ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ
ΕΝΩΠΙΟΝ: Ε. Γεωργίου – Αντωνίου, Π.Ε.Δ.
Αρ. Αγωγής: 427/19
Μεταξύ:
Αθηνούλλα Σταύρου
ν.
Gordian Holdings Ltd
Ως τροποποιήθηκε δυνάμει διατάγματος Δικαστηρίου ημερ. 29/11/2023
Μεταξύ:
Αχιλλέας Σταύρου ως Διαχειριστής της περιουσίας της αποβιώσασας Αθηνούλλας Σταύρου
ν.
Gordian Holdings Ltd
Ημερομηνία: 9 Μαρτίου, 2026
ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ:
Για την Ενάγουσα: κα Νικολαΐδη με κα Φυλακτού για Μιχάλης Βορκάς & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε.
Για την Εναγόμενη Εταιρεία: κ. Παπαχαραλάμπους για Κούσιο, Κορφιώτη, Παπαχαραλάμπους Δ.Ε.Π.Ε.
ΑΠΟΦΑΣΗ
Με την αγωγή του ο Διαχειριστής της περιουσίας της Ενάγουσας αξιώνει την έκδοση απόφασης με την οποία να αναγνωρίζεται ότι η Εναγόμενη παράνομα ή/και κατά παράβαση των προνοιών του άρθρου 3 του περί Αγοραπωλησίας Πιστωτικών Διευκολύνσεων και για Συναφή Θέματα Νόμου του 2015, Ν.169(Ι)/2015 απέκτησε τα δικαιώματα της Τράπεζας Κύπρου επι της υποθήκης Υ1477/2011 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Αμμοχώστου. Παράλληλα ζητά αποζημιώσεις για την παράβαση των θεμελιωδών δικαιωμάτων της Ενάγουσας.
Στην Έκθεση Απαίτησης καταγράφεται ότι η Ενάγουσα ήταν ιδιοκτήτρια του ½ μεριδίου του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 0/5677 Φ/Σχ. 0/2 ‑ 284‑ 372/11, Τεμάχιο 374, στο χωριό Σωτήρα της Επαρχίας Αμμοχώστου. Απεβίωσε στις 06/10/2023 και εκδόθηκε διάταγμα με το οποίο διορίστηκε ο σύζυγος της ως διαχειριστής της περιουσίας της. Σε διάφορες χρονικές περιόδους, εν ζωή της, η Ενάγουσα συνήψε δανειακές συμφωνίες με την Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ. Τον Αύγουστο του 2011 η Τράπεζα Κύπρου είχε παραχωρήσει πιστωτικές διευκολύνσεις προς την εταιρεία C.Q.R. PROPΕRΤΙΕS LTD και προς εξασφάλιση των συγκεκριμένων πιστωτικών διευκολύνσεων η Ενάγουσα είχε παραχωρήσει την υποθήκη με αριθμό Υ1477/2011 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Αμμοχώστου. Στις 19/08/2019 επιδόθηκε από την Τράπεζα Κύπρου στην αποβιώσασα Ενάγουσα ειδοποίηση με την οποία ενημερωνόταν ότι το ενυπόθηκο χρέος και η υποθήκη είχαν μεταβιβαστεί στην Εναγόμενη Εταιρεία. Παρόμοια ειδοποίηση είχε αποσταλεί από την Εναγόμενη Εταιρεία, αναφορικά με την μεταβίβαση των δικαιωμάτων της Τράπεζας Κύπρου στις πιστωτικές διευκολύνσεις και τις εξασφαλίσεις στην ίδια. Στις 20/08/2019 παραδόθηκε στην Ενάγουσα η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» με την οποία πληροφορείτο ότι το ενυπόθηκο χρέος είχε καταστεί απαιτητό από τις 24/01/2014 και ότι η Εναγόμενη προτίθετο να προχωρήσει στην πώληση του ακινήτου στις 30/09/2019 με τη διαδικασία του πλειστηριασμού. Ο Διαχειριστής της περιουσίας της Ενάγουσας αμφισβητεί το ποσό το οποίο κατέστη απαιτητό, το οποίο ως καταγραφόταν στην Ειδοποίηση ανερχόταν στις €666.502,43 πλέον τόκος €3.814,51 πλέον έξοδα. Προωθείται η θέση ότι η μεταβίβαση των δικαιωμάτων της Τράπεζας Κύπρου Λτδ προς την Εναγόμενη Εταιρεία, σε σχέση με την πιστωτική διευκόλυνση που είχε παραχωρηθεί στην εταιρεία C.Q.R. PROPΕRΤΙΕS LTD, είναι παράνομη και αντιβαίνει τις πρόνοιες του άρθρου 3 του περί Αγοραπωλησίας Διευκολύνσεων και για Συναφή Θέματα Νόμου, Ν.169(Ι)/2015 γιατί κατά τον χρόνο εξαγοράς της συγκεκριμένης πιστωτικής διευκόλυνσης το συνολικό οφειλόμενο υπόλοιπό της υπερέβαινε το €1.150,102.00. Η συγκεκριμένη εταιρεία τυγχάνει οικογενειακή εταιρεία, η οποία κατά τον χρόνο εξαγοράς της πιστωτικής διευκόλυνσης, ήτοι στις 30/05/2019, δεν είχε κύκλο εργασιών, ούτε απασχολούσε οποιοδήποτε, ούτε και είχε κέρδος, γεγονός που την κατατάσσει στις μικρές επιχειρήσεις. Ως εκ τούτου η Εναγόμενη Εταιρεία απέκτησε παράνομα τις συγκεκριμένες πιστωτικές διευκολύνσεις. Συνακόλουθα δεν νομιμοποιείτο ή/και δεν δικαιούτο να προβεί σε διαδικασία πλειστηριασμού ή/και οποιαδήποτε άλλη διαδικασία εκποίησης και παράνομα προέβη στην πώληση του μεριδίου της Ενάγουσας.
Η Εναγόμενη Εταιρεία στην Έκθεση Υπεράσπισής της εγείρει προδικαστική ένσταση ισχυριζόμενη ότι ο Διαχειριστής της περιουσίας της Ενάγουσας κωλύεται ή/και εμποδίζεται ή/και δεν νομιμοποιείται στην έγερση της υπό κρίση αγωγής αφού το Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία να ελέγξει ή/και να αναθεωρήσει το διάταγμα ημερομηνίας 23/05/2019 το οποίο εκδόθηκε στα πλαίσια της Αίτησης Αρ.372/19 από ομόβαθμο Δικαστήριο σύμφωνα με τα άρθρα 198, 199 και 200 του περί Εταιρειών Νόμου.
Ανεξάρτητα από την προδικαστική ένσταση ισχυρίζεται ότι στις 03/08/2011 η Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία παραχώρησε στην εταιρεία C.Q.R. PROPΕRΤΙΕS LTD δάνειο ύψους €600.000 και πιστωτικές διευκολύνσεις σε επιχειρηματικό τρεχούμενο λογαριασμό με όριο €50.000. Οι συγκεκριμένες διευκολύνσεις παραχωρήθηκαν με προσωπική εγγύηση ή/και κάλυψη της αποβιώσασας και του συζύγου της. Η αποβιώσασα, δυνάμει συμφωνίας, υποθήκευσε προς όφελος της Τράπεζας το ακίνητο με αριθμό εγγραφής 0/5677 Φ/Σχ. 0/2‑ 284‑ 372/11, Τεμάχιο 374, στο χωριό Σωτήρα της Επαρχίας Αμμοχώστου. Περί τις 11/11/2013 η Τράπεζα Κύπρου με επιστολές της προς την αποβιώσασα καθώς και την εταιρεία ενημέρωσε για τις καθυστερήσεις που παρουσίαζε το δάνειο καθώς και την υπέρβαση που παρουσίαζε ο τρεχούμενος λογαριασμός και κάλεσε τα μέρη να συμμορφωθούν με τις υποχρεώσεις τους. Στις 24/01/2014 στάλθηκε νέα επιστολή με την οποία τερματιζόταν η Συμφωνία Δανείου καθώς και η λειτουργία του τρεχούμενου λογαριασμού. Καταχωρίστηκε, στις 19/12/2014, η Αγωγή Αρ.7568/14 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας εναντίον των μερών. Στις 31/05/2019 η Τράπεζα απέστειλε τόσο στην αποβιώσασα και τους εγγυητές καθώς και τα υπόλοιπα ενδιαφερόμενα πρόσωπα ενημερωτική επιστολή με την οποία τους ενημέρωνε για τη μεταφορά των υποχρεώσεων τους στην Εναγόμενη. Η Εναγόμενη, στις 31/05/2019 απέστειλε ξεχωριστή επιστολή προς την αποβιώσασα, τους εγγυητές και τα υπόλοιπα ενδιαφερόμενα πρόσωπα σύμφωνα με την οποία τους ενημέρωνε ότι είχε αναλάβει τις υποχρεώσεις της Τράπεζας Κύπρου.
Προωθείται η θέση ότι η μεταβίβαση των επίδικων πιστωτικών διευκολύνσεων, υποθηκών και λοιπών εξασφαλίσεων είναι απολύτως ορθή και νόμιμη και έγινε σε πλήρη συμμόρφωση με τις πρόνοιες του Ν.169(Ι)/2015, δυνάμει του Σχεδίου Διακανονισμού το οποίο επικυρώθηκε στις 23/05/2019 από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας με την έκδοση Διατάγματος στην Αίτηση Αρ.372/19. Το γεγονός αυτό δημιουργεί ανυπέρβλητο κώλυμα στην Ενάγουσα, στην έγερση της αγωγής, αφού εγείρονται θέματα που αφορούν την ορθότητα ή το σύννομο της συγκεκριμένης μεταβίβασης.
Η ακρόαση διεξήχθηκε στη βάση των παραδεκτών γεγονότων τα οποία συμφωνήθηκαν και από τις δύο πλευρές και καταγράφηκαν σε έγγραφα τα οποία σημειώθηκαν ως Έγγραφο 1 και Έγγραφο 2. Στο Έγγραφο 1 καταγράφεται ότι η Ενάγουσα, κατά τον ουσιώδη χρόνο, ήταν ιδιοκτήτρια του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 0/5677, Φ./Σχ.0/ 2‑284‑372/11, Τεμάχιο 374, ½ μερίδιο στο χωριό Σωτήρα. Ότι απεβίωσε στις 25/02/2023 και στις 06/10/2023 εκδόθηκε διάταγμα με το οποίο διορίστηκε ο σύζυγος της ως Διαχειριστής της περιουσίας της. Ότι η Εναγόμενη συστάθηκε στις 29/12/2017, τυγχάνει κυπριακή ιδιωτική εταιρεία περιορισμένης ευθύνης και ασχολείται με την εξαγορά πιστωτικών διευκολύνσεων. Όσον αφορά τα γεγονότα καταγράφεται ότι η αποβιώσασα, σε διάφορες χρονικές περιόδους, συνήψε με την Τράπεζα Κύπρου συμφωνίες εξασφάλισης πιστωτικών διευκολύνσεων και ότι στις 03/08/2011 παραχωρήθηκαν στην C.Q.R. PROPΕRΤΙΕS LTD πιστωτικές διευκολύνσεις στην μορφή δανείου ύψους €600.000 και στη μορφή τρεχούμενου λογαριασμού ύψους €50.000. Για τους σκοπούς των πιστωτικών διευκολύνσεων είχαν ανοιχθεί δύο τραπεζικοί λογαριασμοί. Προς εξασφάλιση των συγκεκριμένων διευκολύνσεων παραχωρήθηκε η υποθήκη Υ1477/21 δυνάμει συμφωνίας υποθήκευσης ημερομηνίας 16/08/2011 του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 0/5677, Φ./Σχ.0/ 2‑284‑372/11, Τεμάχιο 374, ½ μερίδιο στο χωριό Σωτήρα. Εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο ως παραδεκτά γεγονότα.
Το Έγγραφο 2 καταγράφει τα τεκμήρια που κατατέθηκαν εκ συμφώνου. Κατατέθηκε ως Τεκμήριο 1 το διάταγμα παραχώρησης εγγράφων διαχείρισης στον σύζυγο της Ενάγουσας, ως Τεκμήριο 2 αντίγραφο της Συμφωνίας Δανείου ημερομηνίας 03/08/2011 για τον επιχειρηματικό τρεχούμενο λογαριασμό, ως Τεκμήριο 3 η Σύμβαση Δανείου ημερομηνίας 03/08/2011 για το ποσό των €600.000, ως Τεκμήριο 4 δέσμη εγγράφων που αφορούν την υποθήκη Υ1477/11, ως Τεκμήριο 5 δέσμη προειδοποιητικών επιστολών της Τράπεζας Κύπρου προς την Ενάγουσα ημερομηνίας 11/11/2013, ως Τεκμήριο 6 δέσμη επιστολών ημερομηνίας 24/01/2014 προς τον σύζυγο της Ενάγουσας και την εταιρεία C.Q.R. PROPΕRΤΙΕS, ως Τεκμήριο 7 αντίγραφο του Κλητηρίου Εντάλματος της Αγωγής Αρ.7568/14 Ε.Δ. Λευκωσίας, ως Τεκμήριο 8 δέσμη επιστολών ημερομηνίας 31/05/2019 της Τράπεζας Κύπρου προς την αποβιώσασα, τον σύζυγό της και την εταιρεία οι οποίες αφορούσαν τη μεταφορά των εργασιών της στην Εναγόμενη, ως Τεκμήριο 9 δέσμη επιστολών ημερομηνίας 31/05/2019 με την οποία ενημερωνόταν η αποβιώσασα, ο σύζυγός της και η εταιρεία ότι η Εναγόμενη είχε αναλάβει τις συγκεκριμένες πιστωτικές διευκολύνσεις, ως Τεκμήριο 10 αντίγραφο του Διατάγματος ημερ.23/05/2019 στο οποίο επισυνάπτεται το Σχέδιο Διακανονισμού όπως επικυρώθηκε από το Δικαστήριο και ως Τεκμήρια 11 και 12 κατατέθηκε δέσμη εγγράφων που συμπεριλαμβάνει τις Ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» ημερομηνίας 20/08/2019 και το Δελτίο Α ημερομηνίας 20/08/219.
Και οι δύο πλευρές προώθησαν τις εκατέρωθεν θέσεις με γραπτές αγορεύσεις τις οποίες διαβίβασαν στο Δικαστήριο. Οι ευπαίδευτες συνήγοροι της Ενάγουσας στην γραπτή τους αγόρευση αναφέρθηκαν στο άρθρο 3 του περί Αγοραπωλησίας Πιστωτικών Διευκολύνσεων και για Συναφή Θέματα Νόμου, Ν.169(Ι)/2015 και συγκεκριμένα στο άρθρο 3(1)(β) για να εισηγηθούν ότι η εταιρεία C.Q.R. PROPΕRΤΙΕS Ltd
συνιστά οικογενειακή εταιρεία, με κύκλο εργασιών που την κατατάσσει στις πολύ μικρές επιχειρήσεις σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Σύσταση 2003/361/ΕΕ και οι πιστωτικές διευκολύνσεις της, κατά τον χρόνο εξαγοράς των συγκεκριμένων διευκολύνσεων, ξεπερνούσαν το ποσό του €1 εκατομμυρίου. Με αναφορά και στα άρθρα 18 και 19 του Ν.169(Ι)/2015 εισηγήθηκαν ότι δεν μπορούσε να επιτευχθεί η πώληση ή η εκχώρηση των πιστωτικών διευκολύνσεων και ως εκ τούτου η Τράπεζα Κύπρου δεν δικαιούτο να πωλήσει τα επίδικα ακίνητα. Παραπέμπουν προς υποστήριξη των θέσεών τους στην απόφαση Ανδρέας Αντωνιάδη κ.α. ν. Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ κ.α. Πολ. Εφ. Ε86/22 ημερ. 28/02/2024. Καταλήγουν, ότι η κακόπιστη και καταχρηστική συμπεριφορά της Εναγόμενης έχει επηρεάσει τα συμφέροντα και δικαιώματα της Ενάγουσας, όπως αυτά διαφυλάσσονται μέσα από τη νομολογία.
Ο ευπαίδευτος συνήγορος της Εναγόμενης στην δική του γραπτή αγόρευση εισηγείται ότι η ερμηνεία που αποδίδεται στο άρθρο 3 του Ν.169(Ι)/2015 από τις συνηγόρους της Ενάγουσας είναι λανθασμένη. Εισηγείται ότι οι συνδυασμένες πρόνοιες των εδαφίων (1) και (2) του άρθρου 3 του Ν.169(Ι)/2015 με τα άρθρα 18 και 19 δεν δημιουργούν οποιαδήποτε απαγόρευση. Παραπέμπει στην απόφαση του Εφετείου στην υπόθεση Gordian Holdings Ltd v. S.K. Master Developments Limited Πολ. Εφ. Ε205/19 ημερ. 17/07/2025 στην οποία αποφασίστηκαν ακριβώς τα ίδια θέματα.
NOMIKH ΠTYXH
Αυτό που ζητείται με την υπό κρίση αγωγή είναι να αποφασίσει το Δικαστήριο ότι οι πιστωτικές διευκολύνσεις που αφορούν την Ενάγουσα κακώς συμπεριλήφθηκαν σ’ αυτές που μεταβιβάστηκαν από την Τράπεζα Κύπρου Λτδ στην Εναγόμενη Εταιρεία για λόγους που αφορούν την ερμηνεία του άρθρου 3 του περί Αγοραπωλησίας Πιστωτικών Διευκολύνσεων και για Συναφή Θέματα Νόμου, Ν.169(Ι)/2015 σε συνάρτηση με τα άρθρα 18 και 19 του ίδιου Νόμου.
Το ερώτημα που εγείρεται είναι κατά πόσο το παρόν Δικαστήριο μπορεί να ελέγξει την απόφαση ομόβαθμού του Δικαστηρίου στην Γεν. Αιτ. 372/2019 ημερ. 23/05/2019. Η Ενάγουσα είχε ενημερωθεί από τις 31/05/2019, Τεκμήρια 8 και 9, για τη συγκεκριμένη μεταφορά των τραπεζικών διευκολύνσεων που την αφορούσαν στην Εναγόμενη, σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 19(1) του Ν.169(Ι)/2015 ως ίσχυε τότε. Το συγκεκριμένο άρθρο επιβάλλει την υποχρέωση ενημέρωσης των δανειοληπτών εντός 5 εργάσιμων ημερών από την εξαγορά. Αυτό, ως προκύπτει από τα παραδεκτά γεγονότα, έγινε. Ως αποκαλύφθηκαν τα γεγονότα οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η Ενάγουσα θα μπορούσε να ενεργήσει στα πλαίσια εκείνης της διαδικασίας ζητώντας την ακύρωση της εφαρμογής του συγκεκριμένου διατάγματος στις δικές της τραπεζικές διευκολύνσεις και να προωθήσει όλους τους νομικούς ισχυρισμούς που προωθεί στην παρούσα. Δεν το έπραξε και προτάσσει, με την υπό κρίση αγωγή, ότι οι δικές της τραπεζικές διευκολύνσεις κακώς συμπεριλήφθηκαν στις διευκολύνσεις που μεταβιβάστηκαν γιατί το άρθρο 3 του Ν.169(Ι)/2015, ως ίσχυε τότε, απαγορεύει την πώληση πιστωτικών διευκολύνσεων που ξεπερνούν το €1 εκατομμύριο.
Έχει νομολογηθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου και πρόσφατα σε αποφάσεις του Εφετείου ότι ένα Δικαστήριο δεν μπορεί να αναθεωρεί αποφάσεις ομόβαθμου Δικαστηρίου. Η συγκεκριμένη διεργασία αφορά σε λειτουργία των Δικαστηρίων που ασκούν δευτεροβάθμιο έλεγχο. Το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση του Εφετείου στην υπόθεση Gordian Holdings v. S.K. Master Developments Limited Πολ. Εφ. Ε205/19 ημερ. 17/07/2025, στην οποία έχει παραπέμψει το Δικαστήριο ο κ. Παπαχαραλάμπους, αντικατοπτρίζει τις αρχές που εφαρμόζονται:
«Αποτελεί βασική αρχή της νομολογίας ότι, Δικαστήριο δεν μπορεί να αναθεωρεί αποφάσεις ομόβαθμου Δικαστηρίου. Όπως αναφέρθηκε σε σωρεία νομολογίας, η οποία επαναδιατυπώθηκε σχετικά πρόσφατα στην υπόθεση Λοίζίδη, Παραλήπτη και Διαχειριστή της K.X. Περατικός Λιμιτεδ κ.α. ν. Περατικού κ.α., Πολιτική Αίτηση Αρ. 32/19 ημερ.17.4.2019, ECLI:CY:AD:2019:D149,
«Επί της ουσίας, η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου συγκλίνει στο ότι δεν είναι δυνατό για ένα Δικαστήριο να αναθεωρεί αποφάσεις ομόβαθμου Δικαστηρίου με δεδομένο ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο θεωρείται ενιαίο για σκοπούς απονομής της δικαιοσύνης και δεν έχει σχέση, ούτε και θα μπορούσε νόμιμα να αποτελούσε παράγοντα που επηρεάζει μία απόφαση, η κατά περίπτωση σύνθεση του κατώτερου Δικαστηρίου. Δεν μπορεί, με άλλα λόγια, 
εφόσον έχει αποφασιστεί ένα ορισμένο ζήτημα κατά ένα τρόπο, στη συνέχεια άλλο ομόβαθμο Δικαστήριο στο οποίο αναλόγισε η υπόθεση στην πορεία της διαδικασίας, να αποφασίζει κατά άλλο τρόπο…».
Σχετικές επίσης είναι οι υποθέσεις Mikis & Markos Sideris Holdings Limited ν. 1. Χρίστου Τριανταφυλλίδης, διαχειριστή της περιουσίας της αποβιωσάσης Φάνης Σιδέρη, τέως από τη Λευκωσία, κ.ά., Πολ. Έφ. Αρ. 21/2013, ημερ. 23.1.2019, ECLI:CY:AD:2019:A14, Μάριου Κοσμά (2014) 1 Α.Α.Δ. 698, Ματθαίου ν. Σολομώντος (2010) 1 Α.Α.Δ. 1201, Νικόλα Σιδέρη κ.ά. (2010) 1 Α.Α.Δ. 286, Russel Ritchie (2008) 1 Α.Α.Δ. 639, Γεωργίου Χατζηαλεξάνδρου (2000) 1 Α.Α.Δ. 1366, Κυριάκου ν. Ταμείου Πλεονάζοντος Προσωπικού (1993) 1 Α.Α.Δ. 1020 και Papademetriou ν. Christofi (1988) 1 C.L.R. 101.
Χρήσιμη επίσης αναφορά γίνεται στο σύγγραμμα Pennington Principles of Company Law, 1959, στη σελίδα 353.
Στην υπόθεση Περατικός (ανωτέρω) έχει αναφερθεί ότι,
"Οπωσδήποτε η αναίρεση της προηγούμενης απόφασης από ισόβαθμο δικαστήριο, θα συνιστούσε έλλειψη ή υπέρβαση δικαιοδοσίας πράγμα που θα εξουδετέρωνε την αποτελεσματικότητα της απονομής της δικαιοσύνης».
Κατά την κρίση του Δικαστηρίου η ύπαρξη του Διατάγματος ημερομηνίας 23/05/2019 συνιστά ανυπέρβλητο εμπόδιο για το Δικαστήριο να αποφασίσει τα επίδικα θέματα στην παρούσα. Σε σχέση με τα θέματα τα οποία χρήζουν επίλυσης στην υπό κρίση αγωγή η απόφαση του Εφετείου στην υπόθεση Gordian Holdings v. S.K. Master Developments Limited (ανωτέρω) είναι καθοριστική και υιοθετείται για σκοπούς της παρούσας. Διαβάζονται τα ακόλουθα:
« Όπως έχει ήδη αναφερθεί, αποτελούσε αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι η μεταβίβαση της επίδικης διευκόλυνσης και των συναφών εγγυήσεων – εξασφαλίσεων στις οποίες περιλαμβάνεται και η υποθήκη των επιδίκων ακινήτων από την Τράπεζα Κύπρου προς την εφεσείουσα, είχε πραγματοποιηθεί στο πλαίσιο του Σχεδίου Διακανονισμού, το οποίο επικυρώθηκε με διάταγμα του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας.
…………………………………………………………………………………………………………
Το Δικαστήριο το οποίο έκρινε το Σχέδιο Διακανονισμού είναι εύλογο να ειπωθεί ότι έπραξε τούτο έχοντας υπόψη ότι τηρούνται οι διαδικασίες του Νόμου. Εάν οι εφεσίβλητοι θεωρούσαν ότι υπερέβη την εξουσία του, αυτό δεν μπορούσε να ελεγχθεί από το ίδιο το ομόβαθμο Δικαστήριο, αλλά από δευτεροβάθμια Δικαστήρια.».
Δεν επιτρέπεται στο Δικαστήριο, στα πλαίσια της διαδικασίας της παρούσας αγωγής, να εξετάσει την νομιμότητα της μεταβίβασης της συγκεκριμένης τραπεζικής διευκόλυνσης στην Εναγόμενη αφού ένα τέτοιο εγχείρημα θα σήμαινε ότι ενεργεί ως εφετείο και αυτό θα συνιστούσε υπέρβαση της δικαιοδοσίας του παρόντος δικαστηρίου.
Ενόψει της πιο πάνω κατάληξης παρέλκει η εξέταση του θέματος κατά πόσο οι τραπεζικές διευκολύνσεις που παραχωρήθηκαν στην Ενάγουσα εμπίπτουν εντός της εμβέλειας του Ν.169(Ι)/2015 ως ίσχυε κατά τον επίδικο χρόνο.
Για τους λόγους που το Δικαστήριο προσπάθησε να εξηγήσει η αγωγή δεν μπορεί να έχει επιτυχή κατάληξη και απορρίπτεται. Τα έξοδα, ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, θα είναι υπέρ της Εναγόμενης Εταιρείας και εναντίον της περιουσίας της αποβιώσασας, Ενάγουσας.
(Υπ.) ……………………………………………………
Ε. Γεωργίου – Αντωνίου, Π.Ε.Δ.
ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ
ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο