ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ 

                                                                                      Υπόθεση αρ.487/24

 

21 Ιουλίου 2026

 

[Α. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

 

Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

Μεταξύ:

J. B. O. A.

                                                                                                                        Αιτητή

Και

Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Υπηρεσίας Ασύλου

                                                                                                                        Καθ’ ων η αίτηση

 

Κα Χ. Ιωάννου, Δικηγόρος για Αιτητή

Κος Χ. Καστάνας, Δικηγόρος για τους καθ’ ων η αίτηση

Α Π Ο Φ Α Σ Η

Με την προσφυγή ο αιτητής αιτείται την ακύρωση της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου ημ.16/01/24, η οποία κοινοποιήθηκε αυθημερόν, δια της οποίας απορρίφθηκε η αίτηση διεθνούς προστασίας που υπέβαλε, ως άκυρης, παράνομης και στερούμενης νομικού αποτελέσματος.

Ως εκτίθεται στην Ένσταση που καταχωρήθηκε από τους καθ’ ων η αίτηση και προκύπτει από το περιεχόμενο του σχετικού Διοικητικού Φάκελου που κατατέθηκε στα πλαίσια των διευκρινήσεων, ο αιτητής κατάγεται από το Καμερούν, εισήλθε στις ελεγχόμενες από τη Δημοκρατία περιοχές μέσω κατεχομένων στις 12/10/22 και υπέβαλε την επίδικη αίτηση διεθνούς προστασίας στις 26/10/22 (ερ.3-5, 24).

Στις 12/12/23 έγινε συνέντευξη με τον αιτητή από προς εξέταση του αιτήματός για διεθνή προστασία όπου του δόθηκε η ευκαιρία, μέσα από σχετικές ερωτήσεις, μεταξύ άλλων, να εκθέσει τους λόγους στους οποίους στηρίζει το αίτημα του (ερ.18-31). Μετά τη συνέντευξη ετοιμάστηκε σχετική έκθεση (ερ.89-106) και στις 27/12/23 η επίδικη αίτηση απορρίφθηκε, ετοιμάστηκε δε επιστολή ενημέρωσης, η οποία του δόθηκε διά χειρός στις 16/01/24, στην μητρική του γλώσσα (ερ.108, 3).

Επί της επίδικης αίτησης ο αιτητής καταγράφει ότι έφυγε από το Καμερούν εξαιτίας της αγγλόφωνης κρίσης, η οποία είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο του νεότερου αδελφού του και τον εσωτερικό εκτοπισμό της οικογένειας του (τους πήραν την περιουσία τους) και γι’ αυτό αλλά και λόγω του πολέμου, δεν επιθυμεί να επιστρέψει στη χώρα καταγωγής.

Στη συνέντευξη ο αιτητής ανέφερε ότι δεν αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας, είναι άγαμος και άτεκνος, γεννήθηκε και μεγάλωσε στην πόλη Muyuka (SW), φοίτησε σε πανεπιστήμιο στην Buea (2013-2017) και έκτοτε και μέχρι να φύγει από τη χώρα διέμενε στην Kribi. Ο αιτητής έχει 6 αδέλφια, ο πατέρας του είναι οδηγός και μένει στη Muyuka, οι 2 αδελφές και η μητέρα του μένουν στη Limbe, ένας αδελφός του μένει στην Kribi, ένας στη Yaounde, ένας απεβίωσε, ο άλλος δεν γνωρίζει που βρίσκεται και διατηρεί επικοινωνία με όλους, είναι δε απόφοιτος πανεπιστημίου (πτυχίο στη λογιστική) και εργαζόταν στον τομέα της γεωργίας, καθώς – ως ανέφερε – ήταν δύσκολο να βρει εργασία στη λογιστική στην πόλη που διέμενε (που ήταν στις γαλλόφωνες περιοχές), λόγω της γλώσσας και διαφορετικού εκπαιδευτικού υπόβαθρου.

Ερωτώμενος σχετικά ο αιτητής ανέφερε ότι εγκατέλειψε το Καμερούν διότι, όταν ξέσπασε η κρίση, κάποιοι φίλοι του στην Muyuka εντάχθηκαν στους Amabazonians και τον πίεζαν να ενταχθεί, αυτός αρνήθηκε για θρησκευτικούς λόγους, στη συνέχεια αναγκάστηκε να μετοικήσει στη Buea, όπου ένας ξάδερφός του σκοτώθηκε από τον στρατό, και μετά πήγε στη γαλλόφωνη περιοχή του (South Region), όπου αντιμετώπιζε περιθωριοποίηση.

Όταν του ζητήθηκε να δώσει λεπτομέρειες σχετικά με την πίεση που του ασκούσαν οι Ambazonians δήλωσε ότι πολλοί νέοι στην ηλικία του έγιναν μέλη των αυτονομιστών όταν ξέσπασε η κρίση και, καθώς – ως εξήγησε - η Muyuka είναι μικρή πόλη και γι’ αυτό οι νέοι γνωρίζονται μεταξύ τους, στις αρχές του 2017 τον προσέγγισαν και του πρότειναν να γίνει μέλος, με τον ίδιο να αρνείται. Ως ανέφερε, καθώς ήταν γνώριμος με πολλούς από αυτούς, η πίεση δεν ήταν μεγάλη στην αρχή, όμως, καθώς συνέχιζε να αρνείται να συμμετέχει, η πίεση άρχισε να αυξάνεται, με αποτέλεσμα να πάνε στο σπίτι του πατέρα του, όπου «τα έσπασαν όλα» και να απείλησαν τον πατέρα του ότι θα τον σκοτώσουν.

Ερωτώμενος σχετικά ο αιτητής περιέγραψε ένα συμβάν όπου ένας φίλος του, ο οποίος είχε ήδη γίνει μέλος των αυτονομιστών, τον επισκέφτηκε και του είπε ότι αν συνεχίσει να αρνείται τότε θα το πληρώσει με τη ζωή του, απειλή την οποία του επανέλαβαν και άλλα μέλη, και τότε αποφάσισε να φύγει από τη Muyuka. Ερωτηθείς σχετικά με το περιστατικό κατά το οποίο σκοτώθηκε ο ξάδερφός του ο αιτητής δήλωσε ότι αυτό έλαβε χώρα τέλος του 2017 με αρχές του 2018, στη Buea, ήταν αποτέλεσμα πυροβολισμών του στρατού, ο ίδιος βρισκόταν στο Kribi όταν συνέβη και ενημερώθηκε σχετικά από τον πατέρα του και τον θείο του. Όταν του επισημάνθηκε ότι νωρίτερα είχε δηλώσει ότι βρισκόταν στη Buea κατά το περιστατικό και του ζητήθηκε να εξηγήσει την αντίφαση, ο αιτητής ανέφερε ότι ο ίδιος μετακόμισε από τη Buea στο Kribi το 2017, χωρίς να είναι σε θέση να παραθέσει ακριβείς ημερομηνίες, λόγω κατάθλιψης και του άγχους της συνέντευξης, ως ανέφερε.

Ερωτηθείς σχετικά με τον λόγο που μετακόμισε στο Kribi ο αιτητής εξήγησε ότι όταν είχε τελειώσει τις σπουδές του (στη Buea) δεν μπορούσε να γυρίσει στη Muyuka ούτε να μείνει στη Buea, για λόγους ασφαλείας, οπότε αποφάσισε να πάει στο Kribi καθώς εκεί ζούσε αδερφός της μητέρας του και θα τον βοηθούσε, αναφέροντας ότι ήταν τυχερός που βρήκε εργασία στο Kribi σε ένα ξενοδοχείο ενός δίγλωσσου χριστιανού αδερφού, ο οποίος τον προσέλαβε, τον βοήθησε πολύ και του έμαθε τη δουλειά. Σε ερώτηση σχετικά με την περιθωριοποίηση την οποία δήλωσε ότι βίωσε ο αιτητής ανέφερε ότι υπέφερε ύβρεις στο δρόμο από την πλειοψηφία του κόσμου, αναφέροντας ότι ο σπιτονοικοκύρης του μιλούσε πολύ άσχημα, παρόλο που πλήρωνε το νοίκι στην ώρα του, προσθέτοντας ότι οι Αρχές, όταν αντιλαμβάνονταν ότι είναι Αγγλόφωνος, του συμπεριφέρονταν σαν σκουπίδι και τον έκαναν να έχει χαμηλή αυτοπεποίθηση.

Ερωτώμενος αν αντιμετώπισε κάποιο πρόβλημα με τις Αρχές της χώρας όσο βρισκόταν στο Kribi απάντησε αρνητικά. Όταν του ζητήθηκε να σχολιάσει το γεγονός πως παρόλο που δηλώνει περιθωριοποιημένος στο Kirbi είχε καταφέρει να βρει εργασία και να είναι αυτόνομος ο αιτητής δήλωσε ότι ήταν μία μεγάλη πρόκληση για τον ίδιο και πως αν δεν ήταν αυτός (ο χριστιανός αδερφός του που τον βοήθησε) δεν θα είχε βρει εργασία και ότι αν τα πράγματα ήταν από οικονομικής πλευράς όπως τα περίμενε τότε δε θα έφευγε από τη χώρα.  

Στη συνέχεια ζητήθηκε από τον αιτητή να εξηγήσει τη δήλωσή του ότι η ζωή του βρίσκεται σε κίνδυνο στο Καμερούν, όπου ανέφερε ότι δεν μπορεί να επιστρέψει στη Muyuka, πως έλαβε βοήθεια από το θείο του στο Kribi αλλά δεν θα μπορούσε να τον στηρίζει για πάντα και ο ίδιος πρέπει να προσέξει την αδερφή και τη μητέρα του και υπέστη περιθωριοποίηση και προκλήσεις από τους γαλλόφωνους και αποφάσισε να έρθει στη Δημοκρατία.

Ερωτώμενος ο αιτητής για τον λόγο που, ενώ οι απειλές εναντίον του άρχισαν το 2017 και η περιθωριοποίηση το 2018, αυτός έφυγε από το Καμερούν πολύ αργότερα ανέφερε ότι προσπάθησε να ζήσει εκεί μέχρι που συνειδητοποίησε ότι ήταν πολύ δύσκολο.

Σε ερώτηση σχετικά με τις συνέπειες για τον ίδιο αν επέστρεφε στο Καμερούν ο αιτητής δήλωσε ότι αν επέστρεφε στη Muyuka θα τον σκότωναν, ενώ αν επέστρεφε στο Kribi θα αντιμετώπιζε την ίδια περιθωριοποίηση και δυσκολίες στην εύρεση εργασίας. Σε ερώτηση αν οι Αρχές της χώρας του θα τον επέτρεπαν να γυρίσει στη χώρα του ο αιτητής απάντησε καταφατικά ενώ σε ερώτηση σχετικά με το τι είναι αυτό που φοβάται ότι θα του συμβεί αν επιστρέψει στο Καμερούν ο αιτητής απάντησε ότι θα είναι σαν να τον σπρώχνουν πάλι πίσω στην πρώτη μέρα και θα είναι κάτι καταστροφικό για τον ίδιο. Τέλος, ερωτώμενος σχετικά με το ενδεχόμενο να ζήσει σε κάποια άλλη περιοχή του Καμερούν, ο αιτητής απάντησε ότι είναι πολύ δύσκολο διότι παίρνει χρόνο να μετακομίσει κάποιος σε νέα πόλη και να ενσωματωθεί στην τοπική κοινωνία.

Οι καθ’ ων η αίτηση, εξετάζοντας τα όσα ανέφερε ο αιτητής εντόπισαν και αξιολόγησαν τους ακόλουθους ουσιώδεις ισχυρισμούς.

1.    Ταυτότητα, προφίλ, χώρα καταγωγής και τόπο διαμονής του αιτητή

2. Ισχυριζόμενες προσπάθειες στρατολόγησης του αιτητή από τους αυτονομιστές Ambazonians στην πόλη Muyuka
3. Ισχυριζόμενα προβλήματα από την περιθωριοποίηση που βίωσε στην πόλη Kribi του Καμερούν

 

Οι καθ’ ων η αίτηση αποδέχθηκαν τον 1^ο και τον 2^ο εκ των ως άνω ισχυρισμών, όμως απέρριψαν τον 3^ο ουσιώδη ισχυρισμό ως αναξιόπιστο.

Αναφορικά με τον 3^ο ουσιώδη ισχυρισμό, κρίθηκε ότι ο αιτητής περίμεινε ασαφής και εν πολλοίς γενικόλογος επί των ισχυρισμών του ότι υπέστη περιθωριοποίηση στην πόλη Kribi, όπου διέμενε προτού φύγει από το Καμερούν, αφού – τελικά – ουδέν συγκεκριμένο περιστατικό παρέθεσε, παρόλο που κλήθηκε να το πράξει και δεδομένου του ότι, ως ο ίδιος ανέφερε, διέμεινε εκεί περί τα 5 έτη και εργαζόταν, χωρίς να αντιμετωπίσει κάποιο πρόβλημα. Επί του ισχυρισμού έγινε έρευνα σε διαθέσιμες πληροφορίες (ΠΧΚ) εκ των οποίων επιβεβαιώθηκε ότι, παρότι αγγλόφωνοι αντιμετωπίζουν διακρίσεις, ωστόσο, όσοι αγγλόφωνοι διαμένουν στις γαλλόφωνες περιοχές «ζουν χωρίς καμία σημαντική απειλή για την ασφάλεια [τους] από τους γαλλόφωνους» και «είναι γενικά καλοδεχούμενοι από τον ευρύτερο πληθυσμό», οι δε «αλληλεπιδράσεις (σ.σ. αγγλόφωνων και γαλλόφωνων) είναι πάντα ειρηνικές, εκτός από εξαιρετικές περιστάσεις» (ερ.98). Συνεπεία των ως άνω ο εν λόγω ισχυρισμός δεν έγινε αποδεκτός.

Στη βάση των ως άνω ευρημάτων, αξιολογούμενου και του προφίλ του αιτητή, οι καθ’ ων η αίτηση κατέληξαν ότι δεν υφίσταται εύλογος βαθμός πιθανότητας να υποστεί δίωξη ή σοβαρή βλάβη σε περίπτωση επιστροφής του, δεδομένου ότι ουδέν υπέστη κατά τα 5 έτη που ζούσε στην πόλη Kribi (South), όπου διατηρεί οικογενειακό δίκτυο και αναμένεται να  επιστρέψει, που να συνδέεται με τον 2^ο ουσιώδη ισχυρισμό (που έγινε αποδεκτός) και, αναφορικά με το αρ.19 (2) (γ) του Νόμου, κατέληξαν ότι δεν υφίσταται κίνδυνος κατά της ζωής ή της σωματικής του ακεραιότητας με την επιστροφή του, καθώς, ως κρίθηκε, στο Kribi δεν ασκείται αδιάκριτη βία και συνεπώς δεν προκύπτει κίνδυνος για τον ίδιο σ’ αυτή τη βάση, με βάση διαθέσιμες πληροφορίες (ΠΧΚ) που αξιολόγησαν.    

Συνεπεία των ανωτέρω η επίδικη αίτηση απορρίφθηκε ως αβάσιμη και εκδόθηκε κατά του αιτητή απόφασης επιστροφής στη χώρα καταγωγής.

Κατά τις διευκρινήσεις η ευπαίδευτη συνήγορος του αιτητή απέσυρε ρητώς άπαντες τους ισχυρισμούς που προωθούνται δια της αγορεύσεως της – πλην των ισχυρισμών περί μη δέουσας έρευνας και αιτιολόγησης της επίδικης απόφασης, ο δε συνήγορος των καθ’ ων η αίτηση υιοθέτησε την αγόρευση του ως προς του προωθούμενους ισχυρισμούς.

Δεδομένου ότι άπαντες οι προωθούμενοι από τον αιτητή ισχυρισμοί άπτονται της ουσίας της υπόθεσης, προχωρώ εδώ «σε έλεγχο της νομιμότητας και ορθότητας αυτής, εξετάζοντας πλήρως και από τούδε και στο εξής […] τα γεγονότα και τα νομικά ζητήματα που τη διέπουν» και «την ανάγκη χορήγησης διεθνούς προστασίας» [αρ.146 (4) (α) Συντάγματος, αρ.11 (3) (α) του περί Ίδρυσης και Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμου, Ε.Δ.Δ.Δ.Π. αρ.107/2023, Q. B. T. ν. Δημοκρατίας, ημ.11/02/25, Ε.Δ.Δ.Δ.Π. αρ.12/2025, B. A. ν. Δημοκρατίας, ημ.18/12/25].

Σημειώνω ότι στο εγχειρίδιο «Αξιολόγηση αποδεικτικών στοιχείων και αξιοπιστίας στο πλαίσιο του κοινού ευρωπαϊκού συστήματος ασύλου», του EASO, 2018, σελ.98 του εγχειριδίου, αναφέρεται ότι «[…] απαιτείται ισορροπημένη και αντικειμενική αξιολόγηση του αν η αφήγηση του αιτούντος αντικατοπτρίζει την αφήγηση που αναμένεται από ένα πρόσωπο στην κατάσταση του αιτούντος το οποίο αφηγείται μια πραγματική προσωπική εμπειρία.». Στο ίδιο εγχειρίδιο, σελ.102, καταγράφεται ότι «[…] οι δείκτες αξιοπιστίας είναι απλοί δείκτες και δεν συνιστούν αυστηρά κριτήρια ή προϋποθέσεις. Παρότι οι τέσσερις δείκτες […] (εσωτερική και εξωτερική συνέπεια, επαρκώς λεπτομερείς πληροφορίες και ευλογοφάνεια) αποτυπώνουν τους δείκτες που εφαρμόζουν στην πράξη τα δικαστήρια, κανένας από αυτούς δεν μπορεί να θεωρηθεί καθοριστικός. Η σημασία τους από υπόθεση σε υπόθεση ποικίλλει σημαντικά. Σε κάθε περίπτωση είναι αναγκαία η εξέταση του σωρευτικού τους αντίκτυπου ⁽³⁰⁵⁾.  […] Από την ανωτέρω ανάλυση προκύπτει ότι δεν υπάρχει απλή απάντηση στο ερώτημα που αφορά τον τρόπο αξιολόγησης της αξιοπιστίας σε υποθέσεις διεθνούς προστασίας. Το μόνο που μπορεί να ειπωθεί είναι ότι η αξιολόγηση πρέπει να διενεργείται με βάση το σύνολο των αποδεικτικών στοιχείων, λαμβανομένων υπόψη των αρχών, των μεθόδων και των δεικτών […]. Οι αρχές, οι μέθοδοι και οι δείκτες […] εφαρμόζονται με προσοχή ⁽³⁰⁷⁾, αντικειμενικότητα και αμεροληψία, ώστε να αποφευχθεί τυχόν εσφαλμένη και απλοϊκή απόρριψη, ή αφελής και ανεπιφύλακτη αποδοχή μιας συγκεκριμένης αφήγησης.»   

Εν προκειμένω θα συμφωνήσω με το σύνολο των ευρημάτων και τελικής κατάληξης των καθ’ ων η αίτηση επί του 3^ου ουσιώδους ισχυρισμού του αιτητή καθώς, ως επαρκώς και απολύτως τεκμηριωμένα εξηγείται στα ερ.98-99 της επίδικης έκθεσης, ουδέν αναφέρθηκε τελικά από τον αιτητή που να τεκμηριώνει ή καθ’ οιονδήποτε τρόπο να στοιχειοθετεί τους ισχυρισμούς περί περιθωριοποίησης του από τον πληθυσμό της περιοχής όπου διέμενε περί τα 5 έτη (Kribi), εξαιτίας του ότι είναι αγγλόφωνος, εκ των οποίων και διαβρώνεται η συνολική αξιοπιστία των δηλώσεων του.

Διερχόμενος των λεγομένων του αιτητή ουδέν έχω να προσθέσω στα όσα σχετικώς έχουν καταγράψει οι καθ’ ων η αίτηση (τα οποία παρατίθενται πιο πάνω και δεν θεωρώ σκόπιμο να τα επαναλάβω, πέραν του να τα υιοθετήσω στο σύνολο τους), πέραν του να σημειώσω ότι και μόνον ότι – ως ο ίδιος ανέφερε ερωτώμενος σχετικά – ουδέν συγκεκριμένο συμβάν   του συνέβη στον τόπο όπου διέμενε περί τα 5 έτη προτού φύγει από το Καμερούν, πέραν ενός περιστατικού άσχημης συμπεριφοράς από τον σπιτονοικοκύρη του, που του μίλησε προσβλητικά (ερ.20), δεν αφήνει περιθώριο για άλλη θεώρηση.

Για σκοπούς πληρότητας, πέραν των όσων καταγράφονται επί της εξωτερικής συνοχής του ως άνω ισχυρισμού στην επίδικη έκθεση (ερ.98-99, 54-65), σημειώνω ότι σε σχετική πολύ πρόσφατη έκθεση του IRB καταγράφεται ότι «"πολλοί αγγλόφωνοι λειτουργούν με επιτυχία" στη Ντουάλα και τη Γιαουντέ, προσθέτοντας ότι αυτές οι πόλεις έχουν "δίγλωσσα ιδρύματα, πανεπιστήμια, νοσοκομεία, ιδιωτικές υπηρεσίες και αγγλόφωνες κοινότητες" […] [Oι] αγγλόφωνοι εκτός αγγλόφωνων περιοχών “γενικά απολαμβάνουν μεγαλύτερη φυσική ασφάλεια”. Ωστόσο, "πολλοί αναφέρουν κοινωνικές διακρίσεις, στερεότυπα ή πολιτική καχυποψία" […]. Σε αλληλογραφία με τη Διεύθυνση Έρευνας, ερευνητικός συνεργάτης στο Ινστιτούτο Πολιτικής [..], ανέφερε ότι οι εμπειρίες των εσωτερικά εκτοπισμένων αγγλόφωνων γυναικών στις γαλλόφωνες περιοχές ποικίλλουν, προσθέτοντας ότι “ορισμένες αναφέρουν ότι λαμβάνουν συμπάθεια και βοήθεια από τις κοινότητες υποδοχής, ενώ άλλες αναφέρουν διακρίσεις, περιθωριοποίηση ή καχυποψία” […].»[1].

Ενόψει και των ως άνω ΠΧΚ και με δεδομένο ότι ουδέν συγκεκριμένο (πλην φραστικής άσχημης συμπεριφοράς) υπέστη ο αιτητής κατά τη διαμονή του στο Kribi, είχε δε διαμείνει και εργαστεί εκεί περί τα 5 έτη (προτού φύγει από το Καμερούν) και ουδέν πρόβλημα είχε αντιμετωπίσει από τις Αρχές κατά τον χρόνο αυτό, ο 3^ος ουσιώδης ισχυρισμός δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός και – αναπόφευκτα – ουδείς κίνδυνος υφίσταται στη βάση αυτή κατά την επιστροφή του. Ως σχετικώς αναφέρεται στο εγχειρίδιο  «Πρακτικός οδηγός σχετικά με την αξιολόγηση των αποδεικτικών στοιχείων και την εκτίμηση κινδύνου» (EUAA - Ιαν. 2024), στη σελ. 127, «[εάν] […] ο αιτών δεν έχει βιώσει παρόμοια γεγονότα για μεγάλο χρονικό διάστημα, μπορεί αυτό να υποδεικνύει ότι δεν υπάρχει ιδιαίτερος κίνδυνος να επαναληφθεί το συγκεκριμένο γεγονός στο μέλλον.». Ως δε στο ίδιο εγχειρίδιο, σελ.124, αναφέρεται «ούτε η «απλή πιθανότητα» ούτε η «απλή δυνατότητα» αρκούν για να εξακριβωθεί ο μελλοντικός κίνδυνος» και, ως στη σελ.125 περαιτέρω εξηγείται, «[το] ευλόγως προβλέψιμο μέλλον είναι ό,τι αναμένεται λογικά να επέλθει με βάση τα στοιχεία από γεγονότα και περιστάσεις που συνέβησαν στο παρελθόν και συμβαίνουν και σήμερα».

Προχωρώντας σε εκτίμηση κινδύνου στα πλαίσια 2^ου ουσιώδους ισχυρισμού (που έγινε αποδεκτός) θα συμφωνήσω και με την επί τούτου κατάληξη των καθ’ ων η αίτηση ότι, με δεδομένο ότι ο αιτητής – σύμφωνα με τα λεγόμενα του ιδίου – μετοίκησε από το 2017 στο Kribi (South) και εκεί (ως και στην Buea, όπου διέμεινε για λίγο διάστημα προηγουμένως, αφότου έφυγε από τη γενέτειρα του) ουδέν περιστατικό συνέβη που να συνδέεται με τους Ambazonians, είτε απόπειρα στρατολόγησης του είτε άλλη πράξη δίωξης ή βλάβης, είναι αρκετό για να καταδείξει ότι ουδείς κίνδυνος δίωξης (ή εύλογη πιθανότητα κινδύνου) ή και σοβαρής βλάβης σ’ αυτή τη βάση (ήτοι με φορέα τους Ambazonians) υφίσταται κατά την επιστροφή του αιτητή, λαμβανομένου υπόψη και του ότι η δράση ομάδων αποσχιστών περιορίζεται στις αγγλόφωνες περιοχές της χώρας.

Επί των ως άνω αξίζει να παρατεθούν και οι κάτωθι ΠΧΚ.

Η Διεθνής Αμνηστία και το Human Rights Watch (HRW) κάνουν λόγο για μη τήρηση και παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε εκτεταμένο βαθμό στα πλαίσια της κρίσης στις Αγγλόφωνες επαρχίες.[2]

Αναφορά της οργάνωσης Human Rights Watch εκδοθείσα το 2018, ήτοι το χρόνο που κατ’ ισχυρισμό έλαβαν χώρα τα περιστατικά, αναφέρει την ύπαρξη ισχυρών ενδείξεων ότι οι άμαχοι οι οποίοι εκλαμβάνονται ως συνεργαζόμενοι με την κυβέρνηση στοχοποιούνται από τους αποσχιστές για εκβιασμούς, βασανισμούς και δολοφονίες.[3] Άρθρο της εφημερίδας The African Observer, του 2023, αναφέρει ότι οι ένοπλες ομάδες συχνά κατηγορούνται για δολοφονίες, απαγωγές ή και τραυματισμούς αμάχων, τους οποίους κατηγορούν ότι συνεργάζονται με τις αρχές του Καμερούν.[4]

Τα Ηνωμένα Έθνη σημειώνουν υπάρχουν « […] αναφορές για βίαιες ενέργειες που καταλήγουν σε καταστροφή νοσοκομείων, σχολείων και ολόκληρων χωριών στις εν λόγω περιοχές τις οποίες έχουν διαπράξει μη κυβερνητικές ένοπλες ομάδες και μέλη των ενόπλων δυνάμεων του κυβερνώντος κόμματος […]»[5],  ενώ το HRW, σε πρόσφατη Έκθεσή του, και η Διεθνής Αμνηστία επίσης αναφέρουν πως στις ενέργειες αυτές προβαίνουν κυβερνητικοί και μη κυβερνητικοί δρώντες[6].  Επί τούτου καταγράφεται ότι «[σ]τις ΝΔ και ΒΔ επαρχίες, υψηλά επίπεδα ανασφάλειας συνεχίζονταν. Η παρουσία κρατικών σωμάτων ασφαλείας – αστυνομία, χωροφυλακή, στρατός – είναι συγκεντρωμένη κατά μήκος των κύριων οδικών αρτηριών και στις πόλεις, ενώ οι μη κρατικές ένοπλες ομάδες εντοπίζονται κυρίως στις αγροτικές περιοχές.»[7].

Σε COI QUERY του EASO, ημ.14/06/21, αναφέρεται ότι ο εκτοπισμός πληθυσμού από τα σπίτια του είναι συχνό φαινόμενο λόγω της γενικευμένης βίας, οι οποίοι εκτοπισθέντες βρίσκουν συχνά καταφύγιο σε αγροτικές ή δασώδεις εκτάσεις κοντά στον τόπο διαμονής τους:

«According to OCHA 712 180 IDPs were within or displaced in the North-West and South-West regions as of March 2021. Violence in the aforementioned regions resulted in multiple population displacements and over 1 427 people were forced to flee their homes only in March 2021, seeking shelter and safety in nearby bushes, villages and towns. ⁷¹ More than 10 000 people, mainly in Menchum division in the North-West region, were forced to flee their villages in April 2021 and IDPs reached the number of 712 800.⁷² For the same reference period , a UNHCR map depicting the locations of UNHCR persons of concern mentions that as of April 2021 there were 1 032 942 internally displaced persons, the majority of whom seem to be situated in the Far North, North-West and South-West regions.⁷³ »[8]

Πηγές των Ηνωμένων Εθνών αναφέρουν ότι «[με] την κλιμακούμενη βία ανάμεσα στις κυβερνητικές δυνάμεις και τις μη-κρατικές ένοπλες ομάδες στις Νοτιοδυτικές και Βορειοδυτικές περιοχές τού Καμερούν κατά το 2019, ο άμαχος πληθυσμός είναι αντιμέτωπος με σοβαρές παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων […] μαζικό εκτοπισμό, επιθέσεις κατά περιουσιών, κάψιμο σπιτιών και χωριών, διαχωρισμός οικογενειών, απώλεια εγγράφων ταυτοποίησης, αυθαίρετη σύλληψη και κράτηση […] έλλειψη πρόσβασης σε βασικές υπηρεσίες που έχουν επηρεασθεί από την κρίση και σοβαρές παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων (δολοφονίες, στρατολόγηση παιδιών, απαγωγές, έμφυλη βία, κ.ά. […] Επιθέσεις κατά χωριών, κάψιμο σπιτιών και δολοφονίες έχουν καταγραφεί.».[9]

Εκ των ως άνω ΠΧΚ επιβεβαιώνουν ότι υφίσταται αδιακρίτως ασκούμενη βία στα πλαίσια συγκρούσεων κυβερνητικών δυνάμεων και αποσχιστών στις αγγλόφωνες περιοχές (όχι όμως στις γαλλόφωνες), όπου καταγράφεται μια έκρυθμη κατάσταση, με συχνές ένοπλες συγκρούσεις, αλλά και σωρεία παραβιάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων από αμφότερες τις μαχόμενες πλευρές.

Για τον τόπο διαμονής του αιτητή (Kribi - South) σημειώνονται τα κάτωθι. 

Σύμφωνα με τη βάση δεδομένων ACLED, στη Νότια περιφέρεια (South region), όπου βρίσκεται η πόλη Kribi (τόπος συνήθους διαμονής του αιτητή) κατά το τελευταίο έτος (με ημερομηνία τελευταίας ενημέρωσης τις 17/10/25), καταγράφηκε 1 περιστατικό πολιτικής βίας[10] το οποίο είχε ως αποτέλεσμα 1 θάνατο.^[11] Σύμφωνα με την ίδια βάση δεδομένων δεν υπάρχουν οποιαδήποτε καταγεγραμμένα περιστατικά πολιτικής βίας στην πόλη Kribi το ανωτέρω χρονικό διάστημα.[12] Σημειώνεται ότι ο πληθυσμός στην ευρύτερη περιφέρεια εκτιμάται περί τις 800.000[13] και στην πόλη Kribi περί τις 55.000 κατοίκων.[14]

Είναι κατάληξη μου, αποτιμώντας τις ως άνω πληροφορίες, ότι δεν καταδεικνύεται εύλογη πιθανότητα ο αιτητής να αντιμετωπίσει κατά την επιστροφή του κίνδυνο σοβαρής βλάβης καθότι η συχνότητα περιστατικών ασφαλείας στην περιοχή όπου διέμενε, και στην οποία εύλογα αναμένεται να επιστρέψει, δεν είναι τέτοιας έντασης ώστε να διατρέχει κίνδυνο εξαιτίας και μόνο της παρουσίας του στην περιοχή. Δεν μπορώ δε να εντοπίσω ιδιαίτερες περιστάσεις οι οποίες επιτείνουν τον κίνδυνο ειδικώς για τον αιτητή, σε σύγκρισή με τον γενικό πληθυσμό της περιοχής, στη βάση της «αναπροσαρμοζόμενης κλίμακας»[15] (βλ. ΔΕΕ, C-901/19, CF and DN, ημ.10/06/21).

Εν προκειμένω λαμβάνω υπόψη και συνυπολογίζω ότι ο αιτητής είναι περί των 34 ετών σήμερα, υγιής, με επαρκή μόρφωση και προηγούμενη εργασιακή εμπειρία και διατηρεί στον τόπο διαμονής του (Kribi), όπου διέμενε και ο ίδιος χωρίς προβλήματα και εργαζόταν περί τα 5 έτη (προτού φύγει από το Καμερούν) οικογενειακό δίκτυο (θείος/αδελφός), οι οποίοι τον έχουν στηρίξει στο παρελθόν και διατηρεί επικοινωνία μαζί τους. Τα ως άνω καταδεικνύουν ότι αναμένεται – ευλόγως - ο αιτητής να λάβει, έστω προσωρινά, στήριξη ή και στέγαση κατά την επιστροφή του, μέχρις ότου ο ίδιος ορθοποδήσει και βιοποριστεί, και δεν δεικνύουν κίνδυνο βλάβης ή δίωξης.

Έπεται λοιπόν ότι ο αιτητής δεν κατάφερε να τεκμηριώσει βάσιμο φόβο «καταδίωξης [του] για λόγους φυλετικούς, θρησκευτικούς, ιθαγένειας ή ιδιότητας μέλους συγκεκριμένου κοινωνικού συνόλου ή πολιτικών αντιλήψεων» και δεν υφίστανται «ουσιώδεις λόγοι να πιστεύεται ότι, εάν επιστρέψει στη χώρα ιθαγένειάς του, θα αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο να υποστεί σοβαρή βλάβη», ως αμφότερες αυτές οι έννοιες ορίζονται στα αρ.3 και 19 του περί Προσφύγων Νόμου. Δεδομένων δε των ως άνω διαπιστώσεων μου δεν θεωρώ ότι η επιστροφή του αιτητή θα είναι σε παράβαση του εκ του αρ.3 της ΕΣΔΑ, καθότι δεν συνιστά επαναπροώθηση.

Η προσφυγή απορρίπτεται και η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται με έξοδα €1000 υπέρ των καθ' ων η αίτηση και εναντίον του αιτητή.

 

 

Α. Χριστοφόρου, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.