ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ 

                                                                                      Υπόθεση αρ.4017/24

 

20 Ιουλίου 2026

 

[Α. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

 

Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

Μεταξύ:

Τ. Μ.

                                                                                                                        Αιτητής

Και

Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Υπηρεσίας Ασύλου

                                                                                                                        Καθ’ ων η αίτηση

 

Κος Π. Πιερίδης, Δικηγόρος για Αιτητή

Κα Χρ. Δημητρίου, Δικηγόρος για τους καθ’ ων η αίτηση

Α Π Ο Φ Α Σ Η

Με την προσφυγή ο αιτητής αιτείται την ακύρωση της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου η οποία του κοινοποιήθηκε στις 07/10/24, με επιστολή ίδιας ημερομηνίας, δια της οποίας απορρίφθηκε η επίδικη εδώ αίτηση, ως άκυρης, παράνομης και στερούμενης νομικού αποτελέσματος (Αιτητικό Α) και απόφαση η οποία να «ανακηρύττει τον αιτητή ως πολιτικό πρόσφυγα και/ή δικαιούχο συμπληρωματικής προστασίας» (Αιτητικό Β).

Ως εκτίθεται στην Ένσταση που καταχωρήθηκε από τους καθ' ων η αίτηση και προκύπτει από το περιεχόμενο του σχετικού Διοικητικού Φάκελου που κατατέθηκε στα πλαίσια των διευκρινήσεων, ο αιτητής κατάγεται από τη Λ. Δ. του Κονγκό (στο εξής ΛΔΚ), εισήλθε στις ελεγχόμενες από τη Δημοκρατία περιοχές μέσω κατεχομένων στις 20/03/21 και υπέβαλε την επίδικη αίτηση διεθνούς προστασίας στις 17/04/21 (ερ.1-3, 7-8, 50).  

Στις 08/08/24 διεξήχθη συνέντευξη με τον αιτητή από την Υπηρεσία όπου του δόθηκε η ευκαιρία, μέσα από σχετικές ερωτήσεις, μεταξύ άλλων, να εκθέσει τους λόγους στους οποίους στηρίζει το αίτημα του (ερ.40-50). Μετά το πέρας της συνέντευξης ετοιμάστηκε σχετική Έκθεση (ερ.71-88) και στις 31/08/24 απέρριψε την επίδικη αίτηση. Ακολούθως ετοιμάστηκε σχετική επιστολή ενημέρωσης του αιτητή για την επίδικη απόφαση, η οποία δόθηκε δια χειρός στις 07/10/24 και μεταφράστηκε στην μητρική του γλώσσα (ερ.89, 2).

Στην επίδικη αίτηση ο αιτητής καταγράφει ότι στις 15 Νοεμβρίου έφυγε από την Κινσάσα και πήγε στο Lubumbashi, καθώς – ως ανέφερε – είχε δουλειά εκεί, άρχισαν να τους λένε ότι η αποστολή για την οποία τους στρατολόγησαν είναι η απόσχιση της Katanga, όπου (αυτοί που τους στρατολόγησαν) εντάχθηκαν σε ένοπλη ομάδα ονόματι Bataka Katanga, ως αντάρτες που πολεμούσαν κατά της κυβέρνησης γιατί έχασαν τις εκλογές, ο αιτητής μαζί με άλλους αρνήθηκαν και τότε άρχισαν να τους απειλούν και «εφάρμοσαν πίεση σ’ [αυτούς] (σ.σ. όσους αρνήθηκαν). Ο αιτητής και ένας φίλος του αποκάλυψαν το σχέδιο της ομάδας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και το ραδιόφωνο και γι’ αυτό δεν μπορούσαν να μείνουν εκεί, καθώς γνωρίζουν αυτούς τους ανθρώπους, οι οποίοι σκότωσαν πολλούς ανθρώπους.  

Στη συνέντευξη που διενεργήθηκε ο αιτητής ανέφερε ότι γεννήθηκε στην Κινσάσα, διέμενε για λίγο στο Pointe Noire, μετά για 2 χρόνια στο Bas Congo, 3 χρόνια στο Bandundu και το 2013 επέστρεψε και διέμενε (μέχρι που έφυγε από τη ΛΔΚ) στην Κινσασα. Ο αιτητής τελείωσε το λύκειο (2017), εργάστηκε ως DJ για τρία χρόνια, έχει τρία αδέλφια, ο πατέρας του χώρισε από την μητέρα του όταν ο ίδιος ήταν παιδί και διαμένει έκτοτε στην Gabon, η μητέρα του είναι επιχειρηματίας και μένει στην Κινσάσα (όπου μένουν και θείοι/θείες του αιτητή), ο ένας αδελφός του στην Ιρλανδία, ο άλλος αιτητής ασύλου στον Καναδά, η δε αδελφή του είναι φοιτήτρια (στον Καναδά).

Ερωτώμενος γιατί έφυγε από τη ΛΔΚ ο αιτητής ανέφερε ότι ο κύριος λόγος που το έπραξε ήταν γιατί «[δέχθηκε] απειλές στην καινούργια [του] διεύθυνση». Καλούμενος να αναφέρει περαιτέρω επί τούτου ανέφερε ότι όταν επέστεψε από την Katanga στην Κινσάσα άρχισε να λαμβάνει απειλές θανάτου, καθώς «[ήξερε] για την ομάδα (σ.σ. Bataka Katanga) και τι σχεδίαζαν να κάνουν στον πρόεδρο». Ερωτώμενος σχετικά ανέφερε ότι οι κατ’ ισχυρισμό διώκτες του είναι ένοπλη ομάδα που θέλει να αποσχισθεί η επαρχία Katanga από την υπόλοιπη ΛΔΚ και να γίνουν ανεξάρτητο κράτος. Ως ανέφερε, ο πρόεδρος της ΛΔΚ ήταν ενάντια σε αποσχιστικές τάσεις, ειδικά - ως ανέφερε – της επαρχίας Katanga, που είναι από τις πλουσιότερες της ΛΔΚ και η ομάδα Bataka Katanga, με σύμπραξη της Ρουάντα, προσπαθεί να αποσχιστεί η επαρχία Katanga και «στρατολογούν δόλια νεαρούς άνδρες από διάφορες περιοχές της [ΛΔΚ] με την υπόσχεση εργασίας αλλά στην πραγματικότητα είναι για (να τους πιέσουν) να ενταχθούν στην ένοπλη αυτή ομάδα».

Ερωτώμενος ο αιτητής γιατί δέχθηκε ο ίδιος απειλές ανέφερε ότι κατά την άφιξη τους ήταν περί τους 300 νεαροί άνδρες, από διάφορες επαρχίες της ΛΔΚ, αρνήθηκαν να ενταχθούν στην ομάδα αυτή, κρατήθηκαν σε ένα σπίτι, απ’ όπου κατόρθωσαν να δραπετεύσουν, προτού δε φύγουν – ως ανέφερε – πήραν δύο άνδρες που ήταν μαζί τους και όταν αυτοί αρνήθηκαν τους σκότωσαν. Μετά την απόδραση τους επέστρεψαν (ο αιτητής και άλλοι) στην Κινσάσα οδικώς, όταν έφτασαν ο αιτητής δεν ήταν σε καλή κατάσταση υγείας, ένας δε εξ αυτών (που ήταν μαζί του) ήθελε να αποκαλύψουν ότι άτομα της κυβέρνησης είχαν συμμετοχή στην ομάδα αυτή και όταν το έπραξαν (σε ραδιοφωνικό σταθμό) τους έψαξαν, καθώς – ως εξήγησε – ήξεραν τη διεύθυνση τους, και σκότωσαν ένα άτομο από την ομάδα του. Ερωτώμενος για την κράτηση του ανέφερε ότι όταν αρνήθηκαν να ενταχθούν στην ομάδα αυτή προσπάθησαν να τους μεταπείσουν, υποσχόμενοι σ’ αυτούς υψηλές θέσεις στον στρατό και «άλλα οικονομικά πλεονεκτήματα». Ερωτώμενος για το μέρος όπου είχε κρατηθεί ανέφερε ότι ήταν ένα σπίτι έξω από την πόλη, απομονωμένο, δεν γνωρίζει που ήταν και τους πήραν εκεί με αυτοκίνητο. Ερωτώμενος για την απόδραση του ο αιτητής ανέφερε ότι ήταν αργά τη νύχτα, το άτομο που τους φρουρούσε κοιμόταν, τον χτύπησαν με σιδερένια ράβδο και μετά περπάτησαν για 4 μέρες μέχρι το πιο κοντινό χωριό, βρήκαν ένα αγρότη και του ζήτησαν να τους πάει στην Κινσάσα και – ως ανέφερε – πρόσεξε ότι όλες τους οι αποσκευές ήταν στο ξενοδοχείο στο οποίο είχαν πάει αρχικά. Το ταξίδι του στην Κινσάσα διήρκησε 2 εβδομάδες, ως ανέφερε.

Ερωτώμενος για τις κατ’ ισχυρισμό απειλές που έλαβε ο αιτητής ανέφερε ότι «ήταν σαν το τέλος της ζωής [του]» και «ήταν πολύ επικίνδυνο να [αναφέρει] τέτοια υπόθεση στην αστυνομία, οι περισσότεροι από τους αξιωματικούς ήταν εμπλεκόμενοι, η αστυνομία και ο στρατός ήταν εμπλεκόμενοι στη συνομωσία». Ερωτώμενος σχετικά ανέφερε ότι κατά την κράτηση του τον «μαχαίρωσαν πολλές φορές» και είχαν απειλήσει και άλλους και γι’ αυτό ο ίδιος μίλησε με την μητέρα του και ένα πάστορα και αποφάσισε να μετακινηθεί σε άλλη τοποθεσία, κατάλαβε δε ότι οι απειλές προέρχονταν από την Bataka Katanga μετά τον θάνατο του μέλους της ομάδας του (teammate), ο οποίος αποκάλυψε τη συνωμοσία στο ραδιόφωνο. Ερωτώμενος σχετικά ανέφερε ότι οι απειλές άρχισαν μόλις αυτοί έμαθαν ότι (ο αιτητής και η υπόλοιπη ομάδα που δραπέτευσε) επέστρεψαν στην Κινσάσα, τότε – ως ανέφερε – διευθυντής της υπηρεσίας πληροφοριών ANR ήταν πρόσωπο του οποίου έδωσε το όνομα στη συνέντευξη και σκοπός τους ήταν να τους «εξολοθρεύσουν». Όταν κλήθηκε να αναφέρει τι έκανε κατά το διάστημα μεταξύ 15 Οκτωβρίου (ως κατέγραψε στην αίτηση) και Μάρτιο 21 (που έφυγε από τη ΛΔΚ) ο αιτητής ανέφερε ότι όταν αυτός επέστρεψε στην Κινσάσα τα πόδια του ήταν πρησμένα και πήγε σε παραδοσιακό ιατρό, καθώς φοβόταν να πάει σε νοσοκομείο, καθώς – ως ανέφερε – πολλοί γνώριζαν γι’ αυτόν και από που ήρθε. Ερωτώμενος γιατί προσπάθησε να ταξιδέψει από τη Δημοκρατία στο Παρίσι με πλαστή ταυτότητα ο αιτητής ανέφερε ότι τον απέλυσαν από την εργασία του και τότε βρήκε μια ταυτότητα στην παραλία και αποφάσισε να πάει στη Γαλλία, καθώς ο ίδιος μιλά γαλλικά και θα ήταν εύκολο γι’ αυτόν εκεί.

Ερωτώμενος τι θα του συμβεί σε περίπτωση που επιστρέψει στη ΛΔΚ ο αιτητής ανέφερε ότι «θα είναι ο θάνατος [του]», σε επόμενη δε ερώτηση ανέφερε ότι νομίζει ότι «οι Αρχές δεν θα [του] επιτρέψουν να [πάει] πίσω γιατί ακόμα και αν δεν [εντάχθηκε] σ’ αυτούς, πολλοί αξιωματούχοι που εργάζονται ακόμα στην κυβέρνηση ακόμα εργάζονται μυστικά μ’ αυτήν την ένοπλη ομάδα [και] έχουν λίστα με όλα τα άτομα που στρατολογήθηκαν σ’ αυτήν την ένοπλη ομάδα». Ανέφερε δε ότι δεν υπάρχει περιοχή στη ΛΔΚ όπου θα νιώθει ασφαλής.

Οι καθ’ ων η αίτηση, εξετάζοντας τα όσα ανέφερε ο αιτητής εντόπισαν και αξιολόγησαν τους ακόλουθους ουσιώδεις ισχυρισμούς.

1.    Ταυτότητα, προφίλ, χώρα καταγωγής και τόπο διαμονής του αιτητή

2. Ισχυριζόμενες απειλές από την Bakata Katanga προς τον αιτητή

Οι καθ’ ων η αίτηση αποδέχθηκαν τον 1^ο εκ των ως άνω ισχυρισμών, απέρριψαν όμως τον 2^ο ουσιώδη ισχυρισμό ως αναξιόπιστο.

Αναφορικά με τον 2^ο ουσιώδη ισχυρισμό, κρίθηκε ότι στερείται εσωτερικής συνοχής ενόψει αοριστίας, ασάφειας, έλλειψης συνέπειας, ευλογοφάνειας αλλά και της γενικότητας των δηλώσεων του αιτητή στα πλαίσια του εν λόγω.

Αναφορικά με τον 2^ο ουσιώδη ισχυρισμό, οι καθ’ ων η αίτηση έκριναν ότι ο αιτητής δεν ήταν σε θέση να παραθέσει επαρκείς πληροφορίες σχετικά με την οργάνωση που κατ’ ισχυρισμό τον διώκει, την κράτηση του, τον αριθμό των ατόμων που είχαν κρατηθεί μαζί του, το τι ειπώθηκε μεταξύ αυτού και των λοιπών κρατουμένων, το σπίτι που κρατήθηκε και ουδεμία λεπτομέρεια ή βιωματικό στοιχείο παρέθεσε σχετικά με την απόδρασή του απ’ εκεί, αφού – ως κρίθηκε - δεν ήταν σε θέση να περιγράψει τον τρόπο που οργανώθηκε η απόδρασή, πόσα άτομα συμμετείχαν σε αυτή, πως κατάφεραν να ακινητοποιήσουν τον φρουρό, την κατάσταση του μετά το χτύπημα, αλλά ούτε και τον τρόπο που κατόρθωσαν να διαφύγουν δίχως να γίνουν αντιληπτοί. Περαιτέρω, ως κρίθηκε, ο αιτητής δεν εξήγησε με εύλογα αναμενόμενες λεπτομέρειες και συνεκτικά το πως κατόρθωσαν να επιβιώσουν κατά τη διάρκεια των 4 ημερών που διήρκησε το ταξίδι τους σε κοντινό χωριό, πως επιβίωσαν τόσες μέρες χωρίς τροφή/νερό, τη διαδρομή που ακολούθησαν απ’ εκεί προς την Κινσάσα, τα μέσα που αυτοί χρησιμοποίησαν, ούτε έδωσε πληροφορίες για την πορεία τους μέχρι την Κινσάσα, η οποία – σύμφωνα με τα λεγόμενα του – διήρκησε περί τις 2 εβδομάδες. Αδυνατούσε δε να περιγράψει το πως επηρεάστηκε η ζωή του από τις απειλές που δήλωσε ότι λάμβανε και να αποσαφηνίσει ποια μέλη της οικίας του δέχθηκαν απειλές και το πως αυτές εκδηλώθηκαν και ούτε εξήγησε τη σύνδεση της απόφασής του να μετοικήσει σε άλλη περιοχή με τις ισχυριζόμενες απειλές προς αυτόν και τρίτα άτομα, την ταυτότητα των ατόμων που εξαπέλυαν τις απειλές, το πότε ξεκίνησαν οι απειλές κατ’  αυτού, το περιεχόμενο τους και τις συνθήκες υπό τις οποίες τις έλαβε ενώ, παράλληλα, η αναφορά του στον διευθυντή της ANR (τον οποίο ονομάτισε) δεν συνάδει με διαθέσιμες πληροφορίες που καταδεικνύουν ότι το εν λόγω άτομο είχε απομακρυνθεί από την ANR από τη νέα ηγεσία της χώρας από τον Μάρτιο 2019, ήτοι περί τα 2 έτη πριν από τον χρόνο που ο αιτητής τοποθετεί τα όσα εξιστόρησε.

Στα πλαίσια εξέτασης της εξωτερικής συνοχής των λεγόμενων του αιτητή οι καθ’ ων η αίτηση εντόπισαν διαθέσιμες πληροφορίες (ΠΧΚ) επιβεβαιώνουν ότι το ξενοδοχείο Park Hotel, στο οποίο - κατά δήλωση - βρίσκονταν οι αποσκευές του αιτητή βρίσκεται στην περιοχή Lubumbashi , ωστόσο, ως διαφάνηκε, ο διευθυντής της υπηρεσίας πληροφοριών ANR (τον οποίο ονοματίζει ο αιτητής) απομακρύνθηκε από την ANR τον Μάρτιο 2019, ήτοι περί τα 2 έτη πριν από τον χρόνο που ο αιτητής τοποθετεί τα όσα εξιστόρησε. Σχετικά με την οργάνωση Bakata Katanga (ή Kata Katanga), εντοπίστηκαν ΠΧΚ εκ των οποίων δεικνύεται ότι πρόκειται για μία αποσχιστική ένοπλη ομάδα που λειτουργεί στην επαρχία Katanga από κοινού με άλλες ομάδες, όπως οι Mai Mai Gideon και CORAK, η οποία επιδιώκει την αυτονομία της Katanga, είναι υπεύθυνη για περιστατικά ασφαλείας στην επαρχία Haut-Katanga, ο πρώην ηγέτης της οργάνωσης, Kyungu Mutanga διαφεύγει της σύλληψης (κατάφερε να αποδράσει 2 φορές από κράτηση), έχει διαπράξει παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπως η στόχευση αμάχων και η στρατολόγηση παιδιών  και άλλες παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο North Kivu, South Kivu, Katanga και Orientale.  Οι καθ’ ων η αίτηση κατέληξαν πως οι πρακτικές που ακολουθεί η οργάνωση Bakata Katanga δεν συνάδουν με τα όσα εξιστόρησε ο αιτητής και – ενόψει των ελλείψεων που εντοπίστηκαν στην εσωτερική συνοχή του ως άνω ισχυρισμού - αυτός απορρίφθηκε.

Συνεπεία των ως άνω, κατόπιν εξέτασης της κατάστασης ασφαλείας στον τόπο διαμονής του (Κινσάσα), σε συνάρτηση με το προφίλ του, ως αυτό έγινε αποδεκτό, κρίθηκε ότι δεν υφίσταται εύλογη πιθανότητα δίωξης ή και σοβαρής βλάβης και γι’ αυτό η επίδικη αίτηση απορρίφθηκε ως αβάσιμη και εκδόθηκε απόφαση επιστροφής στη ΛΔΚ κατά του αιτητή.

Στην αγόρευση του ο ευπαίδευτος συνήγορος του αιτητή αναφέρει ότι το εύρημα των καθ’ ων η αίτηση περί αναξιοπιστίας των ισχυρισμών του περί διώξεως του από την ένοπλη ομάδα Bakata Katanga είναι λανθασμένο, προϊόν ελλιπούς έρευνας, δεδομένου ότι, ως εξηγεί, αν τα όσα ανέφερε ο αιτητής θεωρούνταν ελλιπή, οι καθ’ ων θα έπρεπε να είχαν κάνει περαιτέρω ερωτήσεις, και δεν αιτιολογείται επαρκώς. Σε κάθε δε περίπτωση, ως ο συνήγορος του αναφέρει, παραθέτοντας προς τούτο ΠΧΚ, ο αιτητής κινδυνεύει συνεπεία αδιάκριτης βίας, σε περίπτωση επιστροφής του στη ΛΔΚ. Αναφέρει δε ότι δεν δεικνύεται από τα ενώπιον του Δικαστηρίου στοιχεία αν ο λειτουργός που προέβη στη συνέντευξη και συνέταξε την επίδικη έκθεση διαθέτει την κατάλληλη κατάρτιση.

Οι καθ' ων η αίτηση αντιτάσσουν ότι η επίδικη απόφαση είναι προϊόν δέουσας έρευνας και εξέτασης, επαρκώς αιτιολογημένη και ουδεμία πλάνη έχει παρεισφρήσει κατά τη λήψη αυτής. Σχετικά δε με τα ευρήματα τους επί της αναξιοπιστίας των ισχυρισμών του αιτητή υπεραμύνονται του εύλογου και της ορθότητας τους και λέγουν ότι ουδεμία πλημμέλεια εντοπίζεται στην επίδικη αίτηση και διαδικασία εξέτασης της και ότι η επίδικη απόφαση είναι ορθή και απολύτως αιτιολογημένη.

Αναφορικά με τον ισχυρισμό περί μη κατάλληλης κατάρτισης του λειτουργού ο οποίος  διεξήγαγε τη συνέντευξη και συνέταξε την επίδικη έκθεση παραπέμπω στην Ε. Δ. Δ. Δ. Π. αρ.95/2023, B. E. J. ν. Δημοκρατίας, ημ.27/02/25, όπου, επί πανομοιότυπου με τον εν προκειμένω ισχυρισμού, αναφέρθηκε ότι «ούτε […] τα όσα προβάλλονται σε σχέση με […] τα προσόντα του λειτουργού που διενήργησε  τη συνέντευξη θα μπορούσαν να γίνουν αποδεκτά, αφού στη βάση του τεκμηρίου της κανονικότητας […] τεκμαίρεται ότι η διοίκηση λειτούργησε σύμφωνα με τον Νόμο.  Δεν έχει δε υποδειχθεί οτιδήποτε από τον Εφεσείοντα ικανό να ανατρέψει το πιο πάνω τεκμήριο.»

Δεδομένου ότι οι λοιποί ισχυρισμοί του αιτητή συμπλέκονται με την ουσία προχωρώ «σε έλεγχο της νομιμότητας και ορθότητας αυτής, εξετάζοντας πλήρως και από τούδε και στο εξής […] τα γεγονότα και τα νομικά ζητήματα που τη διέπουν» και «την ανάγκη χορήγησης διεθνούς προστασίας», αν προκύπτει εκ των ενώπιων μου στοιχείων [αρ.146 (4) (α) Συντάγματος, αρ.11 (3) (α) του περί Ίδρυσης και Λειτουργίας Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμου και Ε.Δ.Δ.Δ.Π. αρ.107/2023, Q. B. T. ν. Δημοκρατίας, ημ.11/02/25].

Προχωρώ λοιπόν με αξιολόγηση των ενώπιον μου στοιχείων και ισχυρισμών.

Στο εγχειρίδιο του EASO «Αξιολόγηση αποδεικτικών στοιχείων και αξιοπιστίας στο πλαίσιο του κοινού ευρωπαϊκού συστήματος ασύλου», Δικαστική ανάλυση, 2018, αναφέρεται στην σελ.98, ότι «[...] απαιτείται ισορροπημένη και αντικειμενική αξιολόγηση του αν η αφήγηση του αιτούντος αντικατοπτρίζει την αφήγηση που αναμένεται από ένα πρόσωπο στην κατάσταση του αιτούντος το οποίο αφηγείται μια πραγματική προσωπική εμπειρία.». Στην σελ.102 του ιδίου εγχειριδίου, αναφέρεται ότι «[…] οι δείκτες αξιοπιστίας είναι απλοί δείκτες και δεν συνιστούν αυστηρά κριτήρια ή προϋποθέσεις. Παρότι οι τέσσερις δείκτες που προσδιορίστηκαν ανωτέρω (εσωτερική και εξωτερική συνέπεια, επαρκώς λεπτομερείς πληροφορίες και ευλογοφάνεια) αποτυπώνουν τους δείκτες που εφαρμόζουν στην πράξη τα δικαστήρια, κανένας από αυτούς δεν μπορεί να θεωρηθεί καθοριστικός. Η σημασία τους από υπόθεση σε υπόθεση ποικίλλει σημαντικά. Σε κάθε περίπτωση είναι αναγκαία η εξέταση του σωρευτικού τους αντίκτυπου ⁽³⁰⁵⁾.  […] Από την ανωτέρω ανάλυση προκύπτει ότι δεν υπάρχει απλή απάντηση στο ερώτημα που αφορά τον τρόπο αξιολόγησης της αξιοπιστίας σε υποθέσεις διεθνούς προστασίας. Το μόνο που μπορεί να ειπωθεί είναι ότι η αξιολόγηση πρέπει να διενεργείται με βάση το σύνολο των αποδεικτικών στοιχείων, λαμβανομένων υπόψη των αρχών, των μεθόδων και των δεικτών που αναφέρονται στην παρούσα ανάλυση. Οι αρχές, οι μέθοδοι και οι δείκτες αυτοί θα πρέπει να εφαρμόζονται με προσοχή ⁽³⁰⁷⁾, αντικειμενικότητα και αμεροληψία, ώστε να αποφευχθεί τυχόν εσφαλμένη και απλοϊκή απόρριψη, ή αφελής και ανεπιφύλακτη αποδοχή μιας συγκεκριμένης αφήγησης.»

Στη βάση και κατ’ εφαρμογή των ως άνω κατευθυντήριων γραμμών θα συμφωνήσω με την κατάληξη τους επί της αξιοπιστίας του 2^ου ουσιώδους ισχυρισμού του αιτητή, καθώς τα όσα ανέφερε σχετικώς περιείχαν, ως και οι καθ’ ων η αίτηση καταγράφουν επί τούτου με ιδιαίτερη λεπτομέρεια στα ερ.76-82, πλήθος κενών και ασαφειών, στερούνται χρονικής και λογικής συνέπειας και δεν περιέχουν το παραμικρό ψήγμα βιωματικών στοιχείων επί του συνόλου του αφηγήματος του που αφορά τόσο αναφορικά με την κατ’ ισχυρισμό προσπάθεια στρατολόγησης του στην ομάδα Bataka Katanga, πως αυτός κατέληξε εκεί, πως και που κρατήθηκε, τι ειπώθηκε κατά την προσπάθεια στρατολόγησης του και την κράτηση του μετά την άρνηση του να ενταχθεί στην ομάδα αυτή, πως απέδρασε μαζί με άλλους από το μέρους όπου κρατούνταν, πως διέφυγε και πως επέστρεψε στην Κινσάσα και πως εντοπίστηκε εκεί, ποιοι τον απειλούσαν, τι περιεχόμενο είχαν οι απειλές που δέχθηκε, με ποιο τρόπο έλαβε τις απειλές αυτές και γιατί και πως έφυγε από τη ΛΔΚ, από τη στιγμή που – σύμφωνα με τα λεγόμενα του – οι διώκτες του δεν θα του επιτρέψουν να εισέλθει στη ΛΔΚ αν επιστρέψει, τα οποία και διαβρώνουν μοιραία και αναπόφευκτα την εσωτερική συνοχή των δηλώσεων του.

Ενόψει των ως άνω διαπιστώσεων μου δεν έχω εν προκειμένω τίποτε να προσθέσω στα όσα επί της εσωτερικής συνοχής του 2^ου ουσιώδους ισχυρισμού καταγράφονται στην επίδικη έκθεση, τα οποία παρατίθενται και πιο πάνω, στα πλαίσια της παρούσης, πέραν του να σημειώσω ότι η κατάληξη αλλά και τα επιμέρους ευρήματα ήταν απολύτως εύλογα – δεδομένων των δηλώσεων του αιτητή ως καταγράφηκαν κατά τη συνέντευξη – αλλά και πλήρως αιτιολογημένα, με λεπτομερείς και ενδελεχείς αναφορές των επιμέρους σημείων των λεγομένων του αιτητή επί των οποίων αυτά εδράζονται. Πολύ απλά θα αναμενόταν ευλόγως, κατ’ ελάχιστο, να είναι σε θέση να δώσει επαρκείς πληροφορίες για την ένοπλη ομάδα που κατ’ ισχυρισμό τον διώκει, τη συνωμοσία την οποία ο ίδιος και άλλα άτομα αποκάλυψαν, να εξηγήσει τη σύνδεση των όσων αναφέρει με την ANR, την οποία και εμπλέκει στο αφήγημα του, και να παρέχει βιωματικά στοιχεία για την κράτηση του, την απόδραση του και τον μακρύ δρόμο της επιστροφής στην Κινσάσα απ’ εκεί.

Αναφορικά τώρα με την εξωτερική συνοχή των λεγομένων του αιτητή σημειώνω τα εξής, πέραν όσων καταγράφονται στην επίδικη αίτηση.

Όπως αναφέρεται σε άρθρο δημοσιευθέν από το πρακτορείο DW τον Ιανουάριο 2026 [1], οι Bakata Katanga είναι ένοπλη πολιτοφυλακή που εμφανίστηκε στις αρχές της δεκαετίας του 2010 στην πρώην επαρχία της Katanga. Το κίνημα διεκδικεί την αυτονομία ή ακόμη και την ανεξαρτησία της πλούσιας σε ορυκτά περιοχής, υποστηρίζοντας ότι αυτή έχει πολιτικά και οικονομικά περιθωριοποιηθεί και κατηγορείται για σοβαρές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπως επιθέσεις εναντίον αμάχων, λεηλασίες, εμπρησμούς, απαγωγές και αναγκαστικούς εκτοπισμούς πληθυσμών. Οι βιαιοπραγίες αυτές έχουν καταγραφεί στις επαρχίες Haut-Katanga, Haut-Lomami και Tanganyika.

Όπως αναφέρεται από το Human Rights Watch[2], ο αρχηγός της παραδόθηκε το 2006 και το 2009, στρατιωτικό δικαστήριο της Katanga τον έκρινε ένοχο για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και τον καταδίκασε σε θάνατο. Το 2011 δραπέτευσε από τη φυλακή και συνέχισε να διαπράττει σοβαρές παραβιάσεις μέχρι που παραδόθηκε στις τοπικές αρχές τον Οκτώβριο του 2016. Το 2020, δραπέτευσε εκ νέου. Έκθεση της Human Rights Watch που αφορά στα γεγονότα του 2023[3] αναφέρει ότι συνεχίζει να διαφεύγει της σύλληψης.

Σε έκθεση του Γαλλικού Γραφείου Προστασίας Προσφύγων και Απάτριδων (OFPRA), του Σεπτέμβριου 2024, αναφέρεται ότι από τα τέλη του 2023, μαχητές της Bakata Katanga εντοπίζονται τακτικά σε χωριά γύρω από την περιοχή Mitwaba, η οποία βρίσκεται σε απόσταση άνω των 400 χιλιομέτρων από τη Lubumbashi, στην επαρχία Haut-Katanga.[4]

Άρθρο εθνικού ειδησεογραφικού πρακτορείου, δημοσιευθέν τον Απρίλιο 2026, αναφέρει ότι ο Υφυπουργός Άμυνας και Βετεράνων δήλωσε ότι οι ένοπλες δυνάμεις της ΛΔΚ (FARDC) συνεχίζουν την επιχείρησή τους για την εξουδετέρωση του ανταρτικού κινήματος Bakata Katanga και των συμμάχων του στην περιοχή της ευρείας Katanga.[5]

Ως αναφέρεται σε παλαιότερο άρθρο του οργανισμού των Ηνωμένων Εθνών, η εν λόγω ομάδα προχωρούσε σε στρατολόγηση παιδιών.[6]

Εκ των ως άνω δεν αμφισβητείται ότι όσα αναφέρει ο αιτητής περί της ομάδας που κατ’ ισχυρισμό τον διώκει συνάδουν μερικώς, ως γενικές πληροφορίες, με τις διαθέσιμες ΠΧΚ σχετικώς. Από την άλλη, ως και οι καθ’ ων η αίτηση εντοπίζουν, το άτομο που ονοματίζει ως διευθυντή της ANR δεν κατείχε τη θέση αυτή κατά τον χρόνο που ο ίδιος τοποθετεί τα όσα ανέφερε [7] και δεν εντοπίζονται πληροφορίες που να δεικνύουν ότι η ομάδα αυτή, η οποία δρα σε περιοχή που απέχει περί τα 2.500 χιλιόμετρα [8] από την πρωτεύουσα της ΛΔΚ, επιχειρεί στρατολογήσεις ατόμων που διαμένουν στην Κινσάσα.

Εν προκειμένω λοιπόν το γεγονός και μόνο ότι υφίσταται και δρα τέτοια ομάδα ως αυτή που ο αιτητής κατονομάζει ως διώκτες του δεν είναι αρκετό για να ανατρέψει τις ελλείψεις που παρατηρούνται στο αφήγημα του, καθώς η έλλειψη εσωτερικής συνοχής επί πάσης πτυχής των ισχυρισμών του είναι τέτοια που, στα πλαίσια συνολικής αξιολόγησης και αποτίμησης των στοιχείων που απαρτίζουν την υπόθεση αποβαίνει μοιραία για τη γενική και συνολική αξιοπιστία του αφηγήματος του, καθώς δεν αρκεί, ενόψει της συνολικής θεώρησης των δεικτών αξιοπιστίας, για να υπερκερασθούν οι εν προκειμένω πολλές και σημαντικές ελλείψεις στα λεγόμενα του αιτητή, ως ανωτέρω καταγράφονται. Τυχόν άλλη προσέγγιση θα οδηγούσε σε αποδοχή ισχυρισμών για τούτο και μόνο τον λόγο, οι οποίοι στερούνται εσωτερικής συνοχής και θα οδηγούσε σε ανεπιφύλακτη αποδοχή, ενάντια σε κάθε εύλογη κριτική θεώρηση των λεγομένων ενός αιτητή. Αυτή είναι η περίπτωση εν προκειμένω. Άλλωστε, ως στο εγχειρίδιο EASO «Αξιολόγηση αποδεικτικών στοιχείων και αξιοπιστίας στο πλαίσιο του κοινού ευρωπαϊκού συστήματος ασύλου», σελ.97, αναφέρεται, «[…] είναι αναγκαία η επαγρύπνηση για καταστάσεις στις οποίες ορισμένοι αιτούντες μπορεί να προσαρμόσουν τους ισχυρισμούς τους ώστε να είναι συνεπείς με συναφείς ΠΧΚ, οι οποίες κατά την άποψή τους θα στηρίξουν την αίτησή τους.».

Είναι λοιπόν εκ των ως άνω κατάληξη μου ότι ουδείς εκ των ισχυρισμών του αιτητή μπορεί να γίνει αποδεκτός. Στην απουσία δε περαιτέρω μαρτυρίας που θα συμπλήρωνε τα κενά και τις ελλείψεις, ως ανωτέρω καταγράφονται, είναι η κατάληξη μου ότι αυτά παραμένουν και πλήττουν αναπόφευκτα και τη συνολική συνοχή και αξιοπιστία του αιτητή.

Απομένει μια επικαιροποιημένη αποτίμηση της κατάστασης ασφαλείας στην Κινσάσα. 

Έκθεση του 2021 αναφέρει ότι «[η] Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό (ΛΔΚ) εμπλέκεται σε πολλές μη διεθνείς ένοπλες συγκρούσεις (NIAC) […], ενώ δεν αναφέρεται η δραστηριοποίηση ένοπλων ομάδων στην Κινσάσα».^[9] Δεν καταγράφεται ύπαρξη κάποιας σύγκρουσης στην Κινσάσα.^[10]

Σύμφωνα με την βάση δεδομένων ACLED, κατά το τελευταίο έτος (τελευταία ενημέρωση 08/05/26) στην Κινσάσα καταγράφηκαν συνολικά 42 περιστατικά πολιτικής βίας (όπου περιλαμβάνονται περιστατικά βίας κατά αμάχων, εκρήξεις, απομακρυσμένη βία, μάχες, εξεγέρσεις και διαμαρτυρίες), με αποτέλεσμα 48 θανάτους. ^[11] Ο πληθυσμός της Κινσάσα ανέρχεται περί τα 17 εκατομμύρια κατοίκων. ^[12] 

Είναι κατάληξη μου, αποτιμώντας τις ως άνω πληροφορίες, ότι δεν καταδεικνύεται εύλογη πιθανότητα ο αιτητής να αντιμετωπίσει κατά την επιστροφή του κίνδυνο σοβαρής βλάβης καθότι η συχνότητα περιστατικών ασφαλείας στον τόπο διαμονής του δεν είναι τέτοιας έντασης ώστε να διατρέχει κίνδυνο εξαιτίας και μόνο της παρουσίας του εκεί. Δεν μπορώ επίσης να εντοπίσω ιδιαίτερες περιστάσεις που θα μπορούσαν να επιτείνουν τον κίνδυνο ειδικώς γι’ αυτόν, ενόψει της απόρριψης του αφηγήματος του, σε σύγκρισή με τον γενικό πληθυσμό της περιοχής, στη βάση της «αναπροσαρμοζόμενης κλίμακας»[13] (βλ. και απόφαση ΔΕΕ, ημ.10/06/21, C-901/19, CF, DN). Θα πρέπει εδώ να σημειωθεί ότι τα ως άνω δεν ανατρέπονται από τις ΠΧΚ που παραθέτει ο αιτητής στην αγόρευση του, καθώς μερικές δεν αφορούν το προφίλ του αιτητή και άλλες δεν αφορούν τον τόπο διαμονής του, όλες δε οι ΠΧΚ που παραθέτει ουδόλως τελικά συναρτώνται με τις περιστάσεις που αφορούν την παρούσα.

Έπεται λοιπόν ότι ο αιτητής δεν κατάφερε να τεκμηριώσει βάσιμο φόβο «καταδίωξης του για λόγους φυλετικούς, θρησκευτικούς, ιθαγένειας ή ιδιότητας μέλους συγκεκριμένου κοινωνικού συνόλου ή πολιτικών αντιλήψεων» και δεν υφίστανται «ουσιώδεις λόγοι να πιστεύεται ότι, εάν επιστρέψει στη χώρα ιθαγένειάς του, θα αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο να υποστεί σοβαρή βλάβη», ως αμφότερες αυτές οι έννοιες ορίζονται στα αρ.3 και 19 του περί Προσφύγων Νόμου. Δεν έχω δε εντοπίσει στοιχεία εκ των οποίων να καταδεικνύεται, δεδομένων των όσων πιο κάτω αναφέρω, ότι επιστροφή του αιτητή στη χώρα καταγωγής του είναι αντίθετη με την στο αρ.3 της ΕΣΔΑ αρχή της μη επαναπροώθησης.

Συνυπολογίζω εδώ ότι ο αιτητής είναι υγιής, 29 ετών, με επαρκή μόρφωση, προηγούμενη εργασιακή εμπειρία, έχει δε ζήσει αρκετά χρόνια στην Κινσάσα και διαθέτει εκεί εκτενές οικογενειακό δίκτυο (μητέρα/θείους/θείες). Τα ως άνω δεικνύουν ότι κατά την επιστροφή του ο αιτητής αναμένεται ευλόγως να λάβει - έστω προσωρινά - στήριξη και στέγαση, κατ’ ελάχιστο μέχρις ότου είναι σε θέση να βιοποριστεί και να συντηρεί τον εαυτό του, και γι’ αυτό, παρά τις οποίες αντιξοότητες ήθελε αντιμετωπίσει, δεν αναμένεται να στερηθεί των αναγκαίων χρειωδών και δεν αναμένεται να παραμείνει χωρίς πιθανότητες βελτίωσης των συνθηκών διαβίωσης του στο άμεσα προβλέψιμο μέλλον (βλ. νομολογία ΕΔΑΔ[14]).

Ενόψει των ως άνω διαπιστώσεων μου ουδεμία πλημμέλεια ή παθογένεια εντοπίζω στην επίδικη απόφαση.

Η προσφυγή απορρίπτεται και η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται με έξοδα €1000 υπέρ των καθ' ων η αίτηση και εναντίον του αιτητή.

 

 

Α. Χριστοφόρου, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.