ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

 

 Υπόθεση Αρ. 638/2024

 

29 Ιουνίου, 2026

 

[X. ΜΙΧΑΗΛΙΔΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

 

Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

 

Μεταξύ: 

 

 

                                                                          V.M.

                                                                                                                                                Αιτητή

 

-και-

 

Κυπριακής Δημοκρατίας

μέσω του Διευθυντού της Υπηρεσίας Ασύλου

 

                                                                                                                      Καθ' ων η αίτηση

 

....................

 

Ο αιτητής εμφανίζεται ενώπιον του Δικαστηρίου

Ειρήνη Χρίστου για Μαρία Μπαγιαζίδου, Δικηγόρος για τον αιτητή

Θεοχάρια Παπανικολάου για Νικόλαος Κουρσάρης, Δικηγόρος της Δημοκρατίας για τους καθ' ων η αίτηση

 

Α Π Ο Φ Α Σ Η

 

Χ. Μιχαηλίδου, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.:  : Ο αιτητής προσφεύγει με την παρούσα αίτηση ακυρώσεως εναντίον της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου ημερομηνίας 13/11/2023, με την οποία απορρίφθηκε το αίτημά του για παραχώρηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας.

 

Όπως προκύπτει από την Ένσταση που καταχωρήθηκε από τον ευπαίδευτο συνήγορο που εκπροσωπεί τον Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας τα γεγονότα της υπό εξέταση περίπτωσης έχουν ως κατωτέρω: Ο αιτητής είναι υπήκοος Καμερούν και συμπλήρωσε αίτηση για παροχή διεθνούς προστασίας στις 03/04/2019, αφού εισήλθε παράνομα στις ελεγχόμενες από τη Δημοκρατία περιοχές. Στις 03/04/2019, ο αιτητής παρέλαβε την Βεβαίωση Υποβολής Αιτήματος Διεθνούς Προστασίας («Confirmation of Submission of an Application for International Protection»).

 

Στις 27/09/2023, πραγματοποιήθηκε η συνέντευξη του αιτητή από αρμόδιο λειτουργό του Οργανισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το Άσυλο (στο εξής «EUAA»). Στις 07/11/2023, ο αρμόδιος λειτουργός  ετοίμασε Έκθεση - Εισήγηση προς τον Προϊστάμενο της Υπηρεσίας Ασύλου σχετικά με τη συνέντευξη του αιτητή. Στη συνέχεια, ο Προϊστάμενος της Υπηρεσίας Ασύλου υιοθέτησε την εισήγηση για απόρριψη της αίτησης διεθνούς προστασίας του αιτητή και αποφάσισε την επιστροφή του στο Καμερούν.

 

Στις 12/02/2024, η Υπηρεσία Ασύλου εξέδωσε επιστολή στην οποία συμπεριέλαβε την αιτιολόγηση της απόφασής της σχετικά με το αίτημα του αιτητή, η οποία παραλήφθηκε από τον ίδιο αυθημερόν. Ο αιτητής καταχώρισε μέσω της συνηγόρου του την υπό εξέταση προσφυγή στο Διοικητικό Δικαστήριο Διεθνούς Προστασίας στις 22/02/2024, αμφισβητώντας την απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου.

 

Η ευπαίδευτη συνήγορος του αιτητή, με τη γραπτή της αγόρευση, προβάλλει τους πιο κάτω νομικούς ισχυρισμούς: α) ότι η προσβαλλόμενη απόφαση ελήφθη ελλείψει δέουσας έρευνας ως προς την αξιολόγηση της αξιοπιστίας των ισχυρισμών του αιτητή και ότι εσφαλμένα απορρίφθηκε ο δεύτερος ουσιώδης ισχυρισμός, ενώ ως προς την εξωτερική αξιοπιστία υποστηρίζει ότι εξωτερικές πηγές πληροφόρησης επιβεβαιώνουν τις δηλώσεις του και τονίζει ότι εσφαλμένα αξιολογήθηκε η κατάσταση ασφαλείας στην περιοχή καταγωγής και δεν διενεργήθηκε επαρκής έρευνα ως προς τη δυνατότητα μετεγκατάστασης, β) ότι η προσβαλλόμενη απόφαση στερείται επαρκούς και δέουσας αιτιολογίας και γ) εισηγείται την πλήρη ex nunc εξέταση των πραγματικών και νομικών ζητημάτων από το παρόν Δικαστήριο.

 

Ο ευπαίδευτος συνήγορος των καθ’ ων η αίτηση, μέσω της γραπτής του αγόρευσης, υποστηρίζει, αφενός, ότι οι προβληθέντες λόγοι ακύρωσης δεν εξειδικεύονται επαρκώς, και, αφετέρου, ότι η προσβαλλόμενη απόφαση λήφθηκε ορθά και νόμιμα, κατόπιν δέουσας έρευνας, αφού λήφθηκαν υπόψη όλα τα ουσιώδη περιστατικά, και είναι επαρκώς και δεόντως αιτιολογημένη. Επιπρόσθετα, υποστηρίζει ότι ο αιτητής δεν κατάφερε να αποσείσει το βάρος απόδειξης των ισχυρισμών του που θεμελιώνουν το αίτημα του για παραχώρηση διεθνούς προστασίας, καθώς δεν απέδειξε βάσιμο φόβο δίωξης για κάποιον από τους λόγους που προβλέπονται στο άρθρο 3(1) του περί Προσφύγων Νόμου, ώστε να του αναγνωρισθεί το καθεστώς του πρόσφυγα, ούτε απέδειξε ότι δύναται να του χορηγηθεί καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας. Κατά συνέπεια, εισηγείται ότι η υπό εξέταση προσφυγή θα πρέπει να απορριφθεί από το Δικαστήριο και να επικυρωθεί η προσβαλλόμενη απόφαση.

 

Θα πρέπει να επισημανθεί ότι, σύμφωνα με τον περί Ίδρυσης και Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμο του 2018 (Ν.73(Ι)/2018), το Διοικητικό Δικαστήριο Διεθνούς Προστασίας έχει την εξουσία να εξετάσει την παρούσα υπόθεση και επί της ουσίας.  Το γεγονός αυτό, οφείλεται στο ότι η υπό εξέταση υπόθεση αφορά αίτηση που χρονικά εμπίπτει στις προϋποθέσεις του άρθρου 11 του περί Ίδρυσης και Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμου του 2018 (Ν.73(Ι)/2018), οι οποίες δίδουν στο Δικαστήριο την υποχρέωση ελέγχου νομιμότητας και ορθότητας της προσβαλλόμενης απόφασης.

 

Προχωρώ να εξετάσω κατά πόσον το αρμόδιο όργανο ορθά απέρριψε το αίτημα του αιτητή για χορήγηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας και να εξετάσου και τους τρείς νομικούς ισχυρισμούς.  Σε σχέση με τον τρίτο ουσιώδη ισχυρισμό ως αυτός παρατίθεται πιο πάνω, θα πρέπει να αναφέρω πως το Δικαστήριο ούτως η άλλως διεξάγει ex nunc έλεγχο της προσβαλλόμενης απόφασης. Θεωρώ χρήσιμο να καταγραφούν όλοι οι ισχυρισμοί που πρόβαλε ο αιτητής σε όλα τα στάδια της εξέτασης του αιτήματός του, προκειμένου να εξετάσω την ορθότητα της προσβαλλόμενης απόφασης αλλά και για να διαφανεί εάν το αρμόδιο όργανο αποφάσισε μετά από δέουσα έρευνα, ορθά, νόμιμα και εντός των πλαισίων της σχετικής νομοθεσίας και αν εξέδωσε δεόντως αιτιολογημένη απόφαση.

 

Ο αιτητής, κατά την υποβολή του αιτήματος διεθνούς προστασίας, δήλωσε ότι εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του λόγω της αγγλόφωνης πολιτικής κρίσης, καθώς το χωριό του κάηκε.

 

Κατά τη διάρκεια της προφορικής του συνέντευξης ως προς τα προσωπικά του στοιχεία, ο αιτητής δήλωσε ότι γεννήθηκε στην Kumba, Meme Division, της Νοτιοδυτικής Περιφέρειας του Καμερούν, όπου διέμεινε μέχρι το 2015, που μετέβη για μερικούς μήνες στην Buea, και στη συνέχεια επέστρεψε στην Kumba, όπου παρέμεινε μέχρι την αναχώρησή του από τη χώρα (ερυθρό 30 1x του διοικητικού φακέλου). Δήλωσε ότι είναι Χριστιανός Πρεσβυτεριανός ως προς το θρήσκευμά του και Mbafo ως προς την εθνοτική του καταγωγή (ερυθρό 30 1x του διοικητικού φακέλου). Ως προς την οικογενειακή του κατάσταση, δήλωσε ότι είναι άγαμος, ότι η μητέρα του διαβιεί με μία εκ των αδελφών του στην Kumba, ότι δεν γνωρίζει που βρίσκεται ο πατέρας του, ενώ η άλλη του αδελφή βρίσκεται στη Buea και διατηρεί επικοινωνία μαζί τους (ερυθρό 30 2x 29 1x του διοικητικού φακέλου).

 

Αναφορικά με το μορφωτικό του υπόβαθρο, δήλωσε ότι ολοκλήρωσε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση (ερυθρό 29 2x του διοικητικού φακέλου). Ως προς την εργασιακή του εμπειρία, ανέφερε ότι διατηρούσε κατάστημα ρούχων στην Kumba κατά το διάστημα 2012 έως 2016 και ότι έχει εργαστεί και στον οικοδομικό τομέα (ερυθρό 29 3x του διοικητικού φακέλου).  Όσον αφορά το ταξίδι του προς τη Δημοκρατία, αξίζει να σημειωθεί ότι εγκατέλειψε τη χώρα του στις 30/03/2019 από το αεροδρόμιο της Douala και εισήλθε στις μη ελεγχόμενες από την Κυβέρνηση της Δημοκρατίας περιοχές (ερυθρό 28 1x του διοικητικού φακέλου).

 

Αναφορικά με τους λόγους που τον ώθησαν να εγκαταλείψει τη χώρα καταγωγής του, ο αιτητής ανέφερε, κατά τη διάρκεια της ελεύθερης αφήγησής του, ότι η κρίση στο Καμερούν ξεκίνησε το 2016 και ότι το 2015, ενώ βρισκόταν στην Kumba, είχε φίλους που ήταν μέλη των Ambazonian και μυήθηκε ώστε να καταστεί ένας από τους μαχητές τους. Πρόσθεσε ότι υπήρχε ένα πρόσωπο που υποστήριζε τη γαλλική κυβέρνηση και διέμενε απέναντι τους, το οποίο διέρρευσε τόσο το δικό του όνομα όσο και των συντρόφων του, αναφέροντας ότι ήταν μέλη των Ambazonian. Ανέφερε επίσης ότι ο ίδιος δεν ήταν πλήρες μέλος, αν και έφερε το σημάδι μύησης στο σώμα του, αλλά πριν ακόμη ολοκληρωθεί η ένταξη του, το όνομα του είχε ήδη διαρρεύσει στον στρατό.

 

Επιπλέον, πρόσθεσε ότι οι αρχές άρχισαν να τους αναζητούν, αλλά ο ίδιος δεν βρισκόταν στο σπίτι, και ότι, επειδή το σπίτι τους ήταν ιδιαίτερα γνωστό, τρία οχήματα του στρατού μετέβησαν εκεί. Προσέθεσε ότι συνέλαβαν τον θείο του και εξακολουθούν να τον αναζητούν, καθώς διαθέτουν τα ονόματα τους, και ότι, εξαιτίας αυτού, δεν είχε άλλη επιλογή από το να εγκαταλείψει τη χώρα (ερυθρό 28 2x του διοικητικού φακέλου).  Ερωτηθείς ως προς το τι θα του συμβεί σε περίπτωση επιστροφής του, ανέφερε ότι δεν γνωρίζει, αλλά γνωρίζει ότι ο θείος του βρίσκεται στη φυλακή στη Yaoundé και ότι ο στρατός ενδέχεται να τον σκοτώσει ή να τον συλλάβει, καθώς η διαμάχη συνεχίζεται (ερυθρό 27 1x του διοικητικού φακέλου).

 

Κατά το στάδιο των διευκρινιστικών ερωτήσεων, δόθηκε στον αιτητή η ευκαιρία, μέσω πρόσθετων ερωτήσεων, να εμπλουτίσει την επιχειρηματολογία του, και του τέθηκαν ερωτήματα σχετικά με την ιδιότητά του ως μέλος των Ambazonian. Ερωτηθείς πως έγινε μέλος τους, απάντησε ότι, λόγω του τόπου διαμονής του και επειδή ο θείος του ήταν ένας εκ των μαχητών, ενώ και ο ίδιος ασπαζόταν τους στόχους που οι Ambazonian επιδίωκαν να επιτύχουν (ερυθρό 27 2x του διοικητικού φακέλου). Δήλωσε πως δεν έλαβε εκπαίδευση ως μέλος τους, καθώς το πρώτο στάδιο της μύησης είναι να σε μεταφέρουν σε έναν παραδοσιακό θεραπευτή, πριν σε οδηγήσουν σε θαμνώδεις περιοχές, όπου επεξηγούνται τα όπλα και όλα όσα απαιτούνται, διευκρινίζοντας ότι ο ίδιος δεν είχε φτάσει σε αυτό το στάδιο (ερυθρό 27 2x του διοικητικού φακέλου).

 

Όταν του ζητήθηκε να αναφερθεί στον παραδοσιακό θεραπευτή, απάντησε ότι εκείνος επιτελεί τελετουργίες παρόμοιες με voodoo και χρησιμοποιεί βότανα, ώστε, σε περίπτωση πυροβολισμού, η σφαίρα να μην εισχωρεί στο σώμα (ερυθρό 27 2x του διοικητικού φακέλου). Αναφορικά με τη διαδικασία μύησης του, ανέφερε ότι αυτή έλαβε χώρα το 2017 και ότι δέχθηκε απειλές από μία οικογενειακή φίλη, καθώς χρειάζονταν άτομα για να πολεμήσουν, ενώ, ερωτηθείς ως προς το ακριβές χρονικό διάστημα κατά το οποίο έλαβε χώρα η μύηση, απάντησε ότι δεν θυμάται, αλλά τοποθέτησε το γεγονός περί τον Οκτώβριο ή Νοέμβριο του 2017 (ερυθρό 27 3x του διοικητικού φακέλου). Ερωτηθείς ως προς τις απειλές στις οποίες αναφέρθηκε, απάντησε ότι δεν επρόκειτο ακριβώς για απειλές, αλλά ότι μία οικογενειακή φίλη του ανέφερε πως διαθέτει καλό σώμα και δύναμη και του έδωσε προθεσμία 24 ωρών για να αποφασίσει αν επιθυμεί να γίνει μέλος τους, διαφορετικά θα έπαιρναν τη μητέρα του, καθώς, όπως ανέφερε, απαγάγουν μέλη οικογενειών (ερυθρό 26 1x του διοικητικού φακέλου).

 

Κληθείς να αναφέρει τον λόγο που δεν έλαβε εκπαίδευση από τη στιγμή της μύησης του έως και την αναχώρηση του από τη χώρα, απάντησε ότι αυτό εξαρτάται από τον εκάστοτε υπεύθυνο (ερυθρό 26 1x του δ.φ.). Αναφορικά με τα καθήκοντα του ως μέλος των Ambazonian, απάντησε ότι λειτουργούσε ως πληροφοριοδότης, ενώ, όταν του ζητήθηκε να εξηγήσει περαιτέρω, ανέφερε ότι μετέφερε πληροφορίες, μπορούσαν να του αναθέσουν την παράδοση αντικειμένων, καθώς δεν βρισκόταν στις θαμνώδεις περιοχές, και ότι τους ενημέρωνε για όσα συνέβαιναν στις πόλεις (ερυθρό 26 2x του διοικητικού φακέλου). Ανέφερε επίσης ότι δεν είχε κάποιον να τον επιβλέπει και ότι, στην περιοχή του, υπεύθυνος ήταν ένα πρόσωπο ονόματι Epongo, το οποίο κατείχε θέση υψηλόβαθμου στρατηγού, χωρίς όμως ο ίδιος να γνωρίζει τον ακριβή βαθμό του (ερυθρό 26 3x 25 1x του διοικητικού φακέλου).

 

Ακολούθως, του τέθηκαν ερωτήματα αναφορικά με τη σύλληψη του θείου του. Ερωτηθείς ως προς το εν λόγω περιστατικό, ανέφερε ότι δεν βρισκόταν μακριά από το σπίτι του, αλλά σε απόσταση μερικών τετραγώνων, μαζί με έναν φίλο, και ότι είδε οχήματα παρκαρισμένα στην οικία του. Πρόσθεσε ότι ο ίδιος, όπως και άλλα άτομα, κρύφτηκε, καθώς, όταν ο στρατός εμφανίζεται με λευκά οχήματα, πρόκειται για τις ειδικές δυνάμεις και οι κάτοικοι συνηθίζουν να κρύβονται (ερυθρό 24 1x του διοικητικού φακέλου). Ακολούθως, ανέφερε ότι επρόκειτο για τέσσερα αυτοκίνητα, ενώ, όταν του ζητήθηκε να διευκρινίσει τον αριθμό, δεδομένου ότι προηγουμένως είχε αναφερθεί σε τρία, απάντησε ότι ήταν τρία με τέσσερα αυτοκίνητα (ερυθρό 24 του διοικητικού φακέλου).

 

Επιπλέον, του τέθηκαν ερωτήματα αναφορικά με το περιστατικό που ο ίδιος ισχυρίζεται ότι βίωσε σε σχέση με τον στρατό. Ως προς αυτό, ανέφερε ότι μετέβαινε από τη Beau στη Douala με λεωφορείο, το οποίο σταμάτησαν για έλεγχο, και τους ζήτησαν τα κινητά και τις ταυτότητες τους, προσθέτοντας ότι στο δικό του κινητό εντόπισαν φωτογραφίες με ζώα και κάνναβη και του ανέφεραν ότι ασχολείται με απάτες, απαιτώντας να τους δωροδοκήσει προκειμένου να τον αφήσουν να φύγει (ερυθρό 24 του διοικητικού φακέλου).

 

Περαιτέρω, του τέθηκαν ερωτήματα αναφορικά με το ένταλμα σύλληψης το οποίο προσκόμισε. Ως προς αυτό, ανέφερε ότι, όταν εκδίδεται ένταλμα σύλληψης, αυτό παραδίδεται στον παραδοσιακό ηγέτη της περιοχής, ο οποίος στη συνέχεια το διαβιβάζει στην οικογένεια και κατ’ αυτόν τον τρόπο το έλαβε η μητέρα του, ενώ ο ίδιος δεν βρισκόταν στο Καμερούν, και λίγες ημέρες αργότερα του το απέστειλε μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (ερυθρό 25 2x του διοικητικού φακέλου).

 

Σε σχέση με το χρονικό διάστημα κατά το οποίο εκδόθηκε το εν λόγω έγγραφο, δήλωσε πως όταν συνέλαβαν τον θείο του, οι αρχές είχαν μαζί τους μία λίστα με ονόματα και τον αναζητούσαν, ενώ το δικό του όνομα περιλαμβανόταν σε αυτήν. Όταν ερωτήθηκε πως το γνώριζε αυτό, απάντησε ότι, κατά την επιχείρηση σύλληψης, εντόπισαν μόνο τον θείο του (ερυθρό 25 2x του διοικητικού φακέλου). Ερωτήθηκε επίσης ως προς τον λόγο για τον οποίο ενδέχεται να συλληφθεί, δεδομένου ότι δεν έχει συμμετάσχει σε κάποια ένοπλη σύγκρουση, επί του οποίου απάντησε ότι, αν σχετίζεσαι με αυτούς, θα σε υπονομεύσουν, ενώ οι αρχές δεν γνωρίζουν αν πυροβολείς εναντίον τους ή όχι (ερυθρό 22 του διοικητικού φακέλου). Ερωτηθείς, περαιτέρω, ως προς τον λόγο που το ένταλμα εκδόθηκε τον Απρίλιο του 2019, ενώ ο θείος του συνελήφθη τον Δεκέμβριο του 2018, απάντησε ότι δεν γνωρίζει (ερυθρό 22 του διοικητικού φακέλου).

 

Επιπλέον, ρωτήθηκε πως κατάφερε να αναχωρήσει από το αεροδρόμιο της Douala, δεδομένου ότι τον αναζητούσαν, επί του οποίου απάντησε ότι χρειάστηκε να δωροδοκήσει τον επικεφαλής στο αεροδρόμιο, στον οποίο κατέβαλε το ποσό των 100.000 φράγκων (ερυθρό 25 1x του διοικητικού φακέλου).  Τέλος, όταν του ζητήθηκε να αναφερθεί στη δυνατότητα εγκατάστασης του σε άλλη περιοχή του Καμερούν, όπως στη Douala, απάντησε ότι δεν μιλά γαλλικά και ότι φέρει σημάδια στο σώμα του, τα οποία, εάν γίνουν αντιληπτά, ενδέχεται να οδηγήσουν στη σύλληψη και στη φυλάκιση του (ερυθρό 22 του διοικητικού φακέλου).

 

Ο αρμόδιος λειτουργός, αξιολογώντας τους ισχυρισμούς του αιτητή κατά τη συνέντευξή του, διέκρινε στην έκθεση-εισήγησή του δύο ουσιώδεις ισχυρισμούς που αφορούν 1) τα προσωπικά του στοιχεία και 2) ότι ήταν μέλος των Ambazonian και ότι οι κρατικές αρχές τον αναζητούν.  Αναφορικά με τον πρώτο ισχυρισμό του αιτητή, ο αρμόδιος λειτουργός τον αξιολόγησε ως εσωτερικά και εξωτερικά αξιόπιστο και τον έκανε δεκτό, αποδεχόμενος τα στοιχεία του προφίλ του, καθώς κρίθηκε ότι ο αιτητής παρείχε επαρκείς και συγκεκριμένες πληροφορίες, ενώ οι δηλώσεις του επιβεβαιώνονται από εξωτερικές πηγές πληροφόρησης.

 

Αναφορικά με τον δεύτερο ισχυρισμό, ο αρμόδιος λειτουργός έκρινε ότι οι δηλώσεις του αιτητή διακρίνονταν από έλλειψη ικανοποιητικών και επαρκών πληροφοριών. Ως προς την εσωτερική αξιοπιστία, έκρινε ότι οι δηλώσεις του αιτητή αναφορικά με το χρονικό διάστημα και τον τρόπο με τον οποίο οι αυτονομιστές τον προσέγγισαν στερούνταν επαρκών λεπτομερειών, ενώ δεν παρείχε συνεπείς και συγκεκριμένες πληροφορίες ως προς τη μη υποβολή του σε εκπαίδευση από εκείνους. Ακολούθως, ο λειτουργός έκρινε ότι τόσο οι δηλώσεις του ως προς τις αρμοδιότητες του ως μέλος των Ambazonian όσο και οι δηλώσεις του ως προς το πως κατάφερε να διαφύγει από τις κρατικές αρχές κατά την προσπάθεια σύλληψης του και να εξέλθει από τη χώρα στερούνταν επαρκών πληροφοριών. Εν κατακλείδι, ο λειτουργός έκρινε ότι οι δηλώσεις του αναφορικά με το ένταλμα σύλληψης ήταν ασυνεπείς.

 

Αναφορικά με την εξωτερική αξιοπιστία του ισχυρισμού, ο αρμόδιος λειτουργός προέβη σε αξιολόγηση του εντάλματος σύλληψης που κατέθεσε ο αιτητής και συμπέρανε ότι, παρόλο που λαμβάνεται υπόψη, δεν δύναται αυτοτελώς να θεμελιώσει τους ισχυρισμούς του αιτητή, καθώς και ότι η γνησιότητα του δεν δύναται να επιβεβαιωθεί, και στη βάση διαθέσιμων πηγών πληροφόρησης για τις αγγλόφωνες περιοχές και τη μεταχείριση όσων οι κρατικές αρχές θεωρούν αντιφρονούντες, έκρινε ότι, δεδομένης της έλλειψης εσωτερικής αξιοπιστίας, ο ισχυρισμός δεν δύναται να γίνει δεκτός.

 

Κατόπιν, ο αρμόδιος λειτουργός προέβη στην αξιολόγηση του κινδύνου σε περίπτωση επιστροφής του αιτητή. Υπό το φως του μοναδικού αποδεκτού ισχυρισμού, αναφορικά με τα προσωπικά του στοιχεία, έκρινε ότι, παρόλο που το προφίλ του αιτητή δεν παρουσιάζει επιβαρυντικές περιστάσεις και η ιδιότητα του ως αγγλόφωνος δεν θεμελιώνει κίνδυνο επιστροφής.  Κατά τη νομική ανάλυση στην οποία προέβη ο λειτουργός, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι από τους ισχυρισμούς του αιτητή δεν στοιχειοθετείται βάσιμος και δικαιολογημένος φόβος δίωξης, όπως προνοείται στο άρθρο 3 του περί Προσφύγων Νόμου, Ν. 6(Ι)/2000. Περαιτέρω, εξετάζοντας τον πραγματικό κίνδυνο να υποστεί σοβαρή βλάβη υπό την έννοια του άρθρου 19(2)(γ) του περί Προσφύγων Νόμου, Ν. 6(Ι)/2000, ο λειτουργός κατέληξε ότι στις αγγλόφωνες περιοχές στις οποίες διέμενε ο αιτητής παρατηρείται εσωτερική ένοπλη σύρραξη και, ως απότοκο αυτής, καταγράφονται περιστατικά αδιάκριτης άσκησης βίας.

 

Στη συνέχεια, εφαρμόζοντας την απόφαση του ΔΕΕ στην υπόθεση Elgafaji, ο λειτουργός, λαμβάνοντας υπόψη τις προσωπικές περιστάσεις του αιτητή ως αρτιμελούς, νεαρού ενήλικα άνδρα, ο οποίος έχει ολοκληρώσει τη σχολική του εκπαίδευση και διαθέτει εργασιακή εμπειρία, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι δεν στοιχειοθετούνται εύλογοι λόγοι ώστε να θεωρηθεί ότι θα υποστεί οποιαδήποτε μορφή σοβαρής βλάβης σε περίπτωση επιστροφής του. Ως εκ τούτου, κατέληξε ότι ο αιτητής δεν δύναται να υπαχθεί ούτε σε καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας και, συνεπώς, το αίτημα του απορρίφθηκε στο σύνολό του. Το περιεχόμενο της υπό αναφορά Έκθεσης-Εισήγησης υιοθετήθηκε από τον αρμόδιο, εξουσιοδοτημένο από τον Υπουργό Εσωτερικών, λειτουργό που εκτελεί καθήκοντα Προϊσταμένου της Υπηρεσίας Ασύλου, ο οποίος και απέρριψε το αίτημα του αιτητή.

 

Στα πλαίσια εξέτασης της ορθότητας της προσβαλλόμενης απόφασης, προχωρώ να εξετάσω κατ' ουσίαν το αίτημα του αιτητή λαμβάνοντας υπόψη βεβαίως όλα όσα τέθηκαν ενώπιον μου από τους συνηγόρους του, αλλά και από τη συνήγορο που εκπροσωπεί τους καθ' ων η αίτηση.  Με τον πρώτο ουσιώδη ισχυρισμό, ο οποίος ορθά έγινε αποδεκτός, δεν θεωρώ αναγκαίο να ασχοληθώ. 

 

Αναφορικά με το δεύτερο ουσιώδη ισχυρισμό, θα πρέπει να αναφέρω πως διαφαίνεται από το αφήγημά του ότι ο αιτητής δεν ήταν σε θέση να προβάλει τον ισχυρισμό του με συνέπεια και λεπτομέρεια, αφού δεν παρουσίασε με τρόπο συνεκτικό και λεπτομερή τα όσα αφορούν τον πυρήνα του αιτήματός του.  Ο αιτητής δεν έδωσε επαρκείς πληροφορίες για τις απειλές που δεχόταν από τους αποσχιστές και δεν περιέγραψε τα στοιχεία αυτά που κατά τον ισχυρισμό του θα τον έθεταν σε κίνδυνο σε περίπτωση επιστροφής του στη χώρα καταγωγής του. Ενόψει των ανωτέρω δεδομένων διαπιστώνω πως η εσωτερική αξιοπιστία του ισχυρισμού του δεν τεκμηριώθηκε.

 

Αναφορικά με την εξωτερική αξιοπιστία του δεύτερου ουσιώδους ισχυρισμού του αιτητή περί συμμετοχής του στους Ambazonian, πηγές πληροφόρησης που παρατίθεται σε COI Query της EUAA^[1] επισημαίνουν ότι εφηβοι και άνδρες διατρέχουν τον μεγαλύτερο κίνδυνο αυθαίρετης σύλληψης και παράνομης κράτησης, αναγκαστικής στρατολόγησης και σωματικής βίας.^[2] Άνδρες και νεαροί άνδρες που ζουν στις Βορειοδυτικές και Νοτιοδυτικές περιοχές του Καμερούν παραμένουν τα κύρια θύματα των καταγεγραμμένων περιστατικών προστασίας, αντιπροσωπεύοντας μεταξύ 85% και 95% των ατόμων που εκτίθενται σε βασανιστήρια ή απάνθρωπη μεταχείριση, κλοπή, εκβιασμό και αυθαίρετη ή παράνομη σύλληψη και/ή κράτηση.^[3] Οι άνδρες που αρνούνται να συμμετάσχουν στην ένοπλη σύγκρουση ενδέχεται να θεωρηθούν κατάσκοποι και να μην έχουν άλλη επιλογή — είτε να ενταχθούν, είτε να κρυφτούν, είτε να εγκαταλείψουν την κοινότητά τους.^[4]

 

Αναφορικά με τη μεταχείριση όσων θεωρούνται αυτονομιστές από τις κρατικές αρχές, πληροφορίες που παρατίθενται σε πηγές πληροφόρησης, αντλούμενες από σχετικό COI Query της EUAA, αναφέρουν ότι άμαχοι έχουν κατηγορηθεί για συνεργασία με αυτονομιστές, γεγονός που φέρεται να έχει οδηγήσει σε αντίποινα από τις κυβερνητικές δυνάμεις.^[5] Κοινή δήλωση οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών, που δημοσιεύθηκε από την Amnesty International (AI) τον Νοέμβριο 2023, αναφέρει ότι μαρτυρίες κάνουν λόγο για στρατιώτες που κατηγορούν αμάχους για συνεργασία με αυτονομιστές, καίνε κατοικίες και διαπράττουν σεξουαλική βία ως αντίποινα για επιθέσεις αυτονομιστών εναντίον τους.^[6] Σύμφωνα με την Διεθνή Αμνηστία, εκατοντάδες άτομα έχουν κρατηθεί, διωχθεί ή δικαστεί ενώπιον στρατιωτικών δικαστηρίων, των οποίων η αρμοδιότητα θα έπρεπε να περιορίζεται σε στρατιωτικά αδικήματα σύμφωνα με τα διεθνή πρότυπα προστασίας, ενώ πολλοί κατηγορούμενοι παρέμειναν στη φυλακή για περισσότερο από ένα έτος χωρίς πρόσβαση σε δικαστή.^[7] Η ετήσια έκθεση του United States Department of State (USDOS) για το 2022 ανέφερε ότι στρατιώτης του Rapid Intervention Battalion (BIR) συνέλαβε πολλούς αμάχους στην περιοχή Southwest, τους κατηγόρησε ότι ήταν αυτονομιστές και τους υπέβαλε σε σκληρή μεταχείριση για να αποσπάσει ομολογίες.^[8]

 

Αναφορικά με το κατατεθέν ένταλμα σύλληψης παρατίθενται πιο κάτω εξωτερικές πηγές πληροφόρησης:  Αναφορικά με το νομικό πλαίσιο που διέπει τα εν λόγω έγγραφα, πηγές πληροφόρησης αναφέρουν ότι το Μέρος II του Νόμου του Καμερούν αριθ. 2005/007 της 27ης Ιουλίου 2005 περί Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, με τίτλο «Δικαστικές Πράξεις», και ειδικότερα το άρθρο 11, ορίζει τα ακόλουθα σχετικά με τους διαφορετικούς τύπους εγγράφων που συνιστούν «δικαστικές πράξεις»: «(1) Δικαστική πράξη είναι ένα έγγραφο με το οποίο ένας δικαστής ή ένα δικαστήριο διατάσσει είτε: την εμφάνιση ή προσαγωγή ενός ατόμου ενώπιον τους· ή την προφυλάκιση υπόπτου, κατηγορουμένου ή κατηγορούμενου, ή μάρτυρα που θεωρείται ότι παρεμποδίζει την αναζήτηση αποδεικτικών στοιχείων· ή τη φυλάκιση καταδικασθέντος· ή την έρευνα αντικειμένων που χρησιμοποιήθηκαν ή αποκτήθηκαν για τη διάπραξη αδικήματος. (2) Τα ακόλουθα συνιστούν δικαστικές πράξεις: κλήση, ένταλμα προσαγωγής, ένταλμα προφυλάκισης, διαταγή προσαγωγής, ένταλμα, ένταλμα έρευνας, ένταλμα σύλληψης και ένταλμα φυλάκισης».^[9]

 

Όσον αφορά τις αρμόδιες αρχές για την έκδοση των εγγράφων που κατατάσσονται ως δικαστικές πράξεις, το άρθρο 12 ορίζει: «(1) (α) Ο Εισαγγελέας του Κράτους μπορεί να εκδίδει κλήσεις, εντάλματα σύλληψης, εντάλματα έρευνας ή εντάλματα προσαγωγής, (β) Σε περιπτώσεις αυτοφώρων αδικημάτων, μπορεί να εκδίδει εντάλματα προφυλάκισης, (2) Ο Ανακριτής μπορεί να εκδίδει κλήση, ένταλμα προσαγωγής, ένταλμα έρευνας, ένταλμα προφυλάκισης και ένταλμα προσαγωγής, (3) Το δικαστήριο που εκδικάζει την υπόθεση μπορεί να εκδίδει κλήση, ένταλμα προσαγωγής, ένταλμα έρευνας, ένταλμα προφυλάκισης, ένταλμα φυλάκισης και ένταλμα προσαγωγής».^[10]

 

Αναφορικά με τα τυπικά χαρακτηριστικά των εν λόγω εγγράφων, πηγές πληροφόρησης αναφέρουν ότι το άρθρο 26 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας ορίζει επίσης τα ακόλουθα σχετικά με τα στοιχεία που περιλαμβάνονται στα εντάλματα: «με εξαίρεση το ένταλμα προσαγωγής, όλα τα εντάλματα ή οι κλήσεις πρέπει να αναφέρουν το πλήρες όνομα, την ημερομηνία και τον τόπο γέννησης, την καταγωγή, το επάγγελμα και τη διεύθυνση του προσώπου που κατονομάζεται σε αυτά, και πρέπει να φέρουν ημερομηνία, σφραγίδα και υπογραφή του δικαστή που τα εκδίδει ή του προέδρου του δικαστηρίου που εκδικάζει την υπόθεση».^[11]

 

Δεν κατέστη δυνατός ο εντοπισμός επίσημων παραδειγμάτων ενταλμάτων σύλληψης και ανακοινώσεων καταζητούμενων μεταξύ των πηγών που εξέτασε η EUAA εντός των χρονικών περιορισμών του παρόντος ερωτήματος. Μη επαληθευμένες εικόνες ανακοινώσεων καταζητούμενων που εκδόθηκαν στο Καμερούν εντοπίστηκαν να δημοσιεύονται στα ακόλουθα άρθρα της Actu Cameroun, τοπικής εφημερίδας. Ως αρχή έκδοσης των ανακοινώσεων καταζητούμενων, τα προαναφερόμενα άρθρα αναφέρουν την αστυνομία σε περίπτωση διακεκριμένης κλοπής και τη χωροφυλακή σε περίπτωση τελωνειακής απάτης. Στη δεύτερη περίπτωση, η ανακοίνωση καταζητούμενου φέρει τον τίτλο «Message Radio-Porté».^[12]

 

Παλαιότερες πηγές πληροφόρησης και συγκεκριμένα σε ένα άρθρο που δημοσιεύτηκε στο «Journal du Cameroun», τον Μάρτιο του 2018, ανέφερε ότι η Διεύθυνση Δικαστικής Αστυνομίας, στην Περιφέρεια του Κεντρικού Καμερούν, εξέδωσε «ένταλμα έρευνας» εναντίον γνωστού πάστορα, κατηγορούμενου για «διακεκριμένη απάτη». Σύμφωνα με το άρθρο: «Στο ένταλμα έρευνας αναφέρεται ότι καταζητείται σε όλη τη χώρα και όποιος τον βρει καλείται να τον οδηγήσει στον πλησιέστερο αστυνομικό ή αστυνομικό σταθμό».^[13] Σύμφωνα με το παναφρικανικό μέσο ενημέρωσης AfrikMag, το ένταλμα έρευνας που εκδόθηκε από τη Διεύθυνση Δικαστικής Αστυνομίας κατά του προαναφερόμενου πάστορα κυκλοφορούσε για μέρες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.^[14]

 

Ο αιτητής προσκόμισε αντίγραφο εντάλματος σύλληψης, το οποίο εκδόθηκε στις 05/04/2019 από το Ανώτατο Δικαστήριο του Meme (High Court Meme) (ερυθρό 20, του διοικητικού φακέλου).  Σύμφωνα με το περιεχόμενο του εγγράφου αυτού, ο αιτητής κατηγορείται για απόσχιση, ένοπλη εξέγερση, τρομοκρατία και εχθρική δράση κατά της πατρίδας.  Το προσκομισθέν έγγραφο έγινε δεκτό προς εξέταση αποκλειστικά για τον σκοπό της τεκμηρίωσης των ισχυρισμών του αιτητή. Ωστόσο, επισημαίνεται ότι το συγκεκριμένο έγγραφο, από μόνο του, δεν επαρκεί για να αποδείξει τους ισχυρισμούς του. Η αποδεικτική του αξία θα μπορούσε να αξιολογηθεί μόνο σε συνδυασμό με την εσωτερική αξιοπιστία των δηλώσεων του.

 

Από τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον μου, δεν παρείχε επαρκείς και συγκεκριμένες πληροφορίες σχετικά με το ουσιώδες πραγματικό περιστατικό που εξετάζεται. Ως εκ τούτου, τα προαναφερθέντα έγγραφα δεν κρίθηκαν επαρκή για τη στήριξη των ισχυρισμών του. Επιπλέον, διαπιστώθηκε ότι μπορεί να συμφωνούν κάποιες πηγές πληροφόρησης με κάποια τυπικά χαρακτηριστικά του εγγράφου αλλά αυτά δεν οδηγούν στο συμπέρασμα ότι το έγγραφο είναι αξιόπιστο.

 

Συνεπώς, από τις πηγές πληροφόρησης που παρέθεσα πιο πάνω για τον πυρήνα του αιτήματος του αιτητή προκύπτει πως σε ένα βαθμό επιβεβαιώνεται εξωτερικά ο ισχυρισμός του αιτητή αλλά σε καμία περίπτωση δεν έχει καταφέρει να τεκμηριώσει μέσω του αφηγήματός του ότι ήταν μέλος των Ambazonians και ότι οι αρχές των αναζητούν.  Κατά συνέπεια, με δεδομένο ότι ο αιτητής δεν κατάφερε να τεκμηριώσει την εσωτερική αξιοπιστία του ισχυρισμού του, εφόσον προέβη σε αοριστίες και γενικολογίες κατά το αφήγημά του, ο δεύτερος ουσιώδης ισχυρισμός δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός.

 

Το άρθρο 3 του περί Προσφύγων Νόμου, Ν. 6 (Ι)/2000 προβλέπει πως (υπογράμμιση του παρόντος Δικαστηρίου):  «Ως πρόσφυγας αναγνωρίζεται το πρόσωπο που, λόγω βάσιμου φόβου καταδίωξης του για λόγους φυλετικούς, θρησκευτικούς, ιθαγένειας ή ιδιότητας μέλους συγκεκριμένου κοινωνικού συνόλου ή πολιτικών αντιλήψεων, είναι εκτός της χώρας της ιθαγενείας του και δεν είναι σε θέση, ή, λόγω του φόβου αυτού, δεν είναι πρόθυμο, να χρησιμοποιήσει την προστασία της χώρας αυτής […]».

 

Είναι ξεκάθαρο τόσο από το άρθρο 3 του Ν.6(Ι)/2000, όσο και από το άρθρο 1 Α της Σύμβασης της Γενεύης του 1951 για το Καθεστώς των Προσφύγων, πως για να αναγνωριστεί πρόσωπο ως πρόσφυγας, θα πρέπει να αποδεικνύεται βάσιμος και δικαιολογημένος φόβος δίωξης, του οποίου τόσο το υποκειμενικό, όσο και το αντικειμενικό στοιχείο, πρέπει να εκτιμηθούν από το αρμόδιο όργανο προτού καταλήξει σε απόφαση (Βλ. σχ. παρ.37 και 38 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα Κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων, της Ύπατης Αρμοστείας των Ηνωμένων Εθνών).

 

Ως νομολογιακά έχει κριθεί, γενικοί και αόριστοι ισχυρισμοί, καθώς και ισχυρισμοί για κίνδυνο ζωής χωρίς στοιχειοθετημένες και τεκμηριωμένες αναφορές, δεν θεμελιώνουν βάσιμο φόβο δίωξης ή πραγματικό κίνδυνο σοβαρής βλάβης, ώστε να ισοδυναμεί με εκείνη της προσβολής των θεμελιωδών δικαιωμάτων του ανθρώπου από τα οποία δεν χωρεί παρέκκλιση και δεν στοιχειοθετεί περιστάσεις, οι οποίες λαμβανομένης υπόψη της εξατομικευμένης κατάστασης του αιτητή να συνιστούν απειλή έτσι ώστε ευλόγως να δύναται να θεωρηθεί ότι ο αιτητής έχει βάσιμο φόβο δίωξης (βλ. απόφασή στην υπόθεση υπ' αριθμόν 121/20, A.S.R. v. Κυπριακή Δημοκρατία, ημερομηνίας 31/7/2020).

 

Βάσει της ανωτέρω ανάλυσης στο σύνολό της, κρίνω ότι δεν υπάρχει κάποιος βάσιμος και δικαιολογημένος φόβος δίωξης του αιτητή σε περίπτωση επιστροφής του στη χώρα καταγωγής του. Κατά συνέπεια, προκύπτει πως ορθά αποφασίστηκε από την Υπηρεσία Ασύλου, ότι δεν συντρέχουν στο πρόσωπο του αιτητή εκείνα τα υποκειμενικά και αντικειμενικά στοιχεία που στοιχειοθετούν δικαιολογημένο φόβο δίωξης σύμφωνα με το άρθρο 3(1) του Περί Προσφύγων Νόμου, Ν. 6 (Ι)/2000.

 

Όπως προκύπτει από τα στοιχεία που έχω αναλύσει ανωτέρω, ορθά κρίθηκε από τον Προϊστάμενο της Υπηρεσίας Ασύλου ότι δεν στοιχειοθετούνται ούτε οι προϋποθέσεις του άρθρου 19 του Ν. 6(Ι)/2000, για να παρασχεθεί στον αιτητή το καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας, εφόσον δεν αποδείχθηκε ότι συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις αναφορικά με τον κίνδυνο να υποστεί σοβαρή και αδικαιολόγητη βλάβη σε περίπτωση επιστροφής στη χώρα καταγωγής του.

 

Για τη διαπίστωση αυτού του πραγματικού κινδύνου θα πρέπει να υπάρχουν, όπως ρητά προνοεί το άρθρο 19(1), του Ν. 6(Ι)/2000, «ουσιώδεις λόγοι».  Περαιτέρω, σοβαρή βλάβη ή σοβαρή και αδικαιολόγητη βλάβη κατά το εδάφιο (2) του άρθρου 19, του Ν. 6 (Ι)/2000 σημαίνει κίνδυνο αντιμετώπισης θανατικής ποινής ή εκτέλεσης βασανιστηρίων ή απάνθρωπης ή εξευτελιστικής μεταχείρισης ή τιμωρίας ή να υπάρχει σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής ακεραιότητας αμάχου, λόγω αδιάκριτης άσκησης βίας σε καταστάσεις διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης (Βλ. Galina Bindioul v. Αναθεωρητική Αρχή Προσφύγων, Υποθ. Αρ. 685/2012, ημερομηνίας 23/04/13 και Mushegh Grigoryan κ.α. v. Κυπριακή Δημοκρατία, Υποθ. Αρ. 851/2012, ημερομηνίας 22/9/2015), ECLI:CY:AD:2015:D619, ECLI:CY:AD:2015:D619).

 

Ο αρμόδιος λειτουργός, διεξήγαγε έρευνα για την κατάσταση ασφαλείας στον τόπο διαμονής του αιτητή, από την οποία προέκυψε ότι δεν υφίστατο εύλογη πιθανότητα ο αιτητής να αντιμετώπιζε δίωξη ή πραγματικό κίνδυνο σοβαρής βλάβης.  Ως εκ τούτου, κρίθηκε πως δεν πληρούνταν οι προϋποθέσεις για παραχώρηση καθεστώτος συμπληρωματικής προστασίας.  Σε κάθε περίπτωση, διεξήγαγα περαιτέρω έρευνα σχετικά με την κατάσταση ασφαλείας στον τελευταίο τόπο συνήθους διαμονής του αιτητή, σε πρόσφατες πηγές πληροφόρησης, στα πλαίσια βεβαίως της ex nunc δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου και προς εκπλήρωση της υποχρέωσης του Δικαστηρίου για έλεγχο της ορθότητας της προσβαλλόμενης απόφασης.  

 

Αναφορικά με τη γενική επικρατούσα κατάσταση στη χώρα καταγωγής του αιτητή, η Ύπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες (UNHCR) ανέφερε τον Σεπτέμβριο ότι του 2024 «το Καμερούν αντιμετωπίζει μια πολυδιάστατη ανθρωπιστική και προστατευτική κρίση που προκαλείται από συγκρούσεις, διακοινοτική βία και τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής».^[15] Άλλη πηγή πληροφόρησης αναφέρει ότι το Καμερούν εξακολουθεί να επηρεάζεται από δύο κύριες συγκρούσεις: τη σύγκρουση στη Λίμνη Τσαντ στον Βορρά Άπω (Far North) και την εσωτερική κρίση στις περιοχές Northwest και Southwest (NWSW).^[16] Η Human Rights Watch (HRW) έκανε αναφορές σε αυξανόμενη τάση περιορισμών στην ελευθερία της έκφρασης στο Καμερούν, η οποία αναδύεται ενόψει των προεδρικών εκλογών του 2025.^[17]

 

Ομοίως, μετά από επίσκεψη στο Καμερούν τον Αύγουστο του 2024, το Γραφείο της Ύπατης Αρμοστείας των Ηνωμένων Εθνών για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (OHCHR) εξέφρασε «σοβαρές ανησυχίες σχετικά με τους περιορισμούς στην ελευθερία της έκφρασης και του συνεταιρίζεσθαι, καθώς και στο δικαίωμα ειρηνικής συνάθροισης».^[18] Σύμφωνα με επικαιροποιημένη έκθεση της Διεθνούς Αμνηστίας βίαιες συγκρούσεις μεταξύ κυβερνητικών δυνάμεων και ένοπλων αυτονομιστικών ομάδων συνεχίστηκαν στις αγγλόφωνες περιοχές. Αυτό, καθώς και οι συγκρούσεις μεταξύ αγροτών και κτηνοτρόφων στην περιοχή North West, προκάλεσαν τον εσωτερικό εκτοπισμό σχεδόν 1 εκατομμυρίου ανθρώπων.^[19]

 

Αναφορικά με τη κατάσταση ασφαλείας στη περιοχή καταγωγής του αιτητή στη πόλη Kumba, της Νοτιοδυτικής περιφέρειας του Καμερούν, εξωτερική πηγή πληροφόρησης αναφέρει ότι, στις περιοχές Northwest και Southwest, ευρέως γνωστές ως οι Αγγλόφωνες περιοχές, οι συγκρούσεις μεταξύ των κυβερνητικών δυνάμεων και των αυτονομιστών μαχητών συνεχίζονται από το 2017, όταν οι αυτονομιστές επιχείρησαν να εγκαθιδρύσουν ανεξάρτητο κράτος.^[20]

 

Άλλη πηγή αναφέρει ότι η κατάσταση στις περιοχές North-West και South-West (NWSW) παραμένει δραματική, με πολλαπλά περιστατικά βίας που στοχεύουν άμεσα αμάχους και οδηγούν, σε ορισμένες περιπτώσεις, σε εκτοπισμούς. Στις 11 Μαρτίου, περισσότεροι από 710 άνθρωποι εγκατέλειψαν προσωρινά τα σπίτια τους στο χωριό Owe στη SW, αναζητώντας καταφύγιο σε κοντινούς θάμνους και χωριά, έπειτα από συγκρούσεις μεταξύ μη κρατικών ένοπλων ομάδων (NSAGs) και κρατικών δυνάμεων ασφαλείας (SSFs). Οι περιορισμοί στην ελευθερία κίνησης του άμαχου πληθυσμού συνεχίζουν να επιβάλλονται από διάφορες πλευρές για διαφορετικούς λόγους. Η «ghost town» κάθε Δευτέρα που επιβάλλεται από NSAGs στις NWSW, απαγορεύοντας την κυκλοφορία και τις οικονομικές δραστηριότητες, παραμένει σε ισχύ. Μετά από επίθεση NSAG σε θέση των SSFs στην πόλη Ndu (NW region) τις πρώτες πρωινές ώρες της 10ης Μαρτίου, οι αρχές εξέδωσαν ανακοίνωση που απαγορεύει την κυκλοφορία και τη λειτουργία επιχειρήσεων στην πόλη μεταξύ 9:00 μ.μ. και 6:00 π.μ. μέχρι νεωτέρας. Η βία και ο πολλαπλασιασμός παράνομων σημείων ελέγχου στις δύο περιοχές δυσχεραίνουν περαιτέρω τη μετακίνηση αγαθών και ανθρώπων, συμπεριλαμβανομένης της ανθρωπιστικής βοήθειας και του προσωπικού. Περίπου 290 άτομα φέρεται να είχαν τα έγγραφα ταυτότητάς τους κατασχεθεί σε σημεία ελέγχου των NSAGs στις NWSW.^[21]

 

Σύμφωνα με προσαρμοσμένη έρευνα στη βάση δεδομένων του ACLED για την πληρότητα της έρευνας κατά το προηγούμενο έτος (ημερομηνία τελευταίας πρόσβασης 22/06/2026) σημειώθηκαν 1,399 περιστατικά στην Νοτιοδυτική περιφέρεια, οδηγώντας σε 705 ανθρώπινες απώλειες.^[22] Να σημειωθεί ότι ο πληθυσμός της Νοτιοδυτικής περιφέρειας το 2025 ανερχόταν σε 2,098,500 κατοίκους.^[23]

 

Αναφορικά με τις μεθόδους και τις τακτικές που χρησιμοποιούνται από τις ένοπλες ομάδες στη Νοτιοδυτική περιφέρεια, εξωτερικές πηγές επισημαίνουν ότι, καθ’ όλη τη διάρκεια της σύγκρουσης, οι αυτονομιστές μαχητές ήταν συνήθως εξοπλισμένοι με όπλα κατώτερα από εκείνα των κρατικών δυνάμεων. Πριν από την οργάνωση πιο εκτεταμένης λαθραίας διακίνησης όπλων στην περιοχή από τη Nigeria στα τέλη του 2018 και στις αρχές του 2019, πολλοί μαχητές βασίζονταν σε απλά κυνηγετικά όπλα. Προκειμένου να αντιμετωπίσουν τον πιο προηγμένο οπλισμό των στρατιωτικών δυνάμεων, οι αυτονομιστές κατέφυγαν σε ανταρτικές τακτικές, ιδίως στην αξιοποίηση της δασώδους και ορεινής γεωγραφίας της Αγγλόφωνης περιοχής. Παρά τη διατήρηση αγροτικών στρατοπέδων, οι μαχητές ζούσαν επίσης μεταξύ υποστηρικτών σε κατοικημένες περιοχές. Ωστόσο, η μειωμένη τοπική υποστήριξη περιόρισε τη δυνατότητα ορισμένων αυτονομιστών να εγκαθίστανται σε περιοχές με αποξενωμένους πληθυσμούς. Δεδομένων των δυσκολιών των αυτονομιστών να αποκτήσουν τοπική νομιμοποίηση και να εδραιωθούν σε πιο πυκνοκατοικημένες περιοχές, αυξανόμενο μέρος της βίας έχει μετατοπιστεί από το 2021 προς περιοχές χαμηλότερης πληθυσμιακής πυκνότητας.^[24]

 

Αποτιμώντας τα προαναφερόμενα δεδομένα, δεν καταδεικνύεται εύλογη πιθανότητα ο αιτητής να αντιμετωπίσει κατά την επιστροφή του κίνδυνο σοβαρής βλάβης, καθότι η συχνότητα περιστατικών ασφαλείας στον τελευταίο τόπο συνήθους διαμονής του αιτητή όπου αναμένεται να επιστρέψει, δεν είναι τέτοιας έντασης ώστε να διατρέχει κίνδυνο εξαιτίας και μόνο της παρουσίας του εκεί να τεθεί σε κίνδυνο η ζωή του. Εξετάζοντας περαιτέρω τις προσωπικές περιστάσεις του αιτητή, παρατηρώ ότι αυτός είναι άνδρας, υγιής, με ικανοποιητικό μορφωτικό επίπεδο, πλήρως ικανός προς εργασία, με προηγούμενη εργασιακή εμπειρία, χωρίς στοιχεία ευαλωτότητας και με υποστηρικτικό/οικογενειακό δίκτυο στη χώρα καταγωγής του. Ο αιτητής δεν έχει θέσει οποιαδήποτε ατομικά χαρακτηριστικά στην ενώπιον μου δικαστική διαδικασία, που να υποδηλώνουν ότι μπορεί να έχει τεθεί με οποιονδήποτε τρόπο σε δυσμενή θέση ή σε κίνδυνο δίωξης ή βλάβης.

 

 

 

 

Κατά πάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, δέουσα έρευνα κρίνεται από το Δικαστήριο ότι έγινε, όταν το αρμόδιο όργανο εξετάζει κάθε σχετικό με την υπόθεση γεγονός (Βλ. Motorways Ltd v. Υπουργού Οικονομικών (1999) 3ΑΑΔ 447).  Ορθή και πλήρης έρευνα θεωρείται αυτή που εκτείνεται στη διερεύνηση των ουσιωδών στοιχείων της υπόθεσης (Βλ. Νικολαΐδη v. Μηνά (1994) 3ΑΑΔ 321, Τουσούνα ν. Δημοκρατίας (2013) 3 Α.Α.Δ. 151, Χωματένος ν. Δημοκρατίας κ.α. (2 Α.Α.Δ. 120).  Η έκταση της έρευνας εξαρτάται πάντοτε από τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης (Βλ. Δημοκρατία v. Ευαγγέλου κ.α. (2013) 3ΑΑΔ 414) και το αρμόδιο όργανο οφείλει να βρει τον κατάλληλο τρόπο για να εκπληρώσει την υποχρέωσή του για επαρκή και/ή δέουσα έρευνα. 

 

Οι καθ' ων η αίτηση συνεκτίμησαν και αξιολόγησαν όλα τα στοιχεία που είχαν ενώπιον τους προτού καταλήξουν στην προσβαλλόμενη απόφαση και ενόψει των ισχυρισμών που πρόβαλε ο αιτητής, προέβησαν στη δέουσα υπό τις περιστάσεις έρευνα.  Από τα στοιχεία του φακέλου που έχω ενώπιον μου, μπορεί να λεχθεί ότι αυτά βρίσκονται αναπόφευκτα πίσω από την προσβαλλόμενη απόφαση και ούτως ή άλλως διαφαίνεται η αιτιολογία της απόφασης και από το κείμενό της (Ηλιόπουλος ν. Α.Η.Κ., Α.Ε. 2452, ημερομηνίας 21.7.2000, Χρυστάλλα Συμεωνύδου κ.α. ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, Προσφυγή αρ. 911/93 κ.α., ημερ. 18.4.97).  Από όσα έχω επεξηγήσει ανωτέρω προκύπτει ότι, το αρμόδιο όργανο έλαβε δεόντως και επαρκώς αιτιολογημένη απόφαση.  Συνεπώς, οι ισχυρισμοί της ευπαίδευτης συνηγόρου του αιτητή περί έλλειψης δέουσας έρευνας και αιτιολογίας της προσβαλλόμενης απόφασης εκ μέρους του αρμόδιου οργάνου, απορρίπτεται στο σύνολό του.

 

Με βάση λοιπόν το σύνολο των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιον μου, καταλήγω ότι το αίτημα του αιτητή εξετάστηκε με επάρκεια και επιμέλεια σε όλα τα στάδια και υπήρξε επαρκής αιτιολόγηση της προσβαλλόμενης απόφασης εκ μέρους του αρμόδιου οργάνου. Το περιεχόμενο της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου, η οποία συμπληρώνεται από την αιτιολογημένη Έκθεση-Εισήγηση της αρμόδιας λειτουργού, στην οποία εκτίθενται λεπτομερώς οι λόγοι της απόρριψης του αιτήματος, αποκαλύπτει ότι η απόφασή της είναι  απόλυτα ορθή και στα πλαίσια της σχετικής νομοθεσίας και των εξουσιών του αρμόδιου οργάνου.

 

Ως εκ τούτου, η προσφυγή απορρίπτεται και η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται, με έξοδα €1000 υπέρ των καθ' ων η αίτηση, και εναντίον του αιτητή. 

 

 

 

 

Χ. Μιχαηλίδου, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.