ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ
Υπόθεση αρ. 231/2023
19 Αυγούστου 2026
[Χ. ΠΛΑΣΤΗΡΑ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]
Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος
Μεταξύ:
Ε.Κ.
Αιτήτρια
Και
Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Υπηρεσίας Ασύλου
Καθ' ων η Αίτηση
Η αιτήτρια εμφανίζεται προσωπικά
Α. Αναστασιάδη (κα), Δικηγόρος για τους Καθ' ων η αίτηση
[Παρών ο κος Ε. Θεοδοσίου για πιστή μετάφραση από Αγγλικά σε Ελληνικά και αντίστροφα].
Α Π Ο Φ Α Σ Η
Χ. ΠΛΑΣΤΗΡΑ Δ.Δ.Δ.Δ.Π: Με την προσφυγή της, η αιτήτρια αιτείται την ακύρωση της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου ημερομηνίας 28/11/2022, η οποία κοινοποιήθηκε στην αιτήτρια στις 23/01/2023 και δια της οποίας απορρίφθηκε η αίτηση της για παροχή διεθνούς προστασίας, ως άκυρης, παράνομης, αντισυνταγματικής, στερούμενης έννομου αποτελέσματος.
Ως εκτίθεται στην Ένσταση που καταχωρήθηκε από τους καθ' ων η αίτηση και προκύπτει από το περιεχόμενο του σχετικού Διοικητικού Φάκελου που κατατέθηκε στα πλαίσια των διευκρινήσεων της παρούσας προσφυγής ως Τεκμήριο 1, η αιτήτρια κατάγεται από την Σιέρα Λεόνε, και υπέβαλε αίτηση για παροχή διεθνούς προστασίας στις 10/03/2021.
Στις 14/01/2022, 18/01/2022 και 19/01/2022, η αιτήτρια κλήθηκε τηλεφωνικώς στα στοιχεία επικοινωνίας που είχε δηλώσει, για να προγραμματιστεί η συνέντευξη της, ωστόσο δεν κατέστη δυνατόν ο εντοπισμός της. Στις 26/01/2022, στάλθηκε επιστολή για προκαθορισμένη συνέντευξη στις 02/03/2022, στη διεύθυνση επικοινωνίας που είχε δηλώσει, ωστόσο η ίδια δεν παρευρέθηκε. Στις 02/03/2022, ο αρμόδιος λειτουργός ετοίμασε Εισηγητική Έκθεση προς τον Προϊστάμενο της Υπηρεσίας Ασύλου σχετικά με το κλείσιμο του φακέλου της αιτήτριας, λόγω σιωπηρής απόσυρσης της αίτησης και διακοπή της διαδικασίας εξέτασης της αίτησης της, καθώς η αιτήτρια δεν παρέστη στην προσωπική της συνέντευξη στην οποία κλήθηκε από την Υπηρεσία Ασύλου. Στη συνέχεια ο Προϊστάμενος της Υπηρεσίας Ασύλου αποφάσισε το κλείσιμο του φακέλου / διακοπή της διαδικασίας στις 09/03/2022. Στις 09/03/20222 η Υπηρεσία Ασύλου εξέδωσε ενημερωτική επιστολή μαζί με την αιτιολόγηση της απόφασης της σχετικά με το αίτημα της αιτήτριας η οποία στάλθηκε ταχυδρομικώς στην αιτήτρια.
Στη συνέχεια, η αιτήτρια υπέβαλε αίτημα για επανάνοιγμα του φακέλου της για Διεθνή Προστασία στις 19/07/2022, όπου ο φάκελος της αιτήτριας επανανοίχθηκε αυτόματα.
Στις 27/09/2022 πραγματοποιήθηκε συνέντευξη στην αιτήτρια από αρμόδιο Λειτουργό του Οργανισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το Άσυλο (στο εξής αναφερόμενο ως «EUAA») προς εξέταση του αιτήματός της για διεθνή προστασία.
Μετά το πέρας της συνέντευξης, στις 15/11/2022 ο αρμόδιος λειτουργός του EUAA υπέβαλε σχετική Έκθεση και Εισήγηση προς τον Προϊστάμενο της Υπηρεσίας Ασύλου για απόρριψη της αίτησης της αιτήτριας, όπου στις 28/11/2022 εκδόθηκε απόφαση όπου αποφασίστηκε η απόρριψη του αιτήματος της αιτήτριας για διεθνή προστασία. Ακολούθως, στις 19/01/2023, ετοιμάστηκε σχετική επιστολή ενημέρωσης της αιτήτριας για την απόφαση του Προϊστάμενου της Υπηρεσίας Ασύλου, η οποία παραλήφθηκε και υπογράφτηκε ιδιοχείρως από την αιτήτρια στις 23/01/2023, σε γλώσσα κατανοητή για την αιτήτρια κατά την λήψη της, μαζί με την σχετική αιτιολογία αυτής.
Στη συνέχεια, η αιτήτρια καταχώρησε την υπό εξέταση προσφυγή εναντίον της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου.
Στο δικόγραφο της προσφυγής της αιτήτριας δεν καταγράφονται νομικοί λόγοι και δεν υπάρχει έκθεση γεγονότων, το μόνο που αναφέρεται χειρόγραφα, είναι ότι η αιτήτρια επιθυμεί να ενστεί κατά της αρνητικής απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου λόγω του ότι δεν είναι ασφαλής στη χώρα καταγωγής της.
Εξίσου, στην γραπτή αγόρευση της αιτήτριας, δεν καταγράφεται οποιαδήποτε ανάλυση νομικών λόγων πέραν από τα γεγονότα βάσει των οποίων οδηγήθηκε στο να εγκαταλείψει την χώρα της. Ειδικότερα, στην εν λόγω η αιτήτρια αναφέρει ότι οι λόγοι που δε θέλει να πάει πίσω στη χώρα της είναι επειδή η οικογένεια του πατέρα της θέλει να την σκοτώσει επειδή είναι η μεγαλύτερη κόρη των γονέων της, ότι σκότωσαν τον πατέρα της και την μητέρα της, και ότι ήρθε στην Κύπρο επειδή θέλει να είναι προστατευμένη και αν πάει πίσω θα την σκοτώσουν.
Οι καθ' ων η αίτηση μέσω της γραπτής τους αγόρευσης υπεραμύνθηκαν της νομιμότητας της επίδικης πράξης όπου ανάφεραν ότι ορθώς η Υπηρεσία Ασύλου απέρριψε το αίτημα της αιτήτριας μιας και η ίδια η αιτήτρια δεν πληροί τις προϋποθέσεις για παροχή διεθνούς προστασίας και δια τούτο η παρούσα προσφυγή θα πρέπει να απορριφθεί.
Θα πρέπει να αναφερθεί ότι στην παρούσα προσφυγή η επίδικη πράξη θα εξεταστεί από το παρόν Δικαστήριο ως απόφαση επί της 1ης αίτησης ασύλου, παρόλο που πρόκειται για υποβληθείσα μεταγενέστερη αίτηση, καθότι η 1η αίτηση ασύλου της αιτήτριας δεν εξετάστηκε επι της ουσίας, καθώς η αιτήτρια δεν παρέστη στην προσωπική της συνέντευξη στην 1η αίτηση ασύλου που υπέβαλε και η διαδικασία εξέτασης της αίτησης της διακόπηκε και έκλεισε ο φάκελος της αφού θεωρήθηκε σιωπηρή απόσυρση στη βάση του άρθρου 16Β(2) (α) του Περί Προσφύγων Νόμου.
Σε αυτό το σημείο, θα πρέπει να επισημανθεί επίσης ότι σε περίπτωση που διάδικος εμφανίζεται σε διαδικασία χωρίς να εκπροσωπείται από δικηγόρο, δεν υποχρεούται σε ενεργό συμμόρφωση με την επιτακτική ανάγκη του Καν. 7 του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου Διαδικαστικού Κανονισμού του 1962, εν αντιθέσει με το τι ισχύει για διαδίκους που εκπροσωπούνται με δικηγόρο. Στον Καν. 7 του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου Διαδικαστικού Κανονισμού του 1962 αναφέρεται (παραθέτω αυτολεξεί): « Έκαστος διάδικος δέον διά των εγγράφων προτάσεων αυτού να εκθέτη τα νομικά σημεία επί των οποίων στηρίζεται, αιτιολογών συγχρόνως ταύτα πλήρως. Διάδικος εμφανιζόμενος άνευ συνηγόρου δεν υποχρεούται εις συμμόρφωσιν προς τον κανονισμόν τούτον» (η υπογράμμιση του παρόντος Δικαστηρίου).
Επομένως, σύμφωνα με τα ως άνω, η μη συμπερίληψη στο δικόγραφο της αίτησης ακυρώσεως/ προσφυγής λόγων ακυρώσεως/ νομικών σημείων δεν αποστερεί την εξουσία από το παρόν Δικαστήριο να προχωρήσει να εξετάσει την προσφυγή της αιτήτριας και να ελέγξει την ορθότητα της απόφασης ήτοι να προβεί σε έλεγχο επί της ουσίας σύμφωνα με το άρθρο 11 του περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμου του 2018 (Ν. 73 (Ι)/2018).
Είναι χρήσιμο να παρατεθούν όλοι οι ισχυρισμοί που προέβαλε η αιτήτρια σε όλα τα στάδια της διαδικασίας εξέτασης του αιτήματός της προκειμένου να διαπιστωθεί εάν το αρμόδιο όργανο ορθώς αποφάσισε να απορρίψει το αίτημα της αιτήτριας.
Κατά την υποβολή του αιτήματός της για διεθνή προστασία, η αιτήτρια, αναφορικά με τους λόγους για τους οποίους εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής της, κατέγραψε ότι τα μέλη της οικογένειά της θέλουν να την σκοτώσουν λόγω της περιουσίας του αποθανόντος πατέρα της (ερ. 1 του διοικητικού φακέλου).
Στο πλαίσιο της προφορικής της συνέντευξης και ως προς τα προσωπικά της στοιχεία, η αιτήτρια δήλωσε ότι είναι μουσουλμάνα στο θρήσκευμα, και ότι η μητρική της γλώσσα είναι τα κρίο. Αναφορικά με το εκπαιδευτικό της υπόβαθρο, δήλωσε ότι ολοκλήρωσε την πρωτοβάθμια εκπαίδευση και ακολούθησε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση για τρία χρόνια, διακόπτοντας τη φοίτησή της όταν έμεινε έγκυος, στην ηλικία των 16-17 χρονών περίπου (ερ. 59 του διοικητικού φακέλου). Αναφορικά με την επαγγελματική της εμπειρία, δήλωσε ότι στη χώρα καταγωγής της πουλούσε φαγητό (ερ. 58 και 59 του διοικητικού φακέλου). Αναφορικά με τον τόπο συνήθους διαμονής της, δήλωσε ότι ζούσε στο χωριό Kambia, από το 2016 μέχρι ωσότου εγκαταλείψει τη χώρα της, ενώ προηγουμένως ζούσε στην περιοχή Conakridee (ερ. 58 του διοικητικού φακέλου). Αναφορικά με την οικογενειακή της κατάσταση, δήλωσε ότι δεν είναι παντρεμένη και ότι έχει ένα παιδί, το οποίο διαμένει στην Kambia μαζί με την οικογένεια της μητέρας της και με το οποίο διατηρεί επαφή. Επιπλέον, δήλωσε ότι έχει τρεις αδελφούς και μία αδελφή, η οποία ευρίσκεται επίσης στην Κύπρο ως αιτήτρια ασύλου, και ότι διατηρεί επικοινωνία με τα αδέρφια της. Αναφορικά με τους γονείς της, δήλωσε ότι ο πατέρας της απεβίωσε όταν ήταν 10 χρονών, και η μητέρα της το 2016 (ερ. 57 του διοικητικού φακέλου).
Αναφορικά με τους λόγους για τους οποίους εγκατέλειψε την χώρα καταγωγής της, κατά τη διάρκεια της προφορικής της συνέντευξης και δη κατά το σκέλος της ελεύθερης αφήγησής της, η αιτήτρια δήλωσε ότι ο πατέρας της απεβίωσε όταν αυτή ήταν ακόμα μικρή και ότι έκτοτε την φρόντιζε η μητέρα της, ενώ η οικογένεια του πατέρα της, τους προκαλούσε προβλήματα, τα οποία συνεχίστηκαν και μετά τον θάνατο της μητέρας της. Πρόσθεσε ότι αυτός ήταν ο λόγος που την οδήγησε στο να πάει στο Ομάν και μετέπειτα να έρθει στην Κυπριακή Δημοκρατία. Σε διευκρινιστική ερώτηση του λειτουργού αναφορικά με τα ακριβή προβλήματα που αντιμετώπιζε, η αιτήτρια απάντησε ότι στη χώρα της, όταν πεθαίνει ο πατέρας, η οικογένειά του πατέρα σου θα σου δημιουργήσει προβλήματα για να εγκαταλείψεις το σπίτι, θα σε πολεμήσουν πνευματικά για να φύγεις από αυτό. Πρόσθεσε ότι μετέπειτα η ίδια ασθενούσε όλη την ώρα, χωρίς να γνωρίζει από που προερχόταν η εν λόγω ασθένεια. Ερωτώμενη να περιγράψει τι συνέβη στην ίδια προσωπικά, ανέφερε ότι, μετά την απώλεια και της μητέρας της, το 2016, η οικογένεια του πατέρα της και συγκεκριμένα οι θείοι της, είπαν ότι δεν μπορεί να κληρονομήσει την περιουσία του και την ανάγκασαν να φύγει από το σπίτι της, και ότι ακολούθως προσβλήθηκε από μία άγνωστη αρρώστια, την οποία μπόρεσε να γιατρέψει μόνο ο παραδοσιακός γιατρός, ο οποίος της είπε ότι η ασθένεια προκλήθηκε από αυτούς (ερ. 54 του διοικητικού φακέλου). Δήλωσε ότι, μετά από αυτό το συμβάν, πήγε να ζήσει μαζί με την οικογένεια της μητέρας της στην Kambia. Δήλωσε ότι κατά τη διάρκεια της διαμονής της στη χώρα της μέχρι να φύγει για το Ομάν αντιμετώπιζε αυτή την ασθένεια, η οποία καραδοκούσε συνεχώς και για την οποία, το 2019, της είπε ο παραδοσιακός γιατρός ότι η ασθένεια αυτή θα την σκότωνε αν δεν έφευγε (ερ. 53 του διοικητικού φακέλου). Ερωτηθείσα αν κάποιο άλλο μέλος της οικογένειάς της αντιμετώπισε έκτοτε προβλήματα, δήλωσε ότι κάτι τέτοιο δεν ισχύει (ερ. 53 του διοικητικού φακέλου). Αναφορικά με το σπίτι του πατέρα της, δήλωσε ότι αυτό βρίσκεται στο Conakridee και ότι, επί του παρόντος, ζουν εκεί οι αδελφοί του πατέρα της με τις συζύγους τους (ερ. 52 και 54 του διοικητικού φακέλου). Σε περαιτέρω διευκρινιστικές ερωτήσεις του λειτουργού αναφορικά με τις πνευματικές επιθέσεις που δέχτηκε η αιτήτρια, αυτή απάντησε ότι ο παραδοσιακός γιατρός της εξήγησε τα σχετικά με αυτές και δήλωσε ότι αν κάποιος δεν γνωρίζει για αυτά τα πράγματα δεν μπορεί να καταλάβει. Ανέφερε ως παράδειγμα ένα περιστατικό, κατά το οποίο σε ένα όνειρό της έδωσαν να φάει κάτι και όταν ξύπνησε ήταν άρρωστη, και, ως ένδειξη ότι η ασθένεια οφειλόταν σε αυτούς, ανέφερε ότι στο Ομάν ή στην Κύπρο δεν έχει αρρωστήσει (ερ. 52 του διοικητικού φακέλου). Δήλωσε επίσης ότι το 2018, όταν επισκέφθηκε το Conakridee για να επισκεφτεί τον πατέρα του παιδιού της, η οικογένεια του πατέρα της, την κτύπησε (ερ. 52 του διοικητικού φακέλου). Τέλος, ερωτηθείσα γιατί πιστεύει ότι μετά από 6 χρόνια η οικογένεια του πατέρα της, η οποία ζει στο σπίτι του πατέρα της, θα θέλει να την σκοτώσει ή θα την αναζητήσει σε περίπτωση επιστροφής της στην Σιέρα Λεόνε, η αιτήτρια δήλωσε ότι δεν γνωρίζει τι θέλουν από αυτήν, το μόνο που γνωρίζει είναι ότι η ζωή της είναι σημαντική.
Ο αρμόδιος λειτουργός αξιολογώντας τις δηλώσεις της αιτήτριας, κατά το στάδιο της συνέντευξης ης, σχημάτισε δύο ουσιώδεις ισχυρισμούς, έναν αναφορικά με τα προσωπικά στοιχεία της αιτήτριας, το προφίλ, τη χώρα καταγωγής και την ταυτότητά της, και έναν δεύτερο αναφορικά με το ότι η αιτήτρια καταδιώκετο από την οικογένεια του πατέρα της λόγω του σπιτιού του πατέρα της.
Ειδικότερα, όσον αφορά τον πρώτο ισχυρισμό κρίθηκε ότι στοιχειοθετήθηκε τόσο η εσωτερική όσο και η εξωτερική αξιοπιστία της αιτήτριας.
Ο δεύτερος ουσιώδης ισχυρισμός της αιτήτριας ότι καταδιώκετο από την οικογένεια του πατέρα της λόγω του σπιτιού του πατέρα της, απορρίφθηκε από τον αρμόδιο λειτουργό λόγω έλλειψης εσωτερικής αξιοπιστίας καθότι τα λεγόμενα της αιτήτριας κρίθηκαν γενικού περιεχομένου, μη συγκεκριμένα και μη λεπτομερή. Ειδικότερα, ο αρμόδιος λειτουργός τόνισε πως η αιτήτρια δεν ήταν σε θέση να περιγράψει σαφώς τα θέματα που αντιμετώπισε ενώ επίσης ισχυρίστηκε ότι ήταν άρρωστη όλη την ώρα χωρίς να γνωρίζει την αιτία της ασθένειας της. Επίσης, ως τόνισε ο αρμόδιος λειτουργός, κληθείσα η αιτήτρια να περιγράψει με λεπτομέρεια τα θέματα που αντιμετώπισε προσωπικά, η ίδια παρέμεινε γενικόλογη στις δηλώσεις της μιας και δήλωσε απλά ότι την εκδίωξαν από το σπίτι του πατέρα της και της είπαν ότι μια γυναίκα δεν μπορεί να κληρονομήσει την περιουσία του πατέρα της, προσθέτοντας περαιτέρω ο αρμόδιος λειτουργός ότι η ίδια μετέπειτα πήγε στην οικογένεια της μητέρας της και ήταν άρρωστη χωρίς να παραθέτει περισσότερες λεπτομέρειες των συνθηκών εκδίωξης της από το σπίτι του πατέρα της. Ως επισημαίνει ο αρμόδιος λειτουργός, οι πληροφορίες που παρείχε σχετικά με αυτή την δήλωση ήταν ανεπαρκείς και η αιτήτρια δεν παράθεσε πιο συγκεκριμένες πληροφορίες για τα θέματα που αντιμετώπισε προσωπικά. Πρόσθετα, ως καταγράφεται, το περιστατικό που την οδήγησε στο να εγκαταλείψει την Σιέρα Λεόνε, 3 χρόνια μετά αφού εγκατέλειψε το σπίτι του πατέρα της, ήταν γιατί ήταν συνεχώς άρρωστη ενώ ως ο λειτουργός σημείωσε, η αιτήτρια δεν ήταν σε θέση να επεξηγήσει με συγκεκριμένες και επαρκείς λεπτομέρειες σε τί συνίστατο η ασθένεια που ως ισχυρίστηκε της επέφερε η οικογένεια του πατέρα της και πως προκλήθηκε. Ειδικότερα, ως επισημάνθηκε, όταν η αιτήτρια ερωτήθηκε να εξηγήσει πως η οικογένεια του πατέρα της, της προκάλεσε την ασθένεια, η ίδια απέφυγε να απαντήσει με λεπτομέρεια, αναφέροντας γενικόλογα ότι « εάν δεν γνωρίζεις για αυτά τα πράγματα, δεν μπορείς να αντιληφθείς …», προσθέτοντας ότι μόνο αυτή μπορούσε να αντιληφθεί καθότι της το εξήγησε ο παραδοσιακός ιατρός. Τέλος, ως αναφέρθηκε από τον αρμόδιο λειτουργό δεν κατέστη εφικτό η αιτήτρια να περιγράψει με συγκεκριμένο τρόπο την επίθεση που δέχτηκε από την οικογένεια του πατέρα της το 2018, μετά την πνευματική επίθεση.
Ως προς την εξωτερική αξιοπιστία του ισχυρισμού, ο λειτουργός παρέθεσε πληροφορίες γενικού περιεχομένου στη Σιέρα Λεόνε, καταλήγοντας ότι παρότι οι διαθέσιμες πηγές επιβεβαιώνουν ότι οι γυναίκες στην Σιέρα Λεόνε αντιμετωπίζουν κοινωνικές διακρίσεις σε θέματα κληρονομιάς και ότι υπάρχει γενικότερα η πίστη στην μαγεία, εντούτοις, λόγω του ότι δεν στοιχειοθετήθηκε η εσωτερική αξιοπιστία του ισχυρισμού, ο ισχυρισμός απορρίφθηκε εν συνόλω.
Ενόψει των πιο πάνω ευρημάτων, ο αρμόδιος λειτουργός, αξιολογώντας περαιτέρω τον κίνδυνο που διατρέχει η αιτήτρια στη χώρα καταγωγής της και λαμβάνοντας υπόψη το προφίλ της αιτήτριας, έκρινε ότι δεν δικαιούται προσφυγικό καθεστώς, αφού στο πρόσωπο της δεν συντρέχουν εκείνα τα υποκειμενικά και αντικειμενικά στοιχεία που θα μπορούσαν να στοιχειοθετήσουν το γεγονός ότι εγκατέλειψε την χώρα καταγωγής της και δεν επιθυμεί να επιστρέψει σε αυτή λόγω δικαιολογημένου φόβου δίωξης για ένα από τους λόγους που αναφέρονται στο άρθρο 3 και 3Δ του Περί Προσφύγων Νόμου ήτοι την εθνικότητα, την φυλή, τη θρησκεία, την ιδιότητα μέλους σε μια συγκεκριμένη κοινωνική ομάδα ή την πολιτική γνώμη όπως περιγράφεται στο άρθρο 1Α της Σύμβασης της Γενεύης του 1951.
Περαιτέρω, ο λειτουργός έκρινε ότι ούτε η αναγνώριση συμπληρωματικής προστασίας στο πρόσωπο της Αιτήτριας δικαιολογείται, καθότι ο κίνδυνος που μπορεί να αντιμετωπίσει η αιτήτρια σε περίπτωση επιστροφής της δεν συνιστά πραγματικό κίνδυνο θανατικής ποινής ή εκτέλεσης ή βασανιστηρίων ή απάνθρωπης και εξευτελιστικής μεταχείρισης δυνάμει του άρθρου 19(2)(α) και (β) του περί Προσφύγων Νόμου. Επιπρόσθετα, η αρμόδια αρχή, έκρινε ότι ούτε και οι προϋποθέσεις για χορήγηση συμπληρωματικής προστασίας συντρέχουν δυνάμει του άρθρου 19(2)(γ) του περί Προσφύγων Νόμου, μιας και στην Kambia, στην Σομαλία, τόπος προηγούμενης διαμονής της Αιτήτριας, δεν παρατηρούνται συνθήκες αδιακρίτως ασκούμενης βίας κατά των αμάχων λόγω εσωτερικής και/ή διεθνούς ένοπλης σύγκρουσης.
Κατά τις διευκρινήσεις η αιτήτρια επανέλαβε τα όσα ανάφερε στην συνέντευξη της.
Ενόψει των πιο πάνω αναφερθέντων, θα προχωρήσω να εξετάσω την ορθότητα της προσβαλλόμενης απόφασης στη βάση του άρθρου 11 (3) (α) του περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμου του 2018 (Ν. 73(I)/2018) και ενόψει τούτου να κρίνω αν ορθά το αρμόδιο όργανο απέρριψε το αίτημα της αιτήτριας.
Ο πρώτος ουσιώδης ισχυρισμός ο οποίος έγινε αποδεκτός από την Υπηρεσία Ασύλου και αφορά την ταυτότητα, τη χώρα καταγωγής και διαμονής και το προφίλ της αιτήτριας δεν χρειάζεται περαιτέρω σχολιασμό, εφόσον προκύπτει πως ορθά έγινε αποδεκτός από τους Καθ’ ων η αίτηση.
Λαμβάνοντας υπόψιν τις δηλώσεις της αιτήτριας, ως προς τον δεύτερο ουσιώδη ισχυρισμό της, ως αυτές προβλήθηκαν καθ’ όλη τη διαδικασία εξέτασης του αιτήματός της και οι οποίες παρατέθηκαν λεπτομερώς ανωτέρω, παρατηρώ εκ προοιμίου ότι αυτή υπέπεσε σε ασάφειες και αντιφάσεις, οι οποίες πλήττουν καίρια την αξιοπιστία της. Η αιτήτρια δεν ήταν σε θέση να παρέχει λεπτομερείς και επαρκείς πληροφορίες για τα προσωπικά της βιώματα.
Ορθώς, λοιπόν, θεωρώ κρίθηκε από τους Kαθ’ ων η αίτηση ότι, τα όσα προβλήθηκαν στη συνέντευξη της αιτήτριας, ως ανωτέρω καταγράφονται, έθεταν εύλογα εν αμφιβόλω την αξιοπιστία των λεγομένων της αναφορικά με τα όσα ισχυρίστηκε, καθότι δεν ήταν σε θέση να παρέχει ικανοποιητικές πληροφορίες σχετικά με τον ισχυρισμό της ότι καταδιώκεται από την οικογένεια του πατέρα της λόγω του σπιτιού που κληρονόμησε από τον πατέρα της. Οι απαντήσεις της στερούνταν εύλογα αναμενόμενων λεπτομερειών και περιείχαν αρκετές ελλείψεις και ασυνέπειες όσον αφορά τον κίνδυνο που ισχυρίστηκε ότι διατρέχει λόγω αυτού. Θα συμφωνήσω με την αξιολόγηση στην οποία έχει προβεί ο αρμόδιος λειτουργός ως καταγράφεται στην έκθεση – εισήγηση και με τα σημεία που εντόπισε περί του να καταλήξει σε εύρημα περί της μη αξιοπιστίας της αιτήτριας, και επομένως παρέλκει η όποια επανάληψη τους.
Επομένως, καταλήγω ότι το εν λόγω αφήγημα της αιτήτριας δεν παρουσιάζει ευλογοφάνεια και συνοχή. Ενόψει των ανωτέρω, το Δικαστήριο κρίνει ότι τα εκ της αιτήτριας εξιστορισθέντα δεν αντικατοπτρίζουν βιωματικά περιστατικά. Επομένως, ο υπό εξέταση ισχυρισμός κρίνεται ως εσωτερικά μη αξιόπιστος.
Σε σχέση με την εξωτερική αξιοπιστία των ανωτέρω δηλώσεών της, το Δικαστήριο κρίνει ότι εκ των όσων αυτή δήλωσε, λόγω της απολύτου προσωπικής φύσεως τους, δεν προκύπτουν στοιχεία που θα μπορούσαν να αποτελέσουν αντικείμενο περαιτέρω έρευνας σε εξωτερικές πηγές. Στη βάση, λοιπόν, της αξιολόγησης της εσωτερικής αξιοπιστίας των δηλώσεών της αιτήτριας, ο υπό εξέταση ισχυρισμός απορρίπτεται ως μη αξιόπιστος στο σύνολό του.
Υπό το φως των πραγματικών περιστατικών της υπό κρίση υπόθεσης που έγιναν αποδεκτά, κρίνεται ότι ορθώς οι Καθ’ ων η Aίτηση διαπίστωσαν, σύμφωνα και με τα πιο πάνω, ότι δεν πληρούνταν οι προϋποθέσεις για την αναγνώριση της αιτήτριας ως πρόσφυγα, καθώς όπως προκύπτει από το πιο πάνω ιστορικό, η αιτήτρια δεν τεκμηρίωσε κατά τρόπο κανένα απολύτως ισχυρισμό ο οποίος να στοιχειοθετεί βάσιμο και δικαιολογημένο φόβο δίωξης, που να εμπίπτει στις προϋποθέσεις αναγνώρισης του καθεστώτος του πρόσφυγα στο πρόσωπό της, έτσι όπως η έννοια του πρόσφυγα ερμηνεύεται στην Σύμβαση της Γενεύης του 1951 και από τον περί Προσφύγων Νόμο, καθότι η αιτήτρια δεν κατάφερε να αποδείξει βάσιμο φόβο δίωξης για λόγους φυλετικούς, θρησκευτικούς, ιθαγένειας, ιδιότητας μέλους συγκεκριμένου κοινωνικού συνόλου ή πολιτικών αντιλήψεων σύμφωνα με το άρθρο 3 του Περί Προσφύγων Νόμου.
Συνακόλουθα, η αιτήτρια δεν τεκμηρίωσε κανένα ουσιώδη λόγο που να πιστεύεται ότι, εάν επιστρέψει στη χώρα ιθαγένειάς της, θα αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο να υποστεί σοβαρή βλάβη, για να της δοθεί συμπληρωματική προστασία για τους λόγους που αναφέρονται στο άρθρο 19 του Περί προσφύγων Νόμου. Ειδικότερα, δεν επικαλέστηκε πραγματικό κίνδυνο θανατικής ποινής ή εκτέλεσης, ή βασανιστηρίων ή απάνθρωπης ή εξευτελιστικής μεταχείρισης ή τιμωρίας στην χώρα καταγωγής του, δυνάμει του άρθρου 19(2), εδάφια (α) και (β), του Περί Προσφύγων Νόμου.
Περαιτέρω, προκειμένου να διαπιστωθεί εάν συντρέχουν ουσιώδεις λόγοι να πιστεύεται ότι, η αιτήτρια, σε περίπτωση επιστροφής στη χώρα καταγωγής της θα αντιμετωπίσει σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής της ακεραιότητας λόγω αδιάκριτης άσκησης βίας σε καταστάσεις διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης, ως οι διατάξεις του άρθρου 19(2)(γ) του περί Προσφύγων Νόμου προβλέπουν, το Δικαστήριο ανέτρεξε σε έγκυρες πηγές πληροφόρησης για τη Σιέρρα Λεόνε, προς εξέταση της κατάστασης ασφαλείας που επικρατεί στην Kambia, στην Σιέρα Λεόνε, η οποία έχει γίνει δεκτό ότι αποτελεί τον τόπο τελευταίας συνήθους διαμονής της αιτήτριας στη χώρα καταγωγής της.
Εκ της διεξαχθείσας έρευνας προέκυψαν τα ακόλουθα:
Ως προς την επικρατούσα κατάσταση ασφαλείας στην χώρα καταγωγής της αιτήτριας, σημειώνεται ότι η Σιέρρα Λεόνε δεν συγκαταλέγεται ως χώρα υπό ενεργή ένοπλη σύρραξη στον επικαιροποιημένο χάρτη του «War Watch»- World Assessment and Tracking of Civilian Harm (πρώην «RULAC»- Rule of Law in Armed Conflict), μιας πρωτοβουλίας της Ακαδημίας της Γενεύης για την καταγραφή των απωλειών αμάχων εν μέσω ενεργών ενόπλων συγκρούσεων σε παγκόσμιο επίπεδο.[1]
Αναφορικά με την γενικότερη κατάσταση στη Σιέρρα Λεόνε, σύμφωνα με την επίσημη ιστοσελίδα του Ομοσπονδιακού Υπουργείου Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης της Γερμανίας (Federal Ministry for Economic Cooperation and Development), η Σιέρρα Λεόνε είναι μια από τις φτωχότερες χώρες της Δυτικής Αφρικής και μία από τις δέκα λιγότερο ανεπτυγμένες χώρες στον κόσμο. Η επισιτιστική ανασφάλεια είναι υψηλή, ενώ οι φτωχές υποδομές, οι αδύναμες θεσμικές δομές, οι ελλείψεις διακυβέρνησης και οι αυταρχικές τάσεις εμποδίζουν την ανάπτυξη της χώρας. Οι συνέπειες του εμφυλίου πολέμου εξακολουθούν να είναι εμφανείς, και οι πολιτικές εντάσεις στη χώρα δεν έχουν υποχωρήσει. Το εξαιρετικά δύσκολο κοινωνικό πλαίσιο, το υψηλό επίπεδο φτώχειας και η επισφαλής επισιτιστική κατάσταση εξακολουθούν να απειλούν την πολιτική σταθερότητα και την κοινωνική ειρήνη.[2]
Ως προς τα αριθμητικά δεδομένα, σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία από τη βάση δεδομένων ACLED (Armed Conflict Location and Event Data Project), στη Σιέρρα Λεόνε, κατά το τελευταίο έτος (με ημερομηνία τελευταίας ενημέρωσης τις 02.07.2026), καταγράφηκαν 9 περιστατικά πολιτικής βίας[3] τα οποία είχαν ως αποτέλεσμα 1 απώλεια σε ανθρώπινες ζωές.[4] Ειδικότερα, στην Kambia, τόπο συνήθους διαμονής της αιτήτριας, το ανωτέρω χρονικό διάστημα δεν υπάρχουν οποιαδήποτε καταγεγραμμένα περιστατικά πολιτικής βίας στην συγκεκριμένη βάση δεδομένων.[5]
Σημειώνεται δε πως ο πληθυσμός της Kambia για το έτος 2026 σύμφωνα με εκτιμήσεις ανέρχεται στις 367,699 (2026) κατοίκους.[6] Επομένως καθίσταται κατανοητό ότι με βάση τα ανωτέρω στοιχεία δεν δύναται να συναχθεί ότι σε περίπτωση επιστροφής της αιτήτριας στην Kambia θα κινδυνεύσει ως άμαχος αποκλειστικά λόγω της φυσικής της παρουσίας εκεί.
Κατά συνέπεια, η Kambia, τόπος τελευταίας συνήθους διαμονής της αιτήτριας, δεν φαίνεται να πλήττεται από συγκρούσεις και περιστατικά βίας οι οποίες πληρούν το όριο του άρθρου 15(γ) της Οδηγίας 2011/95/ΕΕ, ως αυτό ερμηνεύθηκε νομολογιακά στις αποφάσεις C-465/07 - Elgafaji και C‑285/12 - Diakité του ΔΕΕ[7]. Πέραν τούτου, λαμβάνοντας υπόψιν και το προσωπικό προφίλ της αιτήτριας, διαπιστώνω ότι απουσιάζουν ιδιαίτερες επιβαρυντικές περιστάσεις, δεδομένου ότι η αιτήτρια συνιστά ενήλικη, υγιή, αρτιμελή γυναίκα, με ικανοποιητικό μορφωτικό επίπεδο, ικανή προς εργασία και με υποστηρικτικό οικογενειακό δίκτυο ήτοι την οικογένεια της μητέρας της. Συμπερασματικά, δεν κρίνω ότι ανακύπτουν ουσιώδεις λόγοι να πιστεύεται ότι η αιτήτρια θα διατρέξει κίνδυνο να υποστεί σοβαρή βλάβη σε περίπτωση επιστροφής της στη χώρα καταγωγής της και συγκεκριμένα στην Kambia.
Επομένως, όπως προκύπτει από το πιο πάνω ιστορικό και τα ουσιώδη πραγματικά περιστατικά που έγιναν αποδεκτά, κρίνεται ότι η περίπτωση της αιτήτριας δεν εμπίπτει στις προϋποθέσεις αναγνώρισης του καθεστώτος του πρόσφυγα ως ορίζονται στα άρθρα 3-3Δ του Περί Προσφύγων Νόμου, εφόσον η αιτήτρια δεν κατάφερε να αποδείξει βάσιμο φόβο δίωξης για κάποιο από τους λόγους που αναφέρονται στο άρθρο 3(1) του πιο πάνω Νόμου. Συνακόλουθα, η αιτήτρια δεν επικαλέστηκε κανένα ουσιώδη λόγο που να πιστεύεται, και ούτε προκύπτει (ως αναλύθηκε ανωτέρω), ότι, εάν επιστρέψει στη χώρα ιθαγένειάς της, θα αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο να υποστεί σοβαρή βλάβη, ώστε να της δοθεί συμπληρωματική προστασία. Επομένως, κρίνω ότι ορθώς κρίθηκε από την Υπηρεσία Ασύλου ότι δεν μπορούσε να της παρασχεθεί ούτε προσφυγικό καθεστώς αλλά ούτε καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας.
Με βάση το σύνολο των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιον μου τα οποία περιορίζονται στο περιεχόμενο του σχετικού διοικητικού φακέλου, αφού ουδεμία περαιτέρω μαρτυρία προσκομίστηκε στα πλαίσια της παρούσας προς υποστήριξη της αιτήσεως και αφού εξέτασα, τόσο τη νομιμότητα, όσο και την ουσία της υπό αναφορά υπόθεσης, καταλήγω ότι το αίτημα της αιτήτριας εξετάστηκε επιμελώς σε κάθε στάδιο της διαδικασίας και εύλογα η Υπηρεσία Ασύλου απέρριψε την αίτηση της αιτήτριας.
Η παρούσα προσφυγή απορρίπτεται και η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται με €600 έξοδα υπέρ των καθ' ων η αίτηση και εναντίον της αιτήτριας.
Χ. ΠΛΑΣΤΗΡΑ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.
[1] WAR WATCH (World Assessment and Tracking of Civilian Harm) - Geneva Academy of International Humanitarian Law and Human Rights, αναζήτηση στην αρχική σελίδα: Armed conflicts 2024-2026/ Geography/ Countries, διαθέσιμο σε: https://warwatch.ch/explore/ [Ημερομηνία Πρόσβασης 19/08/2026]
[2] Federal Ministry for Economic Cooperation and Development, https://www.bmz.de/en/countries/sierra-leone [Ημερομηνία Πρόσβασης: 19/08/2026]
[3] Σύμφωνα με τη βάση δεδομένων ACLED, η Πολιτική Βία (Political Violence) περιλαμβάνει τις ακόλουθες κατηγορίες περιστατικών: Βία κατά Αμάχων (Violence Against Civilians), Μάχες (Battles), Ταραχές (Riots), Εκρήξεις/Απομακρυσμένη Βία (Explosions/Remote Violence), Διαδηλώσεις (Protests).
[4] ACLED - DISAGGREGATED DATA COLLECTION - ANALYSIS & CRISIS MAPPING PLATFORM, The Armed Conflict Location & Event Data Project, η οποία από 30/07/2025 είναι προσβάσιμη κατόπιν εγγραφής στον ακόλουθο διαδικτυακό σύνδεσμο https://acleddata.com/platform/explorer (βλ. πλατφόρμα Explorer, με χρήση των ακόλουθων στοιχείων ανάλυσης: METRIC: Event Counts/Fatality Counts, EVENT CATEGORIES: Political Violence, DATE RANGE: Past Year of ACLED Data, COUNTRY: Sierra Leone, Northern) [Ημερομηνία Πρόσβασης: 19/08/2026]
[5] Ibid
[6] World Population Review, https://worldpopulationreview.com/cities/sierra-leone/kambia-north-western [Ημερομηνία Πρόσβασης: 19/08/2026]
[7] Βλ. Απόφαση ΔΕΕ C-285/12 Aboubacar Diakité ν. Commissaire général aux réfugiés et aux apatrides ημερ.30/01/2014 (βλ. σκέψη 31), όπως επίσης απόφαση ΔΕΕ C-465/07 Meki Elgafaji, Noor Elgafali v Staatssecretaris van Justitie ημερ. 17/2/2009 (βλ. σκέψη 39, 43).
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο