ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ

ΕΝΩΠΙΟΝ: Ι. Α. Χατζητζιοβάννη, Προέδρου

Μ. Μιχαηλίδου και Κ. Κυριάκου, Μελών

 

 

Αρ. Υπόθεσης: 7/2025

 

Μεταξύ:

ΒΙΚΤΩΡΙΑΣ ΚΑΛΟΓΗΡΟΥ

Αιτήτρια

  -και-

 

EDEX-EDUCATION EXCELLENCE CORPORATION LIMITED

Καθ’ ων η αίτηση

 

 

Ημερομηνία: 31^η Μαρτίου, 2025

 

Εμφανίσεις:

Για την Αιτήτρια: κ. Π. Σπανός για Μ.Π. Σπανός & Σια

Για τους Καθ’ ων η αίτηση: κα. Χρ. Επιφανίου

 

ΑΠΟΦΑΣΗ

 

Οι Καθ’ ων η Αίτηση, είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης ασχολούμενη με τη διαχείριση και λειτουργία ιδιόκτητου ιδιωτικού Πανεπιστημίου με την επωνυμία «Πανεπιστήμιο Λευκωσίας» (University of Nicosia).

 

Η Αιτήτρια είναι διδάκτωρ Αγγλικής Φιλολογίας. Προσλήφθηκε στην υπηρεσία των Καθ’ ων η αίτηση την 1.2.2000 και εργάστηκε ανελλιπές μέχρι τις 29.10.2024 που τερματίστηκε η απασχόλησης της.

 

Είναι η θέση της Αιτήτριας ότι ο τερματισμός της απασχόλησης της είναι παντελώς αδικαιολόγητος, καταχρηστικός και παράνομος και ότι έλαβε χώρα κατά παράβαση των προνοιών των σχετικών Νόμων. Έτσι με την Αίτηση της αξιώνει τις πιο κάτω θεραπείες:

 

Α.         Αποζημιώσεις και/ή αυξημένες αποζημιώσεις για παράνομη και/ή κακόπιστη απόλυση.

 

Β.         Επαυξημένες Αποζημιώσεις για απώλεια καριέρας. 

 

Γ.         Τιμωρητικές Αποζημιώσεις.

 

Δ.         Νόμιμο τόκο

 

Ε.         Έξοδα συν ΦΠΑ.

 

Οι Καθ’ ων η αίτηση, με τους γενικούς λόγους εμφάνισης, ισχυρίζονται ότι κατά ή περί την 3.9.2024 απέστειλαν επιστολή στην Αιτήτρια με την οποία την ενημέρωναν ότι η απασχόληση της στο Πανεπιστήμιο θα τερματιστεί στις 3.9.2024 και ότι ο τερματισμός της απασχόλησης της οφείλετο στην στρατηγική επιλογή του Πανεπιστημίου να διασφαλίσει τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα του. Οι Καθ’ ων η αίτηση για να καταλήξουν στην απόφαση τους έλαβαν υπόψη τη σταθερή μείωση, τα τελευταία χρόνια, των αναγκών τους σε ακαδημαϊκό επίπεδο, στη βάση της μείωσης του συνολικού αριθμού τμημάτων και/ή μαθητών του Πανεπιστημίου. Ως εκ τούτου ισχυρίζονται ότι ο τερματισμός της απασχόλησης της Αιτήτριας έγινε για έναν από τους λόγους του άρθρου 5 του περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμου (Ν.24/67) και/ή λόγω αλλαγής του τρόπου οργάνωσης του Πανεπιστημίου και/ή για άλλους λόγους που αφορούν πλεονασμό.

 

Με την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας συμφωνήθηκαν ως παραδεκτά γεγονότα η περίοδος απασχόλησης της Αιτήτριας και οι τελευταίες εβδομαδιαί-ες απολαβές της που υπολογίζονται στα €859,07 συμπεριλαμβανομένου 13^ου μισθού.

 

Το άρθρο 6(1) του περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμου Ν.24/67, όπως διαμορφώθηκε από τον Τροποποιητικό Νόμο Ν.6/73 (ο «Νόμος»), καθιερώνει νόμιμο μαχητό τεκμήριο υπέρ του εργοδοτούμενου δυνάμει του οποίου: «...ο υπό εργοδότου τερματισμός απασχολήσεως τεκμαίρεται, μέχρις αποδείξεως του εναντίου, ως μη γενόμενος δια τινά των εν τω άρθρω 5 εκτιθεμένων λόγων», δηλαδή των λόγων που καθιστούν νόμιμη και δικαιολογημένη την απόλυση και δεν παρέχουν στον εργοδοτούμενο δικαίωμα αποζημίωσης.

 

Συνεπώς, στους Καθ’ ων η αίτηση απόκειται να ανατρέψουν το καθιερωμένο από το Νόμο μαχητό τεκμήριο και να αποδείξουν ότι δικαιολογημένα τερμάτι-σαν την απασχόληση της Αιτήτριας για τους λόγους που επικαλούνται. Προς ανατροπή του νόμιμου αυτού τεκμηρίου οι Καθ’ ων η αίτηση δεν προσέφεραν οποιαδήποτε μαρτυρία. Η μοναδική μαρτυρία που προσφέρθηκε ήταν από την ίδια την Αιτήτρια. Τη μαρτυρία της Αιτήτριας πλαισιώνουν και τα διάφορα έγγραφα που η ίδια κατέθεσε ως τεκμήρια για υποστήριξη των θέσεων της.

 

Η Αιτήτρια με την γραπτή δήλωση της (Έγγραφο Β), ουσιαστικά επανέλαβε τις θέσεις που διατυπώνει στους γενικούς λόγους της Αίτησης. Ανέφερε συγκεκρι-μένα ότι προσελήφθη στους Καθ’ ων η αίτηση ως Λέκτορας για τις ανάγκες της σχολής Intercollege. Το 2005 προήχθη σε Ανώτερη Λέκτορα (Senior Lecturer) και από τον Οκτώβριο 2007, με την ίδρυση του Πανεπιστημίου Λευκωσίας, συνέχισε να εργάζεται ανελλιπώς στο εν λόγω Ίδρυμα, μέχρι την ημερομηνία τερματισμού της απασχόλησης της.

 

Για τις υπηρεσίες της ανέφερε, ότι καθ’ όλη τη διάρκεια της απασχόλησης της, μέσα από τη διδακτική ύλη που της είχε ανατεθεί συνέβαλε με ουσιαστικό τρόπο στην ακαδημαϊκή ανάπτυξη των φοιτητών. Επίσης σε μερικά μαθήματα της ανατέθηκε ο υπεύθυνος ρόλος [Course Leader] υπό την έννοια ότι επέβλεπε τους καθηγητές των άλλων τμημάτων, τους εκπαίδευε, παρείχε συμβουλές και επιλαμβανόταν ερωτημάτων / προβλημάτων κατά τη διάρκεια του τετράμηνου.  

 

Επιπλέον συμμετείχε ενεργά στη βελτίωση του εκπαιδευτικού υλικού, στην ανάπτυξη νέων διδακτικών μεθόδων και στη διαμόρφωση προγραμμάτων σπου-δών, συμβάλλοντας στη συνολική αναβάθμιση της ποιότητας των μαθημάτων. Συμμετείχε σε ερευνητικά προγράμματα, εθνικά και Ευρωπαϊκά, και εκπρο-σωπούσε τους Καθ’ ων η Αίτηση στην Επιτροπή Διασφάλισης Ποιότητας.

 

Οι φοιτητές, αξιολογώντας θετικά το έργο της, αναγνώριζαν την ποιότητα της διδασκαλίας, την οργάνωση των μαθημάτων και την αφοσίωση της στη μαθησιακή τους πρόοδο. Η διοίκηση, επίσης, μέσω των αξιολογήσεων των Οργάνων του Πανεπιστημίου, επικροτούσε το έργο που προσέφερε.

 

Υπό αυτές της συνθήκες, κατά διαστήματα της ζητήθηκε να συνεισφέρει σε διάφορα εγχειρήματα για βελτίωση των υπηρεσιών ή/και για διασφάλιση της ποιότητας. Σε αυτά τα πλαίσια, το 2011, της ζητήθηκε να συνεισφέρει στην οργάνωση του γραφείου ανταλλαγών (Erasmus) και διορίστηκε ως «Erasmus Officer in Charge» Συνέχισε να διατηρεί τη διδασκαλία συγκεκριμένου αριθμού μαθημάτων και ταυτόχρονα ανέλαβε ως υπεύθυνη αναδιοργάνωσης του γραφείου Erasmus. Το 2014 επανήλθε στη θέση Ανώτερου Λέκτορα για να υπηρετήσει μέχρι τον τερματισμό της απασχόλησής της.

 

Από την ένταξη της Κύπρου στην ΕΕ και τον προσανατολισμό των Καθ’ ων η Αίτηση στη δημιουργία Πανεπιστημίου, ζητήθηκε η ενεργή συμμετοχή της στην έρευνα. Έτσι άρχισε να συμμετέχει σε ερευνητικά προγράμματα συνεργαζό-μενη με άλλους φορείς και ακαδημαϊκούς.

 

Σύμφωνα με την Αιτήτρια η έρευνα της έχει δημοσιευθεί σε βιβλία, περιοδικά και πρακτικά συνεδρίων, οι δε δημοσιεύσεις της, έχουν προσμετρηθεί στο ερευνητικό ενεργητικό του Πανεπιστημίου αφού αρκετές δημοσιεύσεις είναι καταχωρημένες στο ευρετήριο Scopus. Συγκεκριμένα έχει τελέσει σειρά δημο-σιεύσεων που αποτελούν κεφάλαια σε βιβλία, άρθρα σε περιοδικά, άρθρα σε συνέδρια, τα οποία παραθέτει.

 

To καλοκαίρι του 2024, ενώ με βάση το σημείωμα που κυκλοφορεί κάθε χρόνο, θα έπρεπε να απουσιάζει με άδεια από τις 11.7.2024 μέχρι την 1.9.2024, φεύγοντας εν τέλει με άδεια στις 26.7.2024, στις 28.8.2024, κλήθηκε τηλεφωνικώς από τη λειτουργό του γραφείου Ανθρώπινου Δυναμικού, με σκοπό να «μιλήσουμε για την εργοδότηση μου». Στην συνάντηση που έγινε στις 3.9.2024, της ανακοινώθηκε η απόλυση της από τον κο Μάριο Παπαλαζάρου, ο οποίος της παρέδωσε και σχετική επιστολή την οποία παραθέτουμε αυτούσια:

 

 “Subject: Formal Notification of Employment Termination

Dear Dr Kalogerou,

We regret to inform you that your employment with the University of Nicosia (EDEX - Educational Excellence Corporation Ltd) will terminate effective 3^rd September, 2024.

This is a strategic decision driven by the need to ensure the long-term sustainability of our organization.

Your final paycheck, which includes payment for 8 weeks' notice in the amount of €6,872.56 and a proportional payment of the 13^th salary amounting to €2,314.10 will be processed and provided to you on your last working day.

We understand that this news may be unexpected, and we are committed to supporting you through this transition. Our Human Resources department will be available to assist you with any questions or concerns you may have. We would like to express our sincere appreciation for your hard work, dedication, and the valuable contributions you have made during your time with the University of Nicosia.

We wish you all the best in your future endeavors.

 

 

Marios Papalazarou

On Behalf of the University of Nicosia»

 

Καθώς ανέφερε, η απόλυση της ήταν κεραυνός εν αιθρία αφού ποτέ στα 25 χρόνια της υπηρεσίας της δεν έδωσα την παραμικρή αφορμή για οποιοδήποτε αρνητικό σχόλιο. Ούτε και δέχθηκε ποτέ την οποιαδήποτε παρατήρηση αναφο-ρικά με την τον τρόπο που εκτελούσε την εργασία της. Αντίθετα μόνο θετικά σχόλια λάμβανε κάτι που αντικατοπτρίζεται μέσα από τις αξιολογήσεις και την χρησιμοποίηση μέχρι σήμερα συγγραμμάτων και εργασιών που συνέταξε η ίδια σε σχέση με την εκπαίδευση καθηγητών, τη διδασκαλία, τη λειτουργία του ιδρύματος και την προσέλκυση φοιτητών. Επίσης τα καθήκοντα της εξακολου-θούν να υπάρχουν και να εκτελούνται από άλλο προσωπικό, η δε οργάνωση των Καθ’ ων η Αίτηση δεν έχει διαφοροποιηθεί με οποιοδήποτε τρόπο. Πιστεύει ότι ο μοναδικός λόγος που οδήγησε στην απόλυση της είναι η μακρόχρονη υπηρεσία που την έθετε ανάμεσα στους πιο υψηλόμισθους υπαλλήλους των Καθ’ ων η αίτηση.

 

Η απόλυσή της, καθώς ανέφερε, αποτέλεσε ένα βαρύτατο πλήγμα τόσο σε προσωπικό όσο και σε επαγγελματικό επίπεδο, με τη δημιουργία σοβαρότατης οικονομικής ανασφάλειας καθώς βρέθηκε να διαχειρίζεται σειρά υποχρεώσεων χωρίς σταθερό εισόδημα. Βασιζόμενη στις μισθολογικές απολαβές της, τον Νοέμβριο 2022 σύναψε στεγαστικό δάνειο, το οποίο, μετά την απόλυση της δυσκολεύεται να αποπληρώσει, σε βαθμό που αναγκάστηκε να ζητήσει την αναδιάρθρωση του.

 

Αναφέρει, ότι η περίοδο κατά την οποίαν οι Καθ’ ων η αίτηση αποφάσισαν την απόλυση της ήταν ότι το χειρότερο για την ίδια, καθώς, για έναν ακαδημαϊκό, οι δυνατότητες εξεύρεσης εργασίας κατά τον χρόνο έναρξης του ακαδημαϊκού έτους είναι δραματικά μειωμένες. Κάτω απ’ αυτές τις συνθήκες διακατέχεται από επαγγελματική αβεβαιότητα, καθώς η εξεύρεση αντίστοιχης εργασίας στην ανώτερη εκπαίδευση είναι εξαιρετικά δύσκολη. Μέχρι σήμερα, η εξεύρεση άλ-λης απασχόλησης κατέστη αδύνατη, παρά τις προσπάθειες που έχει καταβάλει και τα αιτήματα που έχει υποβάλει σε αντίστοιχα Πανεπιστημιακά ιδρύματα, όπως, (α) στο Πανεπιστήμιο Νεάπολις για τη θέση του External Funding Officer (β) στο κεντρικό γραφείο του YUFE για τη θέση Content Creator & Community Manager, και (γ) στο Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο Κύπρου για τη θέση ESP/ESL Instructor, χωρίς κανένα θετικό αποτέλεσμα.

 

Πέραν από τις οικονομικές επιπτώσεις, η απόλυσή της επηρέασε την υγεία της τόσο σε ψυχολογικό όσο και σε σωματικό επίπεδο. Επιπλέον, για πρώτη φορά παρουσίασε σοβαρά προβλήματα υγείας, τα οποία σύμφωνα με τους γιατρούς, συνδέονται άμεσα με το παρατεταμένο στρες που βιώνει τους τελευταίους μήνες.

 

Τις θέσεις της Αιτήτριας αναφορικά με τη μακρόχρονη υπηρεσία της στους Καθ’ ων η αίτηση και τις δυσκολίες που αντιμετώπισε και συνεχίζει να αντιμετωπίζει στην εξεύρεση άλλης εργασίας, σε συνάρτηση με τα ακαδημαϊκά της προσόντα, την πολυετή πείρα που διαθέτει και τις υποχρεώσεις που οφείλει να καλύψει, ανάπτυξε και ο συνήγορος της με την τελική του αγόρευση ενώπιον του Δικαστηρίου, τα οποία σημειώνουμε.

 

Αξιολογώντας κατ’ αρχάς την πιο πάνω μαρτυρία δεχόμαστε ότι η Αιτήτρια κατέθεσε στο Δικαστήριο την πραγματικότητα και μόνο. Τα όσα ανέφερε βρίσκονται σε πλήρη εναρμόνιση μεταξύ τους και παρέμειναν αναντίλεκτα. Οι δικογραφημένες θέσεις των Καθ’ ων η αίτηση, ελλείψει οποιασδήποτε αντεξέ-τασης ή παράθεσης οποιασδήποτε μαρτυρίας από μέρους τους, παρέμειναν μετέωρες. Καμία μαρτυρία δεν προσκομίστηκε από τους Καθ’ ων η αίτηση για θεμελίωση των οποιωνδήποτε ισχυρισμών τους ή προς απόδειξη των λόγων απόλυσης που προβάλλουν στους γενικούς λόγους εμφάνισης, με επακόλουθο να μην επέλθει ανατροπή του καθιερωμένου νόμιμου τεκμηρίου και η απόλυση της Αιτήτριας να κρίνεται σε τελικό στάδιο παράνομη και αδικαιολόγητη.

 

 

Υπολογισμός αποζημιώσεων

 

Σύμφωνα με το άρθρο 3 του Νόμου, όπως τροποποιήθηκε από το Ν.92/79, όταν εργοδότης τερματίσει παράνομα την απασχόληση εργοδοτούμενου που έχει απασχοληθεί συνεχώς από αυτόν επί 26 τουλάχιστον εβδομάδες, ο εργοδοτού-μενος έχει δικαίωμα σε αποζημίωση που υπολογίζεται σύμφωνα με τον Πρώτο Πίνακα του Νόμου.

 

Η αποζημίωση εργοδοτούμενου επαφίεται, σύμφωνα με το άρθρο 4 του Πρώτου Πίνακα του Νόμου, στην απόλυτο διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Στην άσκηση της εξουσίας αυτής ορίζεται από το ίδιο άρθρο του Νόμου, ότι πρέπει να λαμβάνονται υπόψη, μεταξύ άλλων, ορισμένοι παράγοντες που είναι οι ακόλουθοι:

 

(α)        τα ημερομίσθια και πάσας τας άλλας απολαβάς του εργοδοτούμενου

(β)        την διάρκεια της υπηρεσίας του εργοδοτουμένου

(γ)        την απώλειαν προοπτικής σταδιοδρομίας του εργοδοτουμένου

(δ)        τας πραγματικάς συνθήκας του τερματισμού των υπηρεσιών του εργοδοτουμένου

(ε)         την ηλικίαν του εργοδοτουμένου

 

Σημειώνουμε ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, ως προς το ποσό που θα επιδικάσει υπό μορφή αποζημίωσης, κρίνεται με βάση τα ενώπιον του τιθέμενα πραγματικά γεγονότα. Σε καμία περίπτωση το Δικαστήριο δεν μπορεί να στηριχθεί σε υποθέσεις για να καταλήξει σε εύλογο αποτέλεσμα. Όπως αναφέρθηκε στην Θ. Θεμιστοκλέους ν. Elysee Irrigation   Ltd, Πολ. Έφεση 131/2012, ημερ. 22.09.2017, ECLI:CY:AD:2017:A312:

 

«Η αποζημίωση του εργοδοτουμένου επαφίεται,  σύμφωνα με το άρθρο 4 του Πρώτου  Πίνακα του Νόμου, στην απόλυτο διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών, το οποίο πρέπει κατά την άσκηση της διακριτικής του εξουσίας να λάβει υπόψη τους παράγοντες που απαριθμούνται στο εν λόγω άρθρο, μεταξύ των οποίων και η απώλεια προοπτικής σταδιοδρομίας, στην τερματισθείσα εργασία.

 

Επίσης στην υπόθεση Louis Tourist Agency Λτδ v. Αντιγόνης Ηλία (1992) 1(Β) Α.Α.Δ. 98 σελ.104-105 σημειώθηκαν τ’ ακόλουθα:

 

«Το κριτήριο της αποζημίωσης βάσει του άρθρου 4 του Ν.24/67 δεν συναρτάται με το συμβατικό που καθορίζεται από το ΚΕΦ.149, και γενικά τις αρχές του δικαίου των συμβάσεων, δηλαδή ζημιά η οποία έπεται κατά λογική πρόβλεψη της διάρρηξης της συμφωνίας. Το θέμα των αποζημιώσεων επαφίεται στην απόλυτη κρίση του Διαιτητικού Δικαστηρίου, με μόνο περιορισμό εκείνο που τίθεται από το άρθρο 3 του Πίνακα, η αποζημίωση να μην υπερβαίνει τα ημερομίσθια των δύο ετών (Ν.92/79).  Η υλική ζημιά την οποία υφίσταται από τον τερματισμό ο εργοδοτούμενος είναι αναμφίβολα παράγοντας σχετικός, αλλά όχι ο μόνος ο οποίος λαμβάνεται υπόψη.

 

Η διαγωγή των μερών είναι άλλος σχετικός παράγοντας, όπως συνάγεται από την παράγραφο 4(δ) του Πίνακα.  Η απαρίθμηση των παραγόντων, που είναι σχετικοί με την αποζημίωση, θα ήταν αντινομική προς τον απόλυτο χαρακτήρα της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου.»

 

Στη βάση των πιο πάνω και έχοντας υπόψη (α) τις συνθήκες κάτω από τις οποίες τερματίστηκε η απασχόληση της Αιτήτριας (β) τη διάρκεια της απασχό-λησης της (25 έτη συνεχούς απασχόλησης), (γ) τα ημερομίσθια της (€859,07 εβδομαδιαίως), (δ) την ηλικία της (48 ετών κατά τον επίδικό χρόνο), (ε) την απώλεια προοπτικής σταδιοδρομίας με όσα έχουμε ήδη παραθέσει σε συνάρ-τηση με την περίοδο τερματισμού της απασχόλησης της (περίοδος δύσκολη αν όχι αδύνατο για ένα ακαδημαϊκό να εξεύρει εργασία[1] κατά τον χρόνο έναρξης του ακαδημαϊκού έτους και πολύ περισσότερο ανάλογη με τη θέση που κατείχε και τα ανάλογα ωφελήματα), τις ανεπιτυχείς προσπάθειες που έχει καταβάλει για εξεύρεση εργασίας και τις οικονομικές υποχρεώσεις που οφείλει να καλύψει και στις οποίες δυσκολεύεται να ανταποκριθεί, κρίνουμε υπό τις περιστάσεις εύλογο να της επιδικάσουμε υπό μορφή αποζημίωσης το ποσό των €89.343,28 που αντιστοιχεί με απολαβές 104 βδομάδων (104 Χ €859,07). 

 

Για όλα τα πιο πάνω εκδίδεται απόφαση υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον των Καθ’ ων η αίτηση για το ποσό των €89.343,28 με νόμιμο τόκο από 20.1.2025 μέχρι τελικής εξόφλησης. Σύμφωνα με το άρθρο 3(2) του Νόμου ποσό €44.671,64  που αντιστοιχεί με ημερομίσθια ενός έτους πλέον νόμιμο τόκο θα καταβληθεί στην Αιτήτρια από τους Καθ’ ων η αίτηση και το υπόλοιπο ποσό των €44.671,64 που αντιστοιχεί επίσης με ημερομίσθια ενός έτους πλέον νόμιμο τόκο, θα καταβληθεί από το Ταμείο Πλεονάζοντος Προσωπικού.

 

Περαιτέρω επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον των Καθ’ ων η αίτηση έξοδα ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο πλέον νόμιμο τόκο πλέον ΦΠΑ επί των εξόδων. 

 

 

 

                                                       (υπ)……………………………….……..…………

Ι.Α. Χατζητζιοβάννης, Πρόεδρος                                                                                                        

                                                                Μ. Μιχαηλίδου, Μέλος

                                                         Κ. Κυριάκου, Μέλος

 

 

ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ

 

 

ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΉΣ