ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

 

 Υπόθεση Αρ. 3608/2024

 

28 Σεπτεμβρίου, 2026

 

[X. ΜΙΧΑΗΛΙΔΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

 

Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

 

Μεταξύ: 

  

F.E.

                                                                                                                   Αιτητή

 

-και-

 

Κυπριακής Δημοκρατίας

μέσω της Υπηρεσίας Ασύλου

 

                                                                                                 Καθ' ων η αίτηση

 

....................

 

Ο αιτητής παρουσιάστηκε προσωπικά ενώπιον του Δικαστηρίου

 

Ζωή Ποντίκη για Αγγελική Λαζάρου, Δικηγόρος για τον αιτητή

 

Χριστίνα Δημητρίου για Μαρίνα Φιλίππου, Δικηγόρος για τους καθ' ων η αίτηση

 

Α Π Ο Φ Α Σ Η

 

Χ. Μιχαηλίδου, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.:  Ο αιτητής προσφεύγει με την παρούσα αίτηση ακυρώσεως εναντίον της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου ημερομηνίας 19/08/2024, με την οποία απορρίφθηκε το αίτημά του για παραχώρηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας.

 

Όπως προκύπτει από την Ένσταση που καταχωρήθηκε από την ευπαίδευτη συνήγορο που εκπροσωπεί τον Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας τα γεγονότα της υπό εξέταση περίπτωσης έχουν ως κατωτέρω:  Ο αιτητής είναι υπήκοος της Νιγηρίας και υπέβαλε αίτηση για παροχή διεθνούς προστασίας στις 20/08/2021 αφού εισήλθε παράνομα στις ελεγχόμενες από την Κυβέρνηση της Δημοκρατίας περιοχές. Στις 23/08/2021 ο αιτητής παρέλαβε την Βεβαίωση Υποβολής Αιτήματος Διεθνούς Προστασίας (Confirmation of Submission of an Application for International Protection) από το Κέντρο Πρώτης Υποδοχής Πουρνάρα. Διενεργήθηκε αξιολόγηση ειδικών αναγκών και ευαλωτότητας από αρμόδιο λειτουργό μετά από σχετική συνέντευξη από την οποία προέκυψε πως είναι «χαμηλό» το επίπεδο πιθανολόγησης κινδύνου για την προσωπική ασφάλεια του αιτητή.

 

Στις 24/11/2023, ο αρμόδιος λειτουργός της Υπηρεσίας Ασύλου ετοίμασε έκθεση και εισήγηση προς τον Προϊστάμενο της Υπηρεσίας Ασύλου σχετικά με το κλείσιμο του φακέλου και τη διακοπή της διαδικασίας εξέτασης του αιτητή, καθώς ο αιτητής δεν παρέστη στην προσωπική του συνέντευξη, στην οποία κλήθηκε από την Υπηρεσία Ασύλου. Στις 29/11/2023, ο Προϊστάμενος της Υπηρεσίας Ασύλου υιοθέτησε την εισήγηση για κλείσιμο του φακέλου του αιτητή ή/και διακοπή της διαδικασίας εξέτασης της αίτησης του αιτητή. Την 01/12/2023, η Υπηρεσία Ασύλου εξέδωσε απορριπτική επιστολή στην οποία συμπεριέλαβε την αιτιολόγηση της απόφασης της σχετικά με το αίτημα του αιτητή, η οποία στάλθηκε ταχυδρομικώς στον αιτητή στις 21/12/2023.

 

Στις 23/01/2024 ο αιτητής συμπλήρωσε αίτημα για επανάνοιγμα του φακέλου του για παροχή διεθνούς προστασίας. Στις 10/07/2024, πραγματοποιήθηκε συνέντευξη του αιτητή στην Υπηρεσία Ασύλου και στη συνέχεια, στις 11/08/2024 ο αρμόδιος λειτουργός της Υπηρεσίας Ασύλου ετοίμασε Έκθεση και Εισήγηση προς τον Προϊστάμενο της Υπηρεσίας σχετικά με την συνέντευξη του αιτητή. Στη συνέχεια, στις 19/08/2024 ο Προϊστάμενος της Υπηρεσίας Ασύλου υιοθέτησε την εισήγηση για απόρριψη της αίτησης του αιτητή.  Στις 21/08/2024, η Υπηρεσία Ασύλου εξέδωσε επιστολή στην οποία συμπεριέλαβε την απορριπτική της απόφαση μαζί με την αιτιολόγηση της απόφασης της σχετικά με το αίτημα του, η οποία παραλήφθηκε ιδιοχείρως από τον αιτητή στις 28/08/2024. Ακολούθως, ο αιτητής καταχώρησε την υπό εξέταση προσφυγή στο Διοικητικό Δικαστήριο Διεθνούς Προστασίας, αμφισβητώντας την απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου.

 

Η ευπαίδευτη συνήγορος του αιτητή, κατά τη δικάσιμο όπου η υπόθεση ήταν ορισμένη για διευκρινίσεις και παρουσίαση φακέλου, απέσυρε όλους τους νομικούς ισχυρισμούς που προωθούσε μέσω της Γραπτής της Αγόρευσης και δήλωσε πως προωθεί το νομικό ισχυρισμό περί έλλειψης δέουσας έρευνας, κατά τη λήψη της προσβαλλόμενης απόφασης, εκ μέρους του αρμόδιου οργάνου. Κατά συνέπεια, οι νομικοί ισχυρισμοί που αποσύρθηκαν, απορρίφθηκαν από το Δικαστήριο κατά την ίδια δικάσιμο.

 

Η ευπαίδευτη συνήγορος των καθ' ων η αίτηση, μέσω της Γραπτής της Αγόρευσης, αλλά και προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου, υποστηρίζει τη νομιμότητα της προσβαλλόμενης απόφασης και αναφέρει πως αυτή έχει ληφθεί ορθά και νόμιμα, σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις του Συντάγματος και των Νόμων, κατόπιν δέουσας έρευνας αφού λήφθηκαν υπόψη όλα τα σχετικά στοιχεία της υπόθεσης και αναφέρει πως η προσβαλλόμενη απόφαση είναι δεόντως αιτιολογημένη καθώς και ότι έχει ληφθεί από αρμόδιο όργανο.

 

Θα πρέπει να επισημανθεί ότι, σύμφωνα με τον περί Ίδρυσης και Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμο του 2018 (Ν.73(Ι)/2018), το Διοικητικό Δικαστήριο Διεθνούς Προστασίας έχει την εξουσία να εξετάσει την παρούσα υπόθεση και επί της ουσίας.  Το γεγονός αυτό, οφείλεται στο ότι η υπό εξέταση υπόθεση αφορά αίτηση που χρονικά εμπίπτει στις προϋποθέσεις του άρθρου 11 του περί Ίδρυσης και Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμου του 2018 (Ν.73(Ι)/2018), οι οποίες δίδουν στο Δικαστήριο την υποχρέωση ελέγχου νομιμότητας και ορθότητας της προσβαλλόμενης απόφασης.

 

Προχωρώ να εξετάσω κατά πόσον το αρμόδιο όργανο ορθά απέρριψε το αίτημα του αιτητή για χορήγηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας. Θεωρώ χρήσιμο να καταγραφούν όλοι οι ισχυρισμοί που πρόβαλε ο αιτητής σε όλα τα στάδια της εξέτασης του αιτήματός του, προκειμένου να εξετάσω την ορθότητα της προσβαλλόμενης απόφασης αλλά και για να διαφανεί εάν το αρμόδιο όργανο αποφάσισε μετά από δέουσα έρευνα, ορθά, νόμιμα και εντός των πλαισίων της σχετικής νομοθεσίας και αν εξέδωσε δεόντως αιτιολογημένη απόφαση.

 

Κατά την καταγραφή του αιτήματός του ο αιτητής δήλωσε ότι εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του για λόγους ασφάλειας, καθώς ο μεγαλύτερος αδελφός του είναι μέλος μιας λατρευτικής ομάδας (cultist) και ηγείται της ομάδας «Buzagi». Ανέφερε ότι η συγκεκριμένη ομάδα βρίσκεται σε σύγκρουση με άλλη ομάδα cultists και ότι ο αδελφός του σκότωσε ένα μέλος της άλλης ομάδας. Κατόπιν αυτού, η άλλη ομάδα άρχισε να αναζητά τον αδελφό του, ο οποίος διέφυγε και παραμένει μακριά μέχρι σήμερα. Ο αιτητής δήλωσε ότι στη συνέχεια η εν λόγω ομάδα άρχισε να τον αναζητά με σκοπό να τον σκοτώσει, επειδή ο αδελφός του είχε διαφύγει. Πρόσθεσε ότι οι γονείς του αναγκάστηκαν να τον στείλουν στην Κύπρο για να είναι ασφαλής, καθώς η ζωή του βρισκόταν σε κίνδυνο. Δήλωσε, τέλος, ότι εάν επιστρέψει στη Νιγηρία, θεωρεί ότι θα τον σκοτώσουν (ερυθρό 1 του διοικητικού φακέλου).

 

Κατά τη διάρκεια της συνέντευξής του ως προς τα προσωπικά του στοιχεία ανέφερε ότι είναι υπήκοος της Δημοκρατίας της Νιγηρίας, γεννηθείς στην περιοχή Agbor, Delta State, η οποία αποτέλεσε τον τόπο της προηγούμενης συνήθους διαμονής του πριν εγκαταλείψει την χώρα καταγωγής του (ερυθρό 51 2χ του διοικητικού φακέλου). Πρόσθεσε ότι το διάστημα 2010-2015 διέμεινε στην Imo State (ερυθρό 50 του διοικητικού φακέλου). Αναφορικά με την οικογενειακή του κατάσταση, ο ίδιος δήλωσε πως είναι άγαμος και άτεκνος (ερυθρό 52 του διοικητικού φακέλου). Περαιτέρω, πρόσθεσε ότι οι γονείς του διαμένουν στην περιοχή Agbor, Delta State, στην οποία διαμένει επίσης ο αδελφός του (ερυθρό 51 του διοικητικού φακέλου). Ως προς το εκπαιδευτικό του υπόβαθρο, δήλωσε πως είναι απόφοιτος Πανεπιστημίου (ερυθρό 52 του διοικητικού φακέλου). Τέλος, σε σχέση με το επαγγελματικό του προφίλ, ανέφερε πως στην Νιγηρία εργαζόταν σε οποιαδήποτε εργασία προέκυπτε (ερυθρό 51 2χ του διοικητικού φακέλου).

 

Αναφορικά με τους λόγους που εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του, ο αιτητής κατά την ελεύθερη αφήγησή του δήλωσε ότι εγκατέλειψε τη Νιγηρία επειδή ο μεγαλύτερος αδελφός του ήταν μέλος μιας λατρευτικής ομάδας (cult) και είχε εμπλακεί σε σύγκρουση με άλλη ομάδα, κατά την οποία πυροβόλησαν ένα άτομο. Ανέφερε ότι, μετά το περιστατικό, τα άτομα της άλλης ομάδας άρχισαν να αναζητούν τον αδελφό του, ο οποίος είχε διαφύγει, και στη συνέχεια άρχισαν να αναζητούν και τον ίδιο. Δήλωσε ότι τα συγκεκριμένα άτομα πήγαν στο σπίτι του και αναζητούσαν τον ίδιο και τους γονείς του, προκειμένου να τους ρωτήσουν πού βρισκόταν ο αδελφός του. Ως εκ τούτου, οι γονείς του άρχισαν να αναζητούν τρόπους ώστε να εγκαταλείψει τη χώρα και να είναι ασφαλής. Ο αιτητής ανέφερε ότι το περιστατικό με τον αδελφό του έλαβε χώρα τον Οκτώβριο του 2020, διευκρινίζοντας ακολούθως ότι έλαβε χώρα στις αρχές Νοεμβρίου.

 

Ανέφερε επίσης ότι τα συγκεκριμένα άτομα ήρθαν στο σπίτι του για να τον αναζητήσουν και ότι δεν εμφανίστηκαν μόνο μία φορά. Κατά την πρώτη φορά δεν τον βρήκαν, ενώ κατά τη δεύτερη φορά τον είδαν, με αποτέλεσμα να κρυφτεί. Δήλωσε ότι παρέμεινε κρυμμένος για περίπου πέντε έως έξι μήνες, μέχρι να εγκαταλείψει τη χώρα και ότι οι γονείς του τον έστειλαν στην Κύπρο για να είναι ασφαλής, καθώς η ζωή του βρισκόταν σε κίνδυνο. Πρόσθεσε ότι, από τότε που ήρθε στην Κύπρο, οι γονείς του, τού ανέφεραν ότι τα συγκεκριμένα άτομα εξακολουθούσαν να τον αναζητούν. Δήλωσε ακόμη ότι τα άτομα αυτά σκότωσαν τον θείο του, αναφέροντας σχετικά τον Ιούλιο του 2022 και στη συνέχεια τον Ιανουάριο του 2022. Τέλος, ανέφερε ότι σε περίπτωση επιστροφής του στη χώρα καταγωγής του φοβάται για τη ζωή του και ότι θεωρεί πως θα τον σκοτώσουν (ερυθρά 50 και 49 του διοικητικού φακέλου).

 

Στη βάση των ανωτέρω πληροφοριών ο αρμόδιος λειτουργός σχημάτισε στην Έκθεση - Εισήγησή του δύο ουσιώδεις ισχυρισμούς, οι οποίοι προκύπτουν από τις δηλώσεις του αιτητή, ως κατωτέρω: (1) Ταυτότητα, χώρα καταγωγής και προσωπικά στοιχεία/προφίλ του αιτητή και (2) Ισχυριζόμενος φόβος δίωξης του αιτητή από μέλη ομάδας λατρείας, μέλος της οποίας είχε δολοφονήσει ο αδελφός του και αναζητούσαν τον ίδιο για εκδίκηση.

 

Ο πρώτος ουσιώδης ισχυρισμός έγινε δεκτός από τον λειτουργό, καθώς κρίθηκε ότι ο αιτητής απάντησε σε όλα τα ερωτήματα που του τέθηκαν με ακρίβεια και κατέβαλε πραγματική προσπάθεια να παρέχει όσο το δυνατόν περισσότερες πληροφορίες.

 

Ωστόσο, ο δεύτερος ουσιώδης ισχυρισμός, δεν έγινε δεκτός, καθώς κρίθηκε αφενός ότι αδυνατούσε να παρέχει μία συνεκτική και προσωπική αφήγηση και αφετέρου, να υποστηρίξει με πλήρη σαφήνεια το λόγο για τον οποίο εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του. Περαιτέρω, κρίθηκε ότι οι ισχυρισμοί του δεν είχαν την απαιτούμενη ακρίβεια, επάρκεια λεπτομερειών και απαιτούμενη λογική συνοχή μεταξύ τους, ενώ εντοπίστηκαν αντιφάσεις τις οποίες δεν κατάφερε να εξηγήσει με ικανοποιητικό τρόπο, έλλειψη ευλογοφάνειας στο αφήγημα του, χωρίς χρονική συνοχή στην περιγραφή των γεγονότων. Ειδικότερα, ο αρμόδιος λειτουργός επισήμανε ότι ο αιτητής ανέφερε διαφορετικά χρονικά σημεία για το περιστατικό με τον αδελφό του, προσδιορίζοντάς το στην συνέντευξη εξέτασης της αίτησης ασύλου ως τον Οκτώβριο ενώ στην συνέντευξη ευαλωτότητάς του ως το Νοέμβριο του 2020, ενώ ο ισχυρισμός ότι παρέμεινε κρυμμένος για πέντε έως έξι μήνες δεν συνάδει με τη δηλωθείσα ημερομηνία αναχώρησής του από τη χώρα καταγωγής του, στις 06.03.2021. Περαιτέρω, διαπιστώθηκε αντίφαση ως προς το εάν τα μέλη της ομάδας λατρείας τον εντόπισαν κατά την επίσκεψή τους στην οικία του, καθώς κατά τη διάρκεια της συνέντευξης του  δήλωσε ότι τα μέλη της ομάδας λατρείας τον εντόπισαν στο σπίτι του και παρενοχλούσαν τόσο τον ίδιο όσο και τους γονείς του (ερυθρό 50 4X), ενώ στην αίτηση του ισχυρίστηκε ότι τα ίδια μέλη τον αναζητούσαν χωρίς να τον εντοπίσουν (ερυθρό 1 του διοικητικού φακέλου) καθώς επίσης και κατά τη διάρκεια της συνέντευξης εξέτασης ευαλωτότητάς του ανάφερε ότι τα μέλη αυτά είχαν μεταβεί στο σπίτι του αλλά ο ίδιος δεν βρισκόταν στην οικία του τη συγκεκριμένη στιγμή.

 

Αντίστοιχη αντίφαση εντοπίστηκε ως προς το πότε εγκατέλειψε την οικία του και άρχισε να κρύβεται, καθώς αρχικά ανέφερε ότι αυτό συνέβη μετά την πρώτη επίσκεψη των εν λόγω προσώπων, ενώ ακολούθως το τοποθέτησε μετά τη δεύτερη επίσκεψη. Τέλος, ο αρμόδιος λειτουργός διαπίστωσε αντίφαση ως προς την παρουσία του θείου του κατά τη συνάντηση με τον πατέρα της φίλης του, καθώς ο αιτητής ανέφερε κατά τη συνέντευξη ότι ήταν μόνος, ενώ στη συνέντευξη ευαλωτότητάς του, είχε αναφέρει ότι παρών ήταν και ο θείος του, χωρίς να παρέχει, όταν του επισημάνθηκε η αντίφαση, επαρκή και λογική εξήγηση. Περαιτέρω, ο λειτουργός έκρινε ότι οι ισχυρισμοί του είναι αντιφατικοί και υπάρχει έλλειψη ευλογοφάνειας όσον αφορά στην περιγραφή των γεγονότων αφού ενώ ισχυρίστηκε κατά τη διάρκεια της συνέντευξης του, όσο και στην αίτηση του και στη συνέντευξη ευαλωτότητάς του ότι εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του για να σώσει τη ζωή του, εντούτοις, πριν την υποβολή της αίτησης για διεθνή προστασία διέμενε στις μη ελεγχόμενες από τη Δημοκρατία περιοχές ως φοιτητής για περίοδο 4 μηνών (ερυθρό 50 του διοικητικού φακέλου).

 

Ο λειτουργός σημειώνει επιπλέον, πως ενώ κατά τη διάρκεια της συνέντευξης ισχυρίστηκε σε δύο περιπτώσεις ότι, ο θείος του ο οποίος είχε δολοφονηθεί ήταν και ο μοναδικός του θείος (ερυθρό 48 4Χ του διοικητικού φακέλου), σε αρχικό του ισχυρισμό ανάφερε ότι, στη χώρα καταγωγής του πέραν των γονιών του και του αδελφού του διαμένουν και οι θείοι του (ερυθρό 51 Χ του διοικητικού φακέλου). Ως προς τα προσκομισθέντα έγγραφα, τα οποία αναφέρονταν στη δολοφονία του θείου του (ερυθρά 60-58 του διοικητικού φακέλου) η οποία ισχυρίστηκε ότι έλαβε χώρα αρχικά τον Οκτώβριο του 2022 και ακολούθως τον Ιανουάριο του 2022, ο λειτουργός έκρινε ότι τα έγγραφα αυτά από μόνα τους δε μπορούν να υποστηρίξουν ή να τεκμηριώσουν τον οποιοδήποτε ισχυρισμό του. Ως εκ τούτου, κρίθηκε ότι οι ανωτέρω αντιφάσεις και η έλλειψη συνεκτικής χρονικής ακολουθίας υπονομεύουν ουσιωδώς την αξιοπιστία των σχετικών ισχυρισμών του.  Κατά συνέπεια, ο δεύτερος ουσιώδης ισχυρισμός δεν έγινε αποδεκτός.

 

Κατά την αξιολόγηση κινδύνου, ο αρμόδιος λειτουργός, λαμβάνοντας υπόψη τον αποδεκτό ισχυρισμό και συνεκτιμώντας το προσωπικό προφίλ του αιτητή, το γεγονός ότι δεν διαπιστώθηκε ότι στη Νιγηρία έχει υποστεί οποιαδήποτε μορφή δίωξης ή σοβαρής βλάβης, καθώς και τη γενικότερα επικρατούσα κατάσταση ασφαλείας στη χώρα και ειδικότερα στην περιοχή Agbor, Delta State, που συνιστά την περιοχή καταγωγής του αιτητή και στην οποία αναμένεται να επιστρέψει, εισηγήθηκε ότι, δεν υπάρχουν εύλογοι λόγοι, σε περίπτωση που ο αιτητής επιστρέψει στη χώρα καταγωγής του, να αντιμετωπίσει δίωξη ή πραγματικό κίνδυνο σοβαρής βλάβης.

Κατά τη νομική ανάλυση στην οποία προέβη ο λειτουργός κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι ισχυρισμοί του αιτητή δεν δύνανται να αποτελέσουν λόγο παραχώρησης καθεστώτος πρόσφυγα ή καθεστώτος συμπληρωματικής προστασίας, όπως προνοείται στα άρθρα 3 και 19 (1) και (2) του Περί Προσφύγων Νόμου, Ν.6(Ι)/2000. Περαιτέρω, εξετάζοντας τον πραγματικό κίνδυνο να υποστεί σοβαρή βλάβη υπό το άρθρο 19(2)(γ) του Περί Προσφύγων Νόμου, Ν.6(Ι)/2000, ο λειτουργός έκρινε πως  σε περίπτωση επιστροφής του Αιτητή στην Νιγηρία, δεν θα αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο να υποστεί σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής ακεραιότητας αμάχου, λόγω αδιάκριτης άσκησης βίας σε καταστάσεις διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης, αφού η χώρα καταγωγής του δεν βρίσκεται σε συνθήκες διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης.

 

Στα πλαίσια εξέτασης της ορθότητας της προσβαλλόμενης απόφασης, προχωρώ να εξετάσω κατ' ουσίαν το αίτημα του αιτητή λαμβάνοντας υπόψη βεβαίως όλα όσα τέθηκαν ενώπιον μου από τους συνηγόρους του, αλλά και από τη συνήγορο που εκπροσωπεί τους καθ' ων η αίτηση.  Διαπιστώνω ότι ο πρώτος ουσιώδης ισχυρισμός έγινε δεκτός από την Υπηρεσία Ασύλου, καθόσον έγινε αποδεκτός ο τόπος καταγωγής και προηγούμενης συνήθους διαμονής του αιτητή, οι σχετικές δε δηλώσεις του κρίθηκαν ακριβείς και συμβατές με τις εξωτερικές πηγές πληροφόρησης.

 

Ως προς τον δεύτερο ουσιώδη ισχυρισμό, θα συμφωνήσω απόλυτα με τα όσα με λεπτομέρεια καταγράφει ο αρμόδιος λειτουργός στην εισήγησή του.  Ο αιτητής δεν παρείχε επαρκείς και πειστικές πληροφορίες ως προς τον πυρήνα του αιτήματός του. Ο δεύτερος ουσιώδης ισχυρισμός δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός. Αξιολογώντας το σύνολο του ενώπιόν μου υλικού, διαπιστώνω ουσιώδεις αντιφάσεις στην αφήγηση του αιτητή, έλλειψη επαρκούς ακρίβειας και λεπτομερειών, καθώς και απουσία συνεκτικής λογικής και χρονικής ακολουθίας.  Ειδικότερα, αντίφαση διαπιστώνεται σε σχέση με το περιστατικό με τον αδελφό του, όπως επίσης και ως προς το κατά πόσον τα μέλη της ομάδας λατρείας τον εντόπισαν κατά την επίσκεψή τους στην οικία του, καθώς και ως προς το εάν άρχισε να κρύβεται μετά την πρώτη ή τη δεύτερη επίσκεψή τους. Περαιτέρω, διαφορετική ήταν η αναφορά του ως προς την παρουσία του θείου του κατά τη συνάντηση με τον πατέρα της φίλης του.  Ενόψει του προσωπικού ζητήματος που προωθεί ο αιτητής είναι δεδομένο πως δεν μπορούν οι ισχυρισμοί του να διασταυρωθούν από εξωτερικές πηγές πληροφόρησης.Για να καταστούν αποδεκτοί οι ισχυρισμοί του αιτητή, απαιτείται να συνοδεύονται από σαφή, λεπτομερή και εξατομικευμένα στοιχεία που να αποδεικνύουν τον ουσιώδη ισχυρισμό του.  Κατά συνέπεια, με δεδομένο ότι ο αιτητής δεν κατάφερε να τεκμηριώσει τον ισχυρισμό του, εφόσον προέβη σε γενικές και αόριστες αναφορές κατά το αφήγημά του, ο δεύτερος ουσιώδης ισχυρισμός δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός.

 

Θα πρέπει να επισημανθεί πως ο αιτητής στην ενώπιον μου διαδικασία είχε τη δυνατότητα να παρουσιάσει τον πυρήνα του αιτήματός του, με το ορθό δικονομικό διάβημα, να αντικρούσει τις αναφορές της Υπηρεσίας Ασύλου επί του αφηγήματός του, να προσκομίσει νέα στοιχεία και να ενισχύσει τον ισχυρισμό του περί τον κίνδυνο που ο ίδιος ισχυρίζεται ότι διατρέχει σε περίπτωση επιστροφής του στη χώρα καταγωγής του. Παρόλα αυτά ο αιτητής σε ουδεμία ενέργεια προέβη προς την κατεύθυνση αυτή, ούτε προσκόμισε νεότερα στοιχεία ή ισχυρισμούς. Όπως αναλύω ανωτέρω, το αφήγημα του αιτητή δεν παρατέθηκε με λεπτομέρεια και δεν πρόβαλε ισχυρισμούς ικανούς να στοιχειοθετήσουν την ανάγκη χορήγησης καθεστώτος διεθνούς προστασίας.  Ο κατ' ουσίαν έλεγχος που διενεργεί το Διοικητικό Δικαστήριο Διεθνούς Προστασίας δεν συνεπάγεται υποχρέωση του Δικαστηρίου να προβεί σε αυτεπάγγελτη αναζήτηση στοιχείων. 

 

Το άρθρο 3 του περί Προσφύγων Νόμου, Ν. 6 (Ι)/2000 προβλέπει πως (υπογράμμιση του παρόντος Δικαστηρίου):  «Ως πρόσφυγας αναγνωρίζεται το πρόσωπο που, λόγω βάσιμου φόβου καταδίωξης του για λόγους φυλετικούς, θρησκευτικούς, ιθαγένειας ή ιδιότητας μέλους συγκεκριμένου κοινωνικού συνόλου ή πολιτικών αντιλήψεων, είναι εκτός της χώρας της ιθαγενείας του και δεν είναι σε θέση, ή, λόγω του φόβου αυτού, δεν είναι πρόθυμο, να χρησιμοποιήσει την προστασία της χώρας αυτής [.]».

 

Είναι ξεκάθαρο τόσο από το άρθρο 3 του Ν.6(Ι)/2000, όσο και από το άρθρο 1 Α της Σύμβασης της Γενεύης του 1951 για το Καθεστώς των Προσφύγων, πως για να αναγνωριστεί πρόσωπο ως πρόσφυγας, θα πρέπει να αποδεικνύεται βάσιμος και δικαιολογημένος φόβος δίωξης, του οποίου τόσο το υποκειμενικό, όσο και το αντικειμενικό στοιχείο, πρέπει να εκτιμηθούν από το αρμόδιο όργανο προτού καταλήξει σε απόφαση (Βλ. σχ. παρ.37 και 38 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα Κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων, της Ύπατης Αρμοστείας των Ηνωμένων Εθνών).

 

Ως νομολογιακά έχει κριθεί, γενικοί και αόριστοι ισχυρισμοί, καθώς και ισχυρισμοί για κίνδυνο ζωής χωρίς στοιχειοθετημένες και τεκμηριωμένες αναφορές, δεν θεμελιώνουν βάσιμο φόβο δίωξης ή πραγματικό κίνδυνο σοβαρής βλάβης, ώστε να ισοδυναμεί με εκείνη της προσβολής των θεμελιωδών δικαιωμάτων του ανθρώπου από τα οποία δεν χωρεί παρέκκλιση και δεν στοιχειοθετεί περιστάσεις, οι οποίες λαμβανομένης υπόψη της εξατομικευμένης κατάστασης του αιτητή να συνιστούν απειλή έτσι ώστε ευλόγως να δύναται να θεωρηθεί ότι ο αιτητής έχει βάσιμο φόβο δίωξης (βλ. απόφαση στην υπόθεση υπ' αριθμόν 121/20, A.S.R. v. Κυπριακή Δημοκρατία, ημερομηνίας 31/7/2020).

 

Βάσει της ανωτέρω ανάλυσης στο σύνολό της, κρίνω ότι δεν υπάρχει κάποιος βάσιμος και δικαιολογημένος φόβος δίωξης του αιτητή σε περίπτωση επιστροφής του στη χώρα καταγωγής του. Κατά συνέπεια, προκύπτει πως ορθά αποφασίστηκε από την Υπηρεσία Ασύλου, ότι δεν συντρέχουν στο πρόσωπο του αιτητή εκείνα τα υποκειμενικά και αντικειμενικά στοιχεία που στοιχειοθετούν δικαιολογημένο φόβο δίωξης σύμφωνα με το άρθρο 3(1) του Περί Προσφύγων Νόμου, Ν. 6 (Ι)/2000.

 

Όπως προκύπτει από τα στοιχεία που έχω αναλύσει ανωτέρω, ορθά κρίθηκε από τον Προϊστάμενο της Υπηρεσίας Ασύλου ότι δεν στοιχειοθετούνται ούτε οι προϋποθέσεις του άρθρου 19 του Ν. 6(Ι)/2000, για να παρασχεθεί στον αιτητή το καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας, εφόσον δεν αποδείχθηκε ότι συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις αναφορικά με τον κίνδυνο να υποστεί σοβαρή και αδικαιολόγητη βλάβη σε περίπτωση επιστροφής στη χώρα καταγωγής του.

 

Για τη διαπίστωση αυτού του πραγματικού κινδύνου θα πρέπει να υπάρχουν, όπως ρητά προνοεί το άρθρο 19(1), του Ν. 6(Ι)/2000, «ουσιώδεις λόγοι».  Περαιτέρω, σοβαρή βλάβη ή σοβαρή και αδικαιολόγητη βλάβη κατά το εδάφιο (2) του άρθρου 19, του Ν. 6 (Ι)/2000 σημαίνει κίνδυνο αντιμετώπισης θανατικής ποινής ή εκτέλεσης βασανιστηρίων ή απάνθρωπης ή εξευτελιστικής μεταχείρισης ή τιμωρίας ή να υπάρχει σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής ακεραιότητας αμάχου, λόγω αδιάκριτης άσκησης βίας σε καταστάσεις διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης (Βλ. Galina Bindioul v. Αναθεωρητική Αρχή Προσφύγων, Υποθ. Αρ. 685/2012, ημερομηνίας 23/04/13 και Mushegh Grigoryan κ.α. v. Κυπριακή Δημοκρατία, Υποθ. Αρ. 851/2012, ημερομηνίας 22/9/2015), ECLI:CY:AD:2015:D619.

 

Ο αρμόδιος λειτουργός, διεξήγαγε έρευνα για την κατάσταση ασφαλείας στον τόπο διαμονής του αιτητή, από την οποία προέκυψε ότι δεν υφίστατο εύλογη πιθανότητα ο αιτητής να αντιμετώπιζε δίωξη ή πραγματικό κίνδυνο σοβαρής βλάβης.  Ως εκ τούτου, κρίθηκε πως δεν πληρούνταν οι προϋποθέσεις για παραχώρηση καθεστώτος συμπληρωματικής προστασίας.  Σε κάθε περίπτωση, διεξήγαγα περαιτέρω έρευνα σχετικά με την κατάσταση ασφαλείας στον τελευταίο τόπο συνήθους διαμονής του αιτητή, σε πρόσφατες πηγές πληροφόρησης, στα πλαίσια βεβαίως της ex nunc δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου και προς εκπλήρωση της υποχρέωσης του Δικαστηρίου για έλεγχο της ορθότητας της προσβαλλόμενης απόφασης.  

 

Αναφορικά με τη κατάσταση ασφαλείας στη περιοχή καταγωγής και προηγούμενης διαμονής του αιτητή, και συγκεκριμένα στην περιοχή Agbor και Delta State, η έκθεση του EUAA για την κατάσταση ασφαλείας στη Νιγηρία, δημοσιευμένη το Νοέμβριο του 2025[1], με περίοδο αναφοράς την 1^η Ιανουαρίου 2024 έως την 31^η Αυγούστου 2025,[2] καταγράφει τα εξής για τις προκλήσεις ασφαλείας που απασχολούν την πολιτεία Delta:

«Οι κοινοτικές εντάσεις,[3] η εγκληματική βία[4] και η βία που σχετίζεται με συμμορίες/αδελφότητες αποτέλεσαν τους κύριους παράγοντες ανασφάλειας στην πολιτεία Delta κατά την περίοδο αναφοράς.[5] Οι εγκληματικές δραστηριότητες περιλάμβαναν απαγωγές,[6] ανθρωποκτονίες,[7] ληστείες και συγκρούσεις μεταξύ των δυνάμεων ασφαλείας και «ληστών».[8] Ως προς το ζήτημα των απαγωγών, σημειώνεται ότι σύμφωνα με δημοσίευμα της HumAngle[9] (Οκτώβριος 2025), ο ομοσπονδιακός οδικός άξονας Delta–Edo έχει γίνει όλο και πιο επικίνδυνος για τους ταξιδιώτες, κυρίως λόγω απαγωγών.[10] Τα αστυνομικά σημεία ελέγχου προσφέρουν περιορισμένο αίσθημα ασφάλειας, καθώς οι επιβάτες δεν είναι πάντα σε θέση να επαληθεύσουν τη γνησιότητα των στολών, ενώ υπάρχουν αναφορές ότι άγνωστοι ένοπλοι στήνουν ψεύτικα μπλόκα για να επιτίθενται σε οδηγούς.[11] Η πολιτεία Delta έχει υιοθετήσει μια «στρατηγική κατά των απαγωγών βασισμένη σε δεδομένα και ενισχυμένη με τεχνολογικά μέσα».[12] Αξιωματούχοι υποστηρίζουν ότι οι απαγωγές έχουν μειωθεί και οι κάτοικοι φαίνεται να συμφωνούν, αν και ορισμένοι επισημαίνουν ότι η πίεση στη Delta έχει οδηγήσει στη μετακίνηση εγκληματικών ομάδων προς την πολιτεία Edo, μετατοπίζοντας τον κίνδυνο αντί να τον εξαλείψει.[13] Η βία που σχετίζεται με αδελφότητες/συμμορίες περιλάμβανε ομάδες όπως οι Eiye,[14] οι Black Axe/Aye,[15] οι Vikings[16]/Bagger[17] και οι Maphite.^[18] Υπό την κατηγορία «κοινοτική βία» καταγράφηκαν περιστατικά βίας που σχετίζονται με διαφορές γης,[19] καθώς και συγκρούσεις μεταξύ κτηνοτρόφων και αγροτών,[20] συμπεριλαμβανομένων περιστατικών που αφορούσαν συγκεκριμένα κτηνοτρόφους Fulani.[21]

Περαιτέρω, ως προς τον αριθμό των περιστατικών ασφαλείας στην Πολιτεία Delta, στην οποία υπάγεται ο τελευταίος τόπος συνήθους διαμονής του Αιτητή, βάσει στοιχείων από το ACLED, κατά το τελευταίο έτος (με ημερομηνία τελευταίας ενημέρωσης την 25/09/2026), καταγράφηκαν 66 περιστατικά πολιτικής βίας (“Political violence”, που περιλαμβάνει περιστατικά βίας κατά αμάχων, εκρήξεις/απομακρυσμένη βία, μάχες, εξεγέρσεις και διαμαρτυρίες), [22] από τα οποία προκλήθηκαν 59 θάνατοι[23]. Σημειώνεται ότι σύμφωνα με εκτιμήσεις που έλαβαν χώρα το έτος 2022, ο συνολικός πληθυσμός της πολιτείας Delta ανέρχετο σε 5,636,100 κατοίκους.[24]

 

Αποτιμώντας τα προαναφερόμενα δεδομένα, δεν καταδεικνύεται εύλογη πιθανότητα ο αιτητής να αντιμετωπίσει κατά την επιστροφή του κίνδυνο σοβαρής βλάβης, καθότι η συχνότητα περιστατικών ασφαλείας στον τελευταίο τόπο συνήθους διαμονής του αιτητή όπου αναμένεται να επιστρέψει, δεν είναι τέτοιας έντασης ώστε να διατρέχει κίνδυνο εξαιτίας και μόνο της παρουσίας του εκεί να τεθεί σε κίνδυνο η ζωή του. Εξετάζοντας περαιτέρω τις προσωπικές περιστάσεις του αιτητή, παρατηρώ ότι αυτός είναι άνδρας, υγιής, με ψηλό μορφωτικό επίπεδο, πλήρως ικανός προς εργασία και με προηγούμενη εργασιακή εμπειρία, χωρίς στοιχεία ευαλωτότητας και με υποστηρικτικό/οικογενειακό δίκτυο στη χώρα καταγωγής του. Ο αιτητής δεν έχει θέσει οποιαδήποτε ατομικά χαρακτηριστικά στην ενώπιον μου δικαστική διαδικασία, που να υποδηλώνουν ότι μπορεί να έχει τεθεί με οποιονδήποτε τρόπο σε δυσμενή θέση ή σε κίνδυνο δίωξης ή βλάβης.

 

Λαμβάνοντας υπόψη τα όσα ανωτέρω παρατέθηκαν και το σύνολο των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιον μου, καταλήγω ότι ορθώς κρίθηκε επί της ουσίας ότι ο αιτητής δεν κατάφερε να αποδείξει ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις για την υπαγωγή του στο καθεστώς του πρόσφυγα ή για την παραχώρηση σε αυτόν συμπληρωματικής προστασίας δυνάμει των προνοιών του περί Προσφύγων Νόμου, Ν. 6 (Ι)/2000 και της Σύμβασης της Γενεύης του 1951 για το Καθεστώς των Προσφύγων.

 

Επιπρόσθετα, λαμβάνεται υπόψη ότι ο Υπουργός Εσωτερικών στα πλαίσια των εξουσιών του  δυνάμει του άρθρου 12 Β τρις του περί Προσφύγων Νόμου (Ν. 6 (Ι)/2000) με την Κ.Δ.Π. 242/2026 καθόρισε τη χώρα καταγωγής της αιτήτριας ως ασφαλή χώρα ιθαγένειας, εφόσον ικανοποιήθηκε βάσει της νομικής κατάστασης, της εφαρμογής του δικαίου στο πλαίσιο δημοκρατικού συστήματος και των γενικών πολιτικών συνθηκών, ότι στην οριζόμενη χώρα γενικά και μόνιμα δεν υφίστανται πράξεις δίωξης σύμφωνα με το άρθρο 3Γ, ούτε βασανιστήρια ή απάνθρωπη ή εξευτελιστική  μεταχείριση ή τιμωρία, ούτε απειλή η οποία προκύπτει από τη χρήση αδιάκριτης βίας σε κατάσταση διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύγκρουσης.

  

Κατά πάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, δέουσα έρευνα κρίνεται από το Δικαστήριο ότι έγινε, όταν το αρμόδιο όργανο εξετάζει κάθε σχετικό με την υπόθεση γεγονός (Βλ. Motorways Ltd v. Υπουργού Οικονομικών (1999) 3ΑΑΔ 447).  Ορθή και πλήρης έρευνα θεωρείται αυτή που εκτείνεται στη διερεύνηση των ουσιωδών στοιχείων της υπόθεσης (Βλ. Νικολαΐδη v. Μηνά (1994) 3ΑΑΔ 321, Τουσούνα ν. Δημοκρατίας (2013) 3 Α.Α.Δ. 151, Χωματένος ν. Δημοκρατίας κ.α. (2 Α.Α.Δ. 120).  Η έκταση της έρευνας εξαρτάται πάντοτε από τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης (Βλ. Δημοκρατία v. Ευαγγέλου κ.α. (2013) 3ΑΑΔ 414) και το αρμόδιο όργανο οφείλει να βρει τον κατάλληλο τρόπο για να εκπληρώσει την υποχρέωσή του για δέουσα έρευνα. 

 

Οι καθ' ων η αίτηση συνεκτίμησαν και αξιολόγησαν όλα τα στοιχεία που είχαν ενώπιον τους προτού καταλήξουν στην προσβαλλόμενη απόφαση και ενόψει των ισχυρισμών που πρόβαλε ο αιτητής, προέβησαν στη δέουσα υπό τις περιστάσεις έρευνα.  Από τα στοιχεία του φακέλου που έχω ενώπιον μου, μπορεί να λεχθεί ότι αυτά βρίσκονται αναπόφευκτα πίσω από την προσβαλλόμενη απόφαση και ούτως ή άλλως διαφαίνεται η αιτιολογία της απόφασης και από το κείμενό της (Ηλιόπουλος ν. Α.Η.Κ., Α.Ε. 2452, ημερομηνίας 21.7.2000, Χρυστάλλα Συμεωνύδου κ.α. ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, Προσφυγή αρ. 911/93 κ.α., ημερ. 18.4.97).  Από όσα έχω επεξηγήσει ανωτέρω προκύπτει ότι, το αρμόδιο όργανο έλαβε δεόντως και επαρκώς αιτιολογημένη απόφαση.  Συνεπώς, οι ισχυρισμοί της ευπαίδευτης συνηγόρου του αιτητή περί έλλειψης δέουσας έρευνας και αιτιολογίας της προσβαλλόμενης απόφασης εκ μέρους του αρμόδιου οργάνου, απορρίπτονται στο σύνολό τους.

 

Με βάση λοιπόν το σύνολο των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιον μου, καταλήγω ότι η προσφυγή του αιτητή εξετάστηκε με επάρκεια και επιμέλεια και υπήρξε επαρκής αιτιολόγηση της προσβαλλόμενης απόφασης εκ μέρους του αρμόδιου οργάνου. Το περιεχόμενο της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου, η οποία συμπληρώνεται από την αιτιολογημένη Έκθεση-Εισήγηση του αρμόδιου λειτουργού της Υπηρεσίας Ασύλου, στην οποία εκτίθενται λεπτομερώς οι λόγοι της απόρριψης του αιτήματος, αποκαλύπτει ότι η απόφασή της είναι  απόλυτα ορθή και στα πλαίσια της σχετικής νομοθεσίας.

 

Ως εκ τούτου, η προσφυγή απορρίπτεται και η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται, με έξοδα €1000 υπέρ των καθ' ων η αίτηση, και εναντίον του αιτητή. 

 

 

 

 

 

Χ. Μιχαηλίδου, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.