ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ
Υπόθεση αρ. 3271/2022
31 Αυγούστου 2026
[Χ. ΠΛΑΣΤΗΡΑ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]
Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος
Μεταξύ:
G.N.
Αιτήτρια
και
Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω της Υπηρεσίας Ασύλου
Καθ' ων η αίτηση
Ε. Χαραλάμπους (κα), Δικηγόρος για την Αιτήτρια
Γ. Ροδοθέου (κα) για Α. Αριστείδου (κα), Δικηγόροι για τους Καθ’ ων η αίτηση
Α Π Ο Φ Α Σ Η
Χ. ΠΛΑΣΤΗΡΑ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.: Με την προσφυγή της η Αιτήτρια, αιτείται την ακύρωση της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου ημερομηνίας 31/03/2022 η οποία κοινοποιήθηκε στην Αιτήτρια στις 12/05/2022 και δια της οποίας πληροφορήθηκε την απόρριψη του αιτήματός της για παροχή διεθνούς προστασίας.
Ως εκτίθεται στην Ένσταση που καταχωρήθηκε από τους Καθ' ων η αίτηση και προκύπτει από το περιεχόμενο του σχετικού Διοικητικού Φάκελου (εφεξής «Δ.Φ.») που κατατέθηκε στα πλαίσια των διευκρινήσεων της παρούσας προσφυγής, η Αιτήτρια είναι ενήλικας, υπήκοος της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό (εφεξής «ΛΔΚ») και στις 02/12/2019 υπέβαλε αίτηση για παραχώρηση του καθεστώτος διεθνούς προστασίας.
Στις 04/02/2022 διεξήχθη συνέντευξη στην Αιτήτρια από αρμόδιο λειτουργό της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Υποστήριξης για το Άσυλο (European Union Agency for Asylum, εφεξής: «EUAA»). Στις 14/02/2022, ο λειτουργός της EUAA ετοίμασε Εισηγητική Έκθεση προς τον Προϊστάμενο της Υπηρεσίας Ασύλου σχετικά με τη συνέντευξη της Αιτήτριας. Στις 31/03/2022, ο εξουσιοδοτημένος από τον Υπουργό Εσωτερικών λειτουργός να εκτελεί καθήκοντα Προϊσταμένου ενέκρινε την πιο πάνω εισήγηση για απόρριψη της αίτησης διεθνούς προστασίας.
Στις 08/05/2022 η Υπηρεσία Ασύλου ετοίμασε επιστολή ενημέρωσης προς την Αιτήτρια σχετικά με την απόρριψη του αιτήματος της. Η επιστολή και η αιτιολόγηση της απόφασης, παραλήφθηκε και υπογράφτηκε ιδιοχείρως από την Αιτήτρια στις 12/05/2022. Στη συνέχεια, η Αιτήτρια καταχώρησε την υπό εξέταση προσφυγή.
Η συνήγορος της Αιτήτριας προώθησε διάφορους λόγους ακύρωσης επί της αιτήσεως ακυρώσεως (προσφυγής) προς υποστήριξη του αιτήματος για ακύρωση της προσβαλλόμενης πράξης, οι περισσότεροι εκ των οποίων δεν προωθούνται και αναλύονται στη Γραπτή Αγόρευση της Αιτήτριας που επακολούθησε. Οι ισχυρισμοί που εν τέλει προωθούνται στη Γραπτή Αγόρευση της Αιτήτριας είναι: Α) Έλλειψη δέουσας έρευνας, Β) Λανθασμένη αξιολόγηση μελλοντικού κινδύνου, καθότι δεν λήφθηκαν υπόψη οι προσωπικές περιστάσεις της Αιτήτριας, με συνέπεια οι Καθ’ ων η αίτηση να τελούν υπό πλάνη περί τα πράγματα και τον Νόμο, Γ) Ανεπαρκής αιτιολόγηση της επίδικης απόφασης.
Η συνήγορος των Καθ’ ων η αίτηση αντιτάσσει στη Γραπτή της Αγόρευση ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι καθ’ όλα νόμιμη, λήφθηκε κατόπιν δέουσας έρευνας και σωστής ενάσκησης των εξουσιών που δίνει ο Νόμος στους Καθ’ ων η αίτηση, ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι επαρκώς και δεόντως αιτιολογημένη και απορρίπτουν τους προωθούμενους ισχυρισμούς ως νόμω και ουσία αβάσιμους.
Στις 05/01/2026, η Υπηρεσία Ασύλου, προχώρησε σε ανάκληση της απόφασης επιστροφής της Αιτήτριας στη ΛΔΚ ημερομηνίας 31/03/2022, με απόφαση ημερομηνίας 05/01/2026 ( βλ. σχετικά άρθρο 93 του Δ.Φ), για την οποία έλαβε γνώση στις 15/01/2026 μέσω σχετικής επιστολής ημερ. 05/01/2026 (ερυθρό 96 Δ.Φ.).
Στο σημείο αυτό, κρίνω σκόπιμο να εξετάσω κατά προτεραιότητα, ως ζήτημα επι του παραδεκτού της προσφυγής, κατά πόσο η ακύρωση της απόφασης επιστροφής ημερ. 31/03/2022, επηρεάζει με οποιοδήποτε τρόπο την απόφαση επί του αιτήματος διεθνούς προστασίας της αιτήτριας ημερ. 31/03/2022, ζήτημα το οποίο θα καθορίσει κατά πόσο υφίσταται αντικείμενο προς εξέταση στην παρούσα προσφυγή.
Ενόψει των πιο πάνω, θέση του Δικαστηρίου είναι ότι η ανάκληση/ακύρωση της απόφασης επιστροφής, δεν επηρεάζει την απόφαση επι του αιτήματος ασύλου της αιτήτριας καθότι αποτελούν συναφείς διακριτές πράξεις. Η απόφαση επι του αιτήματος διεθνούς προστασίας αποτελεί προϋπόθεση για την έκδοση της απόφασης επιστροφής και ενόψει τούτου η ακύρωση της μεταγενέστερης πράξης ήτοι της απόφασης επιστροφής δεν συμπαρασύρει σε ακυρότητα την προγενέστερη της ήτοι την απόφαση επι του αιτήματος διεθνούς προστασίας.
Ο Γενικός Εισαγγελέας JEAN RICHARD DE LA TOUR, στις προτάσεις του ημερ. 16/05/2024, στην υπόθεση του ΔΕΕ C-156/23 [Ararat][1], επισημαίνει τα εξής ( η επισήμανση του παρόντος Δικαστηρίου): «.58.Εξάλλου, το Δικαστήριο στην απόφασή του της 3ης Ιουνίου 2021, Westerwaldkreis (38), υπενθύμισε ότι το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 2008/115 καθορίζεται με μοναδικό γνώμονα την κατάσταση παράνομης διαμονής στην οποία τελεί υπήκοος τρίτης χώρας, ανεξαρτήτως των λόγων στους οποίους οφείλεται η κατάσταση αυτή ή των μέτρων που ενδέχεται να ληφθούν έναντι του υπηκόου αυτού (39). Συνεπώς, από το άρθρο 6, παράγραφος 6, της οδηγίας 2008/115 και τη σκέψη 60 της αποφάσεως της 19ης Ιουνίου 2018, Gnandi (40), προκύπτει ότι, μολονότι η απόφαση επιστροφής είναι δυνατό να εκδοθεί ταυτόχρονα με την απόφαση για την απόρριψη αιτήσεως διεθνούς προστασίας ή να ακολουθήσει αμέσως την απόφαση αυτήν, πρόκειται, εντούτοις, για δύο διακριτές αποφάσεις, οποιαδήποτε δε απόφαση επιστροφής πρέπει να τηρεί τις διαδικαστικές εγγυήσεις του κεφαλαίου ΙΙΙ της εν λόγω οδηγίας και τις λοιπές εφαρμοστέες διατάξεις του δικαίου της Ένωσης και του εθνικού δικαίου.».
Παραπέμπω σχετικά στην απόφαση της αδελφής μου δικαστού Ε. Ρήγας στην υπόθεση αρ. 3213/2022, JK δια της Επιτρόπου Προστασίας Δικαιωμάτων του Παιδιού v. Δημοκρατίας, ημερ. 17.8.2023, της οποία το σκεπτικό και την ανάλυση υιοθετώ ως προς το σημείο αυτό ήτοι περί του ότι τυχόν ακυρότητα/ ανάκληση της απόφασης επιστροφής δεν συμπαρασύρει σε ακυρότητα και την απόφαση απόρριψης της αίτησης ασύλου καθότι αποτελούν συναφείς διακριτές και αυτοτελείς πράξεις και η όποια ακύρωση της απόφασης επιστροφής δεν επηρεάζει το νομικό περιεχόμενο και την εκτελεστότητα της απόφασης επι του αιτήματος ασύλου. Παραθέτω κατωτέρω σχετικό απόσπασμα:
« […] Παρά λοιπόν το γεγονός ότι η προσβαλλομένη πράξη εμφανίζεται ως ενιαία, εντούτοις αυτή διαλαμβάνει δύο αυτοτελείς πράξεις, το νομοθετικό περιβάλλον των οποίων αναδεικνύει ότι τα νομικά έρεισματα έκαστης πράξης δεν υπηρετούν τον ίδιο σκοπό, ούτε υφίσταται αδιάσπαστος ουσιαστικός δεσμός μεταξύ των πράξεων αυτών. Γεγονός που αποδεικνύει ότι κάθε πράξη μπορεί να ιδωθεί βάσει της δικής της εννοιολογικής ταυτότητας, ενώ οι δύο αυτές πράξεις μπορούν να αποχωρισθούν από τη συνολική διοικητική ενέργεια και να ελεγχθούν αυτοτελώς.
Εφόσον η απόφαση επιστροφής δύναται να αποσπαστεί από την υπόλοιπη πράξη - ήτοι την απόφαση απόρριψης της αίτησης ασύλου- αυτή είναι ως εκ τούτου διαχωρίσιμη από την κύρια πράξη, το νομικό περιεχόμενο της τελευταίας δεν επηρεάζεται, αλλά ούτε και μεταβάλλεται η ουσία της που δεν είναι άλλη από την απόρριψη του αιτήματος ασύλου.
Υπ' αυτές τις συνθήκες, το γεγονός ότι η απόφαση επιστροφής αποτελεί, κατά το νομοθέτη, αναπόσπαστο μέρος της προσβαλλομένης αποφάσεως δεν εμποδίζει την ανάκληση της χωρίς ταυτόχρονα να ανακαλείται ή να συμπαρασύρεται σε ανάκληση και η κύρια απόφαση, λόγω του ότι ως επεξηγήθηκε, η απόφαση επιστροφής δεν αποτελεί αδιάσπαστο σύνολο αυτής.
Η μελέτη των επίδικων διατάξεων σε συνάρτηση με την αιτιολογική έκθεση αλλά και το σύνολο των διατάξεων που αφορούν τον σκοπό της απόφασης επιστροφής, αποκαλύπτει πως η ανάκληση του μέρους της απόφασης που εμπερικλείει την απόφαση επιστροφής, μπορεί να γίνει χωρίς να επηρεαστεί με οποιαδήποτε τρόπο το υπόλοιπο μέρος της απόφασης που αφορά την απόρριψη του αιτήματος ασύλου, που μπορεί να επιβιώσει ως ανεξάρτητη και αυθύπαρκτη οντότητα, χωρίς να καταστρέφεται η δομή και η λειτουργικότητα της.
[…]
Παραπέμπω επίσης σχετικά στην απόφαση της αδελφής μου δικαστού Κ. Κλεάνθους, DN ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Προϊσταμένου τη Υπηρεσίας Ασύλου, Υπόθεση Αρ.: 434/2021, 10/6/2024, την οποία εξίσου υιοθετώ ως προς το εν λόγω ζήτημα. Παραθέτω κατωτέρω σχετικό απόσπασμα :
« […]
98. Ο Αιτητής προσβάλλει επίσης την απόφαση επιστροφής αυτού στο Καμερούν, η οποία έχει εκδοθεί βάσει των όσων προβλέπονται στα άρθρα 13(2)(δ) και του άρθρου 18(7Β)(α1) του περί Προσφύγων Νόμου. Ως προς τη σχέση της απορριπτικής του καθεστώτος διεθνούς προστασίας και της απόφασης επιστροφής, τονίζεται ότι αυτές συνιστούν συναφείς αλλά διακριτές από απόψεως προϋποθέσεων έκδοσης πράξεις. Το άρθρο 18(7Β) 8(α1) θέτει ως προϋπόθεση της έκδοσης απόφασης επιστροφής εκ μέρους του Προϊσταμένου της Υπηρεσίας Ασύλου στο πλαίσιο των ανωτέρω διατάξεων την απορριπτική απόφαση επί καθεστώτος διεθνούς προστασίας. Καθόσον η απορριπτική επί καθεστώτος διεθνούς προστασίας απόφαση συνιστά προϋπόθεση της έκδοσης απόφασης επιστροφής, οι προσβαλλόμενες συνιστούν συναφείς πράξεις. Μολονότι η απόφαση επιστροφής είναι δυνατό να εκδοθεί ταυτόχρονα με την απόφαση για την απόρριψη αιτήσεως διεθνούς προστασίας ή να ακολουθήσει αμέσως την απόφαση αυτήν, πρόκειται, εντούτοις, για δύο διακριτές αποφάσεις, οποιαδήποτε δε απόφαση επιστροφής πρέπει να τηρεί τις διαδικαστικές εγγυήσεις του περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Νόμου και ιδίως της αντίστοιχες εθνικές εναρμονιστικές διατάξεις με την Οδηγία 2008/115/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2008, σχετικά με τους κοινούς κανόνες και διαδικασίες στα κράτη μέλη για την επιστροφή των παρανόμως διαμενόντων υπηκόων τρίτων χωρών (στο εξής: η Οδηγία 2008/115/ΕΚ) (Βλ. αποφάσεις της 18ης Δεκεμβρίου 2014, Abdida (C-562/13, EU:C:2014:2453, σκέψεις 45 και 46), της 19ης Ιουνίου 2018, Gnandi (C-181/16, EU:C:2018:465, σκέψεις 52 και 53), και της 30ής Σεπτεμβρίου 2020, CPAS de Liège (C-233/19, EU:C:2020:757, σκέψη 45).
99. Ως εκ των ανωτέρω, τυχόν ακύρωση της απορριπτικής απόφασης επί της αίτησης διεθνούς προστασίας θα σημάνει αναγκαία ακύρωση της απόφασης επιστροφής, ως νόμιμο έρεισμα αυτής, χωρίς ωστόσο να ισχύει το αντίστροφο. Η διατύπωση, εξάλλου, που χρησιμοποίησε ο νομοθέτης περί «ενσωμάτωσης» της απόφασης επιστροφής στην απορριπτική προς χορήγηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας απόφαση και της ιδιότητας της πρώτης ως «αναπόσπαστου τμήματος» της τελευταίας δε σημαίνει την απώλεια της αυτοτέλειας των δύο, αλλά συνιστά μία επιλογή του νομοθέτη με δικονομικής φύσης σκοπιμότητα, ήτοι την εκδίκαση και των δύο αυτών πράξεων από το Διοικητικό Δικαστήριο Διεθνούς Προστασίας όταν η απόφαση επιστροφής εκδίδεται συνεπεία απορριπτικής απόφασης επί αιτήσεως διεθνούς προστασίας. Ως προς το ζήτημα της σχέσης μεταξύ των δύο αποφάσεων καθώς και των έννομων συνεπειών τυχόν ακύρωσης μίας εκ των δύο, παραπέμπω στην απόφαση της αδελφής μου δικαστού Ε. Ρήγα στην υπόθεση αρ. 3213/2022, JK δια της Επιτρόπου Προστασίας Δικαιωμάτων του Παιδιού v. Δημοκρατίας, ημερ. 17.8.2023, με την οποία και συντάσσομαι. Επιπλέον, παρότι η απόφαση επιστροφής δεν αναφέρεται ρητά ανάμεσα στις αποφάσεις στις οποίες επεκτείνεται η από τούδε και στο εξής αρμοδιότητα του Δικαστηρίου βάσει του άρθρου 11(4) του περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας, ενόψει της ενσωμάτωσής της και της σχέσης η οποία έχει περιγράφει με την απορριπτική της αίτησης καθεστώτος διεθνούς προστασίας απόφαση, οφείλει να γίνει αποδεκτή η εξέταση από το Δικαστήριο των δεδομένων του ενδιαφερόμενου προσώπου σε επικαιροποιημένη βάση. Πράγματι, δεν παρίσταται εύλογο ενδεχόμενη ακύρωση της απορριπτικής απόφασης επί αίτησης διεθνούς προστασίας για κάποιο λόγο ο οποίος προέκυψε έπειτα από την έκδοση της πράξης να μην είναι δυνατό να οδηγήσει σε ακύρωση της απόφασης επιστροφής. Ως εκ τούτου, και στην περίπτωση της απόφασης επιστροφής η οποία έχει εκδοθεί από τον Προϊστάμενο της Υπηρεσίας Ασύλου βάσει του περί Προσφύγων Νόμου ισχύει η υποχρέωση του Δικαστηρίου να λάβει υπόψιν όλα τα στοιχεία ενώπιόν του, προβαίνοντας σε ενημερωμένη αξιολόγηση αυτών (Βλ. και Απόφαση του ΕΔΑΔ στην αίτηση αρ. 37201/06, υπόθεση SAADI v. ITALY, ημερ. 28.2.2008, παρ. 128 έως 133).[114]
[….]»
Επομένως, η απόφαση απόρριψης της αίτησης ασύλου της αιτήτριας εξακολουθεί να έχει νομική υπόσταση μιας και αποτελεί ξεχωριστή αυτοτελή διοικητική πράξη με εκτελεστό χαρακτήρα. Ως εκ τούτου, το γεγονός ότι ακυρώθηκε η απόφαση επιστροφής σε σχέση με την αιτήτρια δεν οδηγεί αυτόματα στην ακύρωση της απόφασης των Καθ'ων η Αίτηση σε σχέση με το αίτημα της αιτήτριας για διεθνή προστασία.
Προχωρώ επομένως να εξετάσω τις εκατέρωθεν θέσεις και των δύο πλευρών, υπό το φως του περιεχομένου του οικείου διοικητικού φακέλου και, γενικότερα, όλων των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, τα οποία αποτέλεσαν το υπόβαθρο για προώθηση των εκατέρωθεν θέσεων.
Αρχικά κρίνω σημαντικό να αναφερθεί ότι η επάρκεια της έρευνας, η έκταση και ο τρόπος διεξαγωγής της ποικίλει ανάλογα με τα υπό διερεύνηση γεγονότα. Προκαθορισμένος τρόπος δεν υπάρχει. Με την προϋπόθεση ότι η έρευνα είναι επαρκής, το Δικαστήριο δεν επεμβαίνει στον τρόπο που η διοίκηση επέλεξε να διερευνήσει το θέμα, ούτε και υποκαθιστά τα υπ' αυτής διαπιστωθέντα πρωτογενή ευρήματα (βλ. Motorways Ltd v. Υπουργού Οικονομικών κ.ά. (1999) 3 Α.Α.Δ. 447 και Ράφτης ν. Δημοκρατίας κ.ά. (2002) 3 Α.Α.Δ. 345 και Κώστας Γρηγορίου ν. Δημοκρατίας, Υποθ. Αρ. 1002/2009, ημερ. 27.10.2011).
Στη βάση της πιο πάνω υποχρέωσης του αρμόδιου οργάνου για δέουσα έρευνα θεωρώ χρήσιμο να καταγραφούν οι ισχυρισμοί της Αιτήτριας σε όλα τα στάδια εξέτασης του αιτήματός της, για να διαφανεί εάν όντως το αρμόδιο όργανο προέβη στη δέουσα υπό τις περιστάσεις έρευνα και ορθώς αποφάσισε να απορρίψει το αίτημα της Αιτήτριας.
Η Αιτήτρια κατά την υποβολή της αίτησης της για διεθνή προστασία, δήλωσε ότι εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής της λόγω ενός περιστατικού που συνέβη πριν από 5 χρόνια. Ειδικότερα, ανέφερε ότι ληστές (bandits) γνωστοί ως Kuluna, ένα βράδυ σκότωσαν τον πατέρα της, και βίασαν την μητέρα, τον αδερφό της και την ίδια. Λόγω των δύσκολων συνθηκών διαβίωσης μετά τον θάνατο του πατέρα της και του πόνου που βίωσαν αποφάσισε να εγκαταλείψει την χώρα (ερυθρό 3 και μετάφραση αυτού ερυθρό 11 Δ.Φ.).
Στο πλαίσιο της προφορικής της συνέντευξης, και αναφορικά με τα προσωπικά της στοιχεία, η Αιτήτρια δήλωσε υπήκοος της ΛΔΚ, με τόπο καταγωγής και συνήθους διαμονής την πρωτεύουσα Kinshasa. Ως προς το οικογενειακό της πλαίσιο, η Αιτήτρια δήλωσε ότι η μητέρα της εξακολουθεί να διαμένει στην Kinshasa, εικάζοντας ότι και ο πατέρας της διαμένει εκεί. Παράλληλα δήλωσε ότι έχει αρκετά αδέρφια, κάποια από αυτά διαμένουν στην περιφέρεια Kongo Central και κάποια στην Kinshasa. Ως προς το μορφωτικό της επίπεδο, δήλωσε ότι εγκατέλειψε το σχολείο στην έκτη τάξη της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Συνάμα, υποστήριξε ότι έλαβε νομική εκπαίδευση για τρεις μήνες, ενώ εκπαιδεύτηκε και στην κομμωτική την οποία ακολούθησε ως επάγγελμα μέχρι που εγκατέλειψε τη χώρα (ερυθρά 36 -33 Δ.Φ.).
Κατά την ελεύθερη της αφήγηση, αναφορικά με τους λόγους που την ανάγκασαν να αναχωρήσει από την χώρα της, η Αιτήτρια ανέφερε ότι προέρχεται από μεγάλη οικογένεια, και η μητέρα της ήταν η πέμπτη σύζυγος του πατέρα της. Καθότι ο πατέρας της επιθυμούσε αγόρι, όταν γεννήθηκε η Αιτήτρια, ο πατέρας της εγκατέλειψε την μητέρα της και μετακόμισαν στην περιοχή Kimbwala της Kinshasa. Όταν η Αιτήτρια ήταν δύο ετών, η μητέρα της παντρεύτηκε κάποιο άντρα, τον οποίο η Αιτήτρια θεωρούσε ως βιολογικό της πατέρα. Όταν έγινε 16 ετών, έλαβε το δίπλωμα της (baccalaureate). Ένα βράδυ, ληστές (bandits) με την ονομασία Kulunas εισέβαλαν στο σπίτι τους και τους επιτέθηκαν ζητώντας χρήματα. Ο πατριός της δεν είχε χρήματα να δώσει, και έτσι του έδεσαν το στόμα και βίασαν την μητέρα της και την ίδια ενώπιον του πατριού της. Στην προσπάθεια της να διαφύγει, απώθησε τον ένα, ο οποίος έβγαλε ματσέτα (machete) και την τραυμάτισε σε δύο σημεία στον μηρό. Όταν άφησαν την ίδια, προχώρησαν στην μητέρα της. Ο πατριός της ανήμπορος να τους σταματήσει, δέχθηκε χτυπήματα με μαχαίρι. Όταν ολοκλήρωσαν τις πράξεις τους έφυγαν, και η ίδια αναζήτησε βοήθεια σε γειτονικό σπίτι. Ο πατριός της μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο, ωστόσο, ήταν ήδη νεκρός, ενώ η ίδια και η μητέρα της έλαβαν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Όταν επέστρεψαν σπίτι, η ίδια δεν μπορούσε να παραμείνει με την μητέρα της καθώς στην κουλτούρα τους θεωρείται ταμπού να δεις τους γονείς σου γυμνούς. Καθότι δεν μπορούσε να δει την μητέρα της στα μάτια αποφάσισε να μετακομίσει στην περιοχή Mbudi όπου μαζί με ομάδα φίλων της νοίκιασαν ένα διαμέρισμα. Διέμενε μαζί τους από το 2015 (που έλαβε χώρα το συγκεκριμένο περιστατικό), όταν η ίδια ήταν 16 ετών. Το 2018 γνώρισε έναν άντρα, πολιτικό, ο οποίος την βοήθησε πολύ. Προέβησαν σε καταγγελία του περιστατικού επίθεσης και δολοφονίας του πατριού της, ωστόσο δεν κατέστη δυνατός ο εντοπισμός των δραστών. Αυτό της έδωσε κίνητρο να αναζητήσει εκπαίδευση στην νομική, με τον συγκεκριμένο άντρα να συνδράμει. Καθότι, όμως, έμενε στην ίδια περιοχή με την μητέρα της, έπρεπε να κρύβεται ή να την αποφεύγει, με κάθε συνάντηση να της δημιουργεί αρνητικά συναισθήματα. Ενημέρωσε τον συγκεκριμένο άντρα για τα συναισθήματα της, ο οποίος την συμβούλευσε να εγκαταλείψει την χώρα, αναλαμβάνοντας το οικονομικό κόστος του ταξιδιού της (ερυθρό 32 του Δ.Φ.).
Σε διευκρινιστικές ερωτήσεις αναφορικά με τα επιμέρους ζητήματα του αφηγήματός της, η Αιτήτρια αρχικά επιβεβαίωσε ότι ο λόγος που εγκατέλειψε την χώρα της, είναι η επιθυμία της να μείνει μακριά από την μητέρα της για να αποβάλει τις άσχημες αναμνήσεις και να νιώσει καλύτερα (ερυθρό 31 Δ.Φ.). Ως περαιτέρω πρόβαλε, σε περίπτωση επιστροφής της στην ΛΔΚ θα αντιμετωπίσει το συγκεκριμένο τραύμα εκ νέου, κάτι το οποίο μπορεί να οδηγήσει την ίδια ή την μητέρα της σε αυτοκτονικό ιδεασμό. Σύμφωνα με την ίδια, η απόσταση μεταξύ τους είναι ιδιαίτερα βοηθητική, και δεν επιθυμεί να βρεθεί ξανά στον ίδιο χώρο με την μητέρα της (ερυθρό 31Δ.Φ.).
Ως περαιτέρω υποστήριξε, το συγκεκριμένο ταμπού είναι ευρέως διαδεδομένο στην Αφρική, στη φυλή τους αποτελεί κατάρα (ερυθρό 31Δ.Φ.), και σύμφωνα με την παράδοση τους, όσοι δεχθούν κατάρα εξοστρακίζονται από την κοινωνία (ερυθρό 31 Δ.Φ.).
Σε ερωτήσεις αναφορικά με το περιστατικό της επίθεσης, η Αιτήτρια επανέλαβε όσα πρόβαλε κατά την ελεύθερη αφήγησή της, υποστηρίζοντας ότι ήταν τέσσερα άτομα με άγρια όψη και ουλές στα σώματα τους (ερυθρό 30 του Δ.Φ.). Κληθείσα να εξηγήσει πως αναγνώρισε ότι ήταν Kulunas, η Αιτήτρια ανέφερε από την εμφάνιση, και τα μαχαίρια και τις ματσέτες που κρατούσαν.
Ο αρμόδιος λειτουργός αξιολογώντας τις δηλώσεις της Αιτήτριας, κατά το στάδιο της συνέντευξης της, στην Έκθεση/Εισήγηση που ετοίμασε, σχημάτισε δύο ουσιώδεις ισχυρισμούς. Ο πρώτος αναφορικά με την ταυτότητα, το προφίλ και την χώρα καταγωγής της Αιτήτριας, και ο δεύτερος αναφορικά με το ταμπού που αφορά το γεγονός ότι είδε γυμνή την μητέρα της κατά τη διάρκεια βιασμού που υπέστησαν από τους Kuluna τον Αύγουστο του 2015 και έκτοτε αποφεύγει την μητέρα της και αδυνατεί να την αντικρύσει στα μάτια.
Όσον αφορά στον πρώτο ισχυρισμό, έγινε αποδεκτός, καθώς κρίθηκε ότι στοιχειοθετήθηκε τόσο η εσωτερική όσο και η εξωτερική αξιοπιστία του.
Ομοίως αποδεκτός έγινε και ο δεύτερος ουσιώδης ισχυρισμός, καθότι κρίθηκε ότι οι δηλώσεις της είχαν συνοχή και συνεκτικότητα, με επαρκείς πληροφορίες και λεπτομέρειες προς τεκμηρίωση της εσωτερικής αξιοπιστίας. Ειδικότερα, ως επισημάνθηκε από τον αρμόδιο λειτουργό, η αιτήτρια ήταν συγκεκριμένη και συνεπής όταν ανακαλούσε τα γεγονότα της επίθεσης των Kuluna στην οικογένεια της που μεσολάβησαν τον Αύγουστο του 2015, όπου η ίδια και η μητέρα της βιάστηκαν και ο πατριός της μαχαιρώθηκε. Συγκεκριμένα, ως καταγράφηκε, η αιτήτρια λεπτομερώς και με συνέπεια ανάφερε ότι ένα βράδυ, άτομα από τους Kuluna μπήκαν στο σπίτι τους, υποθέτοντας ότι έσπασαν την πόρτα, ζήτησαν από τον πατριό της χρήματα και επειδή ο ίδιος δεν είχε να τους δώσει, αποφάσισαν να βιάσουν την ίδια και την μητέρα της. Ως επισημάνθηκε επίσης, η αιτήτρια ήταν συγκεκριμένη όταν ανάφερε ότι προσπάθησε να αντισταθεί, όπως επίσης ήταν λεπτομερής στον τρόπο που έδεσαν τον πατέρα της και που αντιστάθηκε για να αποτρέψει τον βιασμό όπου εν τέλει μαχαιρώθηκε. Ακολούθως, ως επίσης καταγράφηκε, η αιτήτρια ήταν συνεπής στις δηλώσεις τις αναφορικά με το τι μεσολάβησε μετά τον βιασμό όπως και στην περιγραφή των δραστών. Ως επισημάνθηκε επίσης, η αιτήτρια με συνοχή πρόσθεσε ότι είναι ταμπού στην χώρα της να δεις εάν από τους γονείς σου γυμνό, όπου απαγορεύεται και θεωρείται κατάρα και ότι δεν μπορεί να αντικρίσει την μητέρα της εξαιτίας αυτού, που ήταν και ο λόγος που μετακόμισε. Τέλος, ως καταγράφηκε, η αιτήτρια με συνέπεια πρόσθεσε ότι κατάγγειλε το συγκεκριμένο περιστατικό 1-2 χρόνια προτού φύγει από την χώρα της όπως επίσης ήταν συνεπής όταν ανάφερε για το φαινόμενο των Kuluna, οι οποίοι γενικότερα επιτίθονταν στην περιοχή.
Ως προς την εξωτερική αξιοπιστία, ο αρμόδιος λειτουργός προέβη σε έρευνα αναφορικά με τους Kuluna όπου επιβεβαιώνεται η εγκληματική δράση της συγκεκριμένης ομάδας στην Kinshasa, με πληροφορίες που ενισχύουν τις δηλώσεις της Αιτήτριας. Ωστόσο, δεν κατέστη δυνατός ο εντοπισμός πληροφοριών αναφορικά με το ταμπού που περιέγραψε η Αιτήτρια. Λόγω όμως της συνολικής αξιοπιστίας της Αιτήτριας, ο συγκεκριμένος ισχυρισμός έγινε αποδεκτός στο σύνολό του.
Προχωρώντας στην αξιολόγηση κινδύνου, ο αρμόδιος λειτουργός κατέληξε ότι λαμβάνοντας υπόψη τα αποδεδειγμένα ουσιώδη πραγματικά περιστατικά διαπιστώνεται ότι δεν υπάρχουν βάσιμοι λόγοι να γίνει αποδεκτό ότι σε περίπτωση επιστροφής της Αιτήτριας στη χώρα καταγωγής της θα αντιμετωπίσει δίωξη ή πραγματικό κίνδυνο σοβαρής βλάβης.
Προχωρώντας στην νομική ανάλυση, λαμβανομένου υπόψη και του προφίλ της Αιτήτριας, ο αρμόδιος λειτουργός έκρινε ότι η Αιτήτρια δεν δικαιούται προσφυγικό καθεστώς, μιας και δεν τεκμηριώθηκε φόβος δίωξης για λόγο που να συνδέεται με την εθνικότητα, τη φυλή, τη θρησκεία, την ιδιότητα μέλους σε συγκεκριμένη κοινωνική ομάδα ή την πολιτική γνώμη όπως περιγράφεται στο άρθρο 1Α της Σύμβασης της Γενεύης του 1951, στο άρθρο 10 της Οδηγίας 2011/95/ΕΕ και στο άρθρο 3 και 3Δ του Περί Προσφύγων Νόμου. Περαιτέρω, ο αρμόδιος λειτουργός κατέληξε ότι δεν δικαιολογείται αναγνώριση συμπληρωματικής προστασίας στο πρόσωπο της Αιτήτριας, καθότι ο κίνδυνος που μπορεί να αντιμετωπίσει σε περίπτωση επιστροφής της δεν συνιστά πραγματικό κίνδυνο θανατικής ποινής ή εκτέλεσης, ή βασανιστηρίων ή απάνθρωπης ή εξευτελιστικής μεταχείρισης ή τιμωρίας, δυνάμει του άρθρου 15, εδάφια (α) και (β), της Ευρωπαϊκής Οδηγίας 2011/95/ΕΕ (αντίστοιχο άρθρο 19(2), εδάφια (α) και (β), του περί Προσφύγων Νόμου). Επιπρόσθετα, η αρμόδια αρχή, στη βάση πληροφοριών αναφορικά με την επικρατούσα κατάσταση στη ΛΔΚ, έκρινε ότι ούτε και οι προϋποθέσεις για χορήγηση συμπληρωματικής προστασίας συντρέχουν δυνάμει του άρθρου 15 (γ) της Οδηγίας 2011/95/ΕΕ (αντίστοιχο άρθρο19(2)(γ) του περί Προσφύγων Νόμου), μιας και στην Kinshasa, τόπο συνήθους διαμονής της Αιτήτριας, δεν επικρατούν συνθήκες αδιακρίτως ασκούμενης βίας κατά των αμάχων λόγω εσωτερικής και/ή διεθνούς ένοπλης σύγκρουσης.
Ενόψει των πιο πάνω αναφερθέντων, κρίνω ότι ουδεμία περαιτέρω έρευνα χρειαζόταν για την εξέταση της αίτησης της Αιτήτριας και επομένως ο προβαλλόμενος ισχυρισμός απορρίπτεται ως αβάσιμος.
Ανεξαρτήτως της ως άνω κατάληξής μου, θα προχωρήσω να εξετάσω την ορθότητα της προσβαλλόμενης απόφασης στη βάση του άρθρου 11 (3) (α) του περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμου του 2018 (Ν. 73(I)/2018).
Προχωρώντας τώρα στην αξιολόγηση του συνόλου των ενώπιον μου στοιχείων στη βάση και της εκ του Νόμου παρεχόμενης δικαιοδοσίας, αρχικά συντάσσομαι με το ότι ο πρώτος ισχυρισμός όσον αφορά τα στοιχεία του προσωπικού προφίλ, την χώρα καταγωγής και τον τόπο τελευταίας συνήθους διαμονής της Αιτήτριας, ορθώς έγινε αποδεκτός από τους Καθ' ων η αίτηση αφού δεν έχουν προκύψει στοιχεία που να συνηγορούν υπέρ του αντιθέτου.
Παράλληλα, το Δικαστήριο συντάσσεται και με την αποδοχή του δευτέρου ουσιώδους ισχυρισμού, καθώς η Αιτήτρια δήλωσε με σαφήνεια, συνοχή και περιγραφικότητα την επίθεση που δέχθηκε η οικογένειά της από μέλη των Kuluna, την σεξουαλική κακοποίηση της ίδιας και της μητέρας της, καθώς και την δυσκολία/αδυναμία επαφής με την ίδια της την μητέρα λόγω του ανωτέρω περιστατικού.
Εν πάση περιπτώσει, σε περίπτωση που ένας ισχυρισμός έχει κριθεί αποδεκτός, το Δικαστήριο δεν μπορεί να χειροτερεύσει την θέση του αιτούντος στη βάση της αρχής της απαγόρευσης της χειροτέρευσης της θέσης του διοικούμενου (βλ. σχετικά αποφάσεις του παρόντος Δικαστηρίου R E κ.α. ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Υπηρεσίας Ασύλου, Υπόθεση αρ. 7651/2021, 31/10/2024, G T ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Υπηρεσίας Ασύλου, Υπόθεση αρ. 1441/2022, 9/7/2024).
Εξετάζοντας τον μελλοντοστραφή κίνδυνο σε περίπτωση επιστροφής της αιτήτριας στην χώρα καταγωγής της, θεωρώ ότι ορθώς κρίθηκε από τους καθ΄ων η αίτηση ότι παρά την πλήρωση της εσωτερικής και εξωτερικής αξιοπιστίας του πιο πάνω ισχυρισμού, εντούτοις δεν προκύπτει εύλογη πιθανότητα η αιτήτρια να εκτεθεί, λόγω αυτού, σε μεταχείριση η οποία θα μπορούσε να ανέλθει σε επίπεδο δίωξης ή σοβαρής βλάβης σε περίπτωση επιστροφής της στην χώρα καταγωγής της.
Ειδικότερα, προχωρώντας στην αξιολόγηση κινδύνου του δεύτερου ισχυρισμού της αιτήτριας, καταρχάς σημειώνω ότι σε έρευνα του παρόντος Δικαστηρίου αναφορικά με τα ταμπού που διέπουν το στοιχείο της ‘γυμνότητας’ στη ΛΔΚ δεν εντοπίστηκαν οποιεσδήποτε πληροφορίες που να επιβεβαιώνουν τις δηλώσεις της Αιτήτριας, πέραν από γενικές πληροφορίες αναφορικά με τις κοινωνικές πεποιθήσεις και προκαταλήψεις περί σεμνότητας και κατάλληλης περιβολής.
Επισημαίνεται περαιτέρω, ότι το τραυματικό γεγονός που βίωσαν η Αιτήτρια με την μητέρα της πιθανολογείται να έχει αρνητική επίδραση σε οποιαδήποτε συνάντηση ή επαφή τους με την επαναφορά μνήμης και αναβίωσης του συγκεκριμένου περιστατικού, και την δημιουργία αισθημάτων ντροπής και δυσφορίας. Διαπιστώνω, ωστόσο, ότι πέραν της δυσκολίας να έρθει σε επαφή με την μητέρα της, και την επιθυμία της να μην βρίσκεται στον ίδιο χώρο με αυτήν, δεν αναφέρθηκε σε οποιοδήποτε άλλο κίνδυνο σε περίπτωση επιστροφής της και εξετάζοντας τον μελλοντοστραφή κίνδυνο δεν εμφαίνεται ότι η αιτήτρια με βάση τους ισχυρισμούς της ότι ενδέχεται να αντιμετωπίσει δίωξη ή σοβαρή βλάβη σε περίπτωση επιστροφής της.
Σημειώνω εκ του περισσού και για σκοπούς πληρότητας στο σημείο αυτό ότι η αιτήτρια δεν επικαλέστηκε οποιαδήποτε προσωπική της στοχοποίηση από τους Kuluna όπου σε μια ενδεχόμενη τυχόν επιστροφή της μετά την πάροδο τόσων χρόνων να στοχοποιήτον με οποιοδήποτε τρόπο η αιτήτρια από την εν λόγω οργάνωση.
Θα συμφωνήσω με την αξιολόγηση στην οποία έχει προβεί ο αρμόδιος λειτουργός ως καταγράφεται στην έκθεση – εισήγηση κατά την αξιολόγηση του μελλοντοστραφούς κινδύνου στο πρόσωπο της αιτήτριας, και παρέλκει η όποια επανάληψη της.
Συνεπώς, υπό το φως των πραγματικών περιστατικών της υπό κρίση υπόθεσης που έγιναν αποδεκτά, κρίνεται ότι ορθώς οι Καθ’ ων η αίτηση διαπίστωσαν, σύμφωνα και με τα πιο πάνω, ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την αναγνώριση της Αιτήτριας ως πρόσφυγα, καθώς όπως προκύπτει από το πιο πάνω ιστορικό δεν τεκμηριώνεται βάσιμος και δικαιολογημένος φόβος δίωξης, που να εμπίπτει στις προϋποθέσεις αναγνώρισης του καθεστώτος του πρόσφυγα στο πρόσωπό της, έτσι όπως η έννοια του πρόσφυγα ερμηνεύεται στην Σύμβαση της Γενεύης του 1951 και από τον περί Προσφύγων Νόμο, καθότι η Αιτήτρια δεν κατάφερε να αποδείξει βάσιμο φόβο δίωξης για λόγους φυλετικούς, θρησκευτικούς, ιθαγένειας, ιδιότητας μέλους συγκεκριμένου κοινωνικού συνόλου ή πολιτικών αντιλήψεων σύμφωνα με το άρθρο 3 του περί Προσφύγων Νόμου.
Συνακόλουθα η Αιτήτρια δεν επικαλέστηκε κανέναν ουσιώδη λόγο που να πιστεύεται ότι, εάν επιστρέψει στη χώρα ιθαγένειάς της, θα αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο να υποστεί σοβαρή βλάβη υπό τη μορφή θανατικής ποινής ή εκτέλεσης ή βασανιστηρίων, εξευτελιστικής ή απάνθρωπης μεταχείρισης ή τιμωρίας, για να της δοθεί συμπληρωματική προστασία σύμφωνα με το άρθρο 19 (2) (α), (β) του Περί Προσφύγων Νόμου.
Περαιτέρω, προκειμένου να διαπιστωθεί εάν συντρέχουν ουσιώδεις λόγοι να πιστεύεται ότι η Αιτήτρια, σε περίπτωση επιστροφής στη χώρα καταγωγής της θα αντιμετωπίσει σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής της ακεραιότητας λόγω αδιάκριτης άσκησης βίας σε καταστάσεις διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης, ως οι διατάξεις του άρθρου 19(2)(γ) του περί Προσφύγων Νόμου προβλέπουν, το Δικαστήριο ανέτρεξε σε έγκυρες πηγές πληροφόρησης για τη χώρα της Αιτήτριας, προς εξέταση της κατάστασης που επικρατεί στη ΛΔΚ, και ειδικότερα στην Kinshasa, η οποία έχει γίνει δεκτό ότι αποτελεί τον τόπο τελευταίας συνήθους διαμονής της στη χώρα καταγωγής της.
Αναφορικά με την γενικότερη κατάσταση ασφαλείας, σύμφωνα με την διαδικτυακή πύλη War Watch, της Ακαδημίας της Γενεύης, η ΛΔΚ έχει βιώσει κυκλική βία από την αποικιακή εκμετάλλευση και τη δικτατορία μετά την ανεξαρτησία, μέσω των περιφερειακών πολέμων του Κονγκό, με επιπτώσεις τον διαρκή πολλαπλασιασμό των ένοπλων ομάδων και την κρατική αστάθεια. Στο ανατολικό μέρος της ΛΔΚ, η αναζωπύρωση του Κινήματος της 23ης Μαρτίου (M23), η απειλή που θέτουν οι οργανωμένες ένοπλες ομάδες, συμπεριλαμβανομένων των Συμμαχικών Δημοκρατικών Δυνάμεων (ADF), και ο μεγάλης κλίμακας εσωτερικός εκτοπισμός καταδεικνύουν την επιμονή των μη διεθνών ένοπλων συγκρούσεων (NIAC) που διαμορφώνονται από την ξένη εμπλοκή και τις ανταγωνιστικές περιφερειακές παρατάξεις. Κατά την περίοδο αναφοράς, η παρουσία και η υποστήριξη της Ρουάντα προς την M23 προκάλεσαν αυξανόμενη διεθνή καταδίκη, ενώ η Αποστολή Σταθεροποίησης του ΟΗΕ στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό (UN Stabilization Mission in the Democratic Republic of the Congo, MONUSCO) αντιμετώπισε βίαιες αμφισβητήσεις και αμφιλεγόμενες συζητήσεις σχετικά με την αποχώρηση. Η κατάσταση πολιορκίας στο Ituri και το North Kivu, οι αμφισβητούμενες εκλογές, και η δημιουργία της Συμμαχίας (Alliance) Fleuve Congo (AFC) με την M23, σε συνδυασμό με τις κατακερματισμένες ειρηνευτικές πρωτοβουλίες, διευρυμένες περιφερειακές στρατιωτικές επιχειρήσεις και ανανεωμένες διεθνείς προσπάθειες λογοδοσίας, συνέβαλαν στην πόλωση και την αστάθεια της κατάστασης.[2]
Ως προς τα αριθμητικά δεδομένα, Σύμφωνα με τη βάση δεδομένων ACLED, στην πρωτεύουσα Kinshasa της ΛΔΚ, τόπος συνήθους διαμονής της Αιτήτριας, κατά το τελευταίο έτος (με ημερομηνία τελευταίας ενημέρωσης την 21/08/2026), καταγράφηκαν 61 περιστατικά πολιτικής βίας[3] τα οποία είχαν ως αποτέλεσμα 40 απώλειες σε ανθρώπινες ζωές.[4] Σημειώνεται ότι ο πληθυσμός της πρωτεύουσας Kinshasa εκτιμάται ότι ανέρχεται στα 21,852,144 (2026) κατοίκους.[5]
Κατά συνέπεια, η πρωτεύουσα Kinshasa της ΛΔΚ, τόπος συνήθους διαμονής της Αιτήτριας, δεν φαίνεται να πλήττεται από συγκρούσεις και περιστατικά βίας οι οποίες πληρούν το όριο του άρθρου 15(γ) της Οδηγίας 2011/95/ΕΕ, ως αυτό ερμηνεύθηκε νομολογιακά στις αποφάσεις C-465/07 - Elgafaji και C‑285/12 - Diakité του ΔΕΕ.[6]
Συνεπώς, όπως προκύπτει από το πιο πάνω ιστορικό και τα ουσιώδη πραγματικά περιστατικά που έγιναν αποδεκτά, κρίνεται ότι η περίπτωση της Αιτήτριας δεν εμπίπτει στις προϋποθέσεις αναγνώρισης του καθεστώτος του πρόσφυγα ως ορίζονται στα άρθρα 3-3Δ του Περί Προσφύγων Νόμου, εφόσον η Αιτήτρια δεν κατάφερε να αποδείξει βάσιμο φόβο δίωξης για κάποιο από τους λόγους που αναφέρονται στο άρθρο 3(1) του πιο πάνω Νόμου. Συνακόλουθα, η Αιτήτρια δεν επικαλέστηκε κανένα ουσιώδη λόγο που να πιστεύεται, και ούτε προκύπτει (ως αναλύθηκε ανωτέρω), ότι, εάν επιστρέψει στη χώρα ιθαγένειάς της, θα αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο να υποστεί σοβαρή βλάβη, ώστε να της δοθεί συμπληρωματική προστασία. Επομένως, κρίνω ότι ορθώς κρίθηκε από την Υπηρεσία Ασύλου ότι δεν μπορούσε να της παρασχεθεί ούτε προσφυγικό καθεστώς, αλλά ούτε καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας.
Θα προχωρήσω με την εξέταση του ισχυρισμού περί ελλιπούς και/ή ανεπαρκούς αιτιολόγησης της προσβαλλόμενης απόφασης. Δεν διαπιστώνω παραβίαση του άρθρου 26 του Ν. 158 (ι)/1999. Εν αντιθέσει, στην βάση των σχετικών με τις προϋποθέσεις χορήγησης καθεστώτος διεθνούς προστασίας διατάξεων, παρατηρώ ότι στην σχετική Έκθεση του αρμόδιου λειτουργού όσο και στην απόφαση των καθ' ων η αίτηση αναφέρονται επαρκώς οι λόγοι, νομικοί και πραγματικοί, για τους οποίους απορρίφθηκε η επίδικη αίτηση ασύλου. Ενόψει των πιο πάνω αναφερθέντων, ο εν λόγω ισχυρισμός απορρίπτεται ως αβάσιμος.
Ακολούθως, θα προχωρήσω να εξετάσω τον ισχυρισμό της συνηγόρου της αιτήτριας για πλάνη περί τα πράγματα και/ή νομική πλάνη.
Όσον αφορά τον ισχυρισμό του συνηγόρου της αιτήτριας για πλάνη περί τα πράγματα, δεν μπορώ να εντοπίσω σημείο στην διαδικασία έκδοσης της προσβαλλόμενης δια της παρούσης πράξης στο οποίο να εμφιλοχώρησε πλάνη περί τα πράγματα σύμφωνα με το άρθρο 46 του περί των Γενικών Αρχών του Διοικητικού Δικαίου Νόμο Ν. 158 (Ι)/1999 και συνεπεία της οποίας η απόφαση των καθ' ων η αίτηση να μπορεί να θεωρηθεί πάσχουσα συνεπεία τέτοιας πλάνης περί των γεγονότων. Οι καθ' ων η αίτηση υπήγαγαν τα γεγονότα της αιτήτριας στις σχετικές διατάξεις της οικείας νομοθεσίας και η κρίση τους είναι ορθή. Συνακόλουθα, ουδεμία πλάνη διαπιστώνεται εν προκειμένω και ο περί του αντιθέτου ισχυρισμός της αιτήτριας επίσης απορρίπτεται ως αβάσιμος.
Όταν η πλάνη αφορά σε λανθασμένη ερμηνεία του Νόμου ή/και σε κακή εφαρμογή των διατάξεων του νόμου τότε συντρέχει πλάνη περί το Νόμο και η απόφαση του αρμόδιο οργάνου υπόκειται σε ακύρωση για παράβαση νόμου (βλ. Ν. Χρ. Χαραλάμπους, Εγχειρίδιο Κυπριακού Διοικητικού Δικαίου, 2006, σελ. 238).Δεν μπορώ να εντοπίσω σημείο στην διαδικασία έκδοσης της προσβαλλόμενης δια της παρούσης πράξης στο οποίο να εμφιλοχώρησε νομική πλάνη και συνεπεία της οποίας η απόφαση των καθ' ων η αίτηση να μπορεί να θεωρηθεί πάσχουσα συνεπεία τέτοιας πλάνης. Επομένως, ο συγκεκριμένος λόγος ακύρωσης απορρίπτεται ως αβάσιμος.
Καταληκτικά, υπενθυμίζω ότι η απόφαση επιστροφής της Αιτήτριας έχει ανακληθεί με απόφαση ημερομηνίας 05/01/2026, λόγω των μεταβλημένων περιστάσεων στην οικογενειακή της ζωή καθότι η Αιτήτρια απέκτησε τέκνο με Κύπριο πολίτη ( βλ. σχετικά ερυθρό 93 του Δ.Φ.).
Με βάση το σύνολο των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιον μου τα οποία περιορίζονται στο περιεχόμενο του σχετικού διοικητικού φακέλου, αφού ουδεμία περαιτέρω μαρτυρία προσκομίστηκε στα πλαίσια της παρούσας προς υποστήριξη της αιτήσεως και αφού εξέτασα τόσο τη νομιμότητα όσο και την ουσία της υπό αναφορά υπόθεσης, καταλήγω ότι το αίτημα της αιτήτριας εξετάστηκε επιμελώς σε κάθε στάδιο της διαδικασίας και εύλογα η Υπηρεσία Ασύλου απέρριψε την αίτηση της αιτήτριας.
Ως εκ τούτου, η παρούσα προσφυγή απορρίπτεται και η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται με €1000 έξοδα υπέρ των Καθ' ων η αίτηση και εναντίον της Αιτήτριας.
Χ. ΠΛΑΣΤΗΡΑ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.
[1] Προτάσεις Γενικού Εισαγγελέας στην υπόθεση του ΔΕΕ C – 156/23 [Ararat] < https://curia.europa.eu/juris/document/document.jsf?text=&docid=286163&pageIndex=0&doclang=el&mode=req&dir=&occ=first&part=1>.
[2] War Watch (World Assessment and Tracking of Civilian Harm), Armed Conflicts in Democratic Republic of the Congo, https://warwatch.ch/situations/non-international-armed-conflicts-in-democratic-republic-of-the-congo/?tab=tab-1 [Ημερομηνία Πρόσβασης: 30/07/2027]
[3] Σύμφωνα με τη βάση δεδομένων ACLED, η Πολιτική Βία (Political Violence) περιλαμβάνει τις ακόλουθες κατηγορίες περιστατικών: Βία κατά Αμάχων (Violence Against Civilians), Μάχες (Battles), Ταραχές (Riots), Εκρήξεις/Απομακρυσμένη Βία (Explosions/Remote Violence), Διαδηλώσεις (Protests).
[4] ACLED - DISAGGREGATED DATA COLLECTION - ANALYSIS & CRISIS MAPPING PLATFORM, The Armed Conflict Location & Event Data Project, η οποία από 30/07/2025 είναι προσβάσιμη κατόπιν εγγραφής στον ακόλουθο διαδικτυακό σύνδεσμο https://acleddata.com/platform/explorer (βλ. πλατφόρμα Explorer, με χρήση των ακόλουθων στοιχείων ανάλυσης: METRIC: Event Counts/Fatality Counts, EVENT CATEGORIES: Political Violence, DATE RANGE: Past Year of ACLED Data, COUNTRY: Democratic Republic Congo, Kinshasa) [Ημερομηνία Πρόσβασης: 31/08/2026]
[5] World Population Review, https://worldpopulationreview.com/cities/dr-congo/kinshasa [Ημερομηνία Πρόσβασης: 31/08/2026]
[6] Βλ. Απόφαση ΔΕΕ C-285/12 Aboubacar Diakité ν. Commissaire général aux réfugiés et aux apatrides ημερ.30/01/2014 (βλ. σκέψη 31), όπως επίσης απόφαση ΔΕΕ C-465/07 Meki Elgafaji, Noor Elgafali v Staatssecretaris van Justitie ημερ. 17/2/2009 (βλ. σκέψη 39, 43).
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο