμος και άτεκνος. Ως προς το θρήσκευμά του, ανέφερε ότι είναι χριστιανός.

14.          Αναφορικά με το μορφωτικό του επίπεδο, δήλωσε ότι ολοκλήρωσε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, ενώ το 2020 ξεκίνησε σπουδές ιατρικής σε πανεπιστήμιο, τις οποίες διέκοψε τον Αύγουστο του 2022, μετά από δύο έτη φοίτησης. Παράλληλα, ανέφερε ότι από την ολοκλήρωση της σχολικής του εκπαίδευσης το 2015 μέχρι την έναρξη των πανεπιστημιακών του σπουδών το 2020 παρακολουθούσε εκπαίδευση στον τομέα της πληροφορικής. Ως προς την επαγγελματική του πορεία, δήλωσε ότι δεν εργάστηκε ποτέ και ότι συντηρείτο οικονομικά από τους γονείς του.

15.          Περαιτέρω, ανέφερε ότι η αδελφή του μετέβη στο Βέλγιο μαζί με τη σύζυγο του ιερέα, καθώς μετά τον θάνατο των γονέων τους τη φροντίδα της ανέλαβαν ο πάστορας και η σύζυγός του. Όπως εξήγησε, όσο βρισκόταν στη χώρα καταγωγής του, η αδελφή του διέμενε μαζί του, πλην όμως η ίδια δεν διέτρεχε κίνδυνο λόγω της νεαρής ηλικίας της. Αντιθέτως, ο ίδιος ισχυρίστηκε ότι, ως φοιτητής πανεπιστημίου, ήταν γνωστός στους δολοφόνους των γονέων του, γεγονός που του δημιούργησε αίσθημα ανασφάλειας και τον ανάγκασε να εγκαταλείψει τη χώρα χωρίς την αδελφή του. Τέλος, ανέφερε ότι στη χώρα καταγωγής του, και συγκεκριμένα στην περιοχή/κοινότητα Juaba, διαμένει θείος του, αδελφός του πατέρα του. Ως προς το ταξίδι του, δήλωσε ότι εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του χρησιμοποιώντας το διαβατήριό του και φοιτητική θεώρηση εισόδου για τις μη ελεγχόμενες από την Κυπριακή Δημοκρατία περιοχές. Ανέφερε ότι παρέμεινε εκεί για ένα βράδυ και ακολούθως εισήλθε παρατύπως στις ελεγχόμενες από την Κυπριακή Δημοκρατία περιοχές. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, τα έξοδα του ταξιδιού καλύφθηκαν από τον ιερέα της περιοχής, λόγω της ανασφάλειας που ο ίδιος αντιμετώπιζε, αλλά και εξαιτίας των κινδύνων που, κατά τους ισχυρισμούς του, δημιουργούνταν και για τον ίδιο τον ιερέα, δεδομένου ότι ο Αιτητής διέμενε στην οικία του.

16.          Ως προς τους λόγους εγκατάλειψης της χώρας καταγωγής του, ο Αιτητής ισχυρίστηκε ότι αυτοί συνδέονται με το αίσθημα ανασφάλειας που βίωνε μετά τη δολοφονία των γονέων του στις 24.5.2022. Ανέφερε ότι, μετά το περιστατικό, διέμενε στην οικία του ιερέα της εκκλησίας του, ο οποίος είχε αναλάβει την προστασία του ιδίου και της αδελφής του και τον συμβούλευε να αποφεύγει τις μετακινήσεις και να μην κυκλοφορεί μόνος. Ο Αιτητής δήλωσε ότι, όταν μετέβη στο πανεπιστήμιό του για εξετάσεις τον Αύγουστο, συμφοιτητής του τον ενημέρωσε ότι άγνωστα πρόσωπα τον αναζητούσαν και προσέφεραν χρήματα για πληροφορίες σχετικά με τον εντοπισμό του. Κατά τους ισχυρισμούς του, ο συμφοιτητής του εξέφρασε την άποψη ότι επρόκειτο για τα ίδια πρόσωπα που είχαν σκοτώσει τους γονείς του και τον προειδοποίησε ότι δεν ήταν ασφαλής. Ο Αιτητής ανέφερε ότι επέστρεψε στην οικία του ιερέα συνοδευόμενος από φρουρό του πανεπιστημίου και, κατόπιν συμβουλής του ιερέα, παρέμεινε εκεί μέχρι την αναχώρησή του από τη χώρα. Περαιτέρω, ισχυρίστηκε ότι κατά τη διαφυγή του από την οικία της οικογένειάς του μαζί με τη μικρότερη αδελφή του, αντιλήφθηκε δύο ένοπλα άτομα να τους καταδιώκουν. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, ένα από τα άτομα επιχείρησε να τον πυροβολήσει, όμως το δεύτερο το απέτρεψε, αναφέροντας ότι γνώριζαν ήδη την ταυτότητα και τον τόπο διαμονής τους. Επιπλέον, περιέγραψε περιστατικό κατά το οποίο, ενώ επέστρεφε με μοτοσικλέτα στην οικία του ιερέα, όχημα προσέκρουσε στη μοτοσικλέτα, τραυματίζοντας τον ίδιο και τον οδηγό. Ο Αιτητής θεώρησε ότι το όχημα ήταν το ίδιο κόκκινο αυτοκίνητο που, σύμφωνα με τον συμφοιτητή του, τον αναζητούσε στο πανεπιστήμιο. Ανέφερε ότι κατά το περιστατικό ακούστηκαν δύο πυροβολισμοί χωρίς να τραυματιστεί οποιοσδήποτε από αυτούς. Μετά το συμβάν μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο για παροχή ιατρικής φροντίδας και ακολούθως στην αστυνομία, όπου καταγράφηκε σχετική αναφορά. Δήλωσε επίσης ότι κατά το περιστατικό απώλεσε το κινητό του τηλέφωνο, στο οποίο διατηρούσε βίντεο από την κηδεία των γονέων του. Τέλος, ανέφερε ότι η οικία του ιερέα βρισκόταν πλησίον της εκκλησίας και ότι, το βράδυ της επίθεσης κατά της οικογένειάς του, ο ιερέας βρισκόταν εκεί μαζί με άλλα μέλη της κοινότητας. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, άτομα που απέστειλε ο ιερέας στην οικία του διαπίστωσαν ίχνη αίματος, ενώ ακολούθως ενημερώθηκε η αστυνομία. Ο ίδιος ισχυρίστηκε ότι οι γείτονες εξέφρασαν φόβους για την ασφάλειά του και ότι αργότερα ο ιερέας τον ενημέρωσε πως οι γονείς του είχαν αποβιώσει και ότι κινδύνευε και ο ίδιος, γεγονός που οδήγησε στην απόφασή του να εγκαταλείψει τη χώρα.

17.          Σε σειρά διευκρινιστικών ερωτήσεων αναφορικά με τα πρόσωπα που σκότωσαν τους γονείς του, ο Αιτητής ανέφερε ότι περί τις 24.5.2022 άγνωστα πρόσωπα εισέβαλαν στην οικία τους, ενώ τους άκουσε να αναφέρουν ότι έχουν πρόβλημα με τον πατέρα του Αιτητή, ωστόσο δεν γνωρίζει πόσα άτομα ήταν ενώ διέκρινε δύο πρόσωπα με όπλα έξω από την οικία. Ανέφερε ότι δεν γνωρίζει τον λόγο που σκότωσαν τους γονείς του ενώ αναζητούν και τον ίδιο καθώς είχαν αναφέρει στον πατέρα του ότι θα σκοτώσουν όλη την οικογένεια. Επανέλαβε ωστόσο ότι δεν γνωρίζει τον λόγο αυτής της επίθεσης. Κληθείς να αναφέρει πότε απεβίωσαν οι γονείς του, ο αιτητής δήλωσε ότι αυτό συνέβη στις 24.5.2022 (βλ. ερ. 39).

18.          Κληθείς να περιγράψει τα γεγονότα της ημέρας κατά την οποία άγνωστα πρόσωπα εισήλθαν στην οικία της οικογένειάς του και προκάλεσαν τον θάνατο των γονέων του, ο αιτητής ανέφερε ότι το περιστατικό έλαβε χώρα κατά τις νυχτερινές ώρες, περίπου στις 02:00 τα ξημερώματα. Όπως δήλωσε, ενώ κοιμόταν στο δωμάτιό του, ο πατέρας του εισήλθε πανικόβλητος και τον ενημέρωσε ότι άτομα είχαν εισβάλει βίαια στην οικία. Σύμφωνα με τον Αιτητή, ο πατέρας του τού ζήτησε να παραμείνει μαζί με την αδελφή του στο δωμάτιο και, σε περίπτωση που η κατάσταση επιδεινωνόταν, να διαφύγουν από το παράθυρο (βλ. ερ. 38).

19.          Αναφορικά με τα πρόσωπα που φέρεται να τον αναζητούσαν στο πανεπιστήμιο, ο Αιτητής δήλωσε ότι πληροφορήθηκε το γεγονός από συμφοιτητή του, ο οποίος του ανέφερε ότι δύο άγνωστα άτομα τον αναζητούσαν εντός του πανεπιστημιακού χώρου και προσέφεραν χρηματικό ποσό προκειμένου να τους βοηθήσει να τον εντοπίσουν. Ερωτηθείς σχετικά με τον χρόνο του περιστατικού, δήλωσε ότι αυτό συνέβη περίπου μία εβδομάδα μετά την επιστροφή του στο πανεπιστήμιο, τον Αύγουστο του 2022, περίοδο κατά την οποία είχε επιστρέψει αποκλειστικά για τη συμμετοχή του σε εξετάσεις χωρίς ωστόσο να ανακαλεί συγκεκριμένες ημερομηνίες. Πρόσθεσε ότι δεν γνωρίζει ποια ήταν τα πρόσωπα αυτά (βλ. ερ. 38).  Ο αιτητής ανέφερε ότι, μετά τον θάνατο των γονέων του, είχε διακόψει προσωρινά τη φοίτησή του κατόπιν συμβουλής του ιερέα που τον φιλοξενούσε, ενώ σταμάτησε οριστικά να παρακολουθεί μαθήματα μετά το περιστατικό στο πανεπιστήμιο, όταν ενημερώθηκε ότι άγνωστα πρόσωπα τον αναζητούσαν (βλ. ερ. 37).

20.          Ερωτηθείς σχετικά με την κηδεία των γονέων του, ο αιτητής δήλωσε ότι αυτή πραγματοποιήθηκε τον Ιούνιο του 2022 χωρίς να ανακαλεί συγκεκριμένες ημερομηνίες καθώς όπως ανέφερε μετά τον θάνατο των γονιών του ακολούθησαν αστυνομικές έρευνες με αποτέλεσμα η κηδεία να τελεστεί  τον Ιούνιο. Ανέφερε ότι δεν συμμετείχε ενεργά στην τελετή για λόγους ασφαλείας και ότι μεταφέρθηκε στον χώρο μόνο για σύντομο χρονικό διάστημα προκειμένου να δει τις σορούς των γονέων του, πριν επιστρέψει άμεσα στην οικία όπου κρυβόταν (βλ.ερ.37).

21.          Σε διευκρινιστικές ερωτήσεις αναφορικά με περιστατικό κατά το οποίο όχημα προσέκρουσε στη μοτοσικλέτα με την οποία μετακινείτο, ο αιτητής δήλωσε ότι αυτό συνέβη τον Σεπτέμβριο του 2022. Παρότι δεν ήταν σε θέση να προσδιορίσει ακριβή ημερομηνία, ανέφερε ότι θεωρούσε πως το όχημα που τους ακολουθούσε συνδεόταν με τα πρόσωπα που τον αναζητούσαν (βλ.ερ.36). Σε σχέση με το κινητό του τηλέφωνο και τα βίντεο της κηδείας που όπως είχε αναφέρει ο ίδιος βιντεοσκόπησε κατά τη διάρκεια της κηδείας, και ερωτηθείς σχετικά, διευκρίνισε ότι, δεν παρευρέθηκε καθ’ όλη τη διάρκεια της τελετής, ωστόσο έλαβε σχετικά βίντεο μέσω εφαρμογών επικοινωνίας από τον ιερέα και φίλους του που είχαν παρευρεθεί στην κηδεία.

22.          Κληθείς να αναφερθεί στις δύο φορές που ανέφερε ότι μετέβη στην αστυνομία, ο αιτητής διευκρίνισε ότι η αστυνομία ενημερώθηκε τόσο μετά τον θάνατο των γονέων του όσο και μετά το περιστατικό με τη μοτοσικλέτα. Σύμφωνα με τον ίδιο, η αστυνομία διαπίστωσε ότι οι γονείς του είχαν δεχθεί θανατηφόρα επίθεση με αιχμηρό αντικείμενο, χωρίς ωστόσο ο ίδιος να γνωρίζει περαιτέρω πληροφορίες ενώ ανέφερε ότι μόνο ο ιερέας γνωρίζει σχετικές πληροφορίες.

23.          Σε ερώτηση πιθανής μετεγκατάστασής του σε άλλη περιοχή της χώρας καταγωγής του, ο αιτητής δήλωσε ότι δεν θεωρεί πως αυτό θα ήταν ασφαλές, καθώς πιστεύει ότι τα πρόσωπα που τον αναζητούσαν είχαν τη δυνατότητα να τον εντοπίσουν οπουδήποτε στη χώρα ενώ παράλληλα δήλωσε ότι δεν θεωρεί ασφαλή ούτε την επιστροφή στον τόπο καταγωγής του (βλ. ερ. 36).

24.          Αξιολογώντας τις δηλώσεις του Αιτητή, οι Καθ’ ων η αίτηση σχημάτισαν δύο ουσιώδεις ισχυρισμούς. Ο πρώτος αφορά στο προσωπικό του προφίλ, τα στοιχεία ταυτότητάς του και τον τόπο τελευταίας συνήθους διαμονής του. Ο δεύτερος αφορά στις ισχυριζόμενες απειλές εναντίον του από τα άτομα που σκότωσαν τους γονείς του.

25.          Ο πρώτος ουσιώδης ισχυρισμός έγινε αποδεκτός. Οι δηλώσεις του Αιτητή κρίθηκαν επαρκώς συγκεκριμένες, συνεκτικές, ενώ ευρίσκονται σε συμφωνία με εξωτερικές πηγές πληροφόρησης τις οποίες οι Καθ’ ων η αίτηση εντόπισαν. Περαιτέρω, τα στοιχεία της ταυτότητάς του επιβεβαιώνονται από ταυτοποιητικά έγγραφα που προσκόμισε ενώπιον της Υπηρεσίας Ασύλου.

26.          Ως προς τον δεύτερο ουσιώδη ισχυρισμό, ο Αιτητής ισχυρίστηκε ότι τα πρόσωπα που φέρονται να σκότωσαν τους γονείς του κατά την επίθεση στην οικία τους αναζητούσαν και τον ίδιο με σκοπό να τον σκοτώσουν. Ωστόσο, κατά την αξιολόγηση της εσωτερικής αξιοπιστίας του εν λόγω ισχυρισμού, κρίθηκε ότι ο Αιτητής δεν ήταν σε θέση να παράσχει ικανοποιητικές και επαρκείς πληροφορίες αναφορικά με ζητήματα που άπτονται του πυρήνα του αιτήματός του. Ειδικότερα, ως προς τα πρόσωπα που φέρονται να σκότωσαν τους γονείς του, ανέφερε ότι δεν τα γνωρίζει, ισχυρισμός που κρίθηκε ως μη συνεκτικός και μη ευλογοφανής, δεδομένου ότι ευλόγως θα αναμενόταν να είναι σε θέση να αναφέρει ποια πρόσωπα τον αναζητούσαν, αφού αυτά αποτέλεσαν, κατά τους ισχυρισμούς του, τον λόγο εγκατάλειψης της χώρας καταγωγής του. Περαιτέρω, αναφορικά με την αιτία δολοφονίας των γονέων του και τους λόγους για τους οποίους τα ίδια πρόσωπα αναζητούσαν τον ίδιο, κρίθηκε ότι οι δηλώσεις του στερούνταν συνοχής και ευλογοφάνειας, καθώς θα αναμενόταν να γνωρίζει και να είναι σε θέση να παραθέσει περισσότερες πληροφορίες για τα ζητήματα αυτά. Ως προς το περιστατικό στο πανεπιστήμιο, κατά το οποίο δύο άγνωστα πρόσωπα φέρονται να τον αναζήτησαν μέσω συμφοιτητή του προσφέροντας χρηματική αμοιβή, κρίθηκε ότι ο Αιτητής δεν ήταν σε θέση να παράσχει περισσότερες σχετικές πληροφορίες, καθώς δήλωσε ότι δεν θυμόταν πότε ακριβώς έλαβε χώρα το περιστατικό, αναφέροντας μόνο ότι συνέβη κατά την πρώτη εβδομάδα μετά την επιστροφή του στο πανεπιστήμιο τον Αύγουστο. Περαιτέρω, αναφορικά με τη χρονική περίοδο κατά την οποία διέκοψε τη φοίτησή του στο πανεπιστήμιο λόγω των προβλημάτων που αντιμετώπιζε, κρίθηκε ότι υπέπεσε σε αντίφαση. Συγκεκριμένα, αρχικά ανέφερε ότι φοίτησε στο πανεπιστήμιο από το 2020 μέχρι τον Αύγουστο του 2022, ενώ σε μεταγενέστερη δήλωσή του ισχυρίστηκε ότι διέκοψε τη φοίτησή του τον Μάιο του 2022, μετά τον θάνατο των γονέων του, επανήλθε τον Αύγουστο του 2022 και στη συνέχεια διέκοψε οριστικά τη φοίτησή του τον ίδιο μήνα. Επιπλέον, ως προς την παρακολούθηση και βιντεοσκόπηση της κηδείας των γονέων του, κρίθηκε ότι υπέπεσε σε περαιτέρω αντίφαση. Ειδικότερα, αρχικά δήλωσε ότι ο ίδιος βιντεοσκόπησε ολόκληρη την κηδεία και ότι το σχετικό υλικό χάθηκε όταν το όχημα συγκρούστηκε με τη μοτοσικλέτα στην οποία επέβαινε, ενώ αργότερα ανέφερε ότι δεν ήταν ο ίδιος που βιντεοσκόπησε την κηδεία, αλλά ότι έλαβε το σχετικό υλικό μέσω εφαρμογής ανταλλαγής μηνυμάτων από φίλους του.

27.          Κατά την αξιολόγηση της εξωτερικής αξιοπιστίας κρίθηκε ότι οι αναφορές του Αιτητή αποτελούσαν το μοναδικό στοιχείο προς υποστήριξη του ισχυρισμού του και ότι δεν υπήρχαν εύλογοι λόγοι που να δικαιολογούν την επαλήθευση των δηλώσεών του μέσω εξωτερικών πηγών πληροφόρησης. Ως εκ τούτου, ο δεύτερος ουσιώδης ισχυρισμός του απορρίφθηκε.

28.          Με βάση τον μόνο αποδεκτό ουσιώδη ισχυρισμό του Αιτητή, ήτοι της χώρας καταγωγής και του τελευταίου τόπου διαμονής του, ο οποίος προσδιορίστηκε η κοινότητα πρωτεύουσα Kinshasa, και λαμβάνοντας υπόψιν τις πληροφορίες αναφορικά με την κατάσταση ασφαλείας που επικρατεί στη χώρα καταγωγής του, κρίθηκε από τους Καθ' ων η αίτηση ότι σε περίπτωση επιστροφής του, δεν θα αντιμετωπίσει δίωξη ή πραγματικό κίνδυνο σοβαρής βλάβης.

29.          Στο πλαίσιο της νομικής ανάλυσης, οι Καθ’ ων η αίτηση κατέληξαν ότι δεν προκύπτει δικαιολογημένος φόβος δίωξης του Αιτητή δυνάμει του άρθρου 3 του περί Προσφύγων Νόμου, αλλά ούτε και πραγματικός κίνδυνος σοβαρής βλάβης αυτού δυνάμει του άρθρου 19(2) του περί Προσφύγων Νόμου. Ειδικά σχετικά με ενδεχόμενη υπαγωγή του στο άρθρο 19(2)(γ) του περί Προσφύγων Νόμου, από τις πληροφορίες που παρατέθηκαν σχετικά με την κατάσταση ασφαλείας στον τόπο τελευταίας διαμονής του Αιτητή, διαπιστώθηκε ότι δεν προκύπτει η ύπαρξη ένοπλης σύρραξης σε αυτόν. 

30.          Κατά την ακροαματική διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου, ο συνήγορος του Αιτητή προώθησε τον ίδιο πυρήνα του αιτήματός του, χωρίς να προστίθενται οποιοιδήποτε νέοιουσιώδεις ισχυρισμοί αλλά ούτε και στο πλαίσιο της γραπτής του αγόρευσης σχολιάζεται οτιδήποτε ειδικώς ως τα επιμέρους ευρήματα των Καθ’ ων η αίτηση. 

31.          Προχωρώντας στην de novo και ex nunc εξέταση των ενώπιόν μου δεδομένων, όπως υπαγορεύουν τα εδάφια (3) και (4) του άρθρου 11 του περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμου, κρίνεται, επί τη βάσει των ενώπιον μου στοιχείων, ότι γίνεται δεκτό το εύρημα των Καθ’ ων η αίτηση αναφορικά με τον πρώτο ουσιώδη ισχυρισμό. Το παρόν Δικαστήριο αξιολογεί τους προβληθέντες ισχυρισμούς στην βάση των κοινώς αποδεκτών δεικτών αξιοπιστίας.[1]

32.          Συγκεκριμένα, ως προς τον πρώτο ουσιώδη ισχυρισμό του Αιτητή, διαπιστώνεται ότι ο Αιτητής υπήρξε σαφής ως προς τα προσωπικά του στοιχεία. Η αξιοπιστία του εν λόγω ισχυρισμού εδραιώνεται περαιτέρω και από τις εξωτερικές πηγές πληροφόρησης, οι οποίες εντοπίζονται στο διοικητικό φάκελο και από το διαβατήριό του.  

33.          Ως προς την αξιολόγηση του δεύτερου ουσιώδους ισχυρισμού του Αιτητή, το Δικαστήριο συντάσσεται με την κατάληξη των Καθ’ ων η Αίτηση και τα επιμέρους ευρήματά τους. Μολονότι ο Αιτητής παρέμεινε σταθερός ως προς τον βασικό πυρήνα του αφηγήματός του και τους λόγους για τους οποίους ισχυρίζεται ότι εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του, οι περιστάσεις που πλαισιώνουν τους ισχυρισμούς του παρατέθηκαν με ιδιαίτερη γενικότητα και έλλειψη συγκεκριμενοποίησης, στοιχείο που δεν συνάδει με πρόσωπο το οποίο φέρεται να έχει βιώσει προσωπικώς τα επικαλούμενα περιστατικά, ιδίως λαμβανομένων υπόψη της ηλικιακής του ωριμότητας και του μορφωτικού του επιπέδου.

34.          Ως προς την εξωτερική αξιοπιστία του υπό εξέταση ισχυρισμού, το Δικαστήριο κρίνει ότι, λόγω της αοριστίας και της ασάφειας με την οποία ο Αιτητής προώθησε τον εν λόγω ισχυρισμό, δεν καθίσταται δυνατή η διεξαγωγή έρευνας σε εξωτερικές πηγές πληροφόρησης προς επιβεβαίωση των δηλώσεών του. Σε κάθε περίπτωση, λαμβανομένης υπόψη της φύσεως των επικαλούμενων γεγονότων ως προσωπικών βιωμάτων, δεν θα αναμενόταν ευλόγως ο εντοπισμός συναφών εξωτερικών πηγών ικανών να τα επιβεβαιώσουν. Περαιτέρω, επισημαίνεται ότι ο Αιτητής δεν προσκόμισε οποιοδήποτε αποδεικτικό στοιχείο ή άλλη μαρτυρία προς τεκμηρίωση των ισχυρισμών του.

35.          Προχωρώντας στην αξιολόγηση του κινδύνου που διατρέχει ο Αιτητής, στη βάση του μόνου αποδεκτού ουσιώδους ισχυρισμού του, επιπρόσθετα προς όσα καταγράφονται στην Εισηγητική-Έκθεση, ιδίως όσον αφορά στην επικαιροποιημένη εικόνα της κατάστασης ασφαλείας στη χώρα καταγωγής του, παρατηρούνται τα εξής:

 

36.          Σύμφωνα με την ιστοσελίδα RULAC (Rule of Law in Armed Conflict) ” της Ακαδημίας της Γενεύης, η ΛΔΚ εμπλέκεται σε αρκετές μη διεθνείς ένοπλες συγκρούσεις εντός των εδαφών της εναντίον ορισμένων μη κρατικών ένοπλων ομάδων, μεταξύ των οποίων οι ADF (Allied Democratic Forces), FDLR (Forces démocratiques de libération du Rwanda), CODECO (Coopérative pour le développement du Congo) και M23.^[2] Ειρηνευτική αποστολή των Ηνωμένων Εθνών (UN Organization Stabilization Mission in the Democratic Republic of the Congo- MONUSCO) υποστηρίζει τις ένοπλες δυνάμεις της ΛΔΚ^[3], και το Συμβούλιο Ασφαλείας,  με το ψήφισμά του υπ' αρ. 2765 (2024), αποφάσισε την επέκταση της εντολής της MONUSCO μέχρι τις 20.12.2025^[4]. Οι περιοχές Kivu, Kasai και Ituri είναι αυτές οι οποίες πλήττονται σε μεγαλύτερο βαθμό από τις ένοπλες συγκρούσεις, αν και η βία είναι εκτεταμένη και επηρεάζει ολόκληρη τη χώρα.^[5] Ωστόσο, ειδικά στην Kinshasa, οι προαναφερόμενες οργανώσεις, δεν παρουσιάζονται ως δρώσες.^[6]

Η έκθεση της Διεθνούς Αμνηστίας που καλύπτει το 2024, αναφέρει ότι οι επιθέσεις κατά αμάχων συνεχίστηκαν καθώς κλιμακώθηκε η σύγκρουση μεταξύ ένοπλων ομάδων και κυβερνητικών δυνάμεων. Τουλάχιστον 100 άμαχοι σκοτώθηκαν ως αποτέλεσμα αδιάκριτων βομβαρδισμών από τις κυβερνητικές δυνάμεις και τις ένοπλες ομάδες. Οι κυβερνητικές δυνάμεις εκτέλεσαν εξωδικαστικά 250 άτομα. Υπήρξε ανησυχητική αύξηση των αναφερόμενων περιπτώσεων σεξουαλικής και έμφυλης βίας, συμπεριλαμβανομένης της σεξουαλικής βίας που σχετίζεται με τη σύγκρουση. Περισσότεροι από 7 εκατομμύρια άνθρωποι είχαν εκτοπιστεί στο εσωτερικό της χώρας - το 80% των οποίων είχε διαφύγει από τις ένοπλες συγκρούσεις - και ζούσαν σε άθλιες συνθήκες. Η επέκταση των έργων εξόρυξης οδήγησε σε μαζικές αναγκαστικές εξώσεις και στην άρνηση δικαιωμάτων, μεταξύ άλλων για στέγαση, υγεία, νερό και άλλες βασικές υπηρεσίες. Τα δικαιώματα της ελευθερίας της έκφρασης, της ειρηνικής συνάθροισης και του συνεταιρίζεσθαι περιορίστηκαν, ιδίως στις επαρχίες Ituri και Nord-Kivu, όπου επιβλήθηκε μια μορφή στρατιωτικού νόμου. Ακτιβιστές, μέλη της αντιπολίτευσης, δημοσιογράφοι και άλλοι υποβλήθηκαν σε αυθαίρετες συλλήψεις και κρατήσεις και στερήθηκαν το δικαίωμα σε δίκαιη δίκη. Ένα μέλος του κόμματος της αντιπολίτευσης καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης αφού δήλωσε ότι είχε βιαστεί κατά τη διάρκεια της αυθαίρετης κράτησής του. Περισσότεροι από 120 κρατούμενοι πέθαναν και εκατοντάδες γυναίκες κρατούμενες βιάστηκαν στις φυλακές Μακάλα όταν, σύμφωνα με τις αρχές, ορισμένοι κρατούμενοι έκαναν απόπειρα απόδρασης. Υπήρξε έξαρση των θανατικών καταδικών μετά την ανακοίνωση της κυβέρνησης ότι θα επαναλάβει τις εκτελέσεις^[7]. 

37.          Με βάση το τελευταίο COI Query της EUAA (2025)[8] για την κατάσταση ασφαλείας στην Κινσάσα και ειδικότερα το COI Focus του Φεβρουαρίου 2025 του CEDOCA (CGRS, Βέλγιο), αναφέρεται ότι στην Κινσάσα καταγράφηκαν κατά το 2024 περιορισμένα και σποραδικά περιστατικά ασφάλειας, όπως διαδηλώσεις, απόπειρα πραξικοπήματος, απόδραση από τη φυλακή Μακάλα και ορισμένα επεισόδια στην αγροτική περιοχή της κοινότητας Μαλακού, τα οποία συνδέονταν με τη σύγκρουση στη γειτονική επαρχία Μάι-Ντομπέ[9]. Στο ίδιο σημείωμα, η ίδια πηγή, με παραπομπή στο Κοινό Γραφείο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών, επισημαίνει ότι η επαρχία της Κινσάσα θεωρείται ανεπηρέαστη από ένοπλη σύγκρουση και ότι, μετά την επιδείνωση της κατάστασης ασφάλειας στα ανατολικά της χώρας το 2025, δεν αναφέρθηκαν σοβαρά περιστατικά, πέραν διαδηλώσεων κατά δυτικών πρεσβειών[10].

 

38.          Όσον αφορά στις εξελίξεις στις αρχές του 2025, το ίδιο COI Query της EUAA (2025) καταγράφει ότι τον Ιανουάριο διαδηλωτές στην Κινσάσα επιτέθηκαν σε πρεσβείες και προκάλεσαν πυρκαγιές, στο πλαίσιο διαμαρτυριών κατά της επίθεσης των ανταρτών του M23 στην ανατολική ΛΔΚ[11].

 

39.          Σύμφωνα με το Africa News, κατά τις αποκαλούμενες «αντι-ρουαντικές διαδηλώσεις» οι συμμετέχοντες κρατούσαν σημαίες της ΛΔΚ και εξέφραζαν υποστήριξη προς τον Πρόεδρο Τσισεκέντι, εν μέσω των συγκρούσεων μεταξύ του M23 και των κυβερνητικών δυνάμεων στην πόλη Γκόμα[12].

 

40.          Ως προς τον αριθμό των περιστατικών ασφαλείας στην Kinshasa, ευρύτερη περιοχή στην οποία βρίσκεται ο τόπος καταγωγής και τόπος τελευταίας συνήθους διαμονής του Αιτητή, βάσει στοιχείων από το ACLED, κατά το τελευταίο έτος (με ημερομηνία τελευταίας ενημέρωσης την 8.5.2026), καταγράφηκαν 54 περιστατικά πολιτικής βίας^[13], από τα οποία προκλήθηκαν 48 θάνατοι.^[14] Σημειώνεται ότι ο πληθυσμός της πρωτεύουσας Kinshasa εκτιμάται ότι ανέρχεται στα 21,9 (εκτίμηση του 2026) κατοίκους.[15]. Υπό το φως των ανωτέρω ποιοτικών και ποσοτικών δεδομένων, καθώς και των προσωπικών περιστάσεων του Αιτητή, δεν προκύπτει ότι ο τελευταίος αντιμετωπίζει κίνδυνο λόγω της γενικής κατάστασης ασφαλείας στην Kinshasa, η οποία αποτελεί τον τόπο τελευταίας συνήθους διαμονής του. Τα διαθέσιμα στοιχεία καταδεικνύουν ότι, παρά τα μεμονωμένα περιστατικά ασφάλειας που καταγράφονται στην περιοχή, η κατάσταση δεν παρουσιάζει τέτοιο επίπεδο αστάθειας ή βίας ώστε να επηρεάζει αδιακρίτως τον άμαχο πληθυσμό.

 

41.          Ως προς τις προσωπικές περιστάσεις του Αιτητή, ειδικώς ως προς το θρησκευτικό του προφίλ ως χριστιανός, πέραν της απουσίας εκπεφρασμένου φόβου ένεκα αυτής της παραμέτρου ή άλλων συναφών προσωπικών περιστάσεων, σύμφωνα με εξωτερικές πηγές, το σύνταγμα της ΛΔΚ απαγορεύει τις θρησκευτικές διακρίσεις και προβλέπει την ελευθερία της θρησκείας και το δικαίωμα λατρείας, με την επιφύλαξη της «συμμόρφωσης με τον νόμο, τη δημόσια τάξη, την δημόσια ηθική και τα δικαιώματα των άλλων». Ορίζει δε ότι το δικαίωμα στη θρησκευτική ελευθερία δεν μπορεί να καταργηθεί ακόμη και όταν η κυβέρνηση κηρύξει κατάσταση έκτακτης ανάγκης ή πολιορκία. Σύμφωνα με έκθεση του Υπουργείου Εξωτερικών των Η.Π.Α του 2023, σχετικά με τη θρησκευτική ελευθερία στη ΛΔΚ, οι χριστιανοί αποτελούν το 95,1% του πληθυσμού και 48,1% των χριστιανών είναι προτεστάντες. Αν και καταγράφηκαν κάποιες επιθέσεις από το ISIS-DRC/ADF, αυτές αφορούσαν αδιακρίτως βία κατά πολιτών.[16] Ως εκ τούτου, ούτε ένεκα του θρησκευτικού του προφίλ ευλόγως αναμένεται ο Αιτητής να αντιμετωπίσει κάποιο πρόβλημα.

 

42.          Ως εκ τούτου, στην προκειμένη περίπτωση λαμβάνοντας υπόψη και το προσωπικό προφίλ του Αιτητή, ως αυτό έγινε αποδεκτό και ειδικότερα ότι ο Αιτητής είναι νεαρός, υγιής, με εργασιακή πείρα στη χώρα καταγωγής του και με  ευρύ οικογενειακό  και κοινωνικό κύκλο, και χωρίς οποιοδήποτε σημείο ευαλωτότητας ή αποδεδειγμένο περιστατικό παρελθούσας δίωξης,  κρίνεται πως σε συνάρτηση με τις παρατεθείσες πληροφορίες από εξωτερικές πηγές πληροφόρησης σχετικά με την τρέχουσα κατάσταση ασφαλείας στον τελευταίο τόπο συνήθους διαμονής του στη χώρα καταγωγής του, δεν πιθανολογείται ότι σε περίπτωση επιστροφής του εκεί, θα εκτεθεί  ευλόγως σε κίνδυνο.

 

43.          Υπό το φως της ανωτέρω ανάλυσης κινδύνου, δεν δικαιολογείται η υπαγωγή του Αιτητή στο καθεστώς του πρόσφυγα, καθώς δεν τεκμηριώθηκε η συνδρομή βάσιμου φόβου δίωξης για τους λόγους που εξαντλητικά αναφέρονται στο άρθρο 3 του περί Προσφύγων Νόμου.

 

44.          Ούτε επίσης τεκμηριώνεται, η υπαγωγή του στο καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας (άρθρο 19 του περί Προσφύγων Νόμου), καθώς ο Αιτητής δεν τεκμηριώνει, αλλά και από τα ενώπιόν μου στοιχεία δεν προκύπτει ότι εάν επιστρέψει στη χώρα ιθαγένειάς του, θα αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο να υποστεί σοβαρή βλάβη.

 

45.           Ειδικότερα, στην προκείμενη περίπτωση από το προαναφερόμενο ιστορικό του Αιτητή δεν προκύπτει, ότι ενόψει των προσωπικών του περιστάσεων, πιθανολογείται να εκτεθεί σε κίνδυνο βλάβης συγκεκριμένης μορφής [βλ. απόφαση της 17.2.2009, C-465/07, ECLI:EU:C:2009:94, Elgafaji, σκέψη 32)], ότι αυτός διατρέχει κίνδυνο σοβαρής βλάβης, λόγω θανατικής καταδίκης ή εκτέλεσης, βασανιστηρίων, απάνθρωπης ή εξευτελιστικής μεταχείρισης ή τιμωρίας σε περίπτωση επιστροφής της στη χώρα καταγωγής της [βλ άρθρο 19(2)(α) και (β)]. 

46.           Ούτε εξάλλου, προκύπτει ότι συντρέχει αδιακρίτως ασκούμενη βία στον τελευταίο τόπο διαμονής του Αιτητή, ο βαθμός της οποίας να είναι τόσο υψηλός, ώστε να υπάρχουν ουσιώδεις λόγοι να εκτιμηθεί ότι ο προσφεύγων, ακόμα κι αν ήθελε υποτεθεί ότι θα επιστρέψει στη συγκεκριμένη γεωγραφική περιοχή, θα αντιμετωπίσει, λόγω της παρουσίας του και μόνον στο έδαφος αυτής της περιοχής, πραγματικό κίνδυνο να εκτεθεί στην εν λόγω απειλή (βλ. άρθρο 19(2)(γ) απόφαση της 17.2.2009, C-465/07, ECLI:EU:C:2009:94  Elgafaji, σκέψη 43).

47.          Σημειώνεται συναφώς ότι «το καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας, αναγνωρίζεται σε οποιοδήποτε αιτητή, ο οποίος δεν αναγνωρίζεται ως πρόσφυγας ή σε οποιοδήποτε αιτητή του οποίου η αίτηση σαφώς δε βασίζεται σε οποιουσδήποτε από τους λόγους του εδαφίου (1) του άρθρου 3, αλλά σε σχέση με τον οποίο υπάρχουν ουσιώδεις λόγοι να πιστεύεται ότι, εάν επιστρέψει στη χώρα ιθαγένειάς του, θα αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο να υποστεί σοβαρή βλάβη και δεν είναι σε θέση ή, λόγω του κινδύνου αυτού, δεν είναι πρόθυμος, να θέσει τον εαυτό του υπό την προστασία της χώρας αυτής». Ως  «σοβαρή» ή «σοβαρή και αδικαιολόγητη βλάβη» ορίζεται δυνάμει του άρθρου 19(2)(γ) ως «σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής ακεραιότητας αμάχου, λόγω αδιάκριτης άσκησης βίας σε καταστάσεις διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης».

48.          Ως προς τον όρο διεθνής ή εσωτερική ένοπλη σύρραξη, το ΔΕΕ, διευκρίνισε ότι της έννοιας της εσωτερικής ένοπλης συρράξεως, η σημασία και το περιεχόμενο των όρων αυτών πρέπει να καθορίζονται, κατά πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, σύμφωνα με το σύνηθες νόημά τους στην καθημερινή γλώσσα, λαμβανομένου υπόψη του πλαισίου εντός του οποίου αυτοί χρησιμοποιούνται και των σκοπών που επιδιώκει η ρύθμιση στην οποία εντάσσονται (αποφάσεις της 22ας Δεκεμβρίου 2008, C‑549/07, Wallentin-Hermann, Συλλογή 2008, σ. I‑11061, σκέψη 17, και της 22ας Νοεμβρίου 2012, C‑119/12, Probst, σκέψη 20). Υπό το σύνηθες νόημά της στην καθημερινή γλώσσα, η έννοια της εσωτερικής ένοπλης συρράξεως αφορά κατάσταση στην οποία οι τακτικές δυνάμεις ενός κράτους συγκρούονται με μία ή περισσότερες ένοπλες ομάδες ή στην οποία δύο ή περισσότερες ένοπλες ομάδες συγκρούονται μεταξύ τους. (Βλ.  απόφαση της 30ής Ιανουαρίου 2014, Diakité, C-285/12, EU:C:2014:39, σκέψεις 27 και 28). Με βάση την ανωτέρω ανάλυση, δεν λαμβάνει χώρα ένοπλη σύρραξη στην Kinshasa, τόπο συνήθους διαμονής του Αιτητή Ως εκ τούτου, παρέλκει η οποιαδήποτε άλλη εξέταση των συστατικών στοιχείων της υπό εξέταση διάταξης.

49.          Ενόψει των ανωτέρω ποιοτικών και ποσοτικών χαρακτηριστικών, δεν είναι δυνατό η επικρατούσα κατάσταση στον τόπο συνήθους διαμονής του Αιτητή, ήτοι στην ευρύτερη επαρχία της Kinshasa, να χαρακτηριστεί ως κατάσταση αδιάκριτης βίας λόγω ένοπλης σύρραξης η οποία εξικνείται σε τέτοιο βαθμό ώστε ο Αιτητής μόνο λόγω της παρουσίας του εκεί να έρχεται αντιμέτωπος με πραγματικό κίνδυνο σοβαρής βλάβης εντός του πλαισίου του άρθρου 19(2)(γ) του περί Προσφύγων Νόμου. Περαιτέρω, ο Αιτητής δεν παρουσιάζει οποιοδήποτε στοιχείο του προφίλ το οποίο θα επέτεινε τυχόν κίνδυνο. Υπό το φως των ανωτέρω, δεν δικαιολογείται η υπαγωγή του Αιτητή στο αντίστοιχο καθεστώς.

50.          Ως προς δε την απόφαση επιστροφής του, από τα ενώπιόν μου στοιχεία, δεν προκύπτει οποιοδήποτε άλλο ζήτημα συναφές με την αρχή της μη επαναπροώθησης και των προϋποθέσεων έκδοσης της απόφασης επιστροφής, πέραν των όσων ήδη εξετάστηκαν και αναλύθηκαν ανωτέρω (Βλ. απόφαση της της 17ης Οκτωβρίου 2024, υπόθεση C 156/23 [Ararat] K, L, M, N κατά Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, ECLI:EU:C:2024:892, ιδίως σκέψεις 50 έως 51).

 

Ως εκ τούτου, η παρούσα προσφυγή απορρίπτεται και η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται, με €1000 έξοδα εναντίον του Αιτητή και υπέρ των Καθ' ων η αίτηση.

Κ. Κ. Κλεάνθους, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.