ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

Υπόθεση Αρ. 2460/25

21 Ιουλίου 2026

[Β. ΚΟΥΡΟΥΖΙΔΟΥ - ΚΑΡΛΕΤΤΙΔΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

Αναφορικά με το Άρθρο 146 του Συντάγματος

 

Μεταξύ:

M.K.D. από την Γουινέα

Αιτητής

-και-

Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω της Υπηρεσίας Ασύλου

Καθ' ων η Αίτηση

Γ. Γεωργίου (κος) για Χριστόφορο Γ. Σιαηλή (κος), Δικηγόρος για τον Αιτητή

Χρ. Δημητρίου (κα) για Θεοφανώ Βασιλάκη (κα), Δικηγόρος για τους Καθ' ων η Αίτηση

O Αιτητής παρών.

Παρούσα και η Ζ. Αγαπίου (κα) για πιστή μετάφραση από Γαλλικά σε Ελληνικά και αντιστρόφως.

 

Α Π Ο Φ Α Σ Η

Με την παρούσα προσφυγή, ο Αιτητής αιτείται δήλωσης του Δικαστηρίου ότι η απόφαση των Καθ' ων η Αίτηση ημερομηνίας 18/08/2025, η οποία κοινοποιήθηκε στον Αιτητή στις 23/09/2025 και με την οποία απορρίφθηκε το αίτημά του για παραχώρηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας είναι άκυρη και στερημένη οποιουδήποτε έννομου αποτελέσματος. Περαιτέρω, αιτείται νέας εκτελεστής απόφασης του Δικαστηρίου με την οποία να αναγνωρίζεται στον Αιτητή το καθεστώς διεθνούς προστασίας.

ΓΕΓΟΝΟΤΑ

Σύμφωνα με τα στοιχεία του Διοικητικού Φακέλου (στο εξής «Δ.Φ.») που βρίσκονται ενώπιόν μου, ο Αιτητής είναι υπήκοος της Γουινέας και στις 10/03/2021 υπέβαλε αίτηση διεθνούς προστασίας, αφού προηγουμένως εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του (στις 19/11/2020) και εισήλθε παράνομα στην Κυπριακή Δημοκρατία, μέσω των μη ελεγχόμενων από την Δημοκρατία περιοχών, από όπου μετέπειτα, στις 18/12/2020 εισήλθε στις ελεύθερες περιοχές της Δημοκρατίας. Στις 03/06/2025 διεξήχθη συνέντευξη στον Αιτητή από λειτουργό της EUAA, ο οποίος στις 29/07/2025 υπέβαλε Έκθεση-Εισήγηση προς τον Προϊστάμενο της Υπηρεσίας Ασύλου, με την εισήγηση όπως απορριφθεί το αίτημα του Αιτητή. Στις 18/08/2025, δεόντως εξουσιοδοτημένη από τον Υπουργό Εσωτερικών αρμόδια λειτουργός της Υπηρεσίας Ασύλου, ενέκρινε την πιο πάνω Έκθεση-Εισήγηση αποφασίζοντας την απόρριψη της αίτησης διεθνούς προστασίας του Αιτητή καθώς και την επιστροφή του στη χώρα καταγωγής. Στις 23/09/2025 κοινοποιήθηκε η εν λόγω απορριπτική απόφαση στον Αιτητή, μαζί με την αιτιολόγηση αυτής (ως η σχετική Έκθεση-Εισήγηση), μέσω σχετικής επιστολής της Υπηρεσίας Ασύλου την οποία παρέλαβε αυθημερόν ο Αιτητής. Στις 08/10/2025 καταχωρήθηκε η παρούσα προσφυγή από τον δικηγόρο του Αιτητή.

ΝΟΜΙΚΟΙ ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΙ

Στο εισαγωγικό δικόγραφο της προσφυγής, ο Αιτητής μέσω του συνηγόρου του, προβάλλει πλείονες λόγους ακυρώσεως, οι οποίοι καταγράφονται κατά γενικό και αόριστο τρόπο.

Με τη γραπτή του αγόρευση, ο Αιτητής προβάλλει ως λόγους ακύρωσης τους εξής: (α) μη διεξαγωγή δέουσας έρευνας, (β) πλάνη περί τα πράγματα λόγω μη δέουσας έρευνας, και (γ) μη αιτιολογημένη ή επαρκώς αιτιολογημένη απόφαση. Επιπλέον, ισχυρίζεται πως η προσβαλλόμενη απόφαση καταπατά τις αρχές της ίσης μεταχείρισης, ότι λήφθηκε υπό συνθήκες δυσμενούς διάκρισης καθώς και ότι λήφθηκε κατά παράβαση του περί Προσφύγων Νόμου, προβάλλοντας επίσης ότι δικαιούται παραχώρηση καθεστώτος συμπληρωματικής προστασίας με βάση το άρθρο 19(2)(β) των περί Προσφύγων Νόμων του 2000 έως 2025.

Οι Καθ' ων η Αίτηση, μέσω της γραπτής αγόρευσης της συνηγόρου τους, αντιτείνουν ότι η επίδικη απόφαση έχει ληφθεί ορθά και νόμιμα, σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις του Συντάγματος και των Νόμων, μετά από δέουσα έρευνα και ορθή ενάσκηση των εξουσιών που δίνει ο Νόμος στους Καθ' ων η Αίτηση, αφού λήφθηκαν υπόψη όλα τα σχετικά γεγονότα και περιστατικά της υπόθεσης, καθώς και ότι η επίδικη απόφαση είναι επαρκώς και δεόντως αιτιολογημένη. Είναι επίσης η θέση των Καθ' ων η Αίτηση ότι ο Αιτητής δεν κατάφερε να αποσείσει το βάρος απόδειξης των λόγων ακύρωσης, αλλά ούτε και των ισχυρισμών του, επί των οποίων βασίζει το αίτημά του για διεθνή προστασία, αφού δεν κατάφερε να αποδείξει βάσιμο φόβο δίωξης για κάποιον από τους λόγους που (εξαντλητικά) αναφέρονται στο άρθρο 3(1) των περί Προσφύγων Νόμων του 2000 έως 2025, έτσι ώστε να του χορηγηθεί το καθεστώς του πρόσφυγα, ούτε και απέδειξε ότι πληροί τις προϋποθέσεις του άρθρου 19, εδάφια (1) και (2), των περί Προσφύγων Νόμων του 2000 έως 2025, έτσι ώστε να του χορηγηθεί καθεστώτος συμπληρωματικής προστασίας.

Κατά το στάδιο των διευκρινίσεων, τόσο ο συνήγορος του Αιτητή, όσο και η συνήγορος των Καθ’ ων η Αίτηση, υιοθέτησαν τις ως άνω προβαλλόμενες θέσεις τους.

ΚΑΤΑΛΗΞΗ

Καταρχάς, παρατηρείται ότι οι λόγοι ακύρωσης που εγείρονται στην παρούσα αίτηση, παρατίθενται με γενικότητα και αοριστία. Η απλή καταγραφή κατά ιδιαίτερα συνοπτικό τρόπο στους λόγους ακύρωσης της νομικής βάσης της προσφυγής δεν ικανοποιεί την επιτακτική ανάγκη του Κανονισμού 7 του Ανωτάτου Συνταγματικού Διαδικαστικού Κανονισμού του 1962, όπως οι νομικοί λόγοι αιτιολογούνται πλήρως.

Οι ισχυρισμοί για την ακύρωση μιας διοικητικής απόφασης πρέπει να είναι συγκεκριμένοι και να εξειδικεύουν ποια νομοθετική πρόνοια ή αρχή διοικητικού δικαίου παραβιάζεται. Όπως έχει τονισθεί στην υπόθεση Latomia Estate Ltd. v. Δημοκρατίας (2001) 3 Α.Α.Δ. 672: «Η αιτιολόγηση των νομικών σημείων πάνω στα οποία βασίζεται μια προσφυγή είναι απαραίτητη για την εξέταση από ένα Διοικητικό Δικαστήριο των λόγων που προσβάλλουν τη νομιμότητα μιας διοικητικής πράξης.».

Περαιτέρω, δεν αρκεί η παράθεση των συγκεκριμένων διατάξεων της νομοθεσίας που κατ' ισχυρισμόν παραβιάζει η προσβαλλόμενη πράξη, αλλά θα πρέπει επίσης τα επικαλούμενα νομικά σημεία να αιτιολογούνται πλήρως. Οποιαδήποτε αοριστία ή ασάφεια σε σχέση με αυτά μπορεί να έχει ως συνέπεια την απόρριψη της προσφυγής (βλ. Δημοκρατία ν. Shalaeva (2010) 3 AAΔ 598).

Επίσης είναι πλειστάκις νομολογημένο ότι, λόγοι ακύρωσης που δεν εγείρονται στο δικόγραφο της προσφυγής δεν μπορούν να εξεταστούν με το να εγείρονται για πρώτη φορά στις γραπτές αγορεύσεις. Σχετικό είναι και το ακόλουθο απόσπασμα από την πρόσφατη απόφαση της Ολομέλειας στη Φλωρεντία Πετρίδου ν. Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας, (2004) 3 Α.Α.Δ. 636: «Παρατηρούμε ότι στο κείμενο της προσφυγής δεν εγείρεται τέτοιος λόγος ακύρωσης, αν και σχετική επιχειρηματολογία πράγματι προβάλλεται στη γραπτή αγόρευση της εφεσείουσας. Έχει επανειλημμένα λεχθεί πως λόγος ακύρωσης που δεν εγείρεται στην προσφυγή δεν μπορεί να εξεταστεί σε μεταγενέστερο στάδιο, αφού οι γραπτές αγορεύσεις αποτελούν απλώς επιχειρηματολογία».

Σύμφωνα με την Μαραγκός ν. Δημοκρατίας (2006) 3 Α.Α.Δ. 671: «Για να καταστεί το θέμα επίδικο, πρέπει αυτό να εγείρεται σύμφωνα με τις δικονομικές διατάξεις και να αποφασίζεται ύστερα από εξαντλητική επιχειρηματολογία. Η αγόρευση αποτελεί το μέσο για την έκθεση της επιχειρηματολογίας υπέρ της αποδοχής των λόγων ακύρωσης και όχι υποκατάστατο της στοιχειοθέτησής τους (Βλ. Παπαδοπούλας ν. Ιωσηφίδη κ.ά. (2002) 3 Α.Α.Δ. 601 και Λεωφορεία Λευκωσίας Λτδ ν. Δημοκρατίας (1999) 3 Α.Α.Δ. 56.».

Ως προς τους προωθούμενους λόγους προσφυγής είναι κρίσιμο και απαραίτητο να καταστεί αντιληπτό ότι η δικαιοδοσία του παρόντος δικαστηρίου διαδραματίζει καταλυτικό ρόλο στο λυσιτελές της προβολής των λόγων προσφυγής. Ειδικότερα, το παρόν Δικαστήριο ως δικαστήριο ουσίας δικάζει την υπόθεση που άγεται ενώπιον του εξ υπαρχής, κατά το νόμο και κατά την ουσία, δεν περιορίζεται μόνο στην εξέταση της διαδικασίας και των στοιχείων κρίσης της διοικητικής αρχής που εξέδωσε την προσβαλλόμενη πράξη, αλλά προχωρεί παραπέρα και εξετάζει και την ουσιαστική ορθότητα της de novo και ex nunc. Ο Αιτητής αναμένεται να προβάλει, στο πλαίσιο της διοικητικής ή και της παρούσας δικαστικής διαδικασίας, τέτοιους συγκεκριμένους και ειδικούς ισχυρισμούς, οι οποίοι εν δυνάμει θα δικαιολογούσαν την υπαγωγή του στο καθεστώς διεθνούς προστασίας. Η πιο πάνω ανάλυση λόγω της έκτασης της δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου καθιστά αλυσιτελή την προβολή υποπεριπτώσεων λόγων προσφυγής π.χ. έλλειψη δέουσας έρευνας και αιτιολογίας, πλάνη, ορισμένες διαδικαστικές πλημμέλειες κατά την έκδοση της επίδικης πράξης. Εν προκειμένω, ο Αιτητής εκπροσωπούμενος και δια συνηγόρου, έχει την ευκαιρία να εκθέσει τους ισχυρισμούς του και να λάβει όλα τα δέοντα δικονομικά μέσα προς τεκμηρίωσή τους [Βλ. «Εγχειρίδιο Διοικητικού Δικαίου», Επαμεινώνδας Π. Σπηλιωτόπουλος, 14ης Έκδοση, Νομική Βιβλιοθήκη, σ. 260, υποσημ. 72, «Εισηγήσεις Διοικητικού Δικονομικού Δικαίου, Χαράλαμπος Χρυσανθάκης, 2η Έκδοση, Νομική Βιβλιοθήκη, σελ. 247 και Π.Δ. Δαγτόγλου, (Διοικητικό Δικονομικό Δίκαιο), σελ. 552]. Ως αλυσιτελείς  χαρακτηρίζονται  οι λόγοι προσφυγής, οι οποίοι ακόμα και αν γίνουν δεκτοί δεν πρόκειται να οδηγήσουν σε ακύρωση της προσβαλλόμενης πράξης [Βλ. Η προβολή ισχυρισμών στις διοικητικές διαφορές ουσίας, Α. Αθ. Αρχοντάκη, Νομική Βιβλιοθήκη, σ. 100].

Όσον αφορά δε, τα όσα προβάλλει ο Αιτητής ως προς την ουσία του αιτήματός του, υπό τη μορφή (κατ’ ισχυρισμό) γεγονότων, δια του αιτητικού της προσφυγής του (όπου επικαλείται συγκρούσεις μεταξύ των δύο πολιτικών κομμάτων UFDG και RPG της Γουινέας, ως επίσης, ότι δέχθηκε επίθεση και απειλές από ληστές που τον στοχοποίησαν και έκλεψαν τα υπάρχοντά του) καθώς και στη γραπτή του αγόρευση (περί ότι απειλήθηκε από άτομα που ανήκαν στην πολιτική παράταξη UFDG επειδή ήταν ενεργό μέλος του κόμματος RPG, ως επίσης, περί ότι υπήρχαν σφοδρές συγκρούσεις μεταξύ των δύο εν λόγω παρατάξεων στην κοινότητά του), τούτα κρίνονται αβάσιμα και απαράδεκτα, εφόσον πέραν της γενικότητας αλλά και της αοριστίας με την οποία προβάλλονται, οι εν λόγω ισχυρισμοί του καμία συνάφεια δεν έχουν, αλλά και έρχονται σε αντίθεση επίσης, με βάση τα όσα ο ίδιος ο Αιτητής επικαλέστηκε κατά τη συνέντευξη του ενώπιον της Υπηρεσίας Ασύλου (που εξάλλου αφορούν και στο βασικό αίτημά του), ενώ συνάμα ασυνεπώς μεταξύ τους προβάλλονται. Ως εκ τούτου, οι εν λόγω (καινοφανείς) ισχυρισμοί του Αιτητή κρίνονται ως απορριπτέοι.

Τα όσα επομένως πιο κάτω εξετάζονται και αποφασίζονται, τελούν υπό την πιο πάνω τοποθέτηση του Δικαστηρίου.

Στα πλαίσια ελέγχου της προσβαλλόμενης απόφασης, το Δικαστήριο εξετάζει κατά πόσον το αρμόδιο όργανο ερεύνησε όλα εκείνα τα στοιχεία που όφειλε να ερευνήσει και να συνεκτιμήσει για να καταλήξει στην απόφασή του σύμφωνα με τις πρόνοιες του Νόμου. Η έρευνα θεωρείται πλήρης όταν το διοικητικό όργανο συλλέξει και εξετάσει όλα τα ουσιώδη στοιχεία μιας υπόθεσης ώστε να καταλήξει σε ασφαλή συμπεράσματα. Το είδος και η έκταση της έρευνας εναπόκεινται στη διακριτική ευχέρεια του αποφασίζοντας οργάνου και διαφέρουν κατά περίπτωση (βλ. Απόφαση αρ. 128/2008, JAMAL KAROU V Αναθεωρητικής Αρχής Προσφύγων, ημερ. 1 Φεβρουάριου, 2010).

Όπως εξηγήθηκε στην υπόθεση Πολυξένη Γεωργίου ν. Δημοκρατίας, Υπόθεση αρ. 606/91, ημερομηνίας 22.9.92, στις σελ. 2-3: «Το τι αποτελεί επαρκή έρευνα, εξαρτάται από τα γεγονότα και περιστατικά της κάθε υπόθεσης (KNAI ν. The Republic, (1987) 3 CLR 1534). Η έκταση της έρευνας που ένα διοικητικό όργανο διεξάγει για τη λήψη απόφασης εξαρτάται από τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης (Δημοκρατίας ν. Γιαλλουρίδη και Άλλων, Αναθεωρητικές Εφέσεις 868, 868, ημερομηνίας 13.12.90).».

Έχω εξετάσει την προσβαλλόμενη απόφαση υπό το πρίσμα όλων των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου και κυρίως των όσων ο Αιτητής δήλωσε κατά τη διάρκεια της συνέντευξής του.

Σύμφωνα με τα στοιχεία στο φάκελο του Αιτητή, αυτός είναι ενήλικας και κατάγεται από τη Γουινέα. Κατά την υποβολή της αίτησής του για παραχώρηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας, ο Αιτητής δήλωσε ότι εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του εξαιτίας του ότι ο ίδιος ήταν μέλος του κόμματος UFDG και είχε τον ρόλο του τοπικού οργανωτικού γραμματέα από το 2010 μέχρι το 2020, όπου η (τότε) κυβέρνηση της χώρας απειλούσε, σκότωνε, φυλάκιζε και απήγαγε (γενικότερα) τους υποστηρικτές του UFDG και του FNDC, που δεν ήταν ασφαλείς εκεί και γίνονταν συχνά θύματα στη χώρα τους. Κατέγραψε επίσης, ότι ο ίδιος, ως Fulani και μέλος του κόμματος UFDG, καταζητείτο από την (τότε) κυβέρνηση της χώρας του, ως εκ τούτου, αποφάσισε να αφήσει εκεί την οικογένειά του και να φύγει μόνος του για να σωθεί. [βλ. ερ. 1 και μετάφραση στο ερ. 9 του Δ.Φ.]

Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης του, ο Αιτητής δήλωσε αρχικά ότι βρίσκεται σε καλή κατάσταση για να προχωρήσει με τη συνέντευξη (βλ. ερ. 59/1Χ του Δ.Φ.), ως επίσης, ανέφερε πως βρέθηκε θετικός στην εξέταση για τον ιό της Ηπατίτιδας, ενώ δήλωσε επίσης, ότι δεν αντιμετωπίζει οποιαδήποτε προβλήματα ψυχικής υγείας (βλ. ερ. 58/1Χ του Δ.Φ.). Ως προς το αίτημά του, ο Αιτητής προσκόμισε κατά τη συνέντευξή του τρία έγγραφα (αντίγραφα) ως εξής: (ι) ένταλμα κλήσης για εμφάνιση ημερ. 24/03/2018 από την αστυνομία στη χώρα του (βλ. ερ. 39 του Δ.Φ.), (ιι) πιστοποιητικό μέλους στο πολιτικό κόμμα UFDG ημερ. 10/10/2020 (βλ. ερ. 38 του Δ.Φ.), και (ιιι) κάρτα ψηφοφόρου (βλ. ερ. 40 του Δ.Φ.). Επιπλέον, ο Αιτητής προσκόμισε αντίγραφο από κάρτα του επαγγέλματος του ως φούρναρης (βλ. ερ. 41 του Δ.Φ.), καθώς και αντίγραφο από κάρτα της επιχείρησης του στη χώρα του (βλ. ερ. 42 του Δ.Φ.).

Ως προς την ταυτότητα και τα προσωπικά του στοιχεία, ο Αιτητής δήλωσε ότι είναι μουσουλμάνος (βλ. ερ. 58/3Χ του Δ.Φ.), ανήκει στην εθνοτική φυλή Peul/Fulani και ομιλεί τη διάλεκτο Peul καθώς και τα γαλλικά (βλ. ερ 57/1Χ του Δ.Φ.). Ως επικαλέστηκε, κατά την έκδοση του διαβατηρίου του, τον είχε βοηθήσει ένας επιχειρηματίας που επίσης ανήκε στη φυλή Peul, ενώ ο ίδιος έπρεπε να παρουσιαστεί στις αστυνομικές αρχές για να υπογράψει και εκεί είχε πάει φορώντας μάσκα προσώπου, καθώς φοβόταν μήπως και τον αναγνωρίσουν, όπως είπε (βλ. ερ. 57/3Χ του Δ.Φ.). Ως προς την καταγωγή του, ο Αιτητής δήλωσε ότι γεννήθηκε στην Koubia, που βρίσκεται στο μέσο της Γουινέας, και εκεί μεγάλωσε και παρέμεινε μέχρι το 1992, όποτε και μετοίκησε στην πρωτεύουσα Conakry, όπου είχε συγγενείς των γονέων του, και όπου παρέμεινε μέχρι το 2020 και ζούσε έπειτα με τη δική του οικογένεια (βλ. ερ. 57/3Χ του Δ.Φ.). Ως προς την περιοχή τελευταίας διαμονής του στη χώρα του, ο Αιτητής δήλωσε ένα μέρος στη συνοικία Matoto του Conakry, ενώ ανέφερε ότι προηγουμένως, ζούσε αρχικά στη συνοικία Ratoma (επίσης στο Conakry), αλλά (ως ισχυρίστηκε) έφυγε από εκεί λόγω απειλών (βλ. ερ. 56/1Χ του Δ.Φ.). Αναφορικά με την οικογένεια του, ο Αιτητής δήλωσε ότι οι δύο γονείς του ζουν και βρίσκονται στην Koubia, ως επίσης, ότι η σύζυγός του μαζί και με τα 4 παιδιά τους διαμένουν σε μέρος της συνοικίας Matoto του Conakry, ενώ ο ίδιος βρίσκεται σε επικοινωνία μαζί τους, ως επίσης ανέφερε (βλ. ερ. 56/2Χ του Δ.Φ.). Επίσης, ανέφερε ότι έχει και τα αδέλφια του στη χώρα καταγωγής του, και ότι κάποιοι διαμένουν στο Conakry και κάποιοι άλλοι στη Fouta (βλ. 56/3Χ του Δ.Φ.). Ως προς τη μόρφωσή του, ο Αιτητής είπε πως ολοκλήρωσε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση στη χώρα καταγωγής του (βλ. 55/1Χ του Δ.Φ.), ενώ ανέφερε επίσης ότι εργαζόταν ως φούρναρης στη χώρα του και ήταν ιδιοκτήτης 2 φουρνάρικων με δικούς του υπαλλήλους, από το 2002 έως το 2017, ως επίσης, είχε δική του εταιρεία εισαγωγής αλευριού για αρτοσκευάσματα (βλ. ερ. 55/2Χ του Δ.Φ.). Ισχυρίστηκε δε, ότι μετά το 2017 δεν ασχολείτο με κάτι, επειδή λάμβανε απειλές και έτσι απέφευγε να πηγαίνει στο φουρνάρικο του, το οποίο και άφησε στα αδέλφια του για να το διαχειρίζονται και στους υπαλλήλους του για να το λειτουργούν, αφού τον ίδιο τον αναζητούσαν ήδη (βλ. ερ. 55 του Δ.Φ.). Όσον αφορά το ταξίδι του, ο Αιτητής δήλωσε ότι έφυγε αεροπορικώς από το Conakry, χρησιμοποιώντας το επίσημο του διαβατήριο (βλ. ερ. 55/3Χ του Δ.Φ.), ωστόσο, επικαλέστηκε πως μια γυναίκα που εργαζόταν στον οργανισμό CEDEAO, τον είχε βοηθήσει με τις διαδικασίες στο αεροδρόμιο, καθώς ο ίδιος ήταν καταζητούμενος στη χώρα του, ως ισχυρίστηκε, ενώ επιβεβαίωσε πως δεν αντιμετώπισε οποιαδήποτε ζητήματα στο αεροδρόμιο κατά την έξοδο του από τη χώρα (βλ. ερ. 54/1Χ του Δ.Φ.).

Ως προς τους λόγους που εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του, ο Αιτητής κατά την ελεύθερη του αφήγηση ανέφερε αρχικά ότι οι κοινότητα των Peul στη Γουινέα που υποστήριζαν το πολιτικό κόμμα UFDG εκεί, στο οποίο ανήκε και ο ίδιος, πάντοτε κέρδιζαν στις εκλογές της χώρας, όπως τις εκλογές του 2010, του 2015 και του 2020, ωστόσο, αρνούνταν να δώσουν την εξουσία στον ηγέτη του κόμματος τους, ως επικαλέστηκε. Ως προς τον ίδιο προσωπικά, δήλωσε ότι κατείχε τη θέση του οργανωτικού γραμματέα του UFDG στον τόπο όπου διέμενε στη συνοικία Ratoma και είχε το ρόλο να ενημερώνει και να προσελκύει νέα μέλη στο εν λόγω κόμμα. Ανέφερε επίσης, ότι όλοι οι έμποροι στη χώρα του, μεγάλοι και μικροί, υποστήριζαν το κόμμα UFDG επειδή ήταν ένα δημοκρατικό κόμμα, ωστόσο, ως επίσης επικαλέστηκε, το (τότε) κυβερνών κόμμα (RPG), αντιπαθούσε το δικό του κόμμα (UFDG) επειδή ήταν το μεγαλύτερο κόμμα στη Γουινέα. Αντιπαθούσαν επίσης και τα μέλη και υποστηρικτές του κόμματος UFDG, για τον ίδιο λόγο καθώς επίσης επειδή ανήκαν στην αντιπολίτευση, ως ισχυρίστηκε. Ακολούθως, ισχυρίστηκε πως ο ίδιος φοβόταν επειδή λάμβανε απειλές, ως επίσης, έλαβε κλήση από την αστυνομία λόγω της πολιτικής του εμπλοκής, επικαλούμενος πως κινδύνευε με σύλληψη και βασανιστήρια/κακομεταχείριση, αφού τον κατηγορούσαν (ως είπε) ότι παρακινούσε τα νεαρά άτομα που διαδήλωναν, επειδή πίστευαν πως όλοι αυτοί επισκέπτονταν το φουρνάρικο του για να πάρουν ψωμί και άρα θεωρούσαν πως ο ίδιος φρόντιζε για τη σίτισή τους. Ανέφερε επιπλέον, ότι το (τότε) κυβερνών κόμμα αντιπαθούσε τα άτομα του κόμματός του και τους καταδίωκαν βίαια κατά τις διαδηλώσεις που έκαναν, προβαίνοντας σε πυροβολισμούς και αρπαγές, ενώ στοχοποιούσαν επίσης και την εθνοτική τους φυλή, θεωρώντας τους ως εχθρούς επειδή ανήκαν σε αντιπολιτευόμενο κόμμα. Περαιτέρω, ο Αιτητής ισχυρίστηκε πως μετά τις εκλογές του 2020 είχε λάβει ένταλμα εναντίον του και τότε μετοίκησε σε άλλη περιοχή του Conakry εξαιτίας των απειλών και της τρομοκράτησης του κόσμου εκεί, ενώ έπειτα,  όταν διαπίστωσε πως ούτε εκεί που πήγε υπήρχε ασφάλεια, τότε μετοίκησε σε μια άλλη περιοχή, όπου μετά τις εκλογές του Οκτωβρίου του 2020, μια ομάδα μασκοφόρων του κυβερνώντος κινήματος, που τον αναζητούσαν, πήγαν στο σπίτι του, αλλά τελικά τον έσωσε μια γυναίκα που μιλούσε τη διάλεκτο του προέδρου της χώρας, η οποία κατόπιν τον πήγε στο σπίτι της και τον έκρυψε εκεί στο δωμάτιο της, ώστε να μην τον βρουν εκείνοι, όταν επισκέφτηκαν και το δικό της σπίτι και έψαξαν εκεί. Καταλήγοντας, επικαλούμενος όλα αυτά τα γεγονότα που συνέβησαν, ο Αιτητής αποφάσισε να εγκαταλείψει τη χώρα του, αισθανόμενος ότι δεν ήταν ασφαλής πλέον εκεί και ότι κινδύνευε με σύλληψη ή/και εξαφάνιση. [βλ. ερ. 54/2Χ-4Χ και ερ. 53/1Χ-3Χ του Δ.Φ.]

Ακολούθως, ο Αιτητής ισχυρίστηκε πως κινδύνευε να τον σκοτώσουν όταν αιφνίδια τον επισκέφτηκαν εκείνη την ημέρα, οπότε και ο ίδιος είχε τρομοκρατηθεί από τα άτομα του τότε προέδρου της χώρας, ενώ σε περίπτωση που επιστρέψει στη χώρα του, επικαλέστηκε πως θα είναι η ίδια κατάσταση, εφόσον το άτομο που πλέον κυβερνά τη χώρα του, είναι το ‘δεξί χέρι’ του πρώην προέδρου της Γουινέας, ως ισχυρίστηκε (βλ. ερ. 53/4Χ του Δ.Φ.). Επιπλέον, ανέφερε ότι σε περίπτωση επιστροφής του, θα κινδυνεύσει να τον απειλήσουν και να τον σκοτώσουν, ισχυριζόμενος ότι τον αναζητεί η εξουσία στη χώρα του, επειδή ήδη γνωρίζουν πως τα κόμματα UFDG και FNDC συνεργάζονταν μεταξύ τους και διαδήλωναν για τα δικαιώματα τους, ενώ αρκετά μέλη τους είχαν εγκαταλείψει τη χώρα από φόβο ότι θα συλληφθούν, όπως και ο ηγέτης του UFDG και κάποιοι από τους συνεργάτες εκείνου στο κίνημα FNDC, που εγκατέλειψαν τη Γουινέα και αποφεύγουν να επιστρέψουν εκεί, αφού γνωρίζουν πως εάν πράξουν τούτο, τότε θα συλληφθούν (βλ. ερ. 53/5Χ του Δ.Φ.).

Στη συνέχεια, ο Αιτητής ανέφερε σχετικά με το ρόλο του στο κόμμα UFDG πως παρακινούσε άτομα και προσπαθούσε να πείσει άλλους για να ενταχθούν στο κόμμα (βλ. ερ. 53/6Χ του Δ.Φ.) στην περιοχή του (βλ. ερ. 52/1Χ του Δ.Φ.), επεξηγώντας ότι, ως οργανωτικός γραμματέας, ο ίδιος είχε το ρόλο της προώθησης της ιδεολογίας του κόμματος του στον κόσμο (βλ. ερ. 52/1Χ του Δ.Φ.). Ανέφερε επίσης, ότι ανέλαβε τον εν λόγω ρόλο από το 2010, όταν έγινε μέλος του κόμματος (βλ. ερ 52/4Χ του Δ.Φ.), αφού λόγω της εργασίας του ως φούρναρης, είχε καλές επαφές με τον κόσμο καθώς και με κάποια γνωστά άτομα εκεί, κερδίζοντας έτσι και την εμπιστοσύνη των νεαρών στη κοινότητά του, ενώ ο ρόλος του ήταν εθελοντικός, όμως είχε εκλεγεί δια ψηφοφορίας, και έπρεπε να είναι ενεργός και να αφιερώνει χρόνο όποτε χρειαζόταν για το κόμμα (βλ. ερ. 52/2Χ του Δ.Φ.). Επιπλέον, ανέφερε πως ο ίδιος ακολουθούσε το εν λόγω κόμμα από το 1991 και όταν είχε έπειτα μεταβεί στο Conakry, άρχισε να ασχολείται με δραστηριότητες του κόμματος και να έχει επαφές με τον κόσμο, μέχρι που του έγινε η πρόταση για τη θέση του στο κόμμα το 2010 (βλ. ερ. 52/3Χ του Δ.Φ.). Ο Αιτητής δήλωσε επίσης, ότι ήταν επίσημο μέλος του κόμματος και ότι ασχολείτο με την οργάνωση, την προσέλκυση νεαρών ατόμων και την ενημέρωση του κόσμου ώστε να γίνουν μέλη στο κόμμα (βλ. ερ. 51/2Χ του Δ.Φ.). Επιπλέον, επικαλέστηκε πως παρόλο που το κόμμα του είχε κερδίσει στις προηγούμενες τρεις εκλογές, αλλά δεν αναγνωρίστηκε επίσημα αυτό το αποτέλεσμα, εντούτοις δεν προέβησαν σε βία ή διαμαρτυρίες, ενώ όταν ο (τότε) πρόεδρος της χώρας είχε χάσει στις εκλογές, τότε προκάλεσε επανάσταση επειδή δεν ήταν ικανοποιημένος με το αποτέλεσμα, όταν κέρδισε τις εκλογές και δεν του έδωσαν την εξουσία (βλ. ερ. 51/3Χ του Δ.Φ.).

Περαιτέρω, ο Αιτητής ανέφερε ότι η ιδεολογία του κόμματος του είναι να ενώσει τους πολίτες και να αναπτύξει τη χώρα και ο ίδιος ακολουθούσε το εν λόγω κόμμα επειδή δεν ήταν βίαιοι, ήταν ειλικρινείς και ήταν υπέρ των δικαιωμάτων των γυναικών (βλ. ερ. 51/4Χ του Δ.Φ.). Ανέφερε επίσης, τι σημαίνουν τα αρχικά UFDG του κόμματος, καθώς και κατονόμασε τον πρόεδρο του κόμματος, που όπως είπε, κατέχει αυτή τη θέση από το 2008 (βλ. ερ. 50/1Χ του Δ.Φ.). Ο Αιτητής αναφέρθηκε και στον πρώην πρόεδρο του κόμματος καθώς και στην ιεραρχία του κόμματος, διευκρινίζοντας ότι ο ίδιος έδινε αναφορά στον τοπικό ηγέτη της περιοχής του, τον οποίο και κατονόμασε (βλ. ερ. 50/2Χ του Δ.Φ.). Αναφέρθηκε επίσης και στις συναντήσεις του κόμματος στην περιοχή του, καθώς και στη συμμετοχή του ιδίου και των υπόλοιπων υποστηρικτών/μελών του κόμματος από τη γειτονιά του (βλ. ερ. 50/3Χ του Δ.Φ.). Όσον αφορά το σχετικό πιστοποιητικό που ο ίδιος προσκόμισε, ο Αιτητής είπε πως το εν λόγω χαρτί αποδεικνύει την ιδιότητα του ως μέλος του κόμματος UFDG, λέγοντας επίσης ότι το έλαβε το 2020 από τον τοπικό ηγέτη του κόμματος στην περιοχή του (βλ. ερ. 49/1Χ του Δ.Φ.), ενώ είχε και ένα φανελάκι με τα αρχικά του κόμματος, που φόραγε στις εκδηλώσεις και δραστηριότητες που έκαναν για το κόμμα στη γειτονιά του, το οποίο και άφησε στη χώρα του όπως είπε (βλ. ερ. 49/2Χ του Δ.Φ.).

Ερωτηθείς κατά πόσο ο ίδιος αντιμετώπισε προσωπικά οτιδήποτε συγκεκριμένο λόγω της συμμετοχής του ως μέλος του UFDG, ο Αιτητής επικαλέστηκε πως δέχθηκε απειλές λόγω της πολιτικής του εμπλοκής, επειδή θεώρησαν ότι φρόντιζε για τη σίτιση των διαδηλωτών, αφού όποτε γίνονταν διαδηλώσεις, κάποιοι διαδηλωτές έπαιρναν ψωμί από το φουρνάρικο του και το έδιναν στους υπόλοιπους, και κάποια άτομα που μισούσαν το κόμμα του, τον είχαν καταδώσει (βλ. ερ. 49/3Χ του Δ.Φ.). Ισχυρίστηκε επίσης, ότι έλαβε κλήση στις 24/03/2018 για να εμφανιστεί ενώπιον της αστυνομίας, αλλά δεν πήγε, ενώ έπειτα ο ίδιος τότε είχε μετοικήσει σε άλλη περιοχή, αλλά ούτε εκεί ήταν ασφαλής όπως είπε, έτσι κατέληξε σε μια άλλα περιοχή, ωστόσο μετέπειτα, κάποιοι μασκοφόροι τον επισκέφθηκαν στο σπίτι του εκεί, επικαλούμενος ότι τους είχε στείλει ο (τότε) πρόεδρος της χώρας για να τον απειλήσουν (βλ. ερ. 48/1Χ-3Χ του Δ.Φ.). Αναφερόμενος στο περιστατικό της επίσκεψης των μασκοφόρων στο σπίτι του, ο Αιτητής είπε ότι αυτό έγινε το βράδυ περί τις 20-21/10/2020 και ότι ήταν 7-8 άτομα που ήταν οπλισμένοι και μέσα σε ένα όχημα, που έκαναν κύκλους γύρω από το σπίτι του και όταν ο ίδιος τους αντιλήφθηκε, τότε διέφυγε και κατέληξε στο γειτονικό σπίτι μιας γυναίκας, όπου και παρέμεινε κρυμμένος, όπως είπε (βλ. ερ. 47/2Χ-3Χ του Δ.Φ.), ενώ όταν πήγαν και έψαξαν εκεί, δεν τον βρήκαν αφού δεν μπήκαν στο δωμάτιο της εν λόγω γυναίκας, όπου κρυβόταν ο ίδιος, έτσι μετέπειτα που έφυγαν, ο Αιτητής έφυγε επίσης από εκεί και διέμενε σε έναν φίλο του για έναν περίπου μήνα και κάτι εβδομάδες, μέχρι που έφυγε από τη χώρα του (βλ. ερ. 46/1Χ-3Χ του Δ.Φ.). Ως επίσης ανέφερε ο Αιτητής, κατόπιν του περιστατικού με τους μασκοφόρους είχε φύγει από το εν λόγω μέρος, ενώ ούτε και τον έψαξε κάποιος μετά που έφυγε από το σπίτι του, επικαλούμενος πως είχε μετακομίσει και η οικογένεια του σε άλλο μέρος μετά από το εν λόγω περιστατικό (βλ. ερ. 46/3Χ του Δ.Φ.).

Ακολούθως, ερωτηθείς σχετικά με το πως κατάφερε να παραλάβει το διαβατήριο του χωρίς να τον αναγνωρίσουν όπως επικαλέστηκε, ενώ υπήρχαν τα στοιχεία του στο εν λόγω διαβατήριο, ο Αιτητής ισχυρίστηκε ότι τον βοήθησε ένας επιχειρηματίας και πλήρωσε περισσότερα χρήματα ώστε να επισπευσθεί η έκδοση του διαβατηρίου του. Ως προς το κατά πόσο υπάρχει κάποιος συγκεκριμένος λόγος που τον κάνει να πιστεύει πως θα κινδυνεύει ακόμη εάν επιστρέψει στη χώρα του, ο Αιτητής επικαλέστηκε πως τα άτομα που ευθύνονται για την κράτηση πολιτών βρίσκονται ακόμα στη χώρα του και πως εκείνοι έχουν και την εξουσία στη Γουινέα. Ως προς το περιεχόμενο των συναντήσεων στο κόμμα UFDG στις οποίες συμμετείχε και ο ίδιος, ο Αιτητής ανέφερε ότι συζητούσαν για το πως θα αναπτυχθεί το κόμμα και να γίνει μεγαλύτερο, επεκτείνοντας το σε όλη τη χώρα και στο εξωτερικό, καθώς και για την ευαισθητοποίηση του κόσμου. Ισχυρίστηκε δε, ότι ο ίδιος είχε συμμετάσχει μαζί με αρκετό κόσμο σε μια διαμαρτυρία που έγινε πριν από τις εκλογές του 2020, την οποία είχε οργανώσει το κόμμα UFDG σε συνεργασία με το κίνημα FNDC. [βλ. ερ. 45/1Χ,2Χ του Δ.Φ.]

Καταλήγοντας, ερωτηθείς κατά πόσο θα μπορούσε να ζήσει σε κάποια άλλη πόλη στη Γουινέα, όπου θα ήταν ασφαλής, ο Αιτητής είπε πως δεν έχει ζήσει οποτεδήποτε σε κάποια άλλη περιοχή της χώρας του και δεν γνωρίζει άλλα μέρη, ενώ στην Koubia όπου έχει συγγενείς και θα μπορούσε να ζήσει εκεί, εντούτοις κάτι τέτοιο θα ήταν δύσκολο για τον ίδιο (ως επικαλέστηκε) καθότι τον αναζητούν στη χώρα του και δεν θα ήταν ασφαλής εκεί, εφόσον τα ίδια άτομα βρίσκονται στην κυβέρνηση της χώρας (βλ. ερ. 44/2Χ του Δ.Φ.).

Κατά την αξιολόγηση της αίτησης διεθνούς προστασίας του Αιτητή, ο λειτουργός διαμόρφωσε τρεις (3) ουσιώδεις ισχυρισμούς, ως εξής (βλ. ερ. 144 του Δ.Φ.):

(1) Ταυτότητα, προφίλ και χώρα καταγωγής του Αιτητή.

(2) Ο Αιτητής επικαλέστηκε πως ήταν μέλος του αντιπολιτευόμενου κόμματος UFDG από το 2010 μέχρι το 2020.

(3) Ο Αιτητής ισχυρίστηκε πως τον καταζητούσε η κυβέρνηση της χώρας από το 2018 μέχρι το 2020, εξαιτίας της πολιτικής του ανάμειξης στην αντιπολίτευση.

Ως προς τον πρώτο ουσιώδη ισχυρισμό του Αιτητή, ο λειτουργός αξιολόγησε αυτόν ως εσωτερικά και εξωτερικά αξιόπιστο, και συνεπώς κρίθηκε αποδεκτός. Συγκεκριμένα, οι δηλώσεις του Αιτητή αναφορικά με το προφίλ και τον τόπο καταγωγής και συνήθους διαμονής του, είχαν συνοχή και συνέπεια, και ήταν επαρκείς και λεπτομερείς, ως επίσης, ορισμένες επιβεβαιώθηκαν από εξωτερικές πληγές. Επιπλέον, ο Αιτητής κατέθεσε πρωτότυπο διαβατήριο από τη χώρα καταγωγής του, ως επίσης, προσκόμισε κάρτα ψηφοφόρου της χώρας του, κάρτα μέλους στην εθνική οργάνωση φουρνάρηδων της χώρας του, καθώς και κάρτα μέλους στην εταιρεία SSMR στη Γουινέα. Περαιτέρω, παρατηρήθηκε ότι ο Αιτητής πάσχει από χρόνια Ηπατίτιδα Β και δεν χρήζει θεραπευτικής αγωγής (επί του παρόντος), ως επιβεβαιώθηκε από τα σχετικά ιατρικά έγγραφα από τον ΟΚΥπΥ, που ο ίδιος προσκόμισε στην Υπηρεσία Ασύλου (βλ. ερ. 68-61 του Δ.Φ.). [βλ. ερ. 143-142 του Δ.Φ.]

Ως προς το δεύτερο ουσιώδη ισχυρισμό του Αιτητή, περί της ιδιότητας του στο πολιτικό κόμμα UFDG, ως μέλος στο κόμμα και οργανωτικός γραμματέας για τη συνοικία Ratoma από το 2010, ο λειτουργός αξιολόγησε αυτόν ως εσωτερικά μη αξιόπιστο καθώς οι σχετικές δηλώσεις του Αιτητή κρίθηκε πως στερούνταν λεπτομέρειας και συνοχής, ιδιαίτερα λαμβάνοντας υπόψη το ότι ο Αιτητής επικαλέστηκε πως ήταν επί 10 έτη μέλος στο εν λόγω κόμμα. Ειδικότερα, ως σημείωσε ο λειτουργός, ο Αιτητής δεν επεξήγησε συγκεκριμένα το πως ήρθε σε επαφή για πρώτη φορά με το εν λόγω κόμμα, αφού ανέφερε πως όταν πήγε στο Conakry, το κόμμα είχε ήδη γραφεία εκεί κοντά στην περιοχή του και ο ίδιος ξεκίνησε (τότε) να βοηθά στις συναντήσεις και να είναι μέρος του κόμματος. Επιπλέον, τα όσα ο ίδιος ανέφερε σχετικά με το κίνητρο του ώστε να ενταχθεί στο εν λόγω κόμμα, κρίθηκαν ότι στερούνταν συνοχής και επάρκειας λεπτομερειών, ενώ ο Αιτητής είχε κληθεί επανειλημμένα να αναφέρει τι τον παρακίνησε για να ενταχθεί στο κόμμα, την εμπλοκή που ο ίδιος είχε συγκεκριμένα στο κόμμα, καθώς και την ιδεολογία του κόμματος. Περαιτέρω, παρατηρήθηκε ότι, κληθείς να αναφέρει πως πήρε το ρόλο του γραμματέα, ο Αιτητής αποκρίθηκε με αοριστία και γενικότητα, αναφερόμενος στο ότι εξαιτίας της εργασίας του ως φούρναρης, γνώριζε αρκετά άτομα καθώς και κάποια γνωστά πρόσωπα στην περιοχή του, ενώ όσον αφορά τη διαδικασία για την ανάθεση του εν λόγω ρόλου στον ίδιο, ο Αιτητής δεν αποκρίθηκε με συνοχή, λέγοντας πως ήταν εθελοντική εργασία και έπειτα, αναφέροντας ότι ήταν μέσω ψηφοφορίας. Ούτε για τα καθήκοντα του σχετικά με τον συγκεκριμένο ρόλο του στο κόμμα, κρίθηκε πως απάντησε επαρκώς και παρέχοντας περαιτέρω λεπτομέρειες, κάτι που εύλογα αναμενόταν από τον ίδιο, εφόσον επικαλέστηκε πως είχε το ρόλο αυτό επί 10 έτη στο εν λόγω κόμμα. Ομοίως, ο Αιτητής έδωσε μια γενική και χωρίς λεπτομέρεια αφήγηση σε ότι αφορά τις συναντήσεις που έκαναν στο κόμμα στην περιοχή του, καθώς και για το περιεχόμενό τους, ενώ όσον αφορά τις δραστηριότητες του κόμματος, ο Αιτητής αναφέρθηκε μόνο σε μια διαμαρτυρία που έγινε πριν από τις εκλογές του 2020, κατά την οποία ο ίδιος δεν είχε κάποιο ιδιαίτερο ρόλο. Καταλήγοντας ως προς την εσωτερική αξιοπιστία του Αιτητή, ο λειτουργός σημείωσε πως λαμβάνοντας υπόψη ότι ο Αιτητής ισχυρίστηκε ότι ήταν ενεργό μέλος του κόμματος του και κατείχε το ρόλο του γραμματέα στη γειτονιά του επί 10 έτη, τότε εύλογα αναμενόταν από τον ίδιο να ήταν σε θέση να παρέχει πιο συγκεκριμένες και λεπτομερείς απαντήσεις στα όσα σχετικά ερωτήθηκε, που να παρουσιάζουν μια πραγματική βιωματική εμπειρία. Ως προς την εξωτερική αξιοπιστία του ανωτέρω ισχυρισμού, ο λειτουργός σημείωσε ότι πληροφορίες σε εξωτερικές πηγές επιβεβαιώνουν την ύπαρξη και δομή/διάρθρωση του κόμματος UFDG και του κινήματος FNDC στη Γουινέα, ωστόσο, όσον αφορά το πιστοποιητικό μέλους στο πολιτικό κόμμα UFDG ημερ. 10/10/2020, αντίγραφο του οποίου προσκόμισε ο Αιτητής, παρατηρήθηκαν ορισμένες αποκλίσεις (ανορθογραφία στο όνομα του κόμματος, καθώς και στις ονομαστικές αναφορές στην περιοχή όπου κατ’ ισχυρισμό ήταν μέλος ο Αιτητής) που προσδίδουν στην έλλειψη αυθεντικότητας του εν λόγω εγγράφου και άρα στην υποτίμηση της αποδεικτικής του αξίας. Ως εκ τούτου, ο λειτουργός κατέληξε στο συμπέρασμα πως δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός ο υπό αναφορά ισχυρισμός του Αιτητή, λόγω έλλειψης εσωτερικής και εξωτερικής αξιοπιστίας, έτσι αυτός έτυχε απόρριψης. [βλ. ερ. 141-138 του Δ.Φ.]

Ως προς τον τρίτο ουσιώδη ισχυρισμό του Αιτητή, περί ότι ο Αιτητής καταζητείτο από την κυβέρνηση της χώρας του από το 2018 μέχρι το 2020, όπου δέχθηκε απειλές λόγω της πολιτικής του ανάμειξης στην αντιπολίτευση, ο λειτουργός προχώρησε αρχικά στην αξιολόγηση της εσωτερικής αξιοπιστίας του Αιτητή, ειδικότερα σε σχέση με τα λεγόμενα του για τις (κατ’ ισχυρισμό) απειλές που λάμβανε στη χώρα του (ενόψει και του ότι ο δεύτερος ουσιώδης ισχυρισμός του Αιτητή, που συνδέεται με τον πιο πάνω ισχυρισμό του, δεν έγινε αποδεκτός), καταλήγοντας και πάλι ότι η εν λόγω αφήγηση του Αιτητή στερείται συνοχής και επάρκειας λεπτομερειών. Ειδικότερα, ως σημείωσε ο λειτουργός, η σχετική αφήγηση που έδωσε ο Αιτητής όσον αφορά την κλήση που επικαλέστηκε πως έλαβε, δεν  είχε επαρκή λεπτομέρεια, ούτε υποστήριξε πως ο ίδιος γνώριζε επακριβώς ότι η εν λόγω κλήση αφορούσε την φερόμενη συμμετοχή του στο κόμμα και τη βοήθεια που φέρεται να παρείχε στους διαδηλωτές. Ούτε ο Αιτητής αναφέρθηκε συγκεκριμένα και με λεπτομέρεια (ως ευλόγως αναμενόταν από τον ίδιο) στο πως ήταν η καθημερινότητα του ενόσω συνέχισε να διαμένει στη χώρα του για ακόμα δύο έτη μετά την εν λόγω κλήση που (κατ’ ισχυρισμό) έλαβε, παρά και το ότι όπως ο ίδιος είπε, είχε μετοικήσει σε άλλη περιοχή εξαιτίας της κλήσης που έλαβε, καθώς και δήλωσε πως δεν συνέβη οτιδήποτε κατά την εν λόγω περίοδο, ενώ φέρεται να συνέχιζε να ήταν μέλος του κόμματος UFDG. Περαιτέρω, κρίθηκε πως ο Αιτητής δεν παρουσίασε τις συνθήκες του περιστατικού της (κατ’ ισχυρισμό) επίθεσης στο σπίτι του από μασκοφόρους με συνοχή και επάρκεια λεπτομερειών, αφού δεν προσδιόρισε ποιοι ακριβώς και πότε είχαν ειδοποιήσει τη σύζυγο του για το ότι οι μασκοφόροι είχαν περικυκλώσει το σπίτι τους, ενώ συνάμα, δεν αναφέρθηκε με λεπτομέρεια στη δράση τους μετά που έφτασαν εκεί, ούτε και διευκρίνισε γιατί δεν τον έψαξαν άμεσα και απευθείας προτού προλάβουν να γίνουν αντιληπτοί από τρίτους, αλλά ούτε και επεξήγησε το πως ο ίδιος κατάφερε να διαφύγει από το σπίτι του και να πάει στο σπίτι της γειτόνισσάς του (ως ισχυρίστηκε). Ως προς την εξωτερική αξιοπιστία του εν λόγω ισχυρισμού, ο λειτουργός παρέθεσε πληροφορίες από εξωτερικές πηγές σχετικά με τη μεταχείριση μελών της αντιπολίτευσης στη Γουινέα (που κάνουν αναφορά σε πολιτικούς φυλακισμένους και κρατούμενους της αντιπολίτευσης, που συνελήφθησαν αυθαίρετα κατόπιν ερευνών από σπίτι σε σπίτι, κατά τη νύχτα και σε τόπους που θεωρούνταν ως περιοχές της αντιπολίτευσης). Όσον αφορά το αντίγραφο εντάλματος κλήσης για εμφάνιση του Αιτητή (ημερ. 24/03/2018) από την αστυνομία στη χώρα του, ο λειτουργός παρέπεμψε σε εξωτερικές πληροφορίες που επιβεβαιώνουν την ύπαρξη της ειδικής ζώνης της χωροφυλακής στο Conakry, καθώς και σε παλαιότερες πληροφορίες (του 2015) από εξωτερική πηγή, που επιβεβαίωναν την έκδοση ενταλμάτων κλήτευσης από την Εθνική Χωροφυλακή της Γουινέας για ποινικά ζητήματα. Σημείωσε δε, ότι το εν λόγω έγγραφο κλήσης που προσκόμισε ο Αιτητής φέρει το όνομα και τη διεύθυνση της εν λόγω υπηρεσίας, καθώς και λογότυπο, την ημερομηνία έκδοσης, την τοποθεσία, και το όνομα και ιδιότητα του ατόμου που υπογράφει, ωστόσο, ως παρατήρησε ο λειτουργός, το εν λόγω έγγραφο φέρει και κάποιες ανακρίβειες ως προς την αυθεντικότητα του, όπως η διαφορά στο γραφικό χαρακτήρα και το μελάνι που χρησιμοποιήθηκε σε συγκεκριμένο σημείο, η ημερομηνία που φαίνεται να έχει τροποποιηθεί ως προς την ημέρα, καθώς και στο ότι το λογότυπο που φέρει το έγγραφο δεν είναι πανομοιότυπο με αυτό που παρουσιάζεται στον (επίσημο) ιστότοπο της εν λόγω υπηρεσίας. Καταλήγοντας, ο λειτουργός κατέγραψε ότι, λαμβανομένης υπόψη της αξιολόγησης της εσωτερικής αξιοπιστίας του Αιτητή και το συμπέρασμα ότι οι περιστάσεις της έκδοσης του εντάλματος κλήσης δεν έχουν αποδειχθεί, λαμβάνοντας επιπλέον υπόψη τους δείκτες που προσδίδουν στην έλλειψη αυθεντικότητας σχετικά με το εν λόγω έγγραφο, το έγγραφο αυτό φέρει περιορισμένη αποδεικτική αξία ως προς την εξωτερική αξιοπιστία του Αιτητή, ούτως ώστε να μπορεί να ανατρέψει την απουσία της εσωτερικής αξιοπιστίας στους εν λόγω ισχυρισμούς του. Ως εκ τούτου, ο λειτουργός κατέληξε στο συμπέρασμα πως δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός ο υπό αναφορά ισχυρισμός του Αιτητή και έτσι αυτός έτυχε απόρριψης. [βλ. ερ. 137-133 του Δ.Φ.]

Εν συνεχεία, ο λειτουργός προχώρησε στην αξιολόγηση του (μελλοντικού) κινδύνου σε περίπτωση επιστροφής του Αιτητή στη χώρα καταγωγής του και ειδικότερα, εξετάζοντας το προφίλ και τις προσωπικές του περιστάσεις (ως έγιναν αποδεκτά), σημειώνοντας ότι αυτός είναι ενήλικας άνδρας, πολίτης της Γουινέας, που έζησε τα περισσότερα χρόνια στο Conakry, που αποτελεί και το τελευταίο μέρος διαμονής του στη χώρα του πριν την εγκαταλείψει, εθνότητας Peul/Fulani, που έχει διαγνωστεί με χρόνια/αδρανή Ηπατίτιδα Β και δεν αντιμετώπιζε οιαδήποτε συμπτώματα από την εν λόγω κατάσταση, ο οποίος ολοκλήρωσε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση και εργάζονταν ως φούρναρης και επιχειρηματίας στη Γουινέα, ενώ είναι παντρεμένος με 4 παιδιά, προέβη σε ανάλυση της κατάστασης ασφαλείας γενικότερα στη Γουινέα, διαπιστώνοντας ότι εφόσον δεν έχει στοιχειοθετηθεί πως ο Αιτητής ήταν ενεργά εμπλεκόμενος στην αντιπολίτευση στη χώρα καταγωγής του και πως είχε στοχοποιηθεί ως αποτέλεσμα των πολιτικών του δραστηριοτήτων, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι ανήκει σε κάποια ομάδα που διατρέχει ιδιαίτερο κίνδυνο στη Γουινέα. [βλ. ερ. 133-132 του Δ.Φ.]

Ακολούθως, συγκεκριμένα όσον αφορά την περιοχή καταγωγής και τελευταίας διαμονής του Αιτητή στη Γουινέα, ήτοι το Conakry, λαμβάνοντας υπόψη τα αριθμητικά δεδομένα που καταγράφηκαν από εξωτερική πηγή στην εν λόγω περιοχή (πληροφορίες τις οποίες ο λειτουργός παραθέτει), ο λειτουργός κατέληξε στο συμπέρασμα πως με βάση τα προσωπικά στοιχεία και περιστάσεις του Αιτητή που έγιναν αποδεκτά, δεν υφίσταται εύλογος βαθμός πιθανότητας ότι ο Αιτητής, εάν επιστρέψει στο Conakry της Γουινέας, μπορεί να αντιμετωπίσει δίωξη ή πραγματικό κίνδυνο σοβαρής βλάβης (βλ. ερ. 131 του Δ.Φ.).

Ως προς την κατάσταση της υγείας του Αιτητή, ο λειτουργός παρέπεμψε σε σχετική νομολογία του ΕΔΔΑ (υπόθεση αρ. 41738/10, ημερ.13/12/2016), σύμφωνα με την οποία, για την εκτίμηση του κινδύνου κατά την επιστροφή στη χώρα καταγωγής, τα βασικά στοιχεία που θα πρέπει σε τέτοιες περιπτώσεις να λαμβάνονται υπόψη, είναι η σοβαρότητα και το στάδιο της ασθένειας, η διαθεσιμότητα και η προσβασιμότητα σε επαρκή θεραπεία στη χώρα καταγωγής, καθώς και η διαθεσιμότητα υποστηρικτικού δικτύου από την οικογένεια/συγγενείς του αιτητή στη χώρα καταγωγής. Αναφορικά με την περίπτωση του Αιτητή, ο λειτουργός σημείωσε πως αυτός έχει διαγνωσθεί με χρόνια/αδρανή Ηπατίτιδα Β, χωρίς την ανάγκη στο παρόν στάδιο για θεραπεία και ως επίσης παρατηρήθηκε, ο Αιτητής δεν λάμβανε οποιαδήποτε θεραπεία ή φαρμακευτική αγωγή, ούτε παρουσίαζε οιαδήποτε συμπτώματα, ως εκ τούτου, διαπιστώθηκε πως δεν υποφέρει από κάποια ιατρική κατάσταση που απαιτεί θεραπεία. Ωστόσο, ο λειτουργός παρέθεσε ιατρικές πληροφορίες από τη χώρα καταγωγής του Αιτητή (από την πλατφόρμα MedCOI της EUAA) αναφορικά με τη διαθεσιμότητα των ανάλογων/αναγκαίων εξετάσεων που θα χρειάζεται ο Αιτητής στη χώρα του, διαπιστώνοντας ότι υπήρχαν τέτοιες εξετάσεις, με κόστος του ασθενή ή δωρεάν, καθώς και ότι υφίσταντο εγκαταστάσεις για τέτοιες εξετάσεις στο Conakry (ήτοι στην περιοχή καταγωγής του Αιτητή). Περαιτέρω πληροφορίες, που παρέθεσε ο λειτουργός, επιβεβαιώνουν ότι η Γουινέα έχει εθνικό πρόγραμμα για την Ηπατίτιδα και μπορεί να γίνει αίτηση για θεραπεία με την υποβολή του ιατρικού φακέλου, συμπεριλαμβανομένης της ιατρικής αναφοράς, των εργαστηριακών εξετάσεων και υπερηχογραφήματος, ενώ υπήρχε διαθέσιμη και δωρεάν φαρμακευτική αγωγή. Ο λειτουργός παρέθεσε και επιπλέον ιατρικές πληροφορίες από τη χώρα καταγωγής του Αιτητή (από την πλατφόρμα MedCOI της EUAA), που επιβεβαίωναν τη διαθεσιμότητα θεραπείας και διαφόρων εργαστηριακών εξετάσεων για την Ηπατίτιδα Β. Ως εκ των ανωτέρω, ο λειτουργός κατέληξε πως το κριτήριο της διαθεσιμότητας ιατρικής φροντίδας για τον Αιτητή στη χώρα καταγωγής του, υφίστατο στην παρούσα περίπτωση, ενώ λαμβάνοντας υπόψη ότι ο Αιτητής έχει υποστηρικτικό οικογενειακό δίκτυο στη χώρα καταγωγής του, καθώς και ότι οι απαιτούμενες θεραπείες ήταν διαθέσιμες στον τόπο καταγωγής του (ήτοι στο Conakry) στη Γουινέα, ως επίσης, ότι ο ίδιος δεν ανέφερε οιαδήποτε οικονομικά ζητήματα, θεωρήθηκε πως το κριτήριο της προσβασιμότητας στις διαθέσιμες υπηρεσίες ιατρικής φροντίδας, επίσης υφίστατο στην περίπτωση του Αιτητή. [βλ. ερ. 131-130 του Δ.Φ.]

Λαμβάνοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω, που αφορούν τις προσωπικές περιστάσεις και το προφίλ του Αιτητή, ο λειτουργός κατέληξε στο συμπέρασμα πως δεν υπάρχουν τέτοια στοιχεία που να επιτείνουν τον κίνδυνο, ώστε να υποστηρίζεται ότι υπάρχει εύλογη πιθανότητα ο Αιτητής με την επιστροφή του στο Conakry της Γουινέας να αντιμετωπίσει μεταχείριση που θα μπορούσε να ισοδυναμεί με δίωξη ή σοβαρή βλάβη (βλ. ερ. 130 του Δ.Φ.).

Προχωρώντας στη νομική ανάλυση, λαμβάνοντας υπόψη τους προβαλλόμενους ισχυρισμούς του Αιτητή που έγιναν αποδεκτοί, ήτοι το προσωπικό του προφίλ και περιστάσεις, καθώς και τη σχετική αξιολόγηση του κινδύνου για την περίπτωσή του, διαπιστώθηκε ότι στο πρόσωπό του δεν συντρέχουν τέτοια υποκειμενικά και αντικειμενικά στοιχεία, τα οποία θα μπορούσαν να στοιχειοθετήσουν βάσιμο και δικαιολογημένο φόβο δίωξης για κάποιον από τους λόγους που αναφέρονται στο εδάφιο (1) του άρθρου 3 των περί Προσφύγων Νόμων του 2000 έως 2025 καθώς και στο άρθρο 1Α(2) της Σύμβασης της Γενεύης του 1951 για το Καθεστώς των Προσφύγων, σε περίπτωση επιστροφής στη χώρα καταγωγής του. Ως εκ τούτου, ο λειτουργός έκρινε ότι ο Αιτητής δεν πληροί τις προϋποθέσεις ώστε να του παραχωρηθεί το καθεστώς του πρόσφυγα. [βλ. ερ. 130-129 του Δ.Φ.]

Ακολούθως, ο λειτουργός προέβη σε εξέταση του κατά πόσο ο Αιτητής δικαιούται παραχώρηση καθεστώτος συμπληρωματικής προστασίας δυνάμει του άρθρου 19(1) των περί Προσφύγων Νόμων του 2000 έως 2025, καταλήγοντας πως στην περίπτωσή του, δεν αποδείχθηκε ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 19 (2) (α), (β) και (γ) του ιδίου Νόμου. Συγκεκριμένα, ο λειτουργός έκρινε ότι σε περίπτωση επιστροφής του Αιτητή στη Γουινέα, δεν υπάρχουν ουσιώδεις λόγοι από τους οποίους να προκύπτει ότι θα αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο να υποστεί θανατική ποινή ή εκτέλεση (σύμφωνα με το άρθρο 19(2)(α) των περί Προσφύγων Νόμων του 2000 έως 2025), ούτε βασανιστήρια ή απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση ή τιμωρία (σύμφωνα με το άρθρο 19(2)(β) των περί Προσφύγων Νόμων του 2000 έως 2025), αλλά ούτε και υπάρχει πραγματικός κίνδυνος να υποστεί σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής ακεραιότητας του (ως άμαχος), λόγω αδιάκριτης βίας σε καταστάσεις διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης (σύμφωνα με το άρθρο 19(2)(γ) των περί Προσφύγων Νόμων του 2000 έως 2025), καθώς η κατάσταση στην περιοχή καταγωγής του στη Γουινέα, όπου και αναμένεται να επιστρέψει ο Αιτητής, δεν χαρακτηρίζεται από συνθήκες διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης. Ως εκ τούτου, ο λειτουργός έκρινε ότι ο Αιτητής δεν πληροί τις προϋποθέσεις για υπαγωγή στο καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας. [βλ. ερ. 129 του Δ.Φ.]

Ως εκ των ανωτέρω, το αίτημα του Αιτητή για διεθνή προστασία απορρίφθηκε.

Στο σημείο αυτό κρίνω σκόπιμο να αναφέρω ότι σύμφωνα με το άρθρο 18(5) των περί Προσφύγων Νόμων του 2000 έως 2025, εναπόκειται στον εκάστοτε αιτητή να τεκμηριώσει την αίτηση του για διεθνή προστασία. Στην υπό κρίση περίπτωση δε, για τους λόγους που αναλύθηκαν ανωτέρω, ο Αιτητής δεν κατάφερε να τεκμηριώσει κάποια παρελθούσα πράξη δίωξης σε βάρος του, ούτε κατά τη διάρκεια της προφορικής του συνέντευξης, αλλά ούτε κατά την ενώπιον μου διαδικασία.

Όταν δε, αιτητής κρίνεται αναξιόπιστος, δεν υπάρχουν περιθώρια περαιτέρω διερεύνησης (βλ. υπόθ. αρ. 1964/06, ημερ. 11.3.08, Obaidul Haque v. Δημοκρατίας).

Εν πάση περιπτώσει, κρίνω ότι με τη σχετική Έκθεση-Εισήγηση αξιολογήθηκε έκαστος ισχυρισμός του Αιτητή και για τους λόγους που εκτενώς καταγράφηκαν στην εν λόγω εισήγηση, εύλογα η Υπηρεσία Ασύλου κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η αξιοπιστία του δεν κρίνεται ως ικανοποιητική και ως εκ τούτου ορθά δεν του παραχωρήθηκε το ευεργέτημα της αμφιβολίας, όπως αυτό καθορίζεται στην παράγραφο 204 του Εγχειριδίου για τις διαδικασίες και τα κριτήρια καθορισμού του καθεστώτος των προσφύγων, της Ύπατης Αρμοστείας των Η.Ε. για τους Πρόσφυγες.

Ειδικότερα, σύμφωνα με την παράγραφο 204 του εν λόγω Εγχειριδίου: «Το ευεργέτημα της αμφιβολίας πρέπει να δίνεται μόνο όταν έχουν προσκομισθεί και εξετασθεί όλα τα διαθέσιμα αποδεικτικά στοιχεία και όταν ο εξεταστής είναι γενικά ικανοποιημένος από την αξιοπιστία του αιτούντος. Οι ισχυρισμοί του αιτούντος πρέπει να παρουσιάζουν συνοχή και αληθοφάνεια και να μην έρχονται σε αντίφαση με γεγονότα που είναι γενικά γνωστά σε όλους.».

Επομένως, ορθά δεν παραχωρήθηκε στον Αιτητή το ευεργέτημα της αμφιβολίας και επίσης, ορθά ο Προϊστάμενος της Υπηρεσίας Ασύλου αποφάσισε την απόρριψη της αίτησης του για διεθνή προστασία.

Συναφώς, με βάση και την αξιολόγηση της αξιοπιστίας του Αιτητή, το παρόν Δικαστήριο καταλήγει στα ίδια συμπεράσματα αναφορικά με τον διαχωρισμό καθώς και την (παραπάνω) κατάληξη επί των ουσιωδών ισχυρισμών του Αιτητή. Συνεπώς, μόνο ο πρώτος ουσιώδης ισχυρισμός του Αιτητή (ήτοι περί του προσωπικού του προφίλ και της χώρας καταγωγής του) γίνεται αποδεκτός (εφόσον δεν προκύπτουν οποιοιδήποτε λόγοι ή στοιχεία περί του αντιθέτου), ενώ οι υπόλοιποι (δύο) ουσιώδεις ισχυρισμοί του Αιτητή (που εξάλλου είναι αλληλένδετοι μεταξύ τους, καθώς επίσης συνδέονται και με το βασικό αίτημά του) κρίνονται ως απορριπτέοι στο σύνολό τους, εξαιτίας της μη στοιχειοθέτησης της αξιοπιστίας των όσων ο ίδιος ανέφερε σχετικά με τους εν λόγω ισχυρισμούς του.

Ειδικότερα, το παρόν Δικαστήριο διαπιστώνει ότι οι εν λόγω ισχυρισμοί του Αιτητή στερούνται βιωματικής λεπτομέρειας και ευλογοφάνειας, καθώς επίσης, εντοπίζονται αντιφάσεις και ασυνέπειες στα λεγόμενά του.

Πιο συγκεκριμένα, όσον αφορά την (κατ’ ισχυρισμό) εμπλοκή του Αιτητή στο πολιτικό κόμμα UFDG στη Γουινέα, παρατηρείται καταρχάς ότι ο εν λόγω ισχυρισμός του περί ότι είχε ενεργό ρόλο ως μέλος στο κόμμα αυτό για 10 έτη, δεν υποστηρίχτηκε επαρκώς και με αναφορές σε συγκεκριμένες ενέργειες/δραστηριότητες του, παρά μόνο ο ίδιος αναφέρθηκε γενικά στο ότι (κατά την ισχυριζόμενη 10ετη του εμπλοκή στο εν λόγω κόμμα) παρότρυνε τους νέους και προσέλκυε άτομα για το κόμμα του (βλ. ερ. 53/6Χ, 52/1Χ και 51/2Χ του Δ.Φ.), καθώς και (αόριστα) ότι ο ίδιος (απλά) συμμετείχε μαζί με αρκετό κόσμο σε μια διαμαρτυρία που έγινε πριν από τις εκλογές του 2020 στη χώρα του, την οποία είχε οργανώσει το κόμμα UFDG σε συνεργασία με το κίνημα FNDC (βλ. ερ. 45/2Χ του Δ.Φ.), κάτι που εξάλλου έρχεται σε αντίφαση με την αρχική δήλωση του Αιτητή, ότι μετά από το 2017 δεν έκανε κάτι συγκεκριμένο εξαιτίας των (κατ’ ισχυρισμό) απειλών που λάμβανε (βλ. ερ. 55 του Δ.Φ.). Αναφορικά δε, με το ρόλο του ως οργανωτικός γραμματέας σε εσωτερικές συναντήσεις του κόμματος συγκεκριμένα (βλ. ερ. 50/3Χ και 45/2Χ του Δ.Φ.), προκύπτουν αντιφάσεις και έλλειψη συνοχής στις δηλώσεις του, ως προς τον τρόπο/διαδικασία που ο ίδιος ανέφερε/περιέγραψε πως του δόθηκε η εν λόγω θέση (βλ. ερ. 52/2Χ-4Χ, 51/1Χ και 45/3Χ του Δ.Φ.), ήτοι εάν του προτάθηκε αυτή ή ο ίδιος το επέλεξε εθελοντικά, ή κατά πόσο είχε κληθεί να την αναλάβει, ή εάν είχε εκλεγεί ή επιλεγεί σε αυτή τη θέση από το κόμμα. Όσον αφορά δε, τα όσα ο ίδιος ισχυρίστηκε περί ότι τον κατηγόρησαν για υποστήριξη των διαδηλωτών σε μια εκδήλωση διαμαρτυρίας που έγινε στην περιοχή του, παρατηρείται ότι με ασυνέπεια/ασάφεια, ο Αιτητής κατά την ελεύθερη του αφήγηση ανέφερε πως μετά τα εν λόγω γεγονότα, ο ίδιος έλαβε ένταλμα κλήτευσης του μετά τις εκλογές του 2020 (βλ. ερ. 53/2Χ του Δ.Φ.), ενώ έπειτα ανέφερε πως έλαβε το εν λόγω ένταλμα (για το οποίο προσκόμισε και αντίγραφο) στις 24/03/2018 (βλ. ερ. 48/2Χ του Δ.Φ.) και επίσης, επιβεβαίωσε ότι η εν λόγω διαδήλωση για την οποία κατηγορήθηκε έγινε το 2018 (βλ. ερ. 44/1Χ του Δ.Φ.). Αναφορικά δε, με τα έγγραφα (αντίγραφα) που προσκόμισε ο Αιτητής ενώπιον της Υπηρεσίας Ασύλου, καταρχάς, πέραν του εντάλματος κλήσης ημερ.24/03/2018 (βλ. ερ. 39 του Δ.Φ.) και του πιστοποιητικού μέλους στο πολιτικό κόμμα UFDG ημερ.10/10/2020 (βλ. ερ. 38 του Δ.Φ.), όπου επιβεβαιώνονται οι συγκεκριμένες αποκλίσεις στα δύο εν λόγω έγγραφα που εντοπίστηκαν από τον λειτουργό κατά την πρωτοβάθμια εξέτασή τους (ως αναφέρθηκαν ήδη πιο πάνω), τα υπόλοιπα έγγραφα δεν μπορούν να θεωρηθούν ότι αφορούν ή/και προσδίδουν οτιδήποτε σχετικά με το βασικό του αίτημα, αφού αφορούν γενικότερα την ιδιότητα/ενασχόληση του Αιτητή (ως φούρναρης και επιχειρηματίας) καθώς και το ότι κατείχε το δικαίωμα ψήφου στις εκλογές στη χώρα του. Συγκεκριμένα δε, σχετικά με το αντίγραφο πιστοποιητικού μέλους στο πολιτικό κόμμα UFDG ημερ.10/10/2020 που προσκόμισε ο Αιτητής (βλ. ερ. 38 του Δ.Φ.), παρατηρείται ότι ενώ στο εν λόγω έγγραφο αναφέρεται πως αυτός κατείχε τη θέση του οργανωτικού γραμματέα του UFDG στην περιοχή Ratoma μέχρι και την ημερομηνία έκδοσης του εν λόγω εγγράφου (ήτοι 10/10/2020), εντούτοις, ο ίδιος δήλωσε αρχικά κατά τη συνέντευξη του πως μετά από το 2017 δεν ασχολήθηκε με οτιδήποτε συγκεκριμένο (βλ. ερ. 55 του Δ.Φ.) και εξάλλου, ως επίσης ο ίδιος αρχικά δήλωσε, είχε φύγει από την Ratoma και είχε μετοικήσει σε άλλη περιοχή του Conakry, όπου και παρέμεινε μέχρι να φύγει από τη χώρα του (βλ. ερ. 56/1Χ του Δ.Φ.). Πιο συγκεκριμένα, σύμφωνα με δηλώσεις του Αιτητή, μετά από την Ratoma διέμενε στο Nongo (βλ. ερ. 53/2Χ του Δ.Φ.) και πιο μετά (το 2018) άλλαξε δύο φορές περιοχή διαμονής στο Conakry, πριν από το κατ’ ισχυρισμό περιστατικό που έγινε τον Οκτώβριο του 2020 (βλ. ερ. 48/3Χ του Δ.Φ.). και προτού (κατόπιν τούτου) φύγει από τη χώρα του. Σχετικά δε, με το εν λόγω ένταλμα κλήσης εναντίον του Αιτητή, πέραν των αντιφάσεων που καταγράφηκαν πιο πάνω στα λεγόμενά του σχετικά με τα (κατ’ ισχυρισμό) γεγονότα που οδήγησαν σε τούτο, διακρίνεται επιπλέον ότι, στο εν λόγω έγγραφο αναγράφεται κατά πολύ γενικό τρόπο πως ο λόγος κλήσης του αφορά σε ‘πολιτική υπόθεση που εμπλέκεται ο ίδιος’, καθώς επίσης, χωρίς συνέπεια, υπάρχει πρόσθετη αναφορά στο επάγγελμα του Αιτητή (ήτοι, πέραν του έμπορα) στην ιδιότητα του ως μέλος του UFDG (κάτι που εξάλλου φαίνεται να αποτελεί προσθήκη στο εν λόγω έγγραφο που δεν συνάδει με τα υπόλοιπα χειρόγραφα δεδομένα σε αυτό). Σε κάθε περίπτωση, διακρίνεται πως ως ο ίδιος Αιτητής δήλωσε ότι δεν είχε συμβεί κάτι συγκεκριμένο κατόπιν που ο ίδιος έλαβε την εν λόγω κλήση, αφού εξάλλου, είχε μετοικήσει σε άλλη περιοχή στο Conakry (βλ. ερ. 48/3Χ του Δ.Φ.).

Όσον αφορά το κατ’ ισχυρισμό περιστατικό όπου ομάδα μασκοφόρων είχε πάει στο σπίτι του και τον αναζητούσαν περί τον Οκτώβριο του 2020, ο Αιτητής υπέπεσε σε αντιφάσεις περιγράφοντας το εν λόγω περιστατικό, αφού κατά την ελεύθερη του αφήγηση ανέφερε πως τον αναζητούσαν στο σπίτι του και ρώτησαν το όνομά του, αλλά τον έσωσε μια γυναίκα που τον πήγε στο σπίτι της και τον έκρυψε εκεί (βλ. ερ. 53/3Χ του Δ.Φ.), ενώ κατά τις διευκρινιστικές ερωτήσεις που του έγιναν, ο Αιτητής δήλωσε (με ασάφεια) πως διέφυγε μέσα από το σπίτι του και κατέληξε στο γειτονικό σπίτι της εν λόγω γυναίκας, όπου και κρύφτηκε (βλ. ερ. 47/3Χ και 46/2Χ του Δ.Φ.), ως επίσης, σε αντίθεση με την αρχική του δήλωσε, ανέφερε πρώτα ότι ο ίδιος είχε αντιληφθεί τους μασκοφόρους που πήγαν στο σπίτι του όταν ρώτησαν το όνομά του και έτσι διέφυγε από το σπίτι (βλ. ερ. 47/2Χ,3Χ του Δ.Φ.), ενώ έπειτα, ανέφερε πως κάποιος άλλος, που είχε αντιληφθεί τους μασκοφόρους, ενημέρωσε τη σύζυγό του, η οποία ακολούθως ειδοποίησε τον ίδιο (βλ. ερ. 47/3Χ και 46/1Χ του Δ.Φ.). Περαιτέρω ασάφεια και ασυνέπεια διαπιστώνεται επίσης στις δηλώσεις του Αιτητή πως μετά το εν λόγω περιστατικό, είχε φύγει από την εν λόγω περιοχή και πήγε στην πόλη Kouria, εκτός του Conakry (βλ. ερ. 46/3Χ του Δ.Φ.), ωστόσο, αρχικά δεν είχε αναφέρει κάτι τέτοιο, αλλά δήλωσε πως ο τελευταίος τόπος διαμονής του προτού φύγει από τη χώρα του ήταν στο Conakry (βλ. ερ. 56/1Χ του Δ.Φ.). Εξάλλου, ο Αιτητής δεν ανέφερε οτιδήποτε συγκεκριμένο που (ενδεχομένως) να του συνέβη προσωπικά κατόπιν του εν λόγω (κατ’ ισχυρισμό) περιστατικού με τους μασκοφόρους, αλλά ούτε και τον έψαξε κάποιος, μετά που έφυγε από την περιοχή και για περίπου έναν και πλέον μήνα, μέχρι και που εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του (βλ. ερ. 46/3Χ του Δ.Φ.).

Πέραν των πιο πάνω, διαπιστώνεται ότι ο Αιτητής (παρά ότι κατ’ ισχυρισμό τον καταζητούσε η τότε κυβέρνηση της χώρας του εξαιτίας της δραστηριότητας του, λόγω της ισχυριζόμενης εμπλοκής του στο αντιπολιτευόμενο κόμμα UFDG) αναχώρησε νόμιμα από τη χώρα καταγωγής του μετά τα κατ’ ισχυρισμό συμβάντα που επικαλέστηκε (βλ. ερ. 55/3Χ του Δ.Φ.), με το επίσημο διαβατήριο του (βλ. ερ. 5 του Δ.Φ.), το οποίο ως παρατηρείται είχε εκδοθεί (δύο περίπου έτη) μετά το κατ’ ισχυρισμό ένταλμα κλήσης του (αλλά και προτού λάβει χώρα το κατ’ ισχυρισμό περιστατικό όπου τον αναζήτησαν στο σπίτι του, που τον οδήγησε και στην απόφαση να φύγει από τη χώρα του, ως επικαλείται), χωρίς εξάλλου, ο ίδιος να δικαιολογεί με ευλογοφάνεια πως κατάφερε να φύγει από τη χώρα του, αφού αποτελεί (ως ο ίδιος επικαλείται) καταζητούμενο πρόσωπο εκεί και ενώ επιβεβαίωσε πως δεν αντιμετώπισε οποιαδήποτε ζητήματα στο αεροδρόμιο κατά την έξοδο του από τη χώρα (βλ. ερ. 57/2Χ, 54/1Χ κι 45/1Χ του Δ.Φ.). Άρα ουδέν πρόβλημα δεν φαίνεται να αντιμετώπιζε ο Αιτητής με τις (τότε) αρχές της χώρας καταγωγής του.

Περαιτέρω, από επικαιροποιημένη έρευνα στην οποία προέβη το παρόν Δικαστήριο, συγκεκριμένα αναφορικά με τις (νέες/τρέχουσες) πολιτικές εξελίξεις στη χώρα καταγωγής του Αιτητή, προκύπτει πως μετά και από το στρατιωτικό πραξικόπημα του Σεπτεμβρίου του 2021 και κατόπιν που ανέλαβε την (μεταβατική) εξουσία της Γουινέας ο στρατηγός Doumbouya, στις τελευταίες προεδρικές εκλογές του Δεκεμβρίου 2025, το εν λόγω πρόσωπο είχε εκλεγεί (επίσημα) ως πρόεδρος της χώρας[1], ενώ περί τα τέλη Μαΐου 2026, στη Γουινέα διεξήχθησαν τοπικές και κοινοβουλευτικές εκλογές[2]. Αναφορικά δε, με τις εκλογές του Δεκεμβρίου 2025 στη Γουινέα, ο Πρόεδρος της Αφρικανικής Ένωσης (African Union – AU) είχε επαινέσει ‘την ωριμότητα του λαού της Γουινέας, ο οποίος ψήφισε ειρηνικά και ήρεμα, μια στάση που καταδεικνύει ένα γνήσιο αίσθημα ευθύνης της εκλογικής διαδικασίας από τους πολίτες’[3], ενώ σε Προκαταρκτική Δήλωση της Αποστολής Παρατήρησης Εκλογών της Αφρικανικής Ένωσης, καταγράφεται στα συμπεράσματα πως οι εν λόγω εκλογές διεξήχθησαν σε «ειρηνικό, εύτακτο και αξιόπιστο περιβάλλον, σύμφωνα με τα σχετικά διεθνή πρότυπα και το εθνικό νομικό πλαίσιο», σημειώνοντας παράλληλα μια «γνήσια δημοκρατική ωριμότητα στη Δημοκρατία της Γουινέας».[4] Παρά ταύτα, οι δύο ηγέτες των πολιτικών κομμάτων της Γουινέας RPG και UFDG, αναφέρεται πως παρέμειναν στην ‘εξορία’, ενώ φαίνεται επίσης πως «η πολιτική δραστηριότητα στη Γουινέα παρέμεινε αυστηρά ελεγχόμενη υπό την ηγεσία του Doumbouya» και «ομάδες της κοινωνίας των πολιτών κατηγόρησαν τις αρχές ότι απαγορεύουν τις διαδηλώσεις και ότι περιορίζουν την ελευθερία του τύπου και την οργάνωση της αντιπολίτευσης», ως επίσης, αναφέρεται ότι σύμφωνα με δηλώσεις του Επιτρόπου των Η.Ε. για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, κατά τις εκλογές του Δεκεμβρίου 2025 στη Γουινέα, «η προεκλογική εκστρατεία ήταν ‘σοβαρά περιορισμένη, χαρακτηρίστηκε από εκφοβισμό παραγόντων της αντιπολίτευσης, προφανώς πολιτικά υποκινούμενες αναγκαστικές εξαφανίσεις και περιορισμούς στην ελευθερία των μέσων ενημέρωσης’».[5] Επιπλέον, άλλη πηγή αναφέρει πως η κυβέρνηση Doumbouya «έχει αναστείλει πολλά πολιτικά κόμματα, έχει απαγορεύσει τις διαμαρτυρίες και έχει συλλάβει ηγέτες της αντιπολίτευσης και της κοινωνίας των πολιτών», ενώ «οι βίαιες εξαφανίσεις και απαγωγές αντιφρονούντων και των συγγενών τους έχουν γίνει συχνό φαινόμενο».[6] Περαιτέρω, όσον αφορά τις τοπικές και κοινοβουλευτικές εκλογές που διεξήχθησαν περί τα τέλη Μαΐου 2026 στη Γουινέα, αυτές χαρακτηρίστηκαν πως «’σηματοδοτούν’ ένα νέο βήμα προς την επιστροφή της δημοκρατικής διακυβέρνησης μετά το πραξικόπημα του 2021 που έφερε στην εξουσία τον πρόεδρο Mamadi Doumbouya», ενώ σημειώθηκε επίσης ότι «η προεκλογική εκστρατεία εξελίχθηκε ειρηνικά», αλλά επισημάνθηκε ότι η προσέλευση ήταν ‘καθοριστική’ για εν λόγω εκλογές που διεξάχθηκαν, και αυτή «φέρεται να ήταν χαμηλή στην πρωτεύουσα Conakry και στην κεντρική πόλη Labe», ενώ αναφέρεται επιπλέον, ότι «οι περισσότεροι υποψήφιοι προέρχονταν από το προεδρικό στρατόπεδο μετά τη διάλυση των κύριων κομμάτων της αντιπολίτευσης από την κυβέρνηση τον Μάρτιο».[7]

Ωστόσο, στην παρούσα περίπτωση (εκ των όσων αναλύθηκαν ήδη παραπάνω), κανένα στοιχείο περί πολιτικού ακτιβισμού του στη χώρα καταγωγής δεν κατέδειξε ο Αιτητής, ούτε προκύπτει (έστω) τέτοια συνεχιζόμενη δραστηριότητά του.

Περαιτέρω, το παρόν Δικαστήριο συντάσσεται και με την αξιολόγηση κινδύνου στην οποία προέβη ο λειτουργός στη βάση του αποδεκτού ουσιώδους ισχυρισμού (όσον αφορά το προφίλ και τις προσωπικές περιστάσεις του Αιτητή, που έγιναν αποδεκτά), καθώς και με το συμπέρασμα στο οποίο κατέληξε αναφορικά με το ότι ο Αιτητής δεν πληροί τις προϋποθέσεις αναγνώρισης προσφυγικού καθεστώτος καθώς δεν κατάφερε να στοιχειοθετήσει βάσιμο και δικαιολογημένο φόβο δίωξης για κάποιο από τους πέντε λόγους που εξαντλητικά αναφέρονται στο άρθρο 3(1) των περί Προσφύγων Νόμων του 2000 έως 2025 και στο Άρθρο 1Α(2) της Σύμβασης της Γενεύης του 1951 για το Καθεστώς των Προσφύγων.

Επιπρόσθετα, από το σύνολο των στοιχείων του προφίλ του Αιτητή και των προσωπικών του περιστάσεων, δεν προκύπτει περίπτωση υπαγωγής του σε καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας βάσει του άρθρου 19(2) (α) και (β) των περί Προσφύγων Νόμων του 2000 έως 2025, αφού ο κίνδυνος που ενδέχεται να αντιμετωπίσει ο Αιτητής κατά την επιστροφή του στη Γουινέα δεν συνιστά πραγματικό κίνδυνο θανατικής ποινής ή εκτέλεσης (σύμφωνα και με το Άρθρο 15(α) της Ευρωπαϊκής Οδηγίας 2011/95/ΕΕ), ή πραγματικό κίνδυνο βασανιστηρίων, ή απάνθρωπης ή εξευτελιστικής μεταχείρισης ή τιμωρίας για τον Αιτητή (σύμφωνα και με το Άρθρο 15(β) της Ευρωπαϊκής Οδηγίας 2011/95/ΕΕ).

Ειδικότερα, σύμφωνα με τα στοιχεία της παρούσας υπόθεσης, ο Αιτητής πρόκειται για μεσήλικα άνδρα, χωρίς ιδιαίτερες ενδείξεις ευαλωτότητας, με βασική μόρφωση και εργασιακή εμπειρία στη χώρα καταγωγής του, καθώς και με ικανότητα να εργαστεί, ως επίσης, με οικογενειακό/συγγενικό δίκτυο στη χώρα του, καθώς και τη δική του οικογένεια, τα μέλη της οποίας ζουν στην περιοχή συνήθους διαμονής του στη χώρα του. Σχετικά δε, με το γεγονός ότι ο Αιτητής φέρει τον ιό της Ηπατίτιδας Β, αλλά δεν παρουσιάζει οιαδήποτε συμπτώματα, ούτε και λαμβάνει κάποια φαρμακευτική αγωγή (στο παρόν στάδιο), σε κάθε περίπτωση, από πληροφορίες για τη χώρα καταγωγής, προκύπτει ότι στη Γουινέα (γενικότερα) υπάρχουν εργαστηριακές εγκαταστάσεις για τη διάγνωση του ιού της Ηπατίτιδας Β, οι οποίες και χαρακτηρίστηκαν ως ‘οργανωμένες’ και με ‘τεχνική ικανότητα’[8], ενώ ειδικότερα για το Conakry, διακρίνεται ότι υπάρχουν τοπικές ιατρικές εγκαταστάσεις για ‘εξατομικευμένη υποστήριξη’ σε άτομα που είναι θετικά στον ιό της Ηπατίτιδας Β, καθώς επίσης, περί τα τέλη του 2024, έγινε μια ‘κινητοποίηση’ στο Conakry κατά του ιού της ηπατίτιδας Β, «με μια ευρεία εκστρατεία ευαισθητοποίησης και [εθελοντικού] ελέγχου» για τον ιό της ηπατίτιδας Β στο Conakry, όπου η πρωτοβουλία αυτή είχε ως σκοπό «την ενημέρωση, την εκπαίδευση και την υποστήριξη τόσο των εργαζομένων της όσο και των γύρω κοινοτήτων»[9].

Σε κάθε περίπτωση, αναφορικά με τις επιστροφές από το εξωτερικό υπηκόων της Γουινέας στη χώρα καταγωγής τους και την (διαθέσιμη) υποστήριξη που λαμβάνουν, ο ΔΟΜ παρέχει βοήθεια σε τέτοια άτομα κατά την επιστροφή τους στη Γουινέα, μέσω μιας ‘ολοκληρωμένης υποστήριξης’ σε οικονομικά, κοινωνικά και ψυχοκοινωνικά ζητήματα, όπου κατά την άφιξη στο Conakry, εξετάζεται η κατάσταση του ατόμου, διευκρινίζεται το τι ακολουθεί και γίνεται διασύνδεση των ανθρώπων «με τις κατάλληλες υπηρεσίες· είτε αυτό σημαίνει συμβουλές, ιατρική περίθαλψη, ή βοήθεια στην εύρεση εργασίας».[10]

Αναφορικά δε, με τις προϋποθέσεις παροχής συμπληρωματικής προστασίας προς τον Αιτητή, υπό την πρόνοια του άρθρου 19(2)(γ) των περί Προσφύγων Νόμων του 2000 έως 2025 (αντίστοιχο του Άρθρου 15(γ) της Ευρωπαϊκής Οδηγίας 2011/95/ΕΕ), κρίνω σκόπιμο να παρατεθούν αρχικά τα κάτωθι:

Το άρθρο 19(2)(γ) των περί Προσφύγων Νόμων του 2000 έως 2025 προϋποθέτει ουσιώδεις λόγους να πιστεύεται ότι ένας αιτητής θα υποστεί σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής του ακεραιότητας, λόγω αδιάκριτης άσκησης βίας σε καταστάσεις διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης, σε περίπτωση επιστροφής του στη χώρα καταγωγής του. Ειδικότερα, το ΔΕΕ (βλ. C-285/12, A. Diakité v. Commissaire général aux réfugiés et aux apatrides, 30/01/2014 και C-465/07, Meki Elgafaji and Noor Elgafaji v. Staatssecretaris van Justitie, 17/02/2009), καθώς επίσης και το ΕΔΔΑ (βλ. K.A.B. v. Sweden, 886/11, 05/09/2013 (final 17/02/2014) και Sufi and Elmi v. the United Kingdom, 8319/07 και 11449/07, 28/11/2011), ερμήνευσαν την έννοια της «αδιακρίτως ασκούμενης βίας» και της «ένοπλης σύρραξης», θέτοντας κριτήρια ως προς τη σοβαρότητα του κινδύνου που προϋποτίθεται για την αξιολόγηση των περιπτώσεων στις οποίες εξετάζεται η πιθανότητα παραχώρησης συμπληρωματικής προστασίας δυνάμει του Άρθρου 15(γ) της Ευρωπαϊκής Οδηγίας 2011/95/ΕΕ, το οποίο αντιστοιχεί στο άρθρο 19(2)(γ) των περί Προσφύγων Νόμων του 2000 έως 2025.

Περαιτέρω, στην υπόθεση Meki Elgafaji and Noor Elgafaji v. Staatssecretarisvan Justitie, παρ. 35, το ΔΕΕ αναφέρει ότι «ο όρος «προσωπική» πρέπει να νοείται ως χαρακτηρίζων βλάβη προξενούμενη σε αμάχους, ανεξαρτήτως της ταυτότητάς τους, όταν ο βαθμός της αδιακρίτως ασκούμενης βίας που χαρακτηρίζει την υπό εξέλιξη ένοπλη σύρραξη και λαμβάνεται υπόψη από τις αρμόδιες εθνικές αρχές οι οποίες επιλαμβάνονται των αιτήσεων περί επικουρικής προστασίας ή από τα δικαστήρια κράτους μέλους ενώπιον των οποίων προσβάλλεται απόφαση περί απορρίψεως τέτοιας αιτήσεως είναι τόσο υψηλός, ώστε υπάρχουν ουσιώδεις λόγοι να εκτιμάται ότι ο άμαχος ο οποίος θα επιστρέψει στην οικεία χώρα ή, ενδεχομένως, περιοχή θα αντιμετωπίσει, λόγω της παρουσίας του και μόνον στο έδαφος αυτής της χώρας ή της περιοχής, πραγματικό κίνδυνο να εκτεθεί σε σοβαρή απειλή κατά το άρθρο 15, στοιχείο γ΄, της Οδηγίας», ενώ στην παρ. 37, αναφέρει ότι «η απλή αντικειμενική διαπίστωση κινδύνου απορρέοντος από τη γενική κατάσταση μιας χώρας δεν αρκεί, καταρχήν, για να γίνει δεκτό ότι οι προϋποθέσεις του άρθρου 15, στοιχείο γ΄, της οδηγίας, συντρέχουν ως προς συγκεκριμένο πρόσωπο, εντούτοις, καθόσον η αιτιολογική αυτή σκέψη χρησιμοποιεί τον όρο «συνήθως», αναγνωρίζει το ενδεχόμενο υπάρξεως μιας εξαιρετικής καταστάσεως, χαρακτηριζομένης από έναν τόσο υψηλό βαθμό κινδύνου, ώστε να υπάρχουν σοβαροί λόγοι να εκτιμάται ότι το πρόσωπο αυτό θα εκτεθεί ατομικώς στον επίμαχο κίνδυνο». Επίσης, το ΔΕΕ στην εν λόγω υπόθεση (παρ. 39) αναφέρει ότι «όσο περισσότερο ο αιτών είναι σε θέση να αποδείξει ότι θίγεται ειδικώς λόγω των χαρακτηριστικών της καταστάσεώς του, τόσο μικρότερος θα είναι ο βαθμός της αδιακρίτως ασκούμενης βίας που απαιτείται προκειμένου ο αιτών να τύχει της επικουρικής προστασίας».

Εν προκειμένω, αναφορικά με τον τελευταίο τόπο συνήθους διαμονής του Αιτητή, ήτοι το Conakry της Γουινέας, το Δικαστήριο προχώρησε σε επικαιροποιημένη έρευνα αναφορικά με τις επικρατούσες εκεί συνθήκες.

Ως προς τη γενικότερη κατάσταση ασφαλείας στη Γουινέα, σύμφωνα με σχετικά δεδομένα από την πλατφόρμα War Watch, όπου καταγράφονται οι διεθνείς και μη-διεθνείς ένοπλες συρράξεις ανά το παγκόσμιο, προκύπτει (γενικά) ότι στην εν λόγω χώρα δεν υφίσταται διεθνής ή εσωτερική ένοπλη σύρραξη.[11]

Για την πληρότητα της έρευνας, όσον αφορά τα (αριθμητικά) δεδομένα για την κατάσταση ασφαλείας στην περιοχή προηγούμενης συνήθους διαμονής του Αιτητή στη Γουινέα και συγκεκριμένα στο Conakry, σύμφωνα με (επικαιροποιημένα) στοιχεία που καταγράφονται στη βάση δεδομένων της πλατφόρμας ACLED (Armed Conflict Location & Event Data), κατά τους τελευταίους 12 μήνες (με ημερομηνία τελευταίας ενημέρωσης τις 23/05/2026), στην εν λόγω επαρχία καταγράφηκαν συνολικά 102 περιστατικά (από τα οποία προκλήθηκαν 10 θάνατοι), όπου 22 περιστατικά κατηγοριοποιήθηκαν ως πολιτική βία (“political violence”) με 8 θανάτους, καθώς και 68 περιστατικά κατηγοριοποιήθηκαν ως διαδηλώσεις (“demonstrations”) με 3 θανάτους.^[12] Σημειώνεται πως ο πληθυσμός για την επαρχία του Conakry εκτιμάται ότι ανέρχεται στα 3.407.327 (σύμφωνα με την καταμέτρηση πληθυσμού του Ιουλίου 2025[13]).

Από τα πιο πάνω στοιχεία και δεδομένα, συνάγεται πως ότι στην επαρχία Conakry, όπου αναμένεται να επιστρέψει ο Αιτητής, δεν υφίστανται συνθήκες αδιακρίτως ασκούμενης βίας, ούτε δε, υφίσταται πραγματικός κίνδυνος για έναν (άμαχο) πολίτη να επηρεαστεί σε τέτοιο σοβαρό βαθμό και προσωπικά, λόγω της παρουσίας του και μόνο στην εν λόγω περιοχή, υπό την έννοια του Άρθρου 15(γ) της Ευρωπαϊκής Οδηγίας 2011/95/ΕΕ. Εν προκειμένω, ούτε από τις προσωπικές περιστάσεις του Αιτητή προκύπτει ότι συντρέχουν ιδιαίτερα στοιχεία στην περίπτωσή του, που θα επέτειναν έναν τέτοιο κίνδυνο σοβαρής βλάβης σε περίπτωση επιστροφής στη χώρα καταγωγής του.

Ως εκ των ανωτέρω, λαμβάνοντας επίσης υπόψη το προσωπικό του προφίλ, δεν προκύπτει οτιδήποτε που να δημιουργεί τέτοιες προϋποθέσεις ώστε, σε περίπτωση επιστροφής του Αιτητή στην περιοχή συνήθους διαμονής του στη Γουινέα (ήτοι στο Conakry), να υπάρχουν ουσιώδεις λόγοι να πιστεύεται ότι θα υποστεί δίωξη ή θα αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο σοβαρής και αδικαιολόγητης βλάβης.

Υπό το φως των ανωτέρω, κρίνω ότι το αίτημα του Αιτητή για διεθνή προστασία εξετάστηκε επιμελώς σε κάθε στάδιο της διαδικασίας και η απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου ήταν αποτέλεσμα δέουσας έρευνας και ορθής αξιολόγησης όλων των στοιχείων και δεδομένων, είναι δε, επαρκώς αιτιολογημένη και λήφθηκε σύμφωνα με τις πρόνοιες των περί Προσφύγων Νόμων του 2002 έως 2025. Ορθά δε, για τους λόγους που αναλύθηκαν ανωτέρω, κρίθηκε ότι η περίπτωση του Αιτητή δεν εμπίπτει στις προϋποθέσεις του Νόμου για χορήγηση προσφυγικού καθεστώτος ή παραχώρηση συμπληρωματικής προστασίας.

Συνεπώς, η παρούσα προσφυγή απορρίπτεται ως απαράδεκτη με €1500 έξοδα εναντίον του Αιτητή και υπέρ των Καθ’ ων η Αίτηση.

 

 

Βούλα Κουρουζίδου - Καρλεττίδου, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.