J.K.N. ν. Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω του Διευθυντή της Υπηρεσίας Ασύλου, Υπόθεση Αρ. 358/2025, 29/10/2026
print
Τίτλος:
J.K.N. ν. Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω του Διευθυντή της Υπηρεσίας Ασύλου, Υπόθεση Αρ. 358/2025, 29/10/2026

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

 

 Υπόθεση Αρ. 358/2025

 

29 Οκτωβρίου, 2026

 

[X. ΜΙΧΑΗΛΙΔΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

 

Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

 

Μεταξύ: 

  

J.K.N.

                                                                                                                   Αιτήτρια;

 

-και-

 

Κυπριακής Δημοκρατίας

μέσω του Διευθυντή της Υπηρεσίας Ασύλου

 

                                                                                                 Καθ' ων η αίτηση

 

....................

 

Η Αιτήτρια παρουσιάστηκε προσωπικά ενώπιον του Δικαστηρίου

 

Ιωάννα Ιάσωνος, Δικηγόρος για την Αιτήτρια

 

Μαρίνα Φιλίππου για Βρυωνίδου, Αναστασιάδη και Φιλίππου Δ.Ε.Π.Ε., Δικηγόρος της Δημοκρατίας για τους καθ' ων η αίτηση

 

Α Π Ο Φ Α Σ Η

 

Χ. Μιχαηλίδου, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.:  Η Αιτήτρια προσφεύγει με την παρούσα αίτηση ακυρώσεως εναντίον της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου ημερομηνίας 14/11/2024, με την οποία απορρίφθηκε το αίτημά της για παραχώρηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας.

 

Όπως προκύπτει από την Ένσταση που καταχωρήθηκε από την ευπαίδευτη συνήγορο που εκπροσωπεί τον Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, τα γεγονότα της υπό εξέταση περίπτωσης έχουν ως κατωτέρω: Η Αιτήτρια είναι υπήκοος της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό και υπέβαλε αίτηση για παραχώρηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας στις 03/03/2023, αφού εισήλθε παράνομα στις ελεγχόμενες από την Κυβέρνηση της Δημοκρατίας περιοχές. Την ίδια ημέρα παρέλαβε Βεβαίωση Υποβολής Αιτήματος Διεθνούς Προστασίας («Confirmation of Submission of an Application for International Protection»).

 

Στις 08/11/2024 πραγματοποιήθηκε προφορική συνέντευξη της Αιτήτριας από αρμόδιο λειτουργό της Υπηρεσίας Ασύλου. Ο αρμόδιος λειτουργός ετοίμασε Έκθεση-Εισήγηση στις 14/11/2024 προς τον Προϊστάμενο της Υπηρεσίας Ασύλου εισηγούμενος την απόρριψη του αιτήματος της Αιτήτριας. Στις 14/11/2024, συγκεκριμένος λειτουργός που δύναται δυνάμει σχετικής εξουσιοδότησης από τον Υπουργό Εσωτερικών να εκτελεί καθήκοντα Προϊσταμένου της Υπηρεσίας Ασύλου, υιοθέτησε την εισήγηση για απόρριψη της αίτησης.  Η Υπηρεσία Ασύλου εξέδωσε επιστολή, στην οποία συμπεριέλαβε την απορριπτική της απόφαση σχετικά με το αίτημα της Αιτήτριας, η οποία παραλήφθηκε από την ίδια στις 16/01/2025.  Η Αιτήτρια καταχώρισε στο Διοικητικό Δικαστήριο Διεθνούς Προστασίας την υπό εξέταση προσφυγή εναντίον της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου.

 

Η ευπαίδευτη συνήγορος της Αιτήτριας, κατά τη δικάσιμο όπου η υπόθεση ήταν ορισμένη για διευκρινίσεις και παρουσίαση φακέλου, απέσυρε όλους τους νομικούς ισχυρισμούς που προωθούσε μέσω της Γραπτής της Αγόρευσης και δήλωσε πως διατηρεί και προωθεί το νομικό ισχυρισμό περί έλλειψης δέουσας έρευνας, κατά τη λήψη της προσβαλλόμενης απόφασης. Κατά συνέπεια, οι νομικοί ισχυρισμοί που αποσύρθηκαν, απορρίφθηκαν από το Δικαστήριο κατά την ίδια δικάσιμο.

 

Η ευπαίδευτη συνήγορος των καθ' ων η αίτηση, μέσω της Γραπτής της Αγόρευσης, αλλά και προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου, υποστηρίζει τη νομιμότητα της προσβαλλόμενης απόφασης και αναφέρει πως αυτή έχει ληφθεί ορθά και νόμιμα, σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις του Συντάγματος και των Νόμων, κατόπιν δέουσας έρευνας αφού λήφθηκαν υπόψη όλα τα σχετικά στοιχεία της υπόθεσης και αναφέρει πως η προσβαλλόμενη απόφαση είναι δεόντως αιτιολογημένη και ότι έχει εκδοθεί από αρμόδιο όργανο.

 

Θα πρέπει να επισημανθεί ότι, σύμφωνα με τον περί Ίδρυσης και Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμο του 2018 (Ν.73(Ι)/2018), το Διοικητικό Δικαστήριο Διεθνούς Προστασίας έχει την εξουσία να εξετάσει την παρούσα υπόθεση και επί της ουσίας.  Το γεγονός αυτό, οφείλεται στο ότι η υπό εξέταση υπόθεση αφορά αίτηση που χρονικά εμπίπτει στις προϋποθέσεις του άρθρου 11 του περί Ίδρυσης και Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμου του 2018 (Ν.73(Ι)/2018), οι οποίες δίδουν στο Δικαστήριο την υποχρέωση ελέγχου νομιμότητας και ορθότητας της προσβαλλόμενης απόφασης.

 

Προχωρώ να εξετάσω τον ισχυρισμό που προωθείται περί του ότι εσφαλμένα και λόγω έλλειψης δέουσας έρευνας, το αρμόδιο όργανο απέρριψε το αίτημα της Αιτήτριας για χορήγηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας. Θεωρώ χρήσιμο να καταγραφούν όλοι οι ισχυρισμοί που πρόβαλε η Αιτήτρια σε όλα τα στάδια της εξέτασης του αιτήματός της, προκειμένου να εξετάσω την ορθότητα της προσβαλλόμενης απόφασης αλλά και για να διαφανεί εάν το αρμόδιο όργανο αποφάσισε μετά από δέουσα έρευνα, ορθά, νόμιμα και εντός των πλαισίων της σχετικής νομοθεσίας.

 

 

Κατά την καταγραφή του αιτήματός της η Αιτήτρια δήλωσε ως προς τους λόγους που εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής της, ότι ο εργοδότης της την κατηγόρησε, μαζί με μία συνάδελφό της, ότι είχαν κλέψει χρήματα από το ταμείο. Ανέφερε ότι, εξαιτίας της κατηγορίας αυτής, ο εργοδότης της τις φυλάκισε. Η ίδια δήλωσε ότι αφέθηκε ελεύθερη με τη βοήθεια της οικογένειάς της και ότι, στη συνέχεια, επιχείρησαν να καταγγείλουν το περιστατικό στην Αστυνομία και να ακολουθήσουν την προβλεπόμενη διαδικασία. Περαιτέρω, η Αιτήτρια δήλωσε ότι, μετά τα ανωτέρω, ο εργοδότης της μετέβη στην οικία της και την απείλησε. Ανέφερε ότι, υπό τις περιστάσεις αυτές, δεν είχε άλλη επιλογή παρά να εγκαταλείψει τη χώρα της και να αναζητήσει διεθνή προστασία (ερυθρό 1 του διοικητικού φακέλου).

 

Κατά τη διάρκεια της συνέντευξής του ως προς τα προσωπικά του στοιχεία ανέφερε ότι είναι υπήκοος της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό, γεννηθείσα στην περιοχή Funa, Barumbu Commune της Kinshasa, η οποία αποτέλεσε τον τόπο της προηγούμενης συνήθους διαμονής της πριν εγκαταλείψει την χώρα καταγωγής της. Είναι χριστιανή στο θρήσκευμα, ανήκει στην φυλή Mukongo, ομιλεί γαλλικά και λινγκάλα, ενώ ως προς το εκπαιδευτικό της υπόβαθρο, δήλωσε πως ολοκλήρωσε την δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Αναφορικά με την οικογενειακή της κατάσταση, η ίδια δήλωσε πως είναι άγαμη και άτεκνη και πως η οικογένειά της αποτελείται από τους γονείς της και την αδελφή της, οι οποίοι διαμένουν στην περιοχή Funa, Barumbu Commune της Kinshasa. Τέλος, σε σχέση με το επαγγελματικό της προφίλ, ανέφερε πως στην Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό εργάστηκε σε ξυλουργείο.

 

Αναφορικά με τους λόγους για τους οποίους εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής της, η Αιτήτρια κατά την ελεύθερη αφήγησή της δήλωσε ότι εγκατέλειψε τη χώρα της επειδή, όπως ανέφερε, βρισκόταν σε κίνδυνο. Ειδικότερα, δήλωσε ότι εργαζόταν ως ταμίας και ότι, άγνωστα άτομα εισήλθαν στον χώρο εργασίας και αφαίρεσαν το σύνολο των χρημάτων. Ανέφερε ότι κατά τον χρόνο της ληστείας ο εργοδότης της δεν βρισκόταν εκεί και όταν επέστρεψε, την κατηγόρησε ότι ήταν υπεύθυνη για το περιστατικό και ότι η ίδια είχε οργανώσει την επίθεση, προκειμένου να κλαπούν τα χρήματα.

Στη συνέχεια, η Αστυνομία την συνέλαβε, ενώ η ίδια αρνήθηκε οποιαδήποτε ανάμειξη στη ληστεία. Ανέφερε ότι εξήγησε στους αστυνομικούς πως δεν γνώριζε τίποτα σχετικά με το περιστατικό, αλλά πίστευε ότι ο εργοδότης της θα προχωρούσε σε ενέργειες εναντίον της, καθώς η ίδια γνώριζε πληροφορίες σχετικά με αυτό. Συγκεκριμένα, δήλωσε ότι είχε δει τον εργοδότη της στο γραφείο του μαζί με την ανήλικη κόρη του, με την οποία, όπως ανέφερε, είχε σεξουαλική επαφή, ενώ είχε επίσης παρατηρήσει ότι στον χώρο του γραφείου του πήγαιναν και άλλες ανήλικες. Δήλωσε ότι, όταν ο εργοδότης της αντιλήφθηκε ότι η ίδια είχε δει τι συνέβαινε, της είπε να μην αναφέρει σε κανέναν όσα είχε αντιληφθεί. Η Αιτήτρια δήλωσε ότι ενημέρωσε την Αστυνομία σχετικά με τα ανωτέρω, πλην όμως, αντί να προβούν σε κάποια ενέργεια, την μετέφεραν με λεωφορείο σε άλλο αστυνομικό τμήμα. Εκεί, όπως ανέφερε, δεν θέλησαν να την ακούσουν και την κακομεταχειρίστηκαν, υποβάλλοντάς την σε βασανιστήρια. Δήλωσε ότι, παρά το γεγονός ότι έλεγε την αλήθεια, τέθηκε υπό κράτηση και ότι κατά το διάστημα της κράτησής της, η οικογένειά της δεν γνώριζε πού βρισκόταν. Περαιτέρω, δήλωσε ότι κατάφερε να επικοινωνήσει με την οικογένειά της και με τη βοήθεια δικηγόρου, εξασφάλισε την αποφυλάκισή της με εγγύηση. Ωστόσο, ανέφερε ότι λίγες ημέρες μετά την αποφυλάκισή της, αστυνομικοί μετέβησαν εκ νέου στην αναζήτησή της. Η ίδια δήλωσε ότι φοβήθηκε να επιστρέψει και ότι καθώς δεν μπορούσε πλέον να αντέξει την κατάσταση, εγκατέλειψε τον τόπο διαμονής της και μετέβη σε φίλο της, προκειμένου εκείνος να τη βοηθήσει να εγκαταλείψει τη χώρα.

 

Όταν της ζητήθηκε να αναφερθεί στη δήλωση που προέβηκε κατά την υποβολή της αίτησής της, σύμφωνα με την οποία ο εργοδότης της είχε αρχίσει να την απειλεί και κληθείσα να διευκρινίσει τη μεταγενέστερη δήλωσή της κατά την συνέντευξή της, ότι ο εργοδότης της δεν ήθελε να αναφέρει σε κανέναν όσα είχε δει, η Αιτήτρια δήλωσε ότι, όταν τον είδε στο γραφείο κατά το περιστατικό στο οποίο αναφέρθηκε, εκείνος της είπε ότι θα της έκανε κακό εάν μιλούσε για όσα είχε δει. Αναφορικά με τη διάρκεια της κράτησής της, η Αιτήτρια κλήθηκε να σχολιάσει τη διαφορά μεταξύ της αναφοράς στο έντυπο ευαλωτότητας, όπου είχε δηλώσει ότι κρατήθηκε για πέντε ημέρες και της μεταγενέστερης δήλωσής της κατά την συνέντευξή της, ότι παρέμεινε υπό κράτηση για δύο εβδομάδες. Η Αιτήτρια διευκρίνισε ότι οι δύο εβδομάδες αφορούσαν το χρονικό διάστημα από την έναρξη της κράτησής της μέχρι την αποφυλάκισή της με εγγύηση. Τέλος, η Αιτήτρια δήλωσε ότι δεν πιστεύει πως θα μπορούσε να εγκατασταθεί και να ζήσει σε άλλη περιοχή της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό, καθώς, σύμφωνα με τα λεγόμενά της, οι αρχές την αναζητούν.

 

Στη βάση των ανωτέρω πληροφοριών ο αρμόδιος λειτουργός σχημάτισε στην Έκθεση - Εισήγησή του δύο ουσιώδεις ισχυρισμούς, οι οποίοι προκύπτουν από τις δηλώσεις της Αιτήτριας, ως κατωτέρω: (1) Ταυτότητα, χώρα καταγωγής και προσωπικά στοιχεία/προφίλ της Αιτήτριας και (2) Στοχοποίηση της Αιτήτριας από τον προϊστάμενό της, ο οποίος τη θεώρησε υπεύθυνη για τη ληστεία που έλαβε χώρα στην εργασία της.  Ο πρώτος ουσιώδης ισχυρισμός έγινε δεκτός από τον λειτουργό καθότι κρίθηκε ότι η Αιτήτρια απάντησε σε όλα τα ερωτήματα που της τέθηκαν με ακρίβεια και κατέβαλε πραγματική προσπάθεια να παρέχει όσο το δυνατόν περισσότερες πληροφορίες.

 

Αναφορικά με τον δεύτερο ουσιώδη ισχυρισμό, αυτός δεν έγινε δεκτός, καθώς κρίθηκε ότι η Αιτήτρια δεν ήταν σε θέση να δώσει ικανοποιητικές και επαρκείς πληροφορίες σε θέματα που άπτονται στον πυρήνα του αιτήματός της.  Ειδικότερα, ο αρμόδιος λειτουργός έκρινε ότι η περιγραφή της ληστείας, την οποία επικαλέστηκε ως αφετηρία των προβλημάτων της, ήταν γενική και στερούνταν ουσιωδών λεπτομερειών, ενώ αντίστοιχη έλλειψη λεπτομέρειας διαπίστωσε και ως προς το περιστατικό κατά το οποίο η Αιτήτρια ισχυρίστηκε ότι είχε αντιληφθεί τον εργοδότη της να προβαίνει σε ασελγείς πράξεις. Περαιτέρω, ο λειτουργός έκρινε ότι η Αιτήτρια δεν παρείχε επαρκείς και συγκεκριμένες πληροφορίες αναφορικά με τη σύλληψη και κράτησή της, ούτε ως προς τις συνθήκες της κράτησης και της κακομεταχείρισης που ισχυρίστηκε ότι υπέστη. Επισημάνθηκε, ιδίως, αντίφαση ως προς τη διάρκεια της κράτησής της, καθώς στο έντυπο ευαλωτότητας αναφερόταν διάρκεια πέντε ημερών, ενώ κατά τη συνέντευξη δήλωσε ότι κρατήθηκε για δύο εβδομάδες. Ο λειτουργός έκρινε επίσης ότι η αιτιολόγηση της Αιτήτριας ως προς την απόφασή της να εγκαταλείψει τη χώρα μετά την αποφυλάκισή της στηριζόταν σε αόριστους και μη επαρκώς τεκμηριωμένους φόβους.

Κατά την εκτίμηση εξωτερικής αξιοπιστίας ο λειτουργός έκρινε ότι το έγγραφο προσωρινής αποφυλάκισης που προσκόμισε η Αιτήτρια δεν μπορούσε να θεωρηθεί αυθεντικό, καθώς δεν κατέστη δυνατή η επαλήθευσή του από επίσημες ή ανεξάρτητες πηγές και επιπλέον, παρουσίαζε ελλείψεις και ανακολουθίες ως προς τη συνήθη μορφή και το περιεχόμενο αντίστοιχων επίσημων εγγράφων στην χώρα. Ο λειτουργός κατέληξε στο συμπέρασμα ότι δεδομένου πως τα λεγόμενα της Αιτήτριας χαρακτηρίζονται από αντιφάσεις, έλλειψη επαρκών, ακριβών και λεπτομερών πληροφοριών, καθώς και έλλειψη ευλογοφάνειας, ο ανωτέρω ισχυρισμός της, δεν δύναται να γίνει αποδεκτός.

 

Κατά την αξιολόγηση κινδύνου, ο αρμόδιος λειτουργός, λαμβάνοντας υπόψη τον αποδεκτό ισχυρισμό και συνεκτιμώντας τις προσωπικές περιστάσεις της Αιτήτριας και την γενικότερα επικρατούσα κατάσταση ασφαλείας στη χώρα και συγκεκριμένα στην ευρύτερη περιοχή της Kinshasa, που συνιστά την περιοχή καταγωγής της Αιτήτριας και στην οποία αναμένεται να επιστρέψει, εισηγήθηκε ότι δεν διαπιστώθηκε ότι η Αιτήτρια είχε υποστεί στη χώρα καταγωγής της οποιασδήποτε μορφής δίωξης ή σοβαρής βλάβης και επομένως δεν υπάρχουν εύλογοι/βάσιμοι λόγοι σε περίπτωση που επιστρέψει στη χώρα καταγωγής της, να αντιμετωπίσει δίωξη ή πραγματικό κίνδυνο σοβαρής βλάβης.

 

Κατά τη νομική ανάλυση στην οποία προέβη ο λειτουργός κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι ισχυρισμοί της Αιτήτριας δεν δύνανται να αποτελέσουν λόγο παραχώρησης καθεστώτος πρόσφυγα ή καθεστώτος συμπληρωματικής προστασίας, όπως προνοείται στα άρθρα 3 και 19 (1) και (2) του Περί Προσφύγων Νόμου, Ν.6(Ι)/2000. Περαιτέρω, εξετάζοντας τον πραγματικό κίνδυνο να υποστεί σοβαρή βλάβη υπό το άρθρο 19(2)(γ) του Περί Προσφύγων Νόμου, Ν.6(Ι)/2000, ο λειτουργός λαμβάνοντας υπόψη τις προσωπικές περιστάσεις της Αιτήτριας και την κατάσταση ασφαλείας στη χώρα και συγκεκριμένα στην ευρύτερη περιοχή της Kinshasa, έκρινε ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση, σε περίπτωση που επιστρέψει στην χώρα καταγωγής της, δεν υπάρχουν εύλογοι/βάσιμοι λόγοι να αντιμετωπίσει δίωξη ή πραγματικό κίνδυνο σοβαρής βλάβης.  

 

Συγκεκριμένα, από τον αρμόδιο λειτουργό έγινε αποδεκτό πως η αιτήτρια είναι άμαχος πολίτης, ενήλικη, υγιής, διαθέτει επαρκές μορφωτικό επίπεδο και εργασιακή εμπειρία. Συνεπώς, κρίθηκε πως μπορεί να βιοποριστεί και να εξασφαλίσει τα προς το ζην στη χώρα καταγωγής της. Επίσης, καταγράφεται πως η αναμενόμενη περιοχή επιστροφής της είναι στην περιοχή Barumbu commune, Funa District, στην πόλη Kinshasa της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό από όπου η Αιτήτρια κατάγεται και διέμενε με την οικογένειά της. Ο αρμόδιος λειτουργός αναφέρει πως πρόκειται για ένα αυτόνομο, ανεξάρτητο και προσαρμοστικό άτομο, το οποίο θα μπορέσει να επιστρέψει στη ΛΔΚ, και να εξασφαλίσει ένα επαρκές επίπεδο διαβίωσης.  Ως εκ τούτου, ο λειτουργός κατέληξε ότι η Αιτήτρια δεν δύναται να υπαχθεί ούτε σε καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας και συνεπώς το αίτημα της απορρίφθηκε στο σύνολό του. 

 

Στα πλαίσια εξέτασης της ορθότητας της προσβαλλόμενης απόφασης, προχωρώ να εξετάσω κατ' ουσίαν το αίτημα της Αιτήτριας λαμβάνοντας υπόψη βεβαίως όλα όσα τέθηκαν ενώπιον μου από τη συνηγόρό της, αλλά και από τη συνήγορο που εκπροσωπεί τους καθ' ων η αίτηση. Αναφορικά με τον πρώτο ουσιώδη ισχυρισμό ο οποίος έγινε αποδεκτός από την Υπηρεσία Ασύλου και αφορά την ταυτότητα, το προφίλ και τη χώρα καταγωγής της Αιτήτριας, δεν χρειάζεται περαιτέρω σχολιασμό, εφόσον προκύπτει πως ορθά έγινε αποδεκτός και ούτως ή άλλως δεν αμφισβητείται.

 

Ακολούθως, συμφωνώ με τα ευρήματα του αρμόδιου λειτουργού της Υπηρεσίας Ασύλου ως προς την αναξιοπιστία της Αιτήτριας αναφορικά με τον δεύτερο ουσιώδη ισχυρισμό της. Από το σύνολο των στοιχείων του διοικητικού φακέλου προκύπτει ότι η Αιτήτρια δεν κατόρθωσε να παρουσιάσει μία συνεκτική, επαρκώς συγκεκριμένη και εσωτερικά συνεπή αφήγηση ως προς τα γεγονότα που συνιστούν τον πυρήνα του αιτήματός της.  Ειδικότερα, κατά τη διάρκεια της προσωπικής της συνέντευξης, της δόθηκαν επανειλημμένα ευκαιρίες να αναπτύξει τους ισχυρισμούς της, να περιγράψει με περισσότερη λεπτομέρεια τα περιστατικά που επικαλείται και να αποσαφηνίσει ασάφειες ή αντιφάσεις που εντοπίστηκαν από τον λειτουργό. Παρά ταύτα, οι απαντήσεις της παρέμειναν γενικές, αόριστες και σε κρίσιμα σημεία, αντιφατικές.

 

Περαιτέρω, οι δηλώσεις της χαρακτηρίζονται από έλλειψη επαρκούς περιγραφικότητας και βιωματικών στοιχείων. Η αφήγησή της δεν περιλαμβάνει συγκεκριμένες λεπτομέρειες που ευλόγως θα αναμένονταν από πρόσωπο το οποίο ισχυρίζεται ότι βίωσε προσωπικά τα περιγραφόμενα περιστατικά. Η αδυναμία της να παρέχει τέτοιες πληροφορίες, σε συνδυασμό με τις αντιφάσεις που εντοπίστηκαν, επηρεάζει δυσμενώς την αξιολόγηση της εσωτερικής αξιοπιστίας των ισχυρισμών της, η οποία δεν τεκμηριώνεται.

 

Λαμβάνω υπόψη μου πως οι δηλώσεις της Αιτήτριας αποτελούν το μοναδικό αποδεικτικό μέσο προς υποστήριξη του δεύτερου ουσιώδους ισχυρισμού. Στις περιπτώσεις αυτές, η προσωπική αφήγηση της Αιτήτριας αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα και ως εκ τούτου, απαιτείται να παρουσιάζει τον αναγκαίο βαθμό συνοχής, σαφήνειας και αξιοπιστίας. Στην παρούσα περίπτωση, οι ουσιώδεις αποκλίσεις και η έλλειψη συγκεκριμένων πληροφοριών δεν επιτρέπουν στο να αποδοθεί η απαιτούμενη βαρύτητα στους σχετικούς ισχυρισμούς.  Υπό το φως των ανωτέρω, κρίνω ότι ο δεύτερος ουσιώδης ισχυρισμός δεν έχει τεκμηριωθεί και ως εκ τούτου, ορθώς δεν έγινε αποδεκτός από την Υπηρεσία Ασύλου στο σύνολό του.

 

Όλο το πιο πάνω ιστορικό στο οποίο στηρίζεται το αίτημα διεθνούς προστασίας που υπέβαλε η αιτήτρια δεν παρουσιάζει βάσιμο και δικαιολογημένο φόβο δίωξης στη χώρα καταγωγής της. Η αιτήτρια είχε την ευκαιρία στην ενώπιον μου δικαστική διαδικασία να προσκομίσει με το ορθό δικονομικό διάβημα οτιδήποτε θεωρούσε ότι έπρεπε να γνωρίζει το Δικαστήριο πράγμα που δεν έπραξε.  Επιπρόσθετα, η αιτήτρια θα μπορούσε να αντικρούσει τις αντιφάσεις και ασάφειες που προέβαλε ο αρμόδιος λειτουργός της Υπηρεσίας Ασύλου προς απόρριψη του αιτήματός της, πράγμα που επίσης δεν έπραξε.  Όπως προκύπτει από το πιο πάνω ιστορικό, η αιτήτρια δεν προώθησε κανένα απολύτως ισχυρισμό που να εμπίπτει στις προϋποθέσεις αναγνώρισης προσώπου ως πρόσφυγα.

 

Ως νομολογιακά έχει κριθεί, γενικοί και αόριστοι ισχυρισμοί, καθώς και ισχυρισμοί για κίνδυνο ζωής χωρίς στοιχειοθετημένες και τεκμηριωμένες αναφορές, δεν θεμελιώνουν βάσιμο φόβο δίωξης ή πραγματικό κίνδυνο σοβαρής βλάβης, ώστε να ισοδυναμεί με εκείνη της προσβολής των θεμελιωδών δικαιωμάτων του ανθρώπου από τα οποία δεν χωρεί παρέκκλιση και δεν στοιχειοθετεί περιστάσεις, οι οποίες λαμβανομένης υπόψη της εξατομικευμένης κατάστασης της αιτήτριας να συνιστούν απειλή έτσι ώστε ευλόγως να δύναται να θεωρηθεί ότι η αιτήτρια έχει βάσιμο φόβο δίωξης (βλ. απόφασή στην υπόθεση υπ' αριθμόν 121/20, A.S.R. v. Κυπριακή Δημοκρατία, ημερομηνίας 31/7/2020).

 

Για την αναγνώριση προσώπου ως πρόσφυγα, απαιτείται να τεκμηριώνεται η ύπαρξη βάσιμου και δικαιολογημένου φόβου δίωξης λόγω φυλής, θρησκείας, ιθαγένειας, πολιτικών πεποιθήσεων ή συμμετοχής σε ιδιαίτερη κοινωνική ομάδα, καθώς και η αδυναμία ή η απροθυμία της αιτήτριας, εξαιτίας του εν λόγω φόβου, να θέσει εαυτόν υπό την προστασία της χώρας καταγωγής της. Οι προϋποθέσεις αυτές απορρέουν από τον ορισμό του πρόσφυγα, όπως αυτός προβλέπεται στο άρθρο 3(5) του Κανονισμού (ΕΕ) 2024/1347, σε συνδυασμό με το άρθρο 1Α της Σύμβασης της Γενεύης του 1951 και τις σχετικές διατάξεις του άρθρου 3 του περί Προσφύγων Νόμου, Ν. 6(Ι)/2000, όπως ίσχυε, καθώς και του άρθρου 51 του περί Προσφύγων Νόμου, Ν. 115(Ι)/2026. Για τη διαπίστωση της συνδρομής των προϋποθέσεων αυτών, το αρμόδιο όργανο οφείλει να αξιολογήσει τόσο το υποκειμενικό στοιχείο του φόβου της αιτήτριας, όσο και την αντικειμενική βασιμότητά του, λαμβάνοντας υπόψη το σύνολο των προσωπικών περιστάσεων και των σχετικών πληροφοριών για τη χώρα καταγωγής της (βλ. §§ 37-38 του Εγχειριδίου της Ύπατης Αρμοστείας των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες σχετικά με τις διαδικασίες και τα κριτήρια καθορισμού του καθεστώτος των προσφύγων).

 

Περαιτέρω, σύμφωνα με τις αρχές που διέπουν την αξιολόγηση των αιτημάτων διεθνούς προστασίας, γενικοί και αόριστοι ισχυρισμοί, καθώς και αναφορές σε κίνδυνο για τη ζωή ή την ασφάλεια της αιτήτριας, χωρίς επαρκή εξειδίκευση και τεκμηρίωση, δεν αρκούν, αφ’ εαυτών, για να θεμελιώσουν βάσιμο φόβο δίωξης ή πραγματικό κίνδυνο σοβαρής βλάβης. Απαιτείται η ύπαρξη συγκεκριμένων περιστάσεων, οι οποίες, συνεκτιμώμενες υπό το πρίσμα της εξατομικευμένης κατάστασης της αιτήτριας, να καταδεικνύουν ότι σε περίπτωση επιστροφής της στη χώρα καταγωγής της θα αντιμετωπίσει κίνδυνο που πληροί τις προβλεπόμενες από τη νομοθεσία προϋποθέσεις διεθνούς προστασίας (βλ. την απόφαση στην υπόθεση υπ’ αριθ. 121/20, A.S.R. v. Κυπριακή Δημοκρατία, ημερομηνίας 31/7/2020).

 

Υπό το φως των ανωτέρω, και κατόπιν συνολικής αξιολόγησης των ισχυρισμών της αιτήτριας και των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιον μου, κρίνω ότι δεν τεκμηριώνεται η ύπαρξη βάσιμου και δικαιολογημένου φόβου δίωξης σε περίπτωση επιστροφής της στη χώρα καταγωγής της. Ως εκ τούτου, κρίνεται ορθή η απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου ότι δεν συντρέχουν στο πρόσωπο της αιτήτριας τα απαιτούμενα υποκειμενικά και αντικειμενικά στοιχεία για την αναγνώρισή της ως πρόσφυγα, σύμφωνα με το εφαρμοστέο νομοθετικό πλαίσιο.

 

Ειδικότερα, από το σύνολο των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιον μου, δεν προκύπτει ότι η αιτήτρια πληροί τις προϋποθέσεις αναγνώρισης καθεστώτος πρόσφυγα. Συναφώς, σύμφωνα με τον Πρακτικό Οδηγό της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Υποστήριξης για το Άσυλο (EASO), Αξιολόγηση των Αποδεικτικών Στοιχείων (Μάρτιος 2015), η αξιολόγηση των αιτημάτων διεθνούς προστασίας προϋποθέτει τον προσδιορισμό των ουσιωδών πραγματικών περιστατικών βάσει των πληροφοριών που έχουν συλλεχθεί και τη σύνδεσή τους με τις προϋποθέσεις του ορισμού του πρόσφυγα. Σε περίπτωση που, κατόπιν της αξιολόγησης αυτής, δεν διαπιστώνεται ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις αναγνώρισης προσφυγικού καθεστώτος, επιβάλλεται να εξεταστεί περαιτέρω κατά πόσον τα διαπιστωθέντα ουσιώδη πραγματικά περιστατικά θεμελιώνουν δικαίωμα υπαγωγής σε καθεστώς επικουρικής προστασίας.

 

Για τη χορήγηση καθεστώτος επικουρικής προστασίας, απαιτείται να διαπιστώνεται ότι η αιτήτρια, μολονότι δεν πληροί τις προϋποθέσεις αναγνώρισής της ως πρόσφυγα, αντιμετωπίζει ουσιώδεις λόγους να πιστεύεται ότι, σε περίπτωση επιστροφής της στη χώρα καταγωγής της ή στην περίπτωση ανιθαγενούς, στη χώρα της προηγούμενης συνήθους διαμονής της, ότι θα εκτεθεί σε πραγματικό κίνδυνο να υποστεί σοβαρή βλάβη. Η σοβαρή βλάβη περιλαμβάνει την επιβολή ή εκτέλεση θανατικής ποινής, τα βασανιστήρια ή την απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση ή τιμωρία, καθώς και τη σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής ακεραιότητας αμάχου λόγω αδιάκριτης άσκησης βίας σε καταστάσεις διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης. Οι προϋποθέσεις αυτές απορρέουν από τα άρθρα 3(6) και 15 του Κανονισμού (ΕΕ) 2024/1347, σε συνδυασμό με το άρθρο 53 του περί Προσφύγων Νόμου, Ν. 115(Ι)/2026, καθώς και με τις αντίστοιχες διατάξεις του περί Προσφύγων Νόμου, Ν. 6(Ι)/2000, όπως ίσχυε κατά τον κρίσιμο χρόνο και συγκεκριμένα το άρθρο 19 αυτού. Η χορήγηση του εν λόγω καθεστώτος προϋποθέτει, συνεπώς, την εξατομικευμένη αξιολόγηση των περιστάσεων της υπόθεσης και την τεκμηρίωση πραγματικού κινδύνου σοβαρής βλάβης σε περίπτωση επιστροφής της αιτήτριας στη χώρα καταγωγής της.

 

Εν προκειμένω, από τη μελέτη του διοικητικού φακέλου και τη συνολική αξιολόγηση των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιόν μου, δεν προκύπτει ότι στοιχειοθετούνται οι προϋποθέσεις για τη χορήγηση καθεστώτος επικουρικής προστασίας στην αιτήτρια, καθότι δεν τεκμηριώθηκε η ύπαρξη ουσιωδών λόγων που να δικαιολογούν την πεποίθηση ότι, σε περίπτωση επιστροφής της στη χώρα καταγωγής της, θα αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο να υποστεί σοβαρή βλάβη κατά την έννοια της εφαρμοστέας νομοθεσίας. Ειδικότερα, δεν προκύπτουν από τα ενώπιον μου στοιχεία περιστάσεις που να καταδεικνύουν ότι η αιτήτρια διατρέχει κίνδυνο θανατικής ποινής ή εκτέλεσης, βασανιστηρίων ή απάνθρωπης ή εξευτελιστικής μεταχείρισης ή τιμωρίας, ούτε ότι υφίσταται σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής της ακεραιότητας λόγω αδιάκριτης άσκησης βίας στο πλαίσιο ένοπλης σύρραξης. Ως εκ τούτου, κρίνεται ότι δεν πληρούνται οι νόμιμες προϋποθέσεις για την υπαγωγή της αιτήτριας σε καθεστώς επικουρικής προστασίας, σύμφωνα με το εφαρμοστέο νομοθετικό πλαίσιο (βλ. Galina Bindioul v. Αναθεωρητική Αρχή Προσφύγων, Υποθ. Αρ. 685/2012, ημερομηνίας 23/04/13 και Mushegh Grigoryan κ.α. v. Κυπριακή Δημοκρατία, Υποθ. Αρ. 851/2012, ημερομηνίας 22/9/2015, ECLI:CY:AD:2015:D619).

 

Ο αρμόδιος λειτουργός, έχοντας αποδεχθεί ότι ο τελευταίος τόπος συνήθους διαμονής της Αιτήτριας στη χώρα καταγωγής της είναι η Κινσάσα, διεξήγαγε έρευνα για την κατάσταση ασφαλείας στην εν λόγω τοποθεσία, από την οποία προέκυψε ότι δεν υφίστατο εύλογη πιθανότητα η Αιτήτρια να αντιμετώπιζε δίωξη ή πραγματικό κίνδυνο σοβαρής βλάβης. Ως εκ τούτου, κρίθηκε πως δεν πληρούνταν οι προϋποθέσεις για παραχώρηση καθεστώτος συμπληρωματικής προστασίας. Σε κάθε περίπτωση, διεξήγαγα περαιτέρω έρευνα σχετικά με την κατάσταση ασφαλείας στον τελευταίο τόπο συνήθους διαμονής της Αιτήτριας, σε πρόσφατες πηγές πληροφόρησης, στα πλαίσια βεβαίως της ex nunc δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου και προς εκπλήρωση της υποχρέωσης του Δικαστηρίου για έλεγχο της ορθότητας της προσβαλλόμενης απόφασης.  

 

Αναφορικά με την κατάσταση ασφαλείας στο τόπο διαμονής της Αιτήτριας, την πόλη της Κινσάσα, όπου και αναμένεται να επιστρέψει, σύμφωνα με την έκθεση COI Focus της βελγικής αρχής CEDOCA του Φεβρουαρίου του 2025, όπως παρατίθεται στην απάντηση COI Query της EUAA του Ιουλίου του 2025, στη διάρκεια του 2024 καταγράφηκαν στην Κινσάσα «σποραδικά περιστατικά ασφαλείας», που περιλαμβάνουν διαδηλώσεις, μια απόπειρα πραξικοπήματος, μια απόπειρα μαζικής απόδρασης από τη φυλακή Makala και ορισμένα περιστατικά στην αγροτική περιοχή της κοινότητας Maluku λόγω της σύγκρουσης στη γειτονική επαρχία Mai-Ndombe[1]. Η ίδια πηγή, επικαλούμενη το United Nations Joint Human Rights Office, αναφέρει ότι η επαρχία της Κινσάσα παρέμεινε «ανεπηρέαστη από ένοπλη σύγκρουση» και ότι, μετά την επιδείνωση της κατάστασης ασφαλείας στα ανατολικά κατά τις αρχές του 2025, «πέρα από τις διαδηλώσεις εναντίον δυτικών πρεσβειών, δεν έχουν αναφερθεί σημαντικά περιστατικά ασφαλείας στην Κινσάσα»[2]. Περαιτέρω, από τον Ιανουάριο του 2025, οι μάχες μεταξύ των κονγκολέζικων ένοπλων δυνάμεων και της ένοπλης ομάδας M23 (Mouvement du 23 Mars) εντάθηκαν στις ανατολικές επαρχίες North Kivu και South Kivu. H M23 προέλαυσε και έλεγξε εδάφη στη North Kivu, συμπεριλαμβανομένης της πόλης Goma, καθώς και στο South Kivu[3].

 

Στην ετήσια έκθεση World Report 2026 της Human Rights Watch αναφέρεται ότι η κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και η ανθρωπιστική κατάσταση στη ΛΔΚ επιδεινώθηκε σημαντικά κατά τη διάρκεια του 2025 λόγω παραβιάσεων των κανόνων του πολέμου και άλλων κακοποιήσεων στα ανατολικά της χώρας, συμπεριλαμβανομένης μιας αύξησης των επιθέσεων κατά αμάχων από την ένοπλη ομάδα Alliance of Democratic Forces (ADF) που συνδέεται με το ISIS και των συγκρούσεων μεταξύ της ένοπλης ομάδας M23 και των κονγκολέζικων ενόπλων δυνάμεων· σύμφωνα με την ίδια πηγή, η καταστολή της αντιπολίτευσης και των μέσων ενημέρωσης από την κυβέρνηση συνεχίστηκε, επιδεινωμένη από τις εντάσεις στα ανατολικά[4].

 

Σύμφωνα με προσαρμοσμένη έρευνα στην βάση δεδομένων του ACLED και για τη πληρότητα της έρευνας, κατά το προηγούμενο έτος (με ημερομηνία τελευταίας ενημέρωσης 15/10/2026), στην επαρχία της Kinshasa, στην οποία υπάγεται o τόπος προηγούμενης συνήθους διαμονής της Αιτήτριας σημειώθηκαν συνολικά 64 περιστατικά πολιτικής βίας (ο όρος «Political violence» περιλαμβάνει περιστατικά βίας κατά αμάχων, εκρήξεις/απομακρυσμένη βία, μάχες, εξεγέρσεις και διαμαρτυρίες), τα οποία είχαν ως αποτέλεσμα 44 απώλειες.[5] O συνολικός πληθυσμός της επαρχίας της Kinshasa ανέρχεται στους 17.032.300 κατοίκους, σύμφωνα με επίσημες εκτιμήσεις του 2024[6].

 

Αποτιμώντας τα προαναφερόμενα δεδομένα, δεν καταδεικνύεται εύλογη πιθανότητα η Αιτήτρια να αντιμετωπίσει κατά την επιστροφή της κίνδυνο σοβαρής βλάβης, καθότι η συχνότητα περιστατικών ασφαλείας στον τόπο συνήθους διαμονής της δεν είναι τέτοιας έντασης ώστε να διατρέχει κίνδυνο εξαιτίας και μόνο της παρουσίας της να τεθεί σε κίνδυνο η ζωή της. Εξετάζοντας περαιτέρω τις προσωπικές περιστάσεις της Αιτήτριας, παρατηρώ ότι είναι ενήλικας, υγιής, έχει λάβει στοιχειώδη μόρφωση, πλήρως ικανή προς εργασία και χωρίς στοιχεία ευαλωτότητας και με ευρύ υποστηρικτικό οικογενειακό δίκτυο στη χώρα καταγωγής της. Η Αιτήτρια δεν έχει θέσει οποιαδήποτε ατομικά χαρακτηριστικά στην ενώπιον μου δικαστική διαδικασία, που να υποδηλώνουν ότι μπορεί να έχει τεθεί με οποιονδήποτε τρόπο σε δυσμενή θέση ή σε κίνδυνο δίωξης ή βλάβης.  Σε σχέση με τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας που περιλαμβάνονται στην Γραπτή της Αγόρευση και αφορούν τα πραγματικά περιστατικά του αιτήματός της δεν διακρίνω ότι παραθέτουν οτιδήποτε για τον πυρήνα του αιτήματος της Αιτήτριας, ούτε διαφοροποιούν ή ενισχύουν τα όσα ήδη έχει αναφέρει ενώπιον της Υπηρεσίας Ασύλου.

 

Κατά πάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, δέουσα έρευνα κρίνεται από το Δικαστήριο ότι έγινε, όταν το αρμόδιο όργανο εξετάζει κάθε σχετικό με την υπόθεση γεγονός (Βλ. Motorways Ltd v. Υπουργού Οικονομικών (1999) 3ΑΑΔ 447).  Ορθή και πλήρης έρευνα θεωρείται αυτή που εκτείνεται στη διερεύνηση των ουσιωδών στοιχείων της υπόθεσης (Βλ. Νικολαΐδη v. Μηνά (1994) 3ΑΑΔ 321, Τουσούνα ν. Δημοκρατίας (2013) 3 Α.Α.Δ. 151, Χωματένος ν. Δημοκρατίας κ.α. (2 Α.Α.Δ. 120).  Η έκταση της έρευνας εξαρτάται πάντοτε από τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης (Βλ. Δημοκρατία v. Ευαγγέλου κ.α. (2013) 3ΑΑΔ 414) και το αρμόδιο όργανο οφείλει να βρει τον κατάλληλο τρόπο για να εκπληρώσει την υποχρέωσή του για επαρκή και/ή δέουσα έρευνα. 

 

Οι καθ' ων η αίτηση συνεκτίμησαν και αξιολόγησαν όλα τα στοιχεία που είχαν ενώπιον τους προτού καταλήξουν στην προσβαλλόμενη απόφαση και ενόψει των ισχυρισμών που πρόβαλε η Αιτήτρια, διεξήγαγαν τη δέουσα υπό τις περιστάσεις έρευνα. Συνεπώς, ο ισχυρισμός του ευπαίδευτου συνηγόρου της Αιτήτριας περί έλλειψης δέουσας έρευνας εκ μέρους του αρμόδιου οργάνου απορρίπτεται στο σύνολό του.

 

Με βάση λοιπόν, το σύνολο των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιον μου, καταλήγω ότι το αίτημα της Αιτήτριας εξετάστηκε με δέουσα προσοχή και υπήρξε επαρκής αιτιολόγηση της προσβαλλόμενης απόφασης. Το περιεχόμενο της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου στην οποία αναφέρονται οι λόγοι της απόρριψης του αιτήματος της Αιτήτριας, αποκαλύπτει ότι η απόφασή της ήταν απόλυτα ορθή και στα πλαίσια της σχετικής νομοθεσίας.

 

Η προσφυγή απορρίπτεται και η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται, με €1000 έξοδα, υπέρ των καθ' ων η αίτηση και εναντίον της Αιτήτριας.

 

 

 

Χ. Μιχαηλίδου, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.

 

 



[1] Belgium, CGRS-CEDOCA, COI Focus, République Démocratique du Congo: Situation sécuritaire, 25/02/2025, https://www.cgrs.be/sites/default/files/rapporten/coi_focus_rdc._situation_securitaire_20250225_2.pdf σελ. 2, όπως παρατίθεται στο EUAA, Country of Origin Information Query Response, DRC, Security Situation in Kinshasa, https://www.ecoi.net/en/file/local/2126819/2025_07_EUAA_COI_Query_Response_Q13_DRC_Security_Situation_Kinshasa.pdf σελ. 4

[2] Belgium, CGRS-CEDOCA, COI Focus, République Démocratique du Congo: Situation sécuritaire, 25/02/2025, https://www.cgrs.be/sites/default/files/rapporten/coi_focus_rdc._situation_securitaire_20250225_2.pdf σελ. 2, όπως παρατίθεται στο EUAA, Country of Origin Information Query Response, DRC, Security Situation in Kinshasa, 01/07/2025, https://www.ecoi.net/en/file/local/2126819/2025_07_EUAA_COI_Query_Response_Q13_DRC_Security_Situation_Kinshasa.pdf σελ. 4 (ημερομηνία τελευταίας πρόσβασης 14/08/2026)

[3] Council on Foreign Relations, Global Conflict Tracker: Conflict in the Democratic Republic of Congo, 09/06/2025, https://www.cfr.org/global-conflict-tracker/conflict/violence-democratic-republic-congo, όπως παρατίθεται στο EUAA, Country of Origin Information Query Response, DRC, Security Situation in Kinshasa, 01/07/2025, https://www.ecoi.net/en/file/local/2126819/2025_07_EUAA_COI_Query_Response_Q13_DRC_Security_Situation_Kinshasa.pdf σελ. 3

[4] Human Rights Watch, World Report 2026 — Democratic Republic of Congo, 13/01/2026, https://www.hrw.org/world-report/2026/country-chapters/democratic-republic-of-congo

[5] Πλατφόρμα ACLED explorer, Country Democratic Republic of Congo, Events/Fatalities, Past Year, διαθέσιμη σε: https://acleddata.com/platform/explorer


cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο