ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ
Υπόθεση αρ.1417/24
16 Νοεμβρίου 2026
[Α. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]
Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος
Μεταξύ:
S. K.
Αιτητής
Και
Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω Υπηρεσίας Ασύλου
Καθ’ ων η αίτηση
Κα A. Λαζάρου, Δικηγόρος για Αιτητή
Κα Ι. Χαραλάμπους, Δικηγόρος για τους καθ’ ων η αίτηση
Α Π Ο Φ Α Σ Η
Με την προσφυγή ο αιτητής αιτείται την ακύρωση της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου ημ.03/04/24, που κοινοποιήθηκε αυθημερόν, ως άκυρης, αντισυνταγματικής, παράνομης και στερούμενης έννομου αποτελέσματος.
Ως εκτίθεται στην Ένσταση που καταχωρήθηκε από τους καθ' ων η αίτηση και προκύπτει από το περιεχόμενο του σχετικού Διοικητικού Φάκελου που κατατέθηκε στα πλαίσια των διευκρινήσεων, ο αιτητής κατάγεται από το Καμερούν, εισήλθε στις ελεγχόμενες από τη Δημοκρατία περιοχές μέσω κατεχομένων στις 31/03/22 και υπέβαλε την επίδικη αίτηση διεθνούς προστασίας στις 05/05/22 (ερ.1-3, 25).
Στις 28/11/23 διεξήχθη συνέντευξη με τον αιτητή από την Υπηρεσία προς εξέταση του αιτήματός ασύλου, όπου του δόθηκε η ευκαιρία, μέσα από σχετικές ερωτήσεις, μεταξύ άλλων, να εκθέσει τους λόγους στους οποίους στηρίζει το αίτημα του (ερ.15-25). Μετά το πέρας της συνέντευξης ετοιμάστηκε σχετική Έκθεση- Εισήγηση και στις 10/02/24 η αίτηση διεθνούς προστασία απορρίφθηκε (ερ.61-73).
Ακολούθως, ετοιμάστηκε σχετική επιστολή ενημέρωσης του αιτητή για την απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου, η οποία δόθηκε διά χειρός στις 03/04/24 στην μητρική του γλώσσα (ερ.74, 3).
Στην επίδικη αίτηση ο αιτητής καταγράφει ότι έφυγε από τη χώρα καταγωγής εξαιτίας του ότι η ζωή του βρισκόταν σε κίνδυνο λόγω της αγγλόφωνης κρίσης, έχει δεχθεί επίθεση από τους Ambzonians, του έκλεψαν την μοτοσυκλέτα, κατάγγειλε το συμβάν στις αρχές και λίγες μέρες μετά οι αποσχιστές άρχισαν να τον αναζητούν επειδή τους κατάγγειλε.
Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης ο αιτητής ανέφερε ότι είναι υγιής, έχει διαγνωσθεί με Ηπατίτιδα Γ, δεν λαμβάνει όμως φαρμακευτική αγωγή (παρακολουθείται από ιατρό), έχει γεννηθεί στο χωριό Batcham, μεγάλωσε στο Small Ekombe (Νοτιοδυτική περιφέρεια) και διέμενε εκεί μέχρι το 2018 και το 2021 μετοίκησε στην Douala, όπου διέμενε περί το ένα έτος προτού φύγει από το Καμερούν. Οι γονείς και τα 4 αδέλφια του μένουν στη Douala, ο αιτητής επικοινωνεί μαζί τους τακτικά, είναι άγαμος και άτεκνος, έχει ολοκληρώσει τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση το 2016 και εργαζόταν ως εμπορικός οδηγός μοτοσυκλέτας.
Ως προς τους λόγους για τους οποίους εγκατάλειψε τη χώρα του ο αιτητής αναφέρθηκε στην αγγλόφωνη κρίση και σε απειλές εναντίον του από αυτονομιστές μαχητές και από μέλος της οικογένειάς του, ισχυριζόμενος ότι αυτονομιστές μαχητές του επιτέθηκαν και του πήραν το μοτοποδήλατό του, κατήγγειλε το περιστατικό στο κεντρικό αστυνομικό τμήμα της Kumba, λίγες ημέρες αργότερα οι αυτονομιστές πληροφορήθηκαν ότι είχε αποταθεί στην αστυνομία, καθώς διέθεταν πληροφοριοδότες και αρκετοί είναι φίλοι του, ως ανέφερε, τον βρήκαν μια μέρα και τον οδήγησαν σε δασώδη περιοχή όπου και τον ανέκριναν για την καταγγελία του και, παρότι τους είπε την αλήθεια, απείλησαν ότι θα τον σκοτώσουν αν δεν εγκατέλειπε την Kumba και τον τραυμάτισαν μαχαιρώνοντάς τον στον ώμο και τον άφησαν κοντά στην οικία του, λέγοντας του ότι εάν παρέμενε στην πόλη θα τον σκότωναν.
Πριν από το περιστατικό αυτό – ως ισχυρίστηκε ο αιτητής - οι αυτονομιστές είχαν εκδιώξει γαλλόφωνους κατοίκους από την περιοχή Small Ekombe και εξαιτίας της γενικότερης ανασφάλειας που επικρατούσε η οικογένειά του μετέβη στο χωριό Batcham, ενώ ο ίδιος παρέμεινε στην Kumba μαζί με τη θεία του και πηγαινοερχόταν στο Batcham. Ως ανέφερε, ούτε εκεί ήταν ασφαλής, καθότι προέκυψε οικογενειακή διαμάχη για θέματα γης μεταξύ του πατέρα του και των θείων του, αφού, ως εξήγησε, ένας από τους θείους του ο οποίος ήταν παραδοσιακός θεραπευτής (“native doctor”), λόγω φθόνου, άρχισε πνευματικές επιθέσεις κατά της οικογένειας του αιτητή. Πρώτος στόχος, ως ισχυρίστηκε, υπήρξε η μικρότερη αδερφή του, η οποία εμφάνισε επιληψία και θεώρησε ότι ο ίδιος αποτέλεσε τον επόμενο στόχο λόγω της ιδιότητας του ως πρωτότοκος υιός με συνέπεια να αρρώστησε, θεραπεύτηκε όμως με παραδοσιακή ιατρική που χρησιμοποίησε η μητέρα του και τότε ένας θείος του που μένει στη Douala τον φιλοξένησε και θεώρησε ότι η μόνη λύση για την επιβίωσή του ήταν να εγκαταλείψει τη χώρα. Σε περίπτωση δε επιστροφής του ο αιτητής εξέφρασε φόβο από τις “πνευματικές επιθέσεις” του θείου του, ο οποίος είναι ισχυρός.
Οι καθ’ ων η αίτηση, εξετάζοντας τα λεγόμενα του αιτητή στην αίτηση και τη συνέντευξη, κατέταξαν αυτούς στους ακόλουθους ουσιώδεις ισχυρισμούς.
1. Ταυτότητα, χώρα καταγωγής, προφίλ και τόπος διαμονής του αιτητή
2. Ο αιτητής ισχυρίστηκε ότι οι αποσχιστές έκλεψαν το μοτοποδήλατο του και αυτός το ανέφερε στην αστυνομία και οι αποσχιστές θέλουν να τον σκοτώσουν
Οι καθ’ ων η αίτηση αποδέχθηκαν τον 1ο εκ των ως άνω ισχυρισμών, απέρριψαν όμως τον 2ο ουσιώδη ισχυρισμό, καθώς – ως κρίθηκε - στερούνταν εσωτερικής και εξωτερικής συνοχή.
Επί του 2ου ουσιώδους ισχυρισμού κρίθηκε ότι ο αιτητής δεν ήταν σε θέση να παρέχει επαρκείς και ικανοποιητικές πληροφορίες για την αγγλόφωνη κρίση, αναφέροντας μόνο ότι πρόκειται για πολιτική κρίση, όταν δε αυτός ρωτήθηκε για τους αυτονομιστές μαχητές, ανέφερε ότι θεωρούν ότι οι γαλλόφωνοι τους εκμεταλλεύονται. Περαιτέρω, ως κρίθηκε, δεν ήταν σε θέση να αναφέρει αναμενόμενες λεπτομέρειες για το περιστατικό της κλοπής της μοτοσυκλέτας του και ούτε να τοποθετήσει χρονικά το περιστατικό, ούτε να παρέχει λεπτομέρειες και βιωματικά στοιχεία για την επίθεση και τις απειλές που δέχθηκε από τους Ambazonians, μετά που αυτή έμαθαν ότι είχε καταγγείλει την κλοπή της μηχανής του στις αρχές. Ομοίως, ως κρίθηκε, ο αιτητής δεν έδωσε συγκεκριμένη απάντηση όταν ρωτήθηκε με ποιο τρόπο ο θείος του απέκτησε ισχυρές πνευματικές δυνάμεις, επί του οποίο και ανέφερε ότι τις απέκτησε γενικά από φίλους. Επί της εξωτερικής αξιοπιστίας του εν λόγω ισχυρισμού κρίθηκε ότι τα όσα ανέφερε ο αιτητής αποτελούν το μοναδικό τεκμήριο προς υποστήριξη του αιτήματός του και γι’ αυτό δεν κρίθηκε σκόπιμο να γίνει έρευνα σε διαθέσιμες πληροφορίες (ΠΧΚ) και, δεδομένων των ελλείψεων που είχαν εντοπιστεί επί της εσωτερικής συνοχής των λεγομένων του, ο 2ος ουσιώδης ισχυρισμός του απορρίφθηκε ως αναξιόπιστος.
Κατά την αξιολόγηση κινδύνου, κατόπιν ανασκόπησης της κατάστασης ασφαλείας στον τόπο διαμονής (χωριό Small Ekombe / Southwest Region) και λαμβανομένου υπόψη και του προφίλ του αιτητή, οι καθ’ ων η αίτηση κατέληξαν ότι δεν υφίσταται εύλογη πιθανότητα να εκτεθεί σε κίνδυνο δίωξης ή σοβαρής βλάβης κατά την επιστροφή του στο Καμερούν και έτσι η επίδικη αίτηση απορρίφθηκε ως αβάσιμη και εκδόθηκε απόφαση επιστροφής του αιτητή στη χώρα καταγωγής του.
Κατά τις διευκρινήσεις η συνήγορος του αιτητή απέσυρε ρητά τους λοιπούς νομικούς ισχυρισμούς, προωθώντας τελικά μόνο τον ισχυρισμό περί μη δέουσας έρευνας κατά την επίδικη διαδικασία.
Οι καθ' ων η αίτηση αντέταξαν ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι καθ' όλα νόμιμη, λήφθηκαν υπόψη και αξιολογήθηκαν άπαντες οι ισχυρισμοί του αιτητή, είναι επαρκώς και δεόντως αιτιολογημένη και ορθή επί της ουσίας αυτής, ζητώντας γι’ αυτό απόρριψη της προσφυγής.
Δεδομένου ότι οι ως άνω μόνοι προωθούμενοι από τον αιτητή ισχυρισμοί συμπλέκονται άρρηκτα με την επί της ουσίας ορθότητα της επίδικης απόφασης, προχωρώ λοιπών με επί της ουσίας εξέταση της, εξ υπαρχής και επί όλων των ενώπιον μου στοιχείων, η οποία τελείται σε κάθε περίπτωση (βλ. και Ε.Δ.Δ.Δ.Π. Αρ.107/2023, Q. B. T. v. Κυπριακής Δημοκρατίας, ημ.11/02/25).
Σημειώνω ότι στο εγχειρίδιο «Αξιολόγηση αποδεικτικών στοιχείων και αξιοπιστίας στο πλαίσιο του κοινού ευρωπαϊκού συστήματος ασύλου», του EASO, 2018, σελ.98 του εγχειριδίου, αναφέρεται ότι «[…] απαιτείται ισορροπημένη και αντικειμενική αξιολόγηση του αν η αφήγηση του αιτούντος αντικατοπτρίζει την αφήγηση που αναμένεται από ένα πρόσωπο στην κατάσταση του αιτούντος το οποίο αφηγείται μια πραγματική προσωπική εμπειρία.». Στο ίδιο εγχειρίδιο, σελ.102, καταγράφεται ότι «[…] οι δείκτες αξιοπιστίας είναι απλοί δείκτες και δεν συνιστούν αυστηρά κριτήρια ή προϋποθέσεις. Παρότι οι τέσσερις δείκτες […] (εσωτερική και εξωτερική συνέπεια, επαρκώς λεπτομερείς πληροφορίες και ευλογοφάνεια) αποτυπώνουν τους δείκτες που εφαρμόζουν στην πράξη τα δικαστήρια, κανένας από αυτούς δεν μπορεί να θεωρηθεί καθοριστικός. Η σημασία τους από υπόθεση σε υπόθεση ποικίλλει σημαντικά. Σε κάθε περίπτωση είναι αναγκαία η εξέταση του σωρευτικού τους αντίκτυπου (305). […] Από την ανωτέρω ανάλυση προκύπτει ότι δεν υπάρχει απλή απάντηση στο ερώτημα που αφορά τον τρόπο αξιολόγησης της αξιοπιστίας σε υποθέσεις διεθνούς προστασίας. Το μόνο που μπορεί να ειπωθεί είναι ότι η αξιολόγηση πρέπει να διενεργείται με βάση το σύνολο των αποδεικτικών στοιχείων, λαμβανομένων υπόψη των αρχών, των μεθόδων και των δεικτών […]. Οι αρχές, οι μέθοδοι και οι δείκτες […] εφαρμόζονται με προσοχή (307), αντικειμενικότητα και αμεροληψία, ώστε να αποφευχθεί τυχόν εσφαλμένη και απλοϊκή απόρριψη, ή αφελής και ανεπιφύλακτη αποδοχή μιας συγκεκριμένης αφήγησης.»
Ενόψει και κατ’ εφαρμογή των ως άνω κατευθυντήριων γραμμών θα συμφωνήσω με την τελική κατάληξη των καθ’ ων η αίτηση για απόρριψη του 2ου ουσιώδους ισχυρισμού ως στερούμενου εσωτερικής συνοχής και συνεπώς ως αναξιόπιστου, για τους λόγους που καταγράφονται στην επίδικη έκθεση (ερ.68-69), όχι όμως με το σύνολο των επιμέρους ευρημάτων τους, για τους λόγους που πιο κάτω θα εξηγήσω.
Τα λεγόμενα του αιτητή, παρά τα όποια κενά εντοπίζονται από τους καθ’ ων η αίτηση, διατηρούν συνοχή ως προς το σημείο του αφηγήματος του που αφορά την κλοπή της μοτοσυκλέτας του από ομάδα αποσχιστών, επί του οποίου ο αιτητής ανέφερε επαρκώς το περιστατικό, ως και την ακόλουθη επίθεση που δέχθηκε όταν έμαθαν ότι κατήγγειλε το συμβάν στις αρχές. Το σημείο αυτό του αφηγήματος του θεωρώ ότι διατηρεί εσωτερική συνοχή και περιέχει επαρκείς λεπτομέρειες, τα όσα δε ανέφερε είναι ευλογοφανή, αλλά και συνάδουν με διαθέσιμες σχετικά πληροφορίες (ΠΧΚ) στις οποίες καταγράφεται ότι στις αγγλόφωνες περιοχές του Καμερούν λαμβάνει χώρα αδιάκριτη βία αλλά και σωρεία παραβιάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων από τις αντιμαχόμενες πλευρές εναντίον του τοπικού πληθυσμού στις αγγλόφωνες περιοχές, ως και στις πιο κάτω πληροφορίες (ΠΧΚ) καταγράφεται.
Ενδεικτικά παραθέτω σχετικά τα εξής.
Σύμφωνα με τα Ηνωμένα Έθνη υπάρχουν « […] αναφορές για βίαιες ενέργειες που καταλήγουν σε καταστροφή νοσοκομείων, σχολείων και ολόκληρων χωριών στις εν λόγω περιοχές τις οποίες έχουν διαπράξει μη κυβερνητικές ένοπλες ομάδες και μέλη των ενόπλων δυνάμεων του κυβερνώντος κόμματος […]»[1], ενώ το HRW και η Διεθνής Αμνηστία επίσης αναφέρουν πως στις ενέργειες αυτές προβαίνουν τόσο κυβερνητικοί και μη κυβερνητικοί δρώντες[2]. Σχετικά με τη γεωγραφική κατανομή των συγκρούσεων αναφέρονται τα εξής: «Στις ΝΔ και ΒΔ επαρχίες, υψηλά επίπεδα ανασφάλειας συνεχίζονταν. Η παρουσία κρατικών σωμάτων ασφαλείας – αστυνομία, χωροφυλακή, στρατός – είναι συγκεντρωμένη κατά μήκος των κύριων οδικών αρτηριών και στις πόλεις, ενώ οι μη κρατικές ένοπλες ομάδες εντοπίζονται κυρίως στις αγροτικές περιοχές.»[3].
Πηγές των Ηνωμένων Εθνών αναφέρουν τα εξής:
«Με την κλιμακούμενη βία ανάμεσα στις κυβερνητικές δυνάμεις και τις μη-κρατικές ένοπλες ομάδες στις Νοτιοδυτικές και Βορειοδυτικές περιοχές τού Καμερούν κατά το 2019, ο άμαχος πληθυσμός είναι αντιμέτωπος με σοβαρές παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων […] μαζικό εκτοπισμό, επιθέσεις κατά περιουσιών, κάψιμο σπιτιών και χωριών, διαχωρισμός οικογενειών, απώλεια εγγράφων ταυτοποίησης, αυθαίρετη σύλληψη και κράτηση […] έλλειψη πρόσβασης σε βασικές υπηρεσίες που έχουν επηρεασθεί από την κρίση και σοβαρές παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων (δολοφονίες, στρατολόγηση παιδιών, απαγωγές, έμφυλη βία, κ.ά. […] Επιθέσεις κατά χωριών, κάψιμο σπιτιών και δολοφονίες έχουν καταγραφεί.».[4]
Σύμφωνα με έκθεση της 1ης Μαρτίου του 2023 της R2P Monitor, «περισσότεροι από 6.000 άνθρωποι έχουν σκοτωθεί ως αποτέλεσμα της κρίσης από το 2016. Οι δυνάμεις ασφαλείας διέπραξαν εξωδικαστικές δολοφονίες και εκτεταμένη σεξουαλική βία και βία λόγω φύλου, έκαψαν αγγλόφωνα χωριά και υπέβαλαν σε αυθαίρετη κράτηση, βασανιστήρια και κακομεταχείριση άτομα που θεωρούνταν ύποπτα ως αυτονομιστές. Οι ένοπλοι αυτονομιστές γίνονται επίσης ολοένα και πιο βίαιοι, σκοτώνοντας, απαγάγοντας και τρομοκρατώντας πληθυσμούς ενώ διεκδικούν σταθερά τον έλεγχο σε μεγάλα τμήματα των αγγλόφωνων περιοχών. Από τις αρχές του 2022 η κυβέρνηση αύξησε τις επιχειρήσεις της κατά των ένοπλων αυτονομιστικών προπύργιων. Οι αγγλόφωνοι αυτονομιστές απάντησαν εντείνοντας τις επιθέσεις εναντίον των κυβερνητικών δυνάμεων ασφαλείας, χρησιμοποιώντας περισσότερα φονικά όπλα και αυτοσχέδιους εκρηκτικούς μηχανισμούς IED. Οι αυτονομιστές έχουν απαγορεύσει την κυβερνητική εκπαίδευση και συχνά επιτίθενται, απειλούν και απαγάγουν μαθητές και καθηγητές, και επιπλέον καίνε, καταστρέφουν και λεηλατούν σχολεία. Αυτές οι επιθέσεις, καθώς και τα αυστηρά lockdown που επιβλήθηκαν από ένοπλους αυτονομιστές, έχουν στερήσει την εκπαίδευσή τους από τα παιδιά. Σύμφωνα με τον OCHA, μόνο το 46 τοις εκατό των σχολείων λειτουργούν και το 54 τοις εκατό των μαθητών πραγματοποίησαν εγγραφή για το ακαδημαϊκό έτος 2022-2023. Περισσότεροι από 2 εκατομμύρια άνθρωποι πλήττονται στις βορειοδυτικές και νοτιοδυτικές περιοχές και χρειάζονται ανθρωπιστική βοήθεια. Η OCHA εκτιμά, όπως αναφέρει η ίδια ως άνω έκθεση, ότι τουλάχιστον 628.000 άνθρωποι έχουν εκτοπιστεί εσωτερικά λόγω βίας στις δύο περιοχές, ενώ περισσότεροι από 87.000 έχουν καταφύγει στη Νιγηρία». [5]
Σύμφωνα με το Protection Monitoring Update για το πρώτο τρίμηνο (Ιανουάριος-Μάρτιος) του 2025 του Global Protection Cluster [6], κατά το πρώτο τρίμηνο του 2025, «η ασφάλεια και η απόλαυση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στις περιοχές Northwest (NW) και Southwest (SW) διαταράχθηκε από την αυξημένη χρήση αυτοσχέδιων εκρηκτικών μηχανισμών (IEDs) από Μη Κρατικές Ένοπλες Ομάδες (NSAGs), καθώς και από παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπως απαγωγές με σκοπό την καταβολή λύτρων, αυθαίρετες συλλήψεις και κρατήσεις, και κλοπές ή καταστροφή περιουσίας».[7]
Τον Οκτώβριο 2025 το Γραφείο των Ηνωμένων Εθνών για Συντονισμό Ανθρωπιστικών Υποθέσεων κατέγραψε για την περίοδο 01/09/25 – 30/09/25 ότι το περιβάλλον ασφάλειας στις Βορειοδυτικές και Νοτιοδυτικές περιοχές παρέμεινε τεταμένο.[8]
Το 2025 το Καμερούν συνέχισε να επηρεάζεται από τη σύγκρουση στη λεκάνη της λίμνης Chad στην περιοχή Far North, την Αγγλόφωνη εσωτερική κρίση στην περιοχή Northwest και Southwest και την προσφυγική κρίση στην γειτονική Κεντροαφρικανική Δημοκρατία.[9]
Το έτος 2025 χαρακτηρίστηκε από συχνές και έντονες συγκρούσεις μεταξύ μη κρατικών ένοπλων ομάδων και κρατικών δυνάμεων, με αποτέλεσμα η κατάσταση ασφάλειας και η ανθρωπιστική κατάσταση να παραμένουν ασταθείς. [10]
Δεδομένων των ως άνω καταλήγω αφενός ότι αποδέχομαι το μέρος των ισχυρισμών του αιτητή που αφορά την κλοπή της μοτοσυκλέτας του από αποσχιστές και σημειώνω ότι θα έπρεπε εν προκειμένω να είχε γίνει έρευνα επί της εξωτερικής συνοχής των ισχυρισμών του και λανθασμένα αυτή παραλήφθηκε.
Αναφορικά τώρα με τον ισχυρισμό του αιτητή που άπτεται των κατ’ ισχυρισμό επιθέσεων που δέχθηκε ο ίδιος και η αδελφή του από τον θείο του – ο οποίος διαθέτει πνευματική δύναμη – ως ανέφερε ο αιτητής, καταλήγω ότι οι δηλώσεις του επί τούτου παρέμειναν εν πολλοίς ασαφείς και στερούνταν εύλογα αναμενόμενων λεπτομερειών και βιωματικών στοιχείων, αφού δεν ήταν τελικά σε θέση να αναφέρει ο αιτητής επαρκώς ούτε τον λόγο της κατ’ ισχυρισμό περιουσιακής διαμάχης που οδήγησε στις πνευματικές επιθέσεις που δέχθηκε αλλά ούτε και τον τρόπο που έλαβαν χώρα οι επιθέσεις αυτές. Θα συμφωνήσω λοιπόν με την τελική κατάληξη των καθ’ ων η αίτηση επί της πτυχής αυτής των λεγομένων του ότι η διαβρωθείσα εσωτερική αξιοπιστία των ισχυρισμών οδηγεί στην απόρριψη του εν λόγω ισχυρισμού περί πνευματικών επιθέσεων, προσθέτοντας ότι θα ήταν ορθότερο να είχε εξεταστεί ως ξεχωριστός ουσιώδης ισχυρισμός.
Δεδομένου λοιπόν του ότι έχει γίνει αποδεκτός ο ισχυρισμός ότι κλάπηκε η μοτοσυκλέτα του αιτητή από τους Ambazonians και του ότι δέχθηκε επίθεση και απειλές απ’ αυτούς μετά που κατάγγειλε το συμβάν στις αρχές απομένει να αξιολογηθεί αν προκύπτει εδώ κίνδυνος δίωξης ή σοβαρής βλάβης σε μελλοντοστραφή βάση. Επί τούτου παρατηρώ ότι, σύμφωνα με τα λεγόμενα του ιδίου, ο αιτητής μετοίκησε μετά το περιστατικό αυτό στην Douala και διέμεινε εκεί περί το 1 έτος προτού φύγει από το Καμερούν, όπου διαμένει και η οικογένεια του (γονείς/αδέλφια), με τους οποίους επικοινωνεί (ερ.22), και ουδέν σχετικό υπέστη κατά το διάστημα αυτό. Είναι συνεπώς κατάληξη μου ότι επιστρέφοντας ο αιτητής στην Douala δεν υφίσταται εύλογη πιθανότητα να υποστεί εκεί δίωξη ή και σοβαρή βλάβη, δεδομένου ότι οι επιθέσεις που δέχθηκε αφορούν άλλο μέρος, σε διαφορετική περιφέρεια του Καμερούν και ουδέν στοιχείο αναφέρθηκε που θα καθιστούσε πιθανό ο αιτητής να εντοπιστεί στη Douala από τους αποσχιστές κατά την επιστροφή του.
Εντοπίζω εδώ ακόμα ένα σφάλμα στην επίδικη διαδικασία, ήτοι το ότι λανθασμένα, ενόψει όσων αμέσως πιο πάνω αναφέρω, ορίστηκε εδώ ως τόπος διαμονής του αιτητή το χωριό Small Ekombe, δεδομένου ότι εκ των λεγομένων του αιτητή προκύπτει σαφώς ότι κατά τον 1 χρόνο προτού φύγει από το Καμερούν αυτός έμενε στην Douala (ερ.20). Απομένει λοιπόν η επικαιροποιημένη επισκόπηση της γενικής κατάστασης ασφαλείας στον (ορθό) τόπο διαμονής του αιτητή (Douala/Littoral Region).
Σύμφωνα με την βάση δεδομένων ACLED, κατά το τελευταίο έτος (τελευταία ενημέρωση 20/05/26) στην περιοχή Littoral (όπου βρίσκεται η πόλη Douala) σημειώθηκαν συνολικά 31 περιστατικά πολιτικής βίας (ο ορισμός "Political violence" περιλαμβάνει περιστατικά βίας κατά αμάχων, εκρήξεις, απομακρυσμένη βία, μάχες, εξεγέρσεις και διαμαρτυρίες), με αποτέλεσμα 31 θανάτους, εκ των οποίων 18 έλαβαν χώρα στη Douala, με αποτέλεσμα 30 θανάτους.[11] Ο πληθυσμός της περιοχής Littoral ανέρχεται περί τα 4.5 εκατομμύρια κατοίκων και της Douala περί τα 3.75 εκατομμύρια. [12], [13]
Είναι κατάληξη μου εκ των ως άνω ότι δεν δεικνύεται εύλογη πιθανότητα να αντιμετωπίσει ο αιτητής κίνδυνο σοβαρής βλάβης, καθώς η συχνότητα περιστατικών ασφαλείας και η ένταση τους στον τελευταίο τόπο διαμονής του δεν είναι σε τέτοιο υψηλό επίπεδο ώστε να συνιστά «σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής ή σωματικής ακεραιότητας» του αιτητή εκ μόνης της παρουσίας του εκεί [βλ. αρ.19 (2) (γ) τον Νόμου και αντίστοιχα αρ.15 (γ) του Κανονισμού 2024/1347/ΕΕ] και δεδομένης της απουσίας ιδιαίτερων περιστάσεων που να επιτείνουν τον κίνδυνο ειδικώς γι’ αυτόν, σε σύγκρισή με τον γενικό πληθυσμό, στη βάση της «αναπροσαρμοζόμενης κλίμακας»[14] (C-901/19, CF and DN, ημ.10/06/21, ΔΕΕ).
Εν προκειμένω λαμβάνω υπόψη και συνυπολογίζω ότι ο αιτητής είναι περί των 28 ετών σήμερα, υγιής, με επαρκή μόρφωση και προηγούμενη εργασιακή εμπειρία και διατηρεί στον τόπο διαμονής του (Douala) οικογενειακό δίκτυο (γονείς/αδέλφια), με τους οποίους και επικοινωνεί τακτικά, τα οποία δεικνύουν ότι αναμένεται – ευλόγως – αυτός να λάβει, έστω προσωρινά, στήριξη ή και στέγαση κατά την επιστροφή του, μέχρις ότου ο ίδιος ορθοποδήσει και βιοποριστεί, και ότι δεν αναμένεται αυτός να στερηθεί των αναγκαίων χρειωδών ή και να παραμείνει χωρίς πιθανότητες βελτίωσης των συνθηκών διαβίωσης του στο ευλόγως προβλέψιμο μέλλον, ως και στη σχετική με τούτο αυθεντία[15] του ΕΔΑΔ περιγράφονται.
Επί του ότι – σύμφωνα με τα λεγόμενα του ιδίου – ο αιτητής έχει διαγνωσθεί με Ηπατίτιδα Γ, παρότι ουδέν σχετικώς αναφέρθηκε από τη συνήγορο του στα πλαίσια της παρούσης, κρίνω σκόπιμο να σημειώσω τα εξής.
Σχετικά με την εξέταση λόγων υγείας στα πλαίσια της συμπληρωματικής προστασίας, στο εγχειρίδιο «Προϋποθέσεις χορήγησης διεθνούς προστασίας (οδηγία 2011/95/ΕΕ) – Δικαστική Ανάλυση», του EASO, σελ.120, αναφέρονται τα εξής:
«[Σ]την απόφαση που εξέδωσε στην υπόθεση M’Bodj, το ΔΕΕ διέκρινε την ερμηνεία του από την ερμηνεία του άρθρου 3 της ΕΣΔΑ από το ΕΔΔΑ βάσει της ελαφρώς διαφορετικής διατύπωσης του άρθρου 15 στοιχείο β) της ΟΕΑΑ (αναδιατύπωση) και του πλαισίου στο οποίο τυγχάνει να εφαρμόζεται το άρθρο 15 στοιχείο β). Σε όλως εξαιρετικές περιπτώσεις, το ΕΔΔΑ εφάρμοσε το άρθρο 3 της ΕΣΔΑ για να απαγορεύσει την απομάκρυνση υπηκόου τρίτης χώρας που έπασχε από σοβαρή ασθένεια σε χώρα στην οποία δεν υπήρχε διαθέσιμη κατάλληλη ιατρική περίθαλψη (708). Το ΔΕΕ αρνήθηκε να ερμηνεύσει το άρθρο 15 στοιχείο β) με τον ίδιο τρόπο. Το ΔΕΕ επισήμανε ότι το γράμμα του άρθρου 15 στοιχείο β) της ΟΕΑΑ (αναδιατύπωση) διαφέρει από εκείνο του άρθρου 3 της ΕΣΔΑ στο μέτρο που εφαρμόζεται σε βασανιστήρια ή απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση ή τιμωρία του αιτούντος «στη χώρα καταγωγής». […] Επιπλέον, το ΔΕΕ επισήμανε ότι ορισμένα στοιχεία του πλαισίου στο οποίο εντάσσεται το άρθρο 15 στοιχείο β) της ΟΕΑΑ (αναδιατύπωση), καθώς και η ratio της συγκεκριμένης οδηγίας πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κατά την ερμηνεία της συγκεκριμένης διάταξης. Συγκεκριμένα, το άρθρο 6 της ΟΕΑΑ (αναδιατύπωση) απαριθμεί τους φορείς σοβαρής βλάβης, γεγονός που επιβεβαιώνει την άποψη ότι οι βλάβες αυτές πρέπει να απορρέουν από συμπεριφορά τρίτου και δεν μπορούν, κατά συνέπεια, να αποτελούν απλώς και μόνο συνέπεια των γενικών ανεπαρκειών του συστήματος υγείας της χώρας καταγωγής. Ομοίως, κατά την αιτιολογική σκέψη 26 της ΟΕΑΑ (αναδιατύπωση), οι κίνδυνοι στους οποίους εκτίθεται εν γένει ο πληθυσμός ή τμήμα του πληθυσμού μιας χώρας δεν συνιστούν συνήθως, αυτοί καθαυτοί, προσωπική απειλή που θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί ως σοβαρή βλάβη.»
Περαιτέρω, στην σελ.123 του ιδίου εγχειριδίου αναφέρονται τα εξής:
«Η εφαρμογή του άρθρου 15 στοιχείο β) προϋποθέτει ένα στοιχείο ηθελημένης κακομεταχείρισης. Παρά την παραπομπή του ΔΕΕ στη νομολογία του ΕΔΔΑ σχετικά με την ερμηνεία του άρθρου 3 της ΕΣΔΑ και στην υποχρέωση εφαρμογής της ΟΕΑΑ (αναδιατύπωση) κατά τρόπο που συνάδει με το άρθρο 19 παράγραφος 2 του Χάρτη της ΕΕ (μη επαναπροώθηση, σε περίπτωση σοβαρού κινδύνου απάνθρωπης ή εξευτελιστικής μεταχείρισης ή τιμωρίας) (731), το ΔΕΕ αποδίδει ιδιαίτερη σημασία στη διαφορετική διατύπωση του άρθρου 15 στοιχείο β) και διακρίνει μεταξύ του πεδίου εφαρμογής του άρθρου 3, ως απαγόρευσης επιστροφής προσώπου, και της θεμελίωσης αίτησης επικουρικής προστασίας […]»
Εκ των ως άνω προκύπτει ότι, χωρίς να συνυπάρχει το απαραίτητο «στοιχείο ηθελημένης κακομεταχείρισης», δεν δύναται, χωρίς να καταδειχθεί σχετικός φορέας σοβαρής βλάβης εκ του οποίου ο αιτητής κινδυνεύει να υποστεί σοβαρή βλάβη [βλ. αρ.15 (β) του Κανονισμού (ΕΕ) 2024/1347], να αποδοθεί καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας στη βάση μόνο λόγων υγείας (βλ. ΔΕΕ, C-542/13, M’Bodj, ημ.18/12/14).
Εδώ ελλείπει το απαιτούμενο «στοιχείο ηθελημένης κακομεταχείρισης» και - κατ’ επέκταση - ο απαιτούμενος φορέας σοβαρής βλάβης στη βάση των όσων αναφέρει ο αιτητής και κατ’ επέκταση δεν προκύπτει λόγος χορήγησης διεθνούς προστασίας στη βάση αυτή.
Στη βάση τώρα της αρχής της μη επαναπροώθησης (αρ.3 ΕΣΔΑ), ως και στο πιο πάνω απόσπασμα εξηγείται, μόνο «σε όλως εξαιρετικές περιπτώσεις, το ΕΔΔΑ εφάρμοσε το άρθρο 3 της ΕΣΔΑ για να απαγορεύσει την απομάκρυνση υπηκόου τρίτης χώρας που έπασχε από σοβαρή ασθένεια σε χώρα στην οποία δεν υπήρχε διαθέσιμη κατάλληλη ιατρική περίθαλψη».
Στη σχετική αυθεντία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΑΔ), Paposhvili v. Belgium, app. No.41738/10, Grand Chamber, ημ.13/12/16, λέχθηκαν τα εξής:
«181. The Court concludes from this recapitulation of the case-law that the application of Article 3 of the Convention only in cases where the person facing expulsion is close to death, which has been its practice since the judgment in N. v. the United Kingdom, has deprived aliens who are seriously ill, but whose condition is less critical, of the benefit of that provision. As a corollary to this, the case-law subsequent to N. v. the United Kingdom has not provided more detailed guidance regarding the “very exceptional cases” referred to in N. v. the United Kingdom, other than the case contemplated in D. v. the United Kingdom.
[…]
183. The Court considers that the “other very exceptional cases” within the meaning of the judgment in N. v. the United Kingdom (§ 43) which may raise an issue under Article 3 should be understood to refer to situations involving the removal of a seriously ill person in which substantial grounds have been shown for believing that he or she, although not at imminent risk of dying, would face a real risk, on account of the absence of appropriate treatment in the receiving country or the lack of access to such treatment, of being exposed to a serious, rapid and irreversible decline in his or her state of health resulting in intense suffering or to a significant reduction in life expectancy. The Court points out that these situations correspond to a high threshold for the application of Article 3 of the Convention in cases concerning the removal of aliens suffering from serious illness. »
Εκ των ανωτέρω καθίσταται σαφές ότι σε περιπτώσεις που υπάρχουν ισχυρισμοί σχετικοί με την υγεία αιτητή, μόνο σε εξαιρετικές περιστάσεις (very exceptional circumstances), όπου δεικνύεται, με το βάρος απόδειξης συνδρομής τους να είναι στον αιτητή, μπορεί να παρασχεθεί προστασία στη βάση του αρ.3 της ΕΣΔΑ, όπου ικανοποιείται το Δικαστήριο ότι ο αιτητής πάσχει από ασθένεια, για την οποία δεν υπάρχει διαθέσιμη και προσβάσιμη απ’ αυτόν θεραπεία στη χώρα καταγωγής και εξαιτίας δε της έλλειψης αυτής ο αιτητής απειλείται με θάνατο ή ραγδαία, σοβαρή και ανεπανόρθωτη επιδείνωση της υγείας του, η οποία θα έχει ως αποτέλεσμα έντονη οδύνη ή σημαντική μείωση του προσδόκιμου ζωής.
Ουδέν αναφέρθηκε εν προκειμένω από τον αιτητή που να πληροί τα ως άνω κριτήρια της οικείας νομολογίας.
Έπεται ότι ο αιτητής δεν κατάφερε να τεκμηριώσει βάσιμο φόβο «καταδίωξης του για λόγους φυλετικούς, θρησκευτικούς, ιθαγένειας ή ιδιότητας μέλους συγκεκριμένου κοινωνικού συνόλου ή πολιτικών αντιλήψεων» και δεν υφίστανται «ουσιώδεις λόγοι να πιστεύεται ότι, εάν επιστρέψει στη χώρα ιθαγένειάς του, θα αντιμετωπίσει πραγματικό κίνδυνο να υποστεί σοβαρή βλάβη», ως οι έννοιες αυτές ορίζονται στα αρ.3 και 19 του περί Προσφύγων Νόμου [αντίστοιχα αρ.3 (5) και (6) του Κανονισμού 2024/1347/ΕΕ]. Δεδομένων δε και των ως άνω διαπιστώσεων μου δεν θεωρώ ότι τυχόν επιστροφή του συνιστά επαναπροώθηση.
Για τους πιο πάνω λόγους η προσφυγή απορρίπτεται.
Δεδομένων των πλημμελειών που εντοπίστηκαν στην επίδικη διαδικασία, παρότι τελικώς η κατάληξη παραμένει ότι δεν υφίστανται ανάγκες παροχής διεθνούς προστασίας, θεωρώ ορθό να μην επιδικαστούν έξοδα στα πλαίσια της παρούσης.
Α. Χριστοφόρου, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.
[1] United Nations Economic and Social Council, Concluding observations on the fourth periodic report of Cameroon, E/C.12/CMR/CO/4, para. 4, 25 March 2019, available at: https://tbinternet.ohchr.org/_layouts/15/treatybodyexternal/Download.aspx?symbolno=E/C.12/CMR/CO/4&Lang=En
[2] Human Rights Watch (HRW), World Report 2021 – Cameroon (Events of 2020), 13 January 2021, available at: https://www.ecoi.net/en/document/2043533.html; Amnesty International (AI), Human Rights in Africa: Review of 2019 - Cameroon [AFR 01/1352/2020], 08 April 2020, available at: https://www.ecoi.net/en/document/2028266.html (accessed on 11/08/2021)
[2] United Nations Office for the Coordination of Humanitarian Affairs (UN OCHA), Cameroon Humanitarian Needs Overview 2020 (revised June 2020), p. 9, June 2020, available at: https://www.ecoi.net/en/file/local/2039302/cmr_hno_2020-revised_25062020_print.pdf
[3] United Nations Office for the Coordination of Humanitarian Affairs (UN OCHA), Cameroon Humanitarian Needs Overview 2020 (June 2020), p. 9, June 2020, available at: https://www.ecoi.net/en/file/local/2039302/cmr_hno_2020-revised_25062020_print.pdf (accessed 05/08/2022)
[4] United Nations Office for the Coordination of Humanitarian Affairs (UN OCHA), Cameroon Humanitarian Needs Overview 2020 (revised June 2020), pp. 41-42, June 2020, available at:https://www.ecoi.net/en/file/local/2039302/cmr_hno_2020-revised_25062020_print.pdf
[5] Global Centre for the Responsibility to Protect (Author), published by ReliefWeb: R2P Monitor, Issue 64, 1 March 2023, 2 March 2023, σελ. 4, https://reliefweb.int/attachments/4df72bc8-c5c2-4e1b-a2db-95e32a179862/R2P-Monitor-March-2023.pdf (ημ. 22/04/2024).
[6] To Global Protection Cluster είναι ένα δίκτυο μη κυβερνητικών οργανώσεων (ΜΚΟ), διεθνών οργανισμών και υπηρεσιών των Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ), οι οποίοι δραστηριοποιούνται στον τομέα της προστασίας σε ανθρωπιστικές κρίσεις, συμπεριλαμβανομένων ένοπλων συγκρούσεων και φυσικών καταστροφών. https://globalprotectioncluster.org/about (ημερομηνία πρόσβασης 23/04/2025)
[7] GPC (Global Protection Cluster), Protection Monitoring Update; January - March 2025, 15/05/ 2025, https://globalprotectioncluster.org/sites/default/files/2025-05/pm_quarterly_update_jan-mar_2025.pdf, σελ. 1 (πρόσβαση 23/04/2025)
[8] UN OCHA, Cameroon: North-West and South-West Situation Report No.81, 30 Οκτωβρίου 2025, https://www.unocha.org/attachments/d724d669-0a06-4f11-be6d-5f359fe13fac/SITREP%20NWSW_September%202025_Final.pdf, σελ. 2, (ημερομηνία πρόσβασης 23/04/2026)
[9] European Commission, Cameroon, last updated 25 April 2025, https://civil-protection-humanitarian-aid.ec.europa.eu/where/africa/cameroon_en (ημερομηνία πρόσβασης 23/04/2026)
[10] UNOCHA, Cameroon: North-West and South-West Situation Report No.84, December 2025, 25 Φεβρουαρίου 2026, https://www.unocha.org/publications/report/cameroon/cameroon-north-west-and-south-west-situation-report-no84-december-2025, (ημερομηνία πρόσβασης 23/04/2026)
[11] Πλατφόρμα ACLED explorer, η οποία από 30/07/2025 είναι προσβάσιμη κατόπιν εγγραφής, με τη χρήση των εξής φίλτρων αναζήτησης: Country Cameroon, Events/Fatalities, Past Year, διαθέσιμο στο: https://acleddata.com/platform/explorer (πρόσβαση στις 27/05/2026)
[12] City Population, Littoral Region, διαθέσιμο στο: https://citypopulation.de/en/cameroon/cities/?cityid=17119 (πρόσβαση στις 27/05/2026)
[13] World Population Review, Douala, διαθέσιμο στο: https://worldpopulationreview.com/cities/cameroon/douala (πρόσβαση στις 27/05/2026)
[14] Εγχειρίδιο EASO, Άρθρο 15 στοιχείο γ) της οδηγίας για τις ελάχιστες απαιτήσεις ασύλου (2011/95/ΕΕ) Δικαστική ανάλυση, σελ.26-28, διαθέσιμο εδώ: https://euaa.europa.eu/sites/default/files/publications/Article-15c-QD_a-judicial-analysis-EL.pdf
[15] M.S.S. v Belgium & Greece, app. No.30696/09, Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΑΔ), ημ.21/01/11, παρ.263
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο