ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

 

      Υπόθεση Αρ. 2238/24

 

30 Σεπτεμβρίου, 2026

 

[X. ΜΙΧΑΗΛΙΔΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

 

Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

 

Μεταξύ:

 

C.B.A.

Αιτήτριας

 

-και-

 

Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω

Υπηρεσία Ασύλου

 

Καθ' ων η αίτηση

 

 ..................................................

 

H Αιτήτρια παρουσιάστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου

 

Ορέστης Ηλιάδης για Έλενα Μυριάνθους, Δικηγόρος για την Αιτήτρια

 

Χαράλαμπος Καστάνας, Δικηγόρος για τους Καθ’ ων η αίτηση

 

[Παρούσα η μεταφράστρια κα Marina Katchatrian για πιστή μετάφραση από ελληνικά σε αγγλικά και αντίστροφα].

 

Α Π Ο Φ Α Σ Η 

 

Χ. Μιχαηλίδου, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.:  Η αιτήτρια προσφεύγει με την παρούσα αίτηση ακυρώσεως εναντίον της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου ημερομηνίας 27/5/2024, με την οποία απορρίφθηκε το αίτημά της για παραχώρηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας.

 

Όπως προκύπτει από την Ένσταση που καταχωρήθηκε από την ευπαίδευτη συνήγορο που εκπροσωπεί τον Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, τα γεγονότα της υπό εξέταση περίπτωσης έχουν ως κατωτέρω: Η Αιτήτρια είναι υπήκοος του Καμερούν και υπέβαλε αίτηση για παραχώρηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας στις 10/10/2022, αφού εισήλθε παράνομα στις ελεγχόμενες από την Κυβέρνηση της Δημοκρατίας περιοχές στις 26/09/2022. Στις 11/10/2022, παρέλαβε την Βεβαίωση Υποβολής Αιτήματος Διεθνούς Προστασίας («Confirmation of Submission of an Application for International Protection»). Στις 13/10/2022, διεξήχθη συνέντευξη ειδικών αναγκών και ευαλωτότητας της Αιτήτριας από αρμόδια λειτουργό. Στις 09/05/2024, πραγματοποιήθηκε συνέντευξη της Αιτήτριας από αρμόδιο λειτουργό της Υπηρεσίας Ασύλου, ο οποίος, στις 24/05/2024, ετοίμασε Έκθεση – Εισήγηση προς τον Προϊστάμενο της Υπηρεσίας Ασύλου εισηγούμενος την απόρριψη του αιτήματος της Αιτήτριας. Στις 27/05/2024, ο Προϊστάμενος της Υπηρεσίας Ασύλου υιοθέτησε την εισήγηση για απόρριψη της αίτησης της Αιτήτριας. Στις 13/06/2024, η Υπηρεσία Ασύλου εξέδωσε απορριπτική επιστολή σχετικά με το αίτημα της Αιτήτριας, η οποία παραλήφθηκε ιδιοχείρως από την Αιτήτρια αυθημερόν. Στη συνέχεια, η Αιτήτρια καταχώρησε την υπό εξέταση προσφυγή κατά της απορριπτικής απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου, δια μέσου της συνηγόρου της, ενώπιον του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας.

 

Ο ευπαίδευτος συνήγορος της αιτήτριας μέσω της Γραπτής του Αγόρευσης προβάλλει, διάφορους νομικούς ισχυρισμούς τους οποίους απέσυρε στην ενώπιον μου δικαστική διαδικασία και δήλωσε πως προωθεί την έλλειψη δέουσας έρευνας εκ μέρους του αρμόδιου οργάνου.  Κατά συνέπεια οι νομικοί ισχυρισμοί που αποσύρθηκαν, απορρίφθηκαν από το Δικαστήριο κατά την ίδια δικάσιμο.

 

Ο ευπαίδευτος συνήγορος των καθ' ων η αίτηση, μέσω του Γραπτής της Αγόρευσης, υποστηρίζει τη νομιμότητα της προσβαλλόμενης απόφασης και αναφέρει πως αυτή έχει ληφθεί ορθά και νόμιμα, κατόπιν δέουσας έρευνας, καθώς και ότι η αιτήτρια δεν έχει αποσείσει το βάρος απόδειξης των λόγων ακύρωσης που προωθεί. Είναι η θέση των καθ' ων η αίτηση ότι η αιτήτρια δεν κατάφερε να αποδείξει βάσιμο φόβο δίωξης για λόγους φυλετικούς, θρησκευτικούς, ιθαγένειας ή ιδιότητας μέλους συγκεκριμένου κοινωνικού συνόλου ή πολιτικών αντιλήψεων, όπως προβλέπεται από το άρθρο 3(1) του περί Προσφύγων Νόμου, έτσι ώστε να της αναγνωρισθεί το καθεστώς του πρόσφυγα, αλλά ούτε απέδειξε ότι δύναται να της χορηγηθεί το καθεστώς της συμπληρωματικής προστασίας. Κατά συνέπεια, εισηγείται πως η υπό εξέταση προσφυγή θα πρέπει να απορριφθεί και η επίδικη απόφαση να επικυρωθεί από το Δικαστήριο.

 

Θα πρέπει να επισημανθεί ότι, σύμφωνα με τον περί Ίδρυσης και Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμο του 2018 (Ν.73(Ι)/2018), το Διοικητικό Δικαστήριο Διεθνούς Προστασίας έχει την εξουσία να εξετάσει την παρούσα υπόθεση και επί της ουσίας.  Το γεγονός αυτό, οφείλεται στο ότι η υπό εξέταση υπόθεση αφορά αίτηση που χρονικά εμπίπτει στις προϋποθέσεις του άρθρου 11 του περί Ίδρυσης και Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμου του 2018 (Ν.73(Ι)/2018), οι οποίες δίδουν στο Δικαστήριο την υποχρέωση ελέγχου νομιμότητας και ορθότητας της προσβαλλόμενης απόφασης.

 

Προχωρώ να εξετάσω τον ισχυρισμό που προωθείται περί του ότι εσφαλμένα και λόγω έλλειψης δέουσας έρευνας, το αρμόδιο όργανο απέρριψε το αίτημα της αιτήτριας για χορήγηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας. Θεωρώ χρήσιμο να καταγραφούν όλοι οι ισχυρισμοί που πρόβαλε η αιτήτρια σε όλα τα στάδια της εξέτασης του αιτήματός της, προκειμένου να εξετάσω την ορθότητα της προσβαλλόμενης απόφασης αλλά και για να διαφανεί εάν το αρμόδιο όργανο αποφάσισε μετά από δέουσα έρευνα, ορθά, νόμιμα και εντός των πλαισίων της σχετικής νομοθεσίας.

 

Κατά το στάδιο υποβολής της αίτησής της, η Αιτήτρια προέβαλε ότι εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής της εξαιτίας της πολιτικής διαμάχης και διότι η ζωή της απειλείτο. Περαιτέρω κατέγραψε ότι εργαζόταν ως μαγείρισσα και εξαιτίας της διαμάχης δεν ήταν δυνατόν να συνεχίσει την εργασία της (ερ.1 του διοικητικού φακέλου).  Η Αιτήτρια προσκόμισε ενώπιον της Υπηρεσίας Ασύλου το πρωτότυπο διαβατήριό της, εκδοθέν από τις αρχές της χώρας καταγωγής της (ερ. 10 του διοικητικού φακέλου).

 

Στις 13/10/2022, ενόσω η Αιτήτρια βρισκόταν ακόμα στο Κέντρο Πρώτης Υποδοχής (ΚεΠΥ) «Πουρνάρα», διενεργήθηκε αξιολόγηση ειδικών αναγκών και ευαλωτότητας από αρμόδια λειτουργό, μέσα από σχετική συνέντευξη. Η λειτουργός σημείωσε επί του σχετικού εντύπου ως «Χαμηλό» το επίπεδο πιθανολόγησης σοβαρού κινδύνου για την προσωπική ασφάλεια της Αιτήτριας (ερ. 21 του διοικητικού φακέλου). Η λειτουργός σημείωσε πως η Αιτήτρια δεν χρήζει άμεσης παραπομπής ή επανεξέτασης (ερ. 21 του διοικητικού φακέλου).

 

Κατά τη διάρκεια της προφορικής της συνέντευξης και ως προς τα προσωπικά της στοιχεία, η Αιτήτρια ανέφερε ότι ομιλεί, πέραν των αγγλικών, Bakweri, είναι χριστιανή καθολική στο δόγμα, φοίτησε σε ίδρυμα πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης στην Limbe και έπαυσε την εκπαίδευσή της στην ηλικία των 14 ετών για οικονομικούς λόγους.  Όπως δήλωσε, ενόσω βρισκόταν στην χώρα καταγωγής της, επί δύο έτη, εργαζόταν ως βοηθός κουζίνας σε τοπικό εστιατόριο στην πόλη Bafia και απασχολούνταν επίσης σε γεωργικές εργασίες γεωργικών εκτάσεων άλλων ατόμων, αποκομίζοντας κάποιο χρηματικό ποσό (ερ. 43/1Χ, 41/1Χ, 3Χ, 40/1Χ του διοικητικού φακέλου). Αναφορικά με την οικογενειακή της κατάσταση, δήλωσε ότι είναι άγαμη και ότι έχει μία κόρη (ερ. 39/2Χ του διοικητικού φακέλου). Η Αιτήτρια είχε έναν αδελφό που ήταν στρατιωτικός και απεβίωσε εξαιτίας της πολιτικής βίας, η μητέρα της απεβίωσε τον Ιούνιο 2020 λόγω ασθένειας και ο πατέρας και η κόρη της πιθανώς βρίσκονται στην Bafia. 

 

Όπως ισχυρίστηκε, δεν έχει επικοινωνήσει με τον πατέρα και την κόρη της από τότε που εγκατέλειψε τη χώρα και επεσήμανε πως δεν γνωρίζει εάν βρίσκεται εν ζωή και πως μπορεί να επικοινωνήσει μαζί του και προτιμά να απολαύσει το νέο αυτό κεφάλαιο στη ζωή της (ερ. 41/2Χ, 39/2Χ – 4Χ του διοικητικού φακέλου).  Όπως ανέφερε, την τελευταία φορά που έλαβε νέα σχετικά με την κόρη και τον πατέρα της ήταν πριν έξι μήνες και πρόσθεσε πως έχει στην χώρα καταγωγής της συγγενείς, ωστόσο δήλωσε πως δεν βρίσκεται σε επικοινωνία με εκείνους (ερ. 38/1Χ, 3Χ του διοικητικού φακέλου).  Η Αιτήτρια γεννήθηκε στην πόλη Limbe, διαίρεση Fako, Νοτιοδυτική περιοχή και σε ηλικία 14 ετών μετοίκησε στην πόλη Bafia, Κεντρική περιοχή όπου διέμεινε μέχρι που εγκατέλειψε τη χώρα (ερ. 40/2Χ του διοικητικού φακέλου).

 

Ως προς το ταξίδι της στην Δημοκρατία, δήλωσε ότι εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής της από τον αερολιμένα της Douala στις 15/09/2022, αφίχθη στην Κωνσταντινούπολη και από εκεί μετέβη στις μη ελεγχόμενες από την Δημοκρατία περιοχές και ακολούθως στις ελεγχόμενες περιοχές στις 26/09/2022 (ερ. 37/3Χ του διοικητικού φακέλου). Η Αιτήτρια δήλωσε ότι εισήλθε στις μη ελεγχόμενες περιοχές με σκοπό να φοιτήσει στο Cyprus West University, ωστόσο, λόγω των υψηλών διδάκτρων, άλλαξε γνώμη (ερ. 37/4Χ, 36/1Χ – 3Χ του διοικητικού φακέλου). Ισχυρίστηκε πως εισήλθε στις ελεγχόμενες περιοχές, επειδή δεν μπορούσε να καλύψει τα έξοδα φοίτησης του Πανεπιστημίου και αφότου ένας άντρας τον οποίο γνώρισε την ενημέρωσε για την διαδικασία διεθνούς προστασίας και για τη δυνατότητα πρόσβασής της σε δωρεάν υπηρεσίες.  Επομένως, αποφάσισε να μεταβεί στις ελεγχόμενες από την Κυπριακή Δημοκρατία περιοχές, ώστε να διασφαλίσει την επιβίωσή της (ερ. 35/4Χ του διοικητικού φακέλου).

 

Αναφορικά με τους λόγους που την ώθησαν να εγκαταλείψει τη χώρα καταγωγής της, η Αιτήτρια υποστήριξε ότι έφυγε αφενός για σκοπούς φοίτησης και αφετέρου εξαιτίας της ανασφάλειας στην χώρα της. Δήλωσε ότι οι Αμπαζόνιοι πυρπολούσαν οικίες και βασάνιζαν ανθρώπους και η ίδια και η οικογένειά της εγκατέλειψαν την οικία τους ώστε να προστατευθούν. Μία μέρα, οι Αμπαζόνιοι αιχμαλώτισαν την ίδια, την κόρη της, τον πατέρα και αδελφό της διότι γνώριζαν ότι ο αδελφός της ήταν μέλος των στρατιωτικών δυνάμεων. Συνέλεξαν τις κινητές τους συσκευές, πυροβόλησαν τον αδελφό της ενώπιον της ιδίας και της κόρης της και τους απείλησαν πως θα τους σκότωναν όλους εξαιτίας της ιδιότητας του αδελφού της. Ολόκληρη εκείνη την ημέρα είχαν πρόσβαση μονάχα σε νερό. Ακολούθως, οι Αμπαζόνιοι έφυγαν προς την πόλη για να μαζέψουν και άλλα άτομα∙ η Αιτήτρια τότε αναγνώρισε ένα άτομο, πρώην συμμαθητή της, ωστόσο, δεν του απηύθυνε τον λόγο από φόβο. Το βράδυ, το άτομο αυτό την προσέγγισε και της δήλωσε πως θα την βοηθούσε, τους έλυσε τα χέρια και η Αιτήτρια μαζί με τον πατέρα της ο οποίος κρατούσε την κόρη της από το χέρι ξεκίνησαν να τρέχουν μακριά. Οι Αμπαζόνιοι ξεκίνησαν να τους κυνηγούν. Καθώς έτρεχε, η Αιτήτρια άκουσε πυροβολισμούς, δεν μπορούσε να εντοπίσει ωστόσο τον πατέρα και την κόρη της∙ ξεκίνησε να φωνάζει και άκουσε τον πατέρα της να την παροτρύνει να διαφύγει χωρίς να κοιτάξει πίσω. Η Αιτήτρια έχασε τις αισθήσεις της, ένας γηραιότερος άντρας την εντόπισε, την μετέφερε στην οικία του και την βοήθησε να θεραπεύσει έναν πόνο που αισθανόταν στο πόδι. Η αιτήτρια ανέφερε πως εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής της επειδή το άτομο που σκότωσε τον αδελφό της θα σκότωνε και την ίδια (ερ. 34/2Χ του διοικητικού φακέλου).

 

Όταν της ζητήθηκε να αναφέρει εάν υπάρχει άλλος λόγος για τον οποίο εγκατέλειψε τη χώρα, απάντησε ότι επιθυμεί να σπουδάσει προκειμένου να έχει ένα καλύτερο μέλλον (ερ. 34/3Χ του διοικητικού φακέλου).  Όταν της ζητήθηκε να αναφερθεί στο χρόνο που έλαβε χώρα το περιστατικό, απάντησε ότι ενδέχεται να έλαβε χώρα τον Οκτώβριο του 2021 και κληθείσα να εξηγήσει πως γνώριζαν ότι ο αδελφός της ήταν στρατιωτικός, απάντησε ότι ίσως να τον είχαν δει με την στρατιωτική στολή (ερ. 33/2Χ του διοικητικού φακέλου).  Όταν ρωτήθηκε εάν είχε στοχοποιηθεί η ίδια και η οικογένειά της συγκεκριμένα, απάντησε πως οι Αμπαζόνιοι είχαν εξαπολύσει επίθεση προς όλους (ερ. 33/4Χ του διοικητικού φακέλου). 

 

Όταν της ζητήθηκε να αναφέρει εάν αντιμετώπισε οποιοδήποτε άλλο περιστατικό δήλωσε πως έφερε τραύμα στο πόδι και είχε χάσει τις αισθήσεις της (ερ. 33/7Χ του διοικητικού φακέλου). Ερωτηθείσα εάν οι Αμπαζόνιοι συνηθίζουν να απαγάγουν ανθρώπους και να τους μεταφέρουν στο δάσος και ακολούθως να τους βασανίζουν ή εάν το έπραξαν υποκινούμενοι από προσωπικούς λόγους, απάντησε ότι είναι κάτι που συνηθίζουν να πράττουν, να απαγάγουν ανθρώπους, να τους μεταφέρουν στο δάσος και να σκοτώνουν (ερ. 32/2Χ του διοικητικού φακέλου).  Κληθείς να αναφέρει τον λόγο που την βοήθησε ο νεαρός που άνηκε στους Αμπαζόνιους, απάντησε ότι ήταν συμμαθητές στο σχολείο και την βοήθησε όπως συνήθιζε να τον βοηθάει εκείνη, είτε προσφέροντας του φαγητό ή κάποιο χρηματικό ποσό είτε βοηθώντας του στις σχολικές εξετάσεις (ερ. 32/3Χ του διοικητικού φακέλου).  Σε σχέση με τη δυνατότητα εσωτερικής μετεγκατάστασης, απάντησε πως δεν επιθυμεί να επιστρέψει και πως φοβάται (ερ. 32/6Χ του διοικητικού φακέλου).

 

Στη βάση των ανωτέρω πληροφοριών ο αρμόδιος λειτουργός σχημάτισε στην Έκθεση – Εισήγησή του τρεις ουσιώδεις ισχυρισμούς ως κατωτέρω: 1) Ταυτότητα, χώρα καταγωγής και προσωπικά στοιχεία/προφίλ της Αιτήτριας, 2) Για εκπαιδευτικούς σκοπούς – Λόγους φοίτησης, και 3) Λόγω της κατάστασης ασφαλείας στη χώρα καταγωγής της.  Ο πρώτος ουσιώδης ισχυρισμός έγινε δεκτός, καθώς στοιχειοθετήθηκε τόσο η εσωτερική όσο και η εξωτερική αξιοπιστία του σε συνάρτηση με πληροφορίες από εξωτερικές πηγές πληροφόρησης και το προσκομισθέν ενώπιον της Υπηρεσίας Ασύλου από την Αιτήτρια πρωτότυπο διαβατήριο αυτής, εκδοθέν από τις αρχές της χώρας καταγωγής της.

 

Ομοίως, ο δεύτερος ουσιώδης ισχυρισμός έγινε δεκτός από τον λειτουργό ο οποίος σημείωσε επί της εσωτερικής αξιοπιστίας ότι η Αιτήτρια ήταν συνεκτική και λεπτομερής στις δηλώσεις της όσον αφορά τον λόγο που εγκατέλειψε την χώρα της, δηλαδή για σκοπούς φοίτησης σε Πανεπιστήμιο. Ο λειτουργός κατέγραψε περαιτέρω ότι η Αιτήτρια ανέφερε πως υπέβαλε αίτηση διεθνούς προστασίας λόγω της οικονομικής αδυναμίας να φοιτήσει στις μη ελεγχόμενες περιοχές καθότι αυτός ήταν ο μοναδικός τρόπος να εξασφαλίσει την επιβίωση της, υπονοώντας πως ενήργησε κατ’ αυτόν τον τρόπο ώστε να διατηρήσει ένα νόμιμο καθεστώς στην Δημοκρατία. Επί της εξωτερικής αξιοπιστίας, ο λειτουργός επιβεβαίωσε, παραπέμποντας σε εξωτερικές πηγές πληροφόρησης, την ύπαρξη του εκπαιδευτικού ιδρύματος Cyprus West University όπου η Αιτήτρια είχε σκοπό να φοιτήσει και είχε εγγραφεί.

 

Ο τρίτος ισχυρισμός της Αιτήτριας έγινε επίσης αποδεκτός από τον αρμόδιο λειτουργό, ο οποίος κατέγραψε, όσον αφορά την εσωτερική αξιοπιστία, ότι η Αιτήτρια ήταν σε θέση να παρέχει επαρκείς και συνεκτικές πληροφορίες σχετικά με την κατάσταση ασφαλείας στη χώρα της και το περιστατικό που βίωσε, το οποίο ανέφερε ότι ήταν αποτέλεσμα της γενικής κατάστασης ασφαλείας και δεν αποτελούσε στοχευμένη επίθεση κατά της ιδίας και της οικογένειάς της, αφού οι Αμπαζόνιοι υιοθετούν τέτοιου είδους πρακτικές, ως δήλωσε. Επί της εξωτερικής αξιοπιστίας του ισχυρισμού, ο αρμόδιος λειτουργός επιβεβαίωσε, παραπέμποντας σε εξωτερικές πηγές πληροφόρησης, την ύπαρξη περιστατικού επίθεσης που έλαβε χώρα στις 12 Ιανουαρίου 2021 στην Bafia, υποδιαίρεση Muyuka από δυνάμεις ασφαλείας, οι οποίες πυρπόλησαν οικίες. Περαιτέρω, παραπέμποντας εκ νέου σε πληροφορίες από εξωτερικές πηγές πληροφόρησης, σημείωσε πως οι κρατικές δυνάμεις ανακατέλαβαν δύο χωριά στην κοινότητα Bafia, Κεντρική περιοχή τα οποία είχαν καταληφθεί από τους αποσχιστές, οι οποίοι επέβαλαν κυρώσεις σε εκείνους που αρνούνταν να συνεργαστούν μαζί τους, επιδίδονταν σε δολοφονίες και συνέλεγαν φόρους από τους πολίτες. Στοιχειοθετηθείσης της εσωτερικής και εξωτερικής αξιοπιστίας, ο ισχυρισμός έγινε αποδεκτός.

 

Σημειώνεται ότι ο λειτουργός καταγράφει πως «στις 12 Ιανουαρίου 2021 δυνάμεις ασφαλείας επιτέθηκαν στο χωριό Μπάφια στην υποδιαίρεση Muyuka της Νοτιοδυτικής Περιφέρειας του Centre Province» και παραπέμπει σε έκθεση του Υπουργείου Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών η οποία αναφέρεται στην Bafia, υποδιαίρεση Muyuka της Νοτιοδυτικής περιοχής (ερ. 47 του διοικητικού φακέλου). Η Νοτιοδυτική περιοχή και η Κεντρική περιοχή αποτελούν δυο χωριστές περιοχές. Σημειώνεται περαιτέρω ότι υφίστανται δύο περιοχές με το όνομα Bafia, η μία στην υποδιαίρεση Muyuka, Νοτιοδυτική περιοχή[1] και η άλλη στο διαμέρισμα Mbam-et-Inoubou της Κεντρικής περιοχής.[2] Όσον αφορά την δεύτερη πηγή πληροφόρησης στην οποία παραπέμπει ο λειτουργός, αυτή διαφαίνεται να αναφέρεται στο χωριό Bafia της Νοτιοδυτικής περιοχής[3], ωστόσο, ο λειτουργός αναφέρεται στην «κοινότητα Bafia, Κεντρικό Καμερούν» στο ερ. 83 του διοικητικού φακέλου.  Θα πρέπει βέβαια να αναφερθεί πως η πλημμέλεια αυτή δεν επηρεάζει με οποιονδήποτε τρόπο αφού τελικά ο ισχυρισμός έγινε αποδεκτός.

 

Κατά την αξιολόγηση κινδύνου, ο αρμόδιος λειτουργός, επί τη βάσει του πρώτου αποδεκτού ισχυρισμού, παραπέμποντας σε εξωτερικές πηγές πληροφόρησης σχετικά με την κατάσταση ασφαλείας στην χώρα καταγωγής της και την Bafia, Κεντρική περιοχή, τόπος επιστροφής της Αιτήτριας, και συνυπολογίζοντας το προσωπικό προφίλ της Αιτήτριας, κατέληξε ότι υφίστανται εύλογοι λόγοι να πιστεύεται ότι σε περίπτωση επιστροφής στη χώρα καταγωγής και ειδικότερα στην κοινότητα Bafia, Κεντρική περιοχή, δεν θα αντιμετωπίσει δίωξη ή σοβαρή βλάβη, ως απόρροια της κατάστασης ασφάλειας στην περιφέρεια.  Στη βάση του δεύτερου και τρίτου ισχυρισμού, και συνεκτιμώντας το προσωπικό προφίλ της Αιτήτριας, ο λειτουργός κατέληξε ότι δεν υφίστανται εύλογοι λόγοι να πιστεύεται ότι σε περίπτωση επιστροφής της Αιτήτριας στη χώρα καταγωγής της και ειδικότερα στην κοινότητα Bafia, Κεντρική περιοχή, θα αντιμετωπίσει δίωξη ή σοβαρή βλάβη.

 

Προχωρώντας στη νομική ανάλυση των ισχυρισμών της Αιτήτριας, ο λειτουργός έκρινε ότι δεν συντρέχουν στο πρόσωπό της εκείνα τα υποκειμενικά και αντικειμενικά στοιχεία που θα μπορούσαν να τεκμηριώσουν βάσιμο και δικαιολογημένο φόβο δίωξης σε περίπτωση επιστροφής του στη χώρα καταγωγής της, για έναν από τους λόγους του άρθρου 3(1) του περί Προσφύγων Νόμου Ν.6(Ι)/2000 και του άρθρου 1Α της Σύμβασης της Γενεύης του 1951. Επιπλέον, κρίθηκε ότι σε περίπτωση επιστροφής της στο Καμερούν, η Αιτήτρια δεν θα κινδυνεύσει με θανατική ποινή ή εκτέλεση σύμφωνα με το άρθρο 19(2)(α) του περί Προσφύγων Νόμου, ούτε ενδέχεται να υποστεί βασανιστήρια ή απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση ή τιμωρία δυνάμει του άρθρου 19 (2)(β). Αναφορικά δε με το άρθρο 19(2)(γ) του περί Προσφύγων Νόμου, ο λειτουργός, παραπέμποντας σε εξωτερικές πηγές πληροφόρησης και συνεκτιμώντας τις προσωπικές καταστάσεις της Αιτήτριας, κατέληξε ότι εκείνη δεν θα αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο να υποστεί σοβαρή βλάβη υπό την έννοια του συγκεκριμένου άρθρου σε περίπτωση επιστροφής της στην κοινότητα Bafia στην Κεντρική περιοχή του Καμερούν καθότι στην εν λόγω περιοχή δεν υφίσταται γενικά, πραγματικός κίνδυνος να επηρεαστεί προσωπικά ένας άμαχος πολίτης δια της παρουσίας του και μόνο στο έδαφος της περιοχής αυτής και ως εκ τούτου, το ενδεχόμενο υπαγωγής της σε καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας απορρίφθηκε.

 

Στα πλαίσια εξέτασης της ορθότητας της προσβαλλόμενης απόφασης, προχωρώ να εξετάσω κατ' ουσίαν το αίτημα της αιτήτριας λαμβάνοντας υπόψη βεβαίως όλα όσα τέθηκαν ενώπιον μου από τους συνηγόρους της, αλλά και από τη συνήγορο που εκπροσωπεί τους καθ' ων η αίτηση. Αναφορικά με τον πρώτο ουσιώδη ισχυρισμό ο οποίος έγινε αποδεκτός από την Υπηρεσία Ασύλου και αφορά την ταυτότητα, το προφίλ και τη χώρα καταγωγής της αιτήτριας, δεν χρειάζεται περαιτέρω σχολιασμό, εφόσον προκύπτει πως ορθά έγινε αποδεκτός και ούτως ή άλλως δεν αμφισβητείται.

 

Σε σχέση με τον δεύτερο ουσιώδη ισχυρισμό, προκύπτει από το σκεπτικό της προσβαλλόμενης απόφασης ότι ο αρμόδιος λειτουργός αποδέχθηκε την εκδοχή της Αιτήτριας και από τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιόν μου, συντάσσομαι με την κατάληξή του. Ειδικότερα, ως προς την εσωτερική αξιοπιστία, διαφαίνεται πως οι δηλώσεις της αναφορικά με τους λόγους αναχώρησής της από τη χώρα καταγωγής της, οι οποίοι συνδέονταν με την πρόθεσή της να φοιτήσει σε εκπαιδευτικό ίδρυμα, ήταν συνεκτικές και επαρκώς λεπτομερείς. Καταγράφηκε, περαιτέρω, ότι η Αιτήτρια εξήγησε πως η προσφυγή της στη διαδικασία διεθνούς προστασίας συνδεόταν με την οικονομική της αδυναμία να εξασφαλίσει τη φοίτησή της στις περιοχές που δεν τελούσαν υπό τον έλεγχο των αντιμαχόμενων δυνάμεων, εκλαμβάνοντας τη συγκεκριμένη επιλογή ως τον μόνο διαθέσιμο τρόπο για να διασφαλίσει την επιβίωσή της και, κατ’ επέκταση, τη διαμονή της με νόμιμο καθεστώς στη Δημοκρατία.  Η εκδοχή αυτή ενισχύθηκε, κατά την αξιολόγηση της εξωτερικής αξιοπιστίας, από την αναφορά του λειτουργού σε εξωτερικές πηγές πληροφόρησης, μέσω των οποίων επιβεβαιώθηκε η ύπαρξη του Cyprus West University, στο οποίο η Αιτήτρια είχε εγγραφεί και στο οποίο προτίθετο να φοιτήσει, ευρήματα του λειτουργού με τα οποία επίσης συντάσσομαι.  Κατά συνέπεια ο δεύτερος ουσιώδης ισχυρισμός γίνεται αποδεκτός. 

 

Ως προς τον τρίτο ουσιώδη ισχυρισμό, διαφαίνεται από τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιόν μου πως οι πληροφορίες που παρείχε η Αιτήτρια σχετικά με την κατάσταση ασφαλείας στη χώρα καταγωγής της και το περιστατικό που, κατά την εκδοχή της, είχε βιώσει, κρίνονται ως επαρκείς και συνεκτικές.  Όπως η ίδια δήλωσε κατά τη διάρκεια της συνέντευξής της, το συγκεκριμένο περιστατικό δεν συνιστούσε προσωπικά στοχευμένη επίθεση εναντίον της ίδιας ή της οικογένειάς της, αλλά εντασσόταν στο γενικότερο πλαίσιο της έκρυθμης κατάστασης ασφαλείας και των πρακτικών που, κατά τα λεγόμενά της, ακολουθούσαν οι Αμπαζόνιοι.  Η εσωτερική αξιοπιστία των δηλώσεών της γίνεται αποδεκτή.

 

Στα πλαίσια αξιολόγησης της εξωτερικής αξιοπιστίας των δηλώσεών της ανέτρεξα σε εξωτερικές πηγές πληροφόρησης προκειμένου να διαπιστώσω τα όσα τέθηκαν ενώπιόν μου.  Ως αναφέρεται σε άρθρο του The Conversation, μίας ειδησεογραφικής ιστοσελίδας που δημοσιεύει άρθρα ακαδημαϊκών σε συνεργασία με δημοσιογράφους, δημοσιευθέν τον Αύγουστο του 2025, το 2016 ξεκίνησαν ειρηνικές διαδηλώσεις των δικηγόρων και εκπαιδευτικών κατά της «γαλλοφωνοποίησης» των δικηγορικών και εκπαιδευτικών συστημάτων στις αγγλόφωνες περιοχές του Καμερούν, ωστόσο, γρήγορα εξελίχθηκαν σε ένοπλες συγκρούσεις μεταξύ των αυτονομιστών και των κυβερνητικών δυνάμεων.^[4] Τον Οκτώβριο του 2017, αγγλόφωνοι αυτονομιστές κήρυξαν την ανεξαρτησία και ανακήρυξαν ένα νέο κράτος, την «Αμπαζονία» στις Βορειοδυτικές και Νοτιοδυτικές περιοχές.^[5]

 

Η βία περιορίζεται σε μεγάλο βαθμό στις αγγλόφωνες περιοχές της χώρας και είναι εντονότερη στα βορειοδυτικά απ’ ό,τι στα νοτιοδυτικά.[6] Οι αυτονομιστικές ομάδες είναι πιο δραστήριες σε αγροτικές, απομακρυσμένες και υπανάπτυκτες περιοχές.[7] Σποραδικά περιστατικά έχουν σημειωθεί και στις γαλλόφωνες περιοχές που συνορεύουν με τις αγγλόφωνες περιοχές, στην περιοχή Littoral και στην Δυτική περιοχή.[8]  Καθ’ όλη τη διάρκεια της σύγκρουσης, οι δυνάμεις ασφαλείας έχουν διαπράξει εξωδικαστικές εκτελέσεις και εκτεταμένη σεξουαλική και έμφυλη βία, ενώ έχουν πυρπολήσει χωριά των Αγγλόφωνων περιοχών.[9] Άτομα που θεωρούνται ύποπτα για δεσμούς με τους αυτονομιστές έχουν υποστεί αυθαίρετη κράτηση, βασανιστήρια και κακομεταχείριση.[10] Οι ένοπλοι αυτονομιστές έχουν επίσης σκοτώσει, απαγάγει και τρομοκρατήσει πληθυσμούς, ενώ σταδιακά εδραιώνουν τον έλεγχό τους σε μεγάλα τμήματα των Αγγλόφωνων περιοχών.[11] Αμφότερα μέρη έχουν στοχοποιήσει υγειονομικές εγκαταστάσεις ενώ οι αποσχιστές έχουν απαγορεύσει την δημόσια εκπαίδευση και πραγματοποιούν επιθέσεις κατά εγκαταστάσεων, εκπαιδευτικού προσωπικού και μαθητών.[12]

 

Οι ένοπλες αυτονομιστικές ομάδες γίνονται ολοένα και πιο ανοργάνωτες και ανταγωνίζονται μεταξύ τους.[13] Περαιτέρω, επεκτείνουν τις πηγές εισοδήματός τους μέσω απαγωγών και εκβιασμών του πληθυσμού και επιβάλλουν φόρους ενώ η άρνηση πληρωμής αυτών των φόρων μπορεί να οδηγήσει σε θανατηφόρα αντίποινα κατά αμάχων.[14] Παράλληλα, η πληρωμή τους μπορεί να εκληφθεί από τις κυβερνητικές δυνάμεις ως συνεργασία με τους αυτονομιστές, γεγονός που επίσης μπορεί να επιφέρει αντίποινα.[15] Η έμφυλη βία διαπράττεται και από τις δύο πλευρές.[16] Σύμφωνα με παρατηρητές, οι δράστες των παραβιάσεων παραμένουν σε μεγάλο βαθμό ατιμώρητοι.[17]  Ενόψει των ανωτέρω πληροφοριών η εξωτερική αξιοπιστία των δηλώσεων της αιτήτριας επιβεβαιώθηκε και ο τρίτος ουσιώδης ισχυρισμός γίνεται αποδεκτός.

 

Το άρθρο 3 του περί Προσφύγων Νόμου, Ν. 6 (Ι)/2000 προβλέπει πως (υπογράμμιση του παρόντος Δικαστηρίου):  «Ως πρόσφυγας αναγνωρίζεται το πρόσωπο που, λόγω βάσιμου φόβου καταδίωξης του για λόγους φυλετικούς, θρησκευτικούς, ιθαγένειας ή ιδιότητας μέλους συγκεκριμένου κοινωνικού συνόλου ή πολιτικών αντιλήψεων, είναι εκτός της χώρας της ιθαγενείας του και δεν είναι σε θέση, ή, λόγω του φόβου αυτού, δεν είναι πρόθυμο, να χρησιμοποιήσει την προστασία της χώρας αυτής [.]».

 

Είναι ξεκάθαρο τόσο από το άρθρο 3 του Ν.6(Ι)/2000, όσο και από το άρθρο 1 Α της Σύμβασης της Γενεύης του 1951 για το Καθεστώς των Προσφύγων, πως για να αναγνωριστεί πρόσωπο ως πρόσφυγας, θα πρέπει να αποδεικνύεται βάσιμος και δικαιολογημένος φόβος δίωξης, του οποίου τόσο το υποκειμενικό, όσο και το αντικειμενικό στοιχείο, πρέπει να εκτιμηθούν από το αρμόδιο όργανο προτού καταλήξει σε απόφαση (Βλ. σχ. παρ.37 και 38 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα Κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων, της Ύπατης Αρμοστείας των Ηνωμένων Εθνών).

 

Αδιαμφισβήτητα όπως προκύπτει από το άρθρο 18 (5) του περί Προσφύγων Νόμου (Ν. 6 (Ι)/2000), ο αιτητής που επιθυμεί την υπαγωγή του στο ειδικό προστατευτικό καθεστώς της Σύμβασης, οφείλει να εκθέσει στη διοίκηση με στοιχειώδη σαφήνεια, τα συγκεκριμένα πραγματικά περιστατικά τα οποία του προκαλούν, κατά τρόπο αντικειμενικό, δικαιολογημένο φόβο δίωξης στη χώρα καταγωγής του.  Ο αιτητής δεν είναι υποχρεωμένος να προσκομίσει για την απόδειξη των ισχυρισμών του, τυπικά αποδεικτικά στοιχεία, αυτό όμως δεν αίρει την υποχρέωσή του να επικαλεσθεί με λεπτομέρεια, σαφήνεια και αληθοφάνεια συγκεκριμένα πραγματικά περιστατικά που στηρίζουν το αίτημα που υπέβαλε στις αρμόδιες αρχές.

 

Ως νομολογιακά έχει κριθεί, γενικοί και αόριστοι ισχυρισμοί, καθώς και ισχυρισμοί για κίνδυνο ζωής χωρίς στοιχειοθετημένες και τεκμηριωμένες αναφορές, δεν θεμελιώνουν βάσιμο φόβο δίωξης ή πραγματικό κίνδυνο σοβαρής βλάβης, ώστε να ισοδυναμεί με εκείνη της προσβολής των θεμελιωδών δικαιωμάτων του ανθρώπου από τα οποία δεν χωρεί παρέκκλιση και δεν στοιχειοθετεί περιστάσεις, οι οποίες λαμβανομένης υπόψη της εξατομικευμένης κατάστασης του αιτητή να συνιστούν απειλή έτσι ώστε ευλόγως να δύναται να θεωρηθεί ότι ο αιτητής έχει βάσιμο φόβο δίωξης (βλ. απόφασή στην υπόθεση υπ' αριθμόν 121/20, A.S.R. v. Κυπριακή Δημοκρατία, ημερομηνίας 31/7/2020).

 

Όλο το πιο πάνω ιστορικό στο οποίο στηρίζεται το αίτημα διεθνούς προστασίας που υπέβαλε η αιτήτρια δεν παρουσιάζει οποιοδήποτε βάσιμο και δικαιολογημένο φόβο δίωξης στη χώρα καταγωγής της. Η αιτήτρια δεν κατάφερε να τεκμηριώσει ισχυρισμούς που θα την ενέτασσαν στον ορισμό του πρόσφυγα προκειμένου να επωφεληθεί των ευεργετημάτων τέτοιου καθεστώτος.

 

Από τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον μου προκύπτει πως η αιτήτρια είχε αρκετές ευκαιρίες κατά το στάδιο της συνέντευξής της να αναπτύξει με κάθε λεπτομέρεια τον πυρήνα του αιτήματός της και να θεμελιώσει τον ισχυριζόμενο κίνδυνο που αντιμετωπίζει στη χώρα καταγωγής της. Η αιτήτρια ούτε στην ενώπιον μου διαδικασία που είχε τη δυνατότητα να εμπλουτίσει την επιχειρηματολογία της, με το ορθό δικονομικό διάβημα, έθεσε ενώπιον μου οποιοδήποτε στοιχείο. Κατά συνέπεια, ενόψει των προβαλλόμενων ισχυρισμών δεν θα μπορούσε να παραχωρηθεί στην αιτήτρια καθεστώς πρόσφυγα σύμφωνα με το άρθρο 3, του περί Προσφύγων Νόμου, Ν.6(Ι)/2000.

 

Πρόσθετα, από το σύνολο των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιον μου κρίνω ότι δεν πληρούνται ούτε οι προϋποθέσεις του άρθρου 19, του Ν. 6 (Ι)/2000 για να παραχωρηθεί στην αιτήτρια το καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας, εφόσον δεν αποδείχθηκε ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις αναφορικά με τον κίνδυνο να υποστεί σοβαρή και αδικαιολόγητη βλάβη σε περίπτωση επιστροφής στη χώρα καταγωγής της.

 

Για τη διαπίστωση αυτού του πραγματικού κινδύνου θα πρέπει να υπάρχουν, όπως ρητά προνοεί το άρθρο 19(1), του Ν. 6(Ι)/2000, «ουσιώδεις λόγοι».  Περαιτέρω, σοβαρή βλάβη ή σοβαρή και αδικαιολόγητη βλάβη κατά το εδάφιο (2) του άρθρου 19, του Ν. 6 (Ι)/2000 σημαίνει κίνδυνο αντιμετώπισης θανατικής ποινής ή εκτέλεσης βασανιστηρίων ή απάνθρωπης ή εξευτελιστικής μεταχείρισης ή τιμωρίας ή να υπάρχει σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής ακεραιότητας αμάχου, λόγω αδιάκριτης άσκησης βίας σε καταστάσεις διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης (Βλ. Galina Bindioul v. Αναθεωρητική Αρχή Προσφύγων, Υποθ. Αρ. 685/2012, ημερομηνίας 23/04/13 και Mushegh Grigoryan κ.α. v. Κυπριακή Δημοκρατία, Υποθ. Αρ. 851/2012, ημερομηνίας 22/9/2015), ECLI:CY:AD:2015:D619.

 

Ο αρμόδιος λειτουργός, έχοντας αποδεχθεί τον τελευταίο τόπο συνήθους διαμονής της αιτήτριας στη χώρα καταγωγής της, διεξήγαγε έρευνα για την κατάσταση ασφαλείας στην εν λόγω τοποθεσία, από την οποία προέκυψε ότι δεν υφίστατο εύλογη πιθανότητα η αιτήτρια να αντιμετώπιζε δίωξη ή πραγματικό κίνδυνο σοβαρής βλάβης. Ως εκ τούτου, κρίθηκε πως δεν πληρούνταν οι προϋποθέσεις για παραχώρηση καθεστώτος συμπληρωματικής προστασίας. Σε κάθε περίπτωση, διεξήγαγα περαιτέρω έρευνα σχετικά με την κατάσταση ασφαλείας στον τελευταίο τόπο συνήθους διαμονής της αιτήτριας, σε πρόσφατες πηγές πληροφόρησης, στα πλαίσια βεβαίως της ex nunc δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου και προς εκπλήρωση της υποχρέωσης του Δικαστηρίου για έλεγχο της ορθότητας της προσβαλλόμενης απόφασης.  

 

Σύμφωνα με την αναφορά του Γραφείου των Ηνωμένων Εθνών για τον Συντονισμό Ανθρωπιστικών Υποθέσεων (UN OCHA) με περίοδο αναφοράς μεταξύ 1 Ιανουαρίου και 31 Μαρτίου 2026, η ανθρωπιστική κατάσταση στις Βορειοδυτικές και Νοτιοδυτικές περιοχές παρέμεινε σοβαρή, λόγω των ένοπλων συγκρούσεων, της ανασφάλειας και της επιδείνωσης των συνθηκών προστασίας των αμάχων.[18] Οι συγκρούσεις μεταξύ των κρατικών δυνάμεων ασφαλείας (SSF) και των μη κρατικών ένοπλων ομάδων (NSAG) συνεχίστηκαν στο μεγαλύτερο μέρος των διοικητικών περιφερειών.[19] Οι άμαχοι εκτίθεντο τακτικά σε βία, εκφοβισμό και μέτρα εξαναγκασμού που επιβάλλονταν από ένοπλους παράγοντες.[20] Οι συγκρούσεις προκάλεσαν μαζικό εκτοπισμό και εγκατάλειψη χωριών και οι πληγέντες είχαν περιορισμένη πρόσβαση σε βασικές ανάγκες και υπηρεσίες.[21]

 

Οι Βορειοδυτικές και Νοτιοδυτικές περιοχές αντιμετωπίζουν επίσης φυσικούς κινδύνους, κυρίως έντονες βροχοπτώσεις που συχνά προκαλούν κατολισθήσεις, και παρά το γεγονός ότι σχετικά μικρός αριθμός ανθρώπων επηρεάζονται από αυτές και οι επιπτώσεις είναι τοπικές, τα φαινόμενα αυτά δημιουργούν προκλήσεις σε τοπικές κοινότητες και στην πρόσβαση σε ανθρωπιστική βοήθεια.^[22]  Άρθρο ημερομηνίας Μαΐου 2025 αναφέρει ότι έκρηξη σημειώθηκε περί το ένα χιλιόμετρο από τη στρατιωτική βάση της Bafia, κοντά στο χωριό Ikata, της υποδιαίρεσης Muyuka της Νοτιοδυτικής περιοχής, η οποία είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο δύο στρατιωτών και τον βαρύ τραυματισμό άλλων τριών.[23]

 

Άρθρο της Cameroon Concord, ημερομηνίας 15 Ιουλίου 2025, αναφέρει ότι μια θανατηφόρα ενέδρα στην περιοχή που μαστίζεται από συγκρούσεις στη Νοτιοδυτική περιοχή έχει αναζωπυρώσει τους φόβους για κλιμάκωση της βίας, μετά τον θάνατο ενός Καμερουνέζου στρατιώτη και τη σύλληψη δεκάδων πολιτών στην τελευταία στρατιωτική επιχείρηση που στόχευε τους αντάρτες που αγωνίζονταν για την αποκατάσταση της Αμπαζόνια.[24] Σύμφωνα με το άρθρο, ένας στρατιώτης από το Mbanjou, υπέκυψε στα τραύματα που υπέστη από έκρηξη αυτοσχέδιου εκρηκτικού μηχανισμού (IED) στο Mile 12 της Bafia, κατά μήκος του άξονα Muyuka–Muyenge κατά τη διάρκεια επιχείρησης εκκαθάρισης που διεξήγαγαν κυβερνητικές δυνάμεις.[25]

 

Σύμφωνα με τα πρόσφατα δεδομένα της βάσης δεδομένων ACLED (The Armed Conflict Location & Event Data Project), κατά το τελευταίο έτος (με ημερομηνία τελευταίας ενημέρωσης την 25/09/2026), στην Κεντρική περιοχή όπου ανευρίσκεται η πόλη Bafia[26], καταγράφηκαν 4 περιστατικά πολιτικής βίας (“Political violence”, που περιλαμβάνει περιστατικά βίας κατά αμάχων, εκρήξεις/απομακρυσμένη βία, μάχες, εξεγέρσεις και διαμαρτυρίες), από τα οποία προκλήθηκε 1 θάνατος.^[27] Σημειώνεται πως ο πληθυσμός για αστική περιοχή της Bafia σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2025 ανέρχεται σε 98,823 κατοίκους.^[28]

 

Συνοψίζοντας, προκύπτει πως στο Καμερούν, και ιδίως στις αγγλόφωνες περιοχές εξακολουθεί να υφίσταται κατάσταση σοβαρής ανασφάλειας, η οποία συνδέεται με την παρατεταμένη αγγλόφωνη κρίση και τις συγκρούσεις μεταξύ αυτονομιστικών ομάδων και κυβερνητικών δυνάμεων. Η ύπαρξη της γενικότερης αυτής κατάστασης δεν αμφισβητείται και αποτελεί διαπιστωμένο πραγματικό δεδομένο.  Πλην όμως, η αποδοχή της ύπαρξης γενικευμένης κατάστασης ανασφάλειας δεν οδηγεί, άνευ ετέρου, στο συμπέρασμα ότι κάθε πρόσωπο που επιστρέφει στο Καμερούν, ανεξαρτήτως του τόπου προορισμού και των ατομικών του περιστάσεων, αντιμετωπίζει πραγματικό κίνδυνο σοβαρής βλάβης. Η εκτίμηση του κινδύνου οφείλει να συναρτάται με τον συγκεκριμένο τόπο επιστροφής, την ένταση και τη συχνότητα των περιστατικών που καταγράφονται σε αυτόν, καθώς και με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του ενδιαφερομένου προσώπου.

 

Εν προκειμένω, η αιτήτρια θα επιστρέψει στον τόπο όπου διέμενε πριν από την αναχώρησή της από το Καμερούν. Τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου δεν καταδεικνύουν ότι πλήττεται από την ίδιας έντασης και συχνότητας ένοπλη βία που παρατηρείται στις κατεξοχήν επηρεαζόμενες αγγλόφωνες περιοχές. Περαιτέρω, τα διαθέσιμα δεδομένα αναφορικά με περιστατικά πολιτικής βίας στην Bafia, εξεταζόμενα σε συνάρτηση με τον πληθυσμό της πόλης και της ευρύτερης περιοχής, δεν καταδεικνύουν επίπεδο βίας τέτοιο ώστε η απλή παρουσία της αιτήτριας στην πόλη να δημιουργεί, αφ' εαυτής, πραγματικό κίνδυνο για τη ζωή ή τη σωματική της ακεραιότητα.

 

Συνεκτιμώ επιπρόσθετα, ότι η αιτήτρια δεν επικαλέστηκε ούτε απέδειξε οποιοδήποτε ιδιαίτερο προσωπικό χαρακτηριστικό ή περιστατικό που να την καθιστά ειδικά εκτεθειμένη στην υφιστάμενη κατάσταση ασφαλείας. Δεν προκύπτει, συνεπώς, από το ενώπιόν μου υλικό ότι η γενική κατάσταση ανασφάλειας, σε συνδυασμό με τις προσωπικές περιστάσεις της αιτήτριας, αυξάνει τον ατομικό της κίνδυνο σε βαθμό που να πληρούνται οι προϋποθέσεις για τη διαπίστωση πραγματικού κινδύνου σοβαρής βλάβης.  Ως εκ τούτου, με βάση τον τόπο στον οποίο αναμένεται να επιστρέψει η αιτήτρια, τα διαθέσιμα στοιχεία για την κατάσταση ασφαλείας στον τόπο συνήθους διαμονής της και τις ατομικές της περιστάσεις, η εν λόγω γενική κατάσταση δεν είναι, από μόνη της, ικανή να θεμελιώσει πραγματικό κίνδυνο σοβαρής βλάβης σε περίπτωση επιστροφής της.

 

Εξετάζοντας τις προσωπικές περιστάσεις της αιτήτριας, παρατηρώ ότι είναι ενήλικας, υγιής, έχει ικανοποιητικό μορφωτικό επίπεδο, πλήρως ικανή προς εργασία, με προηγούμενη εργασιακή εμπειρία και χωρίς στοιχεία ευαλωτότητας και με υποστηρικτικό δίκτυο στη χώρα καταγωγής της. Η αιτήτρια δεν έχει θέσει οποιαδήποτε ατομικά χαρακτηριστικά στην ενώπιον μου δικαστική διαδικασία, που να υποδηλώνουν ότι μπορεί να έχει τεθεί με οποιονδήποτε τρόπο σε δυσμενή θέση ή σε κίνδυνο δίωξης ή βλάβης.  Υπό τα ανωτέρω δεδομένα, δεν μπορεί να γίνει δεκτό ότι η Αιτήτρια στερείται οικογενειακού υποστηρικτικού δικτύου στον τόπο συνήθους διαμονής της. Όπως προκύπτει από τα ενώπιόν μας στοιχεία, στην περιοχή εξακολουθεί να διαμένει ο πατέρας και η κόρη της, γεγονός που δημιουργεί εύλογη βάση για να θεωρηθεί ότι σε περίπτωση επιστροφής της, θα μπορούσε να αποκατασταθεί η μεταξύ τους επικοινωνία. Επιπρόθετα, η αιτήτρια δήλωσε πως στη χώρα της διαμένουν και συγγενείς της.

 

Κατά πάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, δέουσα έρευνα κρίνεται από το Δικαστήριο ότι έγινε, όταν το αρμόδιο όργανο εξετάζει κάθε σχετικό με την υπόθεση γεγονός (Βλ. Motorways Ltd v. Υπουργού Οικονομικών (1999) 3ΑΑΔ 447).  Ορθή και πλήρης έρευνα θεωρείται αυτή που εκτείνεται στη διερεύνηση των ουσιωδών στοιχείων της υπόθεσης (Βλ. Νικολαΐδη v. Μηνά (1994) 3ΑΑΔ 321, Τουσούνα ν. Δημοκρατίας (2013) 3 Α.Α.Δ. 151, Χωματένος ν. Δημοκρατίας κ.α. (2 Α.Α.Δ. 120).  Η έκταση της έρευνας εξαρτάται πάντοτε από τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης (Βλ. Δημοκρατία v. Ευαγγέλου κ.α. (2013) 3ΑΑΔ 414) και το αρμόδιο όργανο οφείλει να βρει τον κατάλληλο τρόπο για να εκπληρώσει την υποχρέωσή του για επαρκή και/ή δέουσα έρευνα. 

 

Οι καθ' ων η αίτηση συνεκτίμησαν και αξιολόγησαν όλα τα στοιχεία που είχαν ενώπιον τους προτού καταλήξουν στην προσβαλλόμενη απόφαση και ενόψει των ισχυρισμών που πρόβαλε η αιτήτρια, διεξήγαγαν τη δέουσα υπό τις περιστάσεις έρευνα. Συνεπώς, ο ισχυρισμός του ευπαίδευτου συνηγόρου της αιτήτριας περί έλλειψης δέουσας έρευνας εκ μέρους του αρμόδιου οργάνου απορρίπτεται στο σύνολό του.

 

Με βάση λοιπόν, το σύνολο των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιον μου, καταλήγω ότι το αίτημα της αιτήτριας εξετάστηκε με δέουσα προσοχή και υπήρξε επαρκής αιτιολόγηση της προσβαλλόμενης απόφασης. Το περιεχόμενο της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου στην οποία αναφέρονται οι λόγοι της απόρριψης του αιτήματος της αιτήτριας, αποκαλύπτει ότι η απόφασή της ήταν απόλυτα ορθή και στα πλαίσια της σχετικής νομοθεσίας.

 

Η προσφυγή απορρίπτεται και η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται, με €1000 έξοδα, υπέρ των καθ' ων η αίτηση και εναντίον της αιτήτριας.

 

 

 

 

 

Χ. Μιχαηλίδου, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.