ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ
Ενώπιον: Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Π.Ε.Δ.
Απαιτ. Αρ.: 191/26 (i-Justice)
Μεταξύ:.
1.Αδάμος Μανώλη
2. Θεογνωσία Αδάμου
3. Φώτης Λάμπρου
4. Σκεύη Λάμπρου
5.ADAMOS G. MANOLI & SONS PROPERTIES AND DEVELOPMENT LTD
Ενάγοντες – Αιτητές
-και-
Κυπριακή Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων ΛΤΔ
Εναγόμενης – Καθ΄ης η αίτηση
ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 25 Σεπτεμβρίου, 2026
ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ:
Για Αιτητές: Καμία εμφάνιση (έχει διαβιβαστεί ηλεκτρονική επικοινωνία).
Απόφαση στην
μονομερή αίτηση ημερ. 22/09/2026
για έκδοση απαγορευτικών διαταγμάτων
Οι Αιτητές με μονομερή αίτηση ζήτησαν την έκδοση προσωρινού διατάγματος με το οποίο να αναστέλλεται η διαδικασία πλειστηριασμού, η οποία είναι καθορισμένη για τις 04/11/2026, των ακινήτων των Εναγόντων 1 και 2 με αριθμούς εγγραφής 1. 0/1452, Σχέδιο 0/1-2810-3755, Τμήμα 11, Τεμάχιο 162, 0/3473/Σ, κατοικία με αυλή στο Λιοπέτρι και 2. 0/3472, Σχέδιο 0/0/2-279-376, Τμήμα 4, Τεμάχιο 138 χωράφι στο Λιοπέτρι και 3. 0/3473, Σχέδιο 0/2-279-376, Τμήμα 4, Τεμάχιο 143, στο Λιοπέτρι, τα οποία βαρύνοται με την υποθήκη 3/Υ/701139/1992. Ταυτόχρονα ζήτησαν και διάταγμα με το οποίο να απαγορεύεται η πώληση ή/και η αποξένωση και/ή η επιβάρυνση των συγκεκριμένων ακινήτων.
Η αίτηση βασίζεται στα άρθρα 4 – 9, 21, 23, 29, 31 και 32 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, στα άρθρα 2, 5, 21, 27, 36, 37, 44, 44 Α – 44 ΙΑΑ, 50 και 51 του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου, στα άρθρα 2, 4, 17, 18, 31-35, 38Β – 38ΛΑ, 44-48, 66 – 71, 73, 75, 75Α, 80 και 81 του περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου, στους περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Κανονισμούς, στις Δ.41, Δ.42, Δ.48 θ.θ. 1 – 9 και Δ.64, στα Άρθρα 23, 26, 28 και 30.2 του Συντάγματος, το άρθρο 5 του περί Παραγραφής Αγώγιμων Δικαιωμάτων Νόμος, Ν.66(Ι)/12, στου Κανονισμούς Πολιτικής Δικονομίας 2023 καθώς και άλλους Νόμους και Κανονισμούς.
Τα γεγονότα προς στοιχειοθέτηση της αίτησης παρατίθενται σε ένορκη δήλωση του κ. Αδάμου Μανώλη Γεωργίου, ο οποίος τα γνωρίζει προσωπικά. Καταγράφει ότι ο ίδιος με την σύζυγό του το 1992 ενέγραψαν την υποθήκη με αριθμό 3/Υ/1139/1992 προς όφελος της ΣΠΕ Λιοπετρίου για την εξασφάλιση δανείου που είχαν λάβει. Για το συγκεκριμένο δάνειο εκδόθηκε απόφαση στην Αγ. Αρ.674/01 στις 20/02/2002. Τους επιδόθηκαν Ειδοποιήσεις Τύπου «Ι» στις 23/02/2003 πλην όμως, κατά την δική του άποψη, τα ποσά των συγκεκριμένων Ειδοποιήσεων δεν είναι ορθά. Απεύθυναν επιστολές προς τους Καθ΄ων η αίτηση με τις οποίες τους προσέφεραν το ορθό, κατά την δική τους κρίση ποσό, πλην όμως η Εναγόμενη δεν το αποδέχθηκε. Καταγράφει ότι με την Εναγόμενη είχαν εμπλακεί σε διάφορες δικαστικές διαδικασίες τις οποίες χρησιμοποιούσαν για να τους πιέσουν να καταβάλλουν ποσά με τα οποία οι ίδιοι δεν συμφωνούσαν. Τους επιδόθηκε η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» στις 04/04/2024, η οποία αφορούσε το ποσό των €389.023,14 και καταχωρίστηκε η Αιτ.-Εφ.31/24 στο Ε. Δ. Αμμοχώστου.
Σύμφωνα με τον Ομνύοντα επιδόθηκε στους Ενάγοντες εκ νέου Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» στις 03/09/2026 με λανθασμένα ποσά γιατί κατά την δική του άποψη η Εναγόμενη μπορεί να εισπράξει μόνο το αρχικό ποσό της Υποθήκης, ήτοι €34.167, αφού τότε ίσχυε ο περί Τόκου Νόμος. Ισχυρίζεται ότι τα ποσά των Ειδοποιήσεων Τύπου «Ι» και «ΙΑ» δεν σχετίζονται με το ποσό της Υποθήκης. Παραδέχεται ότι η Υποθήκη υφίσταται και προωθεί τη θέση ότι είναι ξεχωριστή συμφωνία με τους δικούς της όρους και δεν σχετίζεται με άλλες συμφωνίες που είχαν συναφθεί μεταξύ των διαδίκων. Προωθεί τη θέση ότι υπάρχει κατάχρηση της διαδικασίας γιατί προχωρούν με την εκποίηση της περιουσίας εκδικητικά, κακόβουλα και καταχρηστικά. Υποστηρίζει ότι σε περίπτωση που δεν εκδοθούν τα διατάγματα τότε θα υποστούν ανεπανόρθωτη βλάβη γιατί θα απωλέσουν το σπίτι τους.
Ο κος Μουτσουρής στην ηλεκτρονική επικοινωνία που καταχώρισε στον ηλεκτρονικό φάκελο της υπόθεσης δήλωσε ότι δεν μπορούσε να παρευρίσκεται στο Δικαστήριο κατά την ημερομηνία ορισμού της αίτησης γιατί είχε άλλες δικαστηριακές υποχρεώσεις και ότι δεν έχει ένσταση να οριστεί η αίτηση για επίδοση. Σημειώνεται ότι αγόρευση για το κατεπείγον, ως ορίζεται από το Μέρος 23 Κανονισμό 6(2) δεν καταχωρίστηκε. Συνακόλουθα το Δικαστήριο μπορεί να προχωρήσει και να λάβει απόφαση επι της αίτησης σύμφωνα με τον Κανονισμό 6(2)(β) του Μέρους 23.
Στη βάση των ενώπιον μου στοιχείων, για τους λόγους που θα εξηγήσω, κρίνω ότι στην παρούσα περίπτωση δεν εντοπίζεται κατεπείγον, ούτε άλλες ιδιαίτερες περιστάσεις που δικαιολογούν την υποβολή και εξέταση της αίτησης χωρίς ειδοποίηση. Αναφορικά με το κατεπείγον σημειώνω τα εξής: Δεν επεξηγείται από τον Ομνύοντα στην αίτηση γιατί η αίτηση θα πρέπει να τύχει επείγοντος χειρισμού μονομερώς. Ο πλειστηριασμός είναι ορισμένος στις 04/11/2026 και διαφαίνεται ότι όλα τα γεγονότα που αφορούν την εκποίηση της Υποθήκης ήταν γνωστά στους Αιτητές αφού είχε προηγηθεί η Αγ. Αρ. 674/01 στην οποία εκδόθηκε απόφαση στις 20/02/2002, η Αιτ- Εφ. 31/24 καθώς και άλλες δικαστικές διαδικασίες. Σημειώνεται ότι ο Ομνύοντας δεν καταγράφει το αποτέλεσμα της Αιτ. – Εφ.31/24. Επιπρόσθετα γνώριζε για τις πρόσφατες προθέσεις της Καθ΄ης η αίτηση από τις 03/08/2026 και καταχώρισε την υπό κρίση αίτηση στις 21/09/2026.
Εξέτασα με πολύ προσοχή τα όσα σχετικά καταγράφονται στην αίτηση και στην ένορκη δήλωση. Το στοιχείο του κατεπείγοντος συνιστά δικαιοδοτικό όρο και αξιολογείται με βάση όλο το πλέγμα των δεδομένων που περιβάλλουν την υπόθεση. Πρέπει επίσης να έχει κάποια «αντικειμενική υφή», δηλαδή να προκύπτει ως εύλογο συμπέρασμα, στη φυσική ροή των πραγμάτων, από τις περιστάσεις που παρουσιάζει ο εκάστοτε αιτητής. Όταν δεν συντρέχει, η αίτηση δεν μπορεί να εξεταστεί.
Στην πρόσφατη απόφαση Ανδρέας Βγενόπουλος κ.α. ν. Cyprus Popular Bank Public Co Ltd και Ευθύμιος Μπουλούτας κ.α. ν. Cyprus Popular Bank Public Co Ltd Πολ. Εφ. Ε141/14 και Ε142/14 ημερ. 13/09/2023 διαβάζονται τα ακόλουθα:
«Είναι πάγια νομολογημένο ότι το επείγον για την παροχή θεραπείας αποτελεί δικαιοδοτικό όρο. Μόνο, εφόσον καταδεικνύεται το κατεπείγον του αιτήματος, δικαιολογείται, όλως εξαιρετικά, η άσκηση δικαστικής εξουσίας στην απουσία της άλλης πλευράς. Μόνο τότε μπορεί να συγχωρεθεί η παρέκκλιση από το θεμελιώδη κανόνα της δικαιοσύνης, να ακούσει και τα δύο μέρη πριν εκφέρει κρίση (βλ. Resola (Cyprus) Ltd v.Χρίστου (1998) 1 Α.Α.Δ. 598, In Re Stavros Hotel Apartments Ltd (1994)1Α.Α.Δ.836 και In Re B.P. CYPRUS LTD (1996) 1(B) Α.Α.Δ. 861).
Στην υπόθεση Vuitton v. Δέρμοσακ Λτδ και άλλης (1992) 1 Α.Α.Δ. 1453, σελ. 1462, τονίστηκε ότι:-
«Η έκδοση προσωρινού διατάγματος εξ πάρτε, συνιστά εξαιρετικό μέτρο εφόσον παρέχεται κατά παρέκκλιση του κανόνα της φυσικής δικαιοσύνης που αποκλείει την παροχή θεραπείας χωρίς την παροχή ευκαιρίας στον αντίδικο να ακουστεί.»
Στην υπόθεση Aspis Liberty Insurance Co Ltd v. Ε. Σιακατίδου, (2014) 1 Α.Α.Δ. 637 υπογραμμίσθηκε ότι:
«Ένα διάταγμα υπόκειται σε ακύρωση όταν το στοιχείο του κατεπείγοντος απουσιάζει, εφόσον κατά πάγια νομολογία απουσιάζει κατ' αναλογίαν το δικαιοδοτικό βάθρο και η εξουσία του Δικαστηρίου για την έκδοση του στην απουσία του αντιδίκου (Stavros Hotel Apartments Ltd (Νο.2)(1994)1. Α.Α.Δ.836, 841,Babel Boutique Ltd (1995) 1 Α.Α.Δ. 947, 954, Ιερά Μητρόπολη Πάφου ν. Aristo Developers Ltd (2011) 1 Α.Α.Δ. 1377 και Αμβροσιάδου κ.ά. v. Coward κ.ά. (2013) 1 Α.Α.Δ. 78).»
Η νομολογία καταδεικνύει ότι το κατεπείγον, ως δικαιοδοτικός όρος, μπορεί να κρίνεται στο πλαίσιο έφεσης με την οποία προσβάλλεται η απόφαση οριστικοποίησης ενός διατάγματος, εφόσον είχε εγερθεί ως θέμα πρωτοδίκως και εγείρεται κατ' έφεση (βλ. Αμβροσιάδου v. Coward (2013) 1 Α.Α.Δ. 78 και Aspis Liberty Insurance Co Ltd v. Ε. Σιακατίδου (ανωτέρω)).».
Στην παρούσα περίπτωση προκύπτει ότι η Καθ΄ης η αίτηση είχε ενημερώσει τους Αιτητές στις 04/04/2024, για πρώτη φορά, για την πρόθεσή της να εκπλειστηριάσει τα ακίνητα. Όλα τα γεγονότα και ενέργειες που επικαλούνται τώρα οι Αιτητές τους ήταν γνωστά από τις 04/04/2024, παράγραφος 5 της ένορκης δήλωσης. Καταχωρίστηκε μονομερής αίτηση τότε, εκδόθηκε το διάταγμα μονομερώς, το οποίο στην συνέχεια ακυρώθηκε. Δεν τίθεται θέμα κατεπείγοντος από τα εκτεθέντα γεγονότα.
Η όποια αντίληψη του ενόρκως δηλούντα σε σχέση με τα γεγονότα μπορεί να είναι ειλικρινής και καλόπιστη όμως με κάθε σεβασμό, αντικειμενικά κρινόμενη, δεν μπορεί να θεωρηθεί εύλογη. Όλο το πλέγμα δεδομένων που ο ίδιος έχει περιγράψει στην ένορκη δήλωσή του, σε συνάρτηση με το αντικείμενο της διαδικασίας εκποίησης και των όσων ακολούθησαν μεταξύ των μερών, ξεκάθαρα δείχνουν ότι η Εναγόμενη – Καθ΄ης η αίτηση είχε πρόθεση να ολοκληρώσει την διαδικασία που ξεκίνησε στις 04/04/2024.
Η αλληλουχία γεγονότων που οδήγησαν στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης στις 21/09/2026 δείχνουν ότι οι Αιτητές δεν ενήργησαν με την σπουδή που έπρεπε και θα μπορούσαν. Δεν ανέκυψαν επείγουσες και πιεστικές συνθήκες στις 21/09/2026. Τα δεδομένα που πραγματικά οδήγησαν στις θεραπείες που ζητά μονομερώς σήμερα η Αιτήτρια υπήρχαν από τις 04/04/2024. Εν πάση περιπτώσει δεν αναφέρθηκε οτιδήποτε στο Δικαστήριο σε σχέση με το κατεπείγον έκδοσης των διαταγμάτων που ζητούνται χωρίς ν’ ακουστεί η άλλη πλευρά.
Όπως έχει τονιστεί στην υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση της Τράπεζας Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ (2016) 1 Α.Α.Δ. 25, «προς απόδοση μονομερώς θεραπείας και μάλιστα στα στενά πλαίσια που επιβάλλει η φύση της υπό εξέταση αίτησης, θα έπρεπε να προβληθούν συγκεκριμένοι και σαφείς ισχυρισμοί που να διαφοροποιούν τα πράγματα από τη «συνήθη περίπτωση» και να δικαιολογούν την ύπαρξη του κατεπείγοντος με τέτοια ένταση, ώστε να μην μπορούσε να δοθεί χρόνος λίγων ημερών για να κοινοποιηθεί η αίτηση στην άλλη πλευρά». Οι ισχυρισμοί, όπως προβλήθηκαν, δεν θεμελιώνουν την ύπαρξη ανάγκης για παροχή θεραπείας άνευ ειδοποιήσεως.
Η διαπίστωση του κατεπείγοντος χαρακτήρα της αίτησης είναι προϋπόθεση, δικαιοδοτικός όρος, ώστε να παρέχεται δικαιοδοσία στο Δικαστήριο να ασχοληθεί με την ουσία, κατά παρέκκλιση του θεμελιώδους δικαιώματος της φυσικής δικαιοσύνης ότι πρέπει να ακούγονται και οι δύο πλευρές πριν αποφασιστεί κάποιο ζήτημα. Διαπίστωση ότι ελλείπει το κατεπείγον οδηγεί είτε στην απόρριψη της αίτησης, είτε στην επίδοσή της.
Άλλες ιδιαίτερες περιστάσεις που θα δικαιολογούσαν την εξέταση της αίτησης μονομερώς δεν διαπιστώνω.
Στην ουσία της, η παρούσα αίτηση αφορά μια διαφορά που εκπηγάζει από μη αποπληρωμή των τραπεζικών διευκολύνσεων που είχαν παραχωρηθεί χωρίς τέτοια ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που, από νομικής άποψης, να τη διακρίνουν από άλλες αντίστοιχης φύσεως υποθέσεις. Ο Ομνύοντας κατέγραψε ότι εάν δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα μονομερώς θα υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά χωρίς οποιαδήποτε άλλη εξήγηση. Οι όποιες ψυχολογικές δυσκολίες όμως δεν συνιστούν εξαιρετική περίσταση που να δικαιολογεί εκτροπή από το συνταγματικό δικαίωμα του αντίδικου να λάβει γνώση και να ακουστεί.
Συνεπώς, για τους λόγους που έχω εξηγήσει κρίνω ότι δεν πληρούνται οι δικαιοδοτικές προϋποθέσεις του άρθρου 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου που θα επέτρεπαν στο Δικαστήριο την χορήγηση των θεραπειών που επιζητούνται μονομερώς. Δίδονται οδηγίες για επίδοση της αίτησης και ορίζεται για τον σκοπό αυτό στις 06/10/2026 η ώρα 09:00.
(Υπ.).……………………………
Ε. Γεωργίου -Αντωνίου , Π.Ε.Δ.
Πιστό αντίγραφο
Πρωτοκολλητής
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο