ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ
Ενώπιον: Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Π.Ε.Δ.
Αρ. Αγωγής: 412/21
Μεταξύ:
PIER CYPRIAN ESTATES LTD
Ενάγουσα
v.
ΓΕΝΙΚΟΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
Εναγόμενος
---------------------------------
ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 12 Μαρτίου, 2026
ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ:
Για την Ενάγουσα - Αιτήτρια: κα Ευαγγέλου για Δειλινός & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε.
Για τον Εναγόμενο – Καθ΄ ου η αίτηση: κα Αναστασίου, Ανώτερη Δικηγόρος της Δημοκρατίας για Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας
Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η
Αίτηση ημερομηνίας 13/11/2025
για τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης
Η Ενάγουσα καταχώρησε την υπό κρίση αίτηση με την οποία ουσιαστικά ζητά την προσθήκη δεκατεσσάρων (14) παραγράφων που ουσιαστικά αφορούν το Τοπικό Σχέδιο Παραλιμνίου, Αγίας Νάπας και Δερύνειας, το οποίο δημοσιεύτηκε στις 31/05/2024 στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας. Αυτό που επιδιώκεται είναι να συμπεριληφθούν αιτίες αγωγής που αφορούν τις τροποποιήσεις και/ή τις μεταβολές που επέφερε το νέο Τοπικό Σχέδιο στα ακίνητα της Ενάγουσας Εταιρείας.
Νομικό υπόβαθρο για την αίτηση αποτέλεσαν οι Δ.1, Δ.2, Δ.5, Δ.9 θ.1 και 10, Δ.12 θ.θ. 1 – 5, Δ.19, Δ.20, Δ.25 θ.θ. 1-5, Δ.39, Δ.48 θ.θ. 1 – 4, 8 και 9, Δ.50, Δ.51, Δ.57, και Δ.63 θ.θ. 1 και 2, το Άρθρο 30 του Συντάγματος, η πρακτική και οι συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου.
Τα γεγονότα προς υποστήριξη της αίτησης καταγράφονται σε ένορκη δήλωση της Λουΐζας Μιχαηλίδου, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί την Ενάγουσα Εταιρεία. Σύμφωνα με την Ομνύουσα η ανάγκη για τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης προέκυψε κατά την προετοιμασία της υπόθεσης για ακρόαση στις αρχές Νοεμβρίου του 2025. Διαπιστώθηκε ότι κατά ή περί την 31/5/2024 είχε δημοσιευτεί στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας το Τοπικό Σχέδιο Παραλιμνίου, Αγίας Νάπας και Δερύνειας σύμφωνα με το οποίο καθορίστηκε ή/και εντάχθηκε το βορειοδυτικό μέρος της Λίμνης Παραλιμνίου, όπου βρίσκονται τα επίδικα ακίνητα, σε Ζώνη Προστασίας (Δα1) με συντελεστή δόμησης 0,005:1, κάλυψη 0,005:1 και μέγιστο επιτρεπόμενο ύψος οικοδομών ένα όροφο. Πριν τη συγκεκριμένη δημοσίευση τα ακίνητα ήταν ενταγμένα στην οικιστική ζώνη Κα8 με ανώτατο συντελεστή δόμησης 0,60:1, κάλυψη 0,35:1 και μέγιστο επιτρεπόμενο ύψος οικοδομών δύο ορόφων. Υποστήριξε ότι τόσο ο πολεοδόμος καθώς και ο εκτιμητής της Ενάγουσας προώθησαν τη θέση ότι υπήρξε ουσιαστική μείωση της αξίας των επίδικων ακινήτων λόγω της ένταξης τους από την Πολεοδομική Ζώνη Κα8 στη Ζώνη Προστασίας Δα1. Το γεγονός αυτό κατέστησε απαραίτητη την ανάγκη τροποποίησης της Έκθεσης Απαίτησης έτσι ώστε να ενσωματωθούν τα συγκεκριμένα γεγονότα.
Σύμφωνα με την Ομνύουσα τα συγκεκριμένα θέματα είναι νεοφανή και δεν υπάρχουν προηγούμενες δικαστικές αποφάσεις για καθοδήγηση έτσι ώστε να γνωρίζει ένας ιδιοκτήτης, σε περίπτωση αλλαγής του πολεοδομικού καθεστώτος ενός ακινήτου, πότε ακριβώς ή/και από ποια διοικητική πράξη ή/και απόφαση επέρχεται η ζημιά του. Κατά τη δική της άποψη τα νέα γεγονότα δεν αλλάζουν τη βάση της αγωγής ούτε και τον χαρακτήρα της. Υποστηρίζει ότι οι συγκεκριμένες τροποποιήσεις δεν θα προκαλέσουν ζημιά στην υπόθεση του Εναγόμενου αφού η ακρόαση δεν έχει ακόμα ξεκινήσει και ο Εναγόμενος θα έχει το χρόνο να παρουσιάσει την υπόθεση του όπως επιθυμεί. Εισηγείται ότι τυχόν απόρριψη της αίτησης θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά στην Ενάγουσα αφού θα της αποστερήσει το δικαίωμα να παρουσιάσει κατάλληλα την υπόθεση της στο Δικαστήριο.
Η αίτηση αντιμετωπίστηκε με ένσταση στην οποία απαριθμούνται δεκαέξι (16) λόγοι για τους οποίους η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Μπορούν να συνοψιστούν ως ακολούθως: Ότι επιδιώκεται η δημιουργία νέων αγώγιμων δικαιωμάτων εναντίον του Εναγόμενου και όχι η τροποποίηση της αγωγής. Ότι το συμφέρον της δικαιοσύνης απαιτεί την προώθηση των νέων αγώγιμων δικαιωμάτων στα πλαίσια μίας νέας αγωγής γιατί δεν μπορούν να συνεκδικαστούν με τα εγειρόμενα θέματα στην υπό κρίση αγωγή. Ότι δεν αποκαλύπτεται οποιαδήποτε βάση ή/και αιτία αγωγής εναντίον του Εναγόμενου. Ότι γίνεται προσπάθεια να εισαχθούν αξιώσεις που αφορούν αποζημιώσεις λόγω αλλαγής πολεοδομικής ζώνης ή/και ποσών που δεν περιλαμβάνονται στο αρχικό Κλητήριο Ένταλμα. Ότι επιχειρείται η δικογράφηση γεγονότων τα οποία ήταν ανύπαρκτα κατά την έγερση της αγωγής και/ή η έγερση νέων αξιώσεων εντελώς διαφορετικών από τις αρχικές θεραπείες. Ότι σε περίπτωση που επιτραπεί η αιτούμενη τροποποίηση θα υπάρξει εκτροχιασμός της δικαστικής διαδικασίας. Ότι δεν δίδεται οποιαδήποτε εξήγηση ή/και ικανοποιητική εξήγηση για την αναγκαιότητα της αιτούμενης τροποποίησης. Ότι η τροποποίηση δεν είναι αναγκαία στον προσδιορισμό των επίδικων θεμάτων. Ότι υπάρχει αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης αφού σύμφωνα με την Ενάγουσα η ανάγκη τροποποίησης προέκυψε από τις 31/05/2024. Ότι η απόρριψη της αίτησης δεν θα προκαλέσει οποιαδήποτε ζημιά στην Ενάγουσα. Ότι η έγκριση της αίτησης θα προκαλέσει αδικία στον Εναγόμενο και ανεπανόρθωτη ζημιά. Ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Ότι οι προτεινόμενες προσθήκες ή/και τροποποιήσεις είναι πιεστικές ή/και καταχρηστικές. Ότι ο συμφέρον της δικαιοσύνης επιβάλλει όπως η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκηθεί υπέρ του Εναγόμενου.
Τα γεγονότα προς υποστήριξη της ένστασης καταγράφονται σε ένορκη δήλωση της Θεανώς Κουμή Καλορκώτη, δικηγόρου της Δημοκρατίας, η οποία τα γνωρίζει πολύ καλά. Υποστηρίζει ότι η αίτηση δεν μπορεί να εγκριθεί γιατί η Δ.25 θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας δεν μπορεί να τύχει εφαρμογής αφού με την αίτηση επιδιώκεται η δημιουργία νέων ισχυριζόμενων αγώγιμων δικαιωμάτων εναντίον του Εναγόμενου. Προωθεί την άποψη ότι το συμφέρον της δικαιοσύνης επιβάλλει όπως τα συγκεκριμένα νέα αγώγιμα δικαιώματα εκδικαστούν σε ένα νέο πλαίσιο και όχι στα πλαίσια της υπό εξέταση αγωγής. Με το Ειδικά Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα, το οποίο έχει καταχωριστεί, η Ενάγουσα - Αιτήτρια καταγράφει ως βάση αγωγής της την ουσιώδη μείωση της αξίας των επιδίκων ακινήτων λόγω της απόφασης του Τμήματος Γεωλογικής Επισκόπησης να εντάξει τα συγκεκριμένα ακίνητα σε ζώνη ΟΑ τα έτη 2016 – 2017 και την άρνηση για παράταση της ισχύος της ληφθείσας, το 2020, πολεοδομικής άδειας. Υποστηρίζεται ότι οι συγκεκριμένες αποφάσεις συνιστούν διοικητικές πράξεις και το Επαρχιακό Δικαστήριο δεν έχει εξουσία να αποφανθεί για τη νομιμότητα και εγκυρότητα τους. Σε σχέση με τα νέα γεγονότα που αφορούν την αλλαγή πολεοδομικής ζώνης των ακινήτων το 2024 υποστηρίζει ότι δεν συνδέονται με τα δικογραφημένα γεγονότα που αφορούν την υπό κρίση αγωγή. Εισηγείται ότι η Ενάγουσα – Αιτήτρια, με την υπό κρίση αίτηση, επιδιώκει τη δημιουργία νέων αγώγιμων δικαιωμάτων αφού στο υφιστάμενο δικόγραφο δεν αποκαλύπτεται οποιοδήποτε αγώγιμο δικαίωμα ή/και οποιαδήποτε βάση αγωγής.
Κατά τη δική της άποψη δεν μπορεί να δοθεί άδεια τροποποίησης για να εισαχθούν και περιληφθούν βάσεις ή/και αιτίες αγωγής ή/και θεραπείες ή/και αξιώσεις που δεν υπήρχαν κατά το χρόνο καταχώρησης του αρχικού δικογράφου. Υποστηρίζει ότι η τροποποίηση του Κλητηρίου Εντάλματος ανατρέχει στο χρόνο καταχώρησης του και ως εκ τούτου δεν μπορούν να συμπεριληφθούν οι συγκεκριμένες αξιώσεις αφού κατά το χρόνο καταχώρησης του δικογράφου δεν υπήρχαν. Εισηγείται ότι στην περίπτωση που επιτραπεί η αιτούμενη τροποποίηση θα υπάρξει εκτροχιασμός της δικαστικής διαδικασίας. Είναι η θέση της ότι δεν έχει δοθεί οποιαδήποτε ικανοποιητική εξήγηση για την αναγκαιότητα της αιτούμενης τροποποίησης, ούτε και έχει καταδειχθεί οποιοσδήποτε λόγος ή/και καλός λόγος για να ασκηθεί η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου προς όφελος της Ενάγουσας - Αιτήτριας. Ισχυρίζεται ότι το συμφέρον της δικαιοσύνης επιβάλλει όπως οι νέοι ισχυρισμοί ή/και τα νέα ισχυριζόμενα αγώγιμα δικαιώματα εκδικαστούν στα πλαίσια μίας νέας αγωγής. Καταλήγει, ότι η υπό κρίση αίτηση ή/και οι προτεινόμενες προσθήκες ή/και τροποποιήσεις είναι καταπιεστικές ή/και καταχρηστικές ή/και επιζήμιες και εισηγείται την απόρριψη της αίτησης.
Και οι δύο ευπαίδευτες συνήγοροι προώθησαν τις εκατέρωθεν θέσεις με τη διαβίβαση γραπτών αγορεύσεων. Το Δικαστήριο έχει υπόψη του το περιεχόμενο των δύο αγορεύσεων και θα αναφερθεί σ’ αυτό όπου κρίνει τούτο απαραίτητο.
ΓΕΓΟΝΟΤΑ
Προκύπτει από το Κλητήριο Ένταλμα που έχει καταχωριστεί ότι η Ενάγουσα αξιώνει την καταβολή αποζημιώσεων για ζημιά που υπέστη λόγω της μείωσης της αξίας των ακινήτων της, η οποία προκλήθηκε από την απόφαση του Τμήματος Γεωλογικής Επισκόπησης να τα εντάξει στην Ζώνη ΟΑ, στην οποία η ανάπτυξη είναι μηδενική καθώς και την καταβολή αποζημιώσεων για την άρνηση του Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως να παρατείνει την ισχύ της Πολεοδομικής Άδειας με αριθμό ΑΜΧ/0822/2006 για τον διαχωρισμό του ακινήτου σε οικόπεδα. Διαζευκτικά, αξιώνει το ποσό των €5 εκατομμυρίων για την απώλεια χρήσης ή/και απόλαυσης ή/και αξιοποίησης των ακινήτων της.
ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ
Καθοριστική για την έκβαση της αίτησης είναι η Δ.25 θ.3 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Θεσμών, η οποία εφαρμόζεται στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης και προνοεί ως ακολούθως:
«(3) Μετά την έκδοση της Κλήσης για Οδηγίες ως προνοείται από τη Διαταγή 30, ουδεμία τροποποίηση επιτρέπεται με εξαίρεση το εκ παραδρομής καλόπιστο λάθος στη σύνταξη της δικογραφίας, και τις περιπτώσεις εκείνες που έχουν, προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου, προκύψει νέα δεδομένα μη υπαρκτά κατά τη λήψη των οδηγιών για έγερση της αγωγής ή της καταχώρησης του κλητηρίου εντάλματος ή της δικογραφίας, αναλόγως της περίπτωσης.».
Είναι εμφανές, από την παράθεση του αυτούσιου λεκτικού της τροποποιημένης Δ.25 θ.3, ότι το Δικαστήριο δεν μπορεί να επιτρέψει τροποποίηση σε οιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας ή για οποιονδήποτε λόγο πλην εκεί όπου αποκαλύπτεται εκ παραδρομής καλόπιστο λάθος στη σύνταξη της δικογραφίας ή έχουν προκύψει νέα δεδομένα τα οποία δεν ήταν υπαρκτά κατά τη λήψη των οδηγιών για έγερση της αγωγής ή της καταχώρισης του κλητηρίου εντάλματος ή της δικογραφίας. Σημειώνεται, ότι η Ενάγουσα - Αιτήτρια δεν προβάλει ισχυρισμό για καλόπιστο λάθος αλλά προωθεί τη θέση ότι υπήρξαν νέα δεδομένα τα οποία περιήλθαν στην αντίληψή της κατά την προετοιμασία της ακρόασης της υπόθεσης τον Νοέμβριο του 2025. Συγκεκριμένα υποστηρίζει ότι η δημοσίευση του Τοπικού Σχέδιου Παραλιμνίου, Αγίας Νάπας και Δερύνειας, το οποίο δημοσιεύτηκε κατά ή περί τις 31/05/2024, της επέφερε περαιτέρω ζημιά και ότι έλαβε γνώση. Προβάλλει τον ισχυρισμό ότι η δικογράφηση των συγκεκριμένων γεγονότων είναι ουσιώδης για την απονομή της δικαιοσύνης.
Ανοίγεται μια παρένθεση για να τονιστεί ότι η προσέγγιση της νομολογίας μετά την τροποποίηση της Δ.25 θ.3 είναι αυστηρότερη, αφού πλέον δεν επιτρέπεται η φιλελεύθερη προσέγγιση που ίσχυε πριν την τροποποίηση. Αναφορά μπορεί να γίνει στο σκεπτικό της απόφασης του αδελφού Δικαστή Μ. Χριστοδούλου στην υπόθεση Αrizona Trading Ltd ν. Μοντεξύλ Λτδ, Αρ. Αγωγής 15/17 ημερ. 31/05/2018 στην οποία διαβάζονται τα ακόλουθα, με τα οποία το παρόν Δικαστήριο συμφωνεί απόλυτα:
«Από το λεκτικό των πιο πάνω δικονομικών διατάξεων προκύπτει ότι η δυνατότητα τροποποίησης δικογράφου παρέχεται σε τρία διαφορετικά στάδια της διαδικασίας. Όσο προχωρά η διαδικασία, το εύρος της ευχέρειας τροποποίησης στενεύει. Έτσι στο στάδιο πριν την επίδοση του κλητηρίου, ο ενάγων μπορεί, χωρίς την άδεια του Δικαστηρίου, όποτε επιθυμεί και όσες φορές επιθυμεί να προβεί σε τροποποίηση αυτού. Στο επόμενο στάδιο, μετά την ανταλλαγή δικογράφων, και πριν την έκδοση κλήσεως για οδηγίες, επιτρέπεται για μια φορά (άπαξ) η τροποποίηση δικογράφου χωρίς και πάλι την άδεια του Δικαστηρίου. Μετά όμως την έκδοση της κλήσεως για οδηγίες δεν επιτρέπεται τροποποίηση δικογράφων εκτός κατ΄ εξαίρεση και κατόπιν σχετικής άδειας του Δικαστηρίου.
Από το λεκτικό της Δ.25 θ.3 προκύπτει ότι η τροποποίηση δικογράφου, μετά την έκδοση κλήσης για οδηγίες, δεν επιτρέπεται, με εξαίρεση την τροποποίηση που σκοπεί στη διόρθωση εκ παραδρομής καλόπιστου λάθους στη σύνταξη της δικογραφίας και στην περίπτωση που η τροποποίηση είναι αναγκαία, λόγω του ότι έχουν προκύψει νέα δεδομένα μη υπαρκτά κατά την καταχώρηση του δικογράφου του οποίου σκοπείται η τροποποίηση.
Συνάγεται από τα ανωτέρω ότι για σκοπούς της νέας Διαταγής 25 Θ 3 δεν μπορεί να υιοθετηθεί η φιλελεύθερη προσέγγιση που καθιέρωσε η Νομολογία πριν την τροποποίηση της Δ.25».
Εξετάζοντας τα «νέα δεδομένα» που καταγράφονται στην αίτηση τροποποίησης διαπιστώνεται ότι πράγματι πρόκειται για δεδομένα που δεν ήταν υπαρκτά κατά τη λήψη οδηγιών για σύνταξη του αρχικού δικογράφου ή κατά την ημερομηνία που ήταν ορισμένη η Κλήση για Οδηγίες. Όμως προκύπτει ένα σοβαρό πρόβλημα το οποίο θα πρέπει να συνυπολογιστεί κατά τη λήψη της απόφασης του Δικαστηρίου. Αφορά το γεγονός ότι αν επιτραπεί η τροποποίηση τα γεγονότα θα ενταχθούν στον χρόνο που καταχωρίστηκε η αγωγή, δηλαδή το Δεκέμβριο του 2021. Ουσιαστικά με την προσθήκη των δεκατεσσάρων (14) νέων παραγράφων επιχειρείται η εισαγωγή ισχυρισμών για νέες πράξεις ή/και αποφάσεις του Εναγόμενου που αφορούν το έτος 2024 και αποδίδονται στον Εναγόμενο προς θεμελίωση της βάσης αγωγής που προέκυψε το 2013 και για την οποία καταχωρίστηκε Έκθεση Απαίτησης το 2021. Αυτό δεν είναι επιτρεπτό.
Οι επιδιωκόμενες προσθήκες φαίνεται να εισαγάγουν νέες ενότητες συμβάντων που, ως η θέση της Ενάγουσας – Αιτήτριας, έχουν εκμηδενίσει την αξία των ακινήτων της. Ένα γεγονός που λησμονεί η Ενάγουσα – Αιτήτρια είναι ότι η τροποποίηση μεταφέρει τα γεγονότα στον χρόνο καταχώρησης της αγωγής. Γεννάται το ερώτημα πως μπορεί να επικαλείται γεγονότα του 2024 για να στοιχειοθετήσει τα κατά πολύ διαφοροποιημένα δεδομένα που υπήρχαν το 2021 που καταχώρησε την Έκθεση Απαίτησής της. Με το νέο Τοπικό Σχέδιο του 2024 ισχυρίζεται ότι τα ακίνητά της εντάχθηκαν στην Ζώνη Προστασίας (Δα1) με μηδενικούς συντελεστές ανάπτυξης. Με την Έκθεση Απαίτησης ισχυρίζεται ότι η ένταξη των ακινήτων της στην Οικιστική Ζώνη Κα8 της προκάλεσε ζημιές τις οποίες αξιώνει.
Εκτός των όσων ήδη ανέφερα, κατά τη δική μου άποψη, η έκταση των επιδιωκόμενων τροποποιήσεων θα επαναπροσδιόριζε παρά θα καθόριζε τα επίδικα θέματα και θα εκτροχίαζε τη διαδικασία της αγωγής. Πρέπει επίσης να σημειώσω ότι παρά την αναφορά της Ομνύουσας στην ένορκη δήλωση που θεμελιώνει την αίτηση, ότι το Τοπικό Σχέδιο Παραλιμνίου, Αγίας Νάπας, Δερύνειας περιήλθε στην αντίληψή της κατά την ετοιμασία της υπόθεσης για ακρόαση, γίνεται σχετική αναφορά στο συγκεκριμένο Τοπικό Σχέδιο στον κατάλογο μαρτύρων που η ίδια η Ενάγουσα καταχώρισε στις 07/05/2025. Συγκεκριμένα, περιγράφοντας τη μαρτυρία που θα δοθεί από τον διευθυντή της Ενάγουσας καταγράφεται αυτολεξεί: «Θα δώσει επίσης μαρτυρία αναφορικά με τη δημοσίευση του νέου Τοπικού Σχεδίου Παραλιμνίου, Αγίας Νάπας, Δερύνειας που δημοσιεύτηκε κατά ή περί τις 31/05/2024 σύμφωνα με το οποίο τα επίδικα ακίνητα εντάχθηκαν από την οικιστική ζώνη Κα8 στην Ζώνη Προστασίας Δα1.». Το ίδιο μπορεί να λεχθεί σε σχέση με την μαρτυρία του εκτιμητή ακινήτων που περιλαμβάνεται στον κατάλογο μαρτύρων της Ενάγουσας. Συνάγεται το συμπέρασμα ότι τουλάχιστον από τον Μάϊο του 2025, που καταχωρίστηκε ο κατάλογος μαρτύρων της Ενάγουσας, ήταν σε γνώση της το Τοπικό Σχέδιο του 2024. Επέλεξε από τον Μάϊο του 2025 μέχρι τον Νοέμβριο του 2025 να μην ενεργήσει. Βεβαίως αυτό ήταν δικαίωμά της όμως όφειλε να εξηγήσει τον λόγο. Δεν το έπραξε.
Αδιαμφισβήτητα το συμφέρον της δικαιοσύνης συνιστά τον οδηγό σε κάθε δικαστική απόφαση όμως δεν μπορεί το συμφέρον της δικαιοσύνης να χρησιμοποιείται κατά το δοκούν. Στην υπό κρίση υπόθεση δεν έχω ικανοποιηθεί ότι ενδεχόμενη έγκριση της αίτησης θα συνέτεινε στον καθορισμό των πραγματικών ζητημάτων της επίδικης διαφοράς. Αντίθετα, θα περιέπλεκε τα δεδομένα αφού τα όσα προσπαθεί να εντάξει η Ενάγουσα με την αίτηση τροποποίησης συνιστούν, πιθανόν, νέο αγώγιμο δικαίωμα το οποίο δεν μπορεί να ενταχθεί στα γεγονότα του 2010 αλλά θα πρέπει να κριθεί στη βάση των δικών του ιδιαίτερων συνθηκών. Ελλοχεύει ο κίνδυνος η διαδικασία να ξεφύγει από το ορθό πλαίσιο. Κρίνω ότι δεν θα ήταν ούτε ορθό ούτε δίκαιο να επιτραπεί η τροποποίηση στη βάση Δ.25 θ.3 υπό τα δεδομένα αυτής της περίπτωσης.
Για όλους τους λόγους που το Δικαστήριο προσπάθησε να εξηγήσει πιο πάνω, η υπό κρίση αίτηση είναι καταδικασμένη σε αποτυχία. Η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του Καθ΄ου η αίτηση – Εναγόμενου, ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Θα είναι άμεσα καταβλητέα.
(Υπ.) ……………………………………
Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Π.Ε.Δ.
Πιστόν Αντίγραφον
Πρωτοκολλητής
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο