Μ.G. ν. Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω του Διευθυντή της Υπηρεσίας Ασύλου, Υπόθεση Αρ. 4708/24, 23/10/2026
print
Τίτλος:
Μ.G. ν. Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω του Διευθυντή της Υπηρεσίας Ασύλου, Υπόθεση Αρ. 4708/24, 23/10/2026

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

 

      Υπόθεση Αρ. 4708/24

 

23 Οκτωβρίου, 2026

 

[X. ΜΙΧΑΗΛΙΔΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

 

Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

 

Μεταξύ:

 

Μ.G.

 

                                                                                                                                           Αιτήτριας

 

-και-

 

Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Υπηρεσίας Ασύλου

 

Καθ' ων η αίτηση.

 ..............................................

 

Η αιτήτρια παρουσιάστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου

 

Γεωργία Καρακατσιόλη για N. A. Λοΐζου & Χ. Γ. Χριστούδιας, Δικηγόρος για την αιτήτρια

 

Κάλια Σάββα, Δικηγόρος για τους καθ' ων η αίτηση

 

[Παρούσα η κυρία Marina Katchatrian για πιστή μετάφραση από Αγγλικά σε Ελληνικά και αντίστροφα.]

 

Α Π Ο Φ Α Σ Η

 

 

Χ. Μιχαηλίδου, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.:  Η αιτήτρια προσφεύγει με την παρούσα αίτηση ακυρώσεως εναντίον της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου ημερομηνίας 30/09/2024, με την οποία απορρίφθηκε το αίτημά της για παραχώρηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας.

 

Όπως προκύπτει από την Ένσταση που καταχωρήθηκε από την ευπαίδευτη συνήγορο που εκπροσωπεί τον Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας και το Διοικητικό Φάκελο που κατατέθηκε ως Τεκμήριο 1, τα γεγονότα της υπό εξέταση περίπτωσης έχουν ως κατωτέρω: Η Αιτήτρια είναι υπήκοος της Νιγηρίας και στις 25/04/2023, αφού εισήλθε στις ελεγχόμενες από την Κυβέρνηση της Δημοκρατίας περιοχές, υπέβαλε αίτηση για παραχώρηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας.  Την 25/04/2023, η Αιτήτρια παρέλαβε την βεβαίωση υποβολής αιτήματος Διεθνούς Προστασίας.

 

Στις 20/06/2024 πραγματοποιήθηκε συνέντευξη της Αιτήτριας από αρμόδιο λειτουργό του Οργανισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το Άσυλο (στο εξής: αρμόδιος λειτουργός) και ακολούθως, στις 25/09/2024, ο αρμόδιος λειτουργός ετοίμασε Έκθεση-Εισήγηση επί της αίτησης διεθνούς προστασίας προς τον Προϊστάμενο της Υπηρεσίας Ασύλου σχετικά με την συνέντευξη της Αιτήτριας. Στη συνέχεια, στις 30/09/2024, ο Προϊστάμενος της Υπηρεσίας Ασύλου υιοθέτησε την εισήγηση για απόρριψη της αίτησης διεθνούς προστασίας της Αιτήτριας και αποφάσισε την επιστροφή της στη Νιγηρία.  Στις 25/10/2024, η Υπηρεσία Ασύλου εξέδωσε επιστολή στην οποία συμπεριέλαβε την απόφαση της σχετικά με το αίτημα της Αιτήτριας, η οποία παραλήφθηκε από την ίδια στις 30/10/2024.  Στη συνέχεια, στις 26/11/2024, καταχωρήθηκε η υπό εξέταση προσφυγή ενώπιον του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας, με την οποία αμφισβητείται η απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου.

 

Η ευπαίδευτη συνήγορος της αιτήτριας κατά το στάδιο των διευκρινίσεων ενώπιον του Δικαστηρίου, απέσυρε όλους τους νομικούς ισχυρισμούς που προωθούσε μέσω της Γραπτής της Αγόρευσης και δήλωσε πως προωθεί το νομικό ισχυρισμό περί έλλειψης δέουσας αιτιολόγιας της προσβαλλόμενης απόφασης εκ μέρους του αρμόδιου οργάνου.  Κατά συνέπεια, οι νομικοί ισχυρισμοί που αποσύρθηκαν, απορρίφθηκαν από το Δικαστήριο κατά την ίδια δικάσιμο.

 

Η ευπαίδευτη συνήγορος των καθ' ων η αίτηση, μέσω της Γραπτής της Αγόρευσης, υποστηρίζει τη νομιμότητα της προσβαλλόμενης απόφασης και αναφέρει ότι λήφθηκε ορθά και νόμιμα, σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις του Συντάγματος και των Νόμων, κατόπιν δέουσας έρευνας και σωστής ενάσκησης των εξουσιών που δίνει ο Νόμος στο αρμόδιο όργανο και είναι επαρκώς και δεόντως αιτιολογημένη.  Επιπλέον, εισηγείται ότι η αιτήτρια δεν κατάφερε να αποσείσει το βάρος απόδειξης των λόγων ακυρώσεως και των ισχυρισμών της που θεμελιώνουν το αίτημά της για παραχώρηση διεθνούς προστασίας, καθώς δεν απέδειξε βάσιμο φόβο δίωξης για κάποιον από τους λόγους που προβλέπονται στο άρθρο 3(1) του περί Προσφύγων Νόμου έτσι ώστε να της αναγνωρισθεί το καθεστώς του πρόσφυγα, αλλά ούτε απέδειξε ότι δύναται να της χορηγηθεί το καθεστώς της συμπληρωματικής προστασίας. Κατά συνέπεια, εισηγείται πως η υπό εξέταση προσφυγή θα πρέπει να απορριφθεί από το Δικαστήριο και να επικυρωθεί η προσβαλλόμενη απόφαση.

 

Θα πρέπει να επισημανθεί ότι, σύμφωνα με τον περί Ίδρυσης και Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμο του 2018 (Ν.73(Ι)/2018), το Διοικητικό Δικαστήριο Διεθνούς Προστασίας έχει την εξουσία να εξετάσει την παρούσα υπόθεση και επί της ουσίας.  Το γεγονός αυτό, οφείλεται στο ότι η υπό εξέταση υπόθεση αφορά αίτηση που χρονικά εμπίπτει στις προϋποθέσεις του άρθρου 11 του περί Ίδρυσης και Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμου του 2018 (Ν.73(Ι)/2018), οι οποίες δίδουν στο Δικαστήριο την υποχρέωση ελέγχου νομιμότητας και ορθότητας της προσβαλλόμενης απόφασης.

 

Προχωρώ να εξετάσω κατά πόσον το αρμόδιο όργανο ορθά απέρριψε το αίτημα της αιτήτριας για χορήγηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας.  Θεωρώ χρήσιμο να καταγραφούν όλοι οι ισχυρισμοί που πρόβαλε η αιτήτρια σε όλα τα στάδια της εξέτασης του αιτήματός της, προκειμένου να εξετάσω την ορθότητα της προσβαλλόμενης απόφασης, αλλά και για να διαφανεί εάν το αρμόδιο όργανο αποφάσισε μετά από δέουσα έρευνα, ορθά, νόμιμα και εντός των πλαισίων της σχετικής νομοθεσίας και αν εξέδωσε δεόντως αιτιολογημένη απόφαση.

 

Κατά τη καταγραφή του αιτήματός της, η Αιτήτρια ανέφερε ότι εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής της λόγω του ότι η σύζυγος του πατριού της επιθυμεί να την σκοτώσει. Κατέγραψε ότι η γυναίκα αυτή, όταν απουσίαζε ο πατριός της από το σπίτι, την κτυπούσε, προσπάθησε να την δηλητηριάσει, και την απείλησε να μην πει τίποτα στον πατριό της, ενώ την έδιωξε από το σπίτι όπου διέμενε. Ανέφερε επίσης ότι ο πατριός της την βοήθησε να εγκαταλείψει τη χώρα καταγωγής της (ερ. 1 του Δ.Φ.).

 

Κατά την αξιολόγησης ευαλωτότητας της Αιτήτριας, η οποία διενεργήθηκε περί τις 26/04/2023 από λειτουργό του οργανισμού Cyprus Refugee Council (ερ. 24-11 του Δ.Φ.), η Αιτήτρια ανέφερε ότι εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής της λόγω του ότι η σύζυγος του πατριού της, με τον οποίο διέμενε, την κακοποιούσε, την κτυπούσε, προσπάθησε να την δηλητηριάσει και απείλησε να την σκοτώσει, ενώ όταν η Αιτήτρια μίλησε στον πατριό της για όσα συνέβαιναν, η γυναίκα αυτή την έδιωξε από το σπίτι. Ανέφερε ότι, εν τέλει, ο πατριός της είπε ότι θα τη βοηθήσει να εγκαταλείψει τη Νιγηρία και να έρθει στην Κύπρο για σπουδές (ερ. 22 του Δ.Φ.).  

 

Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης της και ως προς τα προσωπικά της στοιχεία η Αιτήτρια επιβεβαίωσε ότι είναι Νιγηριανή υπήκοος, γεννηθείσα στην περιοχή Medika της πόλης Benin της πολιτείας Edo στη Νιγηρία, όπου και έζησε καθ’ όλη τη διάρκεια της παραμονής της στη χώρα της. Ως προς το θρήσκευμα της δήλωσε χριστιανή πεντηκοστιανή, ενώ ανέφερε ότι δεν αντιμετωπίζει οποιαδήποτε προβλήματα υγείας (ερ. 51, 49, 46 του Δ.Φ.). Ως προς το εκπαιδευτικό της υπόβαθρο, δήλωσε ότι είναι απόφοιτος δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης (ερ. 48 του Δ.Φ.), ενώ ως προς την επαγγελματική της εμπειρία, δήλωσε ότι εργάστηκε σε εστιατόρια ως καθαρίστρια για δύο χρόνια και ότι όταν δεν εργαζόταν την υποστήριζε οικονομικά η μητέρα της (ερ. 48-47 του Δ.Φ.).  Όπως ανέφερε είναι άγαμη, άτεκνη και οι γονείς της έχουν αποβιώσει λόγω των προβλημάτων υγείας που αντιμετώπιζαν, ενώ δήλωσε ότι έχει αποβιώσει και ο πατριός της (ερ. 47-46 του Δ.Φ.).  

 

Κατά την ελεύθερη αφήγησή της και αναφορικά με τους λόγους που εγκατέλειψε τη χώρα καταγωγής της, η Αιτήτρια δήλωσε πως η μητέρα της, μετά τον θάνατο του πατέρα της, παντρεύτηκε έναν άλλο άντρα, ο οποίος είχε ήδη άλλη σύζυγο. Η σύζυγος του πατριού της δεν την συμπαθούσε και την κακοποιούσε, κτυπώντας την και τιμωρώντας την, ενώ προσπάθησε να την δηλητηριάσει και απείλησε να την σκοτώσει αν το αποκάλυπτε στον πατριό της. Ισχυρίστηκε πως δεν άντεχε άλλο την κακοποίηση και μίλησε στον πατριό της, ο οποίος διευθέτησε τη μετάβασή της στην Κυπριακή Δημοκρατία (ερ. 45 του Δ.Φ.).  Όταν της ζητήθηκε να αναφέρει τι ακριβώς φοβάται σε περίπτωση επιστροφής της στη Νιγηρία, η Αιτήτρια δήλωσε πως φοβάται ότι η σύζυγος του πατριού της θα την σκοτώσει (ερ. 44 του Δ.Φ.).

 

Σε διευκρινιστικές ερωτήσεις του λειτουργού, η Αιτήτρια δήλωσε ότι η ίδια είχε καλή σχέση με τον πατριό της, ο οποίος την δέχτηκε σαν κόρη του (ερ. 44 του Δ.Φ.) και ότι η σύζυγός του άρχισε να την κακομεταχειρίζεται από την αρχή του γάμου της μητέρας της με αυτόν και ενόσω η μητέρα της βρισκόταν στη ζωή (ερ. 43 του Δ.Φ.). Κληθείς να αναφέρει περισσότερες λεπτομέρειες για τα όσα συνέβαιναν, η Αιτήτρια δήλωσε ότι η γυναίκα αυτή την κακομεταχειριζόταν λόγω του γάμου της μητέρας της με το σύζυγό της, ότι την κτυπούσε, δεν της έδινε φαγητό, και της έλεγε να μείνει έξω από το σπίτι, ενώ μπροστά στους γονείς της ήταν καλή μαζί της.  Επιπλέον, ανέφερε πως δεν μίλησε στη μητέρα της για τα όσα συνέβαιναν γιατί δεν επιθυμούσε να προκαλέσει προβλήματα μεταξύ τους, ενώ προέβαλε ότι η κακοποίηση συνεχίστηκε και μετά το θάνατο της μητέρας της (ερ. 43-42 του Δ.Φ.).

 

Όταν της ζητήθηκε να αναφέρει για ποιο λόγο δεν μίλησε στον πατριό της για τα όσα συνέβαιναν, η Αιτήτρια απάντησε ότι η γυναίκα αυτή την απειλούσε ότι θα την σκότωνε αν του μιλούσε, ωστόσο, όταν δεν άντεχε πλέον την κατάσταση που επικρατούσε, μίλησε στον πατριό της το έτος 2022 (ερ. 41-40 του Δ.Φ.). Ισχυρίστηκε ότι, μετά από την απόπειρα της γυναίκας αυτής να την δηλητηριάσει, ο πατριός της, την μετέφερε στο σπίτι της αδελφής του, όπου έμεινε για δύο με τρεις μήνες πριν από την αναχώρησή της από τη Νιγηρία (ερ. 40 του Δ.Φ.). Αναφορικά με την απόπειρα δηλητηρίασής της δήλωσε πως ένας γείτονας την ενημέρωσε ότι είδε αυτή τη γυναίκα να βάζει κάτι στο φαγητό που μαγείρεψε και της είπε να προσέχει.  Ισχυρίστηκε ότι η ίδια διαπληκτίστηκε με τη γυναίκα αυτή και πέταξε το φαγητό (ερ. 40-39 του Δ.Φ.).

 

Ακολούθως, η Αιτήτρια ερωτήθηκε από το λειτουργό σχετικά με την υποβολή της σε Ακρωτηριασμό των Γυναικείων Γεννητικών Οργάνων (Α.Γ.Γ.Ο.), πρακτική, ως σημείωσε ο λειτουργός κατά τη συνέντευξη, διαδεδομένη στη χώρα καταγωγής της (ερ. 39 του Δ.Φ.). Η Αιτήτρια ισχυρίστηκε πως υπέστη τη συγκεκριμένη πρακτική όταν ήταν παιδί, χωρίς ωστόσο να είναι σε θέση να διευκρινίσει το είδος του Α.Γ.Γ.Ο. που υπέστη (ερ. 39 του Δ.Φ.), δήλωσε ότι η υποβολή της σε αυτή την πρακτική δεν επηρεάζει την καθημερινότητά της και δεν της προκάλεσε προβλήματα υγείας, ενώ προέβαλε ότι δεν γνωρίζει αν αντιμετωπίζει κίνδυνο να υποβληθεί ξανά σε αυτή την πρακτική (ερ. 38 του Δ.Φ.).  Τέλος, ερωτηθείς αν θα μπορούσε να επιστρέψει και να εγκατασταθεί σε άλλη περιοχή της Νιγηρίας, η Αιτήτρια ανέφερε ότι δεν είναι ασφαλής πουθενά στη Νιγηρία, καθώς η γυναίκα αυτή που την κακομεταχειριζόταν γνωρίζει αρκετό κόσμο (ερ. 37 του Δ.Φ.).

 

Στη βάση των ανωτέρω ισχυρισμών, ο αρμόδιος λειτουργός σχημάτισε τρεις ουσιώδεις ισχυρισμούς, ως ακολούθως: (1) Ταυτότητα, χώρα καταγωγής και προφίλ της Αιτήτριας, (2) Η Αιτήτρια κακοποιήθηκε από την πρώτη σύζυγο του πατριού της μετά το θάνατο της μητέρας της, και (3) Η Αιτήτρια υπέστη Α.Γ.Γ.Ο. όταν ήταν ακόμα παιδί.

 

Ο πρώτος ουσιώδης ισχυρισμός έγινε αποδεκτός από τον αρμόδιο λειτουργό καθότι κρίθηκε ότι πληρούνται τόσο η εσωτερική, όσο και η εξωτερική αξιοπιστία, των δηλώσεων της Αιτήτριας. Ως στοιχεία του προφίλ της Αιτήτριας αξιολογήθηκαν η υπηκοότητά της, ο χώρος συνήθους διαμονής της, το οικογενειακό, εκπαιδευτικό και επαγγελματικό της ιστορικό, τα στοιχεία των οποίων έγιναν αποδεκτά ως δηλώθηκαν κατά τη συνέντευξή της (ερ. 82-81 του Δ.Φ.).  

 

Ο δεύτερος ουσιώδης ισχυρισμός, ωστόσο, δεν έγινε αποδεκτός από τον αρμόδιο λειτουργό, καθώς κατά την εκτίμηση της εσωτερικής αξιοπιστίας έκρινε ότι η Αιτήτρια δεν ήταν σε θέση να δώσει ικανοποιητικές και επαρκείς πληροφορίες σε θέματα που σχετίζονται με τη διαμονή της με τη σύζυγο του πατριού της, τη σχέση του τελευταίου με τη μητέρα της, την κακοποίηση που  υπέστη και τις λεπτομέρειες των συνθηκών και των καταστάσεων κάτω από τις οποίες αυτή έλαβε χώρα. Ο λειτουργός σχολίασε επιπλέον ότι η Αιτήτρια δεν παρέθεσε λεπτομερείς και συγκεκριμένες πληροφορίες για τη φύση της κακοποίησης και την εξέλιξη της μετά το θάνατο της μητέρας της, ούτε και επαρκείς και συγκεκριμένες λεπτομέρειες σχετικά με την απόπειρα δηλητηρίασής της. Όσον αφορά στην εξωτερική αξιοπιστία του ισχυρισμού, ο λειτουργός παρέθεσε πληροφορίες από τη χώρα καταγωγής της σχετικά με την επικράτηση της ενδοοικογενειακής βίας στη Νιγηρία, ωστόσο, λόγω του ότι δεν στοιχειοθετήθηκε η εσωτερική αξιοπιστία του ισχυρισμού, ο ισχυρισμός δεν έγινε αποδεκτός στο σύνολό του (ερ. 81-79 του Δ.Φ.).  

 

Όσον αφορά τον τρίτο ουσιώδη ισχυρισμό, την υποβολή της Αιτήτριας στην πρακτική του Α.Γ.Γ.Ο. κατά την παιδική της ηλικία, ο λειτουργός αξιολόγησε ότι η Αιτήτρια, λαμβάνοντας υπόψη και το νεαρό της ηλικίας της κατά το χρόνο υποβολής της στην πρακτική, ήταν σε θέση να παραθέσει συγκεκριμένες και συναφείς δηλώσεις σχετικά με την πρακτική αυτή, το πως την επηρέασε, καθώς και το γενικότερο κοινωνικό πλαίσιο στο οποίο η πρακτική αυτή λαμβάνει χώρα στη Νιγηρία. Όσον αφορά στην εξωτερική αξιοπιστία του ισχυρισμού, ο λειτουργός παρέθεσε πληροφορίες από τη χώρα καταγωγής της σχετικά με την επικράτηση της πρακτικής του Α.Γ.Γ.Ο. στη Νιγηρία, σχολιάζοντας, καταληκτικά, ότι στοιχειοθετήθηκαν τόσο η εσωτερική όσο και η εξωτερική αξιοπιστία του ισχυρισμού, τον οποίο έκανε αποδεκτό στο σύνολό του.

 

Στη συνέχεια, ο λειτουργός προχώρησε στην αξιολόγηση του μελλοντικού κινδύνου σε περίπτωση επιστροφής της Αιτήτριας στη χώρα καταγωγής της και συγκεκριμένα στην πολιτεία Edo της Νιγηρίας στα πλαίσια των ισχυρισμών που έγιναν αποδεκτοί. Σχετικά με τον πρώτο ουσιώδη ισχυρισμό της Αιτήτριας, την ταυτότητα, τη χώρα καταγωγής της και το προφίλ της, ανατρέχοντας σε εξωτερικές πηγές πληροφόρησης για την κατάσταση ασφαλείας στη Νιγηρία, o λειτουργός διαπίστωσε ότι δεν υπάρχουν εύλογοι λόγοι που να υποδεικνύουν ότι σε περίπτωση που η Αιτήτρια επιστρέψει στη χώρα καταγωγής της και συγκεκριμένα στην πόλη Benin, πολιτεία  Edo, ότι θα αντιμετωπίσει δίωξη ή πραγματικό κίνδυνο σοβαρής βλάβης.

 

Αναφορικά με το προσωπικό προφίλ της Αιτήτριας, ο αρμόδιος λειτουργός παρέθεσε πληροφορίες από τη χώρα καταγωγής της σχετικά με την κατάσταση της βίας κατά των γυναικών στη Νιγηρία, ωστόσο, διαπιστώνει ότι, εφόσον η Αιτήτρια δεν έχει αναφέρει να έχει υπάρξει θύμα τέτοιας βίας ως άγαμη γυναίκα στη χώρα καταγωγής της, δεν μπορεί να γίνει δεκτό ότι υπάρχει εύλογη πιθανότητα να υποστεί τέτοια μεταχείριση σε περίπτωση επιστροφής της στη Νιγηρία.

 

Τέλος, αναφορικά με τον τρίτο ουσιώδη ισχυρισμό ο οποίος έγινε αποδεκτός, την υποβολή της Αιτήτριας στην πρακτική του Α.Γ.Γ.Ο., ο λειτουργός ανέφερε πως σύμφωνα με πληροφορίες από τη χώρα καταγωγής της, παρότι η Αιτήτρια δεν δήλωσε ποιον τύπο Α.Γ.Γ.Ο. υπέστη, μπορεί εύλογα να συναχθεί ότι πρόκειται για τον τύπο ΙΙ, ο οποίος είναι ο συνήθης στην φυλή της, για τον οποίο δεν υπάρχει πιθανότητα επανάληψης, ενώ σημείωσε ότι η Αιτήτρια δήλωσε ότι δεν γνωρίζει άλλους ενήλικες οι οποίοι να υποβάλλονται στην πρακτική. Συνεπώς, κατέληξε ότι δεν υπάρχει ρίσκο για την Αιτήτρια να υποβληθεί ξανά σε Α.Γ.Γ.Ο. σε περίπτωση επιστροφής της στη Νιγηρία (ερ. 77-74 του Δ.Φ.).  

 

Προχωρώντας στη νομική ανάλυση ο αρμόδιος λειτουργός  έκρινε ότι από τους προβαλλόμενους και αποδεκτούς ισχυρισμούς της Αιτήτριας διαφαίνεται ότι στο πρόσωπό της δεν συντρέχουν εκείνα τα υποκειμενικά και αντικειμενικά στοιχεία τα οποία θα μπορούσαν να στοιχειοθετήσουν βάσιμο και δικαιολογημένο φόβο δίωξης λόγω φυλής, θρησκείας, εθνικότητας, συμμετοχής σε ιδιαίτερη κοινωνική ομάδα ή πολιτικών πεποιθήσεων  σε περίπτωση επιστροφής στη χώρα καταγωγής της και ως εκ τούτου, η Αιτήτρια δεν πληροί τις προϋποθέσεις για υπαγωγή της στο καθεστώς του πρόσφυγα σύμφωνα με το Άρθρο 3 του περί Προσφύγων Νόμου, Ν. 6 (Ι)/2000.

 

Ακολούθως ο λειτουργός προέβη σε εξέταση του κατά πόσο η Αιτήτρια δικαιούται παραχώρηση καθεστώτος συμπληρωματικής προστασίας δυνάμει του Άρθρου 19 (1) του περί Προσφύγων Νόμου, Ν. 6 (Ι)/2000 και του Άρθρου 15 της Οδηγίας 2011/95/ΕΕ και έκρινε ότι δεν αποδείχθηκε ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις του νόμου για την παραχώρηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας. Συγκεκριμένα, ο λειτουργός έκρινε ότι σε περίπτωση επιστροφής της Αιτήτριας στη Νιγηρία δεν υπάρχουν ουσιώδεις λόγοι από τους οποίους να προκύπτει ότι θα αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο να υποστεί θανατική ποινή ή εκτέλεση, όπως προβλέπει το άρθρο 19 (2)(α) του περί Προσφύγων Νόμου, Ν. 6 (Ι)/2000 και 15(α) της Οδηγίας 2011/95/ΕΕ ή βασανιστήρια, απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση ή τιμωρία, όπως προβλέπουν τα αντίστοιχα Άρθρα 19 (2)(β) ή πραγματικό κίνδυνο να υποστεί σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής ακεραιότητας του λόγω αδιάκριτης βίας σε καταστάσεις διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης ως τα αντίστοιχα Άρθρα 19 (2)(γ) προνοούν, καθώς η πολιτεία Edo, περιοχή στην οποία η αιτήτρια αναμένεται να επιστρέψει, δεν βρίσκεται σε συνθήκες διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης.

 

Στα πλαίσια εξέτασης της ορθότητας της προσβαλλόμενης απόφασης, προχωρώ να εξετάσω κατ' ουσίαν το αίτημα της αιτήτριας λαμβάνοντας υπόψη βεβαίως όλα όσα τέθηκαν ενώπιον μου από τoν συνήγορό της αλλά και από τoν συνήγορο που εκπροσωπεί τους Καθ' ων η αίτηση.  Αναφορικά με τον πρώτο ουσιώδη ισχυρισμό ο οποίος έγινε αποδεκτός από την Υπηρεσία Ασύλου και αφορά την ταυτότητα, τη χώρα καταγωγής και τα προσωπικά στοιχεία/προφίλ της αιτήτριας, διαπιστώνω πως ορθώς έχει γίνει αποδεκτός καθώς η αιτήτρια κρίθηκε ως εσωτερικά και εξωτερικά αξιόπιστη στις δηλώσεις της.

 

Ως προς τον δεύτερο ουσιώδη ισχυρισμό, διαφαίνεται από τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιόν μου πως δεν τεκμηριώθηκε η εσωτερική αξιοπιστία του. Ειδικότερα, από την αξιολόγηση των δηλώσεων της Αιτήτριας, διαπιστώνεται ότι αυτή δεν ήταν σε θέση να παρέχει επαρκείς και ικανοποιητικές πληροφορίες αναφορικά με τη διαμονή της με τη σύζυγο του πατριού της, τη σχέση του πατριού της με τη μητέρα της, καθώς και την κακοποίηση που σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της, υπέστη. Περαιτέρω, έκρινε ότι οι αναφορές της ως προς τις συνθήκες και τις περιστάσεις υπό τις οποίες έλαβε χώρα η κακοποίηση ήταν ανεπαρκείς, ενώ δεν παρατέθηκαν συγκεκριμένες και λεπτομερείς πληροφορίες σχετικά με τη φύση της κακοποίησης, την εξέλιξή της μετά τον θάνατο της μητέρας της, καθώς και τις περιστάσεις της φερόμενης απόπειρας δηλητηρίασής της.

 

Σε σχέση με την εξωτερική αξιοπιστία του ισχυρισμού, ο λειτουργός παρέθεσε πληροφορίες από τη χώρα καταγωγής της Αιτήτριας αναφορικά με την επικράτηση της ενδοοικογενειακής βίας στη Νιγηρία.  Συμπληρωματικά των πηγών πληροφόρησης θα πρέπει να αναφερθεί πως όπως αναφέρει η έκθεση της EUAA του 2025 για τη Νιγηρία, όσον αφορά στη βία κατά των γυναικών και των κοριτσιών (ανεπίσημη μετάφραση):  Οι εγχώριες νομικές διατάξεις που ποινικοποιούν ορισμένες μορφές βίας κατά κοριτσιών περιέχονται στον Νόμο για τα Δικαιώματα του Παιδιού του 2003, απαγορεύοντας τον γάμο παιδιών, τη σεξουαλική κακοποίηση και εκμετάλλευση, τη χρήση παιδιών σε εγκληματικές δραστηριότητες, την παιδική εργασία και άλλες μορφές εκμετάλλευσης. Οι νότιες πολιτείες εφαρμόζουν τον Ποινικό Κώδικα, ενώ οι βόρειες πολιτείες βασίζονται στον Ποινικό Κώδικα ως κύρια ποινική νομοθεσία. Παρόλο που και οι δύο κώδικες ασχολούνται με τη βία λόγω φύλου, περιέχουν σημαντικούς περιορισμούς, συμπεριλαμβανομένης της εξαίρεσης του συζυγικού βιασμού από την ποινική ευθύνη. Για παράδειγμα, το Άρθρο 55(1)(δ) του Ποινικού Κώδικα επιτρέπει μορφές ενδοοικογενειακής βίας. Επιπλέον, σύμφωνα με τον νόμο της σαρία που εφαρμόζεται στις προαναφερθείσες 12 βόρειες πολιτείες, «ο ξυλοδαρμός της συζύγου δεν αποτελεί έγκλημα εφόσον ο ξυλοδαρμός δεν προκαλεί σοβαρό τραυματισμό ή σοβαρή βλάβη».[1]

 

Συνεπώς, οι πληροφορίες από τις διαθέσιμες πηγές επιβεβαιώνουν ότι η ενδοοικογενειακή βία κατά των γυναικών και των κοριτσιών αποτελεί υπαρκτό φαινόμενο στη Νιγηρία, στοιχειοθετώντας την εξωτερική αξιοπιστία του ισχυρισμού ως προς το γενικό πλαίσιο της χώρας καταγωγής. Ωστόσο, οι πληροφορίες αυτές δεν επιβεβαιώνουν αυτοτελώς ότι η Αιτήτρια υπέστη την επικαλούμενη κακοποίηση. Συνεπώς, η εξωτερική αξιοπιστία του ισχυρισμού υποστηρίζεται μόνο σε γενικό επίπεδο, χωρίς να αίρονται οι διαπιστωθείσες ελλείψεις ως προς την εσωτερική του αξιοπιστία.Ωστόσο, ελλείψει επαρκούς θεμελίωσης της εσωτερικής αξιοπιστίας, ο εν λόγω ισχυρισμός δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός στο σύνολό του.

 

Αναφορικά με τον τρίτο ουσιώδη ισχυρισμό, ο οποίος αφορά την υποβολή της Αιτήτριας στην πρακτική του Α.Γ.Γ.Ο. κατά την παιδική της ηλικία, ο αρμόδιος λειτουργός έκρινε πως οι δηλώσεις της Αιτήτριας ήταν συγκεκριμένες και συναφείς, λαμβάνοντας υπόψη και το νεαρό της ηλικίας της κατά τον χρόνο που υποβλήθηκε στην εν λόγω πρακτική. Από τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον μου προκύπτει πως η Αιτήτρια ήταν σε θέση να αναφερθεί στην ίδια την πρακτική, στις επιπτώσεις που αυτή είχε στην ίδια, καθώς και στο ευρύτερο κοινωνικό πλαίσιο εντός του οποίου εφαρμόζεται στη Νιγηρία. Ενόψει του αφηγήματός της η αιτήτρια κρίθηκε εσωτερικά αξιόπιστη στις δηλώσεις της.

 

Αναφορικά με την εξωτερική αξιοπιστία του τρίτου ουσιώδης ισχυρισμού ανέτρεξα σε εξωτερικές πηγές πληροφόρησης προκειμένου να επιβεβαιώσω τα λεγόμενα της αιτήτριας συμπληρωματικά βεβαίως από τα όσα παραθέτει και ο αρμόδιος λειτουργός της Υπηρεσίας Ασύλου.  Σύμφωνα με την ετήσια έκθεση του Freedom House για τη Νιγηρία το 2023, παρά τους αυστηρούς νόμους για τον ακρωτηριασμό των γυναικείων γεννητικών οργάνων (FGM), ο ακρωτηριασμός παρέμενε "ευρέως διαδεδομένος".[2] Το 15,1 % των γυναικών ηλικίας 15-49 ετών ανέφεραν ότι έχουν υποβληθεί σε οποιαδήποτε μορφή FGM σύμφωνα με έρευνα  Multiple Indicator Cluster Survey που εκπονήθηκε από Εθνική Στατιστική Υπηρεσία (NBS) και τη UNICEF.[3] Επιπλέον, η έκθεση του Υπουργείου Εξωτερικών των Κάτω Χωρών για τη Νιγηρία του 2023, επικαλούμενη πολυάριθμες πηγές, ανέφερε ότι το FGM συνέβαινε, με τα υψηλότερα ποσοστά στις νότιες περιοχές.[4] Το FGM ήταν συνηθέστερο στην εθνοτική ομάδα των Yoruba, με ποσοστό 33,7 %, και ακολουθούν οι Edo με ποσοστό 32,6 % και οι Igbo με ποσοστό 22.4 %.[5]

 

Σύμφωνα με την έκθεση 2023 για τη Νιγηρία του Υπουργείου Εξωτερικών των Κάτω Χωρών, η οποία επικαλείται εμπιστευτικές πηγές, η απόφαση για την κλειτοριδεκτομή λαμβάνεται από τους γονείς, καθώς οι περισσότερες κλειτοριδεκτομές πραγματοποιούνται πριν το κορίτσι φτάσει στην ηλικία των πέντε ετών. Η ίδια πηγή περιέγραψε περαιτέρω ότι οι παράγοντες για τη μη περιτομή των κοριτσιών και των γυναικών ήταν "η ευαισθητοποίηση των γονέων και της κοινότητας σχετικά με τους κινδύνους του FGM, η απομάκρυνση από την κοινότητα, η επιβολή του νόμου και η θρησκευτική παρέμβαση". Οι γονείς, οι παραδοσιακοί άρχοντες και ο επικεφαλής της οικογένειας ήταν "οι βασικοί άνθρωποι" που θα μπορούσαν να αποτρέψουν το FGM.[6] Επιπλέον, μια εμπιστευτική πηγή που αναφέρεται στην ίδια έκθεση πρόσθεσε ότι για τα μεγαλύτερα κορίτσια είναι δυνατόν να ξεφύγουν από το FGM, ιδίως με τη βοήθεια των ανθρώπων με επιρροή στην κοινότητα καθώς και ότι τα κορίτσια και οι γυναίκες μπορούν να ξεφύγουν από το FGM με το να εγκατασταθούν σε μια περιοχή όπου δεν πραγματοποιείται FGM.[7]  Ενόψει των ανωτέρω δεδομένων, από τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον μου επιβεβαιώνεται και η εξωτερική αξιοπιστία των δηλώσεων της αιτήτριας και προκύπτει πως ορθά έγινε αποδεκτός ο τρίτος ουσιώδης ισχυρισμός.

 

Όλο το πιο πάνω ιστορικό στο οποίο στηρίζεται το αίτημα διεθνούς προστασίας που υπέβαλε η αιτήτρια δεν παρουσιάζει οποιοδήποτε βάσιμο και δικαιολογημένο φόβο δίωξης στη χώρα καταγωγής της.  Η αιτήτρια είχε την ευκαιρία στην ενώπιον μου δικαστική διαδικασία να προσκομίσει με το ορθό δικονομικό διάβημα οτιδήποτε θεωρούσε ότι έπρεπε να γνωρίζει το Δικαστήριο πράγμα που δεν έπραξε. 

 

 Όπως προκύπτει από το πιο πάνω ιστορικό, η αιτήτρια δεν προώθησε κανένα απολύτως ισχυρισμό που να εμπίπτει στις προϋποθέσεις αναγνώρισης προσώπου ως πρόσφυγα.  Τα στοιχεία αυτά, δεν θα μπορούσαν να εντάξουν την αιτήτρια στην έννοια του πρόσφυγα έτσι όπως αυτή η έννοια ερμηνεύεται από την Σύμβαση της Γενεύης του 1951 και από τον περί Προσφύγων Νόμο.

 

Για την αναγνώριση προσώπου ως πρόσφυγα, απαιτείται να τεκμηριώνεται η ύπαρξη βάσιμου και δικαιολογημένου φόβου δίωξης λόγω φυλής, θρησκείας, ιθαγένειας, πολιτικών πεποιθήσεων ή συμμετοχής σε ιδιαίτερη κοινωνική ομάδα, καθώς και η αδυναμία ή η απροθυμία της αιτήτριας, εξαιτίας του εν λόγω φόβου, να θέσει εαυτόν υπό την προστασία της χώρας καταγωγής της. Οι προϋποθέσεις αυτές απορρέουν από τον ορισμό του πρόσφυγα, όπως αυτός προβλέπεται στο άρθρο 3(5) του Κανονισμού (ΕΕ) 2024/1347, σε συνδυασμό με το άρθρο 1Α της Σύμβασης της Γενεύης του 1951 και τις σχετικές διατάξεις του άρθρου 3 του περί Προσφύγων Νόμου, Ν. 6(Ι)/2000, όπως ίσχυε, καθώς και του άρθρου 51 του περί Προσφύγων Νόμου, Ν. 115(Ι)/2026. Για τη διαπίστωση της συνδρομής των προϋποθέσεων αυτών, το αρμόδιο όργανο οφείλει να αξιολογήσει τόσο το υποκειμενικό στοιχείο του φόβου της αιτήτριας, όσο και την αντικειμενική βασιμότητά του, λαμβάνοντας υπόψη το σύνολο των προσωπικών περιστάσεων και των σχετικών πληροφοριών για τη χώρα καταγωγής της (βλ. §§ 37-38 του Εγχειριδίου της Ύπατης Αρμοστείας των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες σχετικά με τις διαδικασίες και τα κριτήρια καθορισμού του καθεστώτος των προσφύγων).

 

Περαιτέρω, σύμφωνα με τις αρχές που διέπουν την αξιολόγηση των αιτημάτων διεθνούς προστασίας, γενικοί και αόριστοι ισχυρισμοί, καθώς και αναφορές σε κίνδυνο για τη ζωή ή την ασφάλεια της αιτήτριας, χωρίς επαρκή εξειδίκευση και τεκμηρίωση, δεν αρκούν, αφ’ εαυτών, για να θεμελιώσουν βάσιμο φόβο δίωξης ή πραγματικό κίνδυνο σοβαρής βλάβης. Απαιτείται η ύπαρξη συγκεκριμένων περιστάσεων, οι οποίες, συνεκτιμώμενες υπό το πρίσμα της εξατομικευμένης κατάστασης της αιτήτριας, να καταδεικνύουν ότι σε περίπτωση επιστροφής της στη χώρα καταγωγής της θα αντιμετωπίσει κίνδυνο που πληροί τις προβλεπόμενες από τη νομοθεσία προϋποθέσεις διεθνούς προστασίας (βλ. την απόφαση στην υπόθεση υπ’ αριθ. 121/20, A.S.R. v. Κυπριακή Δημοκρατία, ημερομηνίας 31/7/2020).

 

Υπό το φως των ανωτέρω, και κατόπιν συνολικής αξιολόγησης των ισχυρισμών της αιτήτριας και των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιόν μου, κρίνω ότι δεν τεκμηριώνεται η ύπαρξη βάσιμου και δικαιολογημένου φόβου δίωξης σε περίπτωση επιστροφής της στη χώρα καταγωγής της.  Ως εκ τούτου, κρίνεται ορθή η απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου ότι δεν συντρέχουν στο πρόσωπο της αιτήτριας τα απαιτούμενα υποκειμενικά και αντικειμενικά στοιχεία για την αναγνώρισή της ως πρόσφυγα, σύμφωνα με το εφαρμοστέο νομοθετικό πλαίσιο.

 

Ειδικότερα, από το σύνολο των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιόν μου, δεν προκύπτει ότι η αιτήτρια πληροί τις προϋποθέσεις αναγνώρισης καθεστώτος πρόσφυγα. Συναφώς, σύμφωνα με τον Πρακτικό Οδηγό της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Υποστήριξης για το Άσυλο (EASO), Αξιολόγηση των Αποδεικτικών Στοιχείων (Μάρτιος 2015), η αξιολόγηση των αιτημάτων διεθνούς προστασίας προϋποθέτει τον προσδιορισμό των ουσιωδών πραγματικών περιστατικών βάσει των πληροφοριών που έχουν συλλεχθεί και τη σύνδεσή τους με τις προϋποθέσεις του ορισμού του πρόσφυγα. Σε περίπτωση που, κατόπιν της αξιολόγησης αυτής, δεν διαπιστώνεται ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις αναγνώρισης προσφυγικού καθεστώτος, επιβάλλεται να εξεταστεί περαιτέρω κατά πόσον τα διαπιστωθέντα ουσιώδη πραγματικά περιστατικά θεμελιώνουν δικαίωμα υπαγωγής σε καθεστώς επικουρικής προστασίας.

 

Για τη χορήγηση καθεστώτος επικουρικής προστασίας, απαιτείται να διαπιστώνεται ότι ο αιτητής, μολονότι δεν πληροί τις προϋποθέσεις αναγνώρισής του ως πρόσφυγα, αντιμετωπίζει ουσιώδεις λόγους να πιστεύεται ότι, σε περίπτωση επιστροφής του στη χώρα καταγωγής του ή στην περίπτωση ανιθαγενούς, στη χώρα της προηγούμενης συνήθους διαμονής του, θα εκτεθεί σε πραγματικό κίνδυνο να υποστεί σοβαρή βλάβη. Η σοβαρή βλάβη περιλαμβάνει την επιβολή ή εκτέλεση θανατικής ποινής, τα βασανιστήρια ή την απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση ή τιμωρία, καθώς και τη σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής ακεραιότητας αμάχου λόγω αδιάκριτης άσκησης βίας σε καταστάσεις διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης. Οι προϋποθέσεις αυτές απορρέουν από τα άρθρα 3(6) και 15 του Κανονισμού (ΕΕ) 2024/1347, σε συνδυασμό με το άρθρο 53 του περί Προσφύγων Νόμου, Ν. 115(Ι)/2026, καθώς και με τις αντίστοιχες διατάξεις του περί Προσφύγων Νόμου, Ν. 6(Ι)/2000, όπως ίσχυε κατά τον κρίσιμο χρόνο και συγκεκριμένα το άρθρο 19 αυτού. Η χορήγηση του εν λόγω καθεστώτος προϋποθέτει, συνεπώς, την εξατομικευμένη αξιολόγηση των περιστάσεων της υπόθεσης και την τεκμηρίωση πραγματικού κινδύνου σοβαρής βλάβης σε περίπτωση επιστροφής της αιτήτριας στη χώρα καταγωγής της.

 

Εν προκειμένω, από τη μελέτη του διοικητικού φακέλου και τη συνολική αξιολόγηση των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιόν μου, δεν προκύπτει ότι στοιχειοθετούνται οι προϋποθέσεις για τη χορήγηση καθεστώτος επικουρικής προστασίας στην αιτήτρια, καθότι δεν τεκμηριώθηκε η ύπαρξη ουσιωδών λόγων που να δικαιολογούν την πεποίθηση ότι, σε περίπτωση επιστροφής της στη χώρα καταγωγής της, θα αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο να υποστεί σοβαρή βλάβη κατά την έννοια της εφαρμοστέας νομοθεσίας. Ειδικότερα, δεν προκύπτουν από τα ενώπιόν μου στοιχεία περιστάσεις που να καταδεικνύουν ότι η αιτήτρια διατρέχει κίνδυνο θανατικής ποινής ή εκτέλεσης, βασανιστηρίων ή απάνθρωπης ή εξευτελιστικής μεταχείρισης ή τιμωρίας, ούτε ότι υφίσταται σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής της ακεραιότητας λόγω αδιάκριτης άσκησης βίας στο πλαίσιο ένοπλης σύρραξης. Ως εκ τούτου, κρίνεται ότι δεν πληρούνται οι νόμιμες προϋποθέσεις για την υπαγωγή της αιτήτριας σε καθεστώς επικουρικής προστασίας, σύμφωνα με το εφαρμοστέο νομοθετικό πλαίσιο (βλ. Galina Bindioul v. Αναθεωρητική Αρχή Προσφύγων, Υποθ. Αρ. 685/2012, ημερομηνίας 23/04/13 και Mushegh Grigoryan κ.α. v. Κυπριακή Δημοκρατία, Υποθ. Αρ. 851/2012, ημερομηνίας 22/9/2015, ECLI:CY:AD:2015:D619).

 

Ο αρμόδιος λειτουργός, έχοντας αποδεχθεί τον τελευταίο τόπο συνήθους διαμονής της Αιτήτριας στη χώρα καταγωγής της, διεξήγαγε έρευνα για την κατάσταση ασφαλείας στην εν λόγω τοποθεσία, από την οποία προέκυψε ότι δεν υφίστατο εύλογη πιθανότητα η Αιτήτρια να αντιμετώπιζε δίωξη ή πραγματικό κίνδυνο σοβαρής βλάβης. Ως εκ τούτου, κρίθηκε πως δεν πληρούνταν οι προϋποθέσεις για παραχώρηση καθεστώτος συμπληρωματικής προστασίας. Σε κάθε περίπτωση, διεξήγαγα περαιτέρω έρευνα σχετικά με την κατάσταση ασφαλείας στον τελευταίο τόπο συνήθους διαμονής της Αιτήτριας, σε πρόσφατες πηγές πληροφόρησης, στα πλαίσια βεβαίως της ex nunc δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου και προς εκπλήρωση της υποχρέωσης του Δικαστηρίου για έλεγχο της ορθότητας της προσβαλλόμενης απόφασης.  

 

Όσον αφορά την γενική κατάσταση ασφαλείας στη Νιγηρία, η έκθεση της EUAA που εστιάζει στην κατάσταση ασφαλείας αναφέρει ότι η Νιγηρία συνεχίζει να αντιμετωπίζει μια ποικιλία ταυτόχρονων προκλήσεων ασφάλειας, καθεμία από τις οποίες είναι πολυδιάστατη και συνιστά σοβαρή απειλή για τη σταθερότητα της χώρας.[8]  Η Νιγηρία αποτελείται από 36 πολιτείες και την Federal Capital Territory (FCT, Abuja), οι οποίες οργανώνονται σε έξι γεωπολιτικές περιοχές.[9] Η πολιτεία Edo ανήκει στην South-South περιοχή, η οποία περιλαμβάνει επίσης τις πολιτείες Akwa Ibom, Bayelsa, Cross River, Delta, και Rivers.[10]  Σύμφωνα με προβολές στη βάση των στοιχείων της απογραφής του 2006, ο πληθυσμός του κρατιδίου Edo το 2022 υπολογίστηκε 4.777.000 κατοίκους. [11]

 

Η έκθεση του EUAA για την κατάσταση ασφαλείας στη Νιγηρία, δημοσιευμένη το Νοέμβριο του 2025[12], με περίοδο αναφοράς την 1η Ιανουαρίου 2024 έως την 31η Αυγούστου 2025,[13] καταγράφει τα εξής για τις προκλήσεις ασφαλείας που απασχολούν την πολιτεία Edo [ανεπίσημη μετάφραση]:  «Τον Ιούλιο του 2025, η εφημερίδα Nigerian Observer επεσήμανε την «ανεξέλεγκτη δράση αδελφοτήτων και τις στοχευμένες απαγωγές» ως κύριες προκλήσεις ασφαλείας, ιδιαίτερα στις πόλεις Benin, Ekpoma, Auchi και στις γύρω περιοχές.[14] Η οργάνωση PIND (Foundation for Partnership Initiatives in the Niger Delta) σε έκθεσή της κατέγραψε ότι οι κύριες πηγές ανασφάλειας το πρώτο τρίμηνο του 2025 ήταν οι εγκληματικές δραστηριότητες, συμπεριλαμβανομένων ανθρωποκτονιών, απαγωγών για λύτρα και κοινοτικής βίας.[15] To δεύτερο τρίμηνο του 2025, η ίδια πηγή επεσήμανε μείωση στον αριθμό των αναφερόμενων θανάτων, παρά την αύξηση στον αριθμό των περιστατικών ασφαλείας.[16] Οι εγκληματικές δραστηριότητες, οι συγκρούσεις που σχετίζονται με αδελφότητες και η κοινοτική σύγκρουση παρέμειναν οι κύριες προκλήσεις ασφαλείας.[17] Η εγκληματική βία ήταν ένας «σημαντικός» παράγοντας ανασφάλειας και το 2024 μαζί με τη βία που σχετίζεται με αδελφότητες/συμμορίες.[18] Ωστόσο, όσον αφορά την κοινοτικές συγκρούσεις, η πολιτεία Edo ήταν μία από τις τρεις πολιτείες με τον χαμηλότερο αριθμό θανάτων το 2024, σύμφωνα με το Nigeria Watch.[19]

 

Εν προκειμένω, αναφορικά με τον τόπο τελευταίας συνήθους διαμονής της Αιτήτριας, σύμφωνα με τα πρόσφατα δεδομένα της βάσης δεδομένων ACLED (The Armed Conflict Location & Event Data Project), ενός μη κερδοσκοπικού οργανισμού με έργο τη συλλογή, ανάλυση και χαρτογράφηση δεδομένων σχετικά με τις ημερομηνίες, τους δρώντες, τις τοποθεσίες, τους θανάτους και τους τύπους όλων των καταγεγραμμένων γεγονότων πολιτικής βίας και διαμαρτυρίας σε παγκόσμια κλίμακα, στη διάρκεια ενός έτους (Past year of ACLED Data) και συγκεκριμένα με ημερομηνία καταγραφής το τελευταίο έτος (με ημερομηνία τελευταίας ενημέρωσης την 21/10/2026), όσον αφορά την πολιτεία Edo της Νιγηρίας, τόπος τελευταίας συνήθους διαμονής της Αιτήτριας, έχουν καταγραφεί 94 περιστατικά πολιτικής βίας ("Political violence", που περιλαμβάνει περιστατικά βίας κατά αμάχων, εκρήξεις/απομακρυσμένη βία, μάχες, εξεγέρσεις και διαμαρτυρίες), από τα οποία προκλήθηκαν 43 απώλειες.[20]

 

Αποτιμώντας τα προαναφερόμενα δεδομένα, δεν καταδεικνύεται εύλογη πιθανότητα η αιτήτρια να αντιμετωπίσει κατά την επιστροφή της κίνδυνο σοβαρής βλάβης, καθότι η συχνότητα περιστατικών ασφαλείας στον τελευταίο τόπο συνήθους διαμονής της όπου αναμένεται να επιστρέψει, δεν είναι τέτοιας έντασης ώστε να διατρέχει κίνδυνο εξαιτίας και μόνο της παρουσίας του να τεθεί σε κίνδυνο η ζωή της. Εξετάζοντας περαιτέρω τις προσωπικές περιστάσεις της αιτήτριας, παρατηρώ ότι αυτή είναι ενήλικη, υγιής, πλήρως ικανή προς εργασία με προηγούμενη εργασιακή εμπειρία, χωρίς στοιχεία ευαλωτότητας και με υποστηρικτικό δίκτυο στη χώρα καταγωγής της.  Η αιτήτρια δεν έχει θέσει οποιαδήποτε ατομικά χαρακτηριστικά στην ενώπιον μου δικαστική διαδικασία, που να υποδηλώνουν ότι μπορεί να έχει τεθεί με οποιονδήποτε τρόπο σε δυσμενή θέση ή σε κίνδυνο δίωξης ή βλάβης.

 

Μία εκ των προέδρων της Women’s Consortium of Nigeria (WOCON), μιας μη κυβερνητικής, μη κερδοσκοπικής και μη κομματικής οργάνωσης με καθεστώς Ειδικού Συμβουλευτικού Οργάνου των Ηνωμένων Εθνών, που δραστηριοποιείται στην προάσπιση των δικαιωμάτων γυναικών και παιδιών,[21] περιέγραψε στην EUAA ότι οι ανύπαντρες γυναίκες συχνά αντιμετωπίζουν σοβαρά εμπόδια στην πρόσβαση σε στέγαση, απασχόληση, εκπαίδευση, υγειονομική περίθαλψη και άλλες βασικές υπηρεσίες. Οι περισσότερες ανήκουν σε οικογένειες χαμηλού εισοδήματος, δεν έχουν φοιτήσει σε σχολείο και έχουν περιορισμένη επίγνωση των δικαιωμάτων τους ή των διαθέσιμων συστημάτων υποστήριξης. Σύμφωνα με την ίδια υπάρχει επίσης ένα σαφές χάσμα μεταξύ αστικών και αγροτικών περιοχών: στα αστικά κέντρα, ακόμη και αν οι άνθρωποι δεν γνωρίζουν τα δικαιώματά τους, ενδέχεται να λάβουν πληροφορίες ή καθοδήγηση από τους γείτονες. Στις αγροτικές περιοχές, αντίθετα, η συνολική γνώση γύρω από τέτοια ζητήματα είναι χαμηλότερη και οι κοινότητες συχνά δεν έχουν τέτοιες πληροφορίες ή υποστήριξη. Επιπλέον, οι ανύπαντρες γυναίκες που δεν διαθέτουν κάποιο υποστηρικτικό δίκτυο, συμπεριλαμβανομένων των διαζευγμένων γυναικών και των θυμάτων εμπορίας ανθρώπων, συχνά θεωρούνται από την κοινωνία, ακόμη και από τις οικογένειές τους, ως «ηθικά αμφισβητήσιμες» ή «ελευθέρων ηθών». Αυτή η αντίληψη οδηγεί σε βαθύ στιγματισμό και κοινωνικό αποκλεισμό.[22]

 

Συνεπώς, από τα ανωτέρω προκύπτει ότι, παρότι οι ανύπαντρες γυναίκες στη Νιγηρία ενδέχεται να αντιμετωπίζουν κοινωνικές και οικονομικές δυσκολίες, ιδίως ελλείψει υποστηρικτικού δικτύου, οι δυσκολίες αυτές δεν συνεπάγονται αυτομάτως την ύπαρξη κινδύνου δίωξης ή σοβαρής βλάβης. Εν προκειμένω, ελλείψει συγκεκριμένων στοιχείων που να καταδεικνύουν ότι η Αιτήτρια θα αντιμετωπίσει αντίστοιχες συνθήκες σε τέτοιο βαθμό ώστε να επηρεαστεί ουσιωδώς η ασφάλεια ή η διαβίωσή της, δεν τεκμηριώνεται ότι οι προσωπικές της περιστάσεις, σε συνδυασμό με τις γενικότερες συνθήκες στη χώρα καταγωγής της, δημιουργούν πραγματικό και εξατομικευμένο κίνδυνο δίωξης ή σοβαρής βλάβης σε περίπτωση επιστροφής της.

 

Σε σχέση τώρα με το ότι η αιτήτρια έχει υποστεί ΑΓΓΟ θα πρέπει να αναφέρω πως σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, οι διαδικασίες του Α.Γ.Γ.Ο. ενδέχεται ορισμένες φορές να επαναληφθούν ή να διενεργηθούν εκ νέου στο πλαίσιο της επανασυρραφής (που σχετίζεται με τον Τύπο ΙΙΙ) ή, ενδεχομένως, μέσω διαφόρων πρακτικών που εμπίπτουν στον Τύπο IV.[23]  Από πηγές πληροφόρησης προκύπτει πως είναι σπάνιο βέβαια να υποβάλλονται σε δεύτερο ακρωτηριασμό —και μάλιστα βαρύτερης μορφής— γυναίκες που έχουν ήδη υποστεί τη διαδικασία, ωστόσο το ενδεχόμενο αυτό υφίσταται. Για παράδειγμα, στη φυλή Ikwo της πολιτείας Ebonyi, γυναίκες που έχουν ήδη υποστεί ακρωτηριασμό ενδέχεται να υποβληθούν εκ νέου στη διαδικασία στο πλαίσιο τελετουργίας μύησης. Αυτό συμβαίνει κυρίως όταν η γυναίκα παντρεύεται.[24]

 

Στις πηγές που εξετάστηκαν δεν βρέθηκαν πληροφορίες που να υποδηλώνουν ότι στη Νιγηρία εφαρμόζεται επαναλαμβανόμενος ακρωτηριασμός των γυναικείων γεννητικών οργάνων (FGM), με εξαίρεση την ως ανωτέρω αναφορά στην έκθεση του Υπουργείου Εξωτερικών των Κάτω Χωρών σχετικά με τις πληροφορίες για τη χώρα καταγωγής της αιτήτριας, τη Νιγηρία. Η έκθεση αυτή, αναφορικά με την πιθανότητα διενέργειας επαναλαμβανόμενου ακρωτηριασμού κατά τον τοκετό, επισημαίνει τα εξής: «Καμία από τις δημοσιεύσεις που εξετάστηκαν για την εν λόγω έκθεση δεν ανέφερε περιπτώσεις κατά τις οποίες γυναίκες υποβλήθηκαν εκ νέου σε ακρωτηριασμό κατά τη διάρκεια δεύτερου ή τρίτου τοκετού. Εμπιστευτικές πηγές δήλωσαν ότι δεν είχαν γνώση μιας τέτοιας πρακτικής. Η πρακτική *yankan gishiri* θα μπορούσε, θεωρητικά, να επαναληφθεί σε διαδοχικούς τοκετούς. Δεν ήταν γνωστό εάν αυτό συνέβαινε στην πράξη. Μια εμπιστευτική πηγή ανέφερε ότι οι γυναίκες που είχαν ήδη υποβληθεί σε ινφιμπουλατισμό (τη σοβαρότερη μορφή ακρωτηριασμού) έπρεπε να υποβληθούν σε τομή πριν από τον τοκετό και στη συνέχεια να «στενευθούν» εκ νέου. Σε τέτοιες περιπτώσεις, η τομή είναι απαραίτητη προκειμένου να καταστεί δυνατή η γέννηση του παιδιού.[25]

 

Ο νόμος VAPP (Violence against Persons [Prohibition] Act), ένας ομοσπονδιακός νόμος που τέθηκε σε ισχύ το 2015, απαγορεύει το FGM και ορίζει ότι όποιος εκτελεί ή εμπλέκει άλλον στη διενέργεια FGM μπορεί να αντιμετωπίσει ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα τέσσερα έτη ή πρόστιμο που δεν υπερβαίνει τα 200.000 Nairas ή και τα δύο.[26] Το Υπουργείο Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής (USDOS) στην ετήσια έκθεσή του για το 2022 επιβεβαίωσε περαιτέρω ότι κάθε άτομο που διαπράττει FGM θα τιμωρείται από το νόμο, αλλά πρόσθεσε ότι "η εφαρμογή του νόμου είναι σπάνια". Ωστόσο, το USDOS δεν ανέφερε ρητά τον νόμο.[27] Σύμφωνα με την ετήσια έκθεση του Freedom House για τη Νιγηρία το 2023, αν και υπήρχαν αυστηροί νόμοι για το FGM, υπήρχαν "χαμηλά ποσοστά καταγγελιών και διώξεων".[28] Η έκθεση των Κάτω Χωρών, ωστόσο, ανέφερε ότι η εισαγωγή του νόμου VAPP (Violence against Persons [Prohibition] Act) και τα κυβερνητικά μέτρα "συνέβαλαν στη μείωση του FGM στη Νιγηρία.[29]

 

Συνεπώς, από τις ανωτέρω πληροφορίες προκύπτει ότι, παρότι δεν μπορεί να αποκλειστεί απολύτως το ενδεχόμενο επανάληψης του Α.Γ.Γ.Ο. στη Νιγηρία, δεν τεκμηριώνεται ότι πρόκειται για συνήθη ή ευρέως εφαρμοζόμενη πρακτική. Περαιτέρω, κατά την εξατομικευμένη αξιολόγηση του κινδύνου, λαμβάνεται υπόψη ότι η Αιτήτρια δεν έχει παραθέσει συγκεκριμένα στοιχεία που να καταδεικνύουν ότι απειλείται με επανάληψη της πρακτικής και κατά συνέπεια, δεν προκύπτουν συγκεκριμένες ενδείξεις ότι επίκειται επανάληψή της ή ότι υφίσταται σχετική απειλή από μέλη της οικογένειάς της ή άλλα πρόσωπα. Συνεκτιμώντας τα ανωτέρω, κρίνεται ότι δεν τεκμηριώνεται η ύπαρξη πραγματικού και εξατομικευμένου κινδύνου επανάληψης του Α.Γ.Γ.Ο. σε περίπτωση επιστροφής της στη Νιγηρία.

 

Επιπρόσθετα, λαμβάνεται υπόψη ότι ο Υπουργός Εσωτερικών στα πλαίσια των εξουσιών του  δυνάμει του άρθρου 12 Β τρις του περί Προσφύγων Νόμου (Ν. 6 (Ι)/2000) με την Κ.Δ.Π. 242/2026, καθόρισε τη χώρα καταγωγής της αιτήτριας ως ασφαλή χώρα ιθαγένειας, εφόσον ικανοποιήθηκε βάσει της νομικής κατάστασης, της εφαρμογής του δικαίου στο πλαίσιο δημοκρατικού συστήματος και των γενικών πολιτικών συνθηκών, ότι στην οριζόμενη χώρα γενικά και μόνιμα δεν υφίστανται πράξεις δίωξης σύμφωνα με το άρθρο 3Γ, ούτε βασανιστήρια ή απάνθρωπη ή εξευτελιστική  μεταχείριση ή τιμωρία, ούτε απειλή η οποία προκύπτει από τη χρήση αδιάκριτης βίας σε κατάσταση διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύγκρουσης.

 

Κατά πάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, δέουσα έρευνα κρίνεται από το Δικαστήριο ότι έγινε, όταν το αρμόδιο όργανο εξετάζει κάθε σχετικό με την υπόθεση γεγονός (βλ. Motorways Ltd v. Υπουργού Οικονομικών (1999) 3ΑΑΔ 447).  Ορθή και πλήρης έρευνα θεωρείται αυτή που εκτείνεται στην διερεύνηση των ουσιωδών στοιχείων της υπόθεσης (βλ. Νικολαΐδη v. Μηνά (1994) 3ΑΑΔ 321, Ττουσούνα ν. Δημοκρατίας (2013) 3 Α.Α.Δ. 151, Χωματένος ν. Δημοκρατίας κ.α. (2 Α.Α.Δ. 120).  Η έκταση της έρευνας εξαρτάται πάντοτε από τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης (βλ. Δημοκρατία v. Ευαγγέλου κ.α. (2013) 3ΑΑΔ 414) και το αρμόδιο όργανο οφείλει να βρει τον κατάλληλο τρόπο για να εκπληρώσει την υποχρέωση του για επαρκή έρευνα.

 

Οι καθ' ων η αίτηση συνεκτίμησαν και αξιολόγησαν όλα τα στοιχεία που είχαν ενώπιον τους προτού καταλήξουν στην προσβαλλόμενη απόφαση και ενόψει των ισχυρισμών που πρόβαλε η αιτήτρια διεξήγαγαν τη δέουσα υπό τις περιστάσεις έρευνα.  Συνεπώς, ο ισχυρισμός της ευπαίδευτης συνηγόρου της αιτήτριας περί έλλειψης δέουσας έρευνας εκ μέρους του αρμόδιου οργάνου, αλλά και ότι το αρμόδιο όργανο δεν μελέτησε διεξοδικά τους ισχυρισμούς της αιτήτριας, απορρίπτεται στο σύνολό της, εφόσον δεν κρίθηκε ότι θα μπορούσε να αποδοθεί στην αιτήτρια το καθεστώς πρόσφυγα ή το καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας.

 

Με βάση λοιπόν το σύνολο των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιον μου, καταλήγω ότι το αίτημα της αιτήτριας εξετάστηκε με επάρκεια και υπήρξε επαρκής αιτιολόγηση.  Το περιεχόμενο της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου, η οποία συμπληρώνεται από την αιτιολογημένη εισήγηση του αρμόδιου λειτουργού και στην οποία αναφέρονται οι λόγοι της απόρριψης του αιτήματος, αποκαλύπτει ότι η απόφασή τους ήταν απόλυτα ορθή και στα πλαίσια της σχετικής νομοθεσίας.

 

Η προσφυγή απορρίπτεται και η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται, με έξοδα €1000 υπέρ των καθ' ων η αίτηση, και εναντίον της αιτήτριας.

 

 

 

 

 

                                                                                                  Χ. Μιχαηλίδου, Δ.Δ.Δ.Δ.



[1] EUAA, Nigeria-Country Focus, Νοέμβριος 2025, https://www.euaa.europa.eu/publications/coi-report-nigeria-country-focus-1, σελ. 50-52

[2] Freedom House, Freedom in the World 2023 – Nigeria, 9 March 2023, διαθέσιμο σε: https://freedomhouse.org/country/nigeria/freedom-world/2023

[3] Nigeria, NBS and UNICEF, Nigeria: 2021 Multiple Indicator Cluster Survey, Survey Findings Report, August 2022, διαθέσιμο σε: https://www.unicef.org/nigeria/media/6316/file/2021%20MICS%20full%20report%20.pdf p. 18,

[4] Netherlands, Ministry of Foreign Affairs, General Country of Origin Information Report Nigeria, 31 January 2023, διαθέσιμο σε: https://www.government.nl/documents/directives/2023/01/31/general-country-of-origin-information-report-nigeria-january-2023 , p. 65

[5] Nigeria, NBS and UNICEF, Nigeria: 2021 Multiple Indicator Cluster Survey, Survey Findings Report, August 2022, διαθέσιμο σε: https://www.unicef.org/nigeria/media/6316/file/2021%20MICS%20full%20report%20.pdf , p. 350

[6] Netherlands, Ministry of Foreign Affairs, General Country of Origin Information Report Nigeria, 31 January 2023, διαθέσιμο σε: https://www.government.nl/documents/directives/2023/01/31/general-country-of-origin-information-report-nigeria-january-2023 , p. 68

[7] Netherlands, Ministry of Foreign Affairs, General Country of Origin Information Report Nigeria, 31 January 2023,  διαθέσιμο σε: https://www.government.nl/documents/directives/2023/01/31/general-country-of-origin-information-report-nigeria-january-2023 , p. 68

 

[8] EUAA, Nigeria: Security Situation, Νοέμβριος 2025, https://www.euaa.europa.eu/publications/coi-report-nigeria-security-situation-0]

[9] EUAA, Nigeria-Country Focus, Νοέμβριος 2025,https://www.euaa.europa.eu/publications/coi-report-nigeria-country-focus-1, σελ. 16-17 [

[10] EUAA, Nigeria-Country Focus, Νοέμβριος 2025,https://www.euaa.europa.eu/publications/coi-report-nigeria-country-focus-1, σελ. 16-17

[11] City Population, Africa-Nigeria-Edo, https://citypopulation.de/en/nigeria/admin/NGA012__edo/ [Σύμφωνα με το ίδιο το City Population τα στοιχεία πληθυσμού για τη Νιγηρία παρουσιάζουν υψηλά ποσοστά σφάλματος, καθώς τα αποτελέσματα των απογραφών αμφισβητούνται, και ως εκ τούτου θα πρέπει να ερμηνεύονται με επιφύλαξη. 

[12] EUAA, Nigeria: Security Situation, Νοέμβριος 2025, https://www.euaa.europa.eu/publications/coi-report-nigeria-security-situation-0, σελ. 150-155

[13] EUAA, Nigeria: Security Situation, Νοέμβριος 2025, https://www.euaa.europa.eu/publications/coi-report-nigeria-security-situation-0, σελ. 11

[14] Nigerian Observer (The), Insecurity: Gov Okpebholo sets up special anti-kidnapping, anti-cultism squad, 13 Ιουλίου 2025, https://nigerianobservernews.com/2025/07/insecurity-gov-okpebholo-sets-up-special-anti-kidnapping-anti-cultism-squad/

[15] PIND, Niger Delta Quarterly Conflict Trends: January – March 2025, 5 Ιουνίου 2025, https://pindfoundation.org/niger-delta-quarterly-conflict-tracker-2025-q1/, σελ. 8

[16] PIND, Niger Delta Quarterly Conflict Trend: April – June 2025, 11 Σεπτεμβρίου 2025, https://pindfoundation.org/niger-delta-quarterly-conflict-tracker-2025-q2/, σελ. 8

[17] PIND, Niger Delta Quarterly Conflict Trend: April – June 2025, 11 Σεπτεμβρίου 2025, https://pindfoundation.org/niger-delta-quarterly-conflict-tracker-2025-q2/, σελ. 8

[18] PIND, Niger Delta Annual Conflict Report, January to December 2024, 25 Μαρτίου 2025, όπως παρατίθεται στο EUAA, Nigeria: Security Situation, Νοέμβριος 2025, https://www.euaa.europa.eu/publications/coi-report-nigeria-security-situation-0, σελ. 151

[19] Nigeria Watch, Fourteenth report on violence in Nigeria 2024, 2025, https://nigeriawatch.org/media/html/Reports/NGA-Watch-Report24.pdf, σελ. 15

[20] Προσαρμοσμένη έρευνα στο στην βάση ACLED Explorer, ACLED - DISAGGREGATED DATA COLLECTION - ANALYSIS & CRISIS MAPPING PLATFORM, The Armed Conflict Location & Event Data Project, : https://acleddata.com/explorer/, βλ. πλατφόρμα Explorer, με χρήση των ακόλουθων στοιχείων ανάλυσης: METRIC: Event Counts/Fatality Counts, EVENT CATEGORIES: Event Types: Political Violence, Defalt Date Range: Past Year,  COUNTRY: Nigeria, ADMIN UNIT:  Edo

[22] EUAA, Nigeria-Country Focus, Νοέμβριος 2025, https://www.euaa.europa.eu/publications/coi-report-nigeria-country-focus-1, σελ. 48-49

[24] Netherlands Ministry of Foreign Affairs: General Country of Origin Information Report Nigeria, 1 January 2023https://www.ecoi.net/en/file/local/2103765/2023-1_EN_AAB_Nigeria.pdf, σελ. 66-67

[25] Οπ. Πριν.

[26] Nigeria, Violence Against Persons (Prohibition) Act, 2015, διαθέσιμο σε: https://naptip.gov.ng/resources/Violence-Against-Persons-Prohibition-Act-2015-1.pdf

[27] USDOS, Country Report on Human Rights Practices for 2022 – Nigeria, 20 March 2023 , διαθέσιμο σε:  https://www.state.gov/wp-content/uploads/2023/03/415610_NIGERIA-2022-HUMAN-RIGHTS-REPORT.pdf p.27

[28] Freedom House, Freedom in the World 2023 – Nigeria, 9 March 2023, διαθέσιμο σε: https://freedomhouse.org/country/nigeria/freedom-world/2023

[29] Netherlands, Ministry of Foreign Affairs, General Country of Origin Information Report Nigeria, 31 January 2023,  διαθέσιμο σε: https://www.government.nl/documents/directives/2023/01/31/general-country-of-origin-information-report-nigeria-january-2023 p.69


cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο