ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

Υπόθ. Αρ.: 154/2026

11 Ιουλίου, 2026

[Μ. ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

Μεταξύ:

G.M.M. από το Κονγκό

Αιτητή

- και -

 

Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Υπηρεσίας Ασύλου

 

Καθ' ων η Αίτηση

Εμφανίσεις:

Δ. Παυλίδης (κος) για ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Α. ΠΑΥΛΙΔΗΣ ΚΑΙ ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΔΕΠΕ, Δικηγόροι για τον Αιτητή.

Ε. Κονοσίδου (κα) για ΣΚΟΥΛΙΑ, ΔΙΟΓΕΝΟΥΣ & ΚΟΝΟΣΙΔΟΥ ΚΟΙΝΟΠΡΑΞΙΑ, Δικηγόροι για τους Καθ' ων η Αίτηση.

 

ΑΠΟΦΑΣΗ

Με την παρούσα προσφυγή ο Αιτητής προσβάλλει την απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου επιστολής ημερομηνίας 09/01/25, με την οποία απορρίφθηκε το αίτημα του για παραχώρηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας ως άκυρη και/ή παράνομη και/ή στερημένη οποιουδήποτε έννομου αποτελέσματος και/ή ότι σε περίπτωση επιστροφής του παραβιάζεται το Άρθρο 3 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και/ή οποιαδήποτε άλλη θεραπεία κρίνεται εύλογη και κατάλληλη υπό τις περιστάσεις.

 

ΓΕΓΟΝΟΤΑ

Ο Αιτητής υπέβαλε αίτηση για διεθνή προστασία στις 30/10/25, στις 08/12/25 διεξήχθη συνέντευξη και στις 22/12/25 ετοιμάστηκε σχετική εισηγητική έκθεση. Ο εξουσιοδοτημένος από τον Υπουργό Εσωτερικών λειτουργός αποφάσισε την απόρριψη της αίτησης στις 29/12/25, απόφαση που αποτελεί και το αντικείμενο της παρούσας προσφυγής.

 

ΝΟΜΙΚΟΙ ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΙ

Ο συνήγορος του Αιτητή, μέσω της Γραπτής του Αγόρευσης, υιοθέτησε πλήρως τους λόγους της αίτησης διεθνούς προστασίας, επαναλαμβάνοντας τα σχετικά με το αίτημα στοιχεία. Ισχυρίστηκε ότι, ο λόγος αποχώρησης του Αιτητή από την χώρα καταγωγής του συνδέεται με τον σεξουαλικό του προσανατολισμό/ διαφορετικότητα του και τις απειλές που δέχθηκε από την οικογένεια του συντρόφου του. Υποδεικνύει την ανασφάλεια που επικρατεί στις περιοχές καταγωγής/συνήθους διαμονής του Αιτητή και/ή ότι θα έπρεπε να του παραχωρηθεί τουλάχιστον το καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας. Επιπλέον, πρόβαλε την έλλειψη δέουσας και επαρκούς έρευνας από την αρμόδια αρχή, την απουσία ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας για την απόρριψη του αιτήματος, καθώς και την ύπαρξη πλάνης περί τα πράγματα. Τέλος, υποστήριξε ότι δεν εφαρμόστηκαν οι προβλεπόμενες από τη νομοθεσία διαδικαστικές πρόνοιες και δεν παραχωρήθηκε στον Αιτητή το ευεργέτημα της αμφιβολίας. Με Απαντητική Αγόρευση ο συνήγορος του Αιτητή αμφισβητεί τις θέσεις των Καθ΄ ων η αίτηση, επαναλαμβάνει τους ισχυρισμούς του όπως αυτοί τέθηκαν μέσω της Γραπτής Αγόρευσης.

 

Οι Καθ' ων η αίτηση μέσω της Γραπτής τους Αγόρευσης υιοθέτησαν την ένσταση τους και έκθεση/εισήγηση, υπεραμύνονται της προσβαλλόμενης απόφασης και ισχυρίζονται ότι η απορριπτική απόφαση επί της αίτησης ασύλου του Αιτητή έχει ληφθεί ορθά και νόμιμα, μετά από δέουσα έρευνα και αφού λήφθηκαν υπόψη όλα τα ουσιώδη στοιχεία, γεγονότα και περιστατικά της υπόθεσης και ότι η επίδικη απόφαση είναι επαρκώς και δεόντως αιτιολογημένη.

ΚΑΤΑΛΗΞΗ

Θα πρέπει να υποδειχθεί ότι μεγάλο μέρος της Γραπτής Αγόρευσης του συνηγόρου του Αιτητή αναλώνεται σε επανάληψη αρχών του διοικητικού δικαίου και/ή Νόμων και/ή κανόνων δικαίου χωρίς να γίνεται ουσιαστική υπαγωγή των πραγματικών περιστάσεων και νομικών δεδομένων της υπόθεσης με αποτέλεσμα να καθίστανται ανεπαρκούς αιτιολόγησης. Με βάση τον Κανονισμό 7 του Διαδικαστικού Κανονισμού του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου του 1962, που εφαρμόζονται κατ’ αναλογία και από το παρόν Δικαστήριο (Βλέπε Κανονισμός 2 των περί της Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας  Διαδικαστικών Κανονισμών του 2019 έως 2022 (3/2019), επιβάλλεται η υποχρέωση στον αιτητή όχι μόνο να εγείρει με το δικόγραφο του όλα τα σημεία τα οποία υποστηρίζουν την προσφυγή του αλλά ταυτόχρονα να τα αιτιολογεί πλήρως. Η αιτιολόγηση νομικών σημείων είναι απαραίτητη για την εξέταση λόγων ακύρωσης από το Δικαστήριο, οποιαδήποτε αοριστία ή ασάφεια, αναπόφευκτα επηρεάζει τη νομική τους βάση με αποτέλεσμα να κινδυνεύουν να κριθούν αναιτιολόγητοι και ανεπίδεκτοι δικαστικής εκτίμησης. Επομένως, δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτοί ισχυρισμοί που δεν εξειδικεύονται ή δεν αιτιολογούνται διότι με αυτό τον τρόπο το Δικαστήριο, παρόλο που ασκεί και έλεγχο ουσίας, θα οδηγείτο σε συζήτηση σχεδόν οιουδήποτε θέματος κατά παράβαση των δικονομικών διατάξεων και του ρόλου που διαδραματίζουν στον καθορισμό των επίδικων θεμάτων και της διεξαγωγής της διοικητικής δίκης. (Βλέπε Δημοκρατία ν. Κουκκουρή(1993) 3 Α.Α.Δ. 598, Latomia Estate Ltd v. Δημοκρατίας (2001) 3 Α.Α.Δ. 672, Δημοκρατία ν. Σπύρου (2007) 3 Α.Α.Δ. 533, Δημοκρατία ν. Shalaeva (2010) 3 Α.Α.Δ. 598, επίσης - Ιωσηφίδης ν. Γενικού Εισαγγελέα (1990) 3 Α.Α.Δ. 4599, Kadivari ν. Δημοκρατίας (αρ. 2) (1992) 4 Α.Α.Δ. 2924, βλέπε επίσης Υπόθ. Αρ. 107/2017, Χριστόδουλος Μιχαήλ (Συνταγματάρχης) κ.α. ν. Κυπριακή Δημοκρατία, μέσω Υπουργού Άμυνας, ημερομηνίας 11/12/2017 -όπου γίνεται επανάληψη της πάγιας νομολογίας επί του ζητήματος και ειδικά την Ε.Δ.Δ.Δ.Π. Αρ. 61/2022, LOUISE GARCIA NYEMB v. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ΑΣΥΛΟΥ, ημερ.30/10/24 αναφορικά με τους δικονομικά παραδεκτούς λόγους ακύρωσης). Σημειώνεται δε, ότι λόγοι ακύρωσης που καταγράφονται στην προσφυγή, αλλά δεν έχουν αναπτυχθεί μέσω της Γραπτής Αγόρευσης θεωρείται, με βάση την πάγια νομολογία, ότι έχουν εγκαταλειφθεί.

 

Ανεξάρτητα, της πιο πάνω διαπίστωσης αντλώντας τις εξουσίες που ορίζονται στο Άρθρο 11 του περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμων του 2018 έως 2026 (Ν.73(Ι)/2018), προχωρώ σε αξιολόγηση μόνο των λόγων ακύρωσης που καλύπτονται επαρκώς από τους νομικούς ισχυρισμούς του δικογράφου της προσφυγής και πληρούν τις προϋποθέσεις αιτιολόγησης. Η εξέταση της ουσίας της αίτησης ασύλου του Αιτητή, των στοιχείων του διοικητικού φακέλου (στο εξής «Δ.Φ.»), των πηγών πληροφόρησης σε σχέση με την χώρα καταγωγής, των ουσιωδών ισχυρισμών του είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τους λόγους ακύρωσης μη δέουσας έρευνας και/ή μη επαρκούς εξατομικευμένης αξιολόγησης του αιτήματος ασύλου σε συνάρτηση με τους ισχυρισμούς για μη παροχή σε αυτόν του καθεστώτος πρόσφυγα ή συμπληρωματικής προστασίας και/ή άπτονται ζητημάτων ουσίας της αίτησης τα οποία το Δικαστήριο εξετάζει συνδυαστικά και/ή στην ολότητα τους και/ή σε συνάρτηση με την εφαρμογή του μοντέλου DSSH^[1] (Difference, Stigma, Shame, Harm - Διαφορετικότητα, Στίγμα, Ντροπή, Βλάβη).

 

Κατά την υποβολή της αίτησής του, ο Αιτητής δήλωσε ότι εγκατέλειψε τη χώρα του λόγω οικογενειακών προβλημάτων που συνδέονται με τον σεξουαλικό του προσανατολισμό. Δήλωσε ότι η οικογένειά του και η οικογένεια του συντρόφου του τον αναζητούν και ότι έχει δεχθεί απειλές από αυτούς, γεγονός που τον οδήγησε στην απόφαση να εγκαταλείψει τη χώρα. Πρόσθεσε ότι δεν είχε άλλη επιλογή και γι’ αυτό αποφάσισε να μεταβεί στη Δημοκρατία της Κύπρου, προκειμένου να είναι ασφαλής και να ξεκινήσει μια νέα ζωή. Δήλωσε επίσης ότι δεν μπορεί να επιστρέψει διότι, εάν επιστρέψει, η οικογένειά του και η οικογένεια του συντρόφου του, οι οποίοι τον έχουν απειλήσει, θα του προκαλέσουν κακό λόγω του σεξουαλικού του προσανατολισμού. Κατά τη συνέντευξη δήλωσε ότι τόπος καταγωγής και συνήθους διαμονής του ήταν η περιοχή Mont Ngafula στην Kinshasa της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό (ερυθρό 63 6Χ Δ.Φ.). Ως προς το εκπαιδευτικό του υπόβαθρο, δήλωσε ότι είναι απόφοιτος δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης καθώς και ότι φοίτησε για δύο έτη στο Πανεπιστήμιο, ωστόσο δεν ολοκλήρωσε τις σπουδές του (ερυθρό 62 1Χ Δ.Φ.). Ομιλεί γαλλικά και τη διάλεκτο λινγκάλα. Ως προς την επαγγελματική του εμπειρία στην χώρα καταγωγής του, δήλωσε ότι ασχολείτο με την πώληση παπουτσιών (ερυθρό 62 10Χ Δ.Φ.). Ως προς το οικογενειακό του πλαίσιο, δήλωσε ότι οι γονείς του διαμένουν στην Kinshasa, ενώ έχει πέντε αδελφούς και δύο αδελφές (ερυθρό 61 1Χ Δ.Φ.).

 

Στη βάση του αιτήματος του, τέθηκαν στον Αιτητή ερωτήσεις στη βάση του μοντέλου DSSH όπου δήλωσε ότι είναι ομοφυλόφιλος. Ανέφερε ότι αντιλήφθηκε πως είναι ομοφυλόφιλος το έτος 2023, ότι προηγουμένως διατηρούσε σχέση με μία γυναίκα, με την οποία δεν ήταν ικανοποιημένος (ερυθρό 59 2Χ, 3Χ Δ.Φ.). Στη συνέχεια διατήρησε σχέση με έναν άνδρα και τότε συνειδητοποίησε ότι αυτό ήταν που επιθυμούσε και ότι γνώρισε τον σύντροφό του κατά τη φοίτησή τους στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Ανέφερε ότι αρχικά συνομιλούσαν και ότι ο σύντροφός του του είπε πως δεν του αρέσουν οι γυναίκες, ότι είναι ομοφυλόφιλος, και έτσι ξεκίνησε η σχέση τους. Δήλωσε ότι ο σύντροφός του ονομαζόταν D. και ήταν 21 ετών, ότι η σχέση τους ξεκίνησε στο τέλος της σχολικής χρονιάς του 2023 και διήρκεσε έως το τέλος της ίδιας σχολικής χρονιάς (ερυθρό 59 7Χ, 8Χ Δ.Φ.). Πρόσθεσε ότι δεν τον συνάντησε ξανά μετά τη λήξη της σχέσης τους και ότι δεν είχε σχέση με οποιονδήποτε άλλο άνδρα. Όταν του επισημάνθηκε ότι προηγουμένως είχε αναφέρει πως από τον Μάιο του 2025 πωλούσε παπούτσια μαζί με τον σύντροφό του, ενώ στη συνέχεια δήλωσε ότι δεν είχε ξανασυναντήσει τον σύντροφό του μετά το τέλος της σχολικής χρονιάς του 2023, ο Αιτητής απάντησε ότι επρόκειτο για δύσκολη ερώτηση (ερυθρό 62 10Χ, 59 11Χ Δ.Φ). Όταν του ζητήθηκε να διευκρινίσει τι εννοούσε, δήλωσε ότι απλώς απαντούσε στην ερώτηση (ερυθρό 59 Δ.Φ.). Ο Αιτητής δήλωσε ότι, όταν αντιλήφθηκε πως έλκεται από άτομα του ίδιου φύλου, συνειδητοποίησε ότι αυτό τον έκανε ευτυχισμένο. Επιβεβαίωσε ότι αισθάνθηκε χαρά όταν αναγνώρισε τη σεξουαλική του έλξη προς άτομα του ίδιου φύλου. Σε ερώτηση σχετικά με το πώς αισθάνθηκε όταν αποδέχθηκε τον σεξουαλικό του προσανατολισμό, δήλωσε ότι ένιωσε πολύ καλά. Ανέφερε επίσης ότι η αποδοχή του σεξουαλικού του προσανατολισμού δεν επέφερε κάποια αλλαγή στον ίδιο (ερυθρό 58 Δ.Φ.). Σε ακόλουθες ερωτήσεις, δήλωσε ότι η ομοφυλοφιλία πολιτικοποιείται στην χώρα καταγωγής του και ότι δεν γνωρίζει εφαρμογές που χρησιμοποιούν τα ομοφυλόφιλα άτομα για τις μεταξύ του γνωριμίες (ερυθρό 56 Δ.Φ.). Κληθείς να περιγράψει πως αισθανόταν στην χώρα του ως ομοφυλόφιλος, απάντησε ότι αισθανόταν χαρούμενος και καλά (ερυθρό 56 12Χ 13Χ Δ.Φ.). Αναφορικά με τις απειλές που δέχτηκε, ο Αιτητής δήλωσε ότι το περιστατικό έλαβε χώρα έξω από το σπίτι του συντρόφου του όταν, άρχισαν να φιλιούνται και εκείνη τη στιγμή, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, ο ξάδελφός του βγήκε έξω, τους είδε, σοκαρίστηκε και επέστρεψε αμέσως στο σπίτι. Όταν επέστρεψε στο σπίτι, ο πατέρας του τον ρώτησε εάν ήταν ομοφυλόφιλος και ο ίδιος απάντησε καταφατικά. Ανέφερε ότι στη συνέχεια ο πατέρας του τον χτύπησε, τον εξύβρισε, τον κλείδωσε στο υπνοδωμάτιό του και συνέχισε να τον ξυλοκοπεί (ερυθρό 53 3Χ Δ.Φ.). Περαιτέρω, δήλωσε ότι η οικογένεια του συντρόφου του κάλεσε την αστυνομία για να τον εντοπίσει. Ανέφερε ότι αστυνομικοί μετέβησαν στην οικία του, τον πήραν και τον οδήγησαν στην οικία της οικογένειας του συντρόφου του, όπου άρχισαν να τον χτυπούν (ερυθρό 54 Δ.Φ.). Ο Αιτητής δήλωσε ότι η αστυνομία πράγματι προσήλθε και ότι συνελήφθη. Όταν επισημάνθηκε ότι προηγουμένως είχε αναφέρει πως δεν είχε συλληφθεί ποτέ στη χώρα του, εξήγησε ότι, παρότι συνελήφθη, δεν μεταφέρθηκε σε αστυνομικό σταθμό, αλλά παρέμεινε στην οικία της οικογένειας του συντρόφου του (ερυθρό 54 Δ.Φ.). Πρόσθεσε ότι ο σύντροφός του μίλησε με την οικογένειά του, τους έδωσε χρήματα και εκείνοι τον άφησαν ελεύθερο, προσθέτοντας ότι ο πατέρας του συντρόφου του δεν γνώριζε για την ενέργεια αυτή. Τέλος, ερωτηθείς τί πιστεύει ότι θα του συμβεί σε περίπτωση επιστροφής του στην χώρα καταγωγής του, δήλωσε ότι κινδυνεύει να συλληφθεί (ερυθρό 53 10Χ Δ.Φ.). Αφού ο λειτουργός αξιολόγησε τα όσα καταγράφηκαν κατά την συνέντευξη αποδέχθηκε τους ισχυρισμούς του Αιτητή ως προς τα προσωπικά στοιχεία και το εν γένει προφίλ του. Απορρίφθηκαν, όμως, ως εσωτερικά αναξιόπιστοι, οι λοιποί ισχυρισμοί του που αφορούν τον σεξουαλικό του προσανατολισμό ως ομοφυλόφιλο άτομο, και τις απειλές από την οικογένεια του συντρόφου του και την εγκατάλειψη από την οικογένειά του.

 

Σε σχέση με τον δεύτερο ισχυρισμό του, ο λειτουργός αφού παρουσίασε το μοντέλο DSSH, προέβη σε αξιολόγηση της εσωτερικής αξιοπιστίας του Αιτητή, μέσα από σειρά ερωτήσεων (ανοικτού και κλειστού τύπου), προκειμένου να διαπιστωθεί η εσωτερική αξιοπιστία του, που αφορούσαν:

 

(α) Διαφορετικότητα: Αξιολογώντας τις απαντήσεις του Αιτητή που του τέθηκαν υπό το σκέλος της διαφορετικότητας, ο λειτουργός έκρινε ότι ο Αιτητής δεν ήταν σε θέση να εξηγήσει επακριβώς πώς βίωσε το γεγονός ότι είναι ομοφυλόφιλο άτομο στο κοινωνικό περιβάλλον όπου ζούσε, ούτε να περιγράψει και να προσδιορίσει τον εαυτό του ως ομοφυλόφιλο άτομο. Επίσης, έκρινε ότι δεν κατέδειξε βαθιά συναισθηματική έλξη προς άτομα του ίδιου φύλου. Περαιτέρω, έκρινε ότι δεν διαφαινόταν αίσθηση εσωτερικής διαφορετικότητας ή σταδιακής αναγνώρισης της έλξης προς το ίδιο φύλο από νεαρή ηλικία, αλλά ότι η διαφορετικότητα παρουσιάστηκε ως στιγμιαία συναισθηματική εμπειρία σε μεγαλύτερη ηλικία. Επιπλέον, κρίθηκε ότι δεν αναγνώριζε την έλξη προς το ίδιο φύλο ως συναίσθημα αγάπης, ότι περιέγραψε με επιπολαιότητα τη γνωριμία του με τον σύντροφό του και ότι δεν ήταν σε θέση να περιγράψει τα προσωπικά του βιώματα και την αίσθηση της διαφορετικότητάς του.

(β) Στίγμα/Ντροπή: Αξιολογώντας τις απαντήσεις του Αιτητή που του τέθηκαν υπό το σκέλος του στίγματος και της ντροπής, καταγράφηκε ότι ο Αιτητής δεν κατέδειξε αισθήματα ντροπής, απομόνωσης ή δυσκολίας λόγω της ομοφυλοφιλίας του, ενώ οι δηλώσεις του σχετικά με το πώς βίωνε τον σεξουαλικό του προσανατολισμό στη χώρα καταγωγής του ήταν ασαφείς, αόριστες και επιπόλαιες. Επιπλέον, έκρινε ότι, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, όταν συνειδητοποίησε τον σεξουαλικό του προσανατολισμό δεν ένιωσε αμηχανία, αλλά δήλωσε ότι αισθάνθηκε καλά, ενώ δεν ήταν σε θέση να περιγράψει τα συναισθήματα που βίωνε ως ομοφυλόφιλο άτομο ούτε τον τρόπο με τον οποίο η απόρριψη από το κοινωνικό του περιβάλλον επηρέαζε την ψυχική και συναισθηματική του κατάσταση.

(γ) Βλάβη: Αξιολογώντας τις απαντήσεις του ως προς το στοιχείο της βλάβης, κρίθηκε ότι παρότι ο Αιτητής εξέφρασε φόβο δίωξης λόγω του σεξουαλικού του προσανατολισμού, δεν κατέδειξε πλήρη κατανόηση των συνεπειών που αυτός συνεπάγεται. Ειδικότερα, έκρινε ότι ο φόβος που εξέφρασε συνδεόταν κυρίως με τις ενδεχόμενες συνέπειες από τις αρχές της χώρας καταγωγής του σε περίπτωση επιστροφής, χωρίς να περιγράψει την οικογενειακή, κοινωνική και κρατική απαξίωση, απόρριψη και κριτική που θα αντιμετώπιζε εάν ο σεξουαλικός του προσανατολισμός γινόταν γνωστός, περιοριζόμενος να αναφέρει ότι πρόκειται για κάτι απαγορευμένο (ερυθρά 119-111 Δ.Φ.)

 

Στο σκέλος της εξωτερικής αξιοπιστίας, ο λειτουργός σημειώνει ότι ο Αιτητής κατά τη διάρκεια της συνέντευξής του προσκόμισε κάποιες φωτογραφίες που δείχνουν κάποια σημεία του σώματος του νεκρού ξαδέλφου του, κρίνοντας ότι λόγω του ότι η εσωτερική αξιοπιστία δεν πληρείται, δεν χρήζουν οποιασδήποτε περαιτέρω ανάλυσης. Τα όσα ανέφερε ο Αιτητής στη συνέντευξη αποτελούν το μοναδικό τεκμήριο προς υποστήριξη του αιτήματός του και δεν υπάρχουν εύλογοι λόγοι που να δικαιολογούν την οποιαδήποτε ανάλυση των εν λόγω δεδομένων μέσω άλλων πηγών πληροφόρησης.

 

Ως προς τον τρίτο ισχυρισμό, ήτοι τις απειλές από την οικογένεια του συντρόφου του και την εγκατάλειψη από την οικογένειά του, ο λειτουργός έκρινε ότι ο Αιτητής δεν ήταν σε θέση να δώσει ικανοποιητικές και επαρκείς πληροφορίες σε θέματα που άπτονται στον πυρήνα του αιτήματός του. Κλήθηκε να δώσει περισσότερες πληροφορίες για τα γεγονότα, μέσω των οποίων υπέπεσε σε έλλειψη επαρκών και συγκεκριμένων πληροφοριών και αντιφάσεις. Στο σκέλος της εξωτερικής αξιοπιστίας, ο λειτουργός έκρινε ότι τα όσα ανέφερε ο Αιτητής στη συνέντευξη αποτελούν το μοναδικό τεκμήριο προς υποστήριξη του αιτήματός του και δεν υπάρχουν εύλογοι λόγοι που να δικαιολογούν την οποιαδήποτε ανάλυση των εν λόγω δεδομένων μέσω άλλων πηγών πληροφόρησης. Ως εκ τούτου, ο συγκεκριμένος ισχυρισμός απορρίφθηκε.

 

Από συνολική αξιολόγηση της γενικότερης αξιοπιστίας του Αιτητή, των όσων τέθηκαν ενώπιον της Υπηρεσίας Ασύλου υπό μορφή δηλώσεων και εγγράφου^[2] διαπιστώνω ότι η αξιοπιστία του επί του συνόλου του αιτήματός του, δεν τεκμηριώνεται. Η πλήρης εικόνα που διαμορφώνεται μέσω των στοιχείων του φακέλου του, κατόπιν ορθολογικής ανάλυσης και δίκαιης στάθμισής τους^[3], επιβεβαιώνει τα συμπεράσματα του λειτουργού. Το αφήγημά του εμπεριείχε δηλώσεις που δεν θεωρούνταν αληθοφανείς. Οι συνθήκες δίωξής του, οι περιγραφές των πρωταγωνιστών του αφηγήματός του, οι ελλιπείς πληροφορίες και λεπτομέρειες, η μη ύπαρξη βιωματικών στοιχείων αποδυνάμωναν σημαντικά τους δείκτες αξιοπιστίας του στο σύνολό τους. Ούτε σε διευκρινιστικές ερωτήσεις του λειτουργού για αριθμό ζητημάτων απάντησε με επαρκή λεπτομέρεια (Άρθρο 18 του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2025, (Ν.6(Ι)/2000), βλέπε επίσης Πρακτικός Οδηγός της ΕΑΣΟ: Αξιολόγηση των Αποδεικτικών Στοιχείων, Μάρτιος 2015, σελ.11 και Evidence and credibility assessment in the context of the Common European Asylum System της EUAA, February 2023, σελ.57-72, 103-112, 120-131, βλέπε επίσης, § 205 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα Κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων, του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών).  Ούτε θα μπορούσε να τύχει του ευεργετήματος της αμφιβολίας το οποίο δίνεται μόνο όταν έχουν προσκομισθεί όλα τα διαθέσιμα αποδεικτικά στοιχεία και όταν ο εξεταστής είναι γενικά ικανοποιημένος από την αξιοπιστία του Αιτητή (Βλέπε §204 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών). Δεν θα μπορούσε να γίνει αποδεκτός ο ισχυρισμός του Αιτητή για τον σεξουαλικό του προσανατολισμό, ούτε ο ισχυρισμός του για δίωξη του από μέλη της οικογενείας του κατ΄ ισχυρισμό συντρόφου του. Δεδομένων των γεγονότων της περίπτωσής του σε συνάρτηση με τα στοιχεία του φακέλου και τις αιτιάσεις του, δεν προκύπτει να συντρέχουν στο πρόσωπο του εκείνα τα υποκειμενικά και αντικειμενικά κριτήρια που μπορούν να στοιχειοθετήσουν το γεγονός ότι εγκατέλειψε την χώρα καταγωγής του και δεν επιθυμεί να επιστρέψει σε αυτή λόγω δικαιολογημένου φόβου δίωξης (§37-38 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα Κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων, του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών). Ο Αιτητής απέτυχε να εξηγήσει με λεπτομέρειες την διαφορετικότητα του όσον αφορά τον σεξουαλικό προσανατολισμό του, αλλά ούτε και ήταν σε θέση να τεκμηριώσει επαρκώς εμπειρίες που να παραπέμπουν σε βιωματικό γεγονός κατά το οποίο ένιωθε στιγματισμένος ή ντροπιασμένος από τον περίγυρό του και/ή την οικογένεια του. Ούτε ήταν σε θέση να αναφερθεί εκτενέστερα στα βιώματα και τις εμπειρίες του σχετικά με τη διαφορετικότητα του. Οι απαντήσεις του αναφορικά με τις σκέψεις, τα συναισθήματά και εν γένει τον εσωτερικό του κόσμο σχετικά με τον σεξουαλικό του προσανατολισμό ήταν γενικές και αόριστες επιδεικνύοντας επιπολαιότητα και απουσία βιωματικού χαρακτήρα σε όσα ανέφερε. Ενδεικτικό της αναξιοπιστίας των ισχυρισμών του Αιτητή είναι το γεγονός ότι, ενώ αρχικά ανέφερε πως από τον Μάιο του 2025 πωλούσε υποδήματα μαζί με τον σύντροφό του, στη συνέχεια δήλωσε ότι δεν είχε συναντηθεί ξανά μαζί του μετά το πέρας του σχολικού έτους 2023. Ερωτηθείς σχετικά με την ανωτέρω αντίφαση, ο Αιτητής περιορίστηκε στο να απαντήσει ότι πρόκειται για δύσκολη ερώτηση (ερυθρό 62 10Χ, 59 11Χ Δ.Φ). Σημειώνεται δε ότι, όταν παρουσιάζονται πληροφορίες που δημιουργούν ισχυρούς λόγους αμφισβήτησης της αλήθειας των ισχυρισμών ενός αιτούντος άσυλο, ο ενδιαφερόμενος πρέπει να παράσχει ικανοποιητική εξήγηση των προβαλλόμενων ανακριβειών των ισχυρισμών του.^[4]  Αναφορικά, τώρα, με τις συνθήκες που επικρατούν για τα ΛΟΑΤΚΙ/LGBTQ άτομα (συντομογραφία για Λεσβίες, Ομοφυλόφιλους, Αμφιφυλόφιλους, Τρανς και Ίντερσεξ άτομα - LGBTI = lesbian, gay, bisexual, transgender, intersex) στην χώρα του Αιτητή από τις διαθέσιμες πληροφορίες προκύπτει ότι, μολονότι στην Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό δεν υφίσταται νομοθεσία που να ποινικοποιεί ρητώς τις ομόφυλες σχέσεις, στην πράξη οι διατάξεις του άρθρου 176 του Ποινικού Κώδικα περί «προσβολής της δημόσιας αιδούς» χρησιμοποιούνται για τη δίωξη ή την ποινικοποίηση ατόμων της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας.^[5] Η πρακτική αυτή καταγράφεται από διεθνείς και τοπικούς οργανισμούς, ενώ οι εκθέσεις της Freedom House επιβεβαιώνουν ότι οι διατάξεις περί «προσβολής των ηθών» και «προσβολής της δημόσιας αιδούς» έχουν εφαρμοστεί εις βάρος ΛΟΑΤΚΙ ατόμων.^[6] Ως προς το νομοθετικό πλαίσιο προστασίας, το Σύνταγμα της χώρας προβλέπει γενική απαγόρευση των διακρίσεων, χωρίς όμως να παρέχει ειδική προστασία λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού ή ταυτότητας φύλου.^[7] Επιπλέον, ο Νόμος του 2008 για την Προστασία των Δικαιωμάτων των Ατόμων που Ζουν με HIV/AIDS περιλαμβάνει απαγόρευση διακρίσεων κατά των ομοφυλόφιλων, πλην όμως η προστασία αυτή έχει περιορισμένο πεδίο εφαρμογής και αφορά αποκλειστικά πρόσωπα που ζουν με HIV/AIDS ή επηρεάζονται από αυτό.^[8] Δεν θα μπορούσε, όμως, η αρμόδια αρχή λόγω μόνο της επικρατούσας κατάστασης για τα ΛΟΑΤKΙ άτομα στη χώρα καταγωγής του Αιτητή (ως ανωτέρω) ή των δηλώσεων του περί του σεξουαλικού του προσανατολισμού, να θεωρήσουν εξ υπαρχής ότι έχει τον συγκεκριμένο σεξουαλικό προσανατολισμό. Συγκεκριμένα, στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C‑148/13 έως C‑150/13, Α, Β και C κατά Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie, ημερ.02/12/2014, σκέψη 49, αναφέρθηκε ότι (υπογράμμιση του παρόντος Δικαστηρίου):

«Συναφώς, επισημαίνεται εκ προοιμίου ότι, αντιθέτως προς τα υποστηριζόμενα από τους αναιρεσείοντες των κύριων δικών, κατά τους οποίους οι αρμόδιες αρχές που είναι υπεύθυνες για την εξέταση αιτήσεως ασύλου στηριζόμενης σε φόβο διώξεως λόγω του γενετήσιου προσανατολισμού του αιτούντος άσυλο οφείλουν να θεωρήσουν τον προβαλλόμενο γενετήσιο προσανατολισμό ως πραγματικό γεγονός που έχει αποδειχθεί αποκλειστικά και μόνον βάσει των δηλώσεων του ενδιαφερόμενου αιτούντος, οι οικείες δηλώσεις δεν μπορούν, λαμβανομένου υπόψη του ιδιαίτερου πλαισίου στο οποίο εντάσσονται οι αιτήσεις ασύλου, παρά να συνιστούν απλώς το σημείο αφετηρίας της διαδικασίας εξετάσεως των κρίσιμων γεγονότων και περιστάσεων την οποία προβλέπει το άρθρο 4 της οδηγίας 2004/83.»

 

Κατά τα πιο πάνω, το ΔΕΕ απέρριψε το επιχείρημα των αιτούντων ότι οι αρμόδιες αρχές που είναι υπεύθυνες για την εξέταση αιτήσεως ασύλου στηριζόμενης σε φόβο διώξεως λόγω του γενετήσιου προσανατολισμού του αιτούντος άσυλο οφείλουν να θεωρήσουν τον προβαλλόμενο γενετήσιο προσανατολισμό ως πραγματικό γεγονός που μπορεί να αποδειχθεί αποκλειστικά και μόνο βάσει των δηλώσεων του ενδιαφερόμενου αιτούντος.^[9] Σε αυτά τα πλαίσια, θεωρείται δεδομένο ότι στη χώρα καταγωγής του Αιτητή υφίστανται διώξεις τα πρόσωπα που ανήκουν στην ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα. Παρά ταύτα, οι σχετικές δηλώσεις του Αιτητή ως μη εσωτερικά αξιόπιστες δεν μπορούν να οδηγήσουν σε τεκμηρίωση ότι ανήκει στην συγκεκριμένη ομάδα, ούτε δε τεκμηριώνεται μέσω των δηλώσεων του ότι καταζητείται και σε περίπτωση επιστροφής του θα διωχθεί, συλληφθεί ή καταδικασθεί λόγω του ότι ανήκει σε ιδιαίτερη κοινωνική ομάδα. Με βάση τα ανωτέρω κρίνεται ότι δεν τεκμηρίωσε ο Αιτητής με τους ισχυρισμούς του και/ή κρίθηκε εσωτερικά αναξιόπιστος ότι ανήκει σε οποιαδήποτε πολιτική, θρησκευτική, εθνική, στρατιωτική ή κοινωνική οργάνωση ή ομάδα στη χώρα καταγωγής του, ούτε ότι καταζητείται και σε περίπτωση επιστροφής του θα διωχθεί, συλληφθεί ή καταδικασθεί λόγω του ότι ανήκει σε ιδιαίτερη κοινωνική ομάδα. Επομένως, η κατάληξη της Υπηρεσίας Ασύλου είναι αιτιολογημένη, λήφθηκε μετά από δέουσα έρευνα και στα πλαίσια του Νόμου καθότι από τα γεγονότα που τέθηκαν ενώπιον της και από τις παραστάσεις του Αιτητή δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του Άρθρου 3 του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2025, (Ν.6(Ι)/2000).

 

Ούτε η περίπτωση του Αιτητή εμπίπτει στις προϋποθέσεις παροχής σε αυτόν καθεστώτος συμπληρωματικής προστασίας. Ο λειτουργός εξέτασε κατά πόσο ο Αιτητής θα υπόκειτο σε περίπτωση επιστροφής του στην χώρα καταγωγής σε οποιαδήποτε τέτοια σοβαρή και αδικαιολόγητη βλάβη ως προσδιορίζεται στο Άρθρου 19 του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2025, (Ν.6(Ι)/2000), καταλήγοντας ότι τέτοιος κίνδυνος δεν υφίσταται. Ουδείς εκ των ισχυρισμών που πρόβαλε τεκμηριώνει την ύπαρξη ουσιωδών λόγων ώστε να πιστεύεται ότι ο ίδιος προσωπικά, σε περίπτωση επιστροφής στη χώρα καταγωγής του, θα υποβληθεί σε κίνδυνο θανατικής ποινής ή εκτέλεσης ή σε βασανιστήρια ή απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση ή τιμωρία, ειδικά δε ως προς το σκέλος της διακινδύνευσης λόγω βίας ασκούμενης αδιακρίτως σε καταστάσεις ένοπλης σύρραξης, ο λειτουργός κατέληξε ότι με την επιστροφή του Αιτητή στη χώρα του δεν θα αντιμετωπίσει δίωξη ή σοβαρή βλάβη στην Κινσάσα καθότι δεν παρατηρούνται συνθήκες ένοπλων συγκρούσεων, ενώ σημειώνεται ότι ο ίδιος σε κανένα στάδιο της διαδικασίας αξιολόγησης της αίτησης του ανέφερε ότι κινδυνεύει λόγω ένοπλης σύρραξης στη χώρα του. Αναφορικά με την γενικότερη κατάσταση ασφαλείας, η χώρα πλήττεται από πολλαπλές, αλληλεπικαλυπτόμενες ένοπλες συγκρούσεις διεθνούς και μη διεθνούς χαρακτήρα. Σε αυτές περιλαμβάνονται ένοπλες συγκρούσεις διεθνούς χαρακτήρα με τη Ρουάντα, οι οποίες λαμβάνουν και την μορφή συγκρούσεων με την ένοπλη οργάνωση «Κίνημα της 23ης Μαρτίου (M23)», που δρα εξ ονόματος της Ρουάντα και έχει προβεί σε στρατιωτική κατάληψη περιοχών της ΛΔΚ. Παράλληλα, εξακολουθούν να σημειώνονται συγκρούσεις μη- διεθνούς χαρακτήρα μεταξύ της χώρας και ποικίλων οργανωμένων ένοπλων ομάδων, ιδίως των Allied Democratic Forces (ADF) και της Cooperative for the Development of the Congo (CODECO), καθώς και μεταξύ μη κρατικών ένοπλων δρώντων^[10]. Σύμφωνα με τη βάση δεδομένων ACLED, στην επαρχία της Kinshasa, στην οποία υπάγεται o τόπος προηγούμενης συνήθους διαμονής του Αιτητή, κατά το τελευταίο έτος (με ημερομηνία τελευταίας ενημέρωσης 10/07/26), σημειώθηκαν συνολικά 59 περιστατικά πολιτικής βίας, τα οποία είχαν ως αποτέλεσμα 48 απώλειες.^[11] O συνολικός πληθυσμός της επαρχίας της Kinshasa ανέρχεται στους 17.032.300 κατοίκους, σύμφωνα με επίσημες εκτιμήσεις του 2024^[12]. Από αναθεωρημένη έρευνα του Δικαστηρίου, λοιπόν, επιβεβαιώνονται τα συμπεράσματα της Υπηρεσίας Ασύλου, ότι παρόλο που στην περιοχή του Αιτητή λαμβάνουν χώρα κάποια περιστατικά ασφαλείας, ο αριθμός των επεισοδίων αυτών είναι χαμηλός σε συνάρτηση με τον πληθυσμό – επομένως ο βαθμός αδιάκριτης βίας δεν φτάνει το βαθμό κατά τον οποίο να τεκμηριώνεται ότι και μόνη η παρουσία του Αιτητή στο έδαφος της περιοχής τον εκθέτει σε πραγματικό κίνδυνο βλάβης.

 

Ούτε διαπιστώνω από τα ενώπιον μου στοιχεία ελλιπή έρευνα αλλά ούτε πλάνη περί το νόμο και των πραγματικών δεδομένων που λήφθηκαν από την Υπηρεσία Ασύλου κατά την έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης. Αποτελεί δε βασική νομολογιακή αρχή ότι η έκταση της έρευνας, ο τρόπος και η διαδικασία που θα ακολουθηθεί ποικίλλει ανάλογα με το υπό εξέταση ζήτημα, ανάγεται δε στη διακριτική ευχέρεια της διοίκησης (Βλέπε Δημοκρατία ν. Κοινότητας Πυργών κ.ά. (1996) 3 Α.Α.Δ. 503). Η δε επάρκεια της αιτιολογίας είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τα πραγματικά και νομικά περιστατικά της υπόθεσης, ενώ η αιτιολογία της προσβαλλόμενης πράξης συμπληρώνεται και/ή αναπληρώνεται μέσα από τα στοιχεία του φακέλου του Αιτητή ήτοι της έκθεσης/εισήγησης του λειτουργού η οποία αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της απόφασης του εξουσιοδοτημένου από τον Υπουργό Εσωτερικών αρμόδιου λειτουργού, όπως επίσης και από το σύνολο της όλης διοικητικής ενέργειας με αποτέλεσμα να καθίσταται εφικτός ο δικαστικός έλεγχος (Βλέπε Φράγκου ν. Δημοκρατίας (1998) 3 Α.Α.Δ.270). Σημειώνεται σε αυτό το σημείο ότι υπάρχει εκτενέστατη αξιολόγηση όλων των συναφών στοιχείων του αιτήματος του Αιτητή από τον λειτουργό στο μέρος της έκθεσης/εισήγησης και/ή αξιολόγησης κινδύνου επιστροφής σε συνάρτηση με την περιοχή διαμονής του όπου γίνεται παράθεση πληροφοριών αναφορικά με την κατάσταση ασφαλείας και/ή εκτενής καταγραφή εξωτερικών πηγών πληροφόρησης. Το Δικαστήριο μετά από έλεγχο νομιμότητας/ορθότητας και πραγματικό έλεγχο των περιστάσεων του Αιτητή, όπως αναλύεται ανωτέρω, καταλήγει στο ίδιο εύρημα ότι δηλαδή δεν μπορεί να του αναγνωριστεί το καθεστώς του πρόσφυγα ή συμπληρωματικής προστασίας.

 

Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η παρούσα προσφυγή απορρίπτεται με €1300 έξοδα εναντίον του Αιτητή και υπέρ των Καθ' ων η αίτηση. Η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται.

 

 

 

 

Μ. ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.