ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ
Υπόθεση αρ. ΔΚ12/2026
22 Ιουλίου 2026
[Χ.ΠΛΑΣΤΗΡΑ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]
Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος
Μεταξύ:
H.E.
Αιτητής
Και
Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω του Υφυπουργού Μετανάστευσης και Διεθνούς Προστασίας
Καθ' ων η Αίτηση
Αίτηση για προσαγωγή μαρτυρίας ημερομηνίας 03/07/2026
Γ. Βασιλόπουλος (κος) για Γεώργιος Βασιλόπουλος & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε, Δικηγόρος για τον Αιτητή
Ν. Κουρσάρης (κος) για Ν. Κουρσάρης Δ.Ε.Π.Ε., Δικηγόρος για τους Καθ' ων η Αίτηση
ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ
Χ. ΠΛΑΣΤΗΡΑ Δ.Δ.Δ.Δ.Π.: Ο αιτητής με την προσφυγή του αιτείται με το αιτητικό Α) την ακύρωση της απόφασης των καθ΄ων η αίτηση ήτοι του διατάγματος κράτησης εναντίον του ημερ. 20/04/2026 και ταυτόχρονα διαταγή για άμεση απελευθέρωση του, ο αιτητής αιτείται διαζευκτικά προς το Α), με το αιτητικό Β), την ακύρωση και/ή τροποποίηση του ως άνω διατάγματος κράτησης, και στην θέση του να διατάζονται εναλλακτικά της κράτησης του μέτρα, κατά την κρίση του Δικαστηρίου. Περαιτέρω με το αιτητικό Γ) ο αιτητής αιτείται την οποιαδήποτε άλλη θεραπεία το Σεβαστό Δικαστήριο ήθελε κρίνει ορθή και δίκαια υπό τις περιστάσεις και με το αιτητικό Δ) έξοδα της προσφυγής πλέον Φ.Π.Α.
Στις 03/07/2026, ο συνήγορος του Αιτητή καταχώρισε την υπό κρίση αίτηση, με την οποία επιζητείται η χορήγηση άδειας από το Δικαστήριο για προσαγωγή μαρτυρίας. Ειδικότερα, ο Αιτητής αιτείται τα ακόλουθα:
«Α. Άδεια και/ή διαταγή του Δικαστηρίου που να επιτρέπει την προσαγωγή μαρτυρίας που παρατίθεται στην προτεινόμενη ένορκη δήλωση του ενόρκως δηλούντα η οποία επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Α της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την παρούσα αίτηση και τα Παραρτήματά αυτής.
Β. Οιανδήποτε άλλη θεραπεία το Δικαστήριο κρίνει δίκαιη υπό τις περιστάσεις.
Γ. Έξοδα της παρούσης, πλέον έξοδα επίδοσης, πλέον Φ.Π.Α.»
Η παρούσα αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση ημερομηνίας 03/07/2026 του κ. Ραφαήλ Χρυσάνθου, δικηγόρος και συνεργάτης του δικηγορικού γραφείου Γεώργιος Βασιλόπουλος & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Ως ισχυρίζεται ο ενόρκως δηλών, έχει λάβει πληροφόρηση από τον Δικηγόρο που χειρίζεται την υπόθεση, πως υπάρχει συνομιλία με τον Αιτητή στην πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης WhatsApp, μέσω της οποίας θα διαφανεί το πότε ο Αιτητής έλαβε πλήρη γνώση επί της επίδικης απόφασης την οποία επιθυμεί να προσκομίσει ενώπιον του Δικαστηρίου (παρ. 3 της Ένορκης Δήλωσης). Η προτεινόμενη μαρτυρία που επιδιώκεται να προσκομιστεί αφορά βασικό δικονομικό ζήτημα, και ειδικότερα κατά πόσο η επίδικη προσφυγή είναι εμπρόθεσμη ή μη (παρ. 4 της Ένορκης Δήλωσης). Ως ισχυρίζεται η προτεινόμενη ένορκη δήλωση είναι δικηγόρου που εκπροσωπεί τον αιτητή (στο εξής « προτεινόμενη ένορκη δήλωση») και είναι άμεσα σχετική με τα γεγονότα και υποστηρίζουν τους λόγους ακύρωσης και είναι ουσιώδους σημασίας ( παρ. 5 της Ένορκης Δήλωσης).
Περαιτέρω, με την Προτεινόμενη Ένορκη Δήλωσή, η κα Χρυστάλλα Παφίτη, προβάλλει πως έχει λάβει πληροφόρηση από τον Δικηγόρο που χειρίζεται την υπόθεση, και έχει στην κατοχή της έγγραφα που καταδεικνύουν το πότε ο Ατητής έλαβε ουσιαστικά πλήρη γνώση επί των νέων διαταγμάτων κράτησης που καθορίζουν το κατά πόσο η επίδικη προσφυγή είναι εμπρόθεσμη, επιθυμώντας να τα προσκομίσει ενώπιον του Δικαστηρίου. Ειδικότερα, με την προτεινόμενη ένορκη δήλωση, η ενόρκως δηλούσα παραθέτει ότι στις 24/06/2026, κατά το στάδιο ακρόασης της προσφυγής 559/2026 λάβανε γνώση από τον συνήγορο των Καθ’ ων η Αίτηση ότι έχουν εκδοθεί νέα διατάγματα κράτησης, οπόταν η εκεί προσφυγή που αφορούσε διατάγματα που είχαν εκδοθεί με βάση των περί Αλλοδαπών Νόμο, κατέστη άνευ αντικειμένου και αποσύρθηκε με 300 ευρώ έξοδα υπέρ του Αιτητή (Παράρτημα Α). Την ίδια μέρα, ήτοι 24/06/2026, ο συνήγορος των Καθ’ ων η Αίτηση κοινοποίησε στον συνήγορο του Αιτητή τα διατάγματα που είχαν εκδοθεί βάσει των προνοιών του περί Προσφύγων Νόμου, με τον δικηγόρο του Αιτητή να τα προωθεί σε αυτόν, ερωτώντας εάν η υπογραφή που φέρουν τα εν λόγω έγγραφα είναι η δική του, με τον Αιτητή να αρνείται, προβάλλοντας ότι η υπογραφή δεν ανήκει σε αυτόν αλλά σε κάποιο τρίτο πρόσωπο (Παράρτημα Β1-Β3). Ως παραθέτει, την επόμενη μέρα, ήτοι 25/06/2026, ο δικηγόρος του Αιτητή, απέστειλε εκ νέου μήνυμα στον τελευταίο, ερωτώντας τον εάν έλαβε οτιδήποτε, με τον αιτητή να απαντάει αρνητικά, ζητώντας άμεση ενημέρωση σε περίπτωση λήψης οποιοδήποτε εγγράφων. Ακολούθως, ως προβάλλεται στην εν λόγω προτεινόμενη ένορκη δήλωση, ο δικηγόρος του αιτητή συμβούλευσε τον Αιτητή όπως αιτηθεί επεξήγησης του λόγου για τον οποίο βρίσκεται υπό κράτηση, με τον Αιτητή να απαντά ότι θα το πράξει μετά τις 3 το μεσημέρι που θα βρίσκεται υπηρεσία ο υπεύθυνος του σταθμού. Στη συνέχεια, ο δικηγόρος του Αιτητή, ενημέρωσε τον τελευταίο ότι μίλησε μαζί τους και ζήτησε όπως του παραδώσουν όλα τα σχετικά έγγραφα αναφορικά με τον λόγο που βρίσκεται υπό κράτηση. Ακολούθησαν 3 εξερχόμενες κλήσεις από τον Αιτητή προς τον δικηγόρο του, μετά από συνεννόηση του Αιτητή για επικοινωνία του δικηγόρου του με τον αστυνομικό, προς παράδοση των σχετικών εγγράφων κράτησης του Αιτητή. Ισχυρίζεται δε ότι την ίδια μέρα, ήτοι 25/06/2026, ο δικηγόρος του Αιτητή τον ενημέρωσε ότι κατέθεσε προσφυγή εναντίον των διαταγμάτων κράτησης, για τα οποία ο τελευταίος ουδέποτε έλαβε ενημέρωση από τους Καθ’ ων η Αίτηση και ουδέποτε υπέγραψε (Παράρτημα Γ1-Γ4) (παρ. 4 της Προτεινόμενης Ένορκης Δήλωσης).
Επί της Προτεινόμενης Ένορκης Δήλωσης επισυνάπτονται τρία (3) παραρτήματα, ως ακολούθως:
- Παράρτημα Α: πρακτικά Διοικητικού Δικαστηρίου για την υπόθεση με αριθμό 559/2026, ημερομηνίας 24/06/2026.
- Παράρτημα Β1-Β3: στιγμιότυπα οθόνης κινητού τηλεφώνου (screenshots), στα οποία απεικονίζονται μηνύματα μεταξύ του δικηγόρου του αιτητή και του Αιτητή, με ημερομηνία αποστολής και παραλαβής (απαντήσεων στα σχετικά μηνύματα) 24/06.
- Παράρτημα Γ1-Γ4: στιγμιότυπα οθόνης κινητού τηλεφώνου (screenshots), στα οποία απεικονίζεται συνομιλία του δικηγόρου του αιτητή και του Αιτητή, με ημερομηνία αποστολής και παραλαβής (απαντήσεων στα σχετικά μηνύματα) 25/06.
Οι Καθ' ων η Αίτηση στην παρούσα αίτηση, στις 07/07/2026 προχώρησαν στην καταχώριση της ένστασής τους ως προς την προσαγωγή της προτεινόμενης μαρτυρίας, συνοδευόμενη από ένορκη δήλωση του κ. Νικόλα Κωνσταντίνου, δικηγόρου/ συνεργάτη στο Δικηγορικό γραφείο Ν. Κουρσάρης Δ.Ε.Π.Ε., ιδίας ημερομηνίας. Οι Καθ' ων η Αίτηση προέβαλαν αρκετούς λόγους απόρριψης της αίτησης, όπου μεταξύ άλλων αντιτάσσουν ότι αυτή είναι πραγματικά και νομικά αβάσιμη, και άκυρη καθότι εδράζεται σε λανθασμένη νομική βάση. Περαιτέρω προβάλλεται ότι δεν πληρούνται οι νομοθετικές και νομολογιακές προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος προσαγωγής μαρτυρίας, ενώ δεν επιτελεί κανένα σκοπό. Περαιτέρω, προβάλλουν πως ο αιτητής δεν έχει παρουσιάσει οποιαδήποτε μαρτυρία η οποία να υποστηρίζει τους ισχυρισμούς που θέτει με την αίτηση του και δεν είναι δυνατόν να τεκμηριώσει οποιοδήποτε λόγο ακύρωσης. Πρόσθετα προβάλλεται ότι δεν είναι αναγκαία και/ή ουσιώδης για να κριθεί η νομιμότητα και/ή ορθότητα του διατάγματος κράτησης και δεν αποτελεί μαρτυρία ικανή να θεμελιώσει τους ισχυρισμούς του αιτητή όπως ούτε τα σχετικά τεκμήρια στην ένορκη δήλωση. Ειδικότερα δε, προβάλλουν πως ως προς τα έγγραφα που επιχειρούνται να προσκομισθούν υπάρχουν εύλογες ενδείξεις και αμφιβολίες ως προς την αξιοπιστία τους.
Ακολούθως, η παρούσα αίτηση ορίστηκε για ακρόαση, όπου τα μέρη αγόρευσαν προφορικά προς υποστήριξη των θέσεων τους.
Ειδικότερα, ο συνήγορος του Αιτητή, πρόβαλε την θέση του Αιτητή ότι τα έγγραφα που έχουν κοινοποιηθεί από τον συνήγορο των Καθ’ ων η Αίτηση στο συνήγορο του αιτητή δεν φέρουν την υπογραφή του, ενώ η γλώσσα στην οποία του έχουν κοινοποιηθεί δεν είναι η μητρική του και δεν είναι γλώσσα πλήρως κατανοητή από τον ίδιο, με αποτέλεσμα να μην έχει λάβει πλήρη γνώση των διαταγμάτων. Ως υποστηρίζει, έλαβε γνώση όταν του στάλθηκαν μέσω της εφαρμογής WhatsApp από τον δικηγόρο του και του επεξηγήθηκαν. Ως προς την ημερομηνία ενημέρωσης του Αιτητή, ο συνήγορος του δήλωσε την 24/06/2026 μέσω της δικής τους επικοινωνίας μέσω της εφαρμογής WhatsApp.
Ο ευπαίδευτος συνήγορος των Καθ’ ων η Αίτηση, υιοθέτησε την Ένσταση και την Ένορκη Δήλωση που καταχωρήθηκε, προβάλλοντας ότι το βάρος απόδειξης ως προς το κατά πόσο η υπογραφή του διατάγματος κράτησης ανήκει στον αιτητή, το φέρει ο ίδιος ο Αιτητής, ο οποίος όφειλε να προβεί σε όλες τις απαραίτητες ενέργειες προς απόδειξη των ισχυρισμών του. Ως προς την κατανόηση της Αγγλικής γλώσσας, ο δικηγόρος των Καθ’ ων η Αίτηση παραπέμπει στα τεκμήρια που προσκόμισε ο Αιτητής, ήτοι την συνομιλία του με τον δικηγόρο του. Ως προς την ημερομηνία ενημέρωσης του Αιτητή, ο συνήγορος των Καθ’ ων η Αίτηση δήλωσε την 21/04/2026, προβάλλοντας ότι η προθεσμία έληγε στις 06/05/2026.
Ενόψει των ως έχουν αναφερθεί, προχωρώ να εξετάσω την παρούσα αίτηση.
Στον Κανονισμό 10 των περί Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Διαδικαστικών Κανονισμών, ως ίσχυε κατά τον χρόνο εκδίκασης της παρούσας αίτησης, λέγεται (η υπογράμμιση του παρόντος Δικαστηρίου):
« 10. (α) Μετά την καταχώρηση της προσφυγής, νέα έγγραφα και/ή στοιχεία και/ή οποιαδήποτε πρόσθετη μαρτυρία προσκομίζεται μόνον κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου, μετά από προφορικό αίτημα του αιτητή, νοουμένου ότι το Δικαστήριο ικανοποιείται-
(i) ότι πρόκειται για έγγραφα ή στοιχεία ή μαρτυρία, τα οποία άνευ δικής του υπαιτιότητας, ο αιτητής αδυνατούσε να υποβάλει κατά το προηγούμενο στάδιο εξέτασης της αιτήσεως διεθνούς προστασίας ή κατά την καταχώρηση της προσφυγής του σύμφωνα με τον κανονισμό 3(β), και
(ii) είναι συναφή με τα επίδικα θέματα της υπόθεσης.
[...] ».
Είναι πάγια και διαχρονική η θέση της νομολογίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου, σε σχέση με τις κατευθυντήριες γραμμές που πρέπει να λαμβάνει υπόψη το Δικαστήριο, κατά την άσκηση της ακυρωτικής του αρμοδιότητας, στα πλαίσια της διοικητικής δίκης, όσον αφορά την προσαχθείσα μαρτυρία. Οι εν λόγω αρχές έχουν συνοψιστεί στην απόφαση της Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου, Γρηγόριος Θαλασσινός ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, Αν. Έφεση αρ. 3420, (2003) 3 ΑΑΔ 507, όπου αναφέρεται (παραθέτω κατωτέρω σχετικό απόσπασμα):
«...Στην αναθεωρητική του δικαιοδοσία το Ανώτατο Δικαστήριο έχει τη διακριτική ευχέρεια να ελέγχει το δικαίωμα των διαδίκων να προσαγάγουν μαρτυρία σχετική με τα γεγονότα που θέλουν να αποδείξουν, με γνώμονα πάντοτε τη σχετικότητα της μαρτυρίας με τα επίδικα θέματα. (Βλ. Phedias Kyriakides v. The Republic (1961) 1 R.S.C.C. 66, Skourides v. Attorney General (1967) 3 C.L.R. 518, Lambrakis v. Republic (1970) 3 C.L.R. 72 και Αntoniou ν. Republic (1971) 3 C.L.R. 417). Το θέμα εξετάστηκε λίγο αργότερα στην υπόθεση Ζαβρός ν. Δημοκρατίας (1989) 3 Α.Α.Δ. 106, όπου το Δικαστήριο υιοθετώντας την απόφαση Phedias Kyriakides παρατήρησε ότι,
"... ένας από τους καθοδηγητικούς παράγοντες που θα ακολουθούνται στην εξέταση της αποδοχής οποιασδήποτε μαρτυρίας είναι κατά πόσο τέτοια μαρτυρία είναι εύλογα σχετική προς οιονδήποτε επίδικο θέμα και αποδειχτική οιουδήποτε επίδικου θέματος ενώπιον του Δικαστηρίου και μπορεί ή όχι να βοηθήσει το Δικαστήριο στην απονομή δικαιοσύνης στη συγκεκριμένη περίπτωση σύμφωνα με τη δικαιοδοσία του."
(Βλ. επίσης Constantinides v. The Electricity Authority of Cyprus (1982) 3 C.L.R. 387, Λέλλα Χριστοδούλου ν. Δημοκρατίας, 668/90 της 30/9/93, Πανεπιστήμιο Κύπρου ν. Κωνσταντίνου κ.ά. (1994) 3 Α.Α.Δ. 145, 162 και Μάρω Ράφτη και Άλλη ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (2003) 3 Α.Α.Δ. 335). Επιπρόσθετα πρέπει να σημειωθεί ότι "δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή μαρτυρία η οποία να διαφοροποιεί, να αλλοιώνει ή να μεταβάλλει το περιεχόμενο των στοιχείων που λήφθηκαν υπόψη προς ενίσχυση του κύρους της απόφασης", αφού "το κύρος της απόφασης συναρτάται με το καθεστώς των πραγμάτων που λήφθηκε υπόψη". (Βλ. Ρούσος ν. Ιωαννίδης και Άλλων (1999) 3 Α.Α.Δ. 549).
Πρέπει να τονιστεί ότι οι διάδικοι δεν μπορούν να προσαγάγουν μαρτυρία χωρίς την άδεια του Δικαστηρίου. Η παροχή της άδειας του Δικαστηρίου αποτελεί βασική προϋπόθεση για την παρουσίαση μαρτυρίας. Η σχετική άδεια μπορεί να δοθεί σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 19 των Κανονισμών του 1962 κατόπιν αίτησης που υποβάλλεται, είτε προφορικά είτε εγγράφως. (Βλ. Σταύρου κ.α. ν. Δημοκρατίας (1989) 3 Α.Α.Δ. 1023 και Ευθυμίου ν. Δημοκρατίας (1997) 3 Α.Α.Δ. 281)...»
Πρόσθετα στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, υπόθεση Ιωσηφίδης v. Ραδιοφωνικό Ίδρυμα Κύπρου, (2006) 3 ΑΑΔ 677 κρίθηκε ότι για να μπορέσει το Δικαστήριο να κρίνει την σχετικότητα της μαρτυρίας, πρέπει η προτεινόμενη μαρτυρία να συγκεκριμενοποιείται τόσο στην αίτηση όσο και στην ένορκη δήλωση. Παραθέτω κατωτέρω σχετικό απόσπασμα (υπογράμμιση του παρόντος Δικαστηρίου):
«.Προβάλλεται ως λόγος έφεσης ότι η ενδιάμεση απόφαση, με την οποία απορρίφθηκε το αίτημα του εφεσείοντος για προσαγωγή μαρτυρίας, είναι εσφαλμένη. Ο λόγος αυτός δεν ευσταθεί. Ορθά ο συνάδελφος απέρριψε το αίτημα πάνω στη βάση ότι ο εφεσείων δεν είχε, με την αίτηση και την ένορκο δήλωση, συγκεκριμενοποιήσει την προτεινόμενη μαρτυρία, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να κριθεί η σχετικότητα της με οποιαδήποτε από τα επίδικα θέματα. Πρόσθετα, και πάλιν ορθά, ο συνάδελφος, δοθέντος ότι ο εφεσείων είχε συγκεκριμενοποιήσει την προτεινόμενη μαρτυρία στην αγόρευσή του, αφού τόνισε ότι κάτι τέτοιο δεν ικανοποιούσε τις απαιτήσεις της νομολογίας, διαπίστωσε ότι, εν πάση περιπτώσει, η αίτηση για προσαγωγή μαρτυρίας δε θα μπορούσε να επιτύχει για το λόγο ότι η αποδοχή της θα ισοδυναμούσε με διαφοροποίηση, αλλοίωση ή μεταβολή του περιεχομένου των στοιχείων που λήφθηκαν υπόψη από τους εφεσίβλητους, με αποτέλεσμα το Δικαστήριο να καλείται να προβεί σε πρωτογενή κρίση στη βάση στοιχείων που δεν είχαν τεθεί ούτε βρίσκονταν ενώπιον των εφεσιβλήτων..»
Στην απόφαση Κωνσταντίνου ν. Συμβ. Υδατ. Λ/σού (Αρ.1) (1992) 4 ΑΑΔ 3330, λέχθηκε:
«.Στη Σταύρου κ.α. ν. Δημοκρατίας- (1989) 3(B) Α.Α.Δ. 1023, επισημάναμε ότι το κριτήριο για την προσαγωγή μαρτυρίας στο πλαίσιο της αναθεωρητικής δικαιοδοσίας, όπως και στον τομέα της πολιτικής δικαιοδοσίας, είναι εκείνο της σχετικότητας προς τα επίδικα θέματα. Η σχετικότητα είναι θέμα λογικής και πρέπει να καταδεικνύεται από τη συνάφεια της μαρτυρίας προς τα επίδικα θέματα. Το πρωταρχικό θέμα κάθε προσφυγής είναι η νομιμότητα της διοικητικής απόφασης ή πράξης που προσβάλλεται. Κάθε θέμα που άπτεται της νομιμότητας της κρινόμενης απόφασης, είναι σχετικό προς τα επίδικα θέματα. Αυτά είναι η πράξη ή απόφαση που αποτελεί το αντικείμενο της διαδικασίας, και τα γεγονότα που τη στοιχειοθετούν, σε συνδυασμό με το νομικό πλαίσιο λειτουργίας του οργάνου που εκδίδει την απόφαση ή προβαίνει στην πράξη και τους κανόνες της χρηστής διοίκησης.
Εφόσον η μαρτυρία η οποία επιδιώκεται να προσαχθεί τείνει να διαφωτίσει, ως προς τα επίδικα θέματα, είναι παραδεκτή. Για το λόγο αυτό, ο διοικητικός φάκελος ή φάκελοι που αποκαλύπτουν και στοιχειοθετούν την απόφαση, γίνονται απαρέγκλητα δεκτοί ως μαρτυρία. Είναι επίσης αποδεκτή μαρτυρία η οποία άπτεται της εγκυρότητας γεγονότων και εγγράφων τα οποία θεμελιώνουν την απόφαση για τη διερεύνηση ισχυρισμού για ουσιώδη πλάνη περί τα πράγματα, η ορθή καθοδήγηση ως προς τα οποία αποτελεί συστατικό στοιχείο της εγκυρότητας της απόφασης. Με το ίδιο πνεύμα και για ανάλογους λόγους, μπορεί να προσαχθεί μαρτυρία η οποία τείνει να αποκαλύψει ουσιώδη γεγονότα τα οποία δεν ήλθαν σε φως ή αγνοήθηκαν για να διερευνηθεί ισχυρισμός για την ανεπάρκεια της διεξαχθείσας έρευνας..»
Επομένως, ως διαπιστώνεται ανωτέρω, παρέχεται ευρεία διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να δεχτεί μαρτυρία, εφόσον βέβαια τηρηθούν οι δικονομικοί κανόνες που καθορίζονται από τους διαδικαστικούς κανονισμούς, ως έχουν αναφερθεί ανωτέρω, όπως και οι κατευθυντήριες γραμμές που έχουν καθοριστεί από τη νομολογία.
Επισημαίνεται σε αυτό το σημείο, ότι το παρόν Δικαστήριο, παρά την εφαρμογή των πιο πάνω νομολογιακών αρχών, έχει μια πιο διευρυμένη εξουσία εξέτασης και αποδοχής αιτήσεων προσαγωγής μαρτυρίας, ενόψει της δικαιοδοσίας του καθότι σύμφωνα με το άρθρο 11 του Περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμου του 2018, το παρόν Δικαστήριο κέκτηται εξουσίας όπως εξετάζει τη νομιμότητα και ορθότητα της απόφασης, προβαίνοντας σε έλεγχο επί της ουσίας και εξέτασης ex nunc των νομικών και πραγματικών ζητημάτων που άπτονται της αιτήσεως ασύλου του εκάστοτε αιτητή. Παρόμοια προσέγγιση ακολούθησε και η αδελφή μου Δικαστής Κ. Κλεάνθους, στην υπόθεση SD ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω της Υπηρεσίας Ασύλου, Υπόθεση Αρ.: ΔΔΠ 273/19, 16/4/2021, το σκεπτικό της οποίας υιοθετώ, παραθέτοντας το σχετικό απόσπασμα (υπογράμμιση του παρόντος Δικαστηρίου): «..22. Όπως προκύπτει τόσο από το άρθρο 11 του περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμου, ερμηνευόμενο υπό το φως του άρθρου 46 της Οδηγίας 2013/32, το παρόν δικαστήριο κέκτηται δικαιοδοσίας να εξετάζει ex nunc τα νομικά και πραγματικά ζητήματα που άπτονται της αιτήσεως ασύλου του εκάστοτε αιτούντος άσυλο. Λαμβάνοντας υπόψη αυτή τη χρονική επέκταση, το Δικαστήριο μπορεί να κάνει αποδεκτή την προσαγωγή μαρτυρίας η οποία δεν είχε τεθεί ενώπιον του διοικητικού οργάνου (παρακάμπτοντας την αρχή που ισχύει στο πλαίσιο της ακυρωτικής φύσεως διαδικασίας ότι δεν επιτρέπεται αλλοίωση και διαφοροποίηση των δεδομένων που ήταν ενώπιον του διοικητικού οργάνου κατά τη λήψη της απόφασής του) όταν καταδειχθεί ότι η παράλειψη αυτή δεν οφειλόταν σε υπαιτιότητα του αιτούντος άσυλο και αδυνατούσε να τα προσκομίσει. Περαιτέρω, όταν τα εν λόγω στοιχεία ή πορίσματα αυξάνουν σημαντικά τις πιθανότητες χορήγησης στον αιτητή διεθνούς προστασίας.»
Σε αυτό το σημείο κρίνω σκόπιμο να αναφέρω ότι η μαρτυρία που επιθυμεί ο Αιτητής να παρουσιάσει σχετίζεται με την εκπρόθεσμη ή μη καταχώρηση προσφυγής, και την ημερομηνία κοινοποίησης των διαταγμάτων κράτησης στον ίδιο, με αμφισβήτηση της υπογραφής που φέρουν, που κατ’ ισχυρισμόν του συνηγόρου δεν ανήκει στον ίδιο τον Αιτητή.
Στην υπόθεση Εμπορική Εταιρεία Παλαιχωρίου Λτδ ν. Δημοκρατίας, Αρ. 842/2007, ημερ. 26.3.2009 λέχθηκαν τα κάτωθι:
«[…]
Αποτελεί πράγματι τη σταθερή θέση της νομολογίας ότι το βάρος απόδειξης περί του εκπροθέσμου της προσφυγής το έχει εκείνος που το επικαλείται, σε περίπτωση δε αμφιβολίας περί του εμπροθέσμου ή μη, αυτή λύεται πάντοτε υπέρ του αιτητή. Εξαίρεση αποτελεί η περίπτωση της καταχώρησης της προσφυγής μετά πάροδο αρκετών ημερών από τη λήξη της κανονικής προθεσμίας, οπότε εναπόκειται σε εκείνο που προβάλλει τον ισχυρισμό ότι παρέλαβε καθυστερημένα τη γνωστοποίηση της διοικητικής πράξης, να τον αποδείξει. Στην Πατάτας v. Δημοκρατίας (1990) 3 Α.Α.Δ. 248, απορρίφθηκε η προσφυγή εφόσον ο αιτητής δεν προσήγαγε κανένα στοιχείο μαρτυρίας προς υποστήριξη του ισχυρισμού του ότι η επιστολή είχε ληφθεί σε συγκεκριμένη ημερομηνία. Με αναφορά και στη HadjiGavriel v. Republic (1986) 3(Α) C.L.R. 52, επαναβεβαιώθηκε ότι το ζήτημα της τήρησης της προθεσμίας αποτελεί ζήτημα δημοσίου συμφέροντος και μπορεί να εξετάζεται και αυτεπάγγελτα από το Δικαστήριο, εναπόκειτο δε στον αιτητή να δείξει ότι η συγκεκριμένη επιστολή που περιείχε τη διοικητική πράξη είχε παραληφθεί σε χρόνο αργότερο από αυτόν που θεωρείτο εύλογος υπό τις περιστάσεις. […]»
Υπό το φως λοιπόν των πιο πάνω, προχωρώ να εξετάσω την παρούσα αίτηση.
Επαναλαμβάνω ότι ο Αιτητής αιτείται την έκδοση διατάγματος του Δικαστηρίου με το οποίο να δίδεται άδεια για προσαγωγή μαρτυρίας υπό μορφή ένορκης δήλωσης δικηγόρου του.
Προχωρώ επομένως στην εξέταση των προϋποθέσεων του Κανονισμού 10 του παρόντος Δικαστηρίου, ως έχει παρατεθεί ανωτέρω, στο κατά πόσον θα γίνει αποδεκτή η μαρτυρία από το παρόν Δικαστήριο προς εξέταση.
Όσον αφορά την μαρτυρία η οποία επιχειρείται να προσαχθεί, καταρχάς παρατηρείται ότι στην προτεινόμενη ένορκη δήλωσή, γίνεται αναφορά ότι σκοπός της προτεινόμενης μαρτυρίας είναι να καταδείξει ότι ο αιτητής έλαβε πλήρη γνώση του επίδικου διατάγματος κράτησης (ημερ. 20/04/26) στις 24/06/2026 μέσω του δικηγόρου του στην συνομιλία που είχαν στην εφαρμογή του WhatsApp και ότι η υπογραφή που ενυπάρχει στο επίδικο διάταγμα κράτησης, δεν ανήκει στον αιτητή, υποβάλλοντας προς υποστήριξη τούτου 3 Παραρτήματα ως τεκμήρια (βλ. Παραρτήματα Α, Β και Γ που συνοδεύουν την προτεινόμενη Ένορκη Δήλωση). Ως εμφαίνεται μέσω των σχετικών παραρτημάτων ο αιτητής αμφισβητεί την υπογραφή που ενυπάρχει στο επίδικο διάταγμα κράτησης ημερ. 20/04/2026 και ενόψει τούτου συνακόλουθα αμφισβητείται μέσω της εν λόγω προτεινόμενης μαρτυρίας ότι ο αιτητής έλαβε γνώση του επίδικου διατάγματος κράτησης στις 21/04/2026.
Στο σημείο αυτό κρίνω σκόπιμο να αναφέρω ότι η εν λόγω προτεινόμενη μαρτυρία μαζί με τα σχετικά παραρτήματα Α, Β και Γ που την συνοδεύουν, εκ πρώτης όψεως, κρίνονται ως σχετικά με τα επίδικα θέματα σύμφωνα με τον Καν. 10 (α) (ii) των περί Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Διαδικαστικών Κανονισμών, μιας και σκοπό έχουν να τεκμηριώσουν σύμφωνα με τον συνήγορο του αιτητή το εμπρόθεσμο της προσφυγής, μιας και ουσιαστικά αυτό που προβάλλεται είναι ότι η ημερομηνία που έλαβε πλήρη γνώση ο αιτητής του επίδικου διατάγματος κράτησης ήταν στις 24/06/2026.
Προχωρώντας και στην εξέταση της προϋπόθεσης που θέτει ο Κανονισμός 10 (α) (i), η οποία θα πρέπει να πληρείται σωρευτικώς με την προϋπόθεση που τάσσει ο Καν. 10 (α) στην παράγραφο (ii), ως έχει αναφερθεί ανωτέρω, κρίνω σκόπιμο να αναφέρω τα ακόλουθα:
Ως προβλέπεται στον Κανονισμό 10 (α) (i), το παρόν Δικαστήριο δύναται να κάνει αποδεκτή μαρτυρία μετά την καταχώρηση της προσφυγής μόνο σε περιπτώσεις κατά τις οποίες ικανοποιείται «ότι πρόκειται για έγγραφα ή στοιχεία ή μαρτυρία, τα οποία άνευ δικής του υπαιτιότητας, ο αιτητής αδυνατούσε να υποβάλει κατά το προηγούμενο στάδιο εξέτασης της αιτήσεως διεθνούς προστασίας ή κατά την καταχώρηση της προσφυγής του σύμφωνα με τον κανονισμό 3(β)».
Ως προκύπτει ανωτέρω, η προτεινόμενη μαρτυρία αποσκοπεί στην αντίκρουση της προδικαστικής ένστασης περί εκπροθέσμου που εγέρθηκε από τους καθ΄ων η αίτηση. Η ανάγκη προσκόμισης της εν λόγω μαρτυρίας ανέκυψε μόνο μετά την προβολή της ένστασης αυτής και, ως εκ τούτου, δεν μπορεί να αποδοθεί υπαιτιότητα στον αιτητή για την μη προσκόμιση της κατά την καταχώρηση της προσφυγής. Κατά συνέπεια, κρίνω ότι πληρούται και η πρόνοια του Κανονισμού 10 (α) (i), καθότι δεν μπορεί να αποδοθεί οποιαδήποτε υπαιτιότητα στον αιτητή για την μη προσκόμιση της εν λόγω μαρτυρίας κατά την καταχώρηση της προσφυγής και η εν λόγω προτεινόμενη μαρτυρία δύναται να προσκομιστεί προς εξέταση.
Ως εκ τούτου, για τους λόγους που εξηγώ ανωτέρω, η ενδιάμεση αίτηση εγκρίνεται. Δίδεται άδεια όπως προσκομιστεί μαρτυρία υπό τη μορφή καταχώρησης ένορκης δήλωσης, ως επισυνάπτεται επί της ενόρκου δηλώσεως που συνοδεύει την ενδιάμεση αίτηση.
Η ένορκη δήλωση να καταχωρηθεί εντός 3 ημερών από τα σήμερα.
Τα έξοδα της διαδικασίας, θα ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της προσφυγής.
Χ. ΠΛΑΣΤΗΡΑ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο