ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

                                                                                          Υποθ. Αρ.: 420/2025

22 Ιουλίου 2026

 

[Β. ΚΟΥΡΟΥΖΙΔΟΥ-KΑΡΛΕΤΤΙΔΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

Αναφορικά με τo άρθρο 146 του Συντάγματος

 Μεταξύ:

F.L.D. από την Γουινέα

Αιτητής

-και-

Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω της Υπηρεσίας Ασύλου

Καθ' ων η Αίτηση

 

Χατζηπαναγιώτου Πέτρος (κος), Δικηγόρος για τον Αιτητή.

Α. Φιλίππου(κος) για Βελίκοβα Λώρα (κα), Δικηγόρος για τους Καθ' ων η αίτηση.

Ο Αιτητής είναι παρών.  Παρούσα  και  η Ζ. Αγαπίου  (κα) για πιστή μετάφραση από Αγγλικά σε Ελληνικά και αντιστρόφως.

 

Α Π Ο Φ Α Σ Η

 

Με την υπό κρίση προσφυγή, ο Αιτητής προσβάλλει την απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου, ημερομηνίας 12/12/2024, η οποία του κοινοποιήθηκε στις 27/01/2025 και δια της οποίας απορρίφθηκε το αίτημά του για παροχή διεθνούς προστασίας ως άκυρη, παράνομη, αντισυνταγματική και στερούμενη οιουδήποτε έννομου αποτελέσματος. Περαιτέρω, με την προσφυγή αιτείται έκδοση απόφασης επί της ουσίας, με την οποία να αναγνωρίζεται καθεστώς διεθνούς προστασίας στο πρόσωπό του.

 

ΓΕΓΟΝΟΤΑ

Ως εκτίθεται στην Ένσταση που καταχωρήθηκε από τους Καθ' ων η αίτηση και προκύπτει από το περιεχόμενο του σχετικού Διοικητικού Φάκελου (εφεξής «Δ.Φ.») που κατατέθηκε στο πλαίσιο των Διευκρινίσεων της παρούσας προσφυγής ως Τεκμήριο 1, ο Αιτητής, ενήλικας υπήκοος Γουηνέας, υπέβαλε αίτηση χορήγησης καθεστώτος διεθνούς προστασίας στις 09/03/2022, η οποία καταχωρίστηκε στις 10/03/2022 από το Κέντρο Πρώτης Υποδοχής Πουρνάρα (ερ. 3-1 και 7 του Δ.Φ.).

Ο Αιτητής παρέστη στην προγραμματισμένη πρωτοβάθμια συνέντευξή του την 09/09/2024. Η συνέντευξη διεξήχθη από αρμόδια λειτουργό του Οργανισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το Άσυλο (εφεξής «EUAA»), η οποία στις 29/11/2024 υπέβαλε Έκθεση/Εισήγηση προς τον Προϊστάμενο της Υπηρεσίας Ασύλου εισηγούμενη την απόρριψη του αιτήματος διεθνούς προστασίας (ερ. 59-33 και 118-104 του Δ.Φ.).

Στις 12/12/2024 δεόντως εξουσιοδοτημένος από τον Υπουργό Εσωτερικών λειτουργός να εκτελεί καθήκοντα Προϊσταμένου της Υπηρεσίας Ασύλου, αποφάσισε την απόρριψη της αίτησης διεθνούς προστασίας του Αιτητή και την επιστροφή του στην Γουινέα. (ερ. 119 του Δ.Φ.).

Ακολούθως, στις 27/01/2025, η Υπηρεσία Ασύλου ετοίμασε σχετική απορριπτική επιστολή μαζί με αιτιολόγηση της σχετικής απόφασης, η οποία κοινοποιήθηκε στον Αιτητή αυθημερόν, παραλήφθηκε δε και υπογράφτηκε ιδιοχείρως από τον ίδιο, κατόπιν επεξήγησης του περιεχομένου σε γλώσσα την οποία κατανοεί.

Στη συνέχεια, την 21/02/2025, ο Αιτητής, δια του συνηγόρου του, καταχώρισε την υπό εξέταση προσφυγή ενώπιον του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας (Δ.Δ.Δ.Π.), προσβάλλοντας την απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου.

 

ΝΟΜΙΚΟΙ ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΙ

Στο δικόγραφο της αίτησης ακύρωσης ο πρώτος συνήγορος του Αιτητή προώθησε διάφορους λόγους ακύρωσης προς υποστήριξη του αιτήματος για ακύρωση της προσβαλλόμενης πράξης. Με την αίτηση υποβάλλει παράρτημα με προσκομιζόμενα έγγραφα, όπως προκύπτουν από την Ένορκο Δήλωση του μεταφραστή, ημερομηνίας 21/02/2025, δια της οποίας δηλώνει πως καταθέτει ως «Τεκμήριο Α’» την Ένορκη Δήλωση του Αιτητή στην αγγλική γλώσσα και ως «Τεκμήριο Β’» αντίγραφο της πιστής μετάφρασής της στην ελληνική γλώσσα. Η δε Ένορκος Δήλωση του Αιτητή συνοδεύεται από τα εξής προσεπικαλούμενα έγγραφα, τα οποία προσδιορίζονται ως «Τεκμήρια 1-5», προκειμένου να αξιολογηθούν από το Δικαστήριο:

1.   Το οριζόμενο ως «Τεκμήριο 1» πρωτότυπο πιστοποιητικό θανάτου του πατέρα του Αιτητή, το οποίο μεταφράστηκε από την γαλλική στην ελληνική γλώσσα, δυνάμει της από 11/02/2025 Ενόρκου Δηλώσεως της μεταφράστριας και το οποίο εκδόθηκε από το Πανεπιστημιακό Νοσοκομειακό Κέντρο- Κρατικό Νοσοκομείο Donka, αναφέροντας πως ο F.G., πατέρας του Αιτητή, κατά δήλωσή του, απεβίωσε την 22/02/2017 στην Soumanbossia, με αιτία θανάτου την ανθρωποκτονία. Το έγγραφο φέρει επικύρωση γνησίου της υπογραφής του δηλούντα ιατρού, όπως και σφραγίδα ΥΠΕΞ της Δημοκρατίας της Γουινέας. Η μεταφράστρια περαιτέρω σημειώνει πως το γένος του προσώπου που αφορά το πιστοποιητικό αναφέρεται άλλοτε ως αρσενικό γένος άλλοτε ως θηλυκό.

2.   Το οριζόμενο ως «Τεκμήριο 2» πρωτότυπο πιστοποιητικό θανάτου της μητέρας του Αιτητή, το οποίο μεταφράστηκε από την γαλλική στην ελληνική γλώσσα, δυνάμει της από 11/02/2025 Ενόρκου Δηλώσεως της μεταφράστριας και το οποίο εκδόθηκε από το Πανεπιστημιακό Νοσοκομειακό Κέντρο- Κρατικό Νοσοκομείο Donka, αναφέροντας πως η N. M., μητέρα του Αιτητή, κατά δήλωσή του, απεβίωσε την 22/02/2017 στην Soumanbossia, με αιτία θανάτου την ανθρωποκτονία. Το έγγραφο φέρει επικύρωση γνησίου της υπογραφής του δηλούντα ιατρού, όπως και σφραγίδα ΥΠΕΞ της Δημοκρατίας της Γουινέας.

3.   Το οριζόμενο ως «Τεκμήριο 3» πρωτότυπο ιατρικό έγγραφο οφθαλμολογικής εξέτασης, εκδοθέν την 23/02/2017 από το οφθαλμολογικό ιατρείο T.K.K. Solidarite, με διάγνωση «Πρωτογενές Γλαύκωμα Ανοικτής Γωνίας», φέρον σφραγίδα ΥΠΕΞ της Δημοκρατίας της Γουινέας.

4.   Την οριζόμενη ως «Τεκμήριο 4» πρωτότυπη ιατρική συνταγογράφηση εκδοθείσα την 23/02/2017 από το Περιφερειακό Νοσοκομείο της Kindia, η οποία, ως δήλωσε ο Αιτητής, σχετίζεται με το οφθαλμολογικό πρόβλημα που αντιμετώπιζε. Το έγγραφο φέρει επικύρωση γνησίου της υπογραφής του γράφοντος ιατρού, όπως και σφραγίδα ΥΠΕΞ της Δημοκρατίας της Γουινέας.

5.   Το οριζόμενο ως «Τεκμήριο 5» αντίγραφο της ιατρικής συνταγής που εκδόθηκε την 4/2/2025 από την ψυχίατρο του ΟΚΥΠΥ που παρακολουθεί τον Αιτητή στην Κυπριακή Δημοκρατία.

6.   Την οριζόμενη ως «Τεκμήριο 6» πρωτότυπη ποινική απόφαση, η οποία εκδόθηκε από το Πρωτοδικείο της Dixinn, Conakry, της Γουινέας την 17/06/2021 και αφορά την δίωξη πληθώρας κατηγορούμενων με την κατηγορία του φόνου εκ προμελέτης, ενώ προβαίνει και σε καταδίκη του A.D. και περαιτέρω έκδοση εντάλματος προσαγωγής και σύλληψης των λοιπών κατηγορούμενων. Το έγγραφο φέρει επικύρωση γνησίου της υπογραφής του Προέδρου και Πρωτοκολλητή, όπως και σφραγίδα ΥΠΕΞ της Δημοκρατίας της Γουινέας.

Στις 5/6/2025 καταχωρίσθηκε διοριστήριο έγγραφο περί αλλαγής του δικηγόρου που εκπροσωπεί τον Αιτητή και κατατέθηκε γραπτή αγόρευση δια της οποίας προωθήθηκαν οι νομικοί λόγοι περί: α. αναρμοδιότητας του οργάνου που εξέδωσε την προσβαλλόμενη πράξη, β. έλλειψης δέουσας έρευνας κατά την λήψη της προσβαλλόμενης απόφασης και γ. έλλειψης δέουσας αιτιολογίας της προσβαλλόμενης πράξης. Εν συνεχεία, κατά το στάδιο των Διευκρινίσεων, ο Αιτητής, δια του συνηγόρου του, διατηρεί και προωθεί μόνο τον νομικό ισχυρισμό περί μη δέουσας έρευνας και συγκεκριμένα προβάλλει ότι κατά την συνέντευξη παρείχε επαρκείς και λεπτομερείς πληροφορίες σχετικά με τα περιστατικά που οδήγησαν στην αναχώρησή του από την Γουινέα, ότι εσφαλμένως δεν του χορηγήθηκε το ευεργέτημα της αμφιβολίας, ότι δεν του τέθηκαν οι κατάλληλες ερωτήσεις σχετικά με τον φόβο δίωξής του και τα περιστατικά που αποτέλεσαν την γενεσιουργό αιτία του και πως απουσιάζει σχετική έρευνα αναφορικά με την κατάσταση ασφαλείας στην χώρα καταγωγής του και στην πόλη Kindia συγκεκριμένα.

Οι Καθ' ων η αίτηση στην Ένστασή τους υπεραμύνθηκαν της νομιμότητας και της ορθότητας της προσβαλλόμενης πράξης, υποστηρίζοντας ότι ελήφθη από αρμόδιο όργανο, σύμφωνα με τις διατάξεις του Συντάγματος, των αρχών του Διοικητικού Δικαίου και τις διατάξεις του περί Προσφύγων Νόμου, μετά από δέουσα έρευνα και ορθή ενάσκηση της εξουσίας που παρέχει ο Νόμος στους Καθ' ων η Αίτηση και αφού λήφθηκαν υπόψη όλα τα σχετικά με την υπόθεση στοιχεία, γεγονότα και περιστατικά, είναι δε επαρκώς και/ ή δεόντως αιτιολογημένη.

Στην γραπτή τους αγόρευση, οι Καθ’ ων η αίτηση επαναλαμβάνουν την θέση τους περί ορθότητας και νομιμότητας της επίδικης απόφασης και αντικρούουν τους λόγους ακύρωσης που εκτέθηκαν από τον συνήγορο του Αιτητή, υποστηρίζοντας πως οι λόγοι που επικαλέστηκε ο Αιτητής ως προς την ουσία του αιτήματός του δεν τεκμηριώθηκαν με επαρκείς και λεπτομερείς πληροφορίες και εισηγούνται περαιτέρω την απόρριψη των νομικών ισχυρισμών του Αιτητή ως αβάσιμων και/ή απαράδεκτων. Καταληκτικά, οι Καθ’ ων η αίτηση εισηγούνται όπως η υπό εξέταση προσφυγή απορριφθεί ως νόμω και ουσία αβάσιμη.

 

ΚΑΤΑΛΗΞΗ

Κατά την υποβολή του αιτήματός του για διεθνή προστασία στις 07/05/2024, αναφορικά με τους λόγους για τους οποίους εγκατέλειψε την χώρα καταγωγής του και δεν επιθυμεί να επιστρέψει σε αυτήν, ο Αιτητής κατέγραψε ότι εγκατέλειψε την χώρα καταγωγής του επειδή οι γονείς του δολοφονήθηκαν εξαιτίας της θρησκευτικής τους ταυτότητας. Συγκεκριμένα, ανέφερε πως τον Φεβρουάριο του 2017, ο μικρότερος αδερφός του πατέρα του οργάνωσε μια ομάδα νεαρών Μουσουλμάνων με την οποία επιτέθηκε στους γονείς του Αιτητή, επειδή είχαν μεταστραφεί στον χριστιανισμό, καταστρέφοντας παράλληλα και την κατοικία τους. Επιπρόσθετα, δήλωσε πως από τον Ιούνιο του 2017 διωκόταν και ο ίδιος και η αρραβωνιαστικιά του λόγω του ότι είναι χριστιανοί (ερυθρό 1 και ερ. 23 του  «Δ.Φ.»).

Αναφορικά με τα προσωπικά του στοιχεία, ο Αιτητής δήλωσε υπήκοος Γουινέας, γεννηθείς στο Kpaghaye της περιφέρειας Yomou, είναι χριστιανός καθολικός στο θρήσκευμα, ομιλεί γαλλικά και τις διαλέκτους Guereza και Susu, είναι άγαμος και πατέρας δύο παιδιών και αναχώρησε από την χώρα καταγωγής του την 28/01/2022, ενώ αφίχθηκε παράνομα στην Κυπριακή Δημοκρατία την 06/02/2022, δια μέσου της Τουρκίας (ερ. 25-23 Δ.Φ.).

Κατά την πρωτοβάθμια συνέντευξη η οποία διεξήχθη την 09/09/2024 από αρμόδια λειτουργό του EUAA, ο Αιτητής επιβεβαίωσε τα προσωπικά στοιχεία που είχε δηλώσει κατά την καταγραφή του αιτήματός του, προσθέτοντας πως είναι απόφοιτος δύο πανεπιστημίων με σπουδές στην Χημεία και στην Λογιστική, πως η μητρική του γλώσσα είναι η Kpelle, όπως και η εθνοτική του καταγωγή. Δήλωσε επίσης πως η κοινότητα Ratoma του Conakry αποτέλεσε τον τόπο της τελευταίας συνήθους διαμονής του όπου μετακόμισε το 2000 μαζί με τους γονείς του. 

Αναφορικά με τους λόγους για τους οποίους εγκατέλειψε την χώρα καταγωγής του, ο Αιτητής  ανέφερε πως η οικογένεια του πατέρα του ήταν Μουσουλμάνοι, όπως η πλειοψηφία στην χώρα, ωστόσο η μητέρα του προερχόταν από οικογένεια Χριστιανών. Αφού παντρεύτηκαν οι γονείς του, ο πατέρας του Αιτητή υπέστη πιέσεις από την οικογένειά του και ιδιαίτερα από τον μικρότερο αδερφό του, ο οποίος είναι θρησκευτικός λειτουργός (ιμάμης), με αποτέλεσμα να εγκαταλείψουν οικογενειακώς το χωριό και να μετακομίσουν στο Conakry. Ο Αιτητής πρόσθεσε πως τον Φεβρουάριο του 2017 ο νεότερος αδερφός του πατέρα του κατέφτασε στο σπίτι τους μαζί με μια ομάδα νεαρών, ο ίδιος δεν ήταν παρών, αλλά ενημερώθηκε τηλεφωνικώς από γείτονες πως άτομα επιτίθεντο με λοστούς και κατέστρεφαν το σπίτι αλλά όταν έφτασε, οι γείτονες είχαν ήδη καλέσει ασθενοφόρο να μεταφέρει τους γονείς του που είχαν εξίσου χτυπηθεί στο νοσοκομείο, οπότε όταν έφτασε ο Αιτητής στο σπίτι, αντίκρυσε μόνο τον θείο του, στον οποίο και επιτέθηκε. Επειδή ήταν ομάδα περισσότερων ατόμων μαζί με τον θείο του, τον χτύπησαν και του προξένησαν πρόβλημα στον οφθαλμό, εξαιτίας του οποίου δεν μπορούσε να δει από τον δεξί του οφθαλμό. Στη συνέχεια πρόσθεσε πως νοσηλεύτηκε στο ίδιο νοσοκομείο με τους γονείς του, οι οποίοι κατέληξαν το ίδιο βράδυ. Ακολούθως, ο Αιτητής συνέχισε πως η οικογένεια της μητέρας του θέλησε να ξεκινήσει ποινική διαδικασία εναντίον του δράστη, ο οποίος όμως είχε διαφύγει. Τον Σεπτέμβριο του 2017 ανέφερε πως ήρθε σε επικοινωνία με την ανθρωπιστική οργάνωση FELFE DEF- Guienee, οι οποίοι τον διασύνδεσαν με εργοδότη στο Κατάρ. Ο ίδιος έφυγε και εργάστηκε στο Κατάρ μέχρι το 2021. Τον Μάρτιο του 2021 έμαθε πως ο δράστης της δολοφονίας των γονέων του είχε συλληφθεί, συνεπώς αποφάσισε να επιστρέψει στις κόρες του και την αρραβωνιαστικιά του. Όταν, ωστόσο, επέστρεψε στην Γουινέα στις 22 Οκτωβρίου 2021, διαπίστωσε πως ο θείος του και δράστης των ανθρωποκτονιών είχε αφεθεί ελεύθερος. Αυτός ήταν ο λόγος που τον οδήγησε, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του να αναχωρήσει οριστικά από την Γουινέα (ερ. 51- 48 του Δ.Φ.).

Ερωτηθείς στη συνέχεια σχετικά με το εάν έμαθε τι απέγινε ο αδερφός του πατέρα του αφού αφέθηκε από την φυλακή, ο Αιτητής απάντησε πως δεν γνωρίζει, προσθέτοντας πως στο μεταξύ δεν μπορούσε να παραμείνει στην χώρα επειδή η αρραβωνιαστικιά του είχε νέο σύντροφο και είχε πάρει και τις κόρες του μαζί, ενώ δεν μπορούσε να επιστρέψει στο Κατάρ γιατί είχε παραιτηθεί από την εργασία του (ερ. 48).

Ερωτηθείς σχετικά με το τι θα του συνέβαινε σε περίπτωση επιστροφής του στην χώρα καταγωγής του, ο Αιτητής δήλωσε πως δεν έχει το κουράγιο να επιστρέψει στο Conakry, γιατί ο δολοφόνος των γονέων του είναι ελεύθερος και ζει στην Γουινέα, συνεπώς επιθυμεί να διασφαλίσει πως και οι κόρες του θα είναι ασφαλείς, διευκρινίζοντας πως ο φόβος του εντοπίζεται στην οικογένεια του πατέρα του και συγκεκριμένα στους τρεις γιους του θείου του (ερ. 47 1χ Δ.Φ.).

Σε διευκρινιστικές ερωτήσεις της λειτουργού σχετικά με το πώς γνωρίζει ότι τα άτομα αυτά επιθυμούν να τον βλάψουν, ο Αιτητής απάντησε πως δεν είχε επικοινωνήσει ευθέως με τον θείο του μετά την συμπλοκή το 2017 κατά την οποία τραυματίστηκε και έχασε την όρασή του από τον έναν οφθαλμό και πως, όσο βρισκόταν στην φυλακή, ο γιος του είχε απειλήσει λέγοντας πως ο Αιτητής είναι ο τελευταίος επιζών της οικογένειας (ερ. 46 Δ.Φ.). Κληθείς να εξηγήσει πώς γνωρίζει για την απειλή αυτή, ο Αιτητής ανέφερε πως το έμαθε από την οικογένεια της μητέρας του, που βρίσκονταν σε δικαστική διαμάχη μαζί με τον θείο του (ερ. 45 Δ.Φ.).

Αναφορικά με την εχθρότητα που υπήρχε στην οικογένεια του πατέρα του αφότου ο πατέρας του Αιτητή μεταστράφηκε στον Χριστιανισμό, ο Αιτητής δήλωσε πως δεν είχαν κοινωνικές επαφές με την οικογένεια του πατέρα του, αλλά εκείνοι συνήθιζαν να εξαπολύουν απειλές και προσβολές προς τον πατέρα του, ακόμα και να στέλνουν εκπροσώπους τους να μεταπείσουν τον πατέρα του να επιστρέψει στον Μουσουλμανισμό, χωρίς εκείνος να δέχεται (ερ. 44 1χ Δ.Φ.).

Σχετικά με το περιστατικό της δολοφονίας των γονέων του, ο Αιτητής ανέφερε πως όταν έφτασε στο σπίτι, οι γείτονες είχαν ήδη φροντίσει να μεταφερθούν οι γονείς του στο νοσοκομείο και του ανέφεραν πως υπήρξε επίθεση στο σπίτι του, ο ίδιος όμως είδε τον θείο του και συνεπλάκη με τους επιτιθέμενους (ερ. 44 1χ Δ.Φ.). Ερωτηθείς εάν είχε ξανασυναντήσει τον θείο του πριν από εκείνη την ημέρα, ο Αιτητής απάντησε πως απέφευγαν τις συναναστροφές, αλλά παρ’όλ’αυτά απάντησε πως τον αναγνώρισε στο σπίτι (ερ. 44 Δ.Φ.).

Ακολούθως, ζητηθείς να περιγράψει τι ακριβώς συνέβη κατά την επίθεση, ο Αιτητής περιέγραψε πως αφού τον κάλεσαν οι γείτονες, πήγε στο σπίτι, είδε πως είχε κατεστραμμένους τοίχους, οι γείτονες τον ενημέρωσαν πως οι γονείς του βρίσκονται στο νοσοκομείο και τότε, βλέποντας τον θείο του, του επιτέθηκε, μη γνωρίζοντας πως συνοδεύεται από ομάδα ατόμων. Αφού τραυματίστηκε, τον βοήθησαν οι γείτονες και μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο και πρόσθεσε πως χάρη στην παρέμβαση των γειτόνων είναι ζωντανός σήμερα (ερ. 43- 42 Δ.Φ.). Ζητηθείς, επίσης, να εξηγήσει πώς γνωρίζει για την φύση της επίθεσης αφού δεν ήταν παρών, ο Αιτητής απάντησε πως τον ενημέρωσαν τηλεφωνικά οι γείτονες σχετικά με το ότι οι επιτιθέμενοι κρατούσαν πέτρες και κοντάρια και πως δεν γνωρίζει εάν ήρθε η αστυνομία μετά το περιστατικό γιατί ο ίδιος νοσηλευόταν, εξηγώντας περαιτέρω πως ο ίδιος δεν μίλησε προσωπικά με αστυνομικούς, μόνο ο μεγαλύτερος αδερφός του, ενώ στη συνέχεια τους παρότρυνε η οικογένεια της μητέρας τους να διαφύγουν από την χώρα (ερ. 40- 41 Δ.Φ.).

Αναφορικά με την απειλή που δήλωσε πως εξαπέλυσε ένας από τους γιους του θείου του, ο Αιτητής απάντησε πως ενημερώθηκε για την απειλή που διατυπώθηκε κατά την διαδικασία της δίκης από την μεγαλύτερη σε ηλικία αδερφή της μητέρας του και πρόσθεσε πως δεν γνωρίζει κάτι περαιτέρω για την ποινική δίκη ούτε τι διαδραματίστηκε κατά την διάρκεια αυτής (ερ. 38 Δ.Φ.).

Ζητηθείς, επίσης, να περιγράψει πώς ήταν η ζωή του μεταξύ Φεβρουαρίου 2017 και Σεπτεμβρίου 2017 που έφυγε για το Κατάρ, ο Αιτητής ανέφερε πως δεν ήταν εύκολη η καθημερινότητα για τον ίδιο και τον αδερφό του, καθώς κρύβονταν και παράλληλα ξεκίνησαν την διαδικασία έκδοσης διαβατηρίων (ερ. 37 Δ.Φ.). Σε ερώτηση της λειτουργού να παράσχει περισσότερες λεπτομέρειες, ο Αιτητής απάντησε πως έμενε με φίλους και πως η αρραβωνιαστικιά του με τα παιδιά πήγε να μείνει στην οικογένειά της στην Kindia, ενώ, λόγω της κατάστασης της υγείας του, ο αδερφός του ήταν εκείνος που είχε αναλάβει την προετοιμασία του ταξιδιού τους. (ερ. 37 Δ.Φ.).

Στη συνέχεια, η λειτουργός έθεσε εν γνώσει του Αιτητή πως τα πιστοποιητικά θανάτου συνήθως αναφέρουν την ιατρική αιτία θανάτου, σε αντίθεση με τα προσκομισθέντα που αναφέρουν πως κατέληξαν λόγω δολοφονίας, προκειμένου να παράσχει διευκρινίσεις, και ο Αιτητής απάντησε πως δεν γνωρίζει γιατί αναφέρεται η δολοφονία ως αιτία θανάτου (ερ. 36 Δ.Φ.).

Σε διευκρινιστική ερώτηση της αρμόδιας λειτουργού σχετικά με τον λόγο που τον ώθησε να εγκαταλείψει την Γουινέα, ο Αιτητής απάντησε πως μόνη η πληροφορία ότι ο θείος του είχε αποφυλακιστεί ήταν ο λόγος που του προκάλεσε φόβο πως βρίσκεται σε κίνδυνο (ερ. 35 Δ.Φ.)

Κατά την αξιολόγηση της αίτησης διεθνούς προστασίας του Αιτητή η αρμόδια λειτουργός διέκρινε τρεις (3) ουσιώδεις ισχυρισμούς απορρέοντες από τις δηλώσεις του. Ο πρώτος (1^ος) αφορούσε την ταυτότητα, το προφίλ και χώρα καταγωγής του Αιτητή, ο δεύτερος (2^ος) αφορούσε το περιστατικό κατά το οποίο οι γονείς του Αιτητή σκοτώθηκαν από τον αδερφό του πατέρα του και ο ίδιος τραυματίστηκε λόγω της μεταστροφής τους από το Ισλάμ στον Χριστιανισμό και ο τρίτος (3^ος) το ότι μετά τον θάνατο των γονέων του ο Αιτητής δέχθηκε απειλές από την οικογένεια του πατέρα του εξαιτίας της θρησκείας του και του ότι είχε επιτεθεί στον θείο του κατά το περιστατικό του 2017 (ερ. 115 Δ.Φ.).

Αναφορικά με τον πρώτο ισχυρισμό, οι απαντήσεις του Αιτητή σχετικά με το προφίλ του, το πρόβλημα υγείας του, την εθνοτική του καταγωγή και τον τόπο της τελευταίας συνήθους διαμονής του, ήτοι το Conakry, κρίθηκαν ως συγκεκριμένες, συνεκτικές και συνεπείς, συνεπώς κρίθηκε ότι στοιχειοθετείται η εσωτερική αξιοπιστία του ισχυρισμού. Ως προς την εξωτερική αξιοπιστία, η αρμόδια λειτουργός παρέθεσε το γεγονός ότι ο Αιτητής κατέθεσε το πρωτότυπο ταξιδιωτικό του έγγραφο ως απόδειξη, συνεκτίμησε τα ιατρικά έγγραφα που υποβλήθηκαν και κατέληξε στο ότι οι δηλώσεις του Αιτητή συνάδουν περαιτέρω με αντίστοιχες εξωτερικές πηγές πληροφόρησης, συνεπώς κάνει αποδεκτό τον πρώτο ουσιώδη ισχυρισμό. (ερ. 112 Δ.Φ.).

Αναφορικά με τον δεύτερο ισχυρισμό σχετικά με τον θάνατο των γονέων και τον τραυματισμό του ιδίου από τον αδερφό του πατέρα του τον Φεβρουάριο του 2017, εξαιτίας των θρησκευτικών τους πεποιθήσεων, η αρμόδια λειτουργός έκρινε πως οι δηλώσεις του Αιτητή προς θεμελίωση του εν λόγω ισχυρισμού διακρίνονται από έλλειψη λεπτομέρειας και εξειδίκευσης. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με την λειτουργό, ο Αιτητής δεν παρείχε λεπτομερείς και συγκεκριμένες πληροφορίες σχετικά με την παρενόχληση που ισχυρίστηκε ότι δεχόταν για καιρό ο πατέρας του από την μουσουλμανικών πεποιθήσεων οικογένειά του εκ του λόγου ότι μεταστράφηκε στον Χριστιανισμό. Επίσης, η λειτουργός υποστηρίζει πως ο Αιτητής δεν κατόρθωσε να εξηγήσει με σαφή και λεπτομερή τρόπο την εξέλιξη των παρενοχλήσεων προς τον πατέρα του, οι οποίες κλιμακώθηκαν τον Φεβρουάριο του 2017 με την δολοφονία του. Ως προς την επίθεση καθ’ αυτή, η λειτουργός παρέθεσε πως ο Αιτητής παρείχε σε αδρές γραμμές την αλληλουχία των γεγονότων, χωρίς να εξειδικεύει με σαφήνεια την κατάσταση στην οποία βρήκε το σπίτι ή τον τραυματισμό που έφεραν οι γονείς του, ενώ περαιτέρω, ως προς την συμπλοκή κατά την οποία τραυματίστηκε και ο ίδιος, ο Αιτητής δεν παρείχε επιπλέον πληροφορίες στις διαδοχικές ερωτήσεις που του τέθηκαν, αντιθέτως κρίθηκε ότι απαντούσε με σχεδόν πανομοιότυπες δηλώσεις. Επιπλέον, σχετικά με την διακομιδή του στο νοσοκομείο, ο Αιτητής εξίσου δεν εξειδίκευσε με λεπτομερείς περιγραφές το τι ακριβώς συνέβη, λέγοντας ότι τον βοήθησαν οι παρόντες γείτονες να πάει στο νοσοκομείο. Ως προς την σύλληψη και καταδίκη του θείου του, ο Αιτητής κρίθηκε ότι δεν παρείχε τις εύλογα αναμενόμενες πληροφορίες σχετικά με την πορεία της δίκης που αφορούσε τους θανόντες γονείς του, και παρομοίως δεν παρείχε τις εύλογα αναμενόμενες λεπτομέρειες σχετικά με την απελευθέρωση του θείου του παρά την τριακονταετή καταδίκη του από το δικαστήριο. Ως προς την εξωτερική αξιοπιστία του εν λόγω ισχυρισμού του, η λειτουργός έλαβε υπόψιν τα κατατεθειμένα έγγραφα, ήτοι: α. αντίγραφο πιστοποιητικού θανάτου της μητέρας του Αιτητή εκδοθέν την 24/02/2017 από το Υπουργείο Υγείας της Γουινέας, β.  αντίγραφο πιστοποιητικού θανάτου του πατέρα του Αιτητή εκδοθέν την 24/02/2017 από το Υπουργείο Υγείας της Γουινέας, γ. Αντίγραφο ποινικής καταδίκης από το Εφετείο, της 17/06/2021, αναφερόμενης στα άτομα που σκότωσαν τους γονείς του Αιτητή, δ. αντίγραφο ιατρικού εγγράφου εκδοθέν από Οφθαλμολογική Κλινική, με διάγνωση Πρωτογενούς Γλαυκώματος Ανοικτής Γωνίας (Primary Open Angle Glaucoma – POAG/GPAO), ε. αντίγραφο ιατρικής συνταγής για φαρμακευτική αγωγή από το Επαρχιακό Νοσοκομείο της Kindia, και επεσήμανε πως η κατάθεση εγγράφων λειτουργεί ως μέσο απόδειξης που υποστηρίζει τους ισχυρισμούς των Αιτητών, χωρίς να μπορεί να προκριθεί έναντι των ισχυρισμών των τελευταίων. Σημειώνει περαιτέρω πως, ακόμα και εάν είχαν κατατεθεί ως πρωτότυπα έγγραφα, η αυθεντικότητά τους δεν θα ήταν δυνατόν να επαληθευτεί. Κατά την αξιολόγηση των εγγράφων, η λειτουργός αναφέρει πως, ως προς την δικαστική απόφαση, δεν αναφέρεται η αιτία της αναγραφόμενης ανθρωποκτονίας, με αποτέλεσμα να μην στοιχειοθετείται με σαφήνεια ο ισχυρισμός του Αιτητή ότι οι γονείς του στοχοποιήθηκαν και τους επιτέθηκαν εκ μόνου του λόγου ότι ασπάζονταν τον Χριστιανισμό. Περαιτέρω, ως προς τα πιστοποιητικά θανάτου, ομοίως δεν αναγράφονται τα ιατρικά αίτια θανάτου, παρά μόνο ότι απεβίωσαν συνεπεία φόνου. Ακόμα και στην περίπτωση αυτή, η λειτουργός διαπιστώνει πως δεν καθίσταται δυνατή η στοιχειοθέτηση του ισχυρισμού του Αιτητή ότι ο δράστης της δολοφονίας ήταν ο θείος του. Τέλος, ως προς τα ιατρικά έγγραφα, η λειτουργός σημειώνει πως, μολονότι επιβεβαιώνουν την οφθαλμική πάθηση του Αιτητή, εντούτοις δεν μπορούν να στοιχειοθετήσουν την αιτιώδη συνάφεια της πάθησης με την επίθεση που ισχυρίστηκε ότι υπέστη.

Συμπερασματικά, η λειτουργός αναφέρει ότι ακόμα και αν τα έγγραφα αξιολογηθούν ως αξιόπιστα, η αποδεικτική αξία τους υποσκελίζεται από το ότι οι αντίστοιχοι ισχυρισμοί του Αιτητή σχετικά με τον θάνατο των γονέων του και τον κίνδυνο ζωής που διατρέχει ο ίδιος κρίθηκαν ως μη αξιόπιστοι και ως εκ τούτου η εσωτερική και εξωτερική αξιοπιστία δεν θεμελιώνονται και ο ισχυρισμός απορρίπτεται (ερ. 112 - 110 Δ.Φ.).

Αναφορικά με τον τρίτο ουσιώδη ισχυρισμό του Αιτητή ότι μετά τον θάνατο των γονέων του δέχθηκε απειλές από μέλος της οικογένειας του πατέρα του εξαιτίας της μεταστροφής του πατέρα του στον Χριστιανισμό και της επίθεσης του Αιτητή κατά του θείου του, η λειτουργός κρίνει πως ο ισχυρισμός αυτός συνδέεται με τον προηγούμενο, του οποίου η αξιοπιστία δεν θεμελιώθηκε και ως εκ τούτου επηρεάζει αρνητικά και την αξιοπιστία του υπό εξέταση ισχυρισμού. Περαιτέρω, οι πληροφορίες που παρείχε ο Αιτητής σχετικά με το ότι ο θείος του εξαπέλυσε απειλές όσο βρισκόταν στη φυλακή, κρίθηκαν ως ασαφείς και μη λεπτομερείς, παρά τις ερωτήσεις της λειτουργού ώστε να εξειδικεύσει. Ομοίως, ως προς τις απειλές που ισχυρίστηκε ότι δέχθηκε από τους γιους του θείου του, ο Αιτητής δεν κατόρθωσε να στοιχειοθετήσει πώς τα λόγια που αποδόθηκαν στον γιο του θείου του μπορούσαν να ερμηνευτούν ως απειλή προς τον ίδιο. Συμπερασματικά, αξιολογώντας πως οι δηλώσεις του Αιτητή αποτελούν το μοναδικό τεκμήριο προς υποστήριξη του αιτήματός του και πως δεν βρέθηκαν εξωτερικές πηγές πληροφόρησης που να επιβεβαιώνουν τον υπό εξέταση ισχυρισμό, η αρμόδια λειτουργός έκρινε πως η εσωτερική αξιοπιστία και εξωτερική αξιοπιστία δεν στοιχειοθετούνται και ως εκ τούτου δεν αποδέχεται τον ισχυρισμό (ερ. 109-108 Δ.Φ.).

 

Ακολούθως, η αρμόδια λειτουργός προχώρησε σε αξιολόγηση του μελλοντοστραφούς κινδύνου που ενδέχεται να αντιμετωπίσει ο Αιτητής στα πλαίσια του ισχυρισμού που έγινε δεκτός, ήτοι στη βάση του προσωπικού προφίλ και της χώρας καταγωγής του Αιτητή. Στο πλαίσιο αυτό, συνεκτιμήθηκαν οι προσωπικές περιστάσεις του Αιτητή και η γενική κατάσταση ασφαλείας στην Γουινέα όπως και στον τόπο της προηγούμενης συνήθους διαμονής του Αιτητή, ήτοι στο Conakry, και έκρινε ότι, σε περίπτωση επιστροφής του στην χώρα καταγωγής δεν συντρέχει εύλογος βαθμός πιθανότητας να θεωρηθεί ότι ο Αιτητής θα υποβληθεί σε μεταχείριση που θα μπορούσε να ισοδυναμεί με δίωξη ή πραγματικό κίνδυνο σοβαρής βλάβης σχετιζόμενη με την επικρατούσα κατάσταση ασφαλείας (ερ. 108 του Δ.Φ.).

Κατά το στάδιο της νομικής ανάλυσης, λαμβανομένων υπόψη των ανωτέρω ευρημάτων, των ισχυρισμών, του προφίλ του Αιτητή, και της αξιολόγησης κινδύνου, η αρμόδια λειτουργός κατέληξε ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για χορήγηση προσφυγικού καθεστώτος στον Αιτητή, δεδομένου ότι στο πρόσωπό του δεν τεκμηριώθηκε ότι συντρέχουν εκείνα τα υποκειμενικά και αντικειμενικά στοιχεία που θα μπορούσαν να στοιχειοθετήσουν βάσιμο και δικαιολογημένο φόβο δίωξης συνδεόμενο με την εθνικότητα, τη φυλή, τη θρησκεία, την ιδιότητα μέλους σε συγκεκριμένη κοινωνική ομάδα ή τις πολιτικές πεποιθήσεις, όπως περιγράφεται στο άρθρο 1Α της Σύμβασης της Γενεύης του 1951, στο άρθρο 10 της Οδηγίας 2011/95/ΕΕ και στο άρθρο 3 και 3Δ του Περί Προσφύγων Νόμου.

Περαιτέρω, ως προς την αναγνώριση συμπληρωματικής προστασίας στο πρόσωπο του Αιτητή, η λειτουργός κατέληξε στο ότι:

Α) Σε περίπτωση επιστροφής στο Conakry, της Επαρχίας Conakry στη Γουινέα, ο Αιτητής  δεν θα αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο να υποστεί θανατική ποινή ή εκτέλεση, όπως ορίζεται στο άρθρο 19 (2) (α) του Περί Προσφύγων Νόμου.

Β) Σε περίπτωση επιστροφής στο Conakry, της Επαρχίας Conakry στη Γουινέα, ο Αιτητής δεν θα αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο να υποστεί βασανιστήρια ή απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση ή τιμωρία, ως το άρθρο 19 (2) (β) του Περί Προσφύγων Νόμου προνοεί.

Γ) Σε περίπτωση επιστροφής στο Conakry, της Επαρχίας Conakry στη Γουινέα, ο Αιτητής  δεν θα αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο να υποστεί σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής ακεραιότητας αμάχου, λόγω αδιάκριτης άσκησης βίας σε καταστάσεις διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης, όπως ορίζεται στο άρθρο 19 (2) (γ) του Περί Προσφύγων Νόμου, αφού η χώρα καταγωγής του, και συγκεκριμένα το Conakry Region, δεν βρίσκεται σε συνθήκες διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης. (ερ. 107-106 Δ.Φ.).

Στη βάση όλων των ανωτέρω, το αίτημα του Αιτητή για διεθνή προστασία απορρίφθηκε δια της προσβαλλόμενης απόφασης.

Καταρχάς πρέπει να λεχθεί ότι οι λόγοι ακύρωσης είναι με γενικότητα και αοριστία που εγείρονται στην παρούσα αίτηση. Η απλή καταγραφή κατά ιδιαίτερο συνοπτικό τρόπο στους λόγους ακύρωσης της νομικής βάσης της προσφυγής δεν ικανοποιεί την επιτακτική ανάγκη του Καν. 7 του Ανωτάτου Συνταγματικού Διαδικαστικού Κανονισμού του 1962, όπως οι νομικοί λόγοι αναφέρονται πλήρως. 

Η αναφορά, για παράδειγμα, ότι «Η απόφαση πάσχει γιατί λήφθηκε χωρίς την δέουσα έρευνα» (το ίδιο αοριστόλογοι είναι και οι υπόλοιποι λόγοι ακύρωσης), δεν εξηγεί καθόλου, ούτε παραπέμπει σε συγκεκριμένα κατ' ισχυρισμόν δεδομένα που οδήγησαν σε μη έρευνα ή έλλειψη δέουσας έρευνας κλπ. Η συνήγορος του Αιτητή εν προκειμένω αναφέρεται με γενικό τρόπο στους λόγους χωρίς να τεκμηριώνει πως αυτοί υφίστανται και χωρίς να υποδεικνύει τα σημεία της διοικητικής διαδικασίας όπου αυτές οι αρχές καταπατώνται. Η προσφυγή θα μπορούσε να απορριφθεί για τους πιο πάνω διαδικαστικούς λόγους οι οποίοι αντανακλούν βεβαίως και επί της ουσίας.  Αυστηρώς ομιλούντες τα όσα αναφέρονται στην αγόρευση της δικηγόρου του Αιτητή δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη, εφόσον παγίως αναγνωρίζεται ότι οι αγορεύσεις δεν αποτελούν μέσο για τη θεμελίωση γεγονότων. (δέστε Δημοκρατία ν. Κουκκουρή (1993) 3 Α.Α.Δ. 598, Ελισσαίου ν. Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου (2004) 3 Α.Α.Δ. 412 και Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας (2009) 3 Α.Α.Δ. 384) (δέστε Υπόθεση Αρ. 1119/2009  ημερ. 31 Ιανουαρίου 2012 FARHAN KHALIL, και   Κυπριακής Δημοκρατίας).

Οι ισχυρισμοί για την ακύρωση μιας διοικητικής απόφασης πρέπει να είναι συγκεκριμένοι και να εξειδικεύουν ποια νομοθετική πρόνοια ή αρχή διοικητικού δικαίου παραβιάζεται. Όπως έχει τονισθεί στην υπόθεση Latomia Estate Ltd. v. Δημοκρατίας (2001) 3 Α.Α.Δ. 672: «Η αιτιολόγηση των νομικών σημείων πάνω στα οποία βασίζεται μια προσφυγή είναι απαραίτητη για την εξέταση από ένα Διοικητικό Δικαστήριο των λόγων που προσβάλλουν τη νομιμότητα μιας διοικητικής πράξης».

Περαιτέρω δεν αρκεί η παράθεση των συγκεκριμένων διατάξεων της νομοθεσίας που κατ' ισχυρισμόν παραβιάζει η προσβαλλόμενη πράξη, αλλά θα πρέπει επίσης τα επικαλούμενα νομικά σημεία να αιτιολογούνται πλήρως.  Οποιαδήποτε αοριστία ή ασάφεια σε σχέση με αυτά μπορεί να έχει ως συνέπεια την απόρριψη της προσφυγής. (βλ. Δημοκρατία ν. Shalaeva (2010) 3 AAΔ.598).

Επίσης είναι πλειστάκις νομολογημένο ότι, λόγοι ακύρωσης που δεν εγεί-ρονται στο δικόγραφο της προσφυγής δεν μπορούν να εξεταστούν με το να εγείρονται για πρώτη φορά στις γραπτές αγορεύσεις. Σχετικό είναι και το ακόλουθο απόσπασμα από την πρόσφατη απόφαση της Ολομέλειας στη Φλωρεντία Πετρίδου ν. Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας, (2004) 3 Α.Α.Δ. 636: «Παρατηρούμε ότι στο κείμενο της προσφυγής δεν εγείρεται τέτοιος λόγος ακύρωσης, αν και σχετική επιχειρηματολογία πράγματι προβάλλεται στη γραπτή αγόρευση της εφεσείουσας. Έχει επανειλημμένα λεχθεί πως λόγος ακύρωσης που δεν εγείρεται στην προσφυγή δεν μπορεί να εξεταστεί σε μεταγενέστερο στάδιο, αφού οι γραπτές αγορεύσεις αποτελούν απλώς επιχειρηματολογία».

Σύμφωνα με την  Μαραγκός ν. Δημοκρατίας (2006) 3 Α.Α.Δ. 671 : «Για να καταστεί το θέμα επίδικο, πρέπει αυτό να εγείρεται σύμφωνα με τις δικονομικές διατάξεις και να αποφασίζεται ύστερα από εξαντλητική επιχειρηματολογία.»

«Η αγόρευση αποτελεί το μέσο για την έκθεση της επιχειρηματολογίας υπέρ της αποδοχής των λόγων ακύρωσης και όχι υποκατάστατο της στοιχειοθέτησής τους. Βλ. Παπαδοπούλας ν. Ιωσηφίδη κ.ά. (2002) 3 Α.Α.Δ. 601 και Λεωφορεία Λευκωσίας Λτδ ν. Δημοκρατίας (1999) 3 Α.Α.Δ. 56.»

Τα όσα επομένως πιο κάτω εξετάζονται και  αποφασίζονται τελούν υπό την πιο πάνω τοποθέτηση.

Έχω εξετάσει την προσβαλλόμενη απόφαση υπό το πρίσμα όλων των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, κυρίως των όσων ο Αιτητής δήλωσε τόσο με την υποβολή της αίτησης διεθνούς προστασίας, όσο και κατά τη διάρκεια της προφορικής του συνέντευξης ενώπιον της Υπηρεσίας Ασύλου, αλλά και όσων προβάλλει με την παρούσα προσφυγή.

Κατά την καταγραφή στην αίτηση διεθνούς προστασίας, o Αιτητής δήλωσε ότι έχει την ιθαγένεια της Γουινέας και γεννήθηκε στο  Yomo στις 28/1/1989.

Ως προς το λόγο για τον οποίο εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του, ο Αιτητής δήλωσε ότι έφυγε επειδή δέχθηκε απειλές κατά της ζωής του και της οικογένειας του (αρραβωνιαστικιάς και 2 θηλυκών τέκνων). Περαιτέρω, ανέφερε ότι δολοφονήθηκαν οι  γονείς του λόγω οικογενειακής διένεξης που σχετίζεται με θρησκευτικές διάφορες ήτοι μεταστροφής του πατέρα του στο χριστιανισμό καθότι η μητέρα του Αιτητή ήταν χριστιανή.  

Κατά την πρωτοβάθμια συνέντευξη, δήλωσε ότι είναι χριστιανός και ως προς το εκπαιδευτικό του υπόβαθρο δήλωσε ότι φοίτησε στη τριτοβάθμια εκπαίδευση στη Λογιστική και Χημεία.                                       

Ως προς την πατρική του οικογένεια, ο Αιτητής δήλωσε ότι οι γονείς του δολοφονήθηκαν το 2107 ενώ ο αδελφός του πέθανε αργότερα εκτός της χώρας καταγωγής του.

Κατά την αξιολόγηση της αίτησης ασύλου του Αιτητή, ο Λειτουργός κατέγραψε δύο ουσιώδεις ισχυρισμούς ως  πιο πάνω καταγράφεται.

Ο πρώτος ουσιώδης ισχυρισμός αφορά τα στοιχεία και το προφίλ του Αιτητή, τη χώρα καταγωγής του και τον τόπο καταγωγής και διαμονής του, και έγινε δεκτός, καθώς στοιχειοθετήθηκε τόσο η εσωτερική όσο και η εξωτερική αξιοπιστία του ισχυρισμού. Περαιτέρω λήφθηκε υπ’ όψιν ότι ο Αιτητής παρέδωσε το διαβατήριο του.

Αναφορικά με το σκέλος της εσωτερικής αξιοπιστίας του δεύτερου  και τρίτου ουσιώδη  ισχυρισμός ως πιο πάνω καταγράφεται   ο/η λειτουργός επισήμανε πως  αυτή δεν στοιχειοθετείτε για τους λόγους που κατέγραψε και με τους οποίου το Δικαστήριο συνάσσεται .   

Υπό το σκέλος της εξωτερικής αξιοπιστίας, ο/η λειτουργός κατέγραψε αρχικά ότι τα όσα ανέφερε ο Αιτητή στη συνέντευξη αποτελούν το μοναδικό τεκμήριο προς υποστήριξη του αιτήματός του και δεν υπάρχουν εύλογοι λόγοι που να δικαιολογούν την οποιαδήποτε ανάλυση των δεδομένων μέσω άλλων πηγών πληροφόρησης.

Ως προς τα  έγγραφα που ο Αιτητής υπέβαλε, ο/η λειτουργός αξιολόγησε το Δικαστήριο συντάσσεται με τα εν λόγω ευρήματα περαιτέρω ότι αυτά είναι υποστηρικτικού χαρακτήρα και δεν προσθέτουν κατ’ ανάγκην αξιοπιστία στους ισχυρισμούς του Αιτητή.

Καταληκτικά, ορθά ο/η λειτουργός κατέγραψε ότι ο ισχυρισμός δεν γίνεται αποδεκτός λόγω των ελλειμάτων που καταγράφηκαν στο κομμάτι της εσωτερικής αξιοπιστίας.

Στο σημείο αυτό πρέπει να τονίσω  ότι η αξιολόγηση των ισχυρισμών του Αιτητή από τον λειτουργό είναι ορθή και στα πλαίσια του νόμου, η περαιτέρω υπαγωγή των αποδεκτών ισχυρισμών προς εξέταση του κατά πόσο πληρούνται οι εκ του νόμου προϋποθέσεις για την παραχώρηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας, ήτοι η αναγνώριση καθεστώτος πρόσφυγα σύμφωνα με το άρθρο 3 ή παραχώρηση συμπληρωματικής προστασίας σύμφωνα με το αρ. 19 του περί Προσφύγων Νόμου, ήταν αποτέλεσμα δέουσας έρευνας.

Σύμφωνα με τα στοιχεία τα οποία έχω ενώπιον μου συμφωνώ με την αξιολόγηση κινδύνου στην οποία προέβη ο λειτουργός στη βάση του αποδεκτού ουσιώδους ισχυρισμού, καθώς και με το συμπέρασμα στο οποίο κατέληξε αναφορικά με την μη πλήρωση των προϋποθέσεων αναγνώρισης προσφυγικού καθεστώτος καθώς ο Αιτητής δεν κατάφερε να στοιχειοθετήσει βάσιμο και δικαιολογημένο φόβο δίωξης για ένα από τους πέντε λόγους που εξαντλητικά αναφέρονται στο  Άρθρο  3(1) του περί Προσφύγων Νόμου και του Άρθρου 1Α(2) της Σύμβασης της Γενεύης του 1951 για το Καθεστώς των Προσφύγων.

  Υπό το φως των πιο πάνω δεδομένων και έχοντας ενώπιόν μου το διοικητικό φάκελο της υπόθεσης καθώς και την ίδια την επίδικη απόφαση δεν διαπιστώνω να υφίσταται οποιαδήποτε πλημμέλεια σε σχέση με αυτήν, καθώς ο Αιτητής δεν προέβαλε οποιοδήποτε ισχυρισμό, ή στοιχείο το   οποίο θα δικαιολογούσε την υπαγωγή του στο καθεστώς του πρόσφυγα όπως αυτό καθορίζεται στο άρθρο 3 του Νόμου πιο πάνω .

Επιπλέον, ορθά κρίθηκε ότι σε περίπτωση επιστροφής του στη Γουινέα, δεν θα κινδυνεύσει με θανατική ποινή ή εκτέλεση σύμφωνα με το άρθρο 19 (2) (α), ούτε ενδέχεται να υποστεί βασανιστήρια ή απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση ή τιμωρία δυνάμει του άρθρου 19 (2) (β) του περί Προσφύγων Νόμου του 2000.

Εν πάση περιπτώσει  κρίνω ότι ο λειτουργός της Υπηρεσίας Ασύλου, στην έκθεση-εισήγηση, αξιολόγησε κάθε έκαστο ισχυρισμό του Αιτητή  και για τους λόγους που εκτενώς καταγράφηκαν στην εισήγησή του, εύλογα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η αξιοπιστία του δεν κρίνεται ως ικανοποιητική και ως εκ τούτου ορθά δεν παραχωρήθηκε το ευεργέτημα της αμφιβολίας, όπως αυτό καθορίζεται στην παράγραφο 204 του Εγχειριδίου για τις διαδικασίες και τα κριτήρια καθορισμού του καθεστώτος των προσφύγων.

Έχει, πολλάκις, νομολογηθεί ότι κρίση επί της αξιοπιστίας του αιτητή και έγκριση κωλύματος έγκρισης αίτησης για το λόγο αναξιοπιστίας ως προς τα προβαλλόμενα από τον αιτητή είναι επιτρεπτή (AMIRI ΚΑΙ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΑΡΧΗΣ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ Κ.Α. (2009 3 Α.Α.Δ. 358). Υπενθυμίζεται εξάλλου ότι η συνοχή μεταξύ των δηλώσεων του Αιτητή συνιστά δείκτη της αξιοπιστίας των ισχυρισμών του^[1]. Όταν ο Αιτητής κρίνεται αναξιόπιστος, δεν υπάρχουν περιθώρια περαιτέρω διερεύνησης (βλ.  υπόθ. αρ. 1964/06, ημερ. 11.3.08  Obaidul Haque v. Δημοκρατίας).

Στην παράγραφο 204 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων, "Το ευεργέτημα της αμφιβολίας πρέπει  να δίνεται μόνο όταν έχουν προσκομισθεί και εξετασθεί όλα τα διαθέσιμα αποδεικτικά στοιχεία και όταν ο εξεταστής είναι γενικά ικανοποιημένος από την αξιοπιστία του αιτούντος. Οι ισχυρισμοί του αιτούντος πρέπει να παρουσιάζουν συνοχή και αληθοφάνεια και να μην έρχονται σε αντίφαση με γεγονότα που είναι γενικά γνωστά σε όλους".

Επομένως, ορθά δεν παραχωρήθηκε σε αυτόν το ευεργέτημα της αμφιβολίας και ορθά ο Προϊστάμενος της Υπηρεσίας Ασύλου αποφάσισε την απόρριψη της αίτησης του για διεθνή προστασία.

Ωστόσο το Δικαστήριο ανέτρεξε σε επίσημες πηγές πληροφόρησης σχετικά με την αντιμετώπιση των Χριστιανών που έχουν μεταστραφεί από το Ισλάμ.

Όπως αναφέρεται στην Έκθεση του Γραφείου του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα στην Γουινέα, ήδη το Ευρωπαϊκό Κέντρο Νόμου και Δικαιοσύνης (εφεξής «ECLJ») έχει επισημάνει πως οι Χριστιανοί στη Γουινέα αντιμετωπίζουν διώξεις σε κοινωνικό επίπεδο, κυρίως από φίλους, μέλη της οικογένειας και άλλα πρόσωπα της κοινότητας. Οι προσηλυτισμένοι στον χριστιανισμό υφίστανται απειλές και παρενοχλήσεις όταν δεν αποκηρύσσουν την πίστη τους. Σύμφωνα με το ECLJ, εκκλησίες έχουν δεχθεί επιθέσεις και έχουν καταστραφεί λόγω της πολιτικής αστάθειας και των αναταραχών, κάποιες εκ των οποίων συνδέονται και με τις εκλογές του Μαρτίου 2020. Οι εν λόγω βίαιες συγκρούσεις είχαν ως αποτέλεσμα την καταστροφή ή τη φθορά δεκάδων κατοικιών και εκκλησιών. Ενδεικτικά, στις 22 Μαρτίου 2020, μία από τις μεγαλύτερες χριστιανικές εκκλησίες στη Γουινέα πυρπολήθηκε.^[2]

Σύμφωνα με τη Freedom House, τα θρησκευτικά δικαιώματα “γενικώς γίνονται σεβαστά στην πράξη”, ωστόσο πρόσωπα που μεταστρέφονται από το Ισλάμ στον Χριστιανισμό υφίστανται ενίοτε πιέσεις από την κοινότητά τους.^[3] Το Υπουργείο Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών (USDOS) σημειώνει ομοίως ότι, σύμφωνα με παρατηρητές-κοινωνικούς δρώντες, σε ορισμένα τμήματα της χώρας, ιδίως στις κεντρικές και βόρειες περιοχές, η μεταστροφή αποθαρρύνεται λόγω “έντονων οικογενειακών, κοινοτικών, πολιτισμικών, κοινωνικών ή οικονομικών πιέσεων.”^[4]

Σύμφωνα με το Αυστριακό Κέντρο ACCORD, στην σύνθεση COI που εξέδωσε για την Γουινέα,^[5] αναφέρει πως η Guinée Actuelle τον Οκτώβριο του 2021, κατέγραψε ότι τα μέσα ενημέρωσης κάλυπταν σε τακτική βάση περιστατικά και κοινωνικές αντιδράσεις που σχετίζονται με μεταστροφές από το Ισλάμ σε άλλη θρησκεία. Ειδικότερα, γίνεται αναφορά στην περίπτωση ιμάμη, ο οποίος φέρεται να επιχείρησε να κάψει ζωντανό τον γιο του επειδή ασπάστηκε τον χριστιανισμό.^[6]

Περαιτέρω, σύμφωνα με το ACCORD^[7], το IMPACT, ένα πρόγραμμα αφιερωμένο στην καταπολέμηση της παραπληροφόρησης, παρατηρεί πως η Γουινέα δεν έχει γνωρίσει εκτεταμένες διαθρησκευτικές συγκρούσεις στην ιστορία της, ενώ τα περιορισμένα περιστατικά που έχουν καταγραφεί, σημειώνονται κυρίως στη Δασική Περιφέρεια της χώρας.^[8]

Επίσης, στην έκθεσή του για τη διεθνή θρησκευτική ελευθερία για το 2022, το USDOS αναφέρει ότι, σύμφωνα με δημοσιογραφικές πηγές, ευαγγελική εκκλησία δέχθηκε επίθεση από ανιμιστές κατοίκους της Kolakpata, τοποθεσίας στην επαρχία N’Zérékoré της Δασικής Περιφέρειας, με αποτέλεσμα την καταστροφή της εκκλησίας, της οικίας του ποιμένα και δύο ακόμη κατοικιών, ενώ ένα δεύτερο περιστατικό που καταγράφεται στην ίδια έκθεση αφορά “μακροχρόνια διαμάχη γης” μεταξύ μουσουλμάνων κατοίκων της εθνοτικής ομάδας Susu και της καθολικής μονής Saint-Jean στην Kendoumaya, της Κάτω Γουινέας.» Ως προς τους διαθρησκευτικούς γάμους, η ίδια έκθεση αναφέρει ότι «Τον Μάιο, ο γάμος ενός γνωστού χριστιανού δημοσιογράφου ραδιοφώνου με μουσουλμάνα γυναίκα προκάλεσε δημόσια συζήτηση, έντονες επικριτικές αναρτήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και κοινωνικές και θρησκευτικές εντάσεις, σύμφωνα με δημοσιογραφικές πηγές. Η οικογένεια της γυναίκας κατηγόρησε τον σύζυγο ότι εξανάγκασε την κόρη τους να ασπαστεί τον χριστιανισμό και ζήτησε από τις αρχές την ακύρωση του γάμου.»^[9]

Σχετικά με την ιατρική πάθηση του Αιτητή το Δικαστήριο κατόπιν αναζήτησης σε εξωτερικές πηγές, ο ορισμός της πάθησης του Αιτητή ανευρέθη σε επιστημονική δημοσίευση στη σελίδα Scientific Research- An Academic Publisher, η οποία προσδιορίζει «Το πρωτογενές γλαύκωμα ανοικτής γωνίας (Primary Open Angle Glaucoma – POAG)» ως «πρόσθια οπτική νευροπάθεια χρόνιας και προοδευτικής πορείας, η οποία χαρακτηρίζεται από αλλοιώσεις στο οπτικό πεδίο και εκσκαφή του οπτικού δίσκου. […] Το POAG αποτελεί την κύρια αιτία μη αναστρέψιμης τύφλωσης στους ενήλικες παγκοσμίως, συνιστώντας σημαντικό πρόβλημα δημόσιας υγείας, ποιότητας ζωής και οικονομικής επιβάρυνσης. […] Πρόκειται για πολυπαραγοντική πάθηση, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε τύφλωση εάν δεν διαγνωσθεί έγκαιρα ή εάν η θεραπεία δεν εφαρμοστεί ορθά, γεγονός που αναδεικνύει τη σημασία της πρόληψης μέσω προσυμπτωματικού ελέγχου και ενημέρωσης του πληθυσμού σχετικά με τη συγκεκριμένη νόσο».^[10]Περαιτέρω σημαντικό είναι να αναφερθεί πως η ασθένεια ‘POAG’ δεν προκαλείται από τραυματισμό. Ο τραυματισμός μπορεί να προκαλέσει άλλο τύπο γλαυκώματος, όχι πρωτογενές ανοικτής γωνίας .(glaucoma.org/ (Glaucoma Reserearch Foundation/ European Glaucoma Society)  

Συνεπώς ο ισχυρισμός του Αιτητή περί τραυματισμού δεν μπορεί να στοιχειοθετηθεί , αντίθετα κρίνεται  αντιφατικός  και αναξιόπιστος.  

Αναφορικά με την ένορκη δήλωση του Αιτητή η οποία συνοδεύει την προσφυγή του παρατηρώ ότι  αυτή έγινε στην αγγλική γλώσσα και όχι σε γλώσσα που ο Αιτητής γνωρίζει και κατανοεί σύμφωνα με τα στοιχεία στο Δ.Φ. Ο Αιτητής στην αίτηση διεθνούς προστασίας ημερ. 9/3/2022 δήλωσε πως γνωρίζει τη Γαλλική την Guereza kai Susu. Κατά την συνέντευξη του στις 9/9/24 δήλωσε πως γνωρίζει λίγα αγγλικά. Από  την ανάγνωση του κειμένου στην αγγλική γλώσσα  προκύπτει πως ο υπογράφων την εν λογώ ένορκη δήλωση γνωρίζει πολύ καλά την αγγλική γλώσσα και όχι λίγο όπως δήλωσε ο  Αιτητής.

Περαιτέρω τα έγγραφα που συνοδεύουν την εν λόγω ένορκη δήλωση έχουν εξεταστεί ήδη από την Υπηρεσία Ασύλου την αξιολόγηση των οποίων το Δικαστήριο κρίνει ως ορθή.   

Περαιτέρω ωστόσο παρατηρώ πως  τα πιστοποιητικά θανάτου των γονέων του Αιτητή τα οποία προσκόμισε κατά την πρωτοβάθμια εξέταση (ερ. 31 και 32) όσο και τα αντίστοιχα( ερ. 136 και 134), τα οποία εκδόθηκαν την ίδια ημερομηνία φέρουν διαφορετική σφραγίδα. Περαιτέρω γίνεται αναφορά στα εν λόγω πιστοποιητικά ότι ο θάνατος επήλθε στο σπίτι των γονέων του στοιχείο το οποίο δεν συνάδει με το αφήγημα του Αιτητή.       

Αναφορικά δε με την μη πλήρωση των προϋποθέσεων παροχής συμπληρωματικής προστασίας προς το πρόσωπο του Αιτητή υπό την έννοια του άρθρου 19 (2) (γ) του περί Προσφύγων Νόμου ή άλλως του άρθρου 15 (γ) της Οδηγίας 2011/95/ΕΕ, κρίνω σκόπιμο να παρατεθούν αρχικά τα κάτωθι:

Το άρθρο 19(2)(γ) του περί Προσφύγων Νόμου προϋποθέτει ουσιώδεις λόγους να πιστεύεται ότι ο Αιτητής θα υποστεί σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής του ακεραιότητας, λόγω αδιάκριτης άσκησης βίας σε καταστάσεις διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης, σε περίπτωση επιστροφής του στη χώρα καταγωγής του, υπάρχει ευρεία νομολογία τόσο του Ανωτάτου Δικαστηρίου Κύπρου (βλ. Galina Bindioul v. Αναθεωρητική Αρχή Προσφύγων, Υποθ. Αρ. 685/2012, ημερομηνίας 23/04/13 και Mushegh Grigoryan κ.α. v. Κυπριακή Δημοκρατία, Υποθ. Αρ. 851/2012, ημερομηνίας 22/9/2015), ECLI:CY:AD:2015:D619 όσο και του ΔΕΕ (βλ. C-285/12, A. Diakité v. Commissaire général aux réfugiés et aux apatrides, 30/01/2014, C-465/07, Meki Elgafaji and Noor Elgafaji v. Staatssecretaris van Justitie, 17/02/2009), καθώς επίσης και του ΕΔΔΑ (βλ. K.A.B. v. Sweden, 886/11, 05/09/2013 (final 17/02/2014), Sufi and Elmi v. the United Kingdom, 8319/07 and 11449/07, 28/11/2011) στις οποίες ερμηνεύεται η έννοια της «αδιακρίτως ασκούμενης βίας» και της «ένοπλης σύρραξης» και τίθενται κριτήρια ως προς τη σοβαρότητα του κινδύνου που προϋποτίθεται για την αξιολόγηση των περιπτώσεων στις οποίες εξετάζεται η πιθανότητα παραχώρησης συμπληρωματικής προστασίας δυνάμει του Άρθρου 15(γ) της Ευρωπαϊκής Οδηγίας 2011/95/ΕΕ, το οποίο αντιστοιχεί στο άρθρο 19(2)(γ) του περί Προσφύγων Νόμου.

Στην υπόθεση Meki Elgafaji and Noor Elgafaji v.  Staats-secretarisvan Justitie παρ. 35, το ΔΕΕ αναφέρει ότι «ο όρος «προσωπική» πρέπει να νοείται ως χαρακτηρίζων βλάβη προξενούμενη σε αμάχους, ανεξαρτήτως της ταυτότητάς τους, όταν ο βαθμός της αδιακρίτως ασκούμενης βίας που χαρακτηρίζει την υπό εξέλιξη ένοπλη σύρραξη και λαμβάνεται υπόψη από τις αρμόδιες εθνικές αρχές οι οποίες επιλαμβάνονται των αιτήσεων περί επικουρικής προστασίας ή από τα δικαστήρια κράτους μέλους ενώπιον των οποίων προσβάλλεται απόφαση περί απορρίψεως τέτοιας αιτήσεως είναι τόσο υψηλός, ώστε υπάρχουν ουσιώδεις λόγοι να εκτιμάται ότι ο άμαχος ο οποίος θα επιστρέψει στην οικεία χώρα ή, ενδεχομένως, περιοχή θα αντιμετωπίσει, λόγω της παρουσίας του και μόνον στο έδαφος αυτής της χώρας ή της περιοχής, πραγματικό κίνδυνο να εκτεθεί σε σοβαρή απειλή κατά το άρθρο 15, στοιχείο γ΄, της οδηγίας[1]» ενώ στην παρ. 37 αναφέρει ότι «η απλή αντικειμενική διαπίστωση κινδύνου απορρέοντος από τη γενική κατάσταση μιας χώρας δεν αρκεί, καταρχήν, για να γίνει δεκτό ότι οι προϋποθέσεις του άρθρου 15, στοιχείο γ΄, της οδηγίας, συντρέχουν ως προς συγκεκριμένο πρόσωπο, εντούτοις, καθόσον η αιτιολογική αυτή σκέψη χρησιμοποιεί τον όρο «συνήθως», αναγνωρίζει το ενδεχόμενο υπάρξεως μιας εξαιρετικής καταστάσεως, χαρακτηριζομένης από έναν τόσο υψηλό βαθμό κινδύνου, ώστε να υπάρχουν σοβαροί λόγοι να εκτιμάται ότι το πρόσωπο αυτό θα εκτεθεί ατομικώς στον επίμαχο κίνδυνο.» (υπογράμμιση του παρόντος Δικαστηρίου). Περαιτέρω το ΔΕΕ στην εν λόγω υπόθεση αποφάσισε ότι «όσο περισσότερο ο αιτών είναι σε θέση να αποδείξει ότι θίγεται ειδικώς λόγω των χαρακτηριστικών την καταστάσεώς του, τόσο μικρότερος θα είναι ο βαθμός της αδιακρίτως ασκούμενης βίας που απαιτείται προκειμένου ο αιτών να τύχει της επικουρικής προστασίας» (παρ. 39).

Εν προκειμένω, αναφορικά με τον τόπο τελευταίας συνήθους διαμονής του Αιτητή, στην επαρχία Conakry της Γουινέας, το Δικαστήριο προχώρησε σε επικαιροποιημένη έρευνα αναφορικά με τις επικρατούσες εκεί συνθήκες.

Σύμφωνα με τη βάση δεδομένων ACLED, παρατίθενται τα πλέον πρόσφατα ποσοτικά δεδομένα αναφορικά με τα περιστατικά ασφαλείας στην περιοχή του Conakry, που αποτέλεσε, σύμφωνα με τις δηλώσεις του Αιτητή, τον τόπο της τελευταίας συνήθους διαμονής του στην Γουινέα. Συγκεκριμένα, όσον αφορά στην εν λόγω περιοχή, κατά το τελευταίο έτος (με ημερομηνία τελευταίας ενημέρωσης την 20/03/2026), καταγράφηκαν 114 περιστατικά ασφαλείας συνολικά, από τα οποία προκλήθηκαν 10 ανθρώπινες απώλειες.^[11]

Σημειώνεται δε πως ο πληθυσμός της περιοχής Conakry για το έτος 2026 εκτιμάται στους 2,329,710 κατοίκους.^[12]

Δεδομένων των πιο πάνω, καθίσταται κατανοητό ότι ο ανωτέρω αναφερόμενος αριθμός θανάτων στην εν λόγω περιοχή δεν ανέρχεται σε τόσο υψηλά επίπεδα σε σχέση με τον συνολικό πληθυσμό της περιοχής, έτσι ώστε να μπορεί να συναχθεί ότι ο Αιτητής θα εκτεθεί σε κίνδυνο σοβαρής βλάβης λόγω αδιάκριτης βίας εάν επιστρέψει στον τόπο προηγούμενης συνήθους διαμονής του.

Στη βάση των παραπάνω δεν προκύπτει ότι με την επιστροφή του στο τόπο συνήθους διαμονής του ο Αιτητής θα έλθει αντιμέτωπος με σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής ακεραιότητας του, λόγω αδιάκριτης άσκησης βίας σε καταστάσεις διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης βάσει του άρθρου 19 (2) (γ).

Σημειώνεται, επίσης, περαιτέρω, πως η Γουινέα δεν συγκαταλέγεται μεταξύ των χωρών που βρίσκονται σε ενεργό διεθνή ή μη-διεθνή ένοπλη σύρραξη, όπως προκύπτει και από την σχετική πλατφόρμα «War Watch»- World Assessment and Tracking of Civilian Harm (πρώην «RULAC»- Rule of Law in Armed Conflict) της Ακαδημίας της Γενεύης που καταγράφει τις απώλειες αμάχων εν μέσω ενόπλων συγκρούσεων σε παγκόσμιο επίπεδο.^[13]

Εν κατακλείδι επί τη βάσει όλων όσων παρατέθηκαν στην παρούσα απόφαση, το Δικαστήριο κρίνει ότι το αίτημα του Αιτητή για την παροχή του καθεστώτος διεθνούς προστασίας ,  εξετάστηκε επιμελώς σε κάθε στάδιο της διαδικασίας και η απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου ήταν το αποτέλεσμα ορθής αξιολόγησης όλων των στοιχείων και δεδομένων, είναι επαρκώς αιτιολογημένη και λήφθηκε σύμφωνα με τις πρόνοιες του περί Προσφύγων Νόμου, το Σύνταγμα και τις Γενικές Αρχές του Διοικητικού Δικαίου.

Συνεπώς, κρίνω, με βάση τα ανωτέρω, ότι οι λόγοι ακυρώσεως της προσβαλλόμενης απόφασης δεν ευσταθούν.

Υπό το φως των πιο πάνω η προσφυγή απορρίπτεται ως απαράδεκτη με €1500 έξοδα εναντίον του Αιτητή και υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση.

 

      

 

                                         Βούλα Κουρουζίδου - Καρλεττίδου, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.