ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

Υπόθ. Αρ.: 524/2026

31 Ιουλίου, 2026

[Μ. ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

Μεταξύ:

Μ.Α.

Αιτητής

-και-

 

Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω Υπηρεσίας Ασύλου

Καθ' ων η Αίτηση

Εμφανίσεις:

Ο Αιτητής Παρών.

Χ. Καστάνας, Δικηγόρος για τους Καθ' ων η Αίτηση.

A. Abdelrahman (κος) παρών για διερμηνεία από την Ελληνική στην Αραβική και αντίστροφα.

 

Α Π Ο Φ Α Σ Η

Με την παρούσα προσφυγή ο Αιτητής προσβάλλει την απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου, επιστολής ημερομηνίας 25/02/26, με την οποία απορρίφθηκε το αίτημα του για παραχώρηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας.

 

ΓΕΓΟΝΟΤΑ

Ο Αιτητής υπέβαλε αίτηση για διεθνή προστασία στις 08/12/25, στις 08/01/26 διεξήχθη συνέντευξη εξέτασης της αίτησης ασύλου. Στις 17/02/26 ετοιμάστηκε σχετική εισηγητική έκθεση. Ο εξουσιοδοτημένος από τον Υπουργό Εσωτερικών λειτουργός αποφάσισε την απόρριψη της αίτησης στις 18/02/26, απόφαση που αποτελεί και το αντικείμενο της παρούσας προσφυγής.

 

ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΙ

Ο Αιτητής με το έντυπο της προσφυγής του καταγράφει ότι υπάρχει πόλεμος στη Συρία και ότι η κατάσταση στη χώρα δεν είναι ασφαλής. Κατά την ενώπιον του Δικαστηρίου διαδικασία επανέλαβε τους βασικούς του ισχυρισμούς και/ή τα στοιχεία του βασικού πυρήνα εξόδου από την χώρα του σε σχέση με την εθνοτική του καταγωγή, τα προβλήματα  που αντιμετωπίζει στην χώρα του καθώς και τον εξαναγκασμό του σε στρατιωτική θητεία στις κουρδικές ένοπλες δυνάμεις.

 

Οι Καθ' ων η αίτηση μέσω της Γραπτής τους Αγόρευσης υιοθέτησαν το περιεχόμενο της ένστασης και του διοικητικού φακέλου, τονίζοντας ότι ο Αιτητής κρίθηκε αναξιόπιστος λόγω της ανεπάρκειας των πληροφοριών που παρουσίασε και/ή ότι δεν δικαιούται το καθεστώς πρόσφυγα ή συμπληρωματικής προστασίας.

 

ΚΑΤΑΛΗΞΗ

Το Δικαστήριο λαμβάνοντας υπόψη τα όσα υποστηρίζονται από τον Αιτητή, αυτά που απάντησαν οι Καθ΄ ων η αίτηση, του περιεχομένου του διοικητικού φακέλου και αντλώντας τις εξουσίες που ορίζονται στο Άρθρο 11 του περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμων του 2018 έως 2025 (Ν. 73(I)/2018), προχωρεί να εξετάσει την ουσία του αιτήματος του[1].

 

Κατά την υποβολή της αίτησής του, o Αιτητής δήλωσε ως προς τους λόγους που εγκατέλειψε την χώρα καταγωγής του ότι κατάγεται από χωριό του οποίου οι κάτοικοι ασχολούνται με τη γεωργία, ωστόσο άτομα αραβικής καταγωγής από γειτονικά χωριά μετέβαιναν συχνά στο χωριό τους και τους παρενοχλούσαν. Πρόσθεσε ότι τα άτομα αυτά προκαλούσαν ζημιές στις καλλιέργειες, τους εκφόβιζαν και τους ξυλοκοπούσαν. Δήλωσε επίσης ότι, κατά το τελευταίο περιστατικό, εισήλθαν στο χωριό με τρακτέρ και κατέστρεψαν τα πάντα. Τέλος, ανέφερε ότι φοβήθηκε για τη ζωή του και, για τον λόγο αυτό, εγκατέλειψε το χωριό του και μετέβη στην Κύπρο (ερυθρό 18 του διοικητικού φακέλου στο εξής «Δ.Φ.»). Κατά τη συνέντευξη δήλωσε ότι είναι Σύριος υπήκοος, Κουρδικής καταγωγής, γεννηθείς στο χωριό Tal Hasel στο Aleppo της Συρίας, όπου διέμεινε περίπου για 16 – 17 έτη (ερυθρό 55 Χ1 - Χ4 Δ.Φ.). Έπειτα, για 10 έτη διέμενε μαζί με την οικογένειά του στο Κουρδιστάν στο Ιράκ. Το 2024 επέστρεψε στο Tal Hasel στο Aleppo, όπου διέμεινε μέχρι και την αναχώρησή του από την χώρα καταγωγής του (ερυθρό 55 Χ5 - Χ12 Δ.Φ.). Σχετικά με το θρήσκευμά του, ανέφερε ότι είναι μουσουλμάνος Σουνίτης (ερυθρό 52 Χ6 - Χ8 Δ.Φ.). Ως προς το εκπαιδευτικό του υπόβαθρο, δήλωσε ότι φοίτησε έως την τρίτη τάξη στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση, ομιλεί την αραβική και την κουρδική γλώσσα, ενώ δήλωσε ότι βοηθούσε τον πατέρα του σαν βοσκός (ερυθρό 52 Χ1 – Χ3 Δ.Φ). Ως προς το οικογενειακό του πλαίσιο, δήλωσε ότι είναι άγαμος και άτεκνος (ερυθρό 55 Χ13,  Χ14 Δ.Φ.), ότι οι γονείς του βρίσκονται εν ζωή, ο πατέρας του έχει δύο γυναίκες και συνολικά ο ίδιος έχει δεκαέξι αδέρφια βιολογικά και ετεροθαλή (ένας αδερφός του βρίσκεται στην Κυπριακή Δημοκρατία και μία αδερφή του στη Γερμανία, τα υπόλοιπα αδέρφια του διαμένουν στο Aleppo της Συρίας) (ερυθρό 54 Χ1 - Χ9 Δ.Φ.).

 

Αναφορικά με τον λόγο για τον οποίο εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του, ο Αιτητής δήλωσε ότι εγκατέλειψε τη Συρία λόγω της κατάστασης που επικρατεί με το υφιστάμενο καθεστώς, καθώς οι κουρδικές δυνάμεις στρατολογούν όλους τους άνδρες που είναι ικανοί να υπηρετήσουν, προκειμένου να ενταχθούν στις στρατιωτικές τους δυνάμεις ως μαχητές. Ανέφερε ότι, εάν παρέμενε στη χώρα του, θα του ζητούνταν να εκπληρώσει τη στρατιωτική του θητεία στις κουρδικές ένοπλες δυνάμεις. Επιπλέον, δήλωσε ότι επιθυμούσε να αποφύγει την ένταξή του στις ένοπλες ομάδες, καθώς και τα συνεχιζόμενα προβλήματα μεταξύ των κουρδικών δυνάμεων και του συριακού στρατού, τα οποία θέτουν σε κίνδυνο τη ζωή όλων. Τέλος, ανέφερε ότι μετέβη στην Κύπρο αναζητώντας ασφάλεια (ερυθρό 50 1Χ, 2Χ Δ.Φ.). Ακολούθως, τέθηκαν στον Αιτητή διευκρινιστικές ερωτήσεις από τον λειτουργό-εξεταστή όπου ο Αιτητής δήλωσε ότι, παρόλο που παρέμεινε στη Συρία για περισσότερο από έναν χρόνο χωρίς να του ζητηθεί να ενταχθεί στις κουρδικές στρατιωτικές δυνάμεις, αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι το χωριό του βρίσκεται σε παραμεθόρια περιοχή και δεν τελεί υπό κουρδικό έλεγχο. Ανέφερε ότι, εάν μετέβαινε σε περιοχή που ελέγχεται από τις κουρδικές δυνάμεις, τότε θα ήταν υποχρεωμένος να υπηρετήσει για δύο χρόνια. Διευκρίνισε ότι, όσο διαμένει στο χωριό του, δεν υποχρεούται να ενταχθεί στις κουρδικές ένοπλες δυνάμεις. Ερωτηθείς σχετικά με το ζήτημα αυτό, δήλωσε ότι γνώριζε πως δεν είχε τέτοια υποχρέωση στο χωριό του, αλλά θεωρούσε προτιμότερο να μεταβεί στην Κύπρο για να βρίσκεται μαζί με τον αδελφό του. Ερωτηθείς εάν κάποιο άλλο μέλος της οικογένειάς του κλήθηκε να υπηρετήσει στις στρατιωτικές δυνάμεις, δήλωσε ότι δεν συνέβη κάτι τέτοιο. Ερωτηθείς εάν είχε ποτέ συλληφθεί ή κρατηθεί στη χώρα καταγωγής του για οποιονδήποτε λόγο, απάντησε αρνητικά. Τέλος, αναφορικά με τον φόβο του σε περίπτωση επιστροφής στη χώρα καταγωγής του, δήλωσε ότι δεν γνωρίζει τι θα μπορούσε να του συμβεί προσωπικά.

 

Αφού ο λειτουργός αξιολόγησε τα όσα καταγράφηκαν κατά την συνέντευξη αποδέχθηκε τους ισχυρισμούς του Αιτητή ως προς τα προσωπικά στοιχεία και το εν γένει προφίλ του. Απορρίφθηκαν, όμως, ως εσωτερικά αναξιόπιστοι, οι ισχυρισμοί 2 και 3 που αφορούν την στράτευση του ίδιου από τις Κουρδικές δυνάμεις (Kurdish Military fighters) και τους διαπληκτισμούς ανάμεσα στους Κούρδους και το Συριακό στρατό. Ως προς τον δεύτερο ισχυρισμό, ο λειτουργός έκρινε ότι οι δηλώσεις του δεν παρουσιάζουν επάρκεια πληροφοριών και τεκμηρίωσης. Κλήθηκε να δώσει περισσότερες πληροφορίες για τα περιστατικά που αποτελούν τον πυρήνα του αιτήματός του, με τις απαντήσεις του να χαρακτηρίζονται από έλλειψη επαρκών, ακριβών και λεπτομερών πληροφοριών, έλλειψη συνοχής, συνεκτικότητας, λεπτομερειών βιωματικού χαρακτήρα και ανακολουθία σε σχέση με τα όσα αναφέρουν διεθνείς πηγές πληροφόρησης. Ειδικότερα, ο αρμόδιος λειτουργός καταγράφει ότι κληθείς να αναφέρει  εάν είχε δεχθεί προσωπικές απειλές ή αν έχει υποστεί βλάβη στη χώρα καταγωγής του, απάντησε αρνητικά (ερυθρό 49 Χ2 Δ.Φ.), ενώ όταν ρωτήθηκε αν ζητήθηκε από τον ίδιο ή κάποιο μέλος της οικογένειάς του που διαμένει στη Συρία να καταταχθεί στο στρατό, απάντησε και πάλι αρνητικά (ερυθρό 50 Χ9 Δ.Φ.). Περαιτέρω, κληθείς να αναφέρει γιατί παρέμεινε στη χώρα του, δεδομένου του προβαλλόμενου φόβου του για εξαναγκαστική στρατολόγηση, ισχυρίστηκε ότι δεν διαμένει σε περιοχή υπό τον έλεγχο των Κούρδων και στο χωριό του δεν είναι υποχρεωμένος να καταταγεί στον Κουρδικό στρατό (ερυθρό 50 Χ8 Δ.Φ.). Συνεπώς, παρά το γεγονός ότι δεν του απευθύνθηκε κάποια άμεση πρόσκληση ή απειλή, ο προβαλλόμενος φόβος του δε δύναται να στοιχειοθετηθεί με βάσιμα και αντικειμενικά στοιχεία, εφόσον ο ίδιος επιβεβαίωσε ότι ποτέ κανείς δεν τον ανάγκασε να ενταχθεί σε κάποια στρατιωτική ομάδα, ούτε κανένα άτομο από το χωριό στο οποίο διέμενε. Περαιτέρω, κληθείς να δώσει περισσότερες πληροφορίες, κρίθηκε ότι δεν ήταν σε θέση να δώσει λεπτομέρειες σχετικά με τους Syrian Democratic Forces (SDF), αναφέροντας άλλοτε ως «Kurdish military fighters», «Kurdish fighters», «rebels». Ο ισχυρισμός του ότι οι Κούρδοι στρατολογούν όλους τους ικανούς άντρες να καταταγούν στο στρατό και να αγωνιστούν, κρίθηκε ανακόλουθος με βάση τα όσα αναφέρουν διεθνείς πηγές πληροφόρησης (ερυθρό 50 Χ1 – Χ8 Δ.Φ.). Παράλληλα, σημειώθηκε ότι όταν επισημάνθηκε στον Αιτητή ότι στην αρχική του αίτηση ανέφερε άλλους λόγους αναχώρησης από τη χώρα (όπως παρενόχληση από τους Άραβες στις αγροτικές περιοχές), ο ίδιος δήλωσε ότι ενδεχομένως δεν είχε κατανοήσει σωστά τι έπρεπε να γράψει (ερυθρό 50 Χ7 Δ.Φ.). Στο σκέλος της εξωτερικής αξιοπιστίας, ο λειτουργός σημειώνει ότι δεν ανευρέθηκαν πηγές πληροφόρησης που αναφέρουν όνομα στρατιωτικής ομάδας «Kurdish Military fighters» και «Kurdish fighters». Περαιτέρω, κατόπιν έρευνας σε εξωτερικές πηγές πληροφόρησης καταγράφεται ότι ο Al-Sharaa έχει απορρίψει την υποχρεωτική θητεία και επιμένει σταθερά ότι ο νέος στρατός της Συρίας είναι εθελοντικός καθώς και ότι δεν υφίστανται πλέον κυρώσεις για λιποταξία ή αποφυγή στράτευσης.

 

Ως προς τον τρίτο ισχυρισμό, κρίθηκε ότι οι δηλώσεις του δεν παρουσιάζουν επάρκεια πληροφοριών. Κλήθηκε να δώσει περισσότερες πληροφορίες για τα περιστατικά, με τις απαντήσεις του να χαρακτηρίζονται από έλλειψη επαρκών, ακριβών και λεπτομερών πληροφοριών και έλλειψη λεπτομερειών βιωματικού χαρακτήρα. Ειδικότερα, κληθείς να αναφέρει περισσότερα για τη ζωή του στο Tal Hasel, απάντησε ότι σηκώνεται, ποτίζει τα λουλούδια στα χωράφια της οικογενείας του και ακολουθεί τα πρόβατα, έπειτα πηγαίνει πίσω σπίτι καθώς δεν έχει κάτι άλλο να κάνει. Επί αυτού του ισχυρισμού κρίθηκε ότι ο προβαλλόμενος φόβος του δεν δύναται να στοιχειοθετηθεί με βάσιμα και αντικειμενικά στοιχεία, καθώς ουδέποτε παρουσίασε συγκεκριμένα περιστατικά που να αφορούν τον ίδιο ή την οικογένειά του. Περαιτέρω, ερωτηθείς αν ήταν ο ίδιος ποτέ μάρτυρας περιστατικού ανάμεσα σε Άραβες και Κούρδους απάντησε αρνητικά (ερυθρό 49 Χ1 Δ.Φ.). Σε σχετική ερώτηση με το τι φοβάται ότι θα συμβεί αν επιστρέψει στη Συρία, απάντησε ότι «δεν γνωρίζει αν θα του συμβεί κάτι προσωπικά». Συνεπώς, δεν παρουσίασε προσωπικά βιώματα διαπληκτισμών μεταξύ Συριακού Στρατού και Κούρδων και δεν υποστήριξε τους ισχυρισμούς του με συγκεκριμένες λεπτομέρειες. Ο λειτουργός σημειώνει ότι η δήλωση του αιτητή να μην ήταν μάρτυρας περιστατικού έρχεται σε αντίθεση με τους ισχυρισμούς του στην αρχική του αίτηση όπου ισχυρίστηκε ότι Άραβες τους χτυπάνε και τους εκφοβίζουν στο χωριό του καθώς είναι αγρότες και τους καταστρέφουν τις σοδειές τους.

 

Από συνολική, αξιολόγηση της γενικότερης αξιοπιστίας του και των όσων τέθηκαν ενώπιον της Υπηρεσίας Ασύλου υπό μορφή δηλώσεων και αποδεικτικών στοιχείων, διαπιστώνω ότι η συνολική αξιοπιστία του Αιτητή επί των εν λόγω σημείων του αιτήματός του (ως καταγράφεται ανωτέρω), δεν τεκμηριώνεται. Η πλήρης εικόνα που διαμορφώνεται μέσω των στοιχείων του φακέλου του, κατόπιν ορθολογικής ανάλυσης και δίκαιης στάθμισής τους^[2], επιβεβαιώνει τα συμπεράσματα του λειτουργού. Το αφήγημα του Αιτητή εμπεριέχει δηλώσεις που στερούνται ιδιαίτερων βιωματικών στοιχείων καθώς και ευλογοφάνειας, ώστε να τεκμηριώνεται (ενδεχομένη) προσωπική εμπλοκή του ιδίου στα κατ’ ισχυρισμό γεγονότα και δίωξή του στη χώρα καταγωγής. Δεν παρείχε κάθε διαθέσιμη βοήθεια στον εξεταστή για τη διαπίστωση των στοιχείων της υπόθεσής του, ούτε τεκμηρίωσε τους ισχυρισμούς του με επαρκή λεπτομέρεια, ενώ υπήρξε αντιφατικός και ασυνεπής στις δηλώσεις του σε αρκετά σημεία ουσίας και που σχετίζονται με το αίτημά του (Άρθρο 18 του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2025 (Ν. 6(Ι)/2000), βλέπε επίσης Πρακτικός Οδηγός της EASO: Αξιολόγηση των Αποδεικτικών Στοιχείων, Μάρτιος 2015, σελ.11 και Evidence and credibility assessment in the context of the Common European Asylum System της EUAA, February 2023, σελ.57-72, 103-112 και 120-131, βλέπε επίσης §205 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα Κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων, του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες). Ούτε δε, σε διευκρινιστικές ερωτήσεις του λειτουργού για αριθμό ζητημάτων ήταν σε θέση να παράσχει ικανοποιητικές απαντήσεις και λεπτομερείς εξηγήσεις^[3], αλλά ούτε και θα μπορούσε να τύχει του ευεργετήματος της αμφιβολίας, το οποίο δίνεται μόνο όταν έχουν προσκομισθεί όλα τα διαθέσιμα αποδεικτικά στοιχεία και όταν ο εξεταστής είναι γενικά ικανοποιημένος από την αξιοπιστία του αιτούντα (Βλέπε §204 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων, του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες). Θα αναμενόταν δε, από τον Αιτητή, για τέτοια ουσιώδη ζητήματα που αφορούν σημαντικά γεγονότα και περιστατικά, στα οποία και στηρίζεται ο πυρήνας του αιτήματος του, να είναι σταθερός στις απαντήσεις του, να είναι σε θέση να παρουσιάσει το αίτημά του με συνέπεια, συνάφεια και επαρκή περιγραφή του αφηγήματος του, καθώς και να είναι σε θέση να δώσει ευλογοφανείς εξηγήσεις στις περιπτώσεις όπου τα λεγόμενά του παρουσιάζουν ασυνέπεια και αντιφάσεις. Η μη ύπαρξη βιωματικών στοιχείων, καθώς και οι αντιφατικές πληροφορίες, αποδυναμώνουν σημαντικά τους δείκτες αξιοπιστίας του στο σύνολό τους. Ούτε πληρούνται σωρευτικά οι προϋποθέσεις για παραχώρηση σε αυτόν του καθεστώτος πρόσφυγα καθότι δεν πληρούνται τα κριτήρια μορφής δίωξης, του φορέα δίωξης αλλά ούτε τεκμηρίωσε ότι ανήκει σε οποιαδήποτε πολιτική, θρησκευτική, εθνική, στρατιωτική ή κοινωνική οργάνωση ή ομάδα στη χώρα καταγωγής του που να αντιμετωπίζει δίωξη (Βλέπε Άρθρα 3, 3Α και 3Β του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2025, (Ν.6(Ι)/2000). Επομένως, η κατάληξη της Υπηρεσίας Ασύλου είναι ορθή, καθότι από τα γεγονότα που τέθηκαν ενώπιον της και από τις παραστάσεις του Αιτητή δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του Άρθρου 3 του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2025, (Ν.6(Ι)/2000).

 

Παραμένει, όμως, το ζήτημα του κατά πόσο εμπίπτει στις προϋποθέσεις παροχής σε αυτόν καθεστώτος συμπληρωματικής προστασίας. Ο λειτουργός κατά την νομική ανάλυση και/ή κατά την υπαγωγή των προσωπικών του δεδομένων του Αιτητή εξέτασε κατά πόσο θα υπόκειτο σε περίπτωση επιστροφής του στην χώρα καταγωγής σε οποιαδήποτε τέτοια σοβαρή και αδικαιολόγητη βλάβη, καταλήγοντας ότι τέτοιος κίνδυνος δεν υφίσταται. Ουδείς εκ των ισχυρισμών που πρόβαλε τεκμηριώνει την ύπαρξη ουσιωδών λόγων ώστε να πιστεύεται ότι ο ίδιος προσωπικά, σε περίπτωση επιστροφής στη χώρα καταγωγής του, θα υποβληθεί σε κίνδυνο θανατικής ποινής ή εκτέλεσης ή σε βασανιστήρια ή απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση ή τιμωρία, βάσει του Άρθρου 19(2), εδάφια (α) και (β), του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2025, (Ν. 6(Ι)/2000). Ειδικά δε ως προς το σκέλος της διακινδύνευσης λόγω βίας ασκούμενης αδιακρίτως σε καταστάσεις ένοπλης σύρραξης, ο λειτουργός εξέτασε κατά την νομική ανάλυση σε συνάρτηση με τη περιοχή προηγούμενης διαμονής του Αιτητή και έκρινε ότι δεν θα επηρεαστεί προσωπικά λόγω ύπαρξης σοβαρής και προσωπικής απειλής κατά της ζωής ή της σωματικής ακεραιότητας αμάχου λόγω αδιάκριτης ασκήσεως βίας σε καταστάσεις διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης. Επί τούτου ο λειτουργός/εξεταστής παρέπεμψε ενδελεχώς μέσω της έκθεσης του σε αριθμό εξωτερικών πηγών πληροφόρησης σε σχέση με τη γενική κατάσταση ασφαλείας στη Συρία, ειδικότερα στο Aleppo (περιοχή συνήθους διαμονής), πληροφορίες για εθελοντική επιστροφή Σύρων στη περιοχή διαμονής τους, σχετικά με τις ενέργειες συνεργασίας και ανοικοδόμησης της χώρας, την υποστήριξη στους επιστρέφοντες καθώς και για την ανθρωπιστική κατάσταση στη Συρία και τις τρέχουσες εξελίξεις και κατάσταση ασφαλείας ειδικά στην περιοχή τελευταίας συνήθους διαμονής του. Κατέληξε δε πως τα περιστατικά που εντοπίζονται δεν μπορούν να θεωρηθούν ως περιστατικά υψηλής έντασης και συχνότητας, σε τέτοιο βαθμό που να τεκμαίρεται ότι επικρατούν συνθήκες αδιάκριτης βίας σε καταστάσεις διεθνούς ή εσωτερική ένοπλης σύρραξης, εφόσον αποτελούν μεμονωμένα περιστατικά και/ή ειδικά στις εν λόγω περιοχές επικρατεί ηρεμία, είναι σταθερούς κατάστασης και προσελκύει αρκετούς επαναπατρισθέντες.

 

Ως εκ των ανωτέρω δεδομένων, το Δικαστήριο προχωρά σε επαναξιολόγηση του κινδύνου που ενδεχομένως ο Αιτητής να αντιμετωπίσει σε περίπτωση επιστροφής του στη χώρα του, στη βάση των αποδεκτών ισχυρισμών του, σε συνάρτηση με τον αριθμό περιστατικών ασφαλείας και σε συσχέτιση και τον αριθμό πληθυσμού της περιοχής - για λόγους εφαρμογής της «αναπροσαρμοσμένης κλίμακας» όπως αυτή απορρέει από τη Νομολογία του Δικαστηρίου Ευρωπαϊκής Ένωσης^[4] (ως διατυπώθηκε από το ΔΕΕ στην υπόθεση Elgafaji C-465/07^[5] και στην υπόθεση Diakité C-285/12^[6]).  Ως προς το στοιχείο της σοβαρής και προσωπικής απειλής, το ΔΕΕ στην απόφαση Elgafaji διευκρίνισε πως «ο όρος «προσωπική» πρέπει να νοείται ως χαρακτηρίζων βλάβη προξενούμενη σε αμάχους, ανεξαρτήτως της ταυτότητάς τους. Θα πρέπει δε να εκτιμάται ότι ο άμαχος/αιτούντας άσυλο ο οποίος θα επιστρέψει στην χώρα του και ακολούθως περιοχή συνήθους διαμονής του ενδεχομένως, λόγω της παρουσίας του και μόνον εκεί θα αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο να εκτεθεί σε σοβαρή απειλή. Κατά το Δικαστήριο το ενδεχόμενο μιας τέτοιας εξαιρετικής κατάστασης, στην οποία ο βαθμός κινδύνου είναι τόσο υψηλός, αξιολογείται το κατά πόσο υπάρχουν σοβαροί λόγοι να θεωρηθεί ότι το πρόσωπο διατρέχει ατομικό κίνδυνο σοβαρής βλάβης, ακόμη και χωρίς να στοχοποιείται ειδικά. Ακολούθως, διατυπώνεται στην απόφαση ότι η έννοια της αναπροσαρμοζόμενης κλίμακας, όπου: «όσο περισσότερο ο αιτών είναι σε θέση να αποδείξει ότι θίγεται ειδικώς λόγω των χαρακτηριστικών της καταστάσεώς του, τόσο μικρότερος θα είναι ο βαθμός της αδιακρίτως ασκούμενης βίας που απαιτείται προκειμένου ο αιτών να τύχει της επικουρικής προστασίας». Η δε «εξατομίκευση» που απαιτείται για να θεωρηθεί η απειλή ως «προσωπική» μπορεί να προκύπτει είτε από παράγοντες ειδικού κινδύνου, οι οποίοι σχετίζονται με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά ή τις περιστάσεις ενός προσώπου, είτε από παράγοντες «γενικού κινδύνου», οι οποίοι προκύπτουν από εξαιρετική κατάσταση πολύ υψηλού βαθμού βίας.^[7] Επομένως, η έννοια της αναπροσαρμοζόμενης κλίμακας, παρέχει ένα ενιαίο ερμηνευτικό πλαίσιο για τη στάθμιση μεταξύ γενικού κινδύνου (όταν υπάρχει αδιακρίτως ασκούμενη βία σε τόσο υψηλό βαθμό ώστε και μόνο η ιδιότητα του αμάχου συνιστά κίνδυνο) και του ειδικού κινδύνου (όταν υπάρχει εξατομικευμένη απειλή). Ως προς την εκτίμηση του βαθμού/έντασης της αδιάκριτης βίας, το ΔΕΕ στις αποφάσεις Elgafaji και Diakite δεν παρείχε συγκεκριμένες κατευθύνσεις προς στα εθνικά δικαστήρια σχετικά με τη μεθοδολογία που πρέπει να ακολουθούν για να αξιολογούν ήτοι (α) την ένταση της βίας που επικρατεί σε συγκεκριμένη περιοχή ή περιφέρεια μιας χώρας, και (β) το κατά πόσον η εν λόγω βία δημιουργεί πραγματικό κίνδυνο σοβαρής βλάβης, είτε για τον άμαχο πληθυσμό συνολικά, είτε για άτομα με βάση τις προσωπικές τους περιστάσεις, είτε βάσει συνδυασμού των δύο. Το ζήτημα της σοβαρής και προσωπικής απειλής τέθηκε εκ νέου ενώπιον του ΔΕΕ αρκετά χρόνια αργότερα, στην υπόθεση CF και DN^[8]  όπου επικαλούμενο τη συλλογιστική στην υπόθεση Elgafagi, έκρινε ότι η ποσοτική αξιολόγηση του κινδύνου θανάτου και τραυματισμού, ο οποίος εκφράζεται ως ο λόγος του αριθμού των θυμάτων στην οικεία περιοχή προς τον συνολικό αριθμό των ατόμων που αποτελούν τον πληθυσμό της περιοχής αυτής είναι κρίσιμη για τη διαπίστωση της ύπαρξης σοβαρής και προσωπικής απειλής, αλλά ότι «η διαπίστωση αυτή δεν μπορεί να αποτελέσει το μόνο καθοριστικό κριτήριο».

 

Αναφορικά με την κατάσταση ασφαλείας/ ιδιαίτερες συνθήκες του Αιτητή (ως εθνοτικής καταγωγής κούρδος) ως προκύπτει από πηγές πληροφόρησης τον 3^ο/2025 η μεταβατική κυβέρνηση του Ahmad al Sharaa ήρθε σε συμφωνία με τις Syrian Democratic Forces (SDF), των οποίων ηγούνται οι Κούρδοι, προκειμένου να γίνει σταδιακή ενσωμάτωσή τους στον επίσημο κρατικό μηχανισμό της χώρας.^[9] Ωστόσο, η συμφωνία δεν εφαρμόστηκε ποτέ και τον 1^ο/2026 ξέσπασαν συγκρούσεις μεταξύ κυβερνητικών δυνάμεων και SDF, οι οποίες είχαν ως αποτέλεσμα την αποχώρηση των τελευταίων από την πόλη Aleppo.^[10] Στις 30/01/2026 υπογράφηκε μια νέα συμφωνία^[11], η οποία προβλέπει τη σταδιακή απορρόφηση τόσο των στρατιωτικών δομών των SDF όσο και των διοικητικών δομών της Δημοκρατικής Αυτόνομης Διοίκησης της Βόρειας και Ανατολικής Συρίας (Democratic Autonomous Administration of North and East Syria-DAANES)^[12] στο συριακό κράτος.^[13] Επίσης, εκδόθηκε ένα προεδρικό διάταγμα, το οποίο αποτελεί την πρώτη επίσημη νομική αναγνώριση των θεμελιωδών δικαιωμάτων των Κούρδων στην ιστορία της Συρίας. Το συγκεκριμένο διάταγμα αναγνωρίζει την κουρδική ταυτότητα, γλώσσα και πολιτισμό ως αυθεντικό και αναπόσπαστο μέρος της συριακής εθνικής ταυτότητας, αποδίδει καθεστώς εθνικής γλώσσας στην κουρδική γλώσσα, με δικαίωμα διδασκαλίας σε δημόσια και ιδιωτικά σχολεία σε περιοχές με σημαντικό κουρδικό πληθυσμό και προβλέπει αποκατάσταση της ιθαγένειας για δεκάδες χιλιάδες Κούρδους που είχαν καταστεί ανιθαγενείς μετά την απογραφή του 1962.^[14] Η συμφωνία μεταξύ μεταβατικής κυβέρνησης και SDF εφαρμόζεται σε γενικές γραμμές, χωρίς ωστόσο να λείπουν τα εμπόδια.^[15] Ειδικότερα το ανεξάρτητο συριακό κέντρο τεκμηρίωσης ETANA, κατέγραψε στις αρχές 4^ου/2026 ότι η εφαρμογή της συμφωνίας κατέγραψε περιορισμένη αλλά πρακτική πρόοδο, με σημαντικότερη εξέλιξη το ζήτημα των κρατουμένων, ενώ η εμπλοκή στα ευρύτερα και πιο αμφιλεγόμενα ζητήματα προχώρησε πιο αργά και με μεγαλύτερη επιφυλακτικότητα. Προσέθεσε ωστόσο, ότι το χάσμα μεταξύ Αράβων και Κούρδων στη βορειοανατολική Συρία φάνηκε να διευρύνεται, καθώς σημειώθηκε έντονη κλιμάκωση της διακοινοτικής βίας μετά τη δημοσιοποίηση βίντεο που έδειχνε κάτοικο του Kobane να απομακρύνει δημόσια μια συριακή σημαία. Ακολούθως, η κατάσταση επιδεινώθηκε περαιτέρω, καθώς σημειώθηκαν επιθέσεις αντιποίνων εναντίον Κούρδων κατοίκων στο Aleppo στα τέλη Μαρτίου.^[16] Η ίδια πηγή κατέγραψε στις αρχές 6^ου/2026 ότι οι προσπάθειες ενσωμάτωσης μεταξύ των SDF και της κυβέρνησης συνέχισαν να προχωρούν με τον ίδιο αργό αλλά συνολικά θετικό ρυθμό, επισημαίνοντας ότι παρότι ο συντονισμός μεταξύ των πλευρών συνεχίζει να διευρύνεται SDF εξακολούθησαν να ασκούν σημαντική ανεξάρτητη στρατιωτική και αστυνομική εξουσία σε ολόκληρη την περιοχή DAANES. Το Etana σχολίασε σχετικά ότι το μεγαλύτερο διακύβευμα της συμφωνίας είναι η ενσωμάτωση των δυνάμεων Asayish, δηλαδή του αστυνομικού και εσωτερικού μηχανισμού ασφαλείας των SDF, που είναι υπεύθυνος για την τοπική αστυνόμευση, τις φυλακές και τα περισσότερα εσωτερικά σημεία ελέγχου στην περιοχή, ενώ παρατήρησε ότι οι εξελίξεις που έλαβαν χώρα το Μάιο υπέδειξαν ότι οι προσπάθειες ενσωμάτωσης άρχισαν να περνούν από το στάδιο των διαπραγματεύσεων στο στάδιο της υλοποίησης.^[17] Το κυβερνείο Aleppo ανήκει μαζί με τα κυβερνεία Deir-ez-Zor και Idleb, στα κυβερνεία που έχουν τη μεγαλύτερη συγκέντρωση εκρηκτικών κατάλοιπων πολέμου (όπως νάρκες ξηράς και υπολείμματα πυρομαχικών) στη Συρία.^[18] Συγκεκριμένα, στο κυβερνείο Aleppo σημειώθηκαν 286 περιστατικά συνδεόμενα με εκρηκτικά κατάλοιπα πολέμου από την πτώση του καθεστώτος μέχρι τις 29/05/26.^[19] Ως προς τους συνδεόμενους θανάτους, κατά τη διάρκεια διαφορετικής περιόδου αναφοράς και συγκεκριμένα μεταξύ της πτώσης του καθεστώτος και 4^ου/2026,^[20] καταγράφηκαν 61 θάνατοι.^[21] Πάντως, παρατηρείται μια σταδιακή μείωση των περιστατικών και των απωλειών που συνδέονται με νάρκες πολέμου και εκρηκτικά κατάλοιπα πολέμου σε μεγάλο βαθμό λόγω των επιχειρήσεων εκκαθάρισης που πραγματοποιεί το Συριακό Υπουργείο Άμυνας. Ενδεικτικά σημειώνεται ότι σύμφωνα με το ACLED, καταγράφηκαν 314 περιστατικά που σχετίζονται με νάρκες ξηράς και εκρηκτικά κατάλοιπα πολέμου από τον 1^ο-29/05/26, ενώ την ίδια περίοδο το 2025 καταγράφηκαν 673 αντίστοιχα περιστατικά.^[22] Περαιτέρω η οργάνωση ISIL εξακολουθεί να διατηρεί επιχειρησιακή παρουσία στη χώρα.^[23] Ο επικεφαλής αναλυτής του ACLED για τη Μέση Ανατολή συνέδεσε σε ανάλυσή του για το ISIL, το κύμα επιθέσεων που έλαβαν χώρα το πρώτο τρίμηνο του 2026 με το γεγονός ότι ένας μεγάλος αριθμός στελεχών του ISIL διέφυγε από τις φυλακές και τα κέντρα κράτησης της Δημοκρατικής Αυτόνομης Διοίκησης της Βόρειας και Ανατολικής Συρίας, κατά την προσχώρηση των SDF στο κράτος, γεγονός που βοήθησε την οργάνωση να ανακτήσει τη δυναμική της. Κατά το πρώτο εξάμηνο του 2026 το κυβερνείο Aleppo, αναδείχθηκε σε νέο μέτωπο επιθέσεων της οργάνωσης. Συγκεκριμένα, το διάστημα αναφοράς το ACLED κατέγραψε 12 περιστατικά πολιτικής βίας, στα οποία εμπλέκεται το ISIL στο κυβερνείο Aleppo σε σύνολο 83 περιστατικών σε εθνικό επίπεδο.^[24] Τo συριακό Omran Center for Strategic Studies με το οποίο επικοινώνησε η Danish Immigration Service στις 30/04/26, επεσήμανε ότι, παρόλο που η συνολική κατάσταση ασφαλείας στο κυβερνείο Aleppo παρέμεινε γενικά καλή, η Συρία συνέχισε να βρίσκεται σε μετασυγκρουσιακό περιβάλλον, το οποίο χαρακτηρίζεται από την ευρεία κυκλοφορία όπλων και από περιστατικά εξωδικαστικών εκτελέσεων.^[25] Μία αναλύτρια της Μέσης Ανατολής του ACLED, σημείωσε σε άρθρο της το Δεκέμβριο του 2025, ότι οι εξελίξεις ασφαλείας που έλαβαν χώρα το 2025, υποδεικνύουν ότι παρόλο που η μεταβατική διοίκηση έχει επεκτείνει την επιρροή της σε αρκετές περιοχές, η ικανότητά της να κυβερνά και να επιβάλλει την ασφάλεια εξακολουθεί να είναι ασυνεπής.^[26] Αντίστοιχα, ο αναπληρωτής απεσταλμένος του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ για τη Συρία, στην ενημέρωση που έκανε προς το Συμβούλιο Ασφάλειας του ΟΗΕ στις 22/06/26, περιέγραψε μια κατάσταση στην οποία τα βήματα προς τη σταθερότητα και η ευθραυστότητα της προόδου που έχει σημειωθεί συνυπάρχουν.^[27] Αναφορικά με την ελευθερία μετακίνησης, η Danish Immigration Service, κατόπιν επισκόπησης γραπτών και προφορικών πηγών εντός και εκτός Συρία, κατέληξε ότι οι μετακινήσεις εντός της επαρχίας Aleppo είναι γενικά εφικτές χωρίς σημαντικά εμπόδια. Οι κύριοι δρόμοι και οι αυτοκινητόδρομοι θεωρούνται κατά κανόνα ασφαλείς κατά τη διάρκεια της ημέρας, ωστόσο ορισμένοι αποφεύγουν τα νυχτερινά ταξίδια λόγω κινδύνων ασφαλείας, όπως ο κίνδυνος κλοπής και απαγωγής και λόγω της δράση ένοπλων ομάδων που επιδιώκουν οικονομικό όφελος. Η DIS διαπίστωσε επίσης ότι εξακολουθούν να υπάρχουν σημεία ελέγχου στους αυτοκινητοδρόμους, στις εισόδους της πόλης του Aleppo και στους δρόμους που συνδέουν πόλεις και κωμοπόλεις, ωστόσο το εκτεταμένο δίκτυο σημείων ελέγχου που συνδεόταν με την προηγούμενη κυβέρνηση δεν υφίσταται πλέον. H DIS κατέγραψε ακόμα ότι γενικά, οι άμαχοι δεν αντιμετωπίζουν σημαντικά προβλήματα κατά τη διέλευσή τους από τα σημεία ελέγχου, ενώ οι σχετικές διαδικασίες περιγράφονται ως διαχειρίσιμες και σχετικά σύντομες.^[28] Σύμφωνα με την επισκόπηση της UNHCR για το πρώτο τρίμηνο του 2026, το Aleppo ανήκει στα κυβερνεία που αποτελούν βασικούς προορισμούς επιστροφής, μαζί με τα κυβερνεία Damascus και Idleb.^[29] Μετά από επισκόπηση των μηνιαίων εκθέσεων του IOM,^[30] οι οποίες παρέχουν στοιχεία για τους εσωτερικά εκτοπισμένους, τους εσωτερικά εκτοπισμένους που έχουν επιστρέψει στον τόπο καταγωγής τους, καθώς και για αφίξεις από το εξωτερικό, προκύπτει ότι το κυβερνείο Aleppo, έχει υπάρξει καθ’ όλη τη διάρκεια του 2026 στο επίκεντρο των κυκλικών μετακινήσεων εσωτερικά εκτοπισμένων πληθυσμών, καθώς εσωτερικά εκτοπισμένος πληθυσμός αναχωρεί από το κυβερνείο, αλλά επίσης επιστρέφει στο κυβερνείο. Οι κυκλικές αυτές μετακινήσεις αντανακλούν τη συνεχιζόμενη προσαρμογή στις μεταβαλλόμενες συνθήκες ασφάλειας στην περιοχή.^[31] Ένα ενδεικτικό παράδειγμα μιας τέτοιας κυκλικής μετακίνησης είναι το εξής: τον Ιανουάριο του 2026 καταγράφηκε ένας πολύ μεγάλος αριθμός αναχωρήσεων από το κυβερνείο του Aleppo με αποκορύφωμα στις 9 Ιανουαρίου που καταγράφηκαν 138.053 αναχωρήσεις. Η αύξηση αυτή οφείλεται στις εχθροπραξίες που έλαβαν χώρα στο κυβερνείο και στην ευρύτερη περιοχή της North East Syria τον Ιανουάριο^[32]. Ωστόσο έως τις 25/02, το 70% των εκτοπισμένων ατόμων είχε επιστρέψει σε περιοχές του κυβερνείου, όπου οι συνθήκες ασφάλειας είχαν σταθεροποιηθεί σχετικά.^[33]  Σύμφωνα με τα στατιστικά δεδομένα που παραθέτει ο IOM στην έκθεσή του για τις κοινότητες επιστραφέντων που έχει περίοδο αναφοράς τον 4^ο-5^ο/2026 και δημοσιεύθηκε τον 6^ο/2026,^[34] 62% των περιοχών του κυβερνείου Aleppo είχαν πρόσβαση σε πόσιμο νερό, 49% είχαν πρόσβαση σε δομές πρωτοβάθμιας υγείας, 33% σε δομές επειγόντων περιστατικών, και 15% σε εξειδικευμένες δομές υγείας.^[35] Η ίδια έκθεση κατέγραψε ότι στο κυβερνείο Aleppo το διάστημα αναφοράς, η δημόσια ηλεκτροδότηση ήταν διαθέσιμη για 6 συνολικά ώρες τη μέρα.^[36] Ο IOM χρησιμοποιεί έναν δείκτη βαθμολόγησης πέντε επιπέδων για να υποδείξει τον βαθμό ευνοϊκότητας των συνθηκών για την επιστροφή και τη βιώσιμη επανένταξη. Τα κριτήρια που αξιολογούνται είναι: (1) ασφάλεια και προστασία, (2) επαρκές επίπεδο διαβίωσης, (3) πρόσβαση σε μέσα βιοπορισμού, (4) πρόσβαση σε στέγη, γη και ακίνητη περιουσία, (5) πρόσβαση σε έγγραφα. Ακολούθως, υπολογίζεται ο μέσος όρος των βαθμολογιών των πέντε κριτηρίων, ώστε να παραχθεί ένας ενιαίος σύνθετος δείκτης για κάθε τοποθεσία, σε κλίμακα 0–5, όπου οι υψηλότερες τιμές υποδηλώνουν πιο ευνοϊκές συνθήκες για επιστροφή και επανένταξη.^[37] Σύμφωνα με την έκθεση που δημοσιεύτηκε τον 6^ο/2026 και έχει διάστημα αναφοράς τον 4^ο-5^ο/2026, το κυβερνείο Aleppo βαθμολογήθηκε συνολικά με 3.3. Η βαθμολογία αυτή τοποθέτησε το κυβερνείο Aleppo, στην κατηγορία των κυβερνείων όπου επικρατούν «μερικώς ευνοϊκές συνθήκες επιστροφής». Η εν λόγω κατηγορία περιλαμβάνει τις βαθμολογίες 2.6 έως 3.5, και περιγράφει μια κατάσταση κατά την οποία «ορισμένες συνθήκες ευνοούν την επιστροφή, ωστόσο εξακολουθούν να υφίστανται σημαντικά εμπόδια».^[38] Οι βαθμολογίες που έλαβε το κυβερνείο στους επιμέρους τομείς είχαν ως εξής: 4.1 ως προς ζητήματα προστασίας και ασφάλειας, 3.2 ως προς την επάρκεια του επιπέδου διαβίωσης, 2.8 ως προς την πρόσβαση σε μέσα βιοπορισμού, 3.8 ως προς ζητήματα αποκατάστασης στέγης, έγγειας ιδιοκτησίας και ακίνητης περιουσίας, και 2.5 ως προς την πρόσβαση σε έγγραφα ταυτοποίησης.^[39] Αντίστοιχα, η UNHCR σημείωσε σχετικά ότι «οι επιστροφές στη Συρία λαμβάνουν χώρα, ενώ εξακολουθούν να υπάρχουν δομικά προβλήματα και όχι ως αποτέλεσμα βελτίωσης των συνθηκών».^[40] Αναφορικά με τα περιστατικά ασφαλείας, στο κυβερνείο Aleppo, η πύλη ACLED (The Armed Conflict Location & Event Data Project),  καταγράφει κατά το τελευταίο έτος (με ημερομηνία τελευταίας ενημέρωσης την 23/07/26), ότι στην εν λόγω περιοχή, καταγράφηκαν 722 περιστατικά πολιτικής βίας (“Political violence”, που περιλαμβάνει περιστατικά βίας κατά αμάχων, εκρήξεις/απομακρυσμένη βία, μάχες, εξεγέρσεις και διαμαρτυρίες), από τα οποία προκλήθηκαν 541 θάνατοι.^[41] Σημειώνεται πως τον 5^ο/2026, ο πληθυσμός του κυβερνείου ανερχόταν σε 5.770.137 άτομα συμπεριλαμβανομένων κατοίκων, εσωτερικά εκτοπισμένων ατόμων και επαναπατρισθέντων από το εξωτερικό, σύμφωνα με εκτιμήσεις του Διεθνούς Οργανισμού Μετανάστευσης.^[42] Προσαρμόζοντας, τώρα στην βάση της πιο πάνω νομολογίας, των πηγών πληροφόρησης και την περίπτωση του Αιτητή εμφανώς πρόκειται για ενήλικο, άρρενα, νεαρό, ικανό προς εργασία πρόσωπο, χωρίς στοιχεία ευαλωτότητας, ύπαρξης οικογενειακών δεσμών στην χώρα καταγωγής και εθνοτικής/θρησκευτικής ομάδας Κούρδος/σουνίτης/μουσουλμάνος. Συνεπώς, το Δικαστήριο κατόπιν επαναξιολόγησης όλων των προσωπικών περιστάσεων του Αιτητή, της κατάστασης ασφαλείας, τον συνολικό αριθμό θανάτων αμάχων και σε συνάρτηση με τον αριθμό πληθυσμού της γενικότερης περιοχής, καταλήγει ότι δεν υπάρχουν ουσιώδεις λόγοι να πιστεύεται ότι με την επιστροφή του στην περιοχή του, θα αντιμετωπίσει προσωπικά πραγματικό κίνδυνο να υποστεί σοβαρή και αδικαιολόγητη βλάβη – ευρήματα που είναι σε πλήρη σύμπνοια και με τα συμπεράσματα εξατομικευμένης αξιολόγησης των προσωπικών περιστάσεων του Αιτητή από την αρμόδια αρχή.

 

Όλα τα στοιχεία ανωτέρω, όπως αυτά προκύπτουν από τον φάκελο της υπόθεσης του Αιτητή καταδεικνύουν ότι η διαδικασία εξέτασης της αίτησης ασύλου του διενεργήθηκε σε πλήρη σύμπνοια με τις διατάξεις των Άρθρων 13, 13Α  και 18 περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2025 (Ν. 6(Ι)/2000), αλλά και με βάση τα κριτήρια και/ή προϋποθέσεις που τηρούνται κατά την εξέταση αίτησης ασύλου. Ο Αιτητής ενημερώθηκε πλήρως από τον λειτουργό για τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του και κατά τη συνέντευξη του έγιναν επαρκείς ερωτήσεις για να περιγράψει τους λόγους που υπέβαλε αίτημα ασύλου όπως επίσης και άλλα ζητήματα που αφορούν τις προσωπικές του περιστάσεις. Δεν εντοπίζεται οτιδήποτε παράτυπο, παράνομο και μεμπτό στην διαδικασία που ακολουθήθηκε που μπορεί να οδηγήσει σε ακύρωση της προσβαλλόμενης απόφασης. Σημειώνεται σε αυτό το σημείο ότι υπάρχει εκτενέστατη αξιολόγηση όλων των συναφών στοιχείων του αιτήματος του Αιτητή από τον λειτουργό στο μέρος της έκθεσης/εισήγησης και/ή αξιολόγησης κινδύνου επιστροφής σε συνάρτηση με την περιοχή διαμονής του όπου γίνεται παράθεση σωρεία πληροφοριών αναφορικά με την κατάσταση ασφαλείας και/ή εκτενής καταγραφή εξωτερικών πηγών πληροφόρησης σε σχέση με την περιοχή του. Ούτε διαπιστώνω ελλιπή έρευνα αλλά ούτε πλάνη περί το νόμο και των πραγματικών δεδομένων που λήφθηκαν υπόψη από την Υπηρεσία Ασύλου κατά την έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης (Βλέπε  Αντώνης Ράφτης ν. Δημοκρατίας, (2002) 3 Α.Α.Δ. 345). Η επάρκεια της αιτιολογίας είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τα πραγματικά και νομικά περιστατικά της υπόθεσης, ενώ η αιτιολογία της προσβαλλόμενης πράξης συμπληρώνεται και/ή αναπληρώνεται μέσα από τα στοιχεία του φακέλου του Αιτητή ήτοι της έκθεσης/εισήγησης του λειτουργού η οποία αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της απόφασης του εξουσιοδοτημένου από τον Υπουργό Εσωτερικών αρμόδιου λειτουργού, όπως επίσης και από το σύνολο της όλης διοικητικής ενέργειας με αποτέλεσμα να καθίσταται εφικτός ο δικαστικός έλεγχος (Βλέπε Φράγκου ν. Δημοκρατίας (1998) 3 Α.Α.Δ.270). Το Δικαστήριο μετά από έλεγχο νομιμότητας/ορθότητας και πραγματικό έλεγχο των περιστάσεων του Αιτητή, όπως αναλύεται ανωτέρω, καταλήγει στο ίδιο εύρημα ότι δηλαδή δεν μπορεί να του αναγνωριστεί το καθεστώς του πρόσφυγα ή συμπληρωματικής προστασίας λόγω αποδεκτών του ισχυρισμών στην Υπηρεσία Ασύλου.

 

Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η παρούσα προσφυγή απορρίπτεται με €600 έξοδα εναντίον του Αιτητή και υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση. Η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται.

                         

 

 

 

                          Μ. ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.