ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ 

         Νομική Αρωγή αρ. 46/2026

12 Οκτωβρίου, 2026

[Ε. ΡΗΓΑ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

 

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΝΟΜΙΚΗΣ ΑΡΩΓΗΣ ΝΟΜΟ ΤΟΥ 2002,

Ν. 168(Ι)/2002 ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΝΟΜΙΚΗΣ ΑΡΩΓΗΣ

ΔΙΑΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ (ΑΡ.1) ΤΟΥ 2003

ΑΙΤΗΣΗ ΑΠΟ:

R.A.

                                                       από Ιράν

 

Η Αιτήτρια εμφανίσθηκε αυτοπροσώπως

Για τους Καθ' ων η αίτηση: Ν. Κουρσάρης (κος) για Ν. Κουρσάρης Δ.Ε.Π.Ε.  Δικηγόρος της Δημοκρατίας για Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας

[Ευστράτιος Θεοδοσίου- Διερμηνέας, για διερμηνεία από την αγγλική στην ελληνική και αντίστροφα

Lima Wahed- Διερμηνέας, για διερμηνεία από τα farsi στην αγγλική]                            

Α Π Ο Φ Α Σ Η

 

E. Ρήγα, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.:  Η Αιτήτρια, με την υπό κρίση αίτησή της, επιζητά την παροχή δωρεάν νομικής αρωγής δυνάμει του άρθρου 6Β του περί Νομικής Αρωγής Νόμου, με σκοπό τον διορισμό δικηγόρου για τον χειρισμό της προσφυγής που έχει ήδη καταχωρίσει εναντίον της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου ημερομηνίας  29.12.2025., με την οποία απορρίφθηκε η αίτησή της για χορήγηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας. Η εν λόγω απόφαση κοινοποιήθηκε στην Αιτήτρια στις 24.02.2026, με επιστολή της ίδιας ημερομηνίας.

 

O εκπρόσωπος του Γενικού Εισαγγελέα καταχώρισε γραπτό σημείωμα, με το οποίο εισηγείται την απόρριψη της υπό κρίση αίτησης, παραπέμποντας στα πραγματικά περιστατικά της υπόθεσης και επισυνάπτοντας το διοικητικό υλικό επί του οποίου στηρίχθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου.

Από το σύνολο των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιόν μου προκύπτει ότι η Αιτήτρια κατάγεται από το Ιράν και γεννήθηκε στην πόλη Bandar-e Anzali της περιφέρειας Gilan. Ως τελευταίο τόπο συνήθους διαμονής της προσδιόρισε την Andisheh της επαρχίας Tehran, όπου διέμενε με τον γιο της σε ενοικιαζόμενη κατοικία. Κατέχει μεταπτυχιακό τίτλο στην αγγλική γλώσσα και εργάστηκε στη χώρα καταγωγής της ως φωτογράφος, στον τομέα των ακινήτων και, με μερική απασχόληση, ως μοδίστρα. Η μητέρα της και ένας αδελφός της εξακολουθούν να βρίσκονται στο Ιράν, ενώ άλλος αδελφός της διαμένει στη Γερμανία.

 

Η Αιτήτρια εισήλθε στις ελεγχόμενες από την Κυπριακή Δημοκρατία περιοχές μέσω των κατεχόμενων περιοχών και υπέβαλε αίτηση διεθνούς προστασίας στις 30.10.2025. Στις 16.12.2025 διενεργήθηκε η προσωπική της συνέντευξη και στις 23.12.2025 ο αρμόδιος λειτουργός (στο εξής αναφερόμενος ως «ο Λειτουργός») συνέταξε στις 23.12.2025 έκθεση με εισήγηση απόρριψης, η οποία εγκρίθηκε στις 29.12.2025 από τον λειτουργό που ασκούσε καθήκοντα Προϊσταμένου της Υπηρεσίας Ασύλου.

 

Ως λόγο εγκατάλειψης της χώρας καταγωγής της, η Αιτήτρια προέβαλε την κακοποίηση και τις απειλές που, κατά τους ισχυρισμούς της, υπέστη από τον πρώην σύζυγό της. Ανέφερε ότι ήταν παντρεμένη επί δεκαοκτώ έτη και ότι το επίσημο διαζύγιο είχε εκδοθεί περίπου ένα έτος και τέσσερις μήνες πριν από τη συνέντευξή της. Υποστήριξε ότι ο πρώην σύζυγός της έκανε χρήση ναρκωτικών και αλκοόλ, την κλωτσούσε και την απειλούσε επανειλημμένα ότι θα σκότωνε την ίδια και τον γιο τους, με τις απειλές να εντείνονται μετά το διαζύγιο. Κατά τη συνέντευξη προσκόμισε έγγραφο διαζυγίου.

 

Η Αιτήτρια δήλωσε ότι είχε καταγγείλει τη συμπεριφορά του συζύγου της στην αστυνομία, χωρίς να εξασφαλίσει αποτελεσματική προστασία. Κατά την αφήγησή της, η αστυνομία τον καλούσε για ανάκριση και ακολούθως τον άφηνε ελεύθερο λόγω παρέμβασης θείου του, ο οποίος κατείχε θέση στην αστυνομία. Ανέφερε επίσης ότι μετακινήθηκε με τον γιο της στην Karaj και παρέμεινε επί ένα μήνα σε κατοικία φίλου, αλλά ο πρώην σύζυγός της τους εντόπισε και εκεί.

 

Ακολούθως μετέβη με τον γιο της στις κατεχόμενες περιοχές της Κύπρου, όπου ο τελευταίος είχε γίνει δεκτός σε πανεπιστήμιο. Ισχυρίστηκε ότι έλαβε μήνυμα από τον πρώην σύζυγό της ότι βρισκόταν στην Τουρκία και θα μετέβαινε για να τους βρει. Εξαιτίας της απειλής αυτής μετακινήθηκαν στις ελεγχόμενες από τη Δημοκρατία περιοχές. Η ίδια δήλωσε ότι έκτοτε τον είχε αποκλείσει από την επικοινωνία μαζί της.

 

Κατά τη συνέντευξή της, η Αιτήτρια αναφέρθηκε ακόμη σε άγχος και φόβο, για τα οποία λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή επί πέντε περίπου έτη. Δήλωσε ότι παρακολουθούνταν από ψυχίατρο στο Ιράν, είχε ήδη επισκεφθεί ψυχίατρο στην Κύπρο και επρόκειτο να επισκεφθεί ψυχολόγο. Συνέδεσε την έναρξη της ιατρικής της αγωγής με τις απειλές του πρώην συζύγου της.

 

Η Υπηρεσία Ασύλου διαχώρισε το αίτημα σε δύο ουσιώδεις ισχυρισμούς: αφενός την ταυτότητα, την καταγωγή, τα προσωπικά στοιχεία και το προφίλ της Αιτήτριας και αφετέρου τη φερόμενη κακοποίηση και τις απειλές από τον πρώην σύζυγό της. Ο πρώτος ισχυρισμός έγινε αποδεκτός, ενώ ο δεύτερος απορρίφθηκε ως μη αξιόπιστος.

 

Προς αιτιολόγηση της απόρριψης, ο Λειτουργός επικαλέστηκε, μεταξύ άλλων, την παράλειψη αναφοράς στη χρήση οπίου στην αρχική αίτηση και στη συνέντευξη ευαλωτότητας, την απόκλιση ως προς τον αριθμό των καταγγελιών στην αστυνομία και την αρχική παράλειψη αναφοράς στην παραμονή στην Karaj. Έκρινε επίσης ανεπαρκείς τις εξηγήσεις της Αιτήτριας ως προς τους λόγους για τους οποίους ο σύζυγός της αποδέχθηκε το διαζύγιο, ενώ εξακολουθούσε να την απειλεί, καθώς και ως προς τον τρόπο εντοπισμού της. Συνεκτίμησε αρνητικά το ότι ο πρώην σύζυγός της δεν είχε πραγματοποιήσει τις απειλές θανάτου και το ότι η ίδια δεν είχε εγκαταλείψει νωρίτερα τη χώρα.

 

Με βάση τον ισχυρισμό που έγινε αποδεκτός, η Υπηρεσία Ασύλου προέβη σε αξιολόγηση του κινδύνου επιστροφής, λαμβάνοντας υπόψη την εκπαίδευση και την επαγγελματική εμπειρία της Αιτήτριας, την παρουσία συγγενών της στο Ιράν και τη δυνατότητα συνέχισης της ψυχιατρικής αγωγής της. Κατέληξε ότι δεν στοιχειοθετούνταν βάσιμος φόβος δίωξης ή πραγματικός κίνδυνος σοβαρής βλάβης και απέρριψε το αίτημα τόσο για καθεστώς πρόσφυγα όσο και για συμπληρωματική προστασία.

 

Η προϋπόθεση της πραγματικής πιθανότητας επιτυχίας της προσφυγής

 

Η Αιτήτρια επιθυμεί να καταχωρίσει προσφυγή κατά της δυσμενούς απόφασης του Προϊσταμένου της Υπηρεσίας Ασύλου η οποία εκδόθηκε δυνάμει του άρθρου 13 του περί Προσφύγων Νόμου 2000 και συνεπώς η εξεταζόμενη περίπτωση εμπίπτει στο άρθρο 6Β(2)(α) του περί Νομικής Αρωγής Νόμου.

 

Λαμβάνοντας υπόψη ότι η υπό κρίση αίτηση αφορά στην πρωτοβάθμια εκδίκαση της προσφυγής και ότι συνεπώς πληρείται η πρώτη προϋπόθεση παραχώρησης δωρεάν νομικής αρωγής ως αυτή θεσπίζεται με το εδάφιο (αα) του άρθρου 6Β(2) (ανωτέρω), κρίσιμη καθίσταται η εξέταση της δεύτερης προϋπόθεσης, θεσπιζόμενης διά του εδαφίου (ββ) της ίδιας διάταξης, την ύπαρξη δηλαδή, κατά την κρίση του Δικαστηρίου, πραγματικής πιθανότητας επιτυχίας της προσφυγής που προτίθεται να καταχωρίσει.

 

Σύμφωνα με τη διαμορφωθείσα νομολογία, δίδεται ευρεία διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να αποφασίσει κατά πόσον, με βάση τα ενώπιον του στοιχεία, η προσφυγή του αιτητή έχει πραγματικές πιθανότητες επιτυχίας^[1].

 

Οι πραγματικές πιθανότητες επιτυχίας θα πρέπει να εξετάζονται και υπό το φως της δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου χωρίς να περιορίζεται αυθαίρετα η παροχή της δωρεάν νομικής αρωγής και χωρίς να εμποδίζεται η ουσιαστική πρόσβαση του αιτητή διεθνούς προστασίας στη δικαιοσύνη. Περαιτέρω όμως το Δικαστήριο, θα πρέπει να εξετάσει την αίτηση με βάση το υλικό που έχει ενώπιόν του χωρίς να δίδονται νομικές αρωγές ανεξέλεγκτα σε υποθέσεις που δεν έχουν πιθανότητες επιτυχίας^[2].

 

Σημειώνεται δε, πως το αποτέλεσμα της παρούσας αίτησης για νομική αρωγή, δεν θα επηρεάσει την τελική έκβαση της προσφυγής που έχει ήδη καταχωριστεί από τον Αιτητή, εφόσον το Δικαστήριο στην παρούσα διαδικασία δεν αποφασίζει επί της οριστικής τύχης της προσφυγής^[3]. Σημειώνεται εξάλλου ότι, το Δικαστήριο προβαίνει στην αξιολόγηση της βασιμότητας της αίτησης παροχής νομικής αρωγής, στη βάση του υλικού που τίθεται ενώπιον του^[4].

 

Η εκτίμηση του Δικαστηρίου

 

Μετά την έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης επήλθε ουσιώδης μεταβολή της κατάστασης ασφαλείας στο Ιράν. Οι μεταγενέστερες αυτές εξελίξεις δεν ήταν δυνατό να ληφθούν υπόψη από την Υπηρεσία Ασύλου κατά την έκδοση της απόφασής της στις 29.12.2025 και δημιουργούν νέο αντικειμενικό πλαίσιο για την εκτίμηση του κινδύνου επιστροφής της Αιτήτριας.

 

Ειδικότερα, από τις πρόσφατες και αξιόπιστες πληροφορίες χώρας καταγωγής που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου προκύπτει ότι από τα τέλη Φεβρουαρίου 2026 το Ιράν ενεπλάκη σε εκτεταμένη διεθνή ένοπλη σύγκρουση με τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ, η οποία προκάλεσε χιλιάδες θανάτους και τραυματισμούς αμάχων, εκτεταμένες καταστροφές πολιτικών υποδομών και σημαντική επιδείνωση της γενικής κατάστασης ασφαλείας. Παρά τις περιόδους σχετικής ύφεσης και τις διπλωματικές προσπάθειες για περιορισμό των εχθροπραξιών, οι νεότερες διαθέσιμες πληροφορίες καταδεικνύουν ότι η κατάσταση ασφαλείας εξακολουθεί να χαρακτηρίζεται από αστάθεια και αβεβαιότητα.^{[5],[6],[7],[8],[9],[10],[11]}.

Από τα ανωτέρω στοιχεία συνάγεται ότι η πρόσφατη ένοπλη σύγκρουση είχε επιπτώσεις οι οποίες υπερβαίνουν το πεδίο των στρατιωτικών επιχειρήσεων και επηρεάζουν ουσιωδώς τον άμαχο πληθυσμό. Η έκταση των καταγεγραμμένων απωλειών, σε συνδυασμό με τις αναφορές για επανειλημμένα πλήγματα σε πολιτικές υποδομές και κατοικημένες περιοχές, καταδεικνύει ότι η κατάσταση ασφαλείας στο Ιράν έχει μεταβληθεί ουσιωδώς σε σχέση με εκείνη που υφίστατο κατά τον χρόνο έκδοσης της προσβαλλόμενης απόφασης. Χωρίς το παρόν Δικαστήριο να προβαίνει, στο στάδιο αυτό, σε οποιαδήποτε οριστική κρίση ως προς τη συνδρομή των προϋποθέσεων διεθνούς προστασίας, κρίνεται ότι οι μεταγενέστερες αυτές εξελίξεις δημιουργούν ζήτημα το οποίο δύναται να επηρεάσει την εκτίμηση του κινδύνου επιστροφής της Αιτήτριας και, ως εκ τούτου, χρήζει πλήρους διερεύνησης κατά την εκδίκαση της κύριας προσφυγής.

 

Οι νεότερες πληροφορίες για τη χώρα καταγωγής επιβεβαιώνουν ότι η κατάσταση ασφαλείας στο Ιράν παραμένει ασταθής και εξελισσόμενη. Ειδικότερα, στην ενημερωτική έκθεση της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, ημερομηνίας 6.8.2026, καταγράφεται ότι, παρά τη συμβολή των διπλωματικών προσπαθειών στη μείωση της μεγάλης κλίμακας στρατιωτικής δραστηριότητας, η αβεβαιότητα εξακολουθεί να είναι υψηλή. Αναφέρονται, επίσης, οι επιπτώσεις των εχθροπραξιών στον άμαχο πληθυσμό, περιλαμβανομένων ζημιών σε υποδομές και κατοικημένες περιοχές, διαταραχών στις μεταφορές και στον εφοδιασμό, δυσχερειών στην πρόσβαση σε βασικές υπηρεσίες και απωλειών αμάχων. Η Ύπατη Αρμοστεία επισημαίνει περαιτέρω ότι Ιρανοί υπήκοοι που βρίσκονται εκτός της χώρας καταγωγής τους ενδέχεται να χρήζουν διεθνούς προστασίας λόγω των ένοπλων εχθροπραξιών.[12]

 

Οι πληροφορίες αυτές είναι ουσιώδεις για την παρούσα εξέταση, καθότι αφορούν εξελίξεις μεταγενέστερες της προσβαλλόμενης απόφασης και καταδεικνύουν την ανάγκη επικαιροποιημένης αξιολόγησης των συνθηκών ασφαλείας. Η αξιολόγηση αυτή πρέπει να συνδεθεί ειδικότερα με την περιοχή της τελευταίας συνήθους διαμονής της Αιτήτριας, ήτοι την Andisheh της επαρχίας Τεχεράνης, και με τις συνθήκες που θα αντιμετώπιζε σε περίπτωση επιστροφής της.

Τα δε πρόσφατα δεδομένα της βάσης δεδομένων ACLED καταγράφουν, στο Ιράν, συνολικά 3.582 στρατιωτικά πλήγματα από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, κατά την περίοδο από τις 28.02.2026 έως την 01.09.2026.[13] Περαιτέρω, για την Τεχεράνη, κατά το τελευταίο έτος, καταγράφονται 2.283 περιστατικά πολιτικής βίας, με 10.136 καταγεγραμμένες απώλειες, καθώς και 1.010 περιστατικά ξένης στρατιωτικής παρέμβασης, με 468 καταγεγραμμένες απώλειες.[14]^,[15]

 

Ως προς την Andisheh, περιοχή της τελευταίας συνήθους διαμονής της Αιτήτριας εντός της επαρχίας Τεχεράνης, στις πηγές που εξετάστηκαν δεν εντοπίστηκαν ειδικές καταγραφές πρόσφατων στρατιωτικών πληγμάτων ή ένοπλων συγκρούσεων εντός της ίδιας της πόλης. Η διαπίστωση αυτή αφορά τα όρια των διαθέσιμων πληροφοριών και δεν αρκεί, αφ’ εαυτής, για να συναχθεί ότι η περιοχή παραμένει ανεπηρέαστη από τις συνεχιζόμενες εχθροπραξίες. Αντίστοιχα, τα περιστατικά που καταγράφονται στην πόλη της Τεχεράνης ή σε άλλες περιοχές της επαρχίας δεν μπορούν να αποδοθούν αυτομάτως στην Andisheh.

 

Η αξιολόγηση του κινδύνου επιστροφής στο πλαίσιο της κύριας προσφυγής διενεργείται με βάση επικαιροποιημένα πραγματικά και νομικά δεδομένα, στο πλαίσιο του ex nunc ελέγχου. Ως εκ τούτου, οι μεταγενέστερες της προσβαλλόμενης απόφασης εξελίξεις στην κατάσταση ασφαλείας του Ιράν πρέπει να συνεκτιμηθούν σε συνάρτηση με την περιοχή της τελευταίας συνήθους διαμονής της Αιτήτριας και τις συνθήκες που θα αντιμετώπιζε σε περίπτωση επιστροφής της. Η απουσία ειδικών καταγραφών στρατιωτικών πληγμάτων στην Andisheh, στις πηγές που εξετάστηκαν, δεν αρκεί από μόνη της για να αποκλείσει την ανάγκη αυτής της αξιολόγησης.

 

Στο παρόν στάδιο, το Δικαστήριο δεν αποφαίνεται οριστικά ως προς τη συνδρομή των προϋποθέσεων χορήγησης συμπληρωματικής προστασίας. Λαμβάνοντας, όμως, υπόψη την ουσιώδη μεταβολή της κατάστασης ασφαλείας μετά την έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης, τις καταγεγραμμένες επιπτώσεις των εχθροπραξιών στον άμαχο πληθυσμό και την ανάγκη αξιολόγησης των νεότερων αυτών δεδομένων σε σχέση με την περιοχή επιστροφής της Αιτήτριας, κρίνω ότι η προσφυγή έχει πραγματικές πιθανότητες επιτυχίας. Κατά συνέπεια, η αίτηση για παροχή νομικής αρωγής εγκρίνεται.

 

Σύμφωνα με το άρθρο 7(6) του περί Νομικής Αρωγής Νόμου του 2002 (Ν. 165(Ι)/2002), ως ισχύει, η παράγραφος (α) του εδαφίου (1) του ίδιου άρθρου δεν εφαρμόζεται στις περιπτώσεις που εμπίπτουν, μεταξύ άλλων, στο άρθρο 6Β(2), όπως η παρούσα. Ως εκ τούτου, για την εξέταση της παρούσας αίτησης δεν απαιτείται η υποβολή κοινωνικοοικονομικής έκθεσης.

 

Ενόψει των ανωτέρω, έχοντας διαπιστώσει ότι υφίστανται εκ πρώτης όψεως πραγματικές πιθανότητες επιτυχίας της προσφυγής της Αιτήτριας αποφασίζω ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις για έκδοση Νομικής Αρωγής και, συνεπώς, η αίτησή της εγκρίνεται. Εντέλλεται το αρμόδιο Πρωτοκολλητείο να προχωρήσει στις νενομισμένες διαδικασίες για διορισμό δικηγόρου σύμφωνα με τον Διαδικαστικό Κανονισμό, δυνάμει του σχετικού Νόμου. Τα έξοδα του Διερμηνέα όπως προέκυψαν κατά τη δικαστική διαδικασία και σήμερα να καταβληθούν από τη Δημοκρατία.

 

 

 

 

 

Ε. Ρήγα, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.