ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ
[Β.ΚΟΥΡΟΥΖΙΔΟΥ ΚΑΡΛΕΤΤΙΔΟΥ, ΔΔΔΔΠ.]
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ
Μεταξύ:
Μ.Μ.Α.Μ. και οικογένεια
Αιτητές
και
Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Προϊστάμενου Υπηρεσίας Ασύλου
Καθ’ ων η αίτηση.
Οι Αιτητές αυτοπροσώπως.
Ν. Κουρσάρης (κος), Δικηγόρος για τους καθ’ ων η αίτηση.
ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ
Αίτηση δια κλήσεως για επαναφορά της προσφυγής.
Οι Αιτητές καταχώρησαν την υπό εξέταση αίτηση, δια της οποίας εξαιτούνται:
«Α. Διάταγμα και/ή Απόφαση του Δικαστηρίου με το οποίο και/ή με την οποία να επιτρέπεται και/ή να διατάσσεται η επαναφορά (Reinstatement) της ως άνω προσφυγής με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο.
Η παρούσα αίτηση βασίζεται στον περί Ίδρυσης και Λειτουργίας Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμο του 2018, Ν.73(ι)/2018, στους περί Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς του 2019 ιδίως στο Κανονισμούς 2.
Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η παρούσα αίτηση εκτίθενται στην συνημμένη Ένορκη Δήλωση του κυρίου Μ.Μ.Α.Μ. (Αιτητή)
Με την ένορκη δήλωση του ο Αιτητής προβάλλει πως κατά την επίδικη ημερομηνία η Δικηγόρος που τους εκπροσωπούσε δεν εμφανίστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, ωστόσο ουδέποτε είχε πρόθεση να εγκαταλείψει την προσφυγή του και για αυτό το λόγο καταχώρησε παράπονο στο Δικηγορικό σύλλογο εναντίον της συνηγόρου που τους εκπροσωπούσε.
Τυχόν απόρριψη του αιτήματος του θα του δημιουργήσει μεγάλο πρόβλημα καθότι η Υπηρεσία Ασύλου δε θα αποδεχτεί μεταγενέστερη αίτηση του.
Ως εκ των ανωτέρων λανθασμένα απορρίφθηκε η προσφυγή του στις 5/2/2026, καθότι δεν είχε πρόθεση να μη την προωθήσει.
Για όλα τα ανωτέρω θεωρεί ότι είναι δίκαιο και ορθό και προς το συμφέρον της δικαίας απονομής της δικαιοσύνης όπως η αίτηση του για επαναφορά γίνει αποδεκτή.
Οι Καθ΄ων η αίτηση καταχωρήσαν ένσταση.
Η ένσταση τους βασίζεται στο άρθρο 146 του Συντάγματος, στους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικοί Κανονισμοί του 2023 και ειδικότερα στο Μέρος 1, στο Μέρος 3 και στον Κανονισμό 3.1 (2)(α), στο Μέρος 23 και στους Κανονισμούς 4(6) και 7(5) αυτού, καθώς και στο Μέρος 41 και στον Κανονισμό 2(1) αυτού, στον περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμο του 2018 (Ν.73(1)72018), ως έχει τροποποιηθεί, και ειδικότερα στα άρθρα 11, 12 και 13 αυτού. Στους περί της Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς του 2019, ως έχουν τροποποιηθεί, και ειδικότερα στους Κανονισμούς 2, 3 6(α) και 12, στους Κανονισμούς 18 και 19 του Διαδικαστικού Κανονισμού του Ανώτατου Συνταγματικού Δικαστηρίου του 1962, στις αρχές της τελεσιδικίας των Δικαστικών Αποφάσεων, της Ασφάλειας Δικαίου, της υποχρεωτικής συμμόρφωσης προς τις Δικαστικές οδηγίες και προθεσμίες, στις Γενικές Αρχές του Διοικητικού Δικαίου και του Δικαίου της Επιείκειας, στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου.
Οι Καθ΄ων η Αίτηση δια της ενστάσεως τους ισχυρίστηκαν τα εξής:
1. Η Αίτηση είναι νομικά και πραγματικά αβάσιμη και στερείται οιουδήποτε επαρκούς νομικού ή πραγματικού ερείσματος.
2. Η Αίτηση δεν αποκαλύπτει οποιεσδήποτε εξαιρετικές περιστάσεις ικανές να δικαιολογήσουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου προς επαναφορά της απορριφθείσας Προσφυγής.
3. Ο Αιτητής απέτυχε να αποδείξει ότι η απουσία του και/η του δικηγόρου του κατά τη δικάσιμο ημερομηνίας 05.02.2026 οφειλόταν σε γεγονότα ανεξάρτητα της δικής του βούλησης ή σε περιστάσεις ανωτέρας βίας.
4. Δεν παρατίθεται οποιαδήποτε μαρτυρία, στην βάση της οποίας να δύναται να ελεγχθεί το αίτημα του Αιτητή, αφού δεν προβάλλονται οποιοιδήποτε ικανοποιητικοί και αποδεκτοί λόγοι.
5. Δεν αποκαλύπτεται κανένας λόγος και/ή κανένας καλός λόγος που να επιτρέπει την επαναφορά της Προσφυγής και/ή κανένας λόγος που να αποδεικνύει ότι η μη προώθησή της δεν ανταποκρίνεται σε πρόθεση εγκατάλειψής της.
6. Δεν έχουν καταδειχθεί οποιεσδήποτε εξαιρετικές συνθήκες και/ή περιστάσεις και/ή το ότι υπήρχε εύλογη αιτία και/ή ουσιαστική αδυναμία που να δύναται να ικανοποιήσει το Δικαστήριο να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ της αποδοχής του αιτήματος του Αιτητή.
7. Η παρούσα αίτηση δεν ασκήθηκε εντός εύλογου χρονικού διαστήματος παρά μόνο μετά από δύο και πλέον μήνες από την απόρριψη της προσφυγής.
8. Λάθος και/ή αμέλεια και/ή παράλειψη και/ή ισχυρισμοί όπως αναφέρονται στην παράγραφο 2 της Ένορκης Δήλωσης δεν συνιστούν νομικό και/ή πραγματικό υπόβαθρο αναγέννησης και/ή επαναφοράς της διαδικασίας.
9. Οι προβαλλόμενοι ισχυρισμοί δεν αποδεικνύουν εύλογη αιτία ή δικαιολογημένη αδυναμία εμφάνισης ενώπιον του Δικαστηρίου, αλλά καταδεικνύουν αποκλειστικά αμέλεια και προσωπική παράλειψη του ίδιου του Αιτητή.
10. Η Αίτηση αντίκειται στις αρχές της τελεσιδικίας των δικαστικών αποφάσεων, της ασφάλειας δικαίου και της υποχρεωτικής συμμόρφωσης προς τις οδηγίες και τα χρονοδιαγράμματα του Δικαστήριο.
11. Ο Αιτητής δεν έχει αποδείξει ότι η μη εμφάνισή του και/ή της δικηγόρου του κατά τη δικάσιμο ημερομηνίας 05.02.2026 δεν συνιστούσε εγκατάλειψη της Προσφυγής του, η οποία απορρίφθηκε λόγω μη προώθησής της και με επιδίκαση εξόδων υπέρ των Καθ’ ων η Αίτηση και εναντίον του.
12. Η Αίτηση αποσκοπεί στην αναβίωση τελεσίδικα απορριφθείσας διαδικασίας κατά παράβαση των εφαρμοστέων δικονομικών αρχών και της πάγιας νομολογίας περί επαναφοράς απορριφθεισών προσφυγών.
13. Ο Αιτητής δεν έχει καταδείξει οποιαδήποτε εύλογη προοπτική επιτυχίας της Προσφυγής σε περίπτωση επαναφοράς της.
14. Η Αίτηση συνιστά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας και θα πρέπει να απορριφθεί με έξοδα υπέρ των Καθ’ ων η Αίτηση.
Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η παρούσα ένσταση, εκτίθενται στην Ένορκη Δήλωση του κ. Νικόλα Κωνσταντίνου, δικηγόρου ο οποίος υιοθετεί και επαναλαμβάνει όλους τους λόγους που περιλαμβάνονται στην ένσταση και όπως ισχυρίζεται έχει διαβάσει την αίτηση ημερομηνίας 02/03/2026 και την Ένορκη Δήλωση του Αιτητή που τη συνοδεύει, το περιεχόμενο της οποίας απορρίπτει.
Δηλώνει ότι γνωρίζει τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης τόσο προσωπικά μετά από μελέτη του φακέλου της υπόθεσης, όσο και από τα όσα τον έχει ενημερώσει ο Δικηγόρος που την χειρίζεται και ως εκ τούτου είναι πλήρως σε θέση και εξουσιοδοτημένος όπως προβεί στην παρούσα ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της ένστασης εκ μέρους των Καθ’ ων η Αίτηση. Δηλώνει ότι έχει αναγνώσει την Αίτηση Επαναφοράς και την Ένορκη Δήλωση που τη συνοδεύει, το περιεχόμενο των οποίων αρνείται και απορρίπτει, εκτός όπου ρητώς παραδέχεται κατωτέρω.
Δηλώνει πως ως προκύπτει από τον φάκελο της παρούσας υπόθεσης, η Προσφυγή ήταν ορισμένη ενώπιον του Σεβαστού Δικαστηρίου στις 14.11.2025, ημερομηνία κατά την οποία εμφανίσθηκε η Δικηγόρος των Αιτητών και εκδόθηκε διάταγμα τροποποίησης της προσφυγής μετά από σχετική αίτηση της Δικηγόρου του Αιτητή. Η προσφυγή ορίστηκε στις 05.02.2026 με οδηγίες του Σεβαστού Δικαστηρίου όπως η τροποποιημένη προσφυγή καταχωρηθεί εντός 1 εβδομάδας, περαιτέρω η Γραπτή Αγόρευση του Αιτητή εντός 30 ημερών με ρήτρα απόρριψης και ακολούθως να καταχωρηθεί η Γραπτή Αγόρευση των Καθ’ ων η Αίτηση εντός 30 ημερών. Η τροποποιημένη προσφυγή καταχωρήθηκε στις 26.11.2025. Η Γραπτή Αγόρευση εκ μέρους του Αιτητή δεν έχει μέχρι σήμερα καταχωρηθεί.
Κατά την 05.02.2026 ημερομηνία κατά την οποία η υπόθεση ήταν ορισμένη για οδηγίες με σκοπό το Δικαστήριο να εξετάσει κατά πόσο είχαν τηρηθεί τα χρονοδιαγράμματα που είχαν τεθεί, τόσο η δικηγόρος του Αιτητή όσο και ο ίδιος δεν εμφανίστηκαν ενώπιον του Σεβαστού Δικαστηρίου.
Ενόψει της απουσίας τόσο της Δικηγόρου του Αιτητή όσο και του ιδίου το Δικαστήριο προχώρησε με απόρριψη της Προσφυγής λόγω μη προώθησης της με έξοδα ύψους €300 υπέρ των Καθ’ ων η Αίτηση και εναντίον του Αιτητή.
Είναι η θέση των Καθ’ ων η Αίτηση ότι οι ισχυρισμοί που προβάλλονται δεν συνιστούν εξαιρετικές περιστάσεις, ούτε αποδεικνύουν οποιαδήποτε εύλογη αιτία ή αντικειμενική αδυναμία εμφάνισης ενώπιον του Δικαστηρίου, αλλά καταδεικνύουν αποκλειστικά προσωπική αμέλεια και παράλειψη του ίδιου του Αιτητή και της Δικηγόρου του.
Κατά την ακρόαση οι Καθ’ων η αίτηση υιοθέτησαν την ένσταση τους και τόνισαν καταρχάς πως εμμένουν στην θέση τους υποβάλλοντας στο δικαστήριο πως οι πράξεις και /ή παραλείψεις του δικηγόρου βαρύνουν το διάδικο στηρίζοντας στη θέση τους στην νομολογία. Περαιτέρω προβάλλει πως ο Αιτητής ενόρκως δήλωσε πως υπόβαλε παράπονο στον Δικηγορικό Σύλλογο ωστόσο δεν το έπραξε με ότι συνεπάγεται αυτό.
Ο Αιτητής από την πλευρά του παραδέχτηκε πως λόγω της αδυναμίας του να επικοινωνήσει στη ελληνική γλώσσα δε προχώρησε στην εν λόγω καταγγελία παρά την ένορκη δήλωση του πως το είχε ήδη πράξει επιβεβαιώνοντας έτσι τις δηλώσεις του συνηγόρου των Καθ’ων η αίτηση πως μετά από έρευνα δεν προκύπτει ότι ο Αιτητής προέβη σε οποιαδήποτε καταγγελία.
ΚΑΤΑΛΗΞΗ
Όπως προκύπτει από τα στοιχεία στο φάκελο του Δικαστηρίου οι Αιτητές καταχώρησαν αυτοπροσώπως την προσφυγή τους στις 16/4/2025. Ακολούθως οι Αιτητές καταχώρησαν στις 3/6/2025 την υπ. αρ. 99/2025 αίτηση για να τους παραχωρηθεί δωρεάν Νομική Αρωγή. Η εν λόγω αίτηση εξετάστηκε από το δικαστήριο και η αίτηση απορρίφθηκε στις 8/10/2025. Ακολούθως στις 3/11/2025 διορίστηκε από τους Αιτητές η δικηγόρος Β.Χ. για να τους εκπροσωπήσει κατά την δικαστική διαδικασία. Κατά την δικάσιμο ημερ. 10/11/25 εκδόθηκε διάταγμα τροποποίησης της εν λόγω προσφυγής. Περαιτέρω κατά την εν λόγω ημερ. δόθηκαν οδηγίες από το δικαστήριο όπως η τροποποιημένη προσφυγή καταχωρηθεί εντός επτά ημερών από τη σύνταξη του εν λόγω διατάγματος και να επιδοθεί τάχιστα στους Καθ’ων η αίτηση. Περαιτέρω δόθηκαν οδηγίες από το Δικαστήριο όπως καταχωρηθεί η γραπτή αγόρευση των Αιτητών εντός 30 ημερών από την ημερομηνία της καταχωρηθείσας τροποποιημένης προσφυγής με ρήτρα απόρριψης, περαιτέρω εντός 30 ημερών από την καταχώρηση της Γραπτής Αγόρευση των Αιτητών να καταχωρηθεί η γραπτή αγόρευση των Καθ’ων η αίτηση και η υπόθεση ορίστηκε για οδηγίες στις 5/2/2026. Κατά την εν λόγω δικάσιμο η συνήγορος των Καθ’ων δεν εμφανίστηκε ενώπιον του δικαστηρίου ωστόσο την εκπροσώπησε ο κ. Τζ. Μ. ο οποίος δήλωσε πως η κα. Β.Χ. δεν εμφανίστηκε καθότι ασθενεί ωστόσο δεν προσκομίστηκε πιστοποιητικό ασθενείας. Το δικαστήριο ζήτησε εξηγήσεις σχετικά με την παράληψη της συνηγόρου να καταχωρίσει την γραπτή αγόρευση ενώ υπήρχε και ρήτρα απόρριψης. O κος Τζ. Μ. δήλωσε πως η συνήγορος των Αιτητών δεν είχε στη κατοχή της την ένσταση των Καθ’ων η αίτηση και για αυτό δεν καταχωρήθηκε η γραπτή της αγόρευση έγκαιρα.
Καταρχάς θα πρέπει να υπομνηστεί πως πριν τον διορισμό της συνηγόρου των Αιτητών η προσφυγή είχε οριστεί για ακρόαση στις 1/7/2025. Συγκεκριμένα κατά την εμφάνιση των διαδίκων στις 3/6/2025 ενώπιον μου οι Καθ’ων οι Αίτηση παρέδωσαν την έγγραφη ένσταση τους στους Αιτητές και κατά την ίδια ημέρα η υπόθεση ορίστηκε για ακρόαση την 1/7/25. Ωστόσο οι οδηγίες του δικαστηρίου για ακρόαση την εν λόγω ημέρα ακυρώθηκαν ενόψει του αιτήματος των Αιτητών για δωρεάν νομική αρωγή όπως πιο πάνω αναφέρεται στην απόφαση.
Ο Αιτητής δια της αίτησης επαναφοράς τους δεν εξηγούν γιατί η συνήγορος τους δεν καταχώρησε την γραπτή της αγόρευση εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας και σύμφωνα με τις οδηγίες του δικαστηρίου, ιδιαίτερα λαμβανομένου υπόψη πως αυτή συνοδευόταν από ρήτρα απόρριψης. Ο Αιτητής περιορίστηκε να δηλώσει πως δεν είχε πρόθεση να μη προωθήσει την παρούσα προσφυγή και πως η συνήγορος του δεν εμφανίστηκε κατά την δικάσιμο 5/2/2026 περαιτέρω δήλωσε ενόρκως πως για αυτό υπέβαλε παράπονο στο Δικηγορικό Σύλλογο, ενώ κατά την ακροαματική διαδικασία παραδέχτηκε πως δε το είχε πράξει για τους λόγους που στη παρούσα δεν ενδιαφέρουν.
Κατά πάγια επίσης νομολογία, είναι πάντοτε με αυστηρότητα που θα πρέπει να αντιμετωπίζεται η αίτηση για επαναφορά απορριφθείσας αίτησης, ιδιαίτερα ενόψει της συνταγματικής προθεσμίας, που δεν μπορεί να επεκταθεί. (βλ. ενδεικτικά Aassy v. Δημοκρατίας, Υποθ. Αρ. 1252/2010, ημερ. 17.5.2011 και Matanes v. Δημοκρατίας, Υποθ. Αρ. 540/2012, ημερ. 30.11.2012). Η απόφαση επί της αιτήσεως επαναφοράς εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου που την εξετάζει.
Η συμπεριφορά τόσο της συνηγόρου, ήτοι να παραλείψει να καταχωρήσει εντός της προθεσμίας την γραπτή της αγόρευσης και να μη λάβει υπόψη την ρήτρα απόρριψης καθώς επίσης και η παράλειψη της να ενημερώσει το Δικαστήριο έγκαιρα για τους λόγους για τους οποίους δεν ακολούθησε τις οδηγίες του δικαστηρίου, όπως επίσης και ότι οι λόγοι αυτοί δεν προκύπτουν από την ένορκη δήλωση του Αιτητή που συνοδεύει την αίτηση επαναφοράς, δεν δικαιολογούν την επαναφορά της παρούσας προσφυγής στηριζόμενη μόνο στη δήλωση του Αιτητή πως δεν είχε πρόθεση να εγκαταλείψει την προώθησή της. Εξάλλου ουδέποτε η συνήγορος κατά την δικάσιμο κατά την οποία δόθηκαν οι οδηγίες για την καταχώρηση της γραπτής αγόρευσης με ρήτρα απόρριψης, δήλωσε ότι δεν είχε στη κατοχή της την ένσταση η οποία δόθηκε στους Αιτητές πέντε μήνες προηγουμένως, ήτοι στις 3/6/2025 ενώπιον μου γεγονός που όφειλε να γνωρίζει. Συνεπώς τα λάθη και οι παραλείψεις της συνηγόρου των Αιτητών είναι αδιαμφησβήτητα.
Επίσης παραπέμπω στην απόφαση του Εφετείου (Έφεση Κατά Απόφασης Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Αρ. 152/2023) HENRIA TCHABON TCHIOUNDJE v. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, MEΣΩ YΠΗΡΕΣΙΑΣ ΑΣΥΛΟΥ ημερ. 14 Ιανουαρίου, 2025 λέχθηκαν τα εξής:
«Στην Σταυρινάκης ν. Δημοκρατίας (ανωτέρω), η Ολομέλεια του Ανώτατου Δικαστηρίου παρέπεμψε στην Υπόθεση Αρ. 540/2012 Matanes ν. Δημοκρατίας, απόφαση ημερ. 30.11.2012 (στην οποία απορρίφθηκε αίτηση επαναφοράς παρά τη σύντομη καταχώρησή της μετά την απόρριψή της εκεί προσφυγής, λόγω αδιαφορίας στη δικαστική διαδικασία και εγκατάλειψη της Προσφυγής, ένεκα της μη καταχώρησης γραπτής αγόρευσης και μη εμφάνισης του συνηγόρου του προσφεύγοντα αιτητή ασύλου κατά τις διευκρινίσεις) για να σημειώσει ότι οι αιτήσεις επαναφοράς αντιμετωπίζονται πάντοτε με αυστηρότητα.
{…}
Εφόσον το πρωτόδικο Δικαστήριο έδωσε στον Εφεσείοντα οδηγίες για εμπρόθεσμη καταχώρηση της γραπτής αγόρευσής του υπό ρήτρα απόρριψης (και δη κατ' επανάληψη) και οι οδηγίες δεν ακολουθήθηκαν, η Ελεύθερο Εργατικό Σωματείο Μεταφορών και Γεωργίας ΣΕΚ Λεμεσού κ.ά. ν. Δημοκρατίας (ανωτέρω) δεικνύει ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο είχε την εξουσία να θεωρήσει άνευ ετέρου την Προσφυγή ως εγκαταλειφθείσα και είχε εξουσία να την απορρίψει για αυτό τον λόγο.»
Προς επίρρωση της θέσης του Δικαστηρίου υιοθετώ και παραπέμπω, επίσης στην υπόθεση υπ. Αρ. 497/2005) ημερ. 21/11/2005 ΓΙΑΝΝΗΣ Μ. ΔΡΥΑΔΗΣ v. ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟΥ ΤΕΧΝΙΚΟΥ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟΥ ΚΥΠΡΟΥ, όπου λέχθηκε ότι:
« Οι παραλείψεις του δικηγόρου ή μελών του δικηγορικού του γραφείου, που θα έχουν ως αποτέλεσμα την απόρριψη μιας έφεσης, δεν συνιστούν λόγο που θα δικαιολογούσε την επαναφορά μιας απορριφθείσας έφεσης. Στην υπόθεση Χριστοδούλου ν. Δημοκρατίας ((2001) 3 Α.Α.Δ. 1134) η αίτηση επαναφοράς της έφεσης βασίστηκε στο ότι "για την ετοιμασία περιγράμματος ήταν αναγκαία η διαβούλευση και/ή συνεννόηση με τον εφεσείοντα-αιτητή. Λόγω όμως του γεγονότος ότι ο εφεσείων διαμένει από κάποιο χρόνο μόνιμα στο εξωτερικό, δεν κατέστη δυνατό να γίνει η αναγκαία συνάντηση και/ή διαβούλευση και έτσι ο χρόνος για καταχώριση περιγράμματος παρήλθε εκ παραδρομής και/ή λάθους του γραφείου μας". Το Ανώτατο Δικαστήριο αφού σημείωσε ότι "σφάλματα ή παραλείψεις του δικηγόρου ή του προσωπικού του γραφείου του δεν είναι δυνατό να ταξινομηθούν ως λόγοι «πέραν των δυνάμεων του εφεσείοντα ή αντεφεσείοντα» ώστε να δικαιολογείται η επαναφορά έφεσης", αποφάνθηκε ότι η αίτηση για επαναφορά έπρεπε να απορριφθεί.»(οι υπογραμμίσεις δικές μου)
Επίσης υιοθετώ και παραπέμπω, στην Ανδρέας Δημητρίου ν. Υπουργείου Οικονομικών – όπου λέχθηκε ότι « σύμφωνα με την πάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου ο διάδικος δεν μπορεί να προβάλει το λάθος, την αμέλεια ή την παράλειψη του δικηγόρου του για να επιτύχει την αναγέννηση δικαστικών διαδικασιών».
Για όλους τους πιο πάνω λόγους η αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει και απορρίπτεται με € 600 έξοδα εναντίον του Αιτητή και υπέρ των καθ΄ ων η αίτηση.
Βούλα Κουρουζίδου-Καρλεττίδου, Δ.Δ.Δ.