ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

Υπόθ. Αρ.: 399/24

29 Σεπτεμβρίου, 2026

[Μ. ΠAΠΑΝΤΩΝΙΟΥ, ΔΔΔΔΠ.]

Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

Μεταξύ:

M.A.

Αιτητής

-και-

Κυπριακή Δημοκρατία, μέσω της

Υπηρεσίας Ασύλου

Καθ' ων η Αίτηση

 

Χ. Παφίτη (κα), για Γεώργιος Βασιλόπουλος & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε, Δικηγόρος για τον Αιτητή

Χ. Δημητρίου (κα), Δικηγόρος για τους Καθ' ων η Αίτηση

[Ο Αιτητής είναι παρών]

 

ΑΠΟΦΑΣΗ 

 

Μ. ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π:  Με την παρούσα προσφυγή ο Αιτητής προσβάλλει την απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου ημερομηνίας 16/01/2024, η οποία του κοινοποιήθηκε στις 31/01/2024, με την οποία απορρίφθηκε το αίτημά του για παραχώρηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας.

 

Τα ουσιώδη γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, ως έχουν τεθεί στην Ένσταση των Καθ’ ων η Αίτηση και υποστηρίζονται από τον διοικητικό φάκελο (στο εξής αναφερόμενος ως «δ.φ.»), ο οποίος κατατέθηκε ως Τεκμήριο Α κατά τις διευκρινίσεις, έχουν ως ακολούθως:

 

Ο Αιτητής είναι υπήκοος της Δημοκρατίας του Τζιμπουτί (εφεξής «Τζιμπουτί») και εισήλθε παρατύπως στην Κυπριακή Δημοκρατία όπου υπέβαλε αίτηση διεθνούς προστασίας στις 09/10/2023.

 

Στις 08/01/2024, πραγματοποιήθηκε συνέντευξη του Αιτητή από αρμόδιο λειτουργό της Υπηρεσίας Ασύλου προς εξέταση του αιτήματός του για διεθνή προστασία. Στις 16/01/2024, ο αρμόδιος λειτουργός ετοίμασε Έκθεση – Εισήγηση προς τον Προϊστάμενο της Υπηρεσίας Ασύλου και αυθημερόν, ο εξουσιοδοτημένος από τον Υπουργό Εσωτερικών λειτουργός να ασκεί καθήκοντα Προϊσταμένου της Υπηρεσίας Ασύλου, ενέκρινε την ανωτέρω εισήγηση για απόρριψη του αιτήματος διεθνούς προστασίας και αποφάσισε την επιστροφή του Αιτητή στη χώρα καταγωγής.

 

Στις 31/01/2024 ετοιμάστηκε από την Υπηρεσία Ασύλου απορριπτική επιστολή, η οποία επιδόθηκε στον Αιτητή δια χειρός αυθημερόν, κατόπιν μετάφρασης του περιεχομένου της στη μητρική του γλώσσα από διερμηνέα (σομαλικά).

 

Στις 08/02/2024 καταχωρήθηκε από τον Αιτητή προσφυγή στο Δικαστήριο. Στις 12/12/2024, κατόπιν διορισμού δικηγόρου, καταχωρήθηκε αίτηση τροποποίησης της προσφυγής, η οποία έγινε δεκτή με έκδοση διατάγματος τροποποίησης του παρόντος Δικαστηρίου, ημερομηνίας 16/12/2024. Στις 13/01/2024, καταχωρήθηκε η τροποποιημένη, υπό κρίση προσφυγή στο Δικαστήριο.

 

Νομικοί ισχυρισμοί 

 

 

Ο Αιτητής, δια μέσου του συνηγόρου του, προβάλλει δια της αίτησής του πλείονες λόγους ακύρωσης της προσβαλλόμενης απόφασης. Στα πλαίσια της γραπτής του αγόρευσης, ο Αιτητής προβάλλει λόγους ακύρωσης που αφορούν στην έλλειψη δέουσας έρευνας και επαρκούς αιτιολογίας, την εμφιλοχώρηση πραγματικής και/ή νομικής πλάνης και την αναρμοδιότητα του οργάνου που εξέδωσε την επίδικη πράξη. Υποστηρίζει περαιτέρω ότι αυτή λήφθηκε καθ’ υπέρβαση των εξουσιών των Καθ’ ων η Αίτηση, κατά παράβαση των νομοθετημένων διατάξεων και από αναρμόδιο όργανο. Κατά τις διευκρινήσεις, η συνήγορος του Αιτητή προώθησε μόνο το λόγο ακύρωσης που αφορά στην παράλειψη διενέργειας δέουσας έρευνας πριν την έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης.

 

Οι Καθ’ ων η Αίτηση μέσω της γραπτής τους αγόρευσης υποστηρίζουν ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι καθόλα νόμιμη και ορθή, προϊόν δέουσας έρευνας, πλήρους και επαρκούς αιτιολογίας και ορθής ενάσκησης των εξουσιών που παρέχει ο νόμος σε αυτούς, ουδεμία δε πλάνη παρείσφρησε στην κρίση τους. Υποστηρίζουν επιπλέον ότι η επίδικη απόφαση λήφθηκε από αρμόδιο όργανο, εντός των ορίων της διακριτικής τους ευχέρειας, και ότι ο Αιτητής δεν απέδειξε ότι οι συντρέχουν στο πρόσωπό του οι προϋποθέσεις χορήγησης καθεστώτος πρόσφυγα ή συμπληρωματικής προστασίας.

 

Κρίνω σκόπιμο όπως εξεταστεί ο εναπομείναν λόγος ακύρωσης σε συνάρτηση με τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, όπως προκύπτουν από τη διαδικασία ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου αλλά και από το διοικητικό φάκελο της υπόθεσης, ενόψει και της πλήρους δικαιοδοσίας που έχει το παρόν Δικαστήριο.

 

Κατά το στάδιο υποβολής της αίτησης διεθνούς προστασίας ο Αιτητής κλήθηκε να καταγράψει τους λόγους για τους οποίους εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του και τους λόγους για τους οποίους δεν επιθυμεί να επιστρέψει σε αυτήν. Ο Αιτητής κατέγραψε ότι έφυγε εξαιτίας της επικρατούσας ανασφάλειας. Ο πατέρας του δολοφονήθηκε από τις κρατικές αρχές λόγω της φυλής τους ενώ παράλληλα απειλήθηκε και η ζωή του ιδίου. Οι αρχές αποστέρησαν από την μητέρα του κάθε είδους επίσημο έγγραφο και την τραυμάτισαν σοβαρότατα ενώ κατέλαβαν δια της βίας την ιδιοκτησία γης του πατέρα του (ερ. 1 του δ.φ.).

 

Ο Αιτητής προσκόμισε ενώπιον της Υπηρεσίας Ασύλου το αυθεντικό διαβατήριό του, εκδοθέν από τις αρχές της χώρας καταγωγής (ερ. 11, 8 του δ.φ.).

 

Κατά τη διάρκεια της συνέντευξής του για διεθνή προστασία, ο Αιτητής δήλωσε ότι γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Balbala («Barbila» όπως αναγράφεται στο πρακτικό της συνέντευξης) της πόλης Τζιμπουτί, η οποία αποτελεί και τόπο προηγούμενης συνήθους διαμονής του και ανήκει στην φυλή Issa και συγκεκριμένα στην υπο-φυλή «Wellagnou» (ερ. 29/1Χ, 2Χ του δ.φ.). Το 2017 μετοίκησε στην Τουρκία για έξι (6) έτη· τα πρώτα δύο (2) έτη παρακολούθησε σπουδές Διοίκησης Επιχειρήσεων σε ανώτερο εκπαιδευτικό ίδρυμα στην Κωνσταντινούπολη – τις οποίες δεν ολοκλήρωσε – και τα λοιπά έτη μετακινούνταν μεταξύ Άγκυρας και Τσανκιρί και εργαζόταν ως διερμηνέας Σομαλικών σε διαδικασίες που αφορούσαν άδειες εσόδου (ερ. 29/3Χ, 28/1Χ, 2Χ του δ.φ.). Στη χώρα καταγωγής δεν εργαζόταν (ερ. 30/2Χ του δ.φ.). Ομιλεί σομαλικά που είναι η μητρική του γλώσσα και καλού επιπέδου γαλλικά και τουρκικά (ερ. 32/1Χ του δ.φ.). Ο πατέρας του δολοφονήθηκε από τις κρατικές αρχές στις 10/08/2015 και έχει μια αδελφή και έναν αδελφό οι οποίοι διαμένουν στην Balbala με την μητέρα τους, διατηρεί δε επικοινωνία μαζί τους (ερ. 31/2Χ, 30/1Χ του δ.φ.). Η μητέρα του Αιτητή δεν δύναται να εργαστεί και δεν διαθέτει επίσημα έγγραφα ταυτοποίησης εξαιτίας μίας παρεξήγησης που δημιουργήθηκε μεταξύ του πατέρα του, ο οποίος θα αναλάμβανε μία θέση στον στρατό η οποία δόθηκε εν τέλει σε άτομο που άνηκε στην ίδια φυλή με τον πρόεδρο, και της κυβέρνησης (ερ. 31/2Χ του δ.φ.).

 

Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του Αιτητή. τον Ιανουάριο 2012, ο Αιτητής και η μητέρα του συνελήφθησαν και κρατήθηκαν επί οκτώ (8) ημέρες και η μητέρα του υπέστη σωματική κακοποίηση∙ ο πατέρας του κατά τον χρόνο εκείνο είχε μεταφερθεί στην φυλακή. Ο λόγος που συνελήφθησαν ήταν ώστε να εξαναγκάσουν τον πατέρα του να εργαστεί για την κυβέρνηση και για να επιδείξουν την ισχύ τους (για τα ανωτέρω βλ. ερ. 27/2Χ, 26/1Χ του δ.φ.).

 

Αναφορικά με τους κατ’ ιδίαν λόγους που εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του, ο Αιτητής υποστήριξε ότι έφυγε διότι δολοφόνησαν τον πατέρα του και άσκησαν πίεση στην μητέρα του ώστε να τον πείσει να εργαστεί για την κυβέρνηση διότι γνώριζε τα πάντα για τις ενέργειες τους (ερ. 26/1Χ του δ.φ.).

 

Ο Αιτητής συμπλήρωσε ότι τους αφαίρεσαν τα δικαιώματα ιδιοκτησίας που είχαν επί ακίνητης περιουσίας και αρνήθηκαν να μεταβιβάσουν την ιδιοκτησία της οικίας τους στην μητέρα ή τα αδέλφια του κατόπιν του θανάτου του πατέρα του. Ο πατέρας του απεβίωσε στις 10/08/2015 σε κυβερνητικό νοσοκομείο, όπου είχε κατ’ εντολή ορισμένων προσώπων μεταφερθεί από το ιδιωτικό νοσοκομείο στο οποίο είχε αρχικά νοσηλευτεί, λόγω της ιδιότητάς του ως κυβερνητικός υπάλληλος. Τον Οκτώβριο, ορισμένοι μασκοφορεμένοι μετέβησαν στην οικία του, κτύπησαν την μητέρα του, κατακράτησαν έγγραφα, μετέφεραν τον Αιτητή ενώπιον του επικεφαλή της μυστικής υπηρεσίας και του ζήτησαν να αναλάβει την θέση που κατείχε ο πατέρας του, πρόταση την οποία ο Αιτητής απέρριψε∙ εκείνοι επέμεναν διότι ο Αιτητής γνώριζε ήδη πολλές πληροφορίες γι’ αυτούς. Τον Ιούνιο 2016 τον συνέλαβαν εκ νέου, τον μετέφεραν σε μία τοποθεσία επί τρεις (3) ημέρες και επεδίωξαν να τον πείσουν και τον κτυπούσαν· τον απελευθέρωσαν όταν ασθένησε σοβαρά, προειδοποιώντας τον να μην αποκαλύψει οποιαδήποτε πληροφορία σε κανέναν.

 

Ακολούθως, αφού είχε χάσει την επικοινωνία με εκείνα τα άτομα, άρχισε να παρατηρεί πως η οικία του παρακολουθούνταν από την Gendarmerie. Το 2017, τον μετέφεραν εκ νέου ενώπιον έτερου ατόμου, επικεφαλή της μυστικής υπηρεσίας, όπου του δήλωσαν πως αφού ολοκλήρωσε την εκπαίδευσή του, όφειλε να εργαστεί για αυτούς, το οποίο ο Αιτητής αρνήθηκε, ωστόσο, του δήλωσαν πως ήταν επιβεβλημένο διότι γνώριζε πολλές πληροφορίες για αυτούς. Ο Αιτητής αποφάσισε να μεταβεί στην Τουρκία όπου διαβιούσαν πολλά άτομα ίδιας καταγωγής. Σε δυο περιστάσεις, το 2022 και 2023, ο Αιτητής έλαβε τηλεφωνήματα από άτομα μέσω των οποίων αντιλήφθηκε ότι τον παρακολουθούν∙ δεν γνωρίζει εάν τα άτομα αυτά ανήκουν στα άτομα που τον είχαν συλλάβει ή εάν πρόκειται για άλλα άτομα, οι περισσότεροι ωστόσο – ως δήλωσε – εργάζονται για την κυβέρνηση. Ως εκ τούτου, αποφάσισε να διαφύγει και κατέληξε στην Δημοκρατία (για τα ανωτέρω βλ. 26/2Χ, 25/1Χ του δ.φ.).

 

Σε σχέση με τον πατέρα του, ο Αιτητής δήλωσε ότι ήταν στρατιωτικός – όχι μέλος της μυστικής υπηρεσίας – και κατόπιν ολοκλήρωσης της εκπαίδευσής του, επιχείρησε να αναλάβει τη θέση για την οποία είχε εκπαιδευτεί, ανεπιτυχώς∙ τότε επενέβη η μυστική υπηρεσία στην υπόθεσή του (ερ. 25/3Χ του δ.φ.).

 

Κληθείς να εξηγήσει τον λόγο που ήθελαν να αντικαταστήσει τον πατέρα του, εφόσον κάποιο άλλο άτομο που άνηκε στην ίδια φυλή με τον πρόεδρο της χώρας ανέλαβε την θέση αυτή, απάντησε ότι αυτό δεν είχε σημασία και πως σημασία είχε για εκείνους να ενταχθεί ο ίδιος στον στρατό της χώρας (ερ. 22/4Χ του δ.φ.).

 

Σε σχέση με την σύλληψή του τον Ιανουάριο 2012, ο Αιτητής δήλωσε ότι ο πατέρας του δύο μήνες πρωτύτερα είχε αποφασίσει να παύσει την εργασία του (ερ. 21/1Χ του δ.φ.). Κληθείς να εξηγήσει τον λόγο γι’ αυτό, εφόσον ανέφερε ότι ο πατέρας του ήθελε να εργαστεί για τον στρατό, απάντησε ότι αφότου ολοκλήρωσε την εκπαίδευσή του, αποφάσισε να μην εργαστεί γι’ αυτούς, ωστόσο, στο διάστημα αυτών των δύο μηνών, συνέλαβαν τον Αιτητή, τη μητέρα του και τον πατέρα του (τον πατέρα του για 25 ημέρες) και απείλησαν τη ζωή της μητέρας του και του Αιτητή εάν δεν επέστρεφε στην εργασία του (ερ. 21/2Χ του δ.φ.).

 

Κληθείς να εξηγήσει τον λόγο που ανέφερε ότι ο πατέρας του εξαναγκάστηκε σε εργασία ενώ σε προγενέστερο χρόνο δήλωσε ότι επιθυμούσε να εργαστεί, απάντησε ότι όταν έχασε τη θέση, εξανάγκασαν τον Αιτητή να εργαστεί στην θέση που είχε ο πατέρας του οπότε και ο πατέρας του αναγκάστηκε να τους υπακούσει και να συνεχίσει να εργάζεται γι’ αυτούς (ερ. 21/3Χ του δ.φ.).

 

Ο Αιτητής δήλωσε αρχικά ότι ο πατέρας του ολοκλήρωσε την εκπαίδευση τον Οκτώβριο 2011, μετέπειτα δε δήλωσε ότι την ολοκλήρωσε τον Οκτώβριο 2012 και κληθείς να εξηγήσει τον λόγο που συνελήφθησαν τον Ιανουάριο 2012, απάντησε πως δεν είχε αναφερθεί στον Οκτώβριο 2012 και πως ο πατέρας του επέστρεψε τον Οκτώβριο 2011 και η σύλληψη έλαβε χώρα τον Ιανουάριο 2012 (ερ. 24/2Χ, 21/1Χ, 3Χ του δ.φ.).

 

Σε σχέση με τις συνέπειες σε περίπτωση επιστροφής, δήλωσε ότι θεωρεί πως θα πεθάνει διότι η μυστική υπηρεσία τον αναζητά (ερ. 19/2Χ του δ.φ.). Ερωτηθείς εάν οι αρχές της χώρας καταγωγής θα του επιτρέψουν την είσοδο στη χώρα, απάντησε ότι θα τον σκοτώσουν (ερ. 19 δ.φ.).

 

Σημειώνεται ότι εντός του φακέλου της Διοίκησης ανευρίσκεται πιστοποιητικό θανάτου, στη γαλλική γλώσσα, εκδοθέν από τις αρχές της χώρας καταγωγής, και συγκεκριμένα από το Centre d’ Etat Civil de Djibouti (ερ. 14 του δ.φ.).

 

Οι ισχυρισμοί του Αιτητή αξιολογήθηκαν από τον αρμόδιο λειτουργό ο οποίος εντόπισε στην Έκθεση – Εισήγησή του δύο (2) ουσιώδεις ισχυρισμούς, οι οποίοι προέκυψαν από τις δηλώσεις του Αιτητή:

1.   Υπήκοος της χώρας Djibouti, με περιοχή καταγωγής και διαμονής του, η περιοχή Barbila, Djibouti City, Djibouti.

2.   Ισχυριζόμενη καταδίωξη από μυστική ομάδα έτσι ώστε να αναλάβει την θέση του πατέρα του.

 

Ως προς τον πρώτο ισχυρισμό του Αιτητή, ο λειτουργός αξιολόγησε αυτόν ως εσωτερικά και εξωτερικά αξιόπιστο και τον έκανε δεκτό, αποδεχόμενος τα στοιχεία του προφίλ του Αιτητή, καθώς απάντησε επαρκώς και με σαφήνεια σε όλα τα ερωτήματα που του τέθηκαν σε ό,τι αφορά αυτό το ουσιώδες θέμα και οι δηλώσεις του επιβεβαιώθηκαν από εξωτερικές πηγές πληροφόρησης σε συνάρτηση με το προσκομισθέν διαβατήριο αυτού ενώπιον της Υπηρεσίας Ασύλου.

 

Αντιθέτως, ο δεύτερος ουσιώδης ισχυρισμός δεν έγινε αποδεκτός από τον λειτουργό καθότι οι δηλώσεις του Αιτητή κρίθηκαν ανεπαρκείς και αντιφατικές. Ειδικότερα, ο Αιτητής δεν ήταν σε θέση να παράσχει επαρκείς πληροφορίες σχετικά με την θέση που κατείχε ο πατέρας του και τις αρμοδιότητες που θα αναλάμβανε στην θέση στην οποία στόχευε με την εκπαίδευση που παρακολουθούσε, αναφέροντας μονάχα πως ο πατέρας του ήθελε να προαχθεί στον στρατό, κάτι το οποίο η μυστική υπηρεσία δεν επιθυμούσε. Αντίφαση στις δηλώσεις του σημειώθηκε αναφορικά με το εάν ο πατέρας του επιθυμούσε να εργαστεί σε αυτή τη θέση ή εάν εξαναγκάστηκε και σε σχέση με το χρόνο κατά τον οποίο ο πατέρας του επέστρεψε από την εκπαίδευσή του (Οκτώβριος 2011 ή Οκτώβριος 2012). Τέλος, έλλειψη πληροφοριών σημειώθηκε όσον αφορά τον τρόπο που ο Αιτητής κατόρθωσε να διαφύγει από εκείνους που τον είχαν συλλάβει το 2017, αναφέροντας μονάχα πως ένας άνδρας τον βοήθησε στο αεροδρόμιο.

 

Επί της εξωτερικής αξιοπιστίας του ισχυρισμού, ο αρμόδιος λειτουργός κατέγραψε ότι τα όσα ανέφερε ο Αιτητής στη συνέντευξη αποτελούν το μοναδικό τεκμήριο προς υποστήριξη του αιτήματός του και δεν υπάρχουν εύλογοι λόγοι που να δικαιολογούν την οποιαδήποτε ανάλυση των εν λόγω δεδομένων μέσω άλλων πηγών πληροφόρησης, λόγω της εγγενώς υποκειμενικής φύσεως τους και ελλείψει εσωτερικής αξιοπιστίας, ο ισχυρισμός απορρίφθηκε.

 

Προχωρώντας σε αξιολόγηση κινδύνου, ο αρμόδιος λειτουργός έκρινε, επί τη βάσει του αποδεδειγμένου ουσιώδους πραγματικού περιστατικού που προέκυψε από τις δηλώσεις του Αιτητή, καθώς επίσης και επί τη βάσει των διαθέσιμων πληροφοριών από εξωτερικές πηγές πληροφόρησης για την κατάσταση ασφαλείας στη χώρα καταγωγής και στην πόλη Τζιμπουτί, τόπο προηγούμενης συνήθους διαμονής του Αιτητή, ότι δεν υφίσταται εύλογη πιθανότητα ο Αιτητής να αντιμετωπίσει δίωξη ή πραγματικό κίνδυνο σοβαρής βλάβης σε περίπτωση επιστροφής του στη χώρα καταγωγής και ειδικότερα στην πόλη Τζιμπουτί.

 

Ακολούθως, ο αρμόδιος λειτουργός προέβη σε αξιολόγηση του νομοθετικού πλαισίου για το προσφυγικό καθεστώς, καθώς επίσης και αυτό της συμπληρωματικής προστασίας, σε συνάρτηση με τους ισχυρισμούς του Αιτητή, προκειμένου να εξακριβωθεί εάν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την υπαγωγή του σε οποιοδήποτε καθεστώς διεθνούς προστασίας. Ως αναφέρεται στην Έκθεση – Εισήγηση, βάσει των ισχυρισμών του Αιτητή, δεν τεκμηριώνεται φόβος δίωξης σε περίπτωση επιστροφής του στη χώρα καταγωγής, ήτοι το Τζιμπουτί, για έναν από τους λόγους που προβλέπονται στο άρθρο 1Α(2) της Σύμβασης της Γενεύης, και του άρθρου 3(1) του περί Προσφύγων Νόμου, και ως εκ τούτου ο Αιτητής δεν δικαιούται το καθεστώς του πρόσφυγα.

 

Επιπλέον, κρίθηκε ότι ο κίνδυνος που μπορεί να αντιμετωπίσει ευλόγως ο Αιτητής κατά την επιστροφή του στο Τζιμπουτί δεν συνιστά πραγματικό κίνδυνο θανατικής ποινής ή εκτέλεσης σύμφωνα με το άρθρο 15(α) της Οδηγίας και 19(2)(α) του περί Προσφύγων Νόμου, ούτε μπορεί να θεωρηθεί ως πραγματικός κίνδυνος βασανιστηρίων ή απάνθρωπης ή εξευτελιστικής μεταχείρισης ή τιμωρίας δυνάμει του άρθρου 15(β) της Οδηγίας, αντίστοιχο άρθρο 19(2)(β) του περί Προσφύγων Νόμου. Αναφορικά με το άρθρο 15(γ) της Οδηγίας, το οποίο αντιστοιχεί στο άρθρο 19(2)(γ) του περί Προσφύγων Νόμου, ο λειτουργός κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο Αιτητής σε περίπτωση επιστροφής του στο Τζιμπουτί, δεν θα αντιμετωπίσει κίνδυνο ή σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής του ακεραιότητας ως άμαχος λόγω αδιάκριτης άσκησης βίας αφού δεν παρατηρούνται συνθήκες ένοπλων συγκρούσεων. Ως εκ τούτου, ο λειτουργός κατέληξε ότι ο Αιτητής δεν δικαιούται ούτε το καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας.

 

Από τα πιο πάνω, συνάγεται ότι η έρευνα που είχε προηγηθεί της απόφασης για απόρριψη της αίτησης του Αιτητή ήταν επαρκής και είχαν συλλεγεί και διερευνηθεί όλα τα ουσιώδη στοιχεία σε συνάρτηση πάντα με τους ισχυρισμούς που είχε προβάλει ο Αιτητής κατά τη διάρκεια της συνέντευξής του.  Είναι δε πάγια νομολογημένο ότι η έρευνα είναι επαρκής εφόσον εκτείνεται στη διερεύνηση κάθε γεγονότος που σχετίζεται με το θέμα που εξετάζεται (βλ. Motorways Ltd v. Δημοκρατίας Α.Ε. 2371/25.6.99).  Αναφορικά με τους ισχυρισμούς του συνηγόρου του Αιτητή για έλλειψη επαρκούς έρευνας και αιτιολογίας, από τα στοιχεία που έχω ενώπιον μου, θεωρώ ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι πλήρως αιτιολογημένη. Επισημαίνω δε ότι συμπληρώνεται και από τα στοιχεία του διοικητικού φακέλου, όπως αυτά έχουν αναλυθεί ανωτέρω (βλ. άρθρο 29 του Ν. 158 (Ι)/1999, Ιερά Αρχιεπισκοπή Κύπρου κ.α. ν Δημοκρατίας (1990) 3 Α.Α.Δ. 1171 και Διογένους ν. Δημοκρατίας (1999) 4 Α.Α.Δ., 371 Στέφανος Φράγκου ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, (1998) 3 ΑΑΔ 270).  Ως εκ τούτου, απορρίπτω τους ισχυρισμούς που προβλήθηκαν από τον συνήγορο του Αιτητή περί έλλειψης δέουσας έρευνας και επαρκούς αιτιολογίας.

 

Στη βάση της ανωτέρω ανάλυσης, καταλήγω στο ότι δεν πληρούνται στο πρόσωπο του Αιτητή οι προϋποθέσεις που θέτουν τα άρθρα 9 και 10 του Κανονισμού (ΕΕ) 2024/1347 και το αντίστοιχο Άρθρο 1(Α) της Σύμβασης της Γενεύης για το Καθεστώς των Προσφύγων, για την υπαγωγή του σε προσφυγικό καθεστώς.

 

Κατά τα παραπάνω, δεν μπορεί να παραχωρηθεί στον Αιτητή ούτε καθεστώς επικουρικής προστασίας επί τη βάσει των άρθρων 15(α) και (β) του Κανονισμού (ΕΕ) 2024/1347, καθώς δεν έχει στοιχειοθετηθεί πραγματικός κίνδυνος σοβαρής βλάβης υπό τις εκεί προβλεπόμενες μορφές.

 

Προκειμένου δε να διαπιστωθεί εάν συντρέχουν ουσιώδεις λόγοι να πιστεύεται ότι, σε περίπτωση επιστροφής στη χώρα καταγωγής του, ο Αιτητής θα αντιμετωπίσει σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής του ακεραιότητας λόγω αδιάκριτης άσκησης βίας σε καταστάσεις διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης, ως οι διατάξεις του άρθρου 15(γ) του Κανονισμού (ΕΕ) 2024/1347, το Δικαστήριο ανέτρεξε σε επικαιροποιημένες πηγές πληροφόρησης για τη χώρα του Αιτητή, προς εξέταση της κατάστασης που επικρατεί σε αυτήν και συγκεκριμένα στον τόπο καταγωγής και συνήθους διαμονής του Αιτητή.

 

Σύμφωνα με τον διαδραστικό χάρτη της War Watch, μίας διαδικτυακής πύλης της Ακαδημίας Διεθνούς Ανθρωπιστικού Δικαίου και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Γενεύης, το Τζιμπουτί δεν διαφαίνεται να βρίσκεται υπό ένοπλη σύρραξη.^[1]

 

Σύμφωνα με την μηνιαία ενημέρωση του Armed Conflict Location & Event Data Project (ACLED), του Φεβρουαρίου 2026, η οποία αφορά στον Ιανουάριο 2026, στο Τζιμπουτί, το FRUD, μια εθνοτική αντάρτικη ομάδα των Afar, κατέλαβε περισσότερα από δώδεκα στρατιωτικά φυλάκια σε τρεις περιφέρειες.^[2]

 

Όπως αναφέρει άρθρο του ειδησεογραφικού πρακτορείου Al Jazeera, δημοσιευθέν τον Απρίλιο 2026, το Τζιμπουτί φιλοξενεί τη μεγαλύτερη συγκέντρωση ξένων στρατιωτικών βάσεων στον κόσμο, με βάσεις από τις Ηνωμένες Πολιτείες, την Κίνα, τη Γαλλία, την Ιαπωνία και την Ιταλία να λειτουργούν σε απόσταση λίγων μιλίων η μία από την άλλη κατά μήκος της ακτογραμμής της.^[3]

 

Η 2026 έκθεση του ινστιτούτου Bertelsmann Stiftung που καλύπτει το διάστημα από 1 Φεβρουαρίου 2023 έως 31 Ιανουαρίου 2025, αναφέρει ότι το Τζιμπουτί έχει επιδείξει ανθεκτικότητα απέναντι σε παλαιότερες και συνεχιζόμενες παγκόσμιες και περιφερειακές προκλήσεις, συμπεριλαμβανομένων της σύγκρουσης και της αστάθειας στην Αιθιοπία, της εισβολής της Ρωσίας στην Ουκρανία και των απειλών για τη ναυτική ασφάλεια στο Bab-el-Mandeb Strait από τους αντάρτες Houthi.^[4] Ωστόσο, η χώρα εξακολουθεί να αντιμετωπίζει σημαντικά εμπόδια, όπως υψηλή ανεργία, αργή πρόοδο στην υλοποίηση των Στόχων Βιώσιμης Ανάπτυξης, πιέσεις από τη μετανάστευση από αγροτικές προς αστικές περιοχές και τις δυσμενείς επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής, τα οποία όλα εμποδίζουν την κοινωνικοοικονομική ανάπτυξη.^[5] Η ίδια έκθεση σημειώνει ότι οι ανησυχίες για την ασφάλεια που σχετίζονται με τη Σομαλία είναι ιδιαίτερα πιεστικές, καθώς περιφερειακές ομάδες όπως η al-Shabaab και το Ισλαμικό Κράτος παραμένουν ενεργές.^[6] Οι ισχυρές υπηρεσίες πληροφοριών του Τζιμπουτί έχουν καταφέρει στο παρελθόν να αποτρέψουν τρομοκρατικές επιθέσεις, διασφαλίζοντας τη σταθερότητα των λιμένων του και των ξένων στρατιωτικών επιχειρήσεων.^[7]

 

Οι περισσότερες αγροτικές περιοχές του Τζιμπουτί αντιμετωπίζουν σημαντικές δυσκολίες, με τη λειψυδρία να διαταράσσει τα μέσα διαβίωσης των κτηνοτρόφων και την εκτεταμένη επισιτιστική ανασφάλεια να απειλεί την κοινωνικοοικονομική σταθερότητα.^[8] Τα δίκτυα κοινωνικής προστασίας έχουν επεκταθεί τα τελευταία χρόνια, παρέχοντας ουσιαστική στήριξη στην υγειονομική περίθαλψη, την κοινωνική ασφάλιση, τη στέγαση και τη χρηματοοικονομική σταθερότητα για ευάλωτες ομάδες, ωστόσο, εξακολουθούν να υπάρχουν κενά, ιδιαίτερα στην κάλυψη υγειονομικής περίθαλψης για τους εργαζόμενους στον άτυπο τομέα και στις ευκαιρίες απασχόλησης.^[9]

 

Οι ανησυχίες για την ασφάλεια έχουν επίσης ενισχύσει αντιδημοκρατικές δομές, καθώς οι προσπάθειες της κυβέρνησης να αποτρέψει πραξικοπήματα και να καταστείλει κινήματα της αντιπολίτευσης έχουν οδηγήσει σε καταστολές απέναντι σε θεωρούμενες απειλές.^[10]

 

Η 2025 έκθεση του Freedom House που καλύπτει τα γεγονότα του 2024 αναφέρει ότι το Τζιμπουτί είναι μια δημοκρατία που κυβερνάται από έναν ισχυρό πρόεδρο, τον Ismail Omar Guelleh, ο οποίος βρίσκεται στην εξουσία από το 1999 χωρίς όριο θητειών.^[11] Παρότι υπάρχει τυπικά πολυκομματικό σύστημα, το κυβερνών κόμμα διατηρεί την κυριαρχία του με αυταρχικές πρακτικές.^[12] Η αντιπολίτευση αντιμετωπίζει σοβαρούς περιορισμούς, ενώ δημοσιογράφοι και ακτιβιστές που ασκούν κριτική συχνά παρενοχλούνται ή συλλαμβάνονται.^[13]

 

Σύμφωνα με τα πρόσφατα δεδομένα της βάσης δεδομένων ACLED (The Armed Conflict Location & Event Data Project), κατά το τελευταίο έτος (με ημερομηνία τελευταίας ενημέρωσης την 10/04/2026), στην περιοχή Τζιμπουτί, καταγράφηκε 1 περιστατικό πολιτικής βίας (“Political violence”, που περιλαμβάνει περιστατικά βίας κατά αμάχων, εκρήξεις/απομακρυσμένη βία, μάχες, εξεγέρσεις και διαμαρτυρίες), από το οποίο δεν προκλήθηκε κανένας θάνατος.^[14] Σημειώνεται πως ο πληθυσμός για την πόλη Τζιμπουτί σύμφωνα με εκτιμήσεις για το 2026 ανέρχεται σε 625,051 κατοίκους.^[15]

 

Τα παραπάνω επιβεβαιώνουν στο σύνολό τους, ότι στην πόλη Τζιμπουτί, τόπο τελευταίας συνήθους διαμονής του Αιτητή, δεν επικρατούν συνθήκες ένοπλης εσωτερικής σύγκρουσης και κατ΄ επέκταση συνθήκες βίας ασκούμενης αδιακρίτως κατά αμάχων ώστε να θεωρούνται ότι πληρούν το όριο του άρθρου 15(γ) του Κανονισμού (ΕΕ) 2024/1347. Σημειώνεται εν προκειμένω πως, η νομολογία του ΔΕΕ με την οποία έχει ερμηνευθεί η αντίστοιχη διάταξη 15(γ) της Οδηγίας 2011/95/ΕΕ, παραμένει συναφής και καθοδηγητική, δεδομένου ότι οι εν λόγω διατάξεις ταυτίζονται ως προς τη δομή και το ουσιαστικό τους περιεχόμενο και η διάταξη του Κανονισμού αποτελεί αναδιατύπωση της αντίστοιχης διάταξης της Οδηγίας.^[16] Ως εκ τούτου, το Δικαστήριο κρίνει ότι παρέλκει περαιτέρω διερεύνηση των προσωπικών περιστάσεων του Αιτητή για λόγους εφαρμογής της «αναπροσαρμοσμένης κλίμακας» όπως αυτή απορρέει από τη Νομολογία του ΔΕΕ.

 

Επομένως, στη βάση των όσων αναλύθηκαν ανωτέρω, κρίνω πως ο Αιτητής δεν κατάφερε να αποδείξει ότι πάσχει η ορθότητα και νομιμότητα της επίδικης απόφασης και ότι στο πρόσωπό του πληρούνται οι προϋποθέσεις για την υπαγωγή του στο καθεστώς του πρόσφυγα ή της παραχώρησης συμπληρωματικής προστασίας, σύμφωνα με τις πρόνοιες του Κανονισμού (ΕΕ) 2024/1347 και της Σύμβασης της Γενεύης του 1951.

 

Ως εκ τούτου, η προσφυγή αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Επιδικάζονται €800 έξοδα εναντίον του Αιτητή και υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση. Η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται.

 

 

Μ. ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.