ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ
Υπόθεση αρ.1621/25
14 Αυγούστου 2026
[Χ. ΠΛΑΣΤΗΡΑ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]
Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος
Μεταξύ:
Μ. Α. Μ.
Αιτητής
Και
Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω της Υπηρεσίας Ασύλου
Καθ' ων η αίτηση
ΑΙΤΗΣΗ ΕΠΑΝΑΦΟΡΑΣ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 15/10/2025
Ο Αιτητής εμφανίζεται αυτοπροσώπως
Χρ. Δημητρίου (κα) για Κίτσιου Δημητρίου Παπανικολάου Δ.Ε.Π.Ε., Δικηγόρος για τους Καθ' ων η αίτηση
ΑΠΟΦΑΣΗ
Χ. ΠΛΑΣΤΗΡΑ, Δ.Δ.Δ.Π: Η με τον ως άνω τίτλο και αριθμό προσφυγή ορίστηκε στις 26/09/2025 για Οδηγίες. Κατ' εκείνη την δικάσιμό το Δικαστήριο επιλήφθηκε της παρούσας προσφυγής, και διαπίστωσε ότι ο αιτητής δεν ήταν παρών με αποτέλεσμα να προχωρήσει στην απόρριψη της προσφυγής λόγω μη προώθησης της.
Στις 15/10/2025, ο αιτητής καταχώρισε την υπό κρίση αίτηση με την οποία επιζητείται η επαναφορά της υπό ως άνω αριθμό και τίτλο προσφυγής.
Η παρούσα αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Αιτητή, ημερ. 15/10/2025. Στην ένορκη δήλωση αναφέρεται ότι η υπόθεση ήταν ορισμένη στις 18/09/2025 και την ίδια ημέρα έλαβε τηλεφωνική κλήση από το Δικαστήριο όπως προσέλθει στις 29/09/2025, χωρίς ωστόσο να είναι σίγουρος για την ημερομηνία καθότι βρισκόταν σε πολυσύχναστο χώρο. Κατά την προσέλευση του στις 29/09/2025 ενημερώθηκε πως η προσφυγή του είχε απορριφθεί.
Οι Καθ' ων στην παρούσα αίτηση, αρχικά δήλωσαν τη πρόθεση τους να μην προχωρήσουν σε καταχώρηση ένστασης, όπου εν τέλει στην πορεία εξέφρασαν την επιθυμία να ενστούν στο σχετικό αίτημα και στις 28/05/2026 καταχώρησαν ένσταση, συνοδευόμενη από ένορκη δήλωση της κας Αίγλης Κίτσιου, δικηγόρου των καθ΄ων η αίτηση. Οι καθ' ων στην παρούσα αίτηση προέβαλαν αρκετούς λόγους απόρριψης της αίτησης. Συγκεκριμένα, προώθησαν 1) ότι η αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη και βασίζεται σε λανθασμένη νομική βάση, 2) ότι η αναγέννηση της προκείμενης απορριφθείσας προσφυγής είναι απαράδεκτη λόγω της προβλεπόμενης στο άρθρο 12Α του Ν.73(1)/2018 ανατρεπτικής προθεσμίας των 30 ημερών, 3) ότι τα πραγματικά περιστατικά που αναφέρονται στην ένορκη δήλωση του αιτητή είναι μη εύλογα και πως δεν αποκαλύπτεται κανένας λόγος που να επιτρέπει την επαναφορά της προσφυγής και που να αποδεικνύει πως η μη εμφάνιση του αιτητή δεν ανταποκρίνεται στη πρόθεση εγκατάλειψης της προσφυγή και δεν αποτελεί απότοκο ανωτέρας βίας, 4) ότι η υπό εξέταση αίτηση είναι καταχρηστική και δεν έχουν καταδειχθεί εξαιρετικές συνθήκες και/ή περιστάσεις και/ή εύλογη αιτία και/ή ουσιαστική αδυναμία που να δύναται να ικανοποιήσει το Δικαστήριο να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ της αποδοχής του αιτήματος του αιτητή, 5) ότι το λάθος και/ή αμέλεια και/ή παράλειψη και/ή οι ισχυρισμοί που αναφέρονται στην ένορκη δήλωση του αιτητή δεν συνιστούν νομικό και/ή πραγματικό υπόβαθρο αναγέννησης και/ή επαναφοράς της διαδικασίας και 6) ότι η αίτηση τελεί σε αντίθεση με τις αρχές τις τελεσιδικίας και δεν είναι σύμφωνη με την πρακτική και τη νομολογία και δεν έχει καταδειχθεί καμία εύλογη προοπτική επιτυχίας της προσφυγής του αιτητή σε περίπτωση επαναφοράς της αίτησης ακυρώσεως του.
Ακολούθως, η παρούσα αίτηση ορίστηκε για ακρόαση όπου τα μέρη αγόρευσαν προφορικά προς υποστήριξη των θέσεων τους, επαναλαμβάνοντας εκατέρωθεν τους ισχυρισμούς τους.
Κρίνω σκόπιμο να παραθέσω, με μια σύντομη αναδρομή, τα γεγονότα που αφορούν την ως άνω αναφερόμενη προσφυγή ως προκύπτουν από το φάκελο της υπόθεσης. Στις 02/07/2025 καταχωρήθηκε η με τον ως άνω τίτλο και αριθμό προσφυγή και ορίστηκε στις 18/09/2025 για οδηγίες. Η υπόθεση επαναορίστηκε μέσω πινακίου στις 23/09/2025, με τον αιτητή να ενημερώνεται τηλεφωνικώς στις 12/09/2025 -ως διαφαίνεται από το έντυπο τηλεφωνικής επικοινωνίας που υπάρχει στον φάκελο του Δικαστηρίου - για τον επαναορισμό της υπόθεσης του στις 23/09/2025. Κατ' εκείνη την δικάσιμό ήτοι στις 23/09/2025 το Δικαστήριο επιλήφθηκε της παρούσας προσφυγής και διαπίστωσε ότι ο αιτητής δεν ήταν παρών, παρότι είχε ενημερωθεί περί της ημερομηνίας ορισμού της υπόθεσης του, στις 12/09/2025. Ενόψει τούτου, το παρόν Δικαστήριο επαναόρισε την υπόθεση για οδηγίες στις 26/09/2025 και σε περίπτωση που ο αιτητής δεν εμφανιζόταν και πάλι στο Δικαστήριο, η προσφυγή θα υπόκειτο σε απόρριψη. Στις 26/09/2025, ενόψει ότι ο αιτητής απουσίαζε από το Δικαστήριο, το Δικαστήριο προχώρησε σε απόρριψη της προσφυγής λόγω μη προώθησης.
Θα πρέπει να σημειωθεί επίσης ότι η συμμόρφωση προς τα χρονοδιαγράμματα του Δικαστηρίου εξαρτάται η απρόσκοπτη απονομή της δικαιοσύνης και συνακόλουθα το κύρος της (Μιχαηλίδης ν. Χρίστου (1996) 1(Β) Α.Α.Δ. 1190, Κληρίδης ν. Σταυρίδη (1997) 1(Γ) Α.Α.Δ. 1348, Βαρδιάνος ν. Richards (1998) 1 Α.Α.Δ. 698).
Στην υπόθεση Βαρδιάνος ν. Richards (1998) 1 Α.Α.Δ. 698, επισημάνθηκε ότι δεν μπορεί να γίνεται επίκληση του λάθους ή της παράλειψη συνηγόρου ώστε να υπερφαλαγγίζονται οι προθεσμίες ή να οδηγούν σε αναγέννηση της διαδικασίας. Παραθέτω απόσπασμα από την εν λόγω απόφαση:
«…«Ο διάδικος δεν μπορεί, κατά κανόνα, να προβάλλει το λάθος, αμέλεια ή παράλειψη του δικηγόρου του για να πετυχαίνει την παράταση προθεσμιών ή την αναγέννηση δικαστικών διαδικασιών. Θα αποτελούσε ένα εύσχημο τρόπο υπερφαλάγγισης των δικονομικών διατάξεων. Από τη συμμόρφωση προς τα χρονοδιαγράμματα αυτά εξαρτάται η απρόσκοπτη απονομή της δικαιοσύνης και συνακόλουθα το κύρος της. Μας ενισχύουν, σε αυτή τη θέση, τα λεχθέντα στην υπόθεση Grand Metropolitan Nominee (No 2) Co Ltd v. Evans, The Times Law Reports, May 15, 1992:
"The court should not be astute to find excuses for such failure since obedience to orders of the court is the foundation on which its authority is founded."
Βλέπε επίσης Μιχαηλίδης ν. Χρίστου (1996) 1(Β) Α.Α.Δ. 1190, Κληρίδης ν. Σταυρίδη (1997) 1(Γ) Α.Α.Δ. 1348….»
Στην ίδια πιο πάνω αναφερθείσα απόφαση Βαρδιάνος, το Δικαστήριο με παραπομπή στην απόφαση Άλκης Χ. Χατζηκυριάκος (Μπισκότα Φρου-Φρου) Λτδ. ν. Τerzian Trading House Ltd. (1998) 1(Α) Α.Α.Δ. 102, επισήμανε ότι η απουσία πρόθεσης του διαδίκου να εγκαταλείψει την διαδικασία, δεν μπορεί να είναι αποφασιστική στο κατά πόσο το δικαστήριο θα ασκήσει την διακριτική του ευχέρεια, παραθέτω απόσπασμα:
«….Διαφορετική αντιμετώπιση θα δημιουργούσε επικίνδυνα ρήγματα στην απονομή της δικαιοσύνης. Ως προς την πρόθεση του διαδίκου την απάντηση έδωσε η απόφαση στην Άλκης Χ. Χατζηκυριάκος (Μπισκότα Φρου-Φρου) Λτδ. ν. Τerzian Trading House Ltd. (1998) 1(Α) Α.Α.Δ. 102:
"Η απουσία πρόθεσης εκ μέρους του διαδίκου να εγκαταλείψει τη διαδικασία δεν είναι αφεαυτής αποφασιστική για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου."…»
Περαιτέρω στην AJET AVIATION LIMITED ν. Δημοκρατίας, (2008) 4 Α.Α.Δ. 53, ημ.30/01/08, όπου αφορούσε απόρριψη προσφυγής λόγω καταγραφής από λάθος της επόμενης δικασίμου στο ημερολόγιο των δικηγόρων του αιτητή, με αποτέλεσμα να μην εμφανιστούν και να απορριφθεί η προσφυγή τους ως εγκαταλειφθείσα, το Δικαστήριο ανέφερε, με παραπομπή και σε σχετική νομολογία, ότι, σε περιπτώσεις απόρριψης προσφυγής λόγω μη προώθησης θα πρέπει για να επαναφερθεί να διαφανεί στο Δικαστήριο ότι δεν υπήρχε πρόθεση εγκατάλειψης της και παράλληλα η αίτηση να υποβάλλεται μέσα σε εύλογο χρονικό διάστημα. Παραθέτω κατωτέρω σχετικό απόσπασμα:
«Η νομολογία* καθιέρωσε αρχές οι οποίες διέπουν το θέμα της επαναφοράς προσφυγής. Προσφυγή η οποία απορρίπτεται χωρίς να εξεταστεί επειδή λόγω έλλειψης προώθησης, θεωρείται ως εγκαταλειφθείσα μπορεί να επαναφερθεί εφόσον φανεί στο Δικαστήριο ότι δεν υπήρξε στην πραγματικότητα εγκατάλειψη της προσφυγής. Πρόκειται για προσέγγιση που επιβάλλει η φύση της αναθεωρητικής δικαιοδοσίας. Επομένως στα πλαίσια της αίτησης για επαναφορά, εξετάζεται το κατά πόσο πράγματι δεν υπήρχε αυτό που είχε θεωρηθεί από το Δικαστήριο ως πρόθεση εγκατάλειψης της προσφυγής. Στην υπόθεση Ελεύθερον Εργατικόν Σωματείον Μεταφορών και Γεωργίας ΣΕΚ κ.ά. ν. Δημοκρατίας (1992) 3 Α.Α.Δ. 1, διευκρινίστηκε ότι η αίτηση για επαναφορά θα πρέπει, για να επιτύχει, «να γίνεται μέσα σε εύλογα σύντομο χρόνο». Στην προκείμενη περίπτωση, με βάση τα γεγονότα που εκτίθενται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, φαίνεται πως δεν ήταν η πρόθεση των αιτητών να εγκαταλείψουν την προσφυγή η δε αίτηση για επαναφορά της προσφυγής υποβλήθηκε μέσα σε πολύ σύντομο χρόνο από την απόρριψη της υπόθεσης. Κάτω από αυτές τις περιστάσεις, θεωρώ ότι δικαιολογείται η επαναφορά της προσφυγής.»
Στην Ελεύθερον Εργατικόν Σωματείον Μεταφορών και Γεωργίας ΣΕΚ κ.ά. ν. Δημοκρατίας (1992) 3 Α.Α.Δ. 1, λέχθηκε ότι το πότε υφίσταται ‘εύλογα σύντομος χρόνος’ για την καταχώρηση αίτηση επαναφοράς κρίνεται από το Δικαστήριο ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης, επισημαίνοντας ότι το Δικαστήριο βοηθά μόνο τον επιμελή διάδικο. Παραθέτω κατωτέρω σχετικό απόσπασμα:
«….Η προσέγγιση του Δικαστηρίου σε αίτημα για επαναφορά προσφυγής που απορρίφθηκε γιατί είχε εγκαταλειφθεί είναι σύμφωνη με τις αρχές που διέπουν την ακύρωση απόφασης που εκδίδεται σε αστικές υποθέσεις. Στην περίπτωση, όμως, των προσφυγών, η προθεσμία υποβολής αίτησης για επαναφορά, που προβλέπεται από τους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς, δεν εφαρμόζεται. Η αίτηση για επαναφορά πρέπει να γίνεται μέσα σε εύλογα σύντομο χρόνο. Ο εύλογα σύντομος χρόνος κρίνεται από το Δικαστήριο με βάση τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης.
Στην παρούσα υπόθεση, για πέντε ολόκληρα χρόνια, οι αιτητές δεν επέδειξαν κανένα ενδιαφέρον. Η αίτηση, που καταχωρήθηκε μετά την πάροδο πέντε χρόνων από την ημέρα που η προσφυγή έπαυσε να υπάρχει, δεν μπορεί να επιτύχει. Ο χρόνος που παρέλευσε μαρτυρεί πλήρη αδιαφορία των αιτητών.
Το Δικαστήριο βοηθά τον επιμελή διάδικο και όχι τον αμελή. Δε βρίσκουμε οποιαδήποτε ικανοποιητική δικαιολογία για την τόσο μακρά καθυστέρηση στην υποβολή αίτησης για επαναφορά της προσφυγής….»
Επομένως, ενόψει των ως άνω έχουν αναφερθεί, ο λόγος για τον οποίο απορρίφθηκε η προσφυγή οφειλόταν στη μη εμφάνισή του αιτητή ενώπιον του Δικαστηρίου στις 26/09/2025.
Στην υπόθεση Ρουβανιάς Λτδ ν. Δημοκρατίας (2000) 3 ΑΑΔ 191 λέχθηκαν τα κάτωθι (η υπογράμμιση του παρόντος Δικαστηρίου):
« […]
Το κριτήριο της επαναφοράς περικλείεται στη φράση "πέραν των δυνάμεων του εφεσείοντα ή αντεφεσείοντα". Εκφράζει με σαφήνεια την πρόθεση των συντακτών του Κανονισμού να περιορίσουν στο ελάχιστο το πεδίο άσκησης της δικαιοδοσίας για επαναφορά. Προφανώς γιατί διαφορετική αντιμετώπιση θα μπορούσε να δημιουργήσει επικίνδυνα ρήγματα στην εφαρμογή της αρχής της τελεσιδικίας. Τελευταία, στην Ελεγκτική Υπηρεσία Συνεργατικών Εταιρειών ν. Αγαθοκλή Παπαγεωργίου κ.ά. (2000) 3 Α.Α.Δ. 151, κρίναμε ότι η λανθασμένη εκτίμηση των δικηγόρων που οδήγησε σε απόσυρση της έφεσης δεν αποτελούσε λόγο επαναφοράς.
Δεν μπορεί το λάθος που έγινε σε αυτή την περίπτωση, με οποιαδήποτε ερμηνευτική προσέγγιση, να θεωρηθεί σαν δικαιολογητικός λόγος για επαναφορά. Μια τέτοια ερμηνεία θα κακοποιούσε το καθαρό νόημα του κανονισμού. Η φράση δεν μπορεί παρά να σημαίνει εξαιρετικό, έκτακτο ή σπάνιο συμβάν ή περίσταση, που είναι απρόβλεπτο και εκτός ελέγχου. Ό,τι συνέβη εδώ δεν εμπίπτει στο κριτήριο επαναφοράς που έθεσε ο κανονισμός. Ούτε καν στο κριτήριο της Grand Metropolitan, ανωτέρω, στην περίπτωση που ίσχυε.
[….]».
Στην παρούσα φαίνεται εκ πρώτης ότι δίδεται μια αιτιολογία από τον αιτητή για την μη εμφάνιση του κατά την δικάσιμο 26/09/2025 καθότι ως διαφαίνεται από την αίτηση του αιτητή, την ένορκη δήλωση που συνοδεύει αυτήν και την προφορική αγόρευση του ενώπιον του Δικαστηρίου, η μη εμφάνιση του οφειλόταν σε κατ΄ ισχυρισμό δήλωση του ότι στις 18/09/2025 είχε ενημερωθεί να παρευρεθεί στο Δικαστήριο στις 29/09/2025, χωρίς όμως να είναι σίγουρος για την ημερομηνία λόγω του πολυσύχναστου χώρου ως δήλωσε που βρισκόταν, αντί της ορθής ημερομηνίας που ήταν η 26/09/2025, με αποτέλεσμα τη μη εμφάνισή του και την απόρριψη της προσφυγής του.
Εντούτοις, ανεξαρτήτως της πιο πάνω θέσης του αιτητή, δεν μπορώ να παραβλέψω το γεγονός ότι ο αιτητής, όφειλε να βρίσκεται στο Δικαστήριο στις 23/09/2026, ημερομηνία για την οποία ως εμφαίνεται από το φάκελο του Δικαστηρίου και συγκεκριμένα από το έντυπο τηλεφωνικής επικοινωνίας που υπάρχει στο φάκελο, ενημερώθηκε δεόντως να βρίσκεται στο Δικαστήριο. Ακολούθως, το Δικαστήριο, στις 23/09/2025- ημερομηνία την οποία επαναλαμβάνω ο αιτητής γνώριζε - ενόψει του ότι ο αιτητής δεν ήταν παρών στο Δικαστήριο, επαναόρισε την υπόθεση στις 26/09/2025 για οδηγίες και σε περίπτωση μη εμφάνισης του, η παρούσα θα υπόκειτο σε απόρριψη.
Πρόσθετα και ενισχυτικά με τα πιο πάνω, σημειώνω ότι παρότι ο αιτητής δηλώνει ως αιτιολογία ότι δέχθηκε κλήση στις 18/09/2025 να παρευρεθεί στο Δικαστήριο στις 29/09/2025 αντί στις 26/09/2025, εντούτοις η εν λόγω δήλωση δεν δύναται να επιβεβαιωθεί με οποιοδήποτε τρόπο από τον φάκελο του Δικαστηρίου. Ενόψει τούτου, κρίνω ότι η εν λόγω αιτιολογία δεν είναι επαρκής για να εγκριθεί το αίτημα του αιτητή για επαναφορά της προσφυγής αφού ο ίδιος γνώριζε ότι η υπόθεση του ήταν στις 23/09/2025, ως έχει αναφερθεί ανωτέρω και επέλεξε να μην εμφανιστεί στο Δικαστήριο κατ΄ εκείνη την δικάσιμο ενώ ακολούθως ο ίδιος όφειλε να ανατρέξει να εντοπίσει πότε επαναορίστηκε η υπόθεση του για να βρίσκεται στο Δικαστήριο στις 26/09/2025.
Ενόψει των ως έχουν αναφερθεί ανωτέρω και μιας και κανένα στοιχείο δεν εντοπίζεται από το φάκελο του Δικαστηρίου που να επιβεβαιώνει τα λεγόμενα του αιτητή, κρίνω ότι κανένα στοιχείο δεν προβάλλεται ενώπιον του Δικαστηρίου που να δικαιολογεί την επαναφορά της προσφυγής.
Ακόμη και εάν υποθέσουμε ότι ο αιτητής δεν είχε πρόθεση εγκατάλειψης της προσφυγής του, στη βάση των ως έχουν αναφερθεί, σημαντική παράμετρος στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου είναι και η ταχύτητα με την οποία ενέργησε ο αιτητής προκειμένου να ζητήσει την επαναφορά της απορριφθείσας προσφυγής, υπό το φως τον δεδομένων εκάστης υπόθεσης. Διαφαίνεται ξεκάθαρα ότι ο χρόνος που παρήλθε από την απόρριψη της προσφυγής στις 26/09/2025 μέχρι και την καταχώρηση της παρούσας στις 15/10/2025 – 19 ημέρες δεν μπορεί να θεωρηθεί εύλογος υπό τις περιστάσεις χρόνος στη βάση των ως έχουν αναφερθεί. Είναι δεδομένο ότι ο αιτητής, είχε γνώση για την απόρριψη της προσφυγής του στις 29/09/2025, ως προκύπτει από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση επαναφοράς αφού ως ο ίδιος δήλωσε προσήλθε στο Δικαστήριο και ενημερώθηκε σχετικά περί τούτου.
Τέλος, , το Εφετείο στη πρόσφατη απόφαση του HENRIA TCHABON TCHIOUNDJE v.ΚΥΠΡΙΑΚΗΣΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, MEΣΩ YΠΗΡΕΣΙΑΣ ΑΣΥΛΟΥ, Έφεση Κατά Απόφασης Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Αρ. 152/2023, 14.01.2025, τονίζει τα εξής:
«[…]
Όσον αφορά την εξέταση της αίτησης επαναφοράς, συνυπολογίζεται ο χρόνος καταχώρησής της και, εν προκειμένω, η επίδικη αίτηση επαναφοράς καταχωρίστηκε στις 10.10.2023, μόλις 4 ημέρες μετά από την απόρριψη της Προσφυγής στις 6.10.2023, δηλαδή με σπουδή όπως ρητά αναγνωρίζεται στην εφεσιβαλλόμενη απόφαση (παράγραφος 14).
Πλην όμως, συμφωνούμε με το πρωτόδικο Δικαστήριο ότι το έγκαιρο της καταχώρησης της αίτησης επαναφοράς δεν είναι ο μόνος παράγοντας ο οποίος λαμβάνεται υπόψη κατά την επιδίκασή της, ώστε να δύναται να λεχθεί ότι έγκαιρη αίτηση επαναφοράς εγκρίνεται άνευ ετέρου.Σημαντικός, κατά τη γνώμη μας, παράγοντας (ως δεικνύει και η Matanes ν. Δημοκρατίας, ανωτέρω) είναι και η όλη στάση του προσφεύγοντα ενώπιον του πρωτόδικου Δικαστηρίου, μέσω των συνηγόρων του οι οποίοι τον αντιπροσωπεύουν και εκφράζουν (με συνέπεια και να τον δεσμεύουν: Πολιτική Έφεση Αρ. 284/2014 Παπαντωνίου ν. Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ (πρώην Cyprus Popular Bank Public Co Ltd και Marfin Popular Bank Public Co. Ltd, απόφαση ημερ. 16.1.2023· Πολιτική Έφεση Αρ. 353/2018 Τ & Μ Οικονόμου & Υιός Λτδ κ.ά. ν. Scy Sac Limited, απόφαση ημερ. 28.3.2024).
[…]»
Ενόψει των ως έχουν αναφερθεί κρίνω ότι ο αιτητής δεν προχώρησε άμεσα στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης και θα έπρεπε - σε κάθε περίπτωση - να πράξει τάχιστα τα δέοντα προκειμένου να απευθυνθεί στο Δικαστήριο για την επαναφορά της και όχι να αφήσει να παρέλθουν 19 ημέρες μέχρι να προβεί στο σχετικό διάβημα.
Δια τους λόγους που πιο πάνω αναφέρονται, η αίτηση ημερ. 15/10/2025 απορρίπτεται με € 300 έξοδα υπέρ των καθ' ων η αίτηση και εναντίον του αιτητή.
Χ. ΠΛΑΣΤΗΡΑ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο