ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ 

                                                                                      Υπόθεση αρ.2117/24

 

16 Ιουλίου 2026

 

[Α. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

 

Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

Μεταξύ:

Ι. Μ. Α.

                                                                                                                        Αιτητής

Και

Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Υπηρεσίας Ασύλου

                                                                                                                        Καθ’ ων η αίτηση

 

Κα Ε. Μυριάνθους, Δικηγόρος για Αιτητή

Κα Ι. Χαραλάμπους, Δικηγόρος για τους καθ’ ων η αίτηση

Α Π Ο Φ Α Σ Η

Με την προσφυγή o αιτητής αιτείται την ακύρωση της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου η οποία του κοινοποιήθηκε στις 31/05/24, με επιστολή ίδιας ημερομηνίας, δια της οποίας απορρίφθηκε η εδώ επίδικη αίτησή διεθνούς προστασίας, ως άκυρης, παράνομης και στερούμενης νομικού.

Ως εκτίθεται στην Ένσταση που καταχωρήθηκε από τους καθ' ων η αίτηση και προκύπτει από το περιεχόμενο του σχετικού Διοικητικού Φάκελου που κατατέθηκε στα πλαίσια των διευκρινήσεων, ο αιτητής κατάγεται από τη Λ. Δ. του Κονγκό (στο εξής ΛΔΚ), εισήλθε στις ελεγχόμενες από τη Δημοκρατία περιοχές μέσω κατεχομένων στις 03/11/21 και υπέβαλε την επίδικη αίτηση διεθνούς προστασίας στις 06/12/21 (ερ.1-3, 11, 47).

Στις 24/04/24 διεξήχθη συνέντευξη με τον αιτητή προς εξέταση του αιτήματός του, όπου του δόθηκε η ευκαιρία, μέσα από σχετικές ερωτήσεις, να εκθέσει τους λόγους στους οποίους στηρίζει το αίτημα του (ερ.35-47). Μετά τη συνέντευξη ετοιμάστηκε Έκθεση και στις 20/05/24 η επίδικη αίτηση απορρίφθηκε (ερ.57-65).

Ακολούθως, ετοιμάστηκε σχετική επιστολή ενημέρωσης του αιτητή για την απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου, η οποία του δόθηκε διά χειρός στις 31/05/24 και του μεταφράστηκε στην μητρική του γλώσσα (ερ.66, 2).

Στην επίδικη αίτηση ο αιτητής καταγράφει ότι έφυγε από τη χώρα καταγωγής του εξαιτίας του ότι ο πατέρας της συντρόφου του ήθελε να τον σκοτώσει μετά που αυτή έμεινε έγκυος.

Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης ο αιτητής ανέφερε ότι είναι υγιής, γεννήθηκε και διέμενε όλη του τη ζωή (πλην σύντομων διαστημάτων παραμονής στο Kikwiti, όπου μένει και μια θεία του, με την οποίαν επικοινωνεί) στην Κινσάσα, δεν είναι παντρεμένος και δεν έχει παιδιά, ο αδελφός του είναι αιτητής ασύλου (στη Δημοκρατία), οι γονείς (του αιτητή) έχουν αποβιώσει όταν ο ίδιος ήταν παιδί, διέμενε με τον παππού του έκτοτε, ο οποίος απεβίωσε όταν αυτός έφυγε από τη ΛΔΚ, έχει ολοκληρώσει δημοτικό σχολείο και πωλούσε αθλητικά παπούτσια στη δημοτική αγορά από το 2015.

Ερωτώμενος σχετικά ο αιτητής ανέφερε ότι διέμενε με μια κοπέλα, της οποίας ο πατέρας της ήταν δήμαρχος, όταν αυτή έμεινε έγκυος ο πατέρας της «έκανε δύσκολη τη ζωή» του αιτητή, έβαλε την κόρη του να κάνει έκτρωση, η οποία «δεν πήγε καλά», ο πατέρας της πήρε τον αιτητή στον «δημόσιο κατήγορο» και κρατήθηκε για 3 μέρες, μετά ο παππούς του αιτητή διαπραγματεύτηκε με τον αστυνομικό και τον βοήθησε να δραπετεύσει μέσα στη νύχτα, ο πατέρας της κοπέλας άρχισε να τον απειλεί και η οικογένεια της κοπέλας έστειλε Kulunas (κακοποιοί συμμορίτες) στο σπίτι όπου διέμενε ο αιτητής με τη θεία του στο Kikwiti και – εξαιτίας αυτών των απειλών – η θεία του έδωσε χρήματα στον αιτητή και αυτός αποφάσισε να φύγει από τη ΛΔΚ.

Ερωτώμενος σχετικά ανέφερε ότι αν επιστρέψει ο πατέρας της κοπέλας θα τον σκοτώσει και πρόσθεσε ότι έχει τραυματισμούς και υπέστη βασανιστήρια από την αστυνομία. Σε επόμενη ερώτηση ανέφερε ότι μια Κυριακή (Ιούλιος 2021) ο πατέρας της κοπέλας πήγε με την οικογένεια της, άρχισαν να τον απειλούν με την αστυνομία και τον συνέλαβαν και τον κράτησαν για 3 μέρες επειδή άφησε έγκυο την κόρη του δημάρχου, καθώς αυτός, ως ανέφερε ο αιτητής, είναι «ισχυρό άτομο». Εκεί τον ανέκριναν (άτομα τα οποία δεν γνωρίζει αν ήταν δικαστές ή αξιωματικοί της αστυνομίας) και του έλεγαν ότι εξαιτίας αυτού που είχε κάνει θα πήγαινε φυλακή. Καλούμενος να περιγράψει τις συνθήκες της κράτησης του ο αιτητής είπε ότι ήταν «[έκαναν] όλες τις ανάγκες [τους] σ’ αυτό το κελί, ήταν πολύ πολύ κακή κατάσταση», ο παππούς του έκανε συμφωνία με φρουρό (τον οποίον δεν γνωρίζει ο αιτητής) και τη νύχτα αυτός τον βοήθησε να δραπετεύσει. Ερωτώμενος γιατί αυτός τον βοήθησε ο αιτητής άφησε να νοηθεί ότι στη ΛΔΚ ότι είναι εξαιτίας του ότι δωροδοκήθηκε.

Μετά που δραπέτευσε ο αιτητής πήγε στο Kikwiti και όταν «αυτοί» έμαθαν ότι ήταν εκεί έστειλαν culunas στο σπίτι της θείας του, οι οποίοι «τα έσπασαν όλα» και ο δε θείος της κοπέλας επιτέθηκε στον αιτητή με μανσέτα τον Αύγουστο (2021). Ερωτώμενος σχετικά ο αιτητής ονομάτισε τον κατ’ ισχυρισμό διώκτη του (ερ.38), αναφέροντας ότι είναι δικηγόρος και ήταν δήμαρχος της Masina και της Lemba (δήμοι της Κινσάσα) το 2004, περί των 50 ετών, ανέφερε δε ότι έβγαινε με την κόρη του από το 2018. Καλούμενος να περιγράψει τη σχέση του ο αιτητής ανέφερε ότι όταν αυτή δεν είχε σχολείο έβγαιναν ραντεβού και έστελναν μηνύματα ο ένας στον άλλον στο κινητό, κρατούσαν τη σχέση τους κρυφή όμως το 2021 το έμαθε η οικογένεια της. Καλούμενος να εξηγήσει γιατί πριν είχε αναφέρει ότι έμεναν μαζί ο αιτητής ανέφερε ότι «[έμενε] μαζί της, δεν σημαίνει στο ίδιο σπίτι». Όταν ο αιτητής ερωτήθηκε σχετικά ανέφερε ότι έμαθε για τη δυσάρεστη εξέλιξη της έκτρωσης επειδή έμεναν στην ίδια λεωφόρο.

Ερωτώμενος αν μπορεί να επιστρέψει στη ΛΔΚ και να μείνει με ασφάλεια σε άλλο μέρος ο αιτητής ανέφερε ότι ορισμένα μέλη της οικογένειας της κοπέλας του είπαν ότι «ακόμα και αν [πάει] στην Αγκόλα ή στο Brazzaville θα [τον βρουν]», αφού, ως εξήγησε «όπου και αν ζεις στο Κονγκό, ο κόσμος θα ξέρει».

Οι καθ’ ων η αίτηση, εξετάζοντας τα λεγόμενα του αιτητή στην αίτηση και τη συνέντευξη, κατέταξαν αυτούς στους ακόλουθους ουσιώδεις ισχυρισμούς.

1.    Ταυτότητα, χώρα καταγωγής, προφίλ και τόπος διαμονής του αιτητή

2.    Ο αιτητής απειλήθηκε τον Ιούλιο 2021 από τον πατέρα της κοπέλας που άφησε έγκυο

Οι καθ’ ων η αίτηση αποδέχθηκαν τον 1^ο εκ των ως άνω ισχυρισμών, απέρριψαν δε τον 2^ο ουσιώδη ισχυρισμό, καθώς, ως κρίθηκε, στερούνταν εσωτερικής συνοχής.

Συγκεκριμένα, ως κρίθηκε, ο αιτητής δεν έδωσε ικανοποιητικές πληροφορίες και υπέπεσε σε αντιφάσεις, χρονικές ασυνέπειες και έλλειψη ευλογοφάνειας, αφού δεν ήταν σε θέση να αναφέρει λεπτομερείς και βιωματικά στοιχεία για τη σχέση του με την κοπέλα, ούτε να παραθέσει με εύλογη λεπτομέρεια και στοιχεία τις απειλές που κατ’ ισχυρισμό δέχθηκε, που κρατήθηκε, ανακρίθηκε και υπέστη κακομεταχείριση, για ποιο αδίκημα κατηγορήθηκε και ούτε να παρέχει επαρκή περιγραφή των συνθηκών και το μέρος κράτησης του αλλά ούτε και να εξηγήσει με εύλογα αναμενόμενες λεπτομέρειες το πως διευθετήθηκε η απόδραση του. Περαιτέρω δεν ήταν σε θέση να παρέχει συγκεκριμένη περιγραφή για την κατ’ ισχυρισμό επίθεση από culunas που έγινε κατ’ εντολή της οικογένειας της κοπέλας στο σπίτι της θείας του στο Kikwiti.

Αναφορικά με την εξωτερική συνοχή του ως άνω 2^ου ισχυρισμού εντοπίστηκαν μετά από έρευνα πληροφορίες εκ των οποίων επιβεβαιώθηκε ότι άτομο με το όνομα που ο αιτητής αποδίδει στον διώκτη του ήταν δήμαρχος της Masina το 2022, όμως, παρότι εκ τούτου, ως κρίθηκε, προκύπτει ότι αυτή η πτυχή των ισχυρισμών του αιτητή συνάδει με διαθέσιμες ΠΧΚ, εντούτοις, δεδομένων των ελλείψεων εσωτερικής συνοχής που εντοπίστηκαν, ο 2^ος ουσιώδης ισχυρισμός απορρίφθηκε ως αναξιόπιστος.

Κατά την αξιολόγηση κινδύνου, κατόπιν ανασκόπησης της κατάστασης ασφαλείας στον τόπο διαμονής του (Κινσάσα) και λαμβανομένου υπόψη του προφίλ του αιτητή, οι καθ’ ων η αίτηση κατέληξαν ότι δεν υφίσταται εύλογη πιθανότητα να εκτεθεί σε κίνδυνο δίωξης ή σοβαρής βλάβης κατά την επιστροφή του στη χώρα, η επίδικη αίτηση απορρίφθηκε ως αβάσιμη και εκδόθηκε απόφαση επιστροφής του αιτητή στη χώρα καταγωγής του.

Κατά τις διευκρινήσεις η συνήγορος του αιτητή απέσυρε ρητά τους λοιπούς ισχυρισμούς, προωθώντας εν τέλει μόνο τον ισχυρισμό περί μη δέουσας έρευνας.

Δεδομένου ότι ο μόνος προωθούμενος από τον αιτητή ισχυρισμός συμπλέκεται άρρηκτα και με την ορθότητα της επίδικης απόφασης, προχωρώ με επί της ουσίας εξέταση της, εξ υπαρχής, η οποία τελείται σε κάθε περίπτωση (βλ. και Ε.Δ.Δ.Δ.Π. Αρ.107/2023, Q. B. T. v. Κυπριακής Δημοκρατίας, ημ.11/02/25).

Σημειώνω ότι, ως στο εγχειρίδιο του EASO «Αξιολόγηση αποδεικτικών στοιχείων και αξιοπιστίας στο πλαίσιο του κοινού ευρωπαϊκού συστήματος ασύλου», Δικαστική ανάλυση, 2018, σελ.98, αναφέρεται, «απαιτείται ισορροπημένη και αντικειμενική αξιολόγηση του αν η αφήγηση του αιτούντος αντικατοπτρίζει την αφήγηση που αναμένεται από πρόσωπο στην κατάσταση του αιτούντος το οποίο αφηγείται μια πραγματική προσωπική εμπειρία.».

Στη σελ.102 του ιδίου εγχειριδίου, αναφέρονται τα εξής:

«[Οι] δείκτες αξιοπιστίας είναι απλοί δείκτες και δεν συνιστούν αυστηρά κριτήρια ή προϋποθέσεις. Παρότι οι τέσσερις δείκτες που προσδιορίστηκαν ανωτέρω (εσωτερική και εξωτερική συνέπεια, επαρκώς λεπτομερείς πληροφορίες και ευλογοφάνεια) αποτυπώνουν τους δείκτες που εφαρμόζουν στην πράξη τα δικαστήρια, κανένας από αυτούς δεν μπορεί να θεωρηθεί καθοριστικός. Η σημασία τους από υπόθεση σε υπόθεση ποικίλλει σημαντικά. Σε κάθε περίπτωση είναι αναγκαία η εξέταση του σωρευτικού τους αντίκτυπου ⁽³⁰⁵⁾.  […] Το μόνο που μπορεί να ειπωθεί είναι ότι η αξιολόγηση πρέπει να διενεργείται με βάση το σύνολο των αποδεικτικών στοιχείων, λαμβανομένων υπόψη των αρχών, των μεθόδων και των δεικτών που αναφέρονται στην παρούσα ανάλυση. Οι αρχές, οι μέθοδοι και οι δείκτες αυτοί θα πρέπει να εφαρμόζονται με προσοχή ⁽³⁰⁷⁾, αντικειμενικότητα και αμεροληψία, ώστε να αποφευχθεί τυχόν εσφαλμένη και απλοϊκή απόρριψη, ή αφελής και ανεπιφύλακτη αποδοχή μιας συγκεκριμένης αφήγησης.» 

Διερχόμενος των ενώπιον μου στοιχείων παρατηρώ τα εξής.

Ως και οι καθ’ ων η αίτηση καταγράφουν λεπτομερώς στην επίδικη έκθεση (ερ.60-62), ο αιτητής δεν ήταν σε θέση να αναφέρει την παραμικρή λεπτομέρεια για τα όσα εξιστόρησε και ούτε να εξηγήσει τελικά πως ακριβώς, πότε και που έγιναν τα συμβάντα που ανέφερε, υπήρξε επί παντός των λεγομένων του ασαφής, το δε αφήγημα του στερείται σε όλη του την έκταση βιωματικών στοιχείων ή και εύλογα αναμενόμενων λεπτομερειών επί όλων των πτυχών του και – ομοίως – παρέμεινε γενικόλογος και εν πολλοίς μονολεκτικός στις ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν, με πλήθος αντιφάσεων να εντοπίζονται στο αφήγημα.

Θα συμφωνήσω λοιπόν με τα ευρήματα και την κατάληξη των καθ’ ων η αίτηση επί της αξιοπιστίας του 2^ου ουσιώδους ισχυρισμού του αιτητή, ως αυτά καταγράφονται και πιο πάνω στα πλαίσια της παρούσης, τα οποία και υιοθετώ ως έχουν, χωρίς να είναι σκόπιμο να τα επαναλάβω εκ νέου εδώ, πέραν του να σημειώσω ότι είναι προφανές θεωρώ ότι το σύνολο του αφηγήματος του αιτητή συνιστά επινόημα του ιδίου, προκειμένου να στηρίξει, εδώ ανεπιτυχώς, την επίδικη αίτηση. Δεδομένης δε της καταφανούς έλλειψης εσωτερικής συνοχής, η αναζήτηση πληροφοριών (ΠΧΚ) δεν απαιτούνταν και ίσως εκ του περισσού έγινε εν προκειμένω. Σχετικώς, ως και στο εγχειρίδιο EASO «Αξιολόγηση αποδεικτικών στοιχείων αξιοπιστίας στο πλαίσιο του κοινού ευρωπαϊκού συστήματος ασύλου», σελ.132, αναφέρεται ότι η αναζήτηση ΠΧΚ «ενδέχεται να μην είναι απαραίτητ[η] σε περίπτωση αρνητικής διαπίστωσης περί της αξιοπιστίας βάσει καταφανούς έλλειψης εσωτερικής συνοχής […].».

Παρά τα ως άνω θα πρέπει να σημειωθεί ότι, ως και ανωτέρω αναφέρω, οι καθ’ ων η αίτηση έκαναν έρευνα σε ΠΧΚ, εκ της οποίας επιβεβαιώθηκε ότι το άτομο που ο αιτητής ονομάτισε ως διώκτη του ήταν όντως δήμαρχος της Masina κατά τον χρόνο που αυτός τον τοποθετεί, το οποίο επιβεβαιώνεται και από άλλες ΠΧΚ που εντοπίζονται. [1]

Δεδομένης εδώ της τρωθείσας εσωτερικής συνοχής των ισχυρισμών του αιτητή, θεωρώ πως το ότι μέρος των όσων ανέφερε εν προκειμένω συνάδουν – ως γενικές πληροφορίες (περί του ότι όντως υπήρξε δήμαρχος της Masina/Lemba με το όνομα που δίδει ο αιτητής, κατά τον χρόνο που αυτός αναφέρει) – με διαθέσιμες ΠΧΚ δεν είναι αρκετό για να υπερκερασθούν τα πολλά αλλά και ουσιώδη κενά που εντοπίστηκαν στο αφήγημα του, λαμβανομένου υπόψη και του ότι, ως αναφέρεται και στο εγχειρίδιο EASO «Αξιολόγηση αποδεικτικών στοιχείων και αξιοπιστίας στο πλαίσιο του κοινού ευρωπαϊκού συστήματος ασύλου», Δικαστική ανάλυση, 2018, σελ.97, «[…] είναι αναγκαία η επαγρύπνηση για καταστάσεις στις οποίες ορισμένοι αιτούντες μπορεί να προσαρμόσουν τους ισχυρισμούς τους ώστε να είναι συνεπείς με συναφείς ΠΧΚ, οι οποίες κατά την άποψή τους θα στηρίξουν την αίτησή τους.».

Αποδοχή λοιπόν των ισχυρισμών του αιτητή θα έβαινε ενάντια σε κάθε εύλογη κριτική θεώρηση του αφηγήματος, καθότι τα όσα ανέφερε ομοιάζουν περισσότερο με επινόημα του ιδίου, στερούμενο λεπτομερειών και βιωματικών στοιχείων, σε μια προσπάθεια του να συνδέσει τα όσα εξιστορεί με υπαρκτό πρόσωπο, επιχειρώντας, εδώ ανεπιτυχώς, να προσδώσει μια επίφαση εξωτερικής συνοχής στα λεγόμενα του, παρά με μια συνεκτική παράθεση βιώματος του αιτητή.

Ενόψει των ως άνω διαπιστώσεων μου, στην απουσία λοιπόν εδώ περαιτέρω μαρτυρίας που θα συμπλήρωνε τα κενά, αντιφάσεις και ελλείψεις, ως ανωτέρω καταγράφονται, είναι η κατάληξη μου ότι τα πολλά και καίρια σημεία εκ των οποίων διαβρώνεται μοιραία και η αξιοπιστία των λεγομένων του αιτητή παραμένουν και συνεπώς, για τον λόγο αυτό, ουδείς εκ των ισχυρισμών του μπορεί να γίνει εν προκειμένω αποδεκτός, καθότι οι σημαντικές ελλείψεις εσωτερικής συνοχής δεν αφήνουν περιθώριο αποδοχής τους. 

Απομένει εν προκειμένω μια αποτίμηση της κατάστασης ασφαλείας στον τόπο διαμονής του αιτητή (Κινσάσα).

Σύμφωνα με την βάση δεδομένων ACLED, κατά το τελευταίο έτος (τελευταία ενημέρωση 08/05/26) στην Κινσάσα καταγράφηκαν συνολικά 42 περιστατικά πολιτικής βίας (όπου περιλαμβάνονται περιστατικά βίας κατά αμάχων, εκρήξεις, απομακρυσμένη βία, μάχες, εξεγέρσεις και διαμαρτυρίες), με αποτέλεσμα 48 θανάτους. ^[2] Ο πληθυσμός της Κινσάσα ανέρχεται περί τα 17 εκατομμύρια. ^[3] 

Είναι κατάληξη μου εκ των ως άνω ότι δεν καταδεικνύεται εύλογη πιθανότητα ο αιτητής να αντιμετωπίσει κατά την επιστροφή του κίνδυνο σοβαρής βλάβης καθότι η συχνότητα περιστατικών ασφαλείας και η ένταση στον τόπο διαμονής του δεν είναι του επιπέδου που απαιτείται προκειμένου να αποδοθεί συμπληρωματική προστασία, δεδομένου ότι δεν θεωρώ πως υφίστανται εν προκειμένω ιδιαίτερες περιστάσεις που θα μπορούσαν να επιτείνουν τον κίνδυνο για τον αιτητή, σε σύγκρισή με τον γενικό πληθυσμό της περιοχής, στη βάση της «αναπροσαρμοζόμενης κλίμακας» [4] (C-901/19, CF and DN, ημ.10/06/21, ΔΕΕ).

Λαμβάνω υπόψη ότι ο αιτητής είναι περί των 29 ετών σήμερα, υγιής, με ελάχιστη, έστω, μόρφωση, διαθέτει εργασιακή εμπειρία και διατηρεί υποστηρικτικό δίκτυο στη ΛΔΚ (θεία, η οποία τον έχει βοηθήσει οικονομικά στο παρελθόν, η οποία διαμένει στο Kikwit, όπου διέμενε κατά καιρούς και ο ίδιος, με την οποία έχει επικοινωνία), στοιχεία που δεικνύουν ότι ο αιτητής διαθέτει την ικανότητα να εξασφαλίσει τα αναγκαία χρειώδη και περαιτέρω ότι αναμένεται – ευλόγως – αυτός να λάβει (από τη θεία του) έστω μια στοιχειώδη στήριξη, κατ’ ελάχιστο μέχρι να ορθοποδήσει και βιοποριστεί.

Έπεται λοιπόν ότι δεν τεκμηριώθηκε εδώ βάσιμος φόβος «καταδίωξης του [αιτητή] για λόγους φυλετικούς, θρησκευτικούς, ιθαγένειας ή ιδιότητας μέλους συγκεκριμένου κοινωνικού συνόλου ή πολιτικών αντιλήψεων» και δεν υφίστανται «ουσιώδεις λόγοι να πιστεύεται ότι, εάν επιστρέψει στη χώρα ιθαγένειάς του, θα αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο να υποστεί σοβαρή βλάβη», ως ορίζεται στα αρ.3 και 19 του Νόμου. Περαιτέρω ουδέν εντοπίζω στη βάση του οποίου θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι επιστροφή του αιτητή στη ΛΔΚ θα συνιστούσε επαναπροώθηση (βλ. αρ.3 ΕΣΔΑ).

Για τους πιο πάνω λόγους η προσφυγή απορρίπτεται και η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται με έξοδα €1000 υπέρ των καθ' ων η αίτηση και εναντίον του αιτητή.

 

 

Α. Χριστοφόρου, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.