ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

Υπόθ. Αρ.: T614/25

 

24 Ιουνίου, 2026

 [Μ. ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

Μεταξύ:

1.V.M.A. από το Καμερούν και τώρα Λάρνακα

2. Ζ.Β.Α από το Καμερούν και τώρα Λάρνακα (ανήλικο τέκνο)

Αιτητές

-και-

 

Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Υπηρεσίας Ασύλου του Υφυπουργείου Μετανάστευσης και Διεθνούς Προστασίας

 

Καθ' ων η Αίτηση

Εμφανίσεις:

Α. Πλιάκα (κα), Δικηγόρος για τους Αιτητές.

Η Αιτήτρια παρούσα

 

ΑΠΟΦΑΣΗ

Με την παρούσα προσφυγή οι Αιτητές προσβάλλουν την απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου, επιστολής ημερομηνίας 20/11/25, τους κοινοποιήθηκε αυθημερόν, με την οποία απορρίφθηκε η μεταγενέστερη αίτηση τους ως απαράδεκτη, ως άκυρη και αντισυνταγματική και παράνομη και στερείται οποιουδήποτε έννομου αποτελέσματος και αδικαιολόγητη και/ή ζητά απόφαση του Δικαστηρίου για παραχώρηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας και/ή οποιαδήποτε άλλη θεραπεία υπό τις περιστάσεις.

 

ΓΕΓΟΝΟΤΑ

Οι Αιτητές καταχώρησαν μεταγενέστερη αίτηση στις 18/06/25, ακολούθησε έκθεση/εισήγηση ημερομηνίας 03/09/25 και απόφαση για απόρριψη της μεταγενέστερης αίτησης τους ως απαράδεκτη στις 07/11/25, απόφαση που αποτελεί και το αντικείμενο της παρούσας προσφυγής.

 

ΝΟΜΙΚΟΙ ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΙ

Η συνήγορος για τους Αιτητές υποστήριξε ότι με την μεταγενέστερη τους αίτηση προσκόμισαν νέα στοιχεία/έγγραφα που συνδέονται με τον λόγο δίωξης τους στην χώρα καταγωγής τα οποία δεν εξετάστηκαν από την Υπηρεσία Ασύλου.

 

ΚΑΤΑΛΗΞΗ

Η παρούσα υπόθεση αφορά απόρριψη μεταγενέστερου αιτήματος των Αιτητών για διεθνή προστασία το οποίο εξετάστηκε από την Υπηρεσία Ασύλου στη βάση του Άρθρου 12Βτετράκις και Άρθρου 16Δ του περί Προσφύγων Νόμου του 2000 έως 2025, (Ν.6(Ι)/2000). Όπως ορίζεται στο σχετικό Άρθρο 16Δ του Νόμου δεν θεωρείται οτιδήποτε το οποίο υποβλήθηκε ως νέα αίτηση αλλά ως περαιτέρω διαβήματα στα πλαίσια της αποφασισθείσας αίτησης. Αυτό το οποίο πρωτίστως αξιολογείται από τον Προϊστάμενο της Υπηρεσίας Ασύλου στα πλαίσια παραδεκτού μεταγενέστερης αίτησης είναι κατά πόσο ο αιτών υπέβαλε νέα στοιχεία ή πορίσματα τα οποία δεν λήφθηκαν υπόψη κατά την έκδοση της απόφασης επί του αρχικού αιτήματος του. Σε περίπτωση που ο Προϊστάμενος διαπιστώσει ότι ο αιτών δεν έχει προσκομίσει νέα στοιχεία ή πορίσματα, η μεταγενέστερη αίτηση απορρίπτεται ως απαράδεκτη, με βάση την αρχή του δεδικασμένου, χωρίς να πραγματοποιηθεί συνέντευξη. Εάν δε διαπιστωθεί ότι υπέβαλε νέα στοιχεία, δεν καθίσταται υποχρεωτικό για τον Προϊστάμενο της Υπηρεσίας Ασύλου να προβεί πάντα σε νέα κλήση του ενδιαφερόμενου σε συνέντευξη καθότι θα πρέπει τα στοιχεία αυτά (α) να αυξάνουν σημαντικά τις πιθανότητες χορήγησης σ΄ αυτόν του καθεστώτος διεθνούς προστασίας και (β) ο αιτών - ενδιαφερόμενος προκύπτει να αδυνατούσε να υποβάλει τα εν λόγω στοιχεία ή πορίσματα κατά την προηγούμενη και/ή αρχική διαδικασία εξέτασης ασύλου. Οι πιο πάνω πρόνοιες του Νόμου ενσωματώθηκαν στην εθνική νομοθεσία σε σύμπνοια με τις διατάξεις του Άρθρου 40 της Οδηγίας 2013/32/ΕΕ^[1]. Η μεθοδολογία προκαταρκτικής αξιολόγησης επί των μεταγενέστερων αιτήσεων και/ή οι προϋποθέσεις για απόφαση επί του παραδεκτού μεταγενέστερης αίτησης επιβεβαιώνονται και στην απόφαση ΔΕΕ C-921/19, LH v Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid, ημερ.10/06/2021, ήτοι:

 

«34     Επομένως, το άρθρο 40, παράγραφοι 2 και 3, της οδηγίας 2013/32 προβλέπει την εξέταση των μεταγενέστερων αιτήσεων σε δύο στάδια. Το πρώτο στάδιο, προκαταρκτικής φύσεως, έχει ως αντικείμενο τον έλεγχο του παραδεκτού των αιτήσεων αυτών, ενώ το δεύτερο στάδιο αφορά την επί της ουσίας εξέταση των εν λόγω αιτήσεων.

35      Το πρώτο αυτό στάδιο πραγματοποιείται επίσης σε δύο στάδια, καθένα από τα οποία οδηγεί στην εξακρίβωση των διαφορετικών προϋποθέσεων παραδεκτού που θέτουν οι ίδιες αυτές διατάξεις.

36      Επομένως, πρώτον, το άρθρο 40, παράγραφος 2, της οδηγίας 2013/32 ορίζει ότι, προκειμένου να ληφθεί απόφαση σχετικά με το παραδεκτό αίτησης για διεθνή προστασία δυνάμει του άρθρου 33, παράγραφος 2, στοιχείο δʹ, της οδηγίας αυτής, η μεταγενέστερη αίτηση για διεθνή προστασία υποβάλλεται κατ’ αρχάς σε προκαταρκτική εξέταση, προκειμένου να καθοριστεί εάν προέκυψαν ή υποβλήθηκαν από τον αιτούντα νέα στοιχεία ή πορίσματα σχετικά με την εξέταση του εάν ο αιτών πληροί τις προϋποθέσεις που απαιτούνται για να χαρακτηρισθεί ως δικαιούχος διεθνούς προστασίας δυνάμει της οδηγίας 2011/95.

37      Η εξέταση του παραδεκτού της μεταγενέστερης αίτησης συνεχίζεται, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 40, παράγραφος 3, της οδηγίας αυτής, μόνον όταν πράγματι υφίστανται τέτοια νέα στοιχεία ή πορίσματα σε σχέση με την πρώτη αίτηση για διεθνή προστασία, προκειμένου να εξακριβωθεί αν τα νέα αυτά στοιχεία και πορίσματα αυξάνουν σημαντικά την πιθανότητα να πληροί ο αιτών τις απαιτούμενες προϋποθέσεις για να του αναγνωρισθεί το καθεστώς αυτό.

38      Κατά συνέπεια, οι δύο αυτές προϋποθέσεις παραδεκτού, μολονότι πρέπει αμφότερες να πληρούνται για να συνεχιστεί η εξέταση της μεταγενέστερης αίτησης, σύμφωνα με το άρθρο 40, παράγραφος 3, της εν λόγω οδηγίας, εντούτοις είναι διακριτές και δεν πρέπει να συγχέονται.»

 

(ο τονισμός δικός μου)

 

Πρόσθετα των πιο πάνω, σημαντικότατη πρόνοια που περιλαμβάνεται στο Άρθρο 42 της Οδηγίας 2013/32/ΕΕ και τυγχάνει εφαρμογής στις μεταγενέστερες αιτήσεις προβλέπει ότι (α) ο αιτών έχει υποχρέωση να αναφέρει τα γεγονότα και να παρέχει αποδεικτικά στοιχεία που να δικαιολογούν τη νέα διαδικασία, και (β) επιτρέπεται η διεξαγωγή της προκαταρκτικής εξέτασης μόνο βάσει γραπτών παρατηρήσεων χωρίς να απαιτείται η εκ νέου προσωπική συνέντευξη του αιτούντα.

 

Ο αρμόδιος λειτουργός που εξέτασε το μεταγενέστερο αίτημα της Αιτήτριας 1, ετοίμασε έκθεση/εισήγηση (ερυθρά 227-218 του διοικητικού φακέλου στο εξής «Δ.Φ.») με εισήγηση όπως η μεταγενέστερη αίτηση κριθεί ως απαράδεκτη. Γίνεται εκτενέστατη περιγραφή από τον λειτουργό στο σχετικό σημείωμα αναφορικά με την αρχική διαδικασία ασύλου (όλα τα βήματα της αρχικής διαδικασίας μέχρι την απόρριψη της προσφυγής τους με αριθμό 461/24 λόγω μη προώθησης – με αποτέλεσμα η απορριπτική απόφαση ημερομηνίας 30/12/23 επί της πρώτης αίτησης να καταστεί τελεσίδικη). Συγκεκριμένα, καταγράφεται από τον εξεταστή ότι με την μεταγενέστερη τους αίτηση δεν πρόβαλαν νέους ισχυρισμούς αλλά επανέλαβαν τους ίδιους (και/ή το ίδιο αφήγημα) - ήτοι ότι έφυγε από τη χώρα της διότι έχασε τον αδελφό της και καταστράφηκε η κατοικία της, τον βιασμό της ιδίας και της κόρης της, καταγράφοντας δε ότι το τραύμα που αντιμετωπίζει την κάνει να αρρωστήσει και δεν γνωρίζει πως θα φτάσει ζωντανή στο αεροδρόμιο, υποστηρίζοντας δε ότι τα παιδιά της δεν θα μπορούν να λάβουν την ευκαιρία να μορφωθούν και να λάβουν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη λόγω της πιθανότητας να προβεί σε αυτοχειρία (ερυθρό 226, 204 Δ.Φ.) με την μεταγενέστερη τους αίτηση υπέβαλαν δέσμη εγγράφων (ερυθρά 198-191 Δ.Φ.) τα οποία αξιολογήθηκαν δεόντως από τον λειτουργό στα ερυθρά 227-218 Δ.Φ.  και η ορθότητα αξιολόγησης της αίτησης τους μέσω της έκθεση/εισήγησης δεν αμφισβητήθηκε επαρκώς κατά την δικαστική διαδικασία παρά μόνο δηλώθηκε ότι υποβλήθηκαν νέα έγγραφα τα οποία δεν εξετάστηκαν. Η αξιολόγηση, όμως, των πέντε εγγράφων που κατατέθηκαν στα ερυθρά 198-191 Δ.Φ. είναι εμφανής από το κείμενο της έκθεσης/εισήγησης στα ερυθρά 227-218 Δ.Φ. ήτοι ως ακολούθως: (α) ως προς τα δύο ισχυριζόμενα άρθρα εφημερίδας πρόκειται για εφημερίδα ημερομηνίας 29/10/18 και φέρεται να προέρχεται από εφημερίδα της χώρας καταγωγής της κατά την οποία επιβεβαιώνουν τον ισχυρισμό της περί καταστροφής του σπιτιού της και του θανάτου του αδελφού της. Σημειώνεται μέσω της έκθεσης/εισήγησης ότι πρόκειται για αντίγραφα τα οποία έχουν εκτυπωθεί σε φύλλα Α4, δεν υπάρχει τρόπος να διευκρινιστεί ποιος είναι ο αρθρογράφος και για το που δημοσιεύθηκε και/ή επαρκείς πληροφορίες ως προς την αυθεντικότητα/γνησιότητα του, (β) τα υπόλοιπα έγγραφα ως έχουν αξιολογηθεί, ήτοι μονοχρωματική φωτογραφία ένστολου άντρα ο οποίος είναι ο κατά ισχυρισμός αδελφός της και η μονοχρωματική φωτογραφία από συντρίμμια του κατά ισχυρισμού της σπίτι της, ο λειτουργός σημειώνει ότι αποτελούν αντίγραφα και δεν δύνανται με κάποιον τρόπο να διαπιστωθεί πότε έγινε η λήψη τους, δεν μπορεί να διαπιστωθεί ποιος έκανε την λήψη των φωτογραφιών, ούτε μπορεί να διαπιστωθεί η ταυτότητα του άνδρα ούτε και ο ιδιοκτήτης του σπιτιού, (γ) ως προς το μονοχρωματικό αντίγραφο διπλώματος  του «National Prison Training and Re-Training Center» το οποίο ανήκει κατά ισχυρισμό της στον πατέρα της αποτελεί αντίγραφο και οι υπογραφές και σφραγίδες επί του πιστοποιητικού είναι αδύνατον να επιβεβαιωθούν καθώς και δεν μπορεί να ανευρεθεί σε εξωτερικές πήγες η ύπαρξη και το περιεχόμενο τέτοιου εγγράφου. Στα πλαίσια της μεταγενέστερης αίτησης καταγράφηκε, επίσης, ότι πρόκειται για πρόσωπο που κρίθηκε εσωτερικά αναξιόπιστο κατά την αρχική διαδικασία ασύλου, ότι με την μεταγενέστερη της αίτηση αντιφατικά ισχυρίστηκε ότι έπεσε θύμα βιασμού αυτή και η θυγατέρα της στη χώρα καταγωγής ενώ στα πλαίσια του αρχικού αιτήματος της υποστήριξε ότι έπεσε θύμα βιασμού στις μη ελεγχόμενες από την Δημοκρατία περιοχές, ότι με τα στοιχεία που υποβλήθηκαν  προκύπτει ότι οι ισχυρισμοί που προβλήθηκαν ήτο οι ίδιοι/παρόμοιοι και/ή δεν αυξάνονται ουσιωδώς οι πιθανότητες χορήγησης καθεστώτος διεθνούς προστασίας. Η αρχική απόφαση επί του αιτήματος ασύλου παρέμεινε ισχυρή και κατέστη τελεσίδικη. Τα δε έγγραφα λειτουργούν πάντοτε ως εξωτερική ενισχυτική μαρτυρία του αφηγήματος ή της εσωτερικής αξιοπιστίας του ενδιαφερομένου, εφόσον, λοιπόν, η Αιτήτρια 1 κρίθηκε αναξιόπιστη στην αρχική διαδικασία και απορρίφθηκαν στο σύνολό τους τα έγγραφα στα ερυθρά 198-191 Δ.Φ. –τα οποία αξιολογήθηκαν δεόντως από τον λειτουργό στα ερυθρά 224-119 Δ.Φ.– κρίνεται ότι δεν υπάρχουν περιθώρια επέμβασης του Δικαστηρίου σε ευρήματα που θεωρούνται ορθά στην ολότητά τους. Σημειώνεται δε ότι ο λειτουργός αξιολόγησε στα πλαίσια της μεταγενέστερης αίτησης και το βέλτιστο συμφέρον του τέκνου της (Αιτητή 2) και η ορθότητα αξιολόγησης επί αυτού του σημείου δεν αμφισβητήθηκε.

 

Υπό τύπο σχολίου επί των υποβληθέντων εγγράφων θα πρέπει να αναφερθούν και τα ακόλουθα: (α) τα προσκομισθέντα έγγραφα/φωτογραφίες αφορούν κακής ποιότητας αντίγραφα και δεν μπορούν να επιβεβαιωθούν με κανένα τεχνικό μέσο ότι δεν είναι παραποιημένα και/ή αποτέλεσμα παραποίησης και/ή επανεκτύπωσης, (β) δεν αποτελούν στοιχεία από μόνα τους που αυξάνουν τις πιθανότητες χορήγησης καθεστώτος διεθνούς προστασίας ή μπορεί να οδηγήσουν σε ακύρωση της προσβαλλόμενης πράξης – αφού όλα τα υπόλοιπα στοιχεία (αρχικό αίτημα απορρίφθηκε, νέα έγγραφα που προσκομίστηκαν απορρίφθηκαν στο σύνολο τους στα πλαίσια μεταγενέστερης αίτησης και/ή δεν αμφισβητήθηκε η ορθότητα αξιολόγησης τους), (γ) πρόσθετα όλο το αφήγημα της Αιτήτριας 1 κατά την αρχική διαδικασία κρίθηκε εσωτερικά αναξιόπιστο και τα έγγραφα που προσκομίστηκαν δεν είναι ικανά να ανατρέψουν το τεκμήριο εσωτερικής αναξιοπιστίας της Αιτήτριας 1.

 

Όπως προκύπτει από την απόφαση ΔΕΕ C-651/19, JP v Commissaire général aux réfugiés et aux apatrides, ημερ.02/09/2020, το Δικαστήριο που επιλαμβάνεται προσφυγής που αφορά μεταγενέστερο αίτημα αξιολογεί κατά πόσο:

 

«58. Στο πλαίσιο αυτό επισημαίνεται, πρώτον, αφενός, ότι πριν από κάθε μεταγενέστερη αίτηση διεθνούς προστασίας προηγείται μια πρώτη αίτηση η οποία έχει οριστικώς απορριφθεί, στο πλαίσιο της οποίας η αρμόδια αρχή διενήργησε εξαντλητική εξέταση προκειμένου να διαπιστώσει αν ο αιτών πληρούσε τις προϋποθέσεις για την παροχή διεθνούς προστασίας. Αφετέρου, πριν καταστεί απρόσβλητη η απορριπτική απόφαση, ο αιτών έχει δικαίωμα άσκησης προσφυγής κατά της απόφασης αυτής.

59. Σημειώνεται συναφώς ότι, όπως προκύπτει από το άρθρο 40 της οδηγίας 2013/32, η μεταγενέστερη αίτηση διεθνούς προστασίας αποσκοπεί στην υποβολή, από τον ενδιαφερόμενο αιτούντα, νέων στοιχείων ή πορισμάτων σε σχέση με εκείνα που εξετάστηκαν στο πλαίσιο της προηγούμενης αίτησης, τα οποία αυξάνουν σημαντικά τις πιθανότητες χαρακτηρισμού του αιτούντος ως δικαιούχου διεθνούς προστασίας. Όταν η προκαταρκτική εξέταση στην οποία υποβάλλεται μια τέτοια αίτηση καταλήγει στο συμπέρασμα ότι προέκυψαν ή υποβλήθηκαν από τον αιτούντα τέτοια νέα στοιχεία ή πορίσματα, τότε η αίτηση εξετάζεται περαιτέρω σύμφωνα με τις διατάξεις του κεφαλαίου II της οδηγίας αυτής. Αντιθέτως, όταν από την προκαταρκτική εξέταση δεν προκύπτουν τέτοια στοιχεία ή πορίσματα, η εν λόγω αίτηση απορρίπτεται ως απαράδεκτη, σύμφωνα με το άρθρο 33, παράγραφος 2 στοιχείο δʹ, της οδηγίας 2013/32.

60. Επομένως, το δικαστήριο που επιλαμβάνεται προσφυγής κατά απόφασης με την οποία απορρίπτεται ως απαράδεκτη μεταγενέστερη αίτηση διεθνούς προστασίας πρέπει να ελέγξει μόνον κατά πόσον, αντιθέτως προς ό,τι αποφάσισε η αρμόδια αρχή, από την προκαταρκτική εξέταση της αίτησης αυτής προέκυψαν νέα στοιχεία ή πορίσματα, κατά τα διαλαμβανόμενα στην προηγούμενη σκέψη. Εξ αυτού συνάγεται ότι, στο δικόγραφο της προσφυγής του ενώπιον του δικαστηρίου αυτού, ο αιτών πρέπει, κατ' ουσίαν, απλώς να αποδείξει ότι βασίμως θεώρησε ότι υφίστανται νέα στοιχεία ή πορίσματα σε σχέση με εκείνα που εξετάστηκαν στο πλαίσιο της προηγούμενης αιτήσεώς του.»

 

(ο τονισμός δικός μου)

 

Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η παρούσα προσφυγή απορρίπτεται ως απαράδεκτη με €1600 έξοδα εναντίον της Αιτήτριας 1 και υπέρ των Καθ' ων η αίτηση.

 

Η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται.

 

 

                          Μ. ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.