ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ
Ενώπιον: Ε. Γεωργίου - Αντωνίου, Π.Ε.Δ.
Αιτ. Εταιρ. 5/2026
Αναφορικά με τoν περί Εταιρειών Νόμο Κεφ.113
Αναφορικά με την Εταιρεία Α.Μ. ΧΡΥΣΑΦΙΝΗΣ ΛΙΜΙΤΕΔ
και
Αναφορικά με την αίτηση της CON.CHRYSA HOLDINGS LIMITED μέτοχος της Α.Μ. ΧΡΥΣΑΦΙΝΗΣ ΛΙΜΙΤΕΔ
και
Αναφορικά με τους 1. A. Α. CHRYS ENTERPRISES LIMITED
2. CHRYSAGEO (INVESTMENTS) LIMITED
3. NATACHRYS HOLDINGS LIMITED
Ημερομηνία: 28 Σεπτεμβρίου, 2026
ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ:
Για Αιτήτρια: κ. Θ. Αγγελίδης για Π. Αγγελίδης & Σία Δ.Ε.Π.Ε.
Για Καθ’ ης η Αίτηση: κα Χ. Χαραλαμπίδου για Γ. Ζ. Γεωργίου & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε.
Αίτηση ημερ. 05/05/2026 για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης
ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ
Η κυρίως αίτηση, η οποία υποβλήθηκε από την CON.CHRYSA HOLDINGS LIMITED, αφορά την έκδοση διατάγματος για εξαγορά των μετοχών της εταιρείας Α.Μ. ΧΡΥΣΑΦΙΝΗΣ ΛΙΜΙΤΕΔ από την πλειοψηφία των μετόχων. Με την υπό κρίση αίτηση ζητήθηκε η παραχώρηση άδειας για την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, στην ένορκη δήλωση του Κυριάκου Χρυσαφίνη η οποία συνοδεύει την κυρίως αίτηση.
Ως νομικό υπόβαθρο για την αίτηση παρατέθηκαν το Άρθρο 30.3(β)(γ) του Συντάγματος, το Άρθρο 6 της ΕΣΔΑ, οι Δ.5 θ.7, Δ.39 θ.θ. 1 και 2, η Δ.48 θ.θ.1- 4(1)(2) και 8 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, το άρθρο 372 του περί Εταιρειών Νόμου, οι συμφυείς εξουσίες και η πρακτική του Δικαστηρίου.
Τα γεγονότα προς υποστήριξη της αίτησης παρατίθενται σε ένορκη δήλωση του Κωσταντίνου Χρυσαφίνη, Διευθυντή της Αιτήτριας και γνώστη των γεγονότων. Δηλώνει εξουσιοδοτημένος στην κατάρτιση της συγκεκριμένης ένορκης δήλωσης. Καταγράφει ότι ο λόγος που αιτείται την παραχώρηση άδειας για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης είναι για να προσθέσει γεγονότα και πληροφορίες που περιήλθαν στην αντίληψη και γνώση του μετά την καταχώρηση της αρχικής ένορκης δήλωσης του. Ο ίδιος θεωρεί τα συγκεκριμένα γεγονότα πολύ σημαντικά και αναγκαία για την έκβαση της κυρίως αίτησης ημερ. 14/04/2026.
Προωθεί την θέση ότι το περιεχόμενο της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης είναι ουσιώδες και αναγκαίο για την πληρέστερη εκτίμηση των γεγονότων που αφορούν την υπόθεση. Ισχυρίζεται ότι τα συγκεκριμένα στοιχεία σχετίζονται άμεσα με τα εγειρόμενα ζητήματα στην κυρίως αίτηση, δεν εισάγουν νέα βάση αίτησης αλλά επιβεβαιώνουν και ενισχύουν τα εκτεθέντα γεγονότα. Ο ίδιος θεωρεί ορθό και δίκαιο όπως εκδοθεί το διάταγμα. Συνοδεύει την αίτηση με το Παράρτημα Α, που συνιστά την προτιθέμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση.
Η αίτηση αντιμετωπίστηκε με ένσταση από τις Καθ’ ων η αίτηση εταιρείες Α.Μ. ΧΡΥΣΑΦΙΝΗΣ ΛΙΜΙΤΕΔ, A. CHRYS ENTERPRISES LIMITED, CHRYSAGEO (INVESTMENTS) LIMITED και NATACHRYS HOLDINGS LIMITED. Παρατέθηκαν δύο (2) λόγοι ένστασης οι οποίοι μπορούν να συνοψιστούν ως ακολούθως: Πρώτον, ότι οι διατάξεις της Πολιτικής Δικονομίας που διέπουν το θέμα εφαρμόζονται μόνο σε ενδιάμεσες αιτήσεις και δεν υπάρχει δικονομικό υπόβαθρο για την καταχώρηση της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης αφού το Δικαστήριο δεν έχει διακριτική εξουσία να την επιτρέψει. Ως εκ τούτου η αίτηση είναι αντικανονική και/ή ελλαττωματική και/ή παράτυπη και/ή θνησιγενής και/ή καταδικασμένη σε αποτυχία. Δεύτερον, ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου θα πρέπει να ασκηθεί απορρίπτοντας την αίτηση μιας και δεν αποκαλύπτεται καλός λόγος που να επιτρέπει την καταχώρηση της, ότι δεν αποκαλύπτεται οποιαδήποτε αναγκαιότητα καταχώρισης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης προς επίλυση των επίδικων ζητημάτων αφού τα όσα καταγράφονται στην συμπληρωματική ένορκη δήλωση θα δημιουργήσουν σύγχυση των θεμάτων γιατί περιέχουν νέους και άσχετους ισχυρισμούς και ότι, εν πάση περιπτώσει, τα συγκεκριμένα γεγονότα ήταν σε γνώση του Ομνύοντα ή θα έπρεπε να ήταν σε γνώση του κατά την καταχώριση της αίτησης.
Η νομική βάση της ένστασης είναι πανομοιότυπη με αυτή της αίτησης και το Δικαστήριο δεν προτίθεται να την επαναλάβει.
Τα γεγονότα προς υποστήριξη της ένστασης παρατέθηκαν από τον Αλέξιο Χρυσαφίνη, έναν εκ των Διευθυντών και Μετόχων της Α.Μ. ΧΡΥΣΑΦΙΝΗΣ ΛΙΜΙΤΕΔ. Δηλώνει ότι είναι εξουσιοδοτημένος και από τις υπόλοιπες Καθ΄ων η αίτηση εταιρείες στην κατάρτιση της συγκεκριμένης ένορκης δήλωσης. Ο ίδιος έχει διαβάσει την προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση καθώς και την αρχική ένορκη δήλωση του Κωνσταντίνου Χρυσαφίνη και κατά τη δική του άποψη η υπό κρίση αίτηση είναι θνησιγενής γιατί οι διατάξεις της Πολιτικής Δικονομίας που διέπουν το θέμα καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης εφαρμόζονται μόνο σε ενδιάμεσες αιτήσεις και όχι σε πρωτογενής αιτήσεις όπως η υπό κρίση.
Υποστηρίζει ότι ακόμα και αν κάποιος θεωρήσει ότι εφαρμόζονται οι νομολογιακές αρχές που διέπουν το θέμα, η αίτηση είναι αβάσιμη αφού δεν έχει στοιχειοθετηθεί καλός λόγος για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Κατά τη δική του άποψη η αίτηση αποσκοπεί στην καθυστέρηση της εκδίκασης της κυρίως αίτησης, στην πρόκληση σύγχυσης και στον εκτροχιασμό της διαδικασίας. Ισχυρίζεται ότι επιδιώκεται η εισαγωγή μαρτυρίας μη σχετικής με την εταιρεία για την οποία επιζητούνται τα διατάγματα μέσω της κυρίως αίτησης. Έχει την άποψη ότι ο Ομνύοντας, στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση, δεν εξηγεί με ποιο τρόπο η καταχώρισή της θα βοηθήσει το Δικαστήριο να αποφασίσει επί των θεμάτων που άπτονται της κυρίως αίτησης. Προωθεί τη θέση ότι η παραχώρηση άδειας, για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, δεν θα εξυπηρετήσει τη διαδικασία αλλά θα την οδηγήσει σε εκτροπή από τους σκοπούς και τα όρια της διαδικασίας.
Σε σχέση με τα γεγονότα δηλώνει ότι ο Κωνσταντίνος Χρυσαφίνης διορίστηκε διευθυντής της Αιτήτριας στις 05/01/2026 και ζήτησε το επικαιροποιημένο πιστοποιητικό διευθυντών στις 19/02/2026. Το έλαβε στις 27/04/2026. Υποστηρίζει ότι, ως ο ίδιος ο Κωνσταντίνος Χρυσαφίνης δηλώνει, τα στοιχεία που επιχειρεί να εισάγει με την συμπληρωματική ένορκη δήλωση επιβεβαιώνουν και ενισχύουν τα ήδη εκτεθέντα γεγονότα στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την κυρίως αίτηση. Κατά την δική του άποψη δεν δικαιολογείται από την Αιτήτρια η καταχώριση της κυρίως αίτησης, πριν την λήψη των σχετικών πιστοποιητικών από τον Έφορο Εταιρειών, τα οποία απαιτούντο προς υποστήριξη των ισχυρισμών της. Προωθεί την θέση ότι η διαδικασία καταχώρισης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης δεν συνιστά ανοικτό μηχανισμό για χρήση ανά πάσα στιγμή αλλά αποτελεί εξαιρετικό μέτρο. Καταλήγει, ότι δεν προκύπτει η ανάγκη καταχώρισης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης.
Και οι δύο πλευρές υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις με την διαβίβαση εμπεριστατωμένων γραπτών αγορεύσεων. Το Δικαστήριο έχει κατά νου το περιεχόμενο όλων των αγορεύσεων και θα αναφερθεί σ΄αυτό όπου το κρίνει απαραίτητο.
ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ
Θα πρέπει πριν εξεταστεί η ουσία της αίτησης να εξεταστεί ο ισχυρισμός των Καθ΄ων η αίτηση ότι δεν υπάρχει νομικό ή δικονομικό υπόβαθρο για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης στα πλαίσια πρωτογενούς αίτησης. Πράγματι η αίτηση για καταπίεση της μειοψηφίας δυνάμει του άρθρου 202 του Κεφ.113 συνιστά πρωτογενή αίτηση, petion, ήτοι εναρκτήρια αίτηση. Η φύση του συγκεκριμένου δικονομικού διαβήματος έχει ερμηνευθεί σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Αναφορά γίνεται στην E Philippou Ltd v. Littner Hampton Ltd (1984) 1 CLR 716, στην οποία λέχθηκε ότι η εναρκτήρια κλήση -originating summons - ισοδυναμεί με κλητήριο ένταλμα αγωγής στον βαθμό που συνιστά έγγραφο εισαγωγικό δικαστικής διαδικασίας (βλ. επίσης Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων ΛΤΔ ν. Παναγιώτη Χριστοδούλου Αχιλλέως κ.α. Πολ. Εφ.114/10 ημερ. 16/12/2024).
Η νομολογία και τα συγγράμματα θέλουν την εναρκτήρια αίτηση να εκδικάζεται όπως οι λοιπές πρωτογενείς αιτήσεις, δηλαδή μέσω ενόρκων δηλώσεων και όχι με προφορική μαρτυρία, με δικαίωμα αντεξέτασης (βλ. Odger's Principles of Pleading and Practice, σελίδες 321 έως και 323, Re S.A. Hawken Ltd (1950) 2 All E.R.408, Αναφορικά με την Αίτηση του Κ. Σάββα Ιωάννη Κασπαρή (2013) 1(Γ) Α.Α.Δ. 2476. Σχετικό είναι και το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση Αναφορικά με την Αίτηση της Evelyn Bates από το ΗΒ Πολ. Εφ.145/18 ημερ. 09/02/2024:
«Αναφορικά με την ακολουθούμενη ενώπιον του Δικαστηρίου διαδικασία και τον τρόπο απόδειξης της υπόθεσης, σχετική είναι η υπόθεση Κασπαρής (2013) 1(Γ) ΑΑΔ 2476. Λέχθηκε ότι εταιρικές αιτήσεις όπως η αίτηση εκκαθάρισης εταιρείας, εκδικάζονται κατά κανόνα στην βάση των γεγονότων που στηρίζουν την αίτηση και ένσταση αντίστοιχα όπως πιστοποιούνται από τις ένορκες δηλώσεις που τις συνοδεύουν εκτός αν προβλέπεται διαφορετικά στους Περί Εταιρειών Κανονισμούς (βλ. Άρθρο 92 των Εταιρειών (Εκκαθάριση) Κανονισμών του 1933 και KMC Motors Ltd v. Josephanco Trading and Contracting Company (1984) 1 Α.Α.Δ. 390). Έγινε περαιτέρω παραπομπή στο πιο κάτω απόσπασμα από το σύγγραμμα Pennington Company Law, 4η έκδοση, σελ. 698:
«The hearing of a winding up petition is held in open court by one of the judges of the Companies Court. The evidence on the hearing consists of the affidavits filed in support of and against the petition, unless the court permits testimony to be given orally. The affidavit verifying the petition is prima facie proof of the facts alleged by it and suffices to prove the petitioner´s case unless there are affidavits filed in opposition. ».
Διαπιστώνεται ότι η νομολογία δεν απαγορεύει την παραχώρηση άδειας για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης εάν αυτό θα εξυπηρετήσει στο να αποσαφηνιστούν επίδικα θέματα και θα εξυπηρετηθεί η ορθή απονομή της δικαιοσύνης. Συνακόλουθα ο πρώτος λόγος ένστασης, ο οποίος εστιάζεται στο γεγονός ότι η αίτηση είναι θνησιγενής γιατί δεν επιτρέπεται η καταχώριση συμπληρωματικής μαρτυρίας στην μορφή της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, δεν ευσταθεί και απορρίπτεται.
Ο δεύτερος λόγος ένστασης αφορά το γεγονός ότι ελλείπει ο καλός λόγος για καταχώρηση της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Σύμφωνα με την Δ.48 θ.4(2) των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, όπως τροποποιήθηκε το 1999, το Δικαστήριο μπορεί να επιτρέψει την καταχώριση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων όπου καταδεικνύεται καλός λόγος.
Το Δικαστήριο έχει διακριτική ευχέρεια, στην περίπτωση που καταδειχθεί «καλός λόγος» από τον διάδικο που το ζητά, όπως παράσχει άδεια για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Η εξουσία, επομένως, είναι διακριτικής φύσεως και ασκείται στη βάση των γεγονότων που τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου και τα οποία θα πρέπει να αποκαλύπτουν την αναγκαιότητα για την παροχή της αιτούμενης άδειας για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, σε συνδυασμό με τη διαπίστωση, στο πλαίσιο αυτό, του τι είναι δίκαιο υπό τις περιστάσεις της συγκεκριμένης υπόθεσης.
Τι συνιστά «καλό λόγο» έχει ερμηνευθεί στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Μαρία Κόκκινου v. Κυριάκου Κόκκινου (2016) 1 Α.Α.Δ. 2523, στην οποία επισημάνθηκε ότι:
« «καλός λόγος» προϋποθέτει την ύπαρξη κάποιας ανάγκης με απώτερο σκοπό την επίλυση των επίδικων ζητημάτων της ενδιάμεσης διαδικασίας και την ορθή απονομή της δικαιοσύνης.».
Σχετικό είναι και το σκεπτικό της απόφασης στην υπόθεση A. Messios & Sons Ltd κ.ά ν. Ανδρέα Λεωνίδα (2010) 1(Α) Α.Α.Δ. 195, η οποία αφορούσε αίτημα το οποίο υποβλήθηκε ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου για επαναφορά έφεσης η οποία είχε απορριφθεί λόγω μη προώθησής της. Τονίστηκαν τα εξής σχετικά και διαφωτιστικά για τον τρόπο άσκησης της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου για το ζήτημα παραχώρησης άδειας καταχώρισης συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Στην σελίδα 199 διαβάζονται τα εξής:
«Μελετήσαμε με προσοχή τα ενώπιον μας στοιχεία υπό το φως των εισηγήσεων των δύο πλευρών. Θεωρούμε ότι η διακριτική ευχέρεια που παρέχεται στο δικαστήριο από τις σχετικές δικονομικές πρόνοιες, είναι ορθό και δίκαιο να ασκηθεί, στην προκείμενη περίπτωση υπέρ των εφεσειόντων - αιτητών. Κατά την εκτίμηση μας τα στοιχεία που επιθυμούν να θέσουν ενώπιον του δικαστηρίου, οι εφεσείοντες - αιτητές, με τις δύο ένορκες δηλώσεις για τις οποίες ζητούν την άδεια του δικαστηρίου να καταχωρήσουν, είναι στοιχεία που σχετίζονται με τους ισχυρισμούς και τις θέσεις που πρόβαλε ο εφεσίβλητος-καθ΄ ου η αίτηση στην αρχική του ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της ένστασης στην αίτηση επαναφοράς της έφεσης. Δεν πρόκειται, κατά την κρίση μας, για ανεπίτρεπτη μαρτυρία ούτε για επανάληψη των αρχικών ισχυρισμών των εφεσειόντων, αλλά για διευκρινίσεις και ισχυρισμούς που είναι επιθυμητό να επιτραπεί στους εφεσείοντες-αιτητές να προβάλουν, ώστε το δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων.».
Η παραχώρηση βέβαια άδειας για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, όπως έχει κατ’ επανάληψη υποδειχθεί από τη νομολογία των Κυπριακών Δικαστηρίων, θα πρέπει πάντα να κρίνεται σε συνάρτηση με τη φύση και τις ανάγκες της συγκεκριμένης, κάθε φορά, διαδικασίας. Ως έχει επιβεβαιωθεί στην Κώστα ν. Κώστα (2003) 1 Α.Α.Δ. 269, ο «καλός λόγος» είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με την φύση της ενδιάμεσης αίτησης ως επίσης με το είδος των θεραπειών που αυτή επιδιώκει.
Δεν παρέχεται άδεια για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης κάθε φορά που υπάρχει διάσταση ως προς τα γεγονότα. Έτσι, δεν παρέχεται άδεια εκεί όπου ο αιτητής επιθυμεί να επαναλάβει τους αρχικούς του ισχυρισμούς, να προβεί σε στείρα άρνηση ή απόρριψη των ισχυρισμών του αντιδίκου, να προβάλει νομική επιχειρηματολογία ή εκεί όπου επιχειρείται η εισαγωγή ανεπίτρεπτης μαρτυρίας.
Προκύπτει από τη νομολογία ότι μπορεί να δοθεί άδεια για να παρασχεθούν διευκρινίσεις, ώστε το Δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων. Είναι ζήτημα, ως έχει αναφερθεί ανωτέρω, των εκάστοτε περιστάσεων σε συνάρτηση και με τη φύση της συγκεκριμένης διαδικασίας, στα πλαίσια της οποίας επιχειρείται να καταχωρηθεί συμπληρωματική ένορκη δήλωση.
Στην υπόθεση Recnex Trading Ltd v. Τράπεζα Πειραιώς (Κύπρου) Λτδ (2014) 1A Α.Α.Δ. 866, αναφέρθηκε ότι ζητήματα αμφισβητούμενα θα πρέπει να αφήνονται να ακουστούν κατά την εκδίκαση της ουσίας, ενώ το Δικαστήριο θα πρέπει να αποφεύγει να προβαίνει σε τελικά συμπεράσματα τα οποία δυνατόν να παραβλάψουν τα δικαιώματα των διαδίκων.
Έχοντας κατά νου τη νομολογία θα εξεταστεί στην συνέχεια το περιεχόμενο της προτιθέμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Ανάγνωση των παραγράφων 1 – 6 αποκαλύπτει ότι είναι επανάληψη των όσων έχουν τεθεί στην αρχική ένορκη δήλωση. Προχωρώντας στις παραγράφους 7 – 12 διαπιστώνεται ότι η Αιτήτρια επιδιώκει να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία που περιήλθε στην κατοχή της μετά την καταχώρηση της κυρίως αίτησης και τείνει να καταδείξει την κατ΄ισχυρισμό καταπίεση της μειοψηφίας. Κατά την Αιτήτρια τα συγκεκριμένα γεγονότα φανερώνουν τις επιβλαβείς ενέργειες των Καθ' ων η αίτηση σε βάρος της. Ως εκ τούτου έχει αποκαλυφθεί καλός λόγος για την συμπερίληψη των παραγράφων 7 – 12 στην προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση καθώς και των Τεκμηρίων 1, 2 και 3 τα οποία γίνεται αναφορά στις συγκεκριμένες παραγράφους.
Όσον αφορά τις παραγράφους 13 – 17 οι εν λόγω παραγράφοι εμπεριέχουν επιχειρηματολογία και επανάληψη ισχυρισμών που προβάλλονται στην αρχική ένορκη δήλωση του Κωνσταντίνου Χρυσαφίνη. Ως εκ τούτου δεν αποδεικνύεται εν προκειμένω η ύπαρξη καλού λόγου για την συμπερίληψη των εν λόγω παραγράφων στην προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση.
Κατά ακολουθίαν όλων των πιο πάνω η υπό κρίση αίτηση εγκρίνεται μερικώς και δίδεται άδεια στην Αιτήτρια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης στην οποία να περιληφθούν οι ισχυρισμοί οι οποίοι περιλαμβάνονται στην προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση του Κωνσταντίνου Χρυσαφίνη, η οποία επισυνάπτεται ως Παράρτημα Α στην υπό κρίση αίτηση, πλην των παραγράφων 1, 2, 3, 4, 5, 6, 13, 14, 15, 16 και 17.
Η συμπληρωματική ένορκη δήλωση, στην έκταση που έχει επιτραπεί, να καταχωριστεί μέχρι τις 05/10/2026.
Ενόψει της μερικής επιτυχίας της Αιτήτριας στην παρούσα Αίτηση - εφόσον η αίτηση της έγινε δεκτή στην έκταση που έχει προσδιοριστεί από το Δικαστήριο ανωτέρω - τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται κατά το ½ αυτών υπέρ της και εναντίον των Καθ' ων η αίτηση όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Να καταβληθούν δε στο τέλος της υπόθεσης.
(Υπ.) ………………………………………………
Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Π. Ε. Δ.
Πιστόν Αντίγραφον
Πρωτοκολλητής
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο