ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

 

Υπόθεση Αρ.: 670/2026

 

31 Ιουλίου  2026

 

[Β.ΚΟΥΡΟΥΖΙΔΟΥ ΚΑΡΛΕΤΤΙΔΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

 

Αναφορικά με το άρθρα 146 του Συντάγματος

 

Μεταξύ:

Κ.Α. από τη Συρία

Αιτητής

-και-

 

 Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω Υπηρεσίας Ασύλου

 

Καθ' ων η Αίτηση

 

Ο Αιτητής εμφανίζεται αυτοπροσώπως

Μ. Βασιλείου (κα), Δικηγόρος για τους Καθ' ων η Αίτηση.

(Παρούσα ο διερμηνέας κος Algarout Ahahd για πιστή μετάφραση από τα ελληνικά στα αραβικά και αντίστροφα)

 

Α Π Ο Φ Α Σ Η

 

                                                 

Με την παρούσα προσφυγή ο Αιτητής προσβάλλει την απόφαση των Καθ' ων η Αίτηση ημερ. 27/2/2026, η οποία του κοινοποιήθηκε στις 10/3/2026 και με την οποία τον πληροφορούν ότι το αίτημα του για διεθνή προστασία ενώπιον της Υπηρεσίας Ασύλου απορρίπτεται και ότι αποφασίστηκε η επιστροφή του στην χώρα καταγωγής του. Η αίτηση του απορρίφθηκε καθότι δεν πληρούνται, οι απαιτούμενες προϋποθέσεις του άρθρου 3 και 19 του περί Προσφύγων Νόμο.

 

ΓΕΓΟΝΟΤΑ

 

O Αιτητής είναι υπήκοος Συρίας. Στις 20/11/2025, υπέβαλε αίτηση για παροχή Διεθνούς Προστασίας, αφού αφίχθηκε παράνομα στις μη ελεγχόμενες από την Κυπριακή Δημοκρατία περιοχές περί τις 15/11/2025, μετά την αναχώρηση του από τη χώρα καταγωγής του περί τις 01/4/2025. Στις 04/12/2025 πραγματοποιήθηκε η συνέντευξη του Αιτητή στην Υπηρεσία Ασύλου. Την 26/2/2026 αρμόδιος λειτουργός της Υπηρεσίας Ασύλου ετοίμασε έκθεση/εισήγηση με την οποία εισηγείτο την απόρριψη του αιτήματος του Αιτητή, η οποία εγκρίθηκε στις 27/2/2026 από τον εξουσιοδοτημένο από τον Υπουργό Εσωτερικών αρμόδιο λειτουργό. Στις 10/3/2026, η Υπηρεσία Ασύλου εξέδωσε απορριπτική επιστολή μαζί με την αιτιολόγηση της απόφασης της σχετικά με το αίτημα του Αιτητή, η οποία παραλήφθηκε και υπογράφηκε ιδιοχείρως από τον Αιτητή αυθημερόν.

 

ΝΟΜΙΚΟΙ ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΙ

 

Εκ προοιμίου, παρατηρώ ότι ο Αιτητής αναφέρει στο πλαίσιο του εισαγωγικού δικογράφου της παρούσας διαδικασίας την επιθυμία του να υποβάλει ένσταση κατά της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου. Περαιτέρω προβάλλει ότι δεν μπορεί να επιστρέψει στη χώρα του λόγω της αστάθειας και της ανασφάλειας στη χώρα του όσο και για ιατρικούς λογους.

 

Δεδομένου του γεγονότος ότι ο Αιτητής εμφανίζεται ενώπιον του Δικαστηρίου άνευ συνηγόρου, ο Κανονισμός 7 του Διαδικαστικού Κανονισμούς του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου 1962 δεν τυγχάνει εφαρμογής στην περίπτωσή τους. Αυτό συνεπάγεται ότι ο Αιτητής δεν είναι υποχρεωμένος να θέσει με την προσφυγή του τα νομικά σημεία επί των οποίων αυτή στηρίζεται και να τα αιτιολογήσει πλήρως.

 

Οι Καθ' ων η αίτηση υιοθέτησαν το περιεχόμενο της ένστασης τους, καθώς και τα ευρήματα της Υπηρεσίας Ασύλου ως αυτά παρατίθενται στον διοικητικό φάκελο.

 

ΚΑΤΑΛΗΞΗ

 

Ο Αιτητής κατά την υποβολή της αίτησης του για διεθνή προστασία, δήλωσε πως εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του λόγω της ανασφάλειας και της αστάθειας στη χώρα του. Πήγε στη Τουρκία για να εργαστεί και να έχει ένα καλύτερο μέλλον. Επιδίωξε να κάνει επέμβαση στα μάτια λόγω αδύνατης όρασης στη Τουρκία ωστόσο δεν είχε τα απαιτούμενα έγγραφα. Αφίχθηκε στη Δημοκρατία για να εργαστεί και να έχει ένα καλύτερο μέλλον. Ελπίζει ότι θα πραγματοποιηθεί η χειρουργική επέμβαση διόρθωσης της όρασης του  στη Κύπρο. Δεν επιθυμεί να επιστρέψει στη Συρία λόγω της αστάθειας εκεί.

 

Κατά τη συνέντευξη του, ο Αιτητής , δήλωσε ότι είναι Σύριος υπήκοος και ότι η περιοχή καταγωγής του είναι η περιοχή Haram, Hama governorate (Π.Β. ερ. 48χ1, -χ2, ερ.46χ1). Ανέφερε ότι διάμενε στο Harem, Idlib governorate μέχρι και την ηλικία των 6 ετών όπου η οικογένεια του μετακόμισε στον Λίβανο στην οποία έμεινε μέχρι  το 2025 (Π.Β. ερ.46χ2-χ3).

Ανέφερε ότι είναι ανύπαντρος, είναι μουσουλμάνος (σούννι), και μιλά Αραβικά, λίγα Τούρκικα και λίγα Ελληνικά (Π.Β. ερ. 48χ3-χ4, ερ. 45χ1). Ανέφερε ότι στην χώρα του ολοκλήρωσε την τέταρτη τάξη του σχολείου στον Λίβανο και ανέφερε ότι δούλευε  στην Τουρκία σε φάρμες για 6 μήνες (Π.Β. ερ. 45χ2-χ4).

Ανέφερε ότι οι γονείς του είναι παντρεμένοι και διαμένουν στον λίβανο (Π.Β. ερ.46χ4). Ανέφερε ότι έχει  3 αδέρφια, εκ των οποίων ο ένας αδερφός του βρίσκεται στην Τουρκία και εργάζεται και τα άλλα 2 είναι στον Λίβανο μαζί με τους γονείς του (Π.Β. ερ. 46χ5). Ανέφερε ότι η οικογένειά του διαμένει στην περιοχή Sabra, στον Λίβανο με τους οποίους δεν έχει επικοινωνία πρόσφατα (Π.Β. ερ. 46χ6-χ7).

Ανέφερε πως εγκατέλειψε τη χώρα συνήθους διαμονής του στις 01/04/2025 και εισήλθε παράνομα μέσω βάρκας στην Κύπρο, στις 15/11/2025 (Π.Β. ερ. 48χ5-χ7). Ο Αιτητής ανάφερε πως ο λόγος φυγής του από τον Λίβανο για την Κύπρο ήταν η ρατσιστική συμπεριφορά των πολιτών του Λιβάνου ενάντια των Σύριων (Π.Β. ερ.44χ1)

Κατά τη συνέντευξη του δήλωσε πως έφυγε από το Λίβανο και επέστρεψε στη Συρία και από εκεί μετέβηκε στη Τουρκία για να εργαστεί . Ωστόσο έφυγε από τη Τουρκία για να μη συλληφθεί καθότι βρισκόταν εκεί  ως  παράνομος διαμένοντας . Δεν επιθυμεί να επιστρέψει στη Συρία λόγω των διαταραχών και των ιατρικών του θεμάτων (αυξημένος βαθμός μυωπίας).

Υπό το φως των ως άνω πληροφοριών, ως αυτές προκύπτουν από τα πρακτικά των συνεντεύξεων και τα λοιπά στοιχεία του διοικητικού φακέλου, ο αρμόδιος λειτουργός της Υπηρεσίας σχημάτισε την εισήγησή του επί τη βάση των εξής τριών (3) ουσιωδών ισχυρισμών: α) Ταυτότητα, χώρα καταγωγής και προσωπικά στοιχεία/προφίλ του Αιτητή, β) Λόγω της εμπόλεμης κατάστασης στη Συρία και γ) Ιατρικοί λόγοι . Όλοι οι ισχυρισμοί του Αιτητή έγιναν δεκτοί ως εσωτερικά και εξωτερικά αξιόπιστοι.

 

Εν συνεχεία, στη βάση του συνόλου των ισχυρισμών που κρίθηκαν αποδεκτοί, δεν διαπιστώθηκε ότι υπάρχουν εύλογοι λόγοι να πιστεύεται ότι συντρέχει εύλογη πιθανότητα να αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο σοβαρής βλάβης, σε περίπτωση επιστροφής του στο χωριό του. Ο αρμόδιος λειτουργός αναφορικά με τον τρίτο ουσιώδη ισχυρισμό, ήτοι ότι διέφυγε από την Συρία για ιατρικούς λόγους καταρχάς  δε δύναται να συνδεθεί ούτε με το καθεστώς του πρόσφυγα ούτε της συμπληρωματικής προστασίας ως αυτά ορίζονται στα άρθρα 3 και 19 (1) και (2) του περί Προσφύγων Νόμου του 2000-2005. Ο Αιτητής ισχυρίστηκε ότι ο βασικός λόγος που εγκατάλειψε την χώρα του ήταν η ανάγκη το να υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση μείωσης της μυωπίας του ωστόσο ο ίδιος ανέφερε ότι οι γιατροί του υπέδειξαν ότι προ το παρόν η κατάσταση του δεν  είναι επείγουσα.  Περαιτέρω επισημαίνεται  πως ο Αιτητής δήλωσε ότι μετέβη στη Τουρκία όσο και στη Δημοκρατία για να εργαστεί και να έχει ένα καλύτερο μέλλον. Ο εν λόγω ισχυρισμός συνδέεται άμεσα με τον ορισμό του «μετανάστη» ο οποίος εγκαταλείπει τη χώρα του οικειοθελώς και ενδέχεται να ωθείται από την επιθυμία του για αλλαγή ή για περιπέτεια ή από οικογενειακούς ή άλλους προσωπικούς λόγους, ενώ εάν ωθείται αποκλειστικά από οικονομικά κίνητρα είναι «οικονομικός μετανάστης.

Όπως διαπιστώνω, ο αρμόδιος λειτουργός, στα πλαίσια και του δεύτερου ισχυρισμού του Αιτητή αναφορικά με την εμπόλεμη κατάσταση στη χώρα καταγωγή του, παρέθεσε πληροφορίες αναφορικά με τη γενικότερη κατάσταση που επικρατείς τη Συρία. Καταγράφονται, οι εξελίξεις στη Συρία μετά την πτώση του καθεστώτος Άσσαντ τον Δεκέμβριο του 2024 και συγκεκριμένα τις επιστροφές Σύρων προσφύγων, τις προσπάθειες ανοικοδόμησης της χώρας και τη συνεχιζόμενη ανθρωπιστική κρίση. Με βάση στοιχεία της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες χιλιάδες Σύροι επιστρέφουν εθελοντικά στις περιοχές τους, με τη στήριξη του ΟΗΕ (UNHCR) και χωρών όπως η Ιορδανία, η Τουρκία και ο Λίβανος. Από την ανατροπή του Άσσαντ, περισσότεροι από 235.000 Σύροι έχουν επιστρέψει. Περίπου 16 εκατομμύρια άνθρωποι χρειάζονται ανθρωπιστική βοήθεια, ενώ εκατομμύρια παραμένουν εκτοπισμένοι εντός και εκτός της χώρας,, ωστόσο υπάρχει αισιοδοξία για μία «νέα Συρία». Επίσης, στις πηγές σημειώνεται ότι η νέα μεταβατική κυβέρνηση προχωρά σε θεσμικές αλλαγές και προσπάθειες αποκατάστασης του κράτους δικαίου, καθώς υπογράφηκε συνταγματική διακήρυξη πενταετούς μεταβατικής περιόδου, που προβλέπει διαχωρισμό εξουσιών, δικαστική ανεξαρτησία και προστασία βασικών δικαιωμάτων. Επιπλέον, σημειώνονται βήματα σταθεροποίησης και συνεργασίας, όπως η συμφωνία μεταξύ της κυβέρνησης της Δαμασκού και των κουρδικών Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων για ένταξη στους κρατικούς θεσμούς. Η Τουρκία επανενεργοποίησε τελωνειακές λειτουργίες στα σύνορα με τη Συρία, ενώ η Ευρωπαϊκή Ένωση ανέστειλε ορισμένες κυρώσεις για να στηρίξει την οικονομική ανάκαμψη και ανασυγκρότηση της χώρας. Παρά τα θετικά σημάδια, η κατάσταση παραμένει εύθραυστη. Συγκεκριμένα, η φτώχεια, οι ελλείψεις βασικών υπηρεσιών και η περιορισμένη διεθνής χρηματοδότηση συνεχίζουν να επηρεάζουν σοβαρά τον πληθυσμό. Τέλος, αναφέρεται ότι το κυβερνείο Hama (όπου ευρίσκεται το χωριό – ο τελευταίος τόπος διαμονής του Αιτητή) ήταν από τις πρώτες περιοχές που καταλήφθηκαν κατά την ανατροπή του καθεστώτος Άσσαντ από τον συνασπισμό ενόπλων οργανώσεων υπό την Hay’at Tahrir al-Sham (HTS).

Ακολούθως, ειδικότερα για την ασφάλεια της περιοχής τελευταίας διαμονής του Αιτητή, ο αρμόδιος λειτουργός μετά από έρευνα κατέγραψε ότι η Hama βρίσκεται υπό τον έλεγχο της μεταβατικής κυβέρνησης και θεωρείται σχετικά σταθερή περιοχή. Παρότι έχουν καταγραφεί ορισμένες πράξεις αντεκδίκησης κατά προσώπων που συνδέονταν με το προηγούμενο καθεστώς και εξακολουθούν να δρουν μικρές ομάδες φιλικές στο προηγούμενο καθεστώς Ασσάντ, δεν σημειώνονται σοβαρά περιστατικά βίας ή εκτεταμένες ένοπλες συγκρούσεις. Η εγκληματικότητα παραμένει χαμηλή, οι διοικητικές υπηρεσίες λειτουργούν κανονικά και η παρουσία ένοπλων ομάδων είναι περιορισμένη μετά τον Δεκέμβριο του 2024. Οι τοπικές κοινότητες παρουσιάζουν θρησκευτική και κοινωνική ποικιλομορφία, γεγονός που προκαλεί ορισμένες εντάσεις, όμως οι αρχές φαίνεται να διατηρούν τον έλεγχο της κατάστασης. Η σχετική ασφάλεια και ηρεμία της επαρχίας προσελκύουν επαναπατρισθέντες και συμβάλλουν στη σταδιακή αποκατάσταση της καθημερινής ζωής. Αναφέρεται επίσης ότι στα τέλη Απριλίου και τον Μάιο του 2025 σημειώθηκαν περιορισμένες ισραηλινές αεροπορικές επιθέσεις σε περιοχές της Hama, χωρίς όμως να προκληθεί γενικευμένη αποσταθεροποίηση. Όσον αφορά την ελευθερία μετακίνησης, οι πηγές που χρησιμοποίησε ο αρμόδιος λειτουργός αναφέρουν ότι στην κεντρική Συρία, συμπεριλαμβανομένων των επαρχιών Hama και Homs, οι μετακινήσεις μεταξύ πόλεων έχουν βελτιωθεί σημαντικά. Τα σημεία ελέγχου έχουν μειωθεί και παραμένουν κυρίως σε στρατηγικά σημεία, χωρίς σημαντικά εμπόδια στη διακίνηση πολιτών μεταξύ της Hama και των γειτονικών επαρχιών. Τέλος, ο αρμόδιος λειτουργός παρέθεσε στοιχεία αναφορικά με το σύστημα υγείας, τις υποδομές, την εκπαίδευση και την ηλεκτροδότηση και άλλες βασικές υπηρεσίες. Πιο συγκεκριμένα, οι βασικές υπηρεσίες υγείας παραμένουν λειτουργικές και προσβάσιμες, παρά τις ελλείψεις σε προσωπικό, εξοπλισμό, φάρμακα και ηλεκτροδότηση. Η σχετική σταθερότητα στην Hama επιτρέπει τη λειτουργία δημόσιων δομών υγείας και μικρών ιδιωτικών κλινικών, ενώ για εξειδικευμένες θεραπείες οι ασθενείς παραπέμπονται κυρίως στη Δαμασκό και τη Λαττάκεια. Ειδικότερα για την ηλεκτροδότηση καταγράφεται στην έκθεση/εισήγηση ότι αυτή εξακολουθεί να είναι περιορισμένη, όμως λειτουργεί καλύτερα σε σχέση με πιο κατεστραμμένες περιοχές της Συρίας. Παρά τις ζημιές που υπέστη η Hama κατά τον πόλεμο, αυτή παρουσιάζει σταδιακή ανάκαμψη χάρη στη βελτιωμένη ασφάλεια και τον έλεγχο της μεταβατικής κυβέρνησης. Αναφορικά με τον τομέα της εκπαίδευσης, τα περισσότερα σχολεία στις αστικές περιοχές λειτουργούν κανονικά, με τη στήριξη ανθρωπιστικών οργανώσεων όπως η UNICEF και η UNHCR. Παρότι υπάρχουν προβλήματα σε υποδομές, προσωπικό και εκπαιδευτικό υλικό, η πρόσβαση στην εκπαίδευση παραμένει σε ικανοποιητικό επίπεδο και συμβάλλει στην ομαλοποίηση της καθημερινότητας. Σύμφωνα με τα νεότερα στοιχεία του FFM (2025), που παρέθεσε ο αρμόδιος λειτουργός, δείχνουν σημαντική βελτίωση της κατάστασης ασφάλειας στη Hama σε σύγκριση με το 2023. Η περιοχή της Hama χαρακτηρίζεται πλέον ως σχετικά σταθερή, χωρίς ενεργές συγκρούσεις και με χαμηλά επίπεδα εγκληματικότητας και βίας. Παρότι καταγράφηκαν περιστατικά ασφαλείας και θάνατοι, οι πηγές εκτιμούν ότι δεν συνιστούν κατάσταση γενικευμένης ή αδιάκριτης βίας που να θέτει σε σοβαρό κίνδυνο τον πληθυσμό μόνο λόγω παρουσίας του στην περιοχή.

 

Ο αρμόδιος λειτουργός εξέτασε περαιτέρω, τις προσωπικές περιστάσεις του Αιτητή, καταλήγοντας πως πρόκειται για άμαχο πολίτη, ενήλικα άνδρα, άγαμο και άτεκνο, χωρίς σοβαρά προβλήματα υγείας, ομιλεί την αραβική (μητρική γλώσσα), με εργασιακή εμπειρία , είναι σουνίτης μουσουλμάνος και έχει οικογενειακό υποστηρικτικό δίκτυο (γονείς και αδέλφια στο Λίβανο που μπορούν να τον στηρίξουν ), ο οποίος σε περίπτωση επιστροφής του θα είναι σε θέση να εξασφαλίσει ένα επαρκές επίπεδο διαβίωσης.

Ακολούθως, κατά τη νομική ανάλυση κρίθηκε πως δεν προκύπτει βάσιμος φόβος δίωξης βάσει του άρθρου 3 του περί Προσφύγων Νόμου, εφόσον διαπιστώθηκε πως δεν πληρούνται τα αναγκαία υποκειμενικά και αντικειμενικά στοιχεία του φόβου δίωξης. Αναφορικά δε με τις προϋποθέσεις υπαγωγής σε καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας, με βάση τους ισχυρισμούς του Αιτητή, το προσωπικό του προφίλ και την αξιολόγηση κινδύνου διαπιστώθηκε ότι δεν θεωρείται ότι σε περίπτωση επιστροφής του στη χώρα καταγωγής του, κινδυνεύει να αντιμετωπίσει θανατική ποινή ή εκτέλεση κατά την έννοια του άρθρου 19 (2) (α), ή άλλως βασανιστήρια ή απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση ή τιμωρία κατά την έννοια του άρθρου 19 (2) (β). Ειδικότερα, κατά την αξιολόγηση των προϋποθέσεων του άρθρου 19 (2) (γ) του περί Προσφύγων Νόμου, κρίθηκε πως η ένταση της αδιάκριτης βίας στο κυβερνείο Hama δεν είναι τόσο υψηλή ώστε ένας άμαχος να κινδυνεύει λόγω της παρουσίας του και μόνο εκεί και λαμβάνοντας υπόψη τις προσωπικές περιστάσεις του Αιτητή, έκρινε ότι δεν δημιουργούνται οι προϋποθέσεις ώστε να προκύπτουν βάσιμοι λόγοι να πιστεύεται ότι ο Αιτητής θα υποστεί σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής του ή της σωματικής του ακεραιότητας λόγω άσκησης αδιάκριτης βίας εκ της παρουσίας του και μόνον στην εν λόγω περιοχή στην οποία αναμένεται να επιστρέψει.

 

Έπειτα από ενδελεχή εξέταση του διοικητικού φακέλου και όπως προκύπτει από τα στοιχεία που βρίσκονται σε αυτόν, τόσο όσο αφορά την διαδικασία όσο και την ουσία της υπόθεσης  κρίνω ως ορθή από τους Καθ' ων η αίτηση την αποδοχή του συνόλου των ουσιωδών ισχυρισμών του Αιτητή, ήτοι των προσωπικών στοιχείων, της γενικής κατάστασης ανασφάλειας λόγω του πολέμου στη χώρα καταγωγής του και ότι αντιμετωπίζει προβλήματα διαβίωσης και ιατρικής φύσεως ζητήματα και ως εκ τούτου το Δικαστήριο δεν βρίσκει λόγο διαφοροποίησης επί των ανωτέρω ευρημάτων των Καθ’ ων η αίτηση. Η γενική αξιοπιστία του Αιτητή κατά τη διάρκεια της συνέντευξής του υπήρξε ικανοποιητική και δεν υπέπεσε σε αντιφάσεις ως προς τους ισχυρισμούς του αναφορικά με τους λόγους που τον οδήγησαν να εγκαταλείψει τη χώρα καταγωγής του. Περαιτέρω κρίνω ότι η έρευνα της διοίκησης σε επίσημες πήγες πληροφόρησης είναι επαρκής, πλήρης και επίκαιρες, ώστε να οδηγήσει σε ασφαλή συμπεράσματα και ο αρμόδιος λειτουργός ορθά κατέληξε ότι δεν στοιχειοθετείται εύλογος βαθμός ύπαρξης μελλοντικού κινδύνου.

 

Αναφορικά με την αποδοχή του πρώτου ουσιώδους ισχυρισμού, ο οποίος και αφορά την ταυτότητα και τα προσωπικά στοιχεία του Αιτητή, κρίνω ως ορθή την αποδοχή από τους Καθ' ων η αίτηση. Περαιτέρω, ως προς το θρήσκευμα του Αιτητή, σουνίτη μουσουλμάνου, σημειώνω τα ακόλουθα:

 

Εξωτερικές πηγές πληροφόρησης αναφέρουν πως o πληθυσμός των 22,9 εκατομμυρίων εκτιμάται σε 87% μουσουλμάνοι, εκ των οποίων το 74% είναι σουνίτες, ενώ οι αλαουίτες, οι Ισμαηλίτες και οι σιίτες μουσουλμάνοι αποτελούν συνολικά το 13%[1].

 

Περαιτέρω, συμφωνώ με την αξιολόγηση κινδύνου στην οποία προέβη ο λειτουργός στη βάση όλων των αποδεκτών ουσιωδών ισχυρισμών, καθώς και με το συμπέρασμα στο οποίο κατέληξε αναφορικά με την μη πλήρωση των προϋποθέσεων αναγνώρισης προσφυγικού καθεστώτος καθώς ο Αιτητής δεν κατάφερε να στοιχειοθετήσει βάσιμο και δικαιολογημένο φόβο δίωξης για έναν από τους πέντε λόγους που εξαντλητικά αναφέρονται στο άρθρο 3(1) του περί Προσφύγων Νόμου και του Άρθρου 1Α(2) της Σύμβασης της Γενεύης του 1951 για το Καθεστώς των Προσφύγων και πως δεν πληρούνται και οι προϋποθέσεις υπαγωγής του Αιτητή στα άρθρα 19 (2) (α) και (β) περί συμπληρωματικής προστασίας, καθώς δεν προέκυψαν στοιχεία εκ των οποίων μπορεί να συναχθεί ότι σε περίπτωση επιστροφής του στη χώρα καταγωγής του, κινδυνεύει να αντιμετωπίσει θανατική ποινή ή εκτέλεση κατά την έννοια του άρθρου 19 (2) (α), ή άλλως βασανιστήρια ή απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση ή τιμωρία κατά την έννοια του άρθρου 19 (2) (β).

 

Περαιτέρω συντάσσομαι επίσης με την απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου σε σχέση με την αξιολόγηση και νομική ανάλυση του αρμόδιου λειτουργού αναφορικά με το άρθρο 19(2) (γ).

 

Αναφορικά δε με την μη πλήρωση των προϋποθέσεων παροχής συμπληρωματικής προστασίας προς το πρόσωπο του Αιτητή υπό την έννοια του άρθρου 19 (2) (γ) του Περί Προσφύγων Νόμου ή άλλως του άρθρου 15 (γ) της Οδηγίας 2011/95/ΕΕ, κρίνω σκόπιμο να παρατεθούν αρχικά τα κάτωθι:

 

Αρχίζοντας από το βασικό σημείο της ένοπλης σύρραξης, ως έχει αναφερθεί στην υπόθεση του ΔΕΕ, ΔΕΕ C - 285/12 Aboubacar Diakite κατά Commissaire general aux refugiees et aux apatrides, υφίσταται ένοπλη σύρραξη, για σκοπούς εφαρμογής του Άρθρου 15 (γ) της Οδηγίας 2011/95/ΕΕ «όταν οι τακτικές δυνάμεις ενός κράτους συγκρούονται με μία ή περισσότερες ένοπλες ομάδες ή όταν δύο ή περισσότερες ένοπλες ομάδες συγκρούονται μεταξύ τους (παρ. 35)».

 

Στην υπόθεση του ΔΕΕ Elgafaji C-465/07 κατά Staatssecretaris van Justitie, καθορίστηκε ότι:

«33 [.] η κατά το άρθρο 15, στοιχείο γ΄, της οδηγίας βλάβη, καθόσον συνίσταται σε «σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής ακεραιότητας» του αιτούντος, αναφέρεται σε ένα γενικότερο κίνδυνο βλάβης.

34 Συγκεκριμένα, η βλάβη αυτή αφορά, ευρύτερα, «απειλή [.] κατά της ζωής ή της σωματικής ακεραιότητας» αμάχου και όχι συγκεκριμένες πράξεις βίας. Επιπροσθέτως, η απειλή αυτή είναι συμφυής με μια γενική κατάσταση «διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης». Τέλος, η βία από την οποία προέρχεται η εν λόγω απειλή χαρακτηρίζεται ως «αδιακρίτως» ασκούμενη, όρος που σημαίνει ότι μπορεί να επεκταθεί σε άτομα ανεξαρτήτως των προσωπικών περιστάσεών τους.

35 Στο πλαίσιο αυτό, ο όρος «προσωπική» πρέπει να νοείται ως χαρακτηρίζων βλάβη προξενούμενη σε αμάχους, ανεξαρτήτως της ταυτότητάς τους, όταν ο βαθμός της αδιακρίτως ασκούμενης βίας που χαρακτηρίζει την υπό εξέλιξη ένοπλη σύρραξη και λαμβάνεται υπόψη από τις αρμόδιες εθνικές αρχές οι οποίες επιλαμβάνονται των αιτήσεων περί επικουρικής προστασίας ή από τα δικαστήρια κράτους μέλους ενώπιον των οποίων προσβάλλεται απόφαση περί απορρίψεως τέτοιας αιτήσεως είναι τόσο υψηλός, ώστε υπάρχουν ουσιώδεις λόγοι να εκτιμάται ότι ο άμαχος ο οποίος θα επιστρέψει στην οικεία χώρα ή, ενδεχομένως, περιοχή θα αντιμετωπίσει, λόγω της παρουσίας του και μόνον στο έδαφος αυτής της χώρας ή της περιοχής, πραγματικό κίνδυνο να εκτεθεί σε σοβαρή απειλή κατά το άρθρο 15, στοιχείο γ΄, της οδηγίας.

[.]

37 [.] η απλή αντικειμενική διαπίστωση κινδύνου απορρέοντος από τη γενική κατάσταση μιας χώρας δεν αρκεί, καταρχήν, για να γίνει δεκτό ότι οι προϋποθέσεις του άρθρου 15, στοιχείο γ΄, της οδηγίας, συντρέχουν ως προς συγκεκριμένο πρόσωπο, εντούτοις, καθόσον η αιτιολογική αυτή σκέψη χρησιμοποιεί τον όρο «συνήθως», αναγνωρίζει το ενδεχόμενο υπάρξεως μιας εξαιρετικής καταστάσεως, χαρακτηριζομένης από έναν τόσο υψηλό βαθμό κινδύνου, ώστε να υπάρχουν σοβαροί λόγοι να εκτιμάται ότι το πρόσωπο αυτό θα εκτεθεί ατομικώς στον επίμαχο κίνδυνο.

[.]

39 Συναφώς, πρέπει να διευκρινισθεί ότι όσο περισσότερο ο αιτών είναι σε θέση να αποδείξει ότι θίγεται ειδικώς λόγω των χαρακτηριστικών της καταστάσεώς του, τόσο μικρότερος θα είναι ο βαθμός της αδιακρίτως ασκούμενης βίας που απαιτείται προκειμένου ο αιτών να τύχει της επικουρικής προστασίας.»

 

Εφαρμόζοντας τα ανωτέρω κριτήρια, το Δικαστήριο, αν και συμφωνεί με την έρευνα η οποία είναι πρόσφατη και επικαιροποιημένη, θα προβεί σε ανεξάρτητη έρευνα σε εξωτερικές πηγές πληροφόρησης για την κατάσταση ασφαλείας στην περιοχή καταγωγής και συνήθους διαμονής του Αιτητή στο κυβερνείο Hama, ώστε να διαπιστωθεί εάν πιο πρόσφατες πληροφορίες ανατρέπουν το συμπέρασμα του αρμόδιου λειτουργού ανωτέρω. Από την έρευνα αυτή προέκυψαν τα ακόλουθα:

 

Όσον αφορά στην τρέχουσα κατάσταση ασφαλείας στη Συρία, η χώρα εξακολουθεί να βρίσκεται σε διεθνείς και μη διεθνείς ένοπλες συγκρούσεις. Οι ένοπλες συγκρούσεις στη Συρία συνέχισαν να προκαλούν σημαντικές ζημίες σε άμαχους μέσω άμεσων και αδιάκριτων επιθέσεων, περιλαμβανομένων μαζικών δολοφονιών σε κοινότητες Αλαουιτών και Δρούζων, τις οποίες η νέα κυβέρνηση δεν κατάφερε να αποτρέψει. Άμαχοι έγιναν στόχος σε κατοικημένες και αγροτικές περιοχές, ενώ νάρκες και αυτοσχέδιοι εκρηκτικοί μηχανισμοί προκαλούσαν καθημερινά θύματα, μεταξύ των οποίων και παιδιά. Αεροπορικές επιδρομές και πυροβολισμοί από πυροβόλα όπλα έπλητταν τακτικά σπίτια, αγορές, σχολεία, νοσοκομεία, φράγματα, αεροδρόμια και πολιτιστικούς και θρησκευτικούς χώρους. Οι επιπτώσεις ήταν η διακοπή βασικών υπηρεσιών και η μαζική εκτόπιση πληθυσμών. Άτομα που βρισκόταν υπό την εξουσία των εμπλεκόμενων μερών στις συγκρούσεις δολοφονήθηκαν, βασανίστηκαν και υπέστησαν σεξουαλική βία, αυθαίρετη κράτηση και αναγκαστική εξαφάνιση, εν μέσω αργών και αμφισβητούμενων προσπαθειών μεταβατικής δικαιοσύνης.[2]

 

Στην ίδια πηγή αναφέρεται ότι μετά την ανατροπή του καθεστώτος του Μπασάρ αλ-Άσαντ υπογράφηκε συμφωνία μεταξύ της HTS (που ανέτρεψε το καθεστώς) και των κουρδικών SDF για κατάπαυση πυρός και πολιτική συνεργασία. Ωστόσο, οι συγκρούσεις συνεχίστηκαν οι εντάσεις μεταξύ φιλοκυβερνητικών ομάδων, φιλο-Άσαντ στοιχείων και τοπικών πολιτοφυλακών, οδηγώντας ακόμη και σε σφαγές αμάχων, ιδιαίτερα εναντίον Αλαουιτών και Δρούζων. Η μεταβατική κυβέρνηση αντιμετωπίζει δυσκολίες στην επιβολή πλήρους ελέγχου στη χώρα. Ακόμη, αναφέρεται ότι στις συγκρούσεις μεταξύ αμερικανικών δυνάμεων και φιλοϊρανικών πολιτοφυλακών (IRI) σε Συρία και Ιράκ, οι οποίες κορυφώθηκαν το 2023–2024 αλλά μειώθηκαν σημαντικά μετά την αποχώρηση των ιρανικών δυνάμεων από τη Συρία το 2025.[3]

 

Σύμφωνα με τη πλατφόρμα ACLED, το 2025 ήταν μια χρονιά-σταθμός για τη Συρία. Μετά το τέλος της διακυβέρνησης Άσαντ, ο Ahmed al-Sharaa, ηγέτης της Hayat Tahrir al-Sham (HTS), ανακήρυξε τον εαυτό του μεταβατικό πρόεδρο της Συρίας, ο οποίος ηγήθηκε των προσπαθειών για την ενίσχυση της διεθνούς θέσης της Συρίας και την κατάργηση του καθεστώτος κυρώσεων. Η συνολική βία μειώθηκε κατά 44% σε σύγκριση με το 2024, ωστόσο, αυτή η μείωση δεν ήταν ομοιόμορφη και ο συνδυασμός πολιτικού ανταγωνισμού, θρησκευτικής βίας και ξένης παρέμβασης μαρτυρά τη εύθραυστη μετάβαση της Συρίας. Σε μεγάλο μέρος της χώρας, η καθημερινή βία μειώθηκε σε μεγάλο βαθμό επειδή η μεταβατική κυβέρνηση κατάφερε να εδραιώσει την εξουσία της στις περιοχές που ελέγχει. Η μεταβατική κυβέρνηση αναδιοργάνωσε τον μηχανισμό ασφάλειας, ενοποιώντας τις δυνάμεις των ανταρτών και τις πρώην μονάδες του HTS σε μια επίσημη ιεραρχία διοίκησης, που αναπτύχθηκε σε όλη τη βόρεια και κεντρική Συρία. Σε επαρχίες όπως το Aleppo, Idlib, Hama, και Raqqa, οι ένοπλες ομάδες που έχουν πλέον ενσωματωθεί στη δομή ασφάλειας της μεταβατικής κυβέρνησης έχουν αναλάβει την υπεράσπιση του εδάφους, εστιάζοντας στην τοπική αστυνόμευση. Ωστόσο, αυτή η σταθεροποίηση δεν επεκτάθηκε στις περιοχές όπου κυριαρχούν μειονότητες, όπου το κράτος δυσκολεύτηκε να επιβάλει την εξουσία του. Πέντε επαρχίες όπου σημειώθηκαν βίαιες συγκρούσεις και δολοφονίες των κοινοτήτων των Δρούζων και των Αλαουιτών είναι η Lattakia, al-Suwayda, Tartous, Hama, και Homs.[4]

 

Σύμφωνα με τα τελευταία δεδομένα του ACLED, στο κυβερνείο Hama, τόπος καταγωγής του Αιτητή,  κατά την περίοδο του τελευταίου έτους (με ημερομηνία τελευταίας ενημέρωσης την 08/05/2026) καταγράφηκαν 250 περιστατικά πολιτικής βίας ("Political violence", που περιλαμβάνει περιστατικά βίας κατά αμάχων, εκρήξεις/απομακρυσμένη βία, μάχες, εξεγέρσεις και διαμαρτυρίες), από τα οποία προκλήθηκαν 224 θάνατοι.[5] Τέλος, σύμφωνα με προβλέψεις ο πληθυσμός του κυβερνείου Hama για το έτος 2025, ήταν 1.126.000.[6]

 

Σύμφωνα με τον Οδηγό της EUAA, Δεκεμβρίου 2025, συμπεραίνεται πως στο κυβερνείο Hama λαμβάνει χώρα αδιάκριτη βία, χωρίς ωστόσο να φθάνει σε υψηλό επίπεδο.[7]

Ωστόσο ο Αιτητής ανέφερε πως διέμενε στο κυβερνείο ΙDLIB μέχρι την αναχώρηση του στο Λίβανο συνεπώς το Δικαστήριο έχει εξετάσει τα τελευταία δεδομένα του ACLED, κατά την (εξάμηνη) περίοδο 22/11/2025-22/05/2026, στην εν λόγω περιοχή καταγράφηκαν (συνολικά) 53 περιστατικά και 41 θάνατοι, εκ των οποίων, τα 13 αφορούσαν περιστατικά μαχών (“battles”) με 13 θανάτους, τα 22 αφορούσαν περιστατικά εκρήξεων / εξ αποστάσεως βία (“explosions / remote violence”) με 18 θανάτους, τα 9 αφορούσαν περιστατικά διαδηλώσεων (“protests”) χωρίς θανάτους και τα (υπόλοιπα) 9 αφορούσαν περιστατικά βίας κατά αμάχων (“violence against civilians”) με 10 θανάτους, ενώ δεν καταγράφηκαν περιστατικά ταραχών (“riots”).^[8] Σημειώνεται ότι ο συνολικός πληθυσμός του Κυβερνείου του Idlib (περιλαμβανομένων των κατοίκων, των εσωτερικά εκτοπισμένων ατόμων και των επιστραφέντων από το εξωτερικό) εκτιμάται στα 2.848.168 (από τον Μάρτιο του 2025).^[9]

Εκ των ανωτέρω πληροφοριών που παρατέθηκαν, διαπιστώνεται ότι στη χώρα υπάρχουν περιστατικά ασφαλείας και ενδείξεις αδιάκριτης βίας, ωστόσο η περιοχή καταγωγής του Αιτητή, το κυβερνείο Hama, και ο τόπος διαμονής του πριν την αναχώρηση το κυβερνείο ΙDLIB, ο αριθμός των επεισοδίων αυτών και ο βαθμός αδιάκριτης βίας κατά των αμάχων δεν φτάνει το βαθμό κατά τον οποίο να τεκμηριώνεται ότι και μόνη η παρουσία του Αιτητή στις εκεί περιοχές, τον εκθέτει σε πραγματικό κίνδυνο βλάβης, κατά την έννοια της διάταξης του άρθρου 19(2)(γ) του περί Προσφύγων Νόμου του 2000 και 15(γ) της Οδηγίας, με συνέπεια να απαιτούνται ορισμένα προσωπικά χαρακτηριστικά που θα αύξαναν το ρίσκο του αμάχου συγκριτικά με τον μέσο πληθυσμό των εν λόγω περιοχών.

 

Υπό το φως των πιο πάνω κρίνω ότι με σαφήνεια καταδεικνύεται στην υπό εξέταση περίπτωση και για τους λόγους που έχουν ήδη εκτεθεί, ότι τα πραγματικά περιστατικά δεν στοιχειοθετούν και δεν στηρίζουν τις υπό του Περί Προσφύγων Νόμου (άρθρα 3-3Δ) και της Σύμβασης της Γενεύης του 1951 για το Καθεστώς των Προσφύγων, αναγκαίες προϋποθέσεις για την υπαγωγή του εν λόγω Αιτητή στο προστατευτικό καθεστώς του πρόσφυγα. Ο Αιτητής δεν κατάφερε να αποδείξει βάσιμο φόβο δίωξης για λόγους φυλετικούς, θρησκευτικούς, ιθαγένειας ή ιδιότητας μέλους συγκεκριμένου κοινωνικού συνόλου ή πολιτικών αντιλήψεων, όπως αυτοί οι λόγοι εξαντλητικά προνοούνται στο άρθρο 3(1) του περί Προσφύγων Νόμου. Επίσης, δεν απέδειξε ότι μπορεί να του αναγνωριστεί το καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας δυνάμει του άρθρου άρθρο 19(1) του προαναφερθέντος πάνω Νόμου, καθότι ο Αιτητής δεν κατάφερε να αποδείξει ότι υπάρχει πραγματικός κίνδυνος να υποστεί σοβαρή και αδικαιολόγητη βλάβη με την επιστροφή του στη χώρα καταγωγής του, ως καθορίζεται στο άρθρο 19(2) του ιδίου Νόμου.

 

Η προσφυγή απορρίπτεται με €1000 έξοδα εναντίον του Αιτητή και υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση.

 

 

 

Βούλα Κουρουζίδου – Καρλεττίδου, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.