S.N.K. ν. Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω της Υπηρεσίας Ασύλου, Υπόθεση Αρ. 4578/2024, 30/10/2026
print
Τίτλος:
S.N.K. ν. Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω της Υπηρεσίας Ασύλου, Υπόθεση Αρ. 4578/2024, 30/10/2026

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

 

 Υπόθεση Αρ. 4578/2024

 

30 Οκτωβρίου, 2026

 

[X. ΜΙΧΑΗΛΙΔΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

 

Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

 

Μεταξύ: 

  

S.N.K.

                                                                                                                                   Αιτητή

 

-και-

 

Κυπριακής Δημοκρατίας

μέσω της Υπηρεσίας Ασύλου

 

                                                                                                                         Καθ' ων η αίτηση

 

..........................................

 

Ο αιτητής παρουσιάζεται ενώπιον του Δικαστηρίου

 

Χαράλαμπος Δημητρίου για Κωνσταντίνο Ταμπούρλα

 

Νικόλας Νικολάου, Δικηγόρος για τους καθ' ων η αίτηση

 

[Παρούσα η μεταφράστρια κυρία Ella Zacharoudes για πιστή μετάφραση από ελληνικά σε γαλλικά και αντίστροφα].

 

 

Α Π Ο Φ Α Σ Η

 

Χ. Μιχαηλίδου, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.:  Ο αιτητής προσφεύγει με την παρούσα αίτηση ακυρώσεως εναντίον της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου ημερομηνίας 07/10/2024, με την οποία απορρίφθηκε το αίτημά του για παραχώρηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας.

 

Όπως προκύπτει από την Ένσταση που καταχωρήθηκε από την ευπαίδευτη συνήγορο που εκπροσωπεί τον Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας τα γεγονότα της υπό εξέταση περίπτωσης έχουν ως κατωτέρω:  Ο αιτητής είναι υπήκοος της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό και υπέβαλε αίτηση για παροχή διεθνούς προστασίας στις 5/9/2022 αφού εισήλθε παράνομα στις ελεγχόμενες από την Κυβέρνηση της Δημοκρατίας περιοχές.  Ο αιτητής παρέλαβε την Βεβαίωση Υποβολής Αιτήματος Διεθνούς Προστασίας (Confirmation of Submission of an Application for International Protection).

 

Στις 7/10/2024, πραγματοποιήθηκε συνέντευξη του αιτητή στην Υπηρεσία Ασύλου και στη συνέχεια, ο αρμόδιος λειτουργός της Υπηρεσίας Ασύλου ετοίμασε Έκθεση και Εισήγηση προς τον Προϊστάμενο της Υπηρεσίας σχετικά με την συνέντευξη του αιτητή. Στη συνέχεια, ο Προϊστάμενος της Υπηρεσίας Ασύλου υιοθέτησε την εισήγηση για απόρριψη της αίτησης του αιτητή.  Η Υπηρεσία Ασύλου εξέδωσε επιστολή στην οποία συμπεριέλαβε την απορριπτική της απόφαση μαζί με την αιτιολόγηση της απόφασης της σχετικά με το αίτημα του, η οποία παραλήφθηκε ιδιοχείρως από τον αιτητή.  Ακολούθως, ο αιτητής μέσω του συνηγόρου του καταχώρησε την υπό εξέταση προσφυγή στο Διοικητικό Δικαστήριο Διεθνούς Προστασίας, αμφισβητώντας την απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου.

 

Ο συνήγορος του αιτητή μέσω της Γραπτής του Αγόρευσης ισχυρίζεται πως η διαδικασία που ακολουθήθηκε δεν ήταν η ορθή και πως η απόφαση πάσχει διότι ο αιτητής κατά τη διάρκεια της προφορικής του συνέντευξης απέδειξε τον πυρήνα του αιτήματός του και ο αρμόδιος λειτουργός εσφαλμένα κατά την εισήγησή του έκρινε ότι υπήρχαν ασάφειες και αντιφάσεις στο αφήγημά του.  Πρόσθετα ο συνήγορός του εισηγείται πως ο αρμόδιος λειτουργός προφανώς τελούσε σε σύγχιση αναφορικά με τις θέσεις του αιτητή.

 

Ο ευπαίδευτος συνήγορος των καθ' ων η αίτηση, μέσω της Γραπτής του Αγόρευσης, αλλά και προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου, υποστηρίζει τη νομιμότητα της προσβαλλόμενης απόφασης και αναφέρει πως αυτή έχει ληφθεί ορθά και νόμιμα, κατόπιν δέουσας έρευνας. Επιπλέον, εισηγείται ότι ο αιτητής δεν κατάφερε να αποσείσει το βάρος απόδειξης των λόγων ακυρώσεως και των ισχυρισμών του που θεμελιώνουν το αίτημά του για παραχώρηση διεθνούς προστασίας, καθώς δεν απέδειξε βάσιμο φόβο δίωξης για κάποιον από τους λόγους που προβλέπονται στο άρθρο 3(1) του περί Προσφύγων Νόμου, έτσι ώστε να του αναγνωρισθεί το καθεστώς του πρόσφυγα, αλλά ούτε απέδειξε ότι δύναται να του χορηγηθεί το καθεστώς της συμπληρωματικής προστασίας. Κατά συνέπεια, εισηγείται πως η υπό εξέταση προσφυγή θα πρέπει να απορριφθεί από το Δικαστήριο και να επικυρωθεί η προσβαλλόμενη απόφαση.

 

Θα πρέπει να επισημανθεί ότι, σύμφωνα με τον περί Ίδρυσης και Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμο του 2018 (Ν.73(Ι)/2018), το Διοικητικό Δικαστήριο Διεθνούς Προστασίας έχει την εξουσία να εξετάσει την παρούσα υπόθεση και επί της ουσίας.  Το γεγονός αυτό, οφείλεται στο ότι η υπό εξέταση υπόθεση αφορά αίτηση που χρονικά εμπίπτει στις προϋποθέσεις του άρθρου 11 του περί Ίδρυσης και Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμου του 2018 (Ν.73(Ι)/2018), οι οποίες δίδουν στο Δικαστήριο την υποχρέωση ελέγχου νομιμότητας και ορθότητας της προσβαλλόμενης απόφασης.

 

Προχωρώ να εξετάσω κατά πόσον το αρμόδιο όργανο ορθά απέρριψε το αίτημα του αιτητή για χορήγηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας. Θεωρώ χρήσιμο να καταγραφούν όλοι οι ισχυρισμοί που πρόβαλε ο αιτητής σε όλα τα στάδια της εξέτασης του αιτήματός του, προκειμένου να εξετάσω την ορθότητα της προσβαλλόμενης απόφασης αλλά και για να διαφανεί εάν το αρμόδιο όργανο αποφάσισε μετά από δέουσα έρευνα, ορθά, νόμιμα και εντός των πλαισίων της σχετικής νομοθεσίας και αν εξέδωσε δεόντως αιτιολογημένη απόφαση.

 

Κατά την καταγραφή του αιτήματός του ο αιτητής δήλωσε στην αίτησή του για διεθνή προστασία, πως ο αιτητής ανέφερε ότι εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του για λόγους ασφάλειας και εξαιτίας περιουσιακής διαφοράς. Ειδικότερα, δήλωσε ότι απώλεσε και τους δύο γονείς του εντός διαστήματος δύο μηνών και ότι ο πατέρας του, του κληροδότησε οικία, την οποία είχε αγοράσει από φίλο του. Όταν ο τελευταίος πληροφορήθηκε τον θάνατο του πατέρα του, διεκδίκησε την επιστροφή της οικίας, ισχυριζόμενος ότι εξακολουθούσε να του οφείλεται μέρος του τιμήματος αγοράς. Κατά τους ισχυρισμούς του αιτητή, το εν λόγω πρόσωπο συνεννοήθηκε με τον αδελφό του πατέρα του, προκειμένου να αποκτήσουν την οικία, να την πωλήσουν και να μοιραστούν το κέρδος. Ακολούθως, άρχισαν να τον αναζητούν και να τον απειλούν, με αποτέλεσμα ο ίδιος, μη έχοντας άλλο μέρος να διαμείνει, να καταφύγει σε εκκλησία, όπου και διανυκτέρευε. Όταν τον εντόπισε ο πάστορας, ο αιτητής του εξήγησε όσα είχαν συμβεί και εκείνος τον βοήθησε να εγκαταλείψει τη χώρα και να μεταβεί σε ασφαλέστερο τόπο. Ο αιτητής πρόσθεσε ότι δεν διέθετε οικογένεια που να μπορούσε να τον προστατεύσει και πως εξαιτίας του μετέβη στην Κυπριακή Δημοκρατία, ζητώντας διεθνή προστασία, καθότι, όπως υποστήριξε, η ζωή του βρισκόταν σε κίνδυνο.

 

Κατά τη συνέντευξή του ο αιτητής δήλωσε ότι είναι υπήκοος της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό, με τόπο καταγωγής και συνήθους διαμονής του μέχρι την αναχώρησή του από τη χώρα, την περιοχή Ngaliema της Κινσάσα. Ανέφερε ότι είναι άγαμος, χριστιανός και ότι ομιλεί Lingala, γαλλικά και λίγα αγγλικά. Ως προς το μορφωτικό του επίπεδο, δήλωσε ότι ολοκλήρωσε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευσή του το 2012 σε σχολείο της περιοχής Ngaliema και ακολούθως άρχισε πανεπιστημιακές σπουδές. Ανέφερε, ωστόσο, ότι τις διέκοψε το 2014 λόγω του θανάτου του πατέρα του, ο οποίος κάλυπτε τα έξοδα των σπουδών του. Ως προς την επαγγελματική του δραστηριότητα, δήλωσε ότι εργαζόταν ως προμηθευτής τηλεφωνικών υπηρεσιών, διευκρινίζοντας, παράλληλα, ότι οι γονείς του τον συντηρούσαν οικονομικά.

 

Σε σχέση με την οικογενειακή του κατάσταση, ο αιτητής ανέφερε ότι είναι μοναχοπαίδι και ότι αμφότεροι οι γονείς του έχουν αποβιώσει, τοποθετώντας τον θάνατο του πατέρα του τον Ιανουάριο του 2022 και της μητέρας του τον Μάιο του ίδιου έτους (σε αντίθεση με την ημερομηνία που δήλωσε σε σχέση με το θάνατο του πατέρα του όταν ανέφερε πως διέκοψε τις σπουδές του το 2014 εξαιτίας του θανάτου του).  Ο αιτητής ισχυρίστηκε πως δεν γνωρίζει άλλους συγγενείς του, καθώς οι γονείς του δεν διατηρούσαν σχέσεις με τις οικογένειές τους, προσθέτοντας, εντούτοις, ότι έχει θείες από την πατρική πλευρά στη χώρα καταγωγής του. Ανέφερε, επίσης, ότι εγκατέλειψε τη χώρα του στις 05/07/2022, χωρίς να αντιμετωπίσει οποιοδήποτε πρόβλημα κατά την αναχώρησή του και αφίχθηκε στις κατεχόμενες περιοχές της Κύπρου με φοιτητική άδεια παραμονής. Στη συνέχεια, εισήλθε παράνομα στις ελεγχόμενες από την Κυπριακή Δημοκρατία περιοχές στις 21/08/2022.

 

Ως προς τους λόγους για τους οποίους εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής του και δεν επιθυμεί να επιστρέψει σε αυτήν, ο αιτητής επικαλέστηκε απειλές και περιστατικά απαγωγής που απέδωσε σε φίλο του πατέρα του, ονόματι Papa Joze, ο οποίος, κατά τους ισχυρισμούς του, επιδίωκε, μετά τον θάνατο του πατέρα του, να ιδιοποιηθεί την οικία που ο ίδιος είχε κληρονομήσει.  Όπως ισχυρίστηκε ο πατέρας του ήταν πολιτικός και διατηρούσε στενή φιλική και επαγγελματική σχέση με πρόσωπο ονόματι Papa Joze, από το οποίο είχε αγοράσει την οικογενειακή τους οικία. Ισχυρίστηκε ότι, μετά τον θάνατο του πατέρα του από δηλητηρίαση, ο νεότερος αδελφός του τελευταίου συνεργάστηκε με τον Papa Joze, με σκοπό να τους στερήσουν την οικία. Στο πλαίσιο αυτό, όπως ανέφερε, ο ίδιος και η μητέρα του δέχθηκαν έντονες πιέσεις και σημειώθηκαν τρεις διαρρήξεις στην οικία τους. Κατά τους ισχυρισμούς του, εξαιτίας των περιστατικών αυτών η μητέρα του παρουσίασε προβλήματα αρτηριακής πίεσης και απεβίωσε. Πριν από τον θάνατό της, του παρέδωσε τους τίτλους ιδιοκτησίας της οικίας και τον συμβούλευσε ότι το μόνο πρόσωπο που μπορούσε να εμπιστευθεί ήταν ο πάστορας της εκκλησίας τους.

 

Ο αιτητής πρόσθεσε ότι, μετά τον θάνατο της μητέρας του, η κατάσταση επιδεινώθηκε και απήχθη δύο φορές. Περιγράφοντας ένα από τα περιστατικά, ανέφερε ότι μεταφέρθηκε σε ημιτελή οικοδομή, από όπου απελευθερώθηκε με τη βοήθεια προσώπου που τον εντόπισε. Δήλωσε επίσης, ότι φέρει ουλές από την απαγωγή. Ακολούθως, κατέφυγε στην εκκλησία τους, όπου διέμενε, χωρίς, ωστόσο, όπως υποστήριξε, να παύσει να διατρέχει κίνδυνο. Για τον λόγο αυτό, ο πάστορας ζήτησε από τα μέλη της εκκλησίας να συνεισφέρουν χρήματα, ώστε να καταστεί δυνατή η αναχώρησή του από τη χώρα.  για Όταν του ζητήθηκε να αναφερθεί στην αιτία των απαγωγών, ο αιτητής ισχυρίστηκε ότι σκοπός τους ήταν η θανάτωσή του, ώστε ο αδελφός του πατέρα του και ο Papa Joze να μπορέσουν να ιδιοποιηθούν και να πωλήσουν την οικία που ο ίδιος είχε κληρονομήσει. Κατά την εξήγησή του, όσο βρισκόταν στη ζωή, δεν μπορούσαν να την πωλήσουν, ακόμη και αν αποκτούσαν τους τίτλους ιδιοκτησίας.   Ανέφερε ότι δεν γνώριζε την ταυτότητα των απαγωγέων του, οι οποίοι ήταν τρία πρόσωπα, πλην όμως συνέδεσε τις ενέργειές τους με την περιουσιακή διαφορά, επειδή, όπως υποστήριξε, του είχαν δηλώσει ότι ενεργούσαν κατ’ εντολήν του Papa Joze και ότι επρόκειτο να τον σκοτώσουν προκειμένου εκείνος να αποκτήσει την οικία. Διευκρίνισε ότι ο Papa Joze ήταν στενός φίλος και συνεργάτης του πατέρα του, ότι δραστηριοποιούνταν από κοινού σε επιχειρηματικές υποθέσεις και ότι αμφότεροι ήταν πολιτικοί. Καταληκτικά, επιβεβαίωσε ότι τα περιστατικά αυτά αποτέλεσαν τον λόγο αναχώρησής του από τη χώρα καταγωγής του.

 

Στην έκθεση-εισήγησή του, ο αρμόδιος λειτουργός διαχώρισε το αίτημα σε δύο ουσιώδεις ισχυρισμούς. Ο πρώτος αφορούσε την υπηκοότητα, την περιοχή καταγωγής και τον τόπο συνήθους διαμονής του αιτητή, ενώ ο δεύτερος αφορούσε τον προβαλλόμενο φόβο του λόγω των απειλών και των απαγωγών από τον φίλο του πατέρα του, με σκοπό τον σφετερισμό της περιουσίας του.

 

Ο πρώτος ουσιώδης ισχυρισμός έγινε αποδεκτός. Ειδικότερα, ο αρμόδιος λειτουργός έκρινε αξιόπιστες τις δηλώσεις του αιτητή αναφορικά με τα προσωπικά του στοιχεία και το προφίλ του. Ως προς την εξωτερική αξιοπιστία, έλαβε υπόψη το πρωτότυπο διαβατήριο που προσκομίστηκε, το οποίο τεκμηρίωνε την υπηκοότητά του, καθώς και πληροφορίες από εξωτερικές πηγές πληροφόρησης, οι οποίες επιβεβαίωναν τις ονομασίες και την ύπαρξη των τόπων που είχε αναφέρει σε σχέση με την περιοχή καταγωγής και διαμονής του.

 

Αντιθέτως, ο δεύτερος ουσιώδης ισχυρισμός δεν έγινε αποδεκτός, καθώς ο αρμόδιος λειτουργός έκρινε ότι ο αιτητής δεν παρείχε επαρκείς και ικανοποιητικές πληροφορίες για ζητήματα που άπτονταν του πυρήνα του αιτήματός του και ότι οι δηλώσεις του παρουσίαζαν αντιφάσεις, ασυνέπειες και έλλειψη ευλογοφάνειας.  Συγκεκριμένα, εντοπίστηκαν χρονικές αντιφάσεις ως προς τον θάνατο του πατέρα του, γεγονός το οποίο, σύμφωνα με την αφήγησή του, αποτέλεσε την αφετηρία της περιουσιακής διαφοράς. Ενώ αρχικά δήλωσε ότι ο πατέρας του απεβίωσε τον Ιανουάριο του 2022, σε άλλο σημείο της συνέντευξης ανέφερε ότι απεβίωσε το 2014 και ότι εξαιτίας αυτού, αναγκάστηκε να διακόψει τις πανεπιστημιακές του σπουδές, αφού εκείνος κατέβαλλε τα δίδακτρά του. Κληθείς να διευκρινίσει την αντίφαση, απάντησε ότι τα οικονομικά προβλήματα είχαν αρχίσει προηγουμένως, χωρίς, κατά την αξιολόγηση του λειτουργού, να δώσει περαιτέρω εξηγήσεις. Επιπλέον, κατά τη συνέντευξη για την αξιολόγηση της ευαλωτότητάς του είχε τοποθετήσει τον θάνατο του πατέρα του τον Φεβρουάριο του 2022. Όταν του επισημάνθηκε η διαφοροποίηση αυτή, απάντησε ότι δεν θυμόταν, χωρίς άλλη διευκρίνιση.

 

Περαιτέρω, ο λειτουργός διαπίστωσε ουσιώδεις διαφοροποιήσεις ως προς τα περιστατικά απαγωγής. Στην αίτησή του για διεθνή προστασία ο αιτητής είχε αναφέρει ότι τον αναζητούσαν και τον απειλούσαν, ενώ κατά τη συνέντευξη για την αξιολόγηση της ευαλωτότητάς του έκανε λόγο για μία απαγωγή, κατά την οποία κρατήθηκε επί δέκα ημέρες και διασώθηκε από την αστυνομία. Αντιθέτως, κατά την επί της ουσίας συνέντευξή του περιέγραψε δύο περιστατικά απαγωγής. Για το πρώτο ανέφερε ότι διήρκεσε δύο ώρες και ότι απελευθερώθηκε με τη βοήθεια ενός άνδρα, ενώ για το δεύτερο ισχυρίστηκε ότι απήχθη με ταξί και ότι, αφού πάλεψε με τους απαγωγείς του, εκείνοι τον φοβήθηκαν και τον πέταξαν έξω από το όχημα. Κληθείς να εξηγήσει τις διαφοροποιήσεις, δήλωσε ότι κατά τη συνέντευξη για την ευαλωτότητά του ήταν συνοπτικός, εξήγηση την οποία ο λειτουργός δεν έκρινε επαρκή για την άρση των αντιφάσεων.

 

Αντίφαση καταγράφηκε και ως προς την αιτία για την οποία ο φίλος του πατέρα του φερόταν να διεκδικεί την οικία. Τόσο στην αίτηση διεθνούς προστασίας όσο και στη συνέντευξη για την ευαλωτότητά του, ο αιτητής είχε συνδέσει τη διεκδίκηση με χρηματική οφειλή του πατέρα του προς το εν λόγω πρόσωπο. Κατά την επί της ουσίας συνέντευξή του, ωστόσο, ανέφερε ότι εκείνος επιθυμούσε να αποκτήσει την οικία επειδή ήταν «ιδιαίτερη». Όταν του ζητήθηκε σχετική διευκρίνιση, υποστήριξε ότι η αναφορά στην οφειλή αποτελούσε ψευδή ισχυρισμό του φερόμενου διώκτη του. Κατά τον λειτουργό, δεν εξήγησε επαρκώς για ποιον λόγο δεν είχε αναφερθεί εξαρχής στο ζήτημα αυτό κατά τη συνέντευξή του, παρόλο που αποτελούσε κεντρικό στοιχείο των προηγούμενων δηλώσεών του.

 

Ο αρμόδιος λειτουργός επισήμανε, επίσης ασυνέπεια, ως προς τη χρονική ακολουθία των γεγονότων. Παρότι ο αιτητής συνέδεσε την επιδίωξη σφετερισμού της οικίας με τον θάνατο του πατέρα του τον Ιανουάριο του 2022, τοποθέτησε τα δύο περιστατικά απαγωγής τον Ιούνιο του ίδιου έτους, δηλαδή περίπου έξι μήνες αργότερα. Ερωτηθείς εάν το εν λόγω πρόσωπο τον είχε προηγουμένως προσεγγίσει ή απειλήσει, απάντησε αρνητικά. Προς εξήγηση του χρονικού διαστήματος που μεσολάβησε, ανέφερε ότι τα προβλήματά του άρχισαν έναν μήνα μετά τον θάνατο της μητέρας του και ότι εκείνη τον προστάτευε. Κατά την έκθεση-εισήγηση, δεν διευκρίνισε με ποιον τρόπο η μητέρα του παρείχε την προστασία αυτή, δεδομένου του ισχυρισμού του ότι ο φίλος του πατέρα του εποφθαλμιούσε την οικία ήδη μετά τον θάνατο του τελευταίου.

 

Επιπρόσθετα, ο λειτουργός έκρινε ότι οι περιγραφές των δύο απαγωγών στερούνταν ευλογοφάνειας, ιδίως ως προς τον τρόπο απελευθέρωσής του από έναν τυχαίο άνδρα στην πρώτη περίπτωση και τον ισχυρισμό ότι οι απαγωγείς του τον φοβήθηκαν και τον απομάκρυναν από το ταξί στη δεύτερη. Θεώρησε ότι ο τρόπος παρουσίασης των περιστατικών δεν ανταποκρινόταν στη σοβαρότητα γεγονότων τα οποία ο αιτητής επικαλούνταν ως αιτία εγκατάλειψης της χώρας του.  Τέλος, στην έκθεση καταγράφηκε ότι, μολονότι ο αιτητής δήλωσε πως προτεραιότητά του ήταν η ζωή του, δεν εξήγησε, κατά τρόπο που κρίθηκε επαρκής, γιατί δεν πώλησε την συγκεκριμένη περιουσία στο πρόσωπο που φερόταν να τη διεκδικεί, ούτε ποια μέτρα έλαβε για την προστασία του όσο βρισκόταν στη χώρα καταγωγής του. Ο ίδιος ανέφερε ότι στην Αφρική τα λόγια κάποιου πριν από τον θάνατό του έχουν ιδιαίτερη σημασία, ότι δεν μπορούσε να ενεργήσει αντίθετα προς την επιθυμία της μητέρας του και ότι δεν μπορούσε να απαξιώσει τους γονείς του για χρήματα. Ο λειτουργός δεν θεώρησε τις απαντήσεις αυτές ευλογοφανής και λογικές εξηγήσεις και έκρινε ότι ο τρόπος με τον οποίο ο αιτητής αντιμετώπισε τα ζητήματα αυτά έπληττε περαιτέρω την αξιοπιστία του.

 

Ως προς την εξωτερική αξιοπιστία του δεύτερου ουσιώδους ισχυρισμού, ο αρμόδιος λειτουργός ανέφερε ότι οι δηλώσεις του αιτητή αποτελούσαν το μοναδικό στοιχείο προς υποστήριξή του και ότι δεν συνέτρεχαν εύλογοι λόγοι για περαιτέρω ανάλυσή τους μέσω άλλων πηγών πληροφόρησης. Κατέληξε συνεπώς, στην μη αποδοχή του δεύτερου ουσιώδους ισχυρισμού.

 

Ακολούθως, κατά την αξιολόγηση του μελλοντικού κινδύνου, ο αρμόδιος λειτουργός στηρίχθηκε στα στοιχεία που είχαν γίνει αποδεκτά, στην υπηκοότητα του αιτητή και στην καταγωγή και προηγούμενη διαμονή του στην περιοχή Ngaliema της Κινσάσα. Λαμβάνοντας υπόψη τις σχετικές πληροφορίες, το προσωπικό του προφίλ και τη διαπίστωση ότι δεν είχε τεκμηριωθεί προηγούμενη δίωξη ή σοβαρή βλάβη, κατέληξε ότι δεν προέκυπταν βάσιμοι λόγοι να θεωρηθεί ότι, σε περίπτωση επιστροφής του στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, θα αντιμετώπιζε δίωξη ή πραγματικό κίνδυνο σοβαρής βλάβης.

 

Προχωρώντας στη νομική ανάλυση των ισχυρισμών του αιτητή, ο αρμόδιος λειτουργός έκρινε ότι δεν συντρέχουν στο πρόσωπό του εκείνα τα υποκειμενικά και αντικειμενικά στοιχεία που θα μπορούσαν να τεκμηριώσουν βάσιμο και δικαιολογημένο φόβο δίωξης σε περίπτωση επιστροφής του στη χώρα καταγωγής του για έναν από τους λόγους του άρθρου 3(1) του περί Προσφύγων Νόμου Ν.6(Ι)/2000 και του άρθρου 1Α της Σύμβασης της Γενεύης του 1951.  Ο αρμόδιος λειτουργός λαμβάνοντας υπόψη τα ευρήματα έρευνας για την κατάσταση ασφαλείας στη χώρα καταγωγής του αιτητή και συγκεκριμένα στην Kinshasa,  κατά την οποία διαπιστώθηκε ότι δεν υφίστανται συνθήκες αδιάκριτης άσκησης βίας σε καταστάσεις διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης, κατέληξε πως δεν συντρέχει οποιοσδήποτε λόγος παραχώρησης καθεστώτος συμπληρωματικής προστασίας, δυνάμει του άρθρου 19 του Ν. 6 (Ι)/2000.

 

Στα πλαίσια εξέτασης της ορθότητας της προσβαλλόμενης απόφασης, προχωρώ να εξετάσω κατ' ουσίαν το αίτημα του αιτητή λαμβάνοντας υπόψη βεβαίως όλα όσα τέθηκαν ενώπιον μου από τον αιτητή, αλλά και από τη συνήγορο που εκπροσωπεί τους καθ' ων η αίτηση.  Διαπιστώνω ότι ο πρώτος ουσιώδης ισχυρισμός έγινε δεκτός από την Υπηρεσία Ασύλου, καθόσον έγινε αποδεκτός ο τόπος καταγωγής και προηγούμενης συνήθους διαμονής του αιτητή, οι σχετικές δε δηλώσεις του κρίθηκαν ακριβείς και συμβατές με τις εξωτερικές πηγές πληροφόρησης. Επομένως, δεν θεωρώ αναγκαίο να ασχοληθώ με οτιδήποτε άλλο σε σχέση με τον προβαλλόμενο ισχυρισμό.

 

Ως προς τον δεύτερο ουσιώδη ισχυρισμό, θα συμφωνήσω απόλυτα με τα όσα με λεπτομέρεια καταγράφει ο αρμόδιος λειτουργός στην εισήγησή του.  Ο αιτητής δεν παρείχε επαρκείς και πειστικές πληροφορίες ως προς τον πυρήνα του αιτήματός του και δεν κατόρθωσε να τεκμηριώσει τους σχετικούς ισχυρισμούς του, καθόσον οι δηλώσεις του στερούνταν επαρκών και συγκεκριμένων πληροφοριών.  Ειδικότερα, παρατηρώ ότι ο αιτητής υπέπεσε σε αντιφάσεις ως προς τον χρόνο θανάτου του πατέρα του, τον οποίο αρχικά τοποθέτησε τον Ιανουάριο του 2022, στη συνέχεια το 2014 και, κατά τη συνέντευξη αξιολόγησης της ευαλωτότητάς του, τον Φεβρουάριο του 2022.

 

Περαιτέρω, εντοπίζω σημαντικές διαφοροποιήσεις στις δηλώσεις του αναφορικά με τα περιστατικά απαγωγής.  Αντίστοιχα, διαπιστώνω ασυνέπεια ως προς το κίνητρο διεκδίκησης της οικίας από τον φίλο του πατέρα του.  Επιπλέον, παρατηρώ ασυνέπεια στη χρονική ακολουθία των γεγονότων, καθώς ο αιτητής συνέδεσε την έναρξη της περιουσιακής διαφοράς με τον θάνατο του πατέρα του τον Ιανουάριο του 2022, ενώ τοποθέτησε τα δύο περιστατικά απαγωγής τον Ιούνιο του ίδιου έτους, χωρίς να αναφέρει οποιαδήποτε προηγούμενη προσέγγιση ή απειλή. Η αναφορά του ότι τα προβλήματα άρχισαν έναν μήνα μετά τον θάνατο της μητέρας του, η οποία τον προστάτευε, δεν συνοδεύτηκε από επαρκείς διευκρινίσεις ως προς τον τρόπο με τον οποίο του παρείχε προστασία.

 

Περαιτέρω, δεν θεωρώ ευλογοφανείς τις περιγραφές των δύο απαγωγών, ιδίως ως προς τον τρόπο απελευθέρωσής του από τυχαίο πρόσωπο στην πρώτη περίπτωση και την εγκατάλειψή του από τους απαγωγείς στη δεύτερη. Οι περιστάσεις αυτές, όπως περιγράφονται από τον αιτητή, δεν αποτυπώνουν με πειστικό τρόπο τη σοβαρότητα των γεγονότων που επικαλείται ως αιτία εγκατάλειψης της χώρας καταγωγής του.  Οι αναφορές του στην ιδιαίτερη σημασία των τελευταίων επιθυμιών των γονέων του στην αφρικανική κουλτούρα, στον σεβασμό προς τη μητέρα του και στην αδυναμία του να απαξιώσει τους γονείς του για οικονομικούς λόγους δεν συνιστούν, επαρκείς και ευλογοφανείς εξηγήσεις, αλλά ενισχύουν περαιτέρω τις αμφιβολίες ως προς την αξιοπιστία της αφήγησής του.  Ενόψει των ανωτέρω διαπιστώσεων η εσωτερική αξιοπιστία των δηλώσεων του αιτητή δεν τεκμηριώνεται.

 

Τέλος, ως προς την εξωτερική αξιοπιστία του ισχυρισμού, διαπιστώνω ότι ο αιτητής δεν προσκόμισε οποιοδήποτε άλλο στοιχείο προς υποστήριξή του, πέραν των δικών του δηλώσεων, ενώ δεν προκύπτει ανάγκη περαιτέρω διερεύνησης μέσω άλλων πηγών πληροφόρησης.  Υπό το φως των ανωτέρω, κρίνω ότι ο δεύτερος ουσιώδης ισχυρισμός δεν τεκμηριώνεται και ως εκ τούτου, δεν γίνεται αποδεκτός.

 

Θα πρέπει να επισημανθεί πως ο αιτητής στην ενώπιον μου διαδικασία είχε τη δυνατότητα να παρουσιάσει τον πυρήνα του αιτήματός του, να αντικρούσει τις αναφορές της Υπηρεσίας Ασύλου επί του αφηγήματός του, να προσκομίσει νέα στοιχεία και να ενισχύσει τον ισχυρισμό του περί τον κίνδυνο που ο ίδιος ισχυρίζεται ότι διατρέχει σε περίπτωση επιστροφής του στη χώρα καταγωγής του. Παρόλα αυτά ο αιτητής σε ουδεμία ενέργεια προέβη προς την κατεύθυνση αυτή, ούτε προσκόμισε νεότερα στοιχεία ή ισχυρισμούς. Όπως αναλύω ανωτέρω, το αφήγημα του αιτητή δεν παρατέθηκε με λεπτομέρεια και δεν πρόβαλε ισχυρισμούς ικανούς να στοιχειοθετήσουν την ανάγκη χορήγησης καθεστώτος διεθνούς προστασίας.  Ο κατ' ουσίαν έλεγχος που διενεργεί το Διοικητικό Δικαστήριο Διεθνούς Προστασίας δεν συνεπάγεται υποχρέωση του Δικαστηρίου να προβεί σε αυτεπάγγελτη αναζήτηση στοιχείων. 

 

Όλο το πιο πάνω ιστορικό στο οποίο στηρίζεται το αίτημα διεθνούς προστασίας που υπέβαλε ο αιτητής δεν παρουσιάζει βάσιμο και δικαιολογημένο φόβο δίωξης στη χώρα καταγωγής του. Ο αιτητής είχε την ευκαιρία στην ενώπιον μου δικαστική διαδικασία να προσκομίσει με το ορθό δικονομικό διάβημα οτιδήποτε θεωρούσε ότι έπρεπε να γνωρίζει το Δικαστήριο πράγμα που δεν έπραξε.  Επιπρόσθετα, ο αιτητής θα μπορούσε να αντικρούσει τις αντιφάσεις και ασάφειες που προέβαλε ο αρμόδιος λειτουργός της Υπηρεσίας Ασύλου προς απόρριψη του αιτήματός του, πράγμα που επίσης δεν έπραξε.  Όπως προκύπτει από το πιο πάνω ιστορικό, ο αιτητής δεν προώθησε κανένα απολύτως ισχυρισμό που να εμπίπτει στις προϋποθέσεις αναγνώρισης προσώπου ως πρόσφυγα.

 

Για την αναγνώριση προσώπου ως πρόσφυγα, απαιτείται να τεκμηριώνεται η ύπαρξη βάσιμου και δικαιολογημένου φόβου δίωξης λόγω φυλής, θρησκείας, ιθαγένειας, πολιτικών πεποιθήσεων ή συμμετοχής σε ιδιαίτερη κοινωνική ομάδα, καθώς και η αδυναμία ή η απροθυμία του αιτητή, εξαιτίας του εν λόγω φόβου, να θέσει εαυτόν υπό την προστασία της χώρας καταγωγής του. Οι προϋποθέσεις αυτές απορρέουν από τον ορισμό του πρόσφυγα, όπως αυτός προβλέπεται στο άρθρο 3(5) του Κανονισμού (ΕΕ) 2024/1347, σε συνδυασμό με το άρθρο 1Α της Σύμβασης της Γενεύης του 1951 και τις σχετικές διατάξεις του άρθρου 3 του περί Προσφύγων Νόμου, Ν. 6(Ι)/2000, όπως ίσχυε, καθώς και του άρθρου 51 του περί Προσφύγων Νόμου, Ν. 115(Ι)/2026. Για τη διαπίστωση της συνδρομής των προϋποθέσεων αυτών, το αρμόδιο όργανο οφείλει να αξιολογήσει τόσο το υποκειμενικό στοιχείο του φόβου του αιτητή, όσο και την αντικειμενική βασιμότητά του, λαμβάνοντας υπόψη το σύνολο των προσωπικών περιστάσεων και των σχετικών πληροφοριών για τη χώρα καταγωγής του (βλ. §§ 37-38 του Εγχειριδίου της Ύπατης Αρμοστείας των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες σχετικά με τις διαδικασίες και τα κριτήρια καθορισμού του καθεστώτος των προσφύγων).

 

Περαιτέρω, σύμφωνα με τις αρχές που διέπουν την αξιολόγηση των αιτημάτων διεθνούς προστασίας, γενικοί και αόριστοι ισχυρισμοί, καθώς και αναφορές σε κίνδυνο για τη ζωή ή την ασφάλεια του αιτητή, χωρίς επαρκή εξειδίκευση και τεκμηρίωση, δεν αρκούν, αφ’ εαυτών, για να θεμελιώσουν βάσιμο φόβο δίωξης ή πραγματικό κίνδυνο σοβαρής βλάβης. Απαιτείται η ύπαρξη συγκεκριμένων περιστάσεων, οι οποίες, συνεκτιμώμενες υπό το πρίσμα της εξατομικευμένης κατάστασης του αιτητή, να καταδεικνύουν ότι σε περίπτωση επιστροφής του στη χώρα καταγωγής του θα αντιμετωπίσει κίνδυνο που πληροί τις προβλεπόμενες από τη νομοθεσία προϋποθέσεις διεθνούς προστασίας (βλ. την απόφαση στην υπόθεση υπ’ αριθ. 121/20, A.S.R. v. Κυπριακή Δημοκρατία, ημερομηνίας 31/7/2020).

 

Υπό το φως των ανωτέρω, και κατόπιν συνολικής αξιολόγησης των ισχυρισμών του αιτητή και των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιόν μου, κρίνω ότι δεν τεκμηριώνεται η ύπαρξη βάσιμου και δικαιολογημένου φόβου δίωξης σε περίπτωση επιστροφής του στη χώρα καταγωγής του. Ως εκ τούτου, κρίνεται ορθή η απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου ότι δεν συντρέχουν στο πρόσωπο του αιτητή τα απαιτούμενα υποκειμενικά και αντικειμενικά στοιχεία για την αναγνώρισή του ως πρόσφυγα, σύμφωνα με το εφαρμοστέο νομοθετικό πλαίσιο.

 

Ειδικότερα, από το σύνολο των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιόν μου, δεν προκύπτει ότι ο αιτητής πληροί τις προϋποθέσεις αναγνώρισης καθεστώτος πρόσφυγα. Συναφώς, σύμφωνα με τον Πρακτικό Οδηγό της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Υποστήριξης για το Άσυλο (EASO), Αξιολόγηση των Αποδεικτικών Στοιχείων (Μάρτιος 2015), η αξιολόγηση των αιτημάτων διεθνούς προστασίας προϋποθέτει τον προσδιορισμό των ουσιωδών πραγματικών περιστατικών βάσει των πληροφοριών που έχουν συλλεχθεί και τη σύνδεσή τους με τις προϋποθέσεις του ορισμού του πρόσφυγα. Σε περίπτωση που, κατόπιν της αξιολόγησης αυτής, δεν διαπιστώνεται ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις αναγνώρισης προσφυγικού καθεστώτος, επιβάλλεται να εξεταστεί περαιτέρω κατά πόσον τα διαπιστωθέντα ουσιώδη πραγματικά περιστατικά θεμελιώνουν δικαίωμα υπαγωγής σε καθεστώς επικουρικής προστασίας.

 

Για τη χορήγηση καθεστώτος επικουρικής προστασίας, απαιτείται να διαπιστώνεται ότι ο αιτητής, μολονότι δεν πληροί τις προϋποθέσεις αναγνώρισής του ως πρόσφυγα, αντιμετωπίζει ουσιώδεις λόγους να πιστεύεται ότι, σε περίπτωση επιστροφής του στη χώρα καταγωγής του ή στην περίπτωση ανιθαγενούς, στη χώρα της προηγούμενης συνήθους διαμονής του, ότι θα εκτεθεί σε πραγματικό κίνδυνο να υποστεί σοβαρή βλάβη. Η σοβαρή βλάβη περιλαμβάνει την επιβολή ή εκτέλεση θανατικής ποινής, τα βασανιστήρια ή την απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση ή τιμωρία, καθώς και τη σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής ακεραιότητας αμάχου λόγω αδιάκριτης άσκησης βίας σε καταστάσεις διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης. Οι προϋποθέσεις αυτές απορρέουν από τα άρθρα 3(6) και 15 του Κανονισμού (ΕΕ) 2024/1347, σε συνδυασμό με το άρθρο 53 του περί Προσφύγων Νόμου, Ν. 115(Ι)/2026, καθώς και με τις αντίστοιχες διατάξεις του περί Προσφύγων Νόμου, Ν. 6(Ι)/2000, όπως ίσχυε κατά τον κρίσιμο χρόνο και συγκεκριμένα το άρθρο 19 αυτού. Η χορήγηση του εν λόγω καθεστώτος προϋποθέτει, συνεπώς, την εξατομικευμένη αξιολόγηση των περιστάσεων της υπόθεσης και την τεκμηρίωση πραγματικού κινδύνου σοβαρής βλάβης σε περίπτωση επιστροφής του αιτητή στη χώρα καταγωγής του.

 

Εν προκειμένω, από τη μελέτη του διοικητικού φακέλου και τη συνολική αξιολόγηση των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιόν μου, δεν προκύπτει ότι στοιχειοθετούνται οι προϋποθέσεις για τη χορήγηση καθεστώτος επικουρικής προστασίας στον αιτητή, καθότι δεν τεκμηριώθηκε η ύπαρξη ουσιωδών λόγων που να δικαιολογούν την πεποίθηση ότι, σε περίπτωση επιστροφής του στη χώρα καταγωγής του, θα αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο να υποστεί σοβαρή βλάβη κατά την έννοια της εφαρμοστέας νομοθεσίας. Ειδικότερα, δεν προκύπτουν από τα ενώπιόν μου στοιχεία περιστάσεις που να καταδεικνύουν ότι ο αιτητής διατρέχει κίνδυνο θανατικής ποινής ή εκτέλεσης, βασανιστηρίων ή απάνθρωπης ή εξευτελιστικής μεταχείρισης ή τιμωρίας, ούτε ότι υφίσταται σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής του ακεραιότητας λόγω αδιάκριτης άσκησης βίας στο πλαίσιο ένοπλης σύρραξης. Ως εκ τούτου, κρίνεται ότι δεν πληρούνται οι νόμιμες προϋποθέσεις για την υπαγωγή του αιτητή σε καθεστώς επικουρικής προστασίας, σύμφωνα με το εφαρμοστέο νομοθετικό πλαίσιο (βλ. Galina Bindioul v. Αναθεωρητική Αρχή Προσφύγων, Υποθ. Αρ. 685/2012, ημερομηνίας 23/04/13 και Mushegh Grigoryan κ.α. v. Κυπριακή Δημοκρατία, Υποθ. Αρ. 851/2012, ημερομηνίας 22/9/2015, ECLI:CY:AD:2015:D619).

 

Ο αρμόδιος λειτουργός, διεξήγαγε έρευνα για την κατάσταση ασφαλείας στον τόπο διαμονής του αιτητή, από την οποία προέκυψε ότι δεν υφίστατο εύλογη πιθανότητα ο αιτητής να αντιμετώπιζε δίωξη ή πραγματικό κίνδυνο σοβαρής βλάβης.  Ως εκ τούτου, κρίθηκε πως δεν πληρούνταν οι προϋποθέσεις για παραχώρηση καθεστώτος συμπληρωματικής προστασίας.  Σε κάθε περίπτωση, διεξήγαγα περαιτέρω έρευνα σχετικά με την κατάσταση ασφαλείας στον τελευταίο τόπο συνήθους διαμονής του αιτητή, σε πρόσφατες πηγές πληροφόρησης, στα πλαίσια βεβαίως της ex nunc δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου και προς εκπλήρωση της υποχρέωσης του Δικαστηρίου για έλεγχο της ορθότητας της προσβαλλόμενης απόφασης.  

 

Περαιτέρω, όπως αναφέρεται και στην απάντηση που ετοίμασε ο EUAA σχετικά με την κατάσταση ασφαλείας στην Kinshasa από τον Ιούλιο του 2025,[1] παραπέμποντας στην έκθεση του Κέντρου Καταγραφής και Έρευνας (Centre for Documentation and Research -CEDOCA) για την κατάσταση ασφαλείας στη ΛΔΚ, η επαρχία της Kinshasa είναι “μη επηρεαζόμενη από ένοπλη σύγκρουση”. Σημειώνεται, περαιτέρω, ότι “από την επιδείνωση της κατάστασης ασφαλείας στα ανατολικά το 2025, πέραν διαδηλώσεων κατά δυτικών πρεσβειών, δεν έχουν αναφερθεί σημαντικά περιστατικά ασφάλειας στην Kinshasa.[2]

 

Σύμφωνα με προσαρμοσμένη έρευνα στην βάση δεδομένων του ACLED και για την πληρότητα της έρευνας, στην διοικητική περιφέρεια της Kinshasa της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό, περιοχή πρότερης συνήθους διαμονής του αιτητή πριν αναχωρήσει από την χώρα, κατά το τελευταίο έτος (με ημερομηνία τελευταίας ενημέρωσης 23/10/2026), καταγράφηκαν 129 περιστατικά ασφαλείας, εκ των οποίων τα 53 αφορούσαν περιστατικά πολιτικής βίας (Ο όρος «Political violence» περιλαμβάνει περιστατικά βίας κατά αμάχων, εκρήξεις/απομακρυσμένη βία, μάχες, εξεγέρσεις και διαμαρτυρίες). Από τα συνολικά περιστατικά ασφαλείας προκλήθηκαν 37 ανθρώπινες απώλειες, εκ των οποίων οι 34 είναι καταγεγραμμένες ως συνδεόμενες με τα περιστατικά πολιτικής βίας.[3]  Σημειώνεται δε πως ο πληθυσμός της διοικητικής επαρχίας της Kinshasa για το έτος 2026 εκτιμάται στους 18,552,800 κατοίκους.[4]

 

 

Αποτιμώντας τα προαναφερόμενα δεδομένα, δεν καταδεικνύεται εύλογη πιθανότητα ο αιτητής να αντιμετωπίσει κατά την επιστροφή του κίνδυνο σοβαρής βλάβης, καθότι η συχνότητα περιστατικών ασφαλείας στον τελευταίο τόπο συνήθους διαμονής του αιτητή όπου αναμένεται να επιστρέψει, δεν είναι τέτοιας έντασης ώστε να διατρέχει κίνδυνο εξαιτίας και μόνο της παρουσίας του εκεί να τεθεί σε κίνδυνο η ζωή του. Εξετάζοντας περαιτέρω τις προσωπικές περιστάσεις του αιτητή, παρατηρώ ότι αυτός είναι άνδρας, υγιής, με ικανοποιητικό μορφωτικό επίπεδο, πλήρως ικανός προς εργασία, χωρίς στοιχεία ευαλωτότητας και με υποστηρικτικό δίκτυο στη χώρα καταγωγής του. Ο αιτητής δεν έχει θέσει οποιαδήποτε ατομικά χαρακτηριστικά στην ενώπιον μου δικαστική διαδικασία, που να υποδηλώνουν ότι μπορεί να έχει τεθεί με οποιονδήποτε τρόπο σε δυσμενή θέση ή σε κίνδυνο δίωξης ή βλάβης.

 

Λαμβάνοντας υπόψη τα όσα ανωτέρω παρατέθηκαν και το σύνολο των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιον μου, καταλήγω ότι ορθώς κρίθηκε επί της ουσίας ότι ο αιτητής δεν κατάφερε να αποδείξει ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις για την υπαγωγή του στο καθεστώς του πρόσφυγα ή για την παραχώρηση σε αυτόν συμπληρωματικής προστασίας δυνάμει των προνοιών του περί Προσφύγων Νόμου, Ν. 6 (Ι)/2000 και της Σύμβασης της Γενεύης του 1951 για το Καθεστώς των Προσφύγων.

  

Κατά πάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, δέουσα έρευνα κρίνεται από το Δικαστήριο ότι έγινε, όταν το αρμόδιο όργανο εξετάζει κάθε σχετικό με την υπόθεση γεγονός (Βλ. Motorways Ltd v. Υπουργού Οικονομικών (1999) 3ΑΑΔ 447).  Ορθή και πλήρης έρευνα θεωρείται αυτή που εκτείνεται στη διερεύνηση των ουσιωδών στοιχείων της υπόθεσης (Βλ. Νικολαΐδη v. Μηνά (1994) 3ΑΑΔ 321, Τουσούνα ν. Δημοκρατίας (2013) 3 Α.Α.Δ. 151, Χωματένος ν. Δημοκρατίας κ.α. (2 Α.Α.Δ. 120).  Η έκταση της έρευνας εξαρτάται πάντοτε από τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης (Βλ. Δημοκρατία v. Ευαγγέλου κ.α. (2013) 3ΑΑΔ 414) και το αρμόδιο όργανο οφείλει να βρει τον κατάλληλο τρόπο για να εκπληρώσει την υποχρέωσή του για δέουσα έρευνα. 

 

Οι καθ' ων η αίτηση συνεκτίμησαν και αξιολόγησαν όλα τα στοιχεία που είχαν ενώπιον τους προτού καταλήξουν στην προσβαλλόμενη απόφαση και ενόψει των ισχυρισμών που πρόβαλε ο αιτητής, προέβησαν στη δέουσα υπό τις περιστάσεις έρευνα.  Από τα στοιχεία του φακέλου που έχω ενώπιον μου, μπορεί να λεχθεί ότι αυτά βρίσκονται αναπόφευκτα πίσω από την προσβαλλόμενη απόφαση και ούτως ή άλλως διαφαίνεται η αιτιολογία της απόφασης και από το κείμενό της (Ηλιόπουλος ν. Α.Η.Κ., Α.Ε. 2452, ημερομηνίας 21.7.2000, Χρυστάλλα Συμεωνύδου κ.α. ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, Προσφυγή αρ. 911/93 κ.α., ημερ. 18.4.97).  Από όσα έχω επεξηγήσει ανωτέρω προκύπτει ότι, το αρμόδιο όργανο έλαβε δεόντως και επαρκώς αιτιολογημένη απόφαση. 

 

Με βάση λοιπόν το σύνολο των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιον μου, καταλήγω ότι η προσφυγή του αιτητή εξετάστηκε με επάρκεια και επιμέλεια και υπήρξε επαρκής αιτιολόγηση της προσβαλλόμενης απόφασης εκ μέρους του αρμόδιου οργάνου. Το περιεχόμενο της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου, η οποία συμπληρώνεται από την αιτιολογημένη Έκθεση-Εισήγηση του αρμόδιου λειτουργού της Υπηρεσίας Ασύλου, στην οποία εκτίθενται λεπτομερώς οι λόγοι της απόρριψης του αιτήματος, αποκαλύπτει ότι η απόφασή της είναι  απόλυτα ορθή και στα πλαίσια της σχετικής νομοθεσίας.

 

Ως εκ τούτου, η προσφυγή απορρίπτεται και η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται, με έξοδα €1000 υπέρ των καθ' ων η αίτηση, και εναντίον του αιτητή.

 

 

 

 

 

Χ. Μιχαηλίδου, Δ.Δ.Δ.Δ.Π



[1] EUAA, Country of Origin Information Query, DRC, Security Situation in Kinshasa, 1 July 2025, διαθέσιμο σε https://www.ecoi.net/en/file/local/2126819/2025_07_EUAA_COI_Query_Response_Q13_DRC_Security_Situation_Kinshasa.pdf σελ. 4,

[2] Belgium, CEDOCA, COI Focus: Republique Democratique du Congo: Situation sécuritaire [Democratic Republic of the Congo: Security Situation], 25 February 2025, https://www.cgrs.be/sites/default/files/rapporten/coi_focus_rdc._situation_securitaire_20250225_2.pdf σελ. 2

[3] Πλατφόρμα ACLED Explorer, με χρήση των εξής φίλτρων αναζήτησης: Country: Democratic Republic of the Congo, Events / Fatalities, All Events/Political Violence, Past Year, KInshasa, διαθέσιμη σε https://acleddata.com/platform/explorer  (ημερομηνία πρόσβασης 29/10/2026)

[4] Ιστότοπος World Population Review/ DR Congo/ Kinshasa, διαθέσιμος σε: https://worldpopulationreview.com/cities/dr-congo/kinshasa (ημερομηνία πρόσβασης 29/10/2026)


cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο