ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ 

         Νομική Αρωγή αρ. 35/2026

22 Οκτωβρίου, 2026

[Ε. ΡΗΓΑ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

 

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΝΟΜΙΚΗΣ ΑΡΩΓΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ ΑΡ. 1 ΤΟΥ 2003, ΩΣ ΕΧΕΙ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΘΕΙ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΝΟΜΙΚΗΣ ΑΡΩΓΗΣ ΝΟΜΟ ΤΟΥ 2002 (Ν. 165(Ι)/2002) ΩΣ ΕΧΕΙ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΘΕΙ

ΑΙΤΗΣΗ ΑΠΟ:

V.H.

                                                       από Ιράν

 

Ο Αιτητής εμφανίσθηκε αυτοπροσώπως

Για τους Καθ' ων η αίτηση: Μ. Φιλίππου (κα) για Βρυωνίδου, Αναστασιάδη & Φιλίππου Δ.Ε.Π.Ε.

[Ευστράτιος Θεοδοσίου- Διερμηνέας, για διερμηνεία από την αγγλική στην ελληνική και αντίστροφα

Lima Wahed- Διερμηνέας, για διερμηνεία από τα farsi στην αγγλική]                            

Α Π Ο Φ Α Σ Η

 

E. Ρήγα, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.:  Ο Αιτητής, με την υπό κρίση αίτησή του, επιζητά την παροχή δωρεάν νομικής αρωγής δυνάμει του άρθρου 6Β του περί Νομικής Αρωγής Νόμου του 2002 (Ν. 165(Ι)/2002), με σκοπό τον διορισμό δικηγόρου για τον χειρισμό της προσφυγής αρ. 673/26, την οποία έχει ήδη καταχωρίσει κατά της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου ημερομηνίας 12.02.2026, με την οποία απορρίφθηκε το αίτημά του για χορήγηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας. Η εν λόγω απόφαση κοινοποιήθηκε στον Αιτητή στις 19.03.2026, με επιστολή της ίδιας ημερομηνίας.

 

Η εκπρόσωπος των Καθ’ ων η αίτηση καταχώρισε γραπτό σημείωμα, με το οποίο εισηγείται την απόρριψη της υπό κρίση αίτησης, παραπέμποντας στα πραγματικά περιστατικά της υπόθεσης και επισυνάπτοντας το διοικητικό υλικό επί του οποίου στηρίχθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου.

 

Από τα στοιχεία της υπόθεσης προκύπτει ότι ο Αιτητής κατάγεται από το Ιράν και γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Τεχεράνη, η οποία αποτέλεσε τον συνήθη και τελευταίο τόπο διαμονής του. Είναι άγαμος και άτεκνος και δήλωσε ότι δεν αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας. Στην Τεχεράνη εξακολουθούν να διαμένουν οι γονείς του, ο μικρότερος αδελφός του και άλλοι συγγενείς του.

 

Ο Αιτητής διαθέτει πτυχίο αρχιτεκτονικής από πανεπιστήμιο της Τεχεράνης και προηγουμένως είχε σπουδάσει στην Tabriz. Ανέφερε ότι εργαζόταν από την ηλικία των δεκατεσσάρων ετών, αρχικά επιδιορθώνοντας κινητά τηλέφωνα και ακολούθως ως ηλεκτρολόγος, καθώς και στην εγκατάσταση συστημάτων ασφαλείας, ηλεκτρονικών υπολογιστών και λογισμικού. Δήλωσε επίσης ότι ολοκλήρωσε τη στρατιωτική του θητεία και ότι, μαζί με τον αδελφό του, στήριζε οικονομικά την οικογένειά του.

 

Εισήλθε στις ελεγχόμενες από την Κυπριακή Δημοκρατία περιοχές μέσω των μη ελεγχόμενων περιοχών και υπέβαλε αίτηση διεθνούς προστασίας στις 31.12.2025. Στις 21.01.2026 διενεργήθηκε η προσωπική του συνέντευξη και στις 27.01.2026 η αρμόδια λειτουργός (στο εξής αναφερόμενη ως «η Λειτουργός») συνέταξε έκθεση με εισήγηση απόρριψης του αιτήματός του, η οποία εγκρίθηκε στις 12.02.2026 από τον λειτουργό που ασκούσε καθήκοντα Προϊσταμένου της Υπηρεσίας Ασύλου.

 

Στην αρχική του αίτηση, ο Αιτητής συνέδεσε την αναχώρησή του με οικονομικά ζητήματα και θρησκευτική πίεση, αναφέροντας ότι πιστεύει στον Θεό, χωρίς να ανήκει σε οποιαδήποτε θρησκεία.

 

Κατά τη συνέντευξη διευκρίνισε ότι δεν αντιμετώπιζε οικονομικά προβλήματα και απέδωσε τους λόγους εγκατάλειψης της χώρας του στις θρησκευτικές του πεποιθήσεις και στα προβλήματα που, κατά τους ισχυρισμούς του, αντιμετώπισε επειδή δεν πιστεύει στο Ισλάμ.

 

Ειδικότερα, αναφέρθηκε σε περιστατικά σωματικής βίας κατά τα σχολικά του χρόνια, σε αποβολή από το σχολείο και σε δυσχέρειες συνέχισης της φοίτησής του, καθώς και σε απολύσεις από την εργασία του, τα οποία συνέδεσε με απαξιωτικές αναφορές του για τη θρησκεία. Υποστήριξε ακόμη ότι η σχέση του με μία κοπέλα δεν μπορούσε να προχωρήσει λόγω της αντίδρασης του θρησκευόμενου πατέρα της.

 

Περαιτέρω, ισχυρίστηκε ότι, μετά από διαφωνία σχετική με τις θρησκευτικές του πεποιθήσεις στον επαγγελματικό του χώρο, υποβλήθηκε παράπονο εναντίον του και έλαβε κλήτευση από τις αρχές για εμφάνιση σε δικαστήριο, περίπου έναν έως ενάμιση μήνα πριν από την αναχώρησή του. Δήλωσε ότι δεν εμφανίστηκε, επειδή φοβόταν τις συνέπειες, χωρίς να γνωρίζει την ακριβή κατηγορία, την ημερομηνία εμφάνισης ή την εξέλιξη της υπόθεσης. Δεν προσκόμισε την εν λόγω κλήτευση. Ανέφερε ότι δεν είχε συλληφθεί ή κρατηθεί στη χώρα του και ότι δεν αντιμετώπισε προβλήματα κατά την έκδοση του διαβατηρίου ή την έξοδό του από το Ιράν.

 

Η Υπηρεσία Ασύλου διαχώρισε το αίτημα σε τρεις ουσιώδεις ισχυρισμούς: την ταυτότητα, το προφίλ, τα προσωπικά στοιχεία και τη χώρα καταγωγής του Αιτητή· τη μη πίστη του στο Ισλάμ· και τα προβλήματα που ισχυρίστηκε ότι αντιμετώπισε εξαιτίας αυτής. Ο πρώτος ισχυρισμός έγινε αποδεκτός, ενώ ο δεύτερος και ο τρίτος απορρίφθηκαν ως μη αξιόπιστοι.

 

Ως προς τις θρησκευτικές του πεποιθήσεις, η Λειτουργός έκρινε ότι οι απαντήσεις του χαρακτηρίζονταν από γενικότητα και έλλειψη επαρκών προσωπικών και βιωματικών στοιχείων αναφορικά με τη διαμόρφωση των απόψεών του και την απομάκρυνσή του από το Ισλάμ. Αξιολόγησε επίσης αποσπάσματα γραπτών μηνυμάτων του 2017, τα οποία ο Αιτητής απέστειλε μετά τη συνέντευξη και μεταφράστηκαν στην αγγλική γλώσσα. Έκρινε ότι δεν προέκυπταν με ασφάλεια η προέλευση, οι συμμετέχοντες και η σύνδεσή τους με τον ίδιο, ούτε ότι το περιεχόμενό τους τεκμηρίωνε τον συγκεκριμένο ισχυρισμό.

 

Σε σχέση με τα προβλήματα που επικαλέστηκε, η Λειτουργός εντόπισε ελλείψεις ως προς τη σύνδεση των επιμέρους περιστατικών με τις θρησκευτικές του πεποιθήσεις και ως προς τις συνέπειές τους. Έκρινε επίσης ανεπαρκείς τις πληροφορίες για την επικαλούμενη δικαστική κλήτευση και την εκκρεμή διαδικασία. Κατόπιν αξιολόγησης των ισχυρισμών του και των πληροφοριών χώρας καταγωγής, κατέληξε στην απόρριψη και του τρίτου ουσιώδους ισχυρισμού.

 

Με βάση τα στοιχεία που έγιναν αποδεκτά, η Υπηρεσία Ασύλου αξιολόγησε τον κίνδυνο επιστροφής του στην Τεχεράνη, συνεκτιμώντας την υγεία του, το μορφωτικό και επαγγελματικό του υπόβαθρο και την παρουσία οικογενειακού δικτύου. Έκρινε ότι η τότε κατάσταση ασφαλείας δεν συνεπαγόταν πραγματικό κίνδυνο σοβαρής βλάβης για τον ίδιο και ότι δεν προέκυπταν εξατομικευμένοι παράγοντες αυξημένου κινδύνου. Το αίτημα απορρίφθηκε τόσο ως προς το καθεστώς πρόσφυγα όσο και ως προς τη συμπληρωματική προστασία.

 

Η προϋπόθεση της πραγματικής πιθανότητας επιτυχίας της προσφυγής

 

Ο Αιτητής έχει ήδη καταχωρίσει προσφυγή κατά της δυσμενούς απόφασης του Προϊσταμένου της Υπηρεσίας Ασύλου η οποία εκδόθηκε δυνάμει του άρθρου 13 του περί Προσφύγων Νόμου 2000 και συνεπώς η εξεταζόμενη περίπτωση εμπίπτει στο άρθρο 6Β(2)(α) του περί Νομικής Αρωγής Νόμου.

 

Λαμβάνοντας υπόψη ότι η υπό κρίση αίτηση αφορά στην πρωτοβάθμια εκδίκαση της προσφυγής και ότι συνεπώς πληρείται η πρώτη προϋπόθεση παραχώρησης δωρεάν νομικής αρωγής ως αυτή θεσπίζεται με το εδάφιο (αα) του άρθρου 6Β(2) (ανωτέρω), κρίσιμη καθίσταται η εξέταση της δεύτερης προϋπόθεσης, θεσπιζόμενης διά του εδαφίου (ββ) της ίδιας διάταξης, δηλαδή της ύπαρξης, κατά την κρίση του Δικαστηρίου, πραγματικής πιθανότητας επιτυχίας της προσφυγής που έχει ήδη καταχωρίσει ο Αιτητής.

 

Σύμφωνα με τη διαμορφωθείσα νομολογία, δίδεται ευρεία διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να αποφασίσει κατά πόσον, με βάση τα ενώπιον του στοιχεία, η προσφυγή του αιτητή έχει πραγματικές πιθανότητες επιτυχίας^[1].

 

Οι πραγματικές πιθανότητες επιτυχίας θα πρέπει να εξετάζονται και υπό το φως της δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου χωρίς να περιορίζεται αυθαίρετα η παροχή της δωρεάν νομικής αρωγής και χωρίς να εμποδίζεται η ουσιαστική πρόσβαση του αιτητή διεθνούς προστασίας στη δικαιοσύνη. Περαιτέρω όμως το Δικαστήριο, θα πρέπει να εξετάσει την αίτηση με βάση το υλικό που έχει ενώπιόν του χωρίς να δίδονται νομικές αρωγές ανεξέλεγκτα σε υποθέσεις που δεν έχουν πιθανότητες επιτυχίας^[2].

 

Σημειώνεται δε, πως το αποτέλεσμα της παρούσας αίτησης για νομική αρωγή, δεν προδικάζει την τελική έκβαση της προσφυγής που έχει ήδη καταχωριστεί από τον Αιτητή, εφόσον το Δικαστήριο στην παρούσα διαδικασία δεν αποφασίζει επί της οριστικής τύχης της προσφυγής^[3]. Σημειώνεται εξάλλου ότι, το Δικαστήριο προβαίνει στην αξιολόγηση της βασιμότητας της αίτησης παροχής νομικής αρωγής, στη βάση του υλικού που τίθεται ενώπιόν του^[4].

 

Η εκτίμηση του Δικαστηρίου

 

Μετά την έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης στις 12.02.2026 επήλθε ουσιώδης μεταβολή της κατάστασης ασφαλείας στο Ιράν, λόγω των ένοπλων εχθροπραξιών που εκδηλώθηκαν από τα τέλη Φεβρουαρίου 2026. Οι εξελίξεις αυτές είναι μεταγενέστερες της διοικητικής κρίσης και διαμορφώνουν διαφορετικό αντικειμενικό πλαίσιο για την αξιολόγηση του κινδύνου επιστροφής του Αιτητή.

 

Ειδικότερα, από τις πρόσφατες και αξιόπιστες πληροφορίες χώρας καταγωγής που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου προκύπτει ότι από τα τέλη Φεβρουαρίου 2026 το Ιράν ενεπλάκη σε εκτεταμένη διεθνή ένοπλη σύγκρουση με τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ, η οποία προκάλεσε χιλιάδες θανάτους και τραυματισμούς αμάχων, εκτεταμένες καταστροφές πολιτικών υποδομών και σημαντική επιδείνωση της γενικής κατάστασης ασφαλείας. Παρά τις περιόδους σχετικής ύφεσης και τις διπλωματικές προσπάθειες για περιορισμό των εχθροπραξιών, οι νεότερες διαθέσιμες πληροφορίες καταδεικνύουν ότι η κατάσταση ασφαλείας εξακολουθεί να χαρακτηρίζεται από αστάθεια και αβεβαιότητα.^{[5],[6],[7],[8],[9],[10],[11]}.

 

Από τα ανωτέρω στοιχεία συνάγεται ότι η πρόσφατη ένοπλη σύγκρουση είχε επιπτώσεις οι οποίες υπερβαίνουν το πεδίο των στρατιωτικών επιχειρήσεων και επηρεάζουν ουσιωδώς τον άμαχο πληθυσμό. Η έκταση των καταγεγραμμένων απωλειών, σε συνδυασμό με τις αναφορές για επανειλημμένα πλήγματα σε πολιτικές υποδομές και κατοικημένες περιοχές, καταδεικνύει ότι η κατάσταση ασφαλείας στο Ιράν έχει μεταβληθεί ουσιωδώς σε σχέση με εκείνη που υφίστατο κατά τον χρόνο έκδοσης της προσβαλλόμενης απόφασης. Χωρίς το παρόν Δικαστήριο να προβαίνει, στο στάδιο αυτό, σε οποιαδήποτε οριστική κρίση ως προς τη συνδρομή των προϋποθέσεων διεθνούς προστασίας, κρίνεται ότι οι μεταγενέστερες αυτές εξελίξεις δημιουργούν ζήτημα το οποίο δύναται να επηρεάσει την εκτίμηση του κινδύνου επιστροφής του Αιτητή και, ως εκ τούτου, χρήζει πλήρους διερεύνησης κατά την εκδίκαση της κύριας προσφυγής.

 

Οι νεότερες πληροφορίες για τη χώρα καταγωγής επιβεβαιώνουν ότι η κατάσταση ασφαλείας στο Ιράν παραμένει ασταθής και εξελισσόμενη. Ειδικότερα, στην ενημερωτική έκθεση της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, ημερομηνίας 6.8.2026, καταγράφεται ότι, παρά τη συμβολή των διπλωματικών προσπαθειών στη μείωση της μεγάλης κλίμακας στρατιωτικής δραστηριότητας, η αβεβαιότητα εξακολουθεί να είναι υψηλή. Αναφέρονται, επίσης, οι επιπτώσεις των εχθροπραξιών στον άμαχο πληθυσμό, περιλαμβανομένων ζημιών σε υποδομές και κατοικημένες περιοχές, διαταραχών στις μεταφορές και στον εφοδιασμό, δυσχερειών στην πρόσβαση σε βασικές υπηρεσίες και απωλειών αμάχων. Η Ύπατη Αρμοστεία επισημαίνει περαιτέρω ότι Ιρανοί υπήκοοι που βρίσκονται εκτός της χώρας καταγωγής τους ενδέχεται να χρήζουν διεθνούς προστασίας λόγω των ένοπλων εχθροπραξιών.[12]

 

Τα δε πρόσφατα δεδομένα της βάσης δεδομένων ACLED καταγράφουν, στο Ιράν, συνολικά 3.582 στρατιωτικά πλήγματα από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, κατά την περίοδο από τις 28.02.2026 έως την 01.09.2026.[13] Περαιτέρω, για την Τεχεράνη, κατά το τελευταίο έτος, καταγράφονται 2.283 περιστατικά πολιτικής βίας, με 10.136 καταγεγραμμένες απώλειες, καθώς και 1.010 περιστατικά ξένης στρατιωτικής παρέμβασης, με 468 καταγεγραμμένες απώλειες.[14]^,[15]

 

Στην παρούσα υπόθεση, ο τελευταίος τόπος συνήθους διαμονής και ο προβλεπόμενος τόπος επιστροφής του Αιτητή είναι η ίδια η πόλη της Τεχεράνης. Η αξιολόγηση οφείλει, επομένως, να συνδεθεί ειδικά με τις συνθήκες που επικρατούν εκεί, τη γεωγραφική κατανομή και τη συχνότητα των πληγμάτων, τις επιπτώσεις τους στους αμάχους και στις βασικές υποδομές, καθώς και τη δυνατότητα ασφαλούς πρόσβασης στην περιοχή επιστροφής. Τα γενικά δεδομένα για το σύνολο του Ιράν δεν μπορούν να μεταφερθούν αυτομάτως στην Τεχεράνη, αλλά ούτε και η προγενέστερη διοικητική αποτίμηση αρκεί για να αποκλείσει κίνδυνο υπό τις μεταγενέστερες συνθήκες.

 

Το ότι ο Αιτητής είναι υγιής, διαθέτει εκπαίδευση, επαγγελματική εμπειρία και οικογενειακό δίκτυο αποτελεί στοιχείο προς συνεκτίμηση. Δεν υποκαθιστά, ωστόσο, την εξέταση της έντασης της βίας και των πραγματικών συνθηκών ασφαλείας στην περιοχή επιστροφής. Ομοίως, η απόρριψη των ισχυρισμών που συνδέονται με τις θρησκευτικές του πεποιθήσεις δεν απαλλάσσει από την αυτοτελή αξιολόγηση του αντικειμενικού κινδύνου σοβαρής βλάβης λόγω των ένοπλων εχθροπραξιών.

 

Η κύρια προσφυγή συνεπάγεται πλήρη και ex nunc εξέταση των πραγματικών και νομικών δεδομένων, η οποία περιλαμβάνει και στοιχεία μεταγενέστερα της προσβαλλόμενης απόφασης. Συναφώς, βλ. απόφαση ΔΕΕ της 25.07.2018, Alheto, C-585/16, EU:C:2018:584, ιδίως σκέψεις 111-113.[16] Κατά συνέπεια, η μεταβολή των συνθηκών ασφαλείας είναι ουσιώδης για την εκτίμηση των πιθανοτήτων επιτυχίας της προσφυγής, ανεξαρτήτως του ότι δεν μπορούσε να συνεκτιμηθεί από την Υπηρεσία Ασύλου κατά την έκδοση της απόφασής της.

 

Δεν αρκεί, βεβαίως, η ύπαρξη ένοπλης σύρραξης για να στοιχειοθετηθεί αυτομάτως δικαίωμα συμπληρωματικής προστασίας. Στην προκειμένη περίπτωση, όμως, η διοικητική αξιολόγηση προηγήθηκε της νέας κλιμάκωσης, ενώ οι μεταγενέστερες πληροφορίες καταγράφουν επιπτώσεις στον άμαχο πληθυσμό και στις συνθήκες διαβίωσής του. Η ουσιαστική αυτή διαφοροποίηση παρέχει συγκεκριμένο έρεισμα για την επανεξέταση του κινδύνου επιστροφής και δεν συνιστά απλώς αφηρημένη ή θεωρητική πιθανότητα επιτυχίας.

 

Χωρίς, επομένως, να προβαίνω σε οριστική κρίση ως προς την αξιοπιστία των απορριφθέντων ισχυρισμών ή τη συνδρομή των προϋποθέσεων διεθνούς προστασίας, κρίνω ότι η ουσιώδης μεταβολή των συνθηκών ασφαλείας και η ανάγκη αξιολόγησής της ειδικά σε σχέση με την Τεχεράνη θεμελιώνουν, στο παρόν στάδιο, πραγματικές πιθανότητες επιτυχίας της προσφυγής. Η πλήρης εκτίμηση της έντασης της βίας και του κινδύνου για τον συγκεκριμένο Αιτητή ανήκει στην εξέταση της κύριας προσφυγής.

 

Σύμφωνα με το άρθρο 7(6) του περί Νομικής Αρωγής Νόμου του 2002 (Ν. 165(Ι)/2002), ως ισχύει, η παράγραφος (α) του εδαφίου (1) του ίδιου άρθρου δεν εφαρμόζεται στις περιπτώσεις που εμπίπτουν, μεταξύ άλλων, στο άρθρο 6Β(2), όπως η παρούσα. Ως εκ τούτου, για την εξέταση της παρούσας αίτησης δεν απαιτείται η υποβολή κοινωνικοοικονομικής έκθεσης.

Ενόψει των ανωτέρω, έχοντας διαπιστώσει ότι υφίστανται εκ πρώτης όψεως πραγματικές πιθανότητες επιτυχίας της προσφυγής που έχει ήδη καταχωρίσει ο Αιτητής αποφασίζω ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις για έκδοση πιστοποιητικού παροχής δωρεάν νομικής αρωγής και, συνεπώς, η αίτησή του εγκρίνεται. Εντέλλεται το αρμόδιο Πρωτοκολλητείο να προχωρήσει στις νενομισμένες διαδικασίες για διορισμό δικηγόρου σύμφωνα με τον Διαδικαστικό Κανονισμό, δυνάμει του σχετικού Νόμου. Τα έξοδα του Διερμηνέα όπως προέκυψαν κατά τη δικαστική διαδικασία και σήμερα να καταβληθούν από τη Δημοκρατία.

 

 

 

 

 

Ε. Ρήγα, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.