ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ - ΛΕΜΕΣΟΣ

ΕΝΩΠΙΟΝ:    Ε. Κωνσταντίνου, Δικαστή

                        Σ. Κωνσταντίνου    )

                        Α. Κωνσταντινίδου) Μελών

Αρ.Αίτησης:270/22 ΙJ

 

Μεταξύ:

NADER EL ZOUHEIRI

                                                                                                Αιτητής

και

 

BANK OF BEIRUT AND THE ARAB COUNTRIES S.A.L.

Καθ’ ων η Αίτηση

 

----------------

 

Ημερομηνία: 29/4/26

 

Εμφανίσεις:

Για Αιτητή:  κα Ε. Ηλία για κ.κ. Ηλία & Ηλία ΔΕΠΕ

Για Καθ’ ων η Αίτηση:  κ. Κ. Χαραλάμπους για κ.κ. Παπαδόπουλος  Λυκούργος & Σία ΔΕΠΕ

 

ΑΠΟΦΑΣΗ

 

Με την παρούσα αίτηση την οποία καταχώρησε στις 13/07/2022 ο Αιτητής αξιώνει από τους Καθ’ ων η Αίτηση αποζημιώσεις για παράνομο και αδικαιολόγητο τερματισμό της απασχόλησής του σύμφωνα με το άρθρο 3(1) του περί Τερματισμού της Απασχολήσεως Νόμου 1967, Ν.24/67, όπως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα («ο Νόμος»), υπόλοιπο πληρωμής αντί προειδοποίησης, υπόλοιπα δεδουλευμένων μισθών, υπόλοιπο αναλογίας 13^ου μισθού, υπόλοιπο μη ληφθείσας ετήσιας άδειας, νόμιμους τόκους και έξοδα πλέον Φ.Π.Α..

 

Οι Καθ’ ων η Αίτηση με τους γενικούς λόγους του εγγράφου εμφάνισής τους απορρίπτουν τις εναντίον τους αξιώσεις προβάλλοντας λόγους που υποστηρίζουν τη θέση τους ότι δεν οφείλουν το οποιοδήποτε ποσό στον Αιτητή και/ή ότι ο Αιτητής δεν δικαιούται οποιαδήποτε από τις αιτούμενες θεραπείες. Ενόψει των πιο πάνω ζητούν απόρριψη της αίτησης με έξοδα υπέρ τους και εις βάρος του Αιτητή.

 

Στην προκειμένη περίπτωση οι Καθ’ ων η Αίτηση έχουν το βάρος να αποδείξουν ότι ο τερματισμός της απασχόλησης του Αιτητή έγινε νόμιμα βάσει των προβλεπόμενων στο άρθρο 5 του Νόμου όπου καθορίζονται περιοριστικά οι νόμιμοι λόγοι απόλυσης[1]. Πιο συγκεκριμένα, οι Καθ’ ων η Αίτηση έχουν το βάρος να αποδείξουν ότι ο τερματισμός της απασχόλησης του Αιτητή έγινε για ένα από τους λόγους που περιέχονται στο άρθρο 5 του Νόμου.

 

Την ημέρα της έναρξης της ακροαματικής διαδικασίας ο δικηγόρος των Καθ’ ων η Αίτηση δήλωσε στο Δικαστήριο ότι οι Καθ’ ων η Αίτηση δεν θα προσκομίσουν οποιαδήποτε μαρτυρία προς απόδειξη της νομιμότητας της απόλυσης του Αιτητή.

 

Ακολούθως δηλώθηκαν ως παραδεκτά γεγονότα τα πιο κάτω:

 

(1)  O Αιτητής προσλήφθηκε στην υπηρεσία των Καθ’ ων η Αίτηση την 01/06/1987 στον Λίβανο και μεταφέρθηκε στις 22/06/1998 στην Κύπρο και εργάστηκε στους Καθ’ ων η Αίτηση χωρίς διακοπή μέχρι τις 04/03/2022.

(2)  Ο τελευταίος μηνιαίος ακαθάριστος μισθός του Αιτητή ανερχόταν στο ποσό των €6.912 από το οποίο το ποσό των €4.841,87 καταβαλλόταν στην Κύπρο και το υπόλοιπο ποσό καταβαλλόταν στον Λίβανο.

(3)   Περαιτέρω ο Αιτητής είχε δικαίωμα και λάμβανε 13^ο μισθό.

 

Στη συνέχεια ο Αιτητής έθεσε ενώπιόν μας τη δική του μαρτυρία.

 

Σύμφωνα με τον Αιτητή, οι Καθ’ ων η Αίτηση είναι ανώνυμη εταιρεία που συστάθηκε στο Λίβανο και η οποία εγκαθίδρυσε και λειτουργούσε τόπο εργασίας-παράρτημα για τις επιχειρηματικές της δραστηριότητες στην Κυπριακή Δημοκρατία ως αλλοδαπή εταιρεία εγγεγραμμένη στο μητρώο του Εφόρου Εταιρειών και διεξήγαγε τραπεζικές εργασίες μετά από άδεια της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου. Οι Καθ’ ων η Αίτηση διατηρούσαν υποκατάστημα στη Λεμεσό. Προσλήφθηκε στην υπηρεσία των Καθ’ ων η Αίτηση στο Λίβανο ως ταμίας και ακολούθως ανέλαβε τις θέσεις του λειτουργού εσωτερικού ελέγχου και ακολούθως τη θέση του βοηθού πιστωτικού λειτουργού. Κατόπιν οδηγιών και πρωτοβουλίας των Καθ’ ων η Αίτηση τον Οκτώβριο του 1998 μετατέθηκε με καθήκοντα πιστωτικού λειτουργού στην Κύπρο. Ότι κατά τη μετάθεσή του οι Καθ’ ων η Αίτηση αύξησαν τον μισθό του ώστε να καλύψει τα έξοδα μετεγκατάστασης αυτού και της οικογένειάς του στην Κύπρο και αναγνώρισαν το συνεχές της απασχόλησής του. Οι Καθ’ ων η Αίτηση πέραν των μισθών του και των εισφορών σε ταμείο προνοίας κατέβαλλαν σε αυτόν επίδομα ταξιδιού περίπου €300 τον χρόνο και δίδακτρα για την Μέση και Ανώτερη Εκπαίδευση των παιδιών του τα οποία κατά τη σχολική χρονιά 2021-2022 ανήλθαν σε €15.000. Στη συνέχεια ανέλαβε ως Υπεύθυνος του Τμήματος “Operations & Back Office” και ως βοηθός λειτουργός κατά του ξεπλύματος βρώμικου χρήματος (“Assistant AML Officer”). Ως υπεύθυνος του Τμήματος “Operations & Back Office” και ως βοηθός λειτουργός κατά του ξεπλύματος βρώμικου χρήματος ("Assistant ΑΜL officer") των Καθ' ων η Αίτηση, ο Αιτητής εκτελούσε μεταξύ άλλων καθήκοντα reconciliation με τις συνεργαζόμενες τράπεζες (correspondent banks) των Καθ' ων η Αίτηση στο εξωτερικό, ελέγχου και εκτέλεσης εσωτερικών και εξωτερικών μεταφορών χρημάτων εκ μέρους των πελατών των Καθ' ων η Αίτηση, ελέγχου δέουσας επιμέλειας (due diligence) των πελατών των Καθ' ων η Αίτηση και των συναλλαγών τους, εξουσιοδοτούσε συναλλαγές που χρειάζονταν έγκριση και διεκπεραίωναν οι ταμίες των Καθ’ ων η Αίτηση και άλλα καθήκοντα που του ανάθεταν από καιρό σε καιρό οι Καθ’ ων η Αίτηση. Κατά τον Δεκέμβριο του 2019 διορίστηκε νέα διευθύντρια του υποκαταστήματος στη Λεμεσό και στη συνέχεια ακολούθησε μία σειρά γεγονότων μεταξύ αυτού και της νέας διευθύντριας τα οποία οδήγησαν στο να τερματιστεί η εργασιακή σχέση του με τους Καθ’ ων η Αίτηση. Στις 30/11/2021 ο βοηθός γενικός διευθυντής των Καθ’ ων η Αίτηση του ανακοίνωσε ότι οι Καθ’ ων η Αίτηση δεν επιθυμούν τη συνέχιση της συνεργασίας τους μαζί του και θα του προσφερόταν αποζημίωση για τον τερματισμό της απασχόλησής του και τον κάλεσε να εγκαταλείψει τα καθήκοντά του στις 31/12/2021. Ο βοηθός γενικός διευθυντής τον ενημέρωσε ότι θα ζητούσε γνωμάτευση από τους δικηγόρους των Καθ’ ων η Αίτηση και θα τον ενημέρωνε για τον τρόπο και/ή τα ποσά με τα οποία οι Καθ’ ων η Αίτηση θα τον αποζημίωναν για τον τερματισμό της απασχόλησής του. Μέχρι τις 23/02/2022 οι Καθ’ ων η Αίτηση δεν τον ενημέρωσαν σχετικά και γι’ αυτό τον λόγο υπέβαλε παράπονο στο Επαρχιακό Γραφείο του Τμήματος Εργασιακών Σχέσεων Λεμεσού και στην Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου. Μετά την υποβολή των εν λόγω παραπόνων οι Καθ’ ων η Αίτηση στις 04/03/2022 του απέστειλαν επιστολή με την οποία τερμάτιζαν την απασχόλησή του με τον ισχυρισμό ότι το παράπονό του στο Τμήμα Εργασιακών Σχέσεων υποβλήθηκε κακόπιστα με σκοπό να αποσπάσει εκβιαστικά από τους Καθ’ ων η Αίτηση χρήματα σε μια περίοδο που υπήρχε συζήτηση για να καταλήξουν σε μια κοινά αποδεκτή συμφωνία τερματισμού της απασχόλησής του και σε ένα συμφωνημένο πακέτο αποχώρησης και ότι ως εκ τούτου με τις πράξεις του κατέστρεψε την μεταξύ τους σχέση εμπιστοσύνης γεγονός το οποίο καθιστούσε αδύνατη τη συνέχιση της εργοδότησής του. Στην ίδια επιστολή οι Καθ’ ων η Αίτηση τον ενημέρωναν ότι θα του κατέβαλλαν πληρωμή αντί 8 εβδομάδων προειδοποίησης για το συνολικό ποσό των €8.938,80, μισθό για τους μήνες Ιανουάριο και Φεβρουάριο του 2022 για το συνολικό ποσό των €9.883,74, αναλογία ετήσιας άδειας για τα έτη 2021 και 2022 σύνολο 35 μέρες για το συνολικό ποσό των €7.821,45, αναλογία 13^ου μισθού για το 2022 για το συνολικό ποσό των €1.614 και αναλογία επιδόματος ταξιδιού για το 2022 για το συνολικό ποσό των €270. Οι Καθ’ ων η Αίτηση συνολικά του κατέβαλαν το ποσό των €28.327,99. Επίσης στις 04/03/2022 οι Καθ’ ων η Αίτηση του κατέβαλαν το ποσό των €54.200 ως ωφέλημα ταμείου προνοίας. Περαιτέρω, οι Καθ’ ων η Αίτηση προσφέρθηκαν να καταβάλουν στον Αιτητή το ποσό των €58.102,20 χαριστικά χωρίς παραδοχή ευθύνης με σκοπό να διευθετηθούν πλήρως και οριστικά όλες οι μεταξύ τους διαφορές που προέκυψαν και/ή προκύπτουν από τον τερματισμό της απασχόλησής του. Στις 11/03/2022 απάντησε με επιστολή των δικηγόρων του σημειώνοντας ότι αναγκάστηκε να υποβάλει τα παράπονά του στο Τμήμα Εργασιακών Σχέσεων αφού για τρεις μήνες δεν έλαβε απάντηση σχετικά με την πληρωμή της αποζημίωσης που δικαιούτο για τον τερματισμό της απασχόλησής του και ότι ουδέποτε έλαβε γραπτή συμφωνία διευθέτησης στην οποία θα αναγράφονταν τα ποσά που οι Καθ’ ων η Αίτηση θα του κατέβαλλαν λόγω του τερματισμού της απασχόλησής του και υπέβαλε τις δικές του αξιώσεις, δηλαδή τα ποσά που ζητούσε για πληρωμή των δεδουλευμένων και αποζημίωση για τον τερματισμό της απασχόλησής του καθώς και δικηγορικά έξοδα. Ακολούθησε ανταλλαγή επιστολών μεταξύ των δικηγόρων του και των δικηγόρων των Καθ’ ων η Αίτηση και οι οποιεσδήποτε προσπάθειες για φιλικό διακανονισμό της διαφοράς του με τους Καθ’ ων η Αίτηση απέτυχαν και έτσι αναγκάστηκε να καταχωρήσει την παρούσα αίτηση. Σημείωσε ότι υπέβαλε αίτηση στο Επαρχιακό Γραφείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων για καταβολή επιδόματος ανεργίας η οποία απορρίφθηκε στις 29/07/2022 καθότι οι Καθ’ ων η Αίτηση στο σχετικό ερωτηματολόγιο που τους ζητήθηκε από το εν λόγω Γραφείο να συμπληρώσουν (Τεκμήριο 14) ανέγραψαν ότι κατέβαλαν στον Αιτητή πέραν του ποσού των €28.327,99 και το ποσό των €58.102,20 ως αποζημίωση η οποία αντιστοιχεί σε ημερομίσθια 52 εβδομάδων, γεγονός το οποίο δεν ανταποκρινόταν στην πραγματικότητα. Αναγκάστηκε να αποστείλει επιστολή στις Υπηρεσίες Κοινωνικών Ασφαλίσεων μέσω δικηγόρου σημειώνοντας ότι το εν λόγω ποσό δεν του έχει καταβληθεί. Οι Υπηρεσίες Κοινωνικών Ασφαλίσεων τον ενημέρωσαν ότι εφόσον ο εργοδότης του είχε δηλώσει ότι του καταβλήθηκε το πιο πάνω ποσό κατά την απόλυσή του δεν δικαιούται καταβολή επιδόματος ανεργίας πριν τις 14/06/2023 καθότι η εν λόγω αποζημίωση αντιστοιχεί σε πληρωμή μισθών για την περίοδο από 14/06/2022 μέχρι 13/06/2023. Υπέβαλε ιεραρχική προσφυγή μέσω των δικηγόρων του κατά της εν λόγω απόφασης των Υπηρεσιών Κοινωνικών Ασφαλίσεων η οποία απορρίφθηκε από το Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων εφόσον κρίθηκε ότι με βάση τα στοιχεία που καταχωρήθηκαν στις Υπηρεσίες Κοινωνικών Ασφαλίσεων και πιο συγκεκριμένα με βάση το ερωτηματολόγιο που συμπλήρωσαν οι Καθ’ ων η Αίτηση ορθά απορρίφθηκε το αίτημά του για καταβολή ανεργιακού επιδόματος. Όταν απολύθηκε ήταν 56 χρονών παντρεμένος και είχε δύο παιδιά ηλικίας 22 και 18 ετών. Ότι το ένα του παιδί ήταν φοιτητής στο εξωτερικό και το άλλο του παιδί τελείωνε την Μέση Εκπαίδευση. Ότι η σύζυγός του δεν εργάζεται. Ότι το 2022 είχε υπόλοιπο δανείου στους Καθ’ ων η Αίτηση και ότι υπήρχαν καθυστερημένες οφειλές από αυτόν. Ότι μετά την απόλυσή του γράφτηκε ως κανονικός άνεργος που αναζητούσε άλλη κατάλληλη απασχόληση στο Επαρχιακό Γραφείο Εξευρέσεως Εργασίας. Επίσης αποτάθηκε σε διάφορα ιδιωτικά γραφεία εξευρέσεως εργασίας ώστε να βρει άλλη εργασία. Κατάφερε τον Οκτώβρη του 2022 να εργοδοτηθεί σε μία εταιρεία η οποία ασχολείτο με επενδυτικές εργασίες με μισθό €3.250 μηνιαίως. Ότι η εν λόγω εταιρεία τερμάτισε τις δραστηριότητές της τον Νοέμβριο του 2023. Ότι τον Ιανουάριο του 2024 εργοδοτήθηκε σε μια άλλη εταιρεία με μισθό πολύ χαμηλότερο από αυτόν που λάμβανε στους Καθ’ ων η Αίτηση και ότι τις 31/10/2025 τερματίστηκε η απασχόλησή του σε αυτή. Στη συνέχεια εργοδοτήθηκε σε μια άλλη εταιρεία στην υπηρεσία της οποίας παραμένει μέχρι σήμερα με μισθό €1.500. Προς υποστήριξη των θέσεών του ο Αιτητής κατέθεσε πληθώρα εγγράφων ως Τεκμήρια 1-25.

 

Ο Αιτητής δεν αντεξετάστηκε από τον δικηγόρο των Καθ’ ων η Αίτηση.

 

Αφού ολοκλήρωσε τη μαρτυρία του ο Αιτητής οι δικηγόροι των διαδίκων δήλωσαν ότι σήμερα ο Αιτητής έχει υπόλοιπο δανείου στους Καθ’ ων η Αίτηση ύψους €17.200 και ότι οι Καθ’ ων η Αίτηση δεν κατέβαλαν στον Αιτητή το ποσό των €58.102,20 ως αποζημίωση για τον τερματισμό της απασχόλησής του.

 

Περαιτέρω οι δικηγόροι δήλωσαν ότι για σκοπούς της παρούσας διαδικασίας και του Νόμου μόνο οι απολαβές που λάμβανε ο Αιτητής στην Κύπρο και η περίοδος απασχόλησής του στην Κύπρο μπορούν να ληφθούν υπόψη από το Δικαστήριο.

 

Με βάση τη δήλωση του δικηγόρου των Καθ’ ων η Αίτηση ότι οι Καθ’ ων η Αίτηση δεν θα προσφέρουν μαρτυρία, το μαχητό τεκμήριο που προνοεί ο Νόμος για παράνομη απόλυση του Αιτητή δεν ανατράπηκε και συνακόλουθα ο τερματισμός της απασχόλησης του Αιτητή θεωρείται αδικαιολόγητος και παράνομος.

 

Στην περίπτωση που μια απόλυση δεν μπορεί να δικαιολογηθεί στη βάση των διατάξεων του Νόμου και κριθεί από το Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών ως παράνομη, ο εργοδότης οφείλει να καταβάλει αποζημίωση στον εργοδοτούμενο, η οποία αποζημίωση καθορίζεται από το Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών σύμφωνα με τις πρόνοιες του Νόμου[2].

 

Με δεδομένο ότι ο τερματισμός της απασχόλησης του Αιτητή κρίθηκε παράνομος θα πρέπει να προχωρήσουμε να αξιολογήσουμε την ενώπιόν μας τεθείσα μαρτυρία με σκοπό να προβούμε σε ευρήματα και ακολούθως να καταλήξουμε στο ύψος των αποζημιώσεων που δικαιούται ο Αιτητής.

 

 Αξιολογώντας τη μαρτυρία του Αιτητή παρατηρούμε ότι η μαρτυρία του στην ουσία της παρέμεινε αναντίλεκτη. Δεν εντοπίσαμε οποιαδήποτε εγγενή αδυναμία στη μαρτυρία του ή οτιδήποτε στο περιεχόμενο της μαρτυρίας του το οποίο να κλονίζει την αξιοπιστία του. Περαιτέρω, οι ισχυρισμοί του υποστηρίζονται από τα Τεκμήρια που κατατέθηκαν ενώπιόν μας. Συνακόλουθα η μαρτυρία του, γίνεται αποδεκτή ως αξιόπιστη και προβαίνουμε στα ανάλογα ευρήματα γεγονότων.

 

Σημειώνουμε ότι σύμφωνα με την παράγραφο 4 του Πρώτου Πίνακα του Νόμου, το Δικαστήριο έχει απόλυτη διακριτική εξουσία ως προς το ποσό της αποζημίωσης που θα επιδικαστεί λαμβάνοντας υπόψη, μεταξύ άλλων, τ΄ ακόλουθα:

 

(α)       τα ημερομίσθια και όλες τις άλλες απολαβές του εργοδοτούμενου,

(β)       την διάρκεια της υπηρεσίας του εργοδοτούμενου,

(γ)       την απώλεια προοπτικής σταδιοδρομίας του εργοδοτούμενου,

(δ)      τις πραγματικές συνθήκες του τερματισμού των υπηρεσιών του εργοδοτούμενου,

(ε)       την ηλικία του εργοδοτούμενου.

           

Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ως προς το ποσό που θα επιδικάσει ως αποζημίωση κρίνεται με βάση τα ενώπιόν του τιθέμενα πραγματικά γεγονότα. Σε καμιά περίπτωση το Δικαστήριο δεν μπορεί να στηριχθεί σε υποθέσεις για να καταλήξει σε εύλογο αποτέλεσμα.

 

Περαιτέρω η αποζημίωση δεν μπορεί ούτε να υπερβεί τα ημερομίσθια δύο ετών (παράγραφος 3 του Πρώτου Πίνακα του Νόμου, όπως τροποποιήθηκε), και ούτε να είναι μικρότερη του ποσού που θα ελάμβανε ο εργοδοτούμενος αν είχε κηρυχθεί ως πλεονάζων (παράγραφος 2 του Πρώτου Πίνακα του Νόμου, όπως τροποποιήθηκε).

 

Στην υπόθεση Louis Tourist Agency Λτδ v. Αντιγόνης Ηλία (1992) 1 (Β) Α.Α.Δ. 98 σελ.104-105 σημειώνονται τ’ ακόλουθα:

 

«Το κριτήριο της αποζημίωσης βάσει του άρθρου 4 του Ν.24/67 δεν συναρτάται με το συμβατικό που καθορίζεται από το ΚΕΦ.149, και γενικά τις αρχές του δικαίου των συμβάσεων, δηλαδή ζημιά η οποία έπεται κατά λογική πρόβλεψη της διάρρηξης της συμφωνίας. Το θέμα των αποζημιώσεων επαφίεται στην απόλυτη κρίση του Διαιτητικού Δικαστηρίου, με μόνο περιορισμό εκείνο που τίθεται από το άρθρο 3 του Πίνακα, η αποζημίωση να μην υπερβαίνει τα ημερομίσθια των δύο ετών (Ν.92/79). Η υλική ζημιά την οποία υφίσταται από τον τερματισμό ο εργοδοτούμενος είναι αναμφίβολα παράγοντας σχετικός, αλλά όχι ο μόνος ο οποίος λαμβάνεται υπόψη.

 

Η διαγωγή των μερών είναι άλλος σχετικός παράγοντας, όπως συνάγεται από την παράγραφο 4(δ) του Πίνακα. Η απαρίθμηση των παραγόντων, που είναι σχετικοί με την αποζημίωση, θα ήταν αντινομική προς τον απόλυτο χαρακτήρα της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου.»

 

                                                                                                                            

(Βλέπε επίσης Εκδοτικός Οίκος Δίας Λτδ ν. Παπαχριστοδούλου (2006) 1 Α.Α.Δ. 625, Touchstone Technologies Ltd v. Μαυρομμάτη (2014) 1Β Α.Α.Δ. 1829, J.A.CABRAS & BROS.LTD v. Χαραλάμπους κ.α (1992) 1Β Α.Α.Δ.896).

 

Στην Πολ. Έφεση 131/2012 Θ. Θεμιστοκλέους ν. Elysee Irrigation Ltd, ημερ. 22/09/2017 αναφέρθηκαν τα εξής:

 

«Η αποζημίωση του εργοδοτουμένου επαφίεται, σύμφωνα με το άρθρο 4 του Πρώτου Πίνακα του Νόμου, στην απόλυτο διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών, το οποίο πρέπει κατά την άσκηση της διακριτικής του εξουσίας να λάβει υπόψη τους παράγοντες που απαριθμούνται στο εν λόγω άρθρο, μεταξύ των οποίων και η απώλεια προοπτικής σταδιοδρομίας, στην τερματισθείσα εργασία.

………………………………………………………………………………

Ο εφεσείων υποστηρίζει ότι η κατάληξη του πρωτόδικου Δικαστηρίου σε σχέση με το κριτήριο (γ) του άρθρου 4 του Πρώτου Πίνακα του Νόμου, ότι δεν ήταν σε θέση να εξακριβώσει τις συνέπειες που είχε η απόλυση του στη σταδιοδρομία του δεν συνάδει και δεν δικαιολογείται από τα γεγονότα που το Δικαστήριο έκανε αποδεκτά. Η βάση της εισήγησης ερείδεται στο εύρημα ότι ο εφεσείων ενεγράφη άνεργος και λάμβανε ανεργιακό επίδομα, το οποίο, κατά τον εφεσείοντα, «ερμηνεύεται ότι αναζητούσε εργασία», ενώ είναι αποδεκτό πως δεν μπορούσε να εκτελέσει χειρονακτική εργασία. Όλα αυτά, υποστηρίζει, καταδεικνύουν ότι προέβη σε όλες τις απαιτούμενες ενέργειες για μείωση της ζημιάς του.

 

Η θέση του εφεσείοντα δεν ευσταθεί. Η λήψη ανεργιακού επιδόματος από μόνη της, ουδόλως τεκμηριώνει αναζήτηση εργασίας, ώστε να μπορεί να γίνεται λόγος για ευρήματα του Δικαστηρίου που δεν συνάδουν με τη μαρτυρία. Η αναζήτηση εργασίας πρέπει να αποδειχθεί. Στην προκειμένη περίπτωση η μαρτυρία του εφεσείοντα κατέδειξε το αντίθετο, ότι δηλαδή δεν προσπάθησε να εξεύρει άλλη κατάλληλη γι' αυτόν εργασία. Πρόκειται δε για εύρημα επί πραγματικού γεγονότος το οποίο δεν ελέγχεται από το Εφετείο. Ο εφεσείων ο οποίος έφερε το βάρος απόδειξης των ισχυρισμών του, απέτυχε να το αποσείσει για τους λόγους που με λεπτομέρεια καταγράφονται στην πρωτόδικη απόφαση.»

 

 

Στην υπόθεση Δ.Σ. ν. Argosy Trading Company Ltd, Πολ. Έφεση 310/12, ημερ. 13/02/2019 λήφθηκε υπόψη κατά τον καθορισμό των αποζημιώσεων το γεγονός ότι οι εργοδότες με τον λόγο που προέβαλαν για την απόλυση της εργοδοτουμένης στιγμάτιζαν την εργοδοτούμενη με αποτέλεσμα να επηρεάζονται αρνητικά οι προοπτικές της για μελλοντική εργοδότησή της.

 

Για σκοπούς του Νόμου (α) ο Αιτητής ήταν στην υπηρεσία των Καθ’ ων η Αίτηση 1 για 24 έτη και (β) οι εβδομαδιαίες απολαβές του ανέρχονταν σε €1.210,47 [(13 Χ 4.841,87) ÷ 52].

 

Έχοντας υπόψη την υποπαράγραφο 2[3] του άρθρου 4 του Τέταρτου Πίνακα του Νόμου, βρίσκουμε ότι το ελάχιστο ποσό που θα ελάμβανε ο Αιτητής κηρυσσόταν πλεονάζων προσωπικό θα ανερχόταν στις €53.253,20 (71.5 Χ €744,80) και η μέγιστη αποζημίωση που μπορεί να του επιδικάσει το Δικαστήριο αντιστοιχεί στις απολαβές δύο χρόνων €125.888,88 (104 Χ €1.210,47).

 

Λαμβάνοντας λοιπόν υπόψη: (α)(1) ότι o Αιτητής απολύθηκε, χωρίς να αποδειχτεί ενώπιόν μας ότι υπήρχε νόμιμος λόγος, κατά παράβαση του Νόμου και (2) το σύνολο των συνθηκών των οποίων προηγήθηκαν της απόλυσής του και τη συμπεριφορά που επέδειξαν οι Καθ’ ων η Αίτηση από τον Δεκέμβριο του 2021 μέχρι τις 04/03/2022, (β) ότι οι Καθ’ ων η Αίτηση απολύοντας τον Αιτητή δεν κατέβαλαν σε αυτόν οποιοδήποτε ποσό ως αποζημίωση και ενώ δεν κατέβαλαν οποιαδήποτε αποζημίωση στον Αιτητή δήλωσαν στις Υπηρεσίες Κοινωνικών Ασφαλίσεων ότι του κατέβαλαν αποζημίωση με αποτέλεσμα να απορριφθεί η αίτησή του για επίδομα ανεργίας στερώντας του τους οικονομικούς πόρους να ζήσει αξιοπρεπώς για ένα διάστημα μέχρι να βρει άλλη εργασία[4], (γ) την μακρόχρονη υπηρεσία του Αιτητή (24 χρόνια - περίοδος που μπορεί να θεωρηθεί όχι μόνο ως μακρόχρονη αλλά ως μια ολόκληρη ζωή) και τη, για 35 χρόνια (με δεδομένο ότι εργαζόταν στους Καθ’ ων η Αίτηση από το 1987 στο Λίβανο) χωρίς προβλήματα, σταδιοδρομία και ανέλιξη του Αιτητή στους Καθ’ ων η Αίτηση, (δ) την ηλικία του (56 χρόνων κατά την απόλυσή του, ηλικία η οποία είναι πολύ  δύσκολη για εξεύρεση εργασίας και πολύ μακριά από την ηλικία συνταξιοδότησης - σημειώνουμε ότι ενώ η μεγάλη ηλικία μπορεί να θεωρηθεί ως ένας παράγοντας που δυσκολεύει την ένταξη στην αγορά εργασίας και ως εκ τούτου λαμβάνεται υπόψη από το Δικαστήριο, αλλά για να δοθούν όμως σημαντικά αυξημένες αποζημιώσεις στη βάση αυτού του παράγοντα ο εργοδοτούμενος οφείλει να αποδείξει ότι όντως στη δική του περίπτωση ο παράγοντας ηλικίας έπαιξε σημαντικό ρόλο στο να μην καταφέρει να εργοδοτηθεί ξανά), (ε) (1) το ότι βρήκε άλλη εργασία μετά από 7 μήνες μετά την απόλυσή του και (2) ότι μετά την απόλυσή του δεν κατάφερε να βρει άλλη εργασία που να του παρέχει τη σταθερότητα και τις απολαβές που είχε στους Καθ’ ων η Αίτηση, (στ) ότι το περιεχόμενο της επιστολής απόλυσής του πιθανόν να είχε αρνητικές συνέπειες στις πιθανότητες του Αιτητή για μελλοντική εργοδότησή του[5] (σημειώνουμε ότι ενόψει της μη απόδειξης από τον Αιτητή ότι όντως στιγματίστηκε από το περιεχόμενο της επιστολής απόλυσης δεν μπορεί να αποδοθεί ουσιαστική βαρύτητα στο εν λόγω γεγονός), κρίνουμε ότι είναι εύλογο και δίκαιο υπό τις περιστάσεις όπως επιδικάσουμε στον Αιτητή αποζημιώσεις που αντιστοιχούν με τις απολαβές 90 εβδομάδων, ήτοι €108.942,30 (90Χ€1.210,47).

 

Περαιτέρω ο Αιτητής δικαιούτο πληρωμή αντί προειδοποίησης 8 εβδομάδων η οποία ανέρχεται στο ποσό των €9.683,76 (8Χ€1.210,47). Οι Καθ’ ων η Αίτηση του κατέβαλαν μόνο το ποσό των €8.938,80. Ως εκ τούτου ο Αιτητής δικαιούται ως υπόλοιπο πληρωμής αντί προειδοποίησης του ποσό των €744,96.

 

Ενόψει της δήλωσης των δικηγόρων σχετικά με τα ποσά των απολαβών που μπορεί να λάβει υπόψη του Δικαστήριο για σκοπούς της παρούσας διαδικασίας οι αξιώσεις του Αιτητή (1) για υπόλοιπο δεδουλευμένων μισθών και αναλογίας 13^ου μισθού και (2) για υπόλοιπο μη χρησιμοποιηθείσας ετήσιας άδειας απορρίπτονται καθότι αυτές βασίζονταν στο συνολικό ποσό που λάμβανε ο Αιτητής στην Κύπρο και στον Λίβανο και εφόσον τα ποσά που κατέβαλαν στον Αιτητή οι Καθ’ ων η Αίτηση ήταν στην βάση του ποσού που λάμβανε στην Κύπρο τότε δεν οφείλεται οποιοδήποτε ποσό στον Αιτητή.

 

Κατάληξη

 

Κατά συνέπεια εκδίδεται απόφαση υπέρ του Αιτητή και εις βάρος των Καθ’ ων η Αίτηση:

 

(α) για το ποσό των €108.942,30 πλέον νόμιμο τόκο. Σύμφωνα με το άρθρο 3(2) του Νόμου οι Καθ’ ων η Αίτηση είναι υποχρεωμένοι να καταβάλουν στον Αιτητή μόνο το ποσό των απολαβών ενός έτους και το υπόλοιπο ποσό το Ταμείο Πλεονάζοντος Προσωπικού. Δηλαδή ποσό €62.944,44 πλέον νόμιμο τόκο που αντιστοιχεί με τις απολαβές ενός έτους θα καταβληθεί από τους Καθ’ ων η Αίτηση, το δε υπόλοιπο ποσό €45.997,86 πλέον νόμιμο τόκο θα καταβληθεί από το Ταμείο Πλεονάζοντος Προσωπικού, και

 

(β) για το πόσο των €744,96 πλέον νόμιμο τόκο ως υπόλοιπο πληρωμής αντί προειδοποίησης.

 

Τέλος επιδικάζονται υπέρ του Αιτητή και εις βάρος των Καθ’ ων η Αίτηση δικηγορικά έξοδα €4.900 πλέον Φ.Π.Α..

 

(Υπ.) ………………………………….

Ε. Κωνσταντίνου, Δικαστής

 

 

(Υπ.) ………………………………              (Υπ.) ………………………..….

         Σ. Κωνσταντίνου, Μέλος                          Α. Κωνσταντινίδου, Μέλος

 

Πιστό αντίγραφο

 

Πρωτοκολλητής

 

Subject: Industrial/Final

(Αναφορά: Καθορισμός Αποζημιώσεων.)