ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ
ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Χριστοδούλου, Α. Ε. Δ
Αρ. Αγωγής: 564/20
Μεταξύ:
ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, εκ Λευκωσίας
ενάγουσας
-και-
1. ΘΕΡΑΠΩΝ ΓΑΒΡΙΗΛ ΑΡΧΟΝΤΟΥΣ, Α.Τ [ ], Δερύνεια
2. ΜΑΡΙΑ ΑΡΧΟΝΤΟΥΣ, Α.Τ [ ], Δερύνεια
3. ΧΡΙΣΤΑ Γ. ΑΡΧΟΝΤΟΥΣ, Α.Τ [ ], Δερύνεια
4. ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΓΑΒΡΙΗΛ ΑΡΧΟΝΤΟΥΣ, Α.Τ [ ], Δερύνεια
5. ΚΙΚΑ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ ΚΑΛΗΜΕΡΑ, Α.Τ [ ], Παραλίμνι
εναγομένων
Και ως τροποποιήθηκε δυνάμει Διατάγματος του Δικαστηρίου ημερ. 27/06/2024
Μεταξύ:
THEMIS PORTFOLIO (Η3) MANAGEMENT HOLDINGS LTD, εκ Λευκωσίας
ενάγουσας
-και-
1. ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΠΟΥΝΑ υπό την ιδιότητα της ως διαχειρίστρια της περιουσίας του αποβιώσαντος ΘΕΡΑΠΩΝ ΓΑΒΡΙΗΛ ΑΡΧΟΝΤΟΥΣ,Α.Τ [ ], τέως από Δερύνεια
2. ΜΑΡΙΑ ΑΡΧΟΝΤΟΥΣ, Α.Τ [ ], Δερύνεια
3. ΧΡΙΣΤΑ Γ. ΑΡΧΟΝΤΟΥΣ Α.Τ [ ], Δερύνεια
4. ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΓΑΒΡΙΗΛ ΑΡΧΟΝΤΟΥΣ, Α.Τ [ ], Δερύνεια
5. ΚΙΚΑ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ ΚΑΛΗΜΕΡΑ, Α.Τ [ ], Παραλίμνι
εναγομένων
Και ως τροποποιήθηκε δυνάμει Διατάγματος του Δικαστηρίου ημερ. 04/02/2025
Μεταξύ:
THEMIS PORTFOLIO (Η3) MANAGEMENT HOLDINGS LTD, εκ Λευκωσίας
ενάγουσας
-και-
ΜΑΡΙΑ ΑΡΧΟΝΤΟΥΣ (Α.Δ.Τ [ ]) από τη Δερύνεια και ΜΑΡΙΓΙΑΝΝΟΣ ΣΑΡΔΑΛΟΣ (Α.Δ.Τ [ ]) από το Παραλίμνι υπό την ιδιότητα τους ως διαχειριστές της περιουσίας του αποβιώσαντος ΘΕΡΑΠΩΝ ΓΑΒΡΙΗΛ ΑΡΧΟΝΤΟΥΣ,Α.Τ [ ], τέως από την Δερύνεια
1. ΜΑΡΙΑ ΑΡΧΟΝΤΟΥΣ, Α.Τ [ ], Δερύνεια
2. ΧΡΙΣΤΑ Γ. ΑΡΧΟΝΤΟΥΣ Α.Τ [ ], Δερύνεια
3. ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΓΑΒΡΙΗΛ ΑΡΧΟΝΤΟΥΣ, Α.Τ [ ], Δερύνεια
4. ΚΙΚΑ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ ΚΑΛΗΜΕΡΑ, Α.Τ [ ], Παραλίμνι
εναγομένων
Αίτηση ημερομηνίας 12.11.2025 για επιθέωρηση εγγράφων
Ημερομηνία: 05.2.2026
Εμφανίσεις:
Για ενάγουσα / αιτητές: κ. Σ. Σταυράκη για Αντωνάκης Σωτηρίου & Συνεργάτες ΔΕΠΕ
Για ενάγοντες / καθ’ ης η αίτηση: κ. Α. Χριστοδούλου για Ανδρέας Β. Ζαχαρίου & Σία ΔΕΠΕ
ENΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ
Εισαγωγή
Αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας, είναι η αίτηση των εναγόμενων με την οποία ζητούν επιθεώρηση συγκεκριμένων εγγράφων. Επίκεντρο της όλης αίτησης αποτελεί η ασφάλεια ζωής που διατηρούσε ο αποβιώσας Θεράπων Γαβριήλ Αρχοντούς. Ειδικότερα ζητείται η έκδοση των ακόλουθων διαταγμάτων:
«Α. Διάταγμα διατάσσον τους Ενάγοντες να παρουσιάσουν προς τους Εναγόμενους προς επιθεώρησιν και/ή ανταλλαγή εις οιονδήποτε τόπον και εις οιονδήποτε χρόνον το Δικαστήριον ήθελε διατάξει, τα έγγραφα τα οποία αναφέρονται στην παρ.11 της Έκθεσης Απαίτησης ημερ. 16/10/2020 ως έχει τροποποιηθεί.
Β. Διάταγμα διατάττον τους Ενάγοντες όπως αποκαλύψουν ενόρκως εις τους Εναγόμενους ή τους δικηγόρους αυτών όλα τα έγγραφα που βρίσκονται στη κατοχή και/ή έλεγχο τους και σχετίζονται με τη σύμβαση ασφάλισης ζωής με την εταιρεία EUROLIFE LTD και αφορούν το επίδικο δάνειο.
Γ. Διάταγμα όπως οι Ενάγοντες επιτρέψουν στους Εναγόμενους ή στους δικηγόρους τους να επιθεωρήσουν και/ή να λάβουν αντίγραφα των εγγράφων ως θα αποκαλυφθούν στην εν λόγω ένορκη δήλωση, σύμφωνα με τη παράγραφο Β ανωτέρω, και/ή των πιο κάτω έγγραφων:
1. Συμφωνία Ασφάλισης με την EUROLIFE LTD και τον Εναγόμενο 1.
2. Επιστολογραφία αναφορικά με τη συμφωνία ασφάλισης μεταξύ των εναγόντων και/ή της Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ και/ή της εταιρείας EUROLIFE LTD και/ή του Εναγόμενου 1.
3. Κατάσταση λογαριασμού όπου καταγράφονται οι χρεοπιστώσεις του ασφαλίστρου.
4. Αποδείξεις πληρωμών του ασφάλιστρου.
5. Εκχωρητήριο έγγραφο και/ή άλλως πως, για την εκχώρηση της συμφωνίας προς τους Ενάγοντες.
6. Έγκριση δανείου όπου καταγράφονται οι απαραίτητες εξασφαλίσεις.
7.Έγγραφα πώλησης και/ή μεταβίβασης δανείου προς τους Ενάγοντες, ήτοι την εταιρεία Themis Portfolio (Η3) Management Holdings Ltd, όπου καταγράφονται οι εξασφαλίσεις του επίδικου δανείου.
εντός 7 ημερών από της ημερομηνίας καταχωρήσεως της ένορκης δήλωσης.»
Η υπό κρίση αίτηση βασίζεται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.28 θθ. 1-15, Δ.42Α, Δ.48 θθ. 1-4, 8 και 9, Δ.64, επί του άρθρου 42 του περί Δικαστηρίων Νόμου Ν.14/60, επί των συμφυών εξουσιών, διακριτικής ευχέρειας και πρακτικής του Δικαστηρίου.
Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της εναγόμενης 2. Η ομνύουσα στην ένορκη της δήλωση, αναφέρετε στην ύπαρξη ασφάλειας ζωής ως προκύπτει από την παράγραφο 11 της έκθεσης απαίτησης. Επισύναψε ως Τεκμήρια Α, Β και Γ, αλληλογραφία μεταξύ των δικηγόρων της και των λειτουργών της εναγόμενης, αλλά και της ασφαλιστικής εταιρείας Eurolife Ltd.
Η ενάγουσα καταχώρησε ειδοποίηση περί προθέσεως έντασης, η οποία περιλαμβάνει 12 λόγους ένστασης. Οι λόγοι ένστασης μπορούν να συνοψιστούν στο ότι η αίτηση είναι νομικά αβάσιμη, δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων και τα έγγραφα που ζητούνται δεν βρίσκονται στην κατοχή της ενάγουσας. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Γ. Γεωργίου υπαλλήλου της ενάγουσας. Ο ομνύων στην ένορκή του δήλωση ουσιαστικά αναπτύσσει του λόγους ένστασης.
Διαδικασία Γεγονότα
Στην υπό κρίση υπόθεση οι διάδικες πλευρές δεν ζήτησαν αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων και ούτε καταχωρίστηκε οποιαδήποτε συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Έτσι, κατά την ακρόαση και οι δύο πλευρές προώθησαν τις θέσεις τους μέσω ιδιαίτερα εμπεριστατωμένων αγορεύσεων, το περιεχόμενο των οποίων το Δικαστήριο έχει κατά νου. Σημειώνω, όμως, ότι σύμφωνα με τη νομολογία δεν απαιτείται ειδικότερη αναφορά ή πραγμάτευση κάθε επιχειρήματος που προβάλλεται. (βλ. Οδυσσέα ν. Αστυνομίας (1999) 2 ΑΑΔ 490).
Συνεπώς, για όσα γεγονότα δεν εμφαίνονται από τον φάκελο της διαδικασίας, το Δικαστήριο θα βασισθεί στις κατατεθειμένες ένορκες δηλώσεις, λαμβανομένου υπόψη του βάρους απόδειξης εκάστης πλευράς και της παράλειψης αντεξέτασης των ενόρκως δηλούντων. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Louis Vuitton ν. Δέρμοσακ (1992) 1(Β) Α.Α.Δ 1453, Iacovou brothers (constructions) Ltd v Fashionwise ltd (2000) 1Β ΑΑΔ 1377, Thinking Steel International BV ν. Caramondani Bros Public Co Ltd, (2012) 1 ΑΑΔ 1460, Α. Messios & Sons Ltd κ.ά v. Ανδρέας Λεωνίδα (2010) 1 ΑΑΔ 195 και η πιο πρόσφατη απόφαση Χ. Χατζηκυριάκου κ.ά ν. M.L Property Solution Ltd, Πολιτική Έφεση Ε36/17, ημερομηνίας 30.11.2021.
Στην υπό κρίση υπόθεση δεν έχει αμφισβητηθεί ότι οι εναγόμενοι επέδωσαν ειδοποίηση προσαγωγής εγγράφων, κατά τον Τύπο 23, σύμφωνα με την Δ.28 θ.7 των παλαιών Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Με την εν λόγω ειδοποίηση ζητούσαν από την ενάγουσα να προσαγάγει για επιθεώρηση τη σύμβαση ασφάλισης ζωής της εταιρείας Eurolife Ltd με αριθμό 02449261.
Περαιτέρω, από τον φάκελο της διαδικασίας προκύπτει ότι στις 12.4.2022 η πλευρά των εναγόμενων κατέθεσε ένορκη δήλωση αποκάλυψης εγγραφών στην οποία δηλώνει ότι οι εναγόμενοι έχουν στη κατοχή τους αντίγραφο της ασφάλειας ζωής που αποτελεί το αντικείμενο της παρούσας. Επιπλέον, η εναγόμενη 2 στην ένορκη που συνοδεύει την αίτηση, δηλώνει ότι έχει πληροφορηθεί πως η ειρημένη σύμβαση ασφάλισης ζωής έχει τερματισθεί. Στο δε Τεκμήριο Α, επί της δήλωσής της, επισυνάπτεται μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, ημερομηνίας 8.9.2021, στο οποίο καταγράφεται η θέση ότι η επίδικη σύμβαση ασφάλισης ζωής έχει ακυρωθεί από τον ίδιο τον αποβιώσαντα ήδη από το έτος 2018.
Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω προχωρώ να εξετάσω τη νομική πτυχή της υπόθεσης.
Νομική Πτυχή
Κατά την ακρόαση ο ευπαίδευτος συνήγορος των αιτητών ρητά προσδιόρισε ότι δεν ζητείται περαιτέρω αποκάλυψη εγγράφων, αλλά επιθεώρηση εγγράφων με βάση τη Δ.28 θ.θ. 6 και 9. Επίσης, είναι προφανές ότι το αιτητικό Β της αίτησης είναι γενικό και δεν διασυνδέεται με την Δ.28 θ.θ. 6 και 9 που αποτελεί τη βάση της αίτησης, ως προσδιορίστηκε από τον ευπαίδευτο συνήγορο των αιτητών. Επομένως, η αίτηση θα εξεταστεί υπό το φως των δικονομικών διατάξεων που αφορούν το αίτημα ως έχει προσδιοριστεί.
Οι δικονομικές διατάξεις επί των οποίων προωθήθηκε η αίτηση προνοούν τα ακόλουθα:
«6.Where any party to a cause or matter has in his pleadings particulars or affidavits referred to any document he may be required by any other party thereto by notice in writing to produce such document for the inspection of the party giving such notice or of his advocate and to permit him or them to take copies thereof. Any party failing to comply with such notice shall not afterwards be at liberty to put any such document in evidence on his behalf in such cause or matter, unless he shall satisfy the Court that such document relates only to his own title, he being a defendant to the cause or matter, or that he had some other cause or excuse which the Court shall deem sufficient for not complying with the notice, in which case the Court may allow the same to be put in evidence on such terms as to costs and otherwise as the Court shall think just.
9. If a party served with notice under Rule 6 of this Order omits to give such notice of a time for inspection or objects to give inspection, or offers inspection elsewhere than at the office of his advocate, the Court or a Judge may, on the application of the party desiring it, make an order for inspection in such place and in such manner as the Court or Judge may think fit : provided that the order shall not be made when and so far as the Court or Judge shall be of opinion that it is not necessary either for disposing fairly of the cause or matter or for saving costs.»
Από το λεκτικό των πιο πάνω δικονομικών διατάξεων προκύπτει ότι η εξουσία του Δικαστηρίου δυνάμει του θ.9. της Δ.28 αφορά τα έγγραφα των οποίων ζητήθηκε η επιθεώρηση δυνάμει του θ.6. Μάλιστα αποτελεί προϋπόθεση για τη ενεργοποίηση της εξουσίας του Δικαστηρίου δυνάμει της Δ.28 θ.9 η προηγούμενη αποστολή της ειδοποίησης δυνάμει της Δ.28 θ.9. Προκύπτει, επίσης, πως τέτοιο διάταγμα δεν εκδίδεται αν το Δικαστήριο είναι της γνώμης ότι δεν είναι αναγκαίο για τη δίκαιη επίλυση της αιτίας αγωγής ή ενός επιδίκου θέματος ή για εξοικονόμηση εξόδων.
Ως προς την ερμηνεία των πιο πάνω διατάξεων χρήσιμη καθοδήγηση μπορεί να αντληθεί από το σύγγραμμα The Annual Practice του έτους 1959. Στα σχόλια της πανομοιότυπης αγγλικής διαταγής Ο.31 ρ.18 ερμηνεύεται ο όρος «not necessary». Σε σχέση με το εν λόγω ζήτημα ο αναγνώστης παραπέμπεται στη σελίδα 718 όπου διατυπώνεται η γενικότερη αρχή που διέπει το ζήτημα της επιθεώρησης εγγράφων ως ακολούθως:
«No order of production of a document can be made against a party unless has directly or indirectly admitted both possession and relevancy.»
Προκύπτει, συνεπώς, ότι η σχετικότητα των εγγράφων συνεχίζει να αποτελεί κριτήριο για την έγκριση αιτήματος επιθεώρησης εγγράφων που αναφέρονται στα δικόγραφα.
Το γενικότερο πλαίσιο το οποίο διέπει την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου στο πλαίσιο της Δ.28 έχει συνοψισθεί στην υπόθεση Τυλληρή v. Λαϊκής Τράπεζας Λτδ (1998) 1 ΑΑΔ 2271, όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα:
«Η αποκάλυψη εγγράφων, υπόκειται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και στοχεύει, όπως αναφέρθηκε στην G.A.P. Navigation Ltd v. Merzario Marrittima SRL (1998) 1 A.A.Δ. 1624, στη λήψη πληροφοριών και στην παρουσίαση εγγράφων που σχετίζονται με τη διαφορά που προέκυψε μεταξύ των διαδίκων για το σκοπό προετοιμασίας για την ακρόαση και μπορεί να ζητηθεί από οποιοδήποτε από τους διαδίκους. Αίτημα για αποκάλυψη απορρίπτεται όπου εύλογα μπορεί να λεχθεί ότι τέτοια αποκάλυψη δεν θα χρησιμεύσει σε οτιδήποτε ή όπου μπορεί να θεωρηθεί κάτω από τις περιστάσεις ως μη αναγκαία για τη δίκαιη διεκπεραίωση της δίκης.»
Με γνώμονα τα πιο πάνω προχωρώ να εξετάσω την ενώπιόν μου αίτηση.
Στην υπό κρίση υπόθεση, παρατηρώ ότι με τη ειδοποίηση προσαγωγής εγγράφων, τεκμήριο Δ, επί της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση, ζητείται η παρουσίαση συγκεκριμένου εγγράφου, ήτοι του ασφαλιστηρίου έγγραφου της Eurolife Ltd με αριθμό [ ]. Η πλευρά των αιτητών, όμως, έχει ήδη δηλώσει μέσω της ένορκης δήλωσης, ημερομηνίας 12.4.2022, ότι έχει στην κατοχή της το εν λόγω ασφαλιστήριο. Επομένως, ουδεμία ανάγκη υφίσταται να προσαχθεί από την ενάγουσα. Συνεπώς, η αίτηση για το πιο πάνω έγγραφο δεν μπορεί να επιτύχει εξ αυτού του λόγου και μόνο. Θα προχωρήσω όμως να εξετάσω εάν τελικά δικαιολογείται το αίτημα και επί της ουσίας.
Στο σημείο αυτό σημειώνω ότι πέραν του ασφαλιστηρίου ζητείται η προσκόμιση και σειράς εγγράφων ως καταγράφονται στο αιτητικό Γ της αίτησης.
Έτσι, κρίνω σκόπιμο να υποδείξω, ευθύς εξ αρχής, ότι τη αίτηση αφορά τα έγγραφα που καταγράφονται στην παράγραφο 11 της έκθεσης απαίτησης. Άλλωστε, η Δ.28 θ.6 επί της οποίας προωθήθηκε το αίτημα αφορά έγγραφα που προκύπτουν από τα δικόγραφα. Το πρώτιστο, λοιπόν, που πρέπει να προσδιοριστεί είναι το ποια έγγραφα πέραν του ασφαλιστηρίου ζωής, αναφέρονται στα δικόγραφα και ειδικότερα στην παράγραφο 11 της έκθεσης απαίτησης.
Η ενάγουσα στην παράγραφο 11 της έκθεσής απαίτησής της ισχυρίζεται ότι ο εναγόμενος 1 εκχώρησε προς όφελος της τα δικαιώματα του που απορρέουν από την ασφαλιστήριο ζωής, ως εξασφάλιση.
Συνεπώς είναι σαφές ότι η ενάγουσα πέρα των άλλων εξασφαλίσεων που είχε, έλαβε και ως εξασφάλιση έναντι του δανείου και τα δικαιώματα που απορρέουν από το εν λόγω ασφαλιστήριο ζωής. Επομένως είναι παραδεκτή η ύπαρξη ασφάλισης ζωής μεταξύ του αποβιώσαντος εναγόμενου 1 και της εταιρείας Eurolife Ltd και η εκχώρηση των δικαιωμάτων που απορρέουν από αυτή.
Προκύπτει, λοιπόν, ότι από τα έγγραφα που καταγράφονται στο αιτητικό Γ της αίτησης μόνο για τη σύμβαση ασφάλισης και το εκχωρητήριο μπορεί να γίνει λόγος ότι σχετίζεται με την παράγραφο 11 της έκθεσης απαίτησης. Όπως προκύπτει από τις αρχές που εκτεθήκαν πιο πάνω για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα πρέπει να καταδειχθεί ότι τα επιζητούμενα έγγραφα είναι σχετικά. Επομένως, προχωρώ να εξετάσω το κατά πόσο η σύμβαση ασφάλισης και το εκχωρητήριο είναι σχετικά για σκοπούς έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος.
Ως προς τον όρο «σχετικότητα» για σκοπούς της Δ.28, στο πλαίσιο της κυπριακής νομολογίας, θεμελιακή είναι η απόφαση GAP Navigation Ltd. v. Merzario Marrittima Srl (1998) 1 ΑΑΔ 1624, όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα:
«Σχετικά είναι τα έγγραφα που περιέχουν πληροφορίες που μπορεί άμεσα ή έμμεσα να βοηθήσουν το μέρος που ζητά την αποκάλυψη είτε να προωθήσει την υπόθεση του είτε να βλάψει την υπόθεση του αντιδίκου του, αλλά δεν επιτρέπεται η αποκάλυψη για σκοπούς "ψαρέματος" μαρτυρίας.»
Σχετικές, επίσης, είναι και οι αποφάσεις Τυλληρή v. Λαϊκής Τράπεζας Λτδ (ανωτέρω) και Κωνσταντίνου ν. Ξιούρου (Αρ. 1) (2014) 1 ΑΑΔ 581.
Παρόμοια ερμηνεία στον όρο σχετικότητα για σκοπούς της αντίστοιχης αγγλικής δικονομικής διάταξης δίδεται στο σύγγραμμα The Annual Practice του έτους 1959 στη σελίδα 719, όπου καταγράφονται τα ακόλουθα:
« Documents are relevant which contain information which may either advance his own case or damage impeaching or destroying adversary’ s case. »
Στην υπό κρίση υπόθεση η ενάγουσα αξιώνει εναντίον των εναγόμενων στη βάση συγκεκριμένης σύμβασης δανείου, εγγύησης και σύμβασης υποθήκης. Δικογραφεί ότι ως επιπρόσθετη εξασφάλιση της είχαν εκχωρηθεί τα δικαιώματα που απορρέουν από το σχετικό ασφαλιστήριο. Η ύπαρξη του όμως δεν διασυνδέεται ούτε με το ύψος του αξιούμενου ποσού ούτε με την ευθύνη των εναγόμενων.
Προκύπτει, συνεπώς, ότι η ύπαρξη του εκχωρητηρίου της επίδικης ασφάλειας ζωής και το ίδιο το ασφαλιστήριο ζωής, δεν διασυνδέονται από οιονδήποτε εκ των διαδίκων με το ύψος του αξιούμενου ποσού ή την ευθύνη των εναγομένων. Παράλληλα, ως προκύπτει από το μαρτυρικό υλικό που προσκόμισαν οι αιτητές ( βλ. Τεκμήριο Α), η σύμβαση ασφάλισης ζωής που εκχωρήθηκε έχει τερματιστεί και έτσι δεν αποτελεί πλέον πηγή δικαιωμάτων και υποχρεώσεων για οποιοδήποτε εκ των συμβαλλομένων. Σχετικά παραπέμπω στην απόφαση A.N. Stasis Estates Co. Ltd v. Edwards κ.ά (1995) 1 AAΔ 385. Συνακόλουθα, δεν μπορεί να ζητηθεί στο πλαίσιο της παρούσας αγωγής, μεταξύ των τω συγκεκριμένων διαδίκων, οποιαδήποτε θεραπεία αναφορικά με την επίδικη σύμβαση ασφάλειας ζωής.
Καθίσταται, λοιπόν, προφανές ότι η ύπαρξη του ασφαλιστηρίου ή της σύμβασης εκχώρησης ή ακόμα και οποιουδήποτέ σχετικού εγγράφου με την ασφάλεια δεν μπορεί να επηρεάσει ούτε τα δικαιώματα ούτε την έκταση των δικαιωμάτων ή υποχρεώσεων των διαδίκων στην παρούσα. Επίσης, εφόσον έχει τερματισθεί η σύμβαση ασφάλισης δεν μπορεί να αναζητηθεί ούτε οποιαδήποτε θεραπεία αναφορικά με την ασφάλεια ζωής στο πλαίσιο της παρούσας.
Υπό το φως των πιο πάνω, προκύπτει ότι ούτε το ασφαλιστήριο ζωής ούτε η σύμβαση εκχώρησης της εν λόγω ασφάλειας ζωής δεν είναι σχετικά με τα επίδικα στην παρούσα. Επομένως, δεν μπορεί να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα αναφορικά με τα έγγραφα που προκύπτουν από τα δικόγραφα της ενάγουσας.
Η κατάληξη στο ότι δεν μπορεί να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα ως προς τα έγγραφα που αναφέρονται στα δικόγραφα σφραγίζει την τύχη της αίτησης. Εντούτοις, για σκοπούς πληρότητας, κρίνω ορθότερο όπως καταγράψω πως ούτε για τα υπόλοιπα έγγραφα που ζητούνται με το αιτητικό Γ της αίτησης, μπορεί να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Ειδικότερα, δεν έχει προκύψει ότι η ενάγουσα παραδέχεται άμεσα ή έμμεσα την κατοχή αυτών. Η παραδοχή αυτή όμως συνιστά προϋπόθεση για την έκδοση διατάγματος προσαγωγής εγγράφων. ( Βλ. The Annual Practice του έτους 1959 σελ. 718). Επίσης, δεν προκύπτει ούτε έχει εξηγηθεί με ποιο τρόπο τα εν λόγω έγγραφα μπορούν να είναι σχετικά με την υπόθεση. Συγκεκριμένα, δεν προκύπτει και δεν έχει εξηγηθεί πως τα εν λόγω έγγραφα άμεσα ή έμμεσα μπορούν να βοηθήσουν το μέρος που ζητά την επιθεώρηση είτε να προωθήσει την υπόθεσή του είτε να βλάψει την υπόθεση του αντιδίκου του.
Συμπερασματικά αποτελεί κατάληξη του Δικαστηρίου ότι υπό τις περιστάσεις της παρούσας η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων προσαγωγής και επιθεώρησης εγγράφων είναι μη αναγκαία για τη δίκαιη διεκπεραίωση της δίκης. Αναπόφευκτα λοιπόν η αίτηση απορρίπτεται στο σύνολό της. Ως προς τα έξοδα δεν βρίσκω λόγο γιατί το Δικαστήριο θα πρέπει να αποκλίνει από τον γενικό κανόνα ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα και να μην επιδικαστούν υπέρ του επιτυχόντος διαδίκου. Στο πλαίσιο της παρούσας η εναγόμενη έχει αναδειχθεί ως η επιτυχών διάδικος.
Κατάληξη
Συνεπακόλουθα της πιο πάνω κατάληξής μου η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ της ενάγουσας και εναντίον των εναγόμενων, αλληλέγγυα ή και ξεχωριστά, ως αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο.
…………………………
Μ. Χριστοδούλου Α.Ε.Δ.
ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ
ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο