ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ
Ενώπιον: Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Π.Ε.Δ.
Αρ. Αγωγής: 181/26 (i-Justice)
Μεταξύ:.
ΜΑΡΙΟΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ, από το Παραλίμνι
Ενάγοντας
-και-
THEMIS PORTOFOLIO (S1) MANAGEMENT HOLDINGS LTD
Εναγόμενη
ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 1 Σεπτεμβρίου, 2026
ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ:
Για Αιτητή: κ. Δημητρίου για Ανδρέα Μαθηκολώνη & ΣΙΑ Δ.Ε.Π.Ε.
ΑΠΟΦΑΣΗ
στην μονομερή αίτηση ημερ. 27/08/2026
για έκδοση απαγορευτικών διαταγμάτων
Ο Ενάγοντας - Αιτητής με την αίτηση του ζήτησε αριθμό διαταγμάτων με τα οποία να απαγορευτεί στην Εναγόμενη – Καθ΄ης η αίτηση να προχωρήσει σε οποιαδήποτε διαδικασία πώλησης και/ή εκποίησης του υποθηκευμένου ακινήτου του Ενάγοντα - Αιτητή με αριθμό εγγραφής 0/15595, Φ/Σχ. --2-290-380, Τμήμα 6, Τεμάχιο 92 στο Παραλίμνι μέχρι την πλήρη εκδίκαση της παρούσας αγωγής και/ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου.
Νομική βάση της αίτησης αποτέλεσαν σωρεία Νομοθετημάτων καθώς και Κανονισμών μεταξύ αυτών το άρθρο 32 του Ν.14/60, τα άρθρα 4, 5 και 9 τoυ περί Πoλιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, τα Μέρη 3, 23, 25 και 32 των περί Πολιτικής Δικονομίας Κανονισμών 2023, τα Μέρη VI και VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου του 1965, ως αυτά έχουν τροποποιηθεί, ο περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμός, άρθρα 1-18, ο περί Τόκου Νόμος, ο περί Παραγραφής Νόμος, το Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, η Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, η νομολογία, οι συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου και η διακριτική του ευχέρεια.
Τα γεγονότα προς υποστήριξη των αιτημάτων του Αιτητή παρατέθηκαν σε τρείς ένορκες δηλώσεις το περιεχόμενο των οποίων μπορεί να συνοψιστεί ως ακολούθως: Στην πρώτη από αυτές ο Αιτητής παραδέχεται ότι προς εξασφάλιση της πιστωτικής διευκόλυνσης που έλαβε η εταιρεία του από τον Οργανισμό Χρηματοδοτήσεως Παγκυπριακής Λτδ ενέγραψε επί του συγκεκριμένου ακινήτου την Υποθήκη με αρ. 3/Υ/221/1996 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Αμμοχώστου. Το συγκεκριμένο ακίνητο συνιστά την μοναδική και κύρια κατοικία της οικογένειας στην οποία μεγάλωσε τα έξι παιδιά του, όλα ενήλικα. Το ληφθέν, το 1996, δάνειο ήταν ύψους Λ.Κ.182.520 και λήφθηκε με σκοπό να εξυπηρετηθεί η λειτουργία της επιχείρησης ηλεκτρικών ειδών την οποία διατηρούσε πλην όμως οι δουλειές δεν προχώρησαν ως ανέμενε. Σήμερα δεν εργάζεται πλέον λόγω του ότι έχει διαγνωστεί με καρκίνο στον πνεύμονα ενώ πάσχει και από κίρρωση ύπατος.
Όσον αφορά την αναγκαιότητα έκδοσης του προσωρινού διατάγματος μονομερώς ισχυρίζεται ότι το αρχικό χρέος ήταν για το ποσό των Λ.Κ.182.250 και με τις Ειδοποιήσεις Τύπου ΙΑ και το Δελτίο η Καθ΄ης η αίτηση ζητά το ποσό των €623.707,88. Προωθεί τη θέση ότι κατά το χρόνο σύναψης της συμφωνίας πιστωτικής διευκόλυνσης, το 1996, ίσχυε ο περί Τόκου Νόμος, Ν.2/1977 και δυνάμει του συγκεκριμένου Νόμου η Καθ΄ης η αίτηση δεν δικαιούται να αξιώνει ή/και να διεκδικεί, με τη διαδικασία πλειστηριασμού, ποσό ως καθυστερημένους τόκους που να υπερβαίνει το ποσό του αρχικού χρέους ή της υποχρέωσης σε σχέση με την οποία ο συγκεκριμένος τόκος είναι πληρωτέος. Υποστηρίζει ότι ζητείται το διπλάσιο ποσό του αρχικού δανείου στο οποίο ποσό αγνοούνται οι πληρωμές στις οποίες ο ίδιος είχε προβεί. Προβάλλει τη θέση ότι στο συγκεκριμένο γραμμάτιο γίνεται αναφορά μόνο σε τόκο 9% σε περίπτωση καθυστέρησης πληρωμής. Κατά τη δική του άποψη το ποσό είναι μολυσμένο με παράνομες χρεώσεις, οι οποίες προέρχονται από καταχρηστικές ρήτρες και θα πρέπει η οφειλή να ξεκαθαριστεί με ακρίβεια έτσι ώστε να αποτυπώνεται το πραγματικό και νόμιμο ύψος της με την αφαίρεση των χρεώσεων που είναι αποτέλεσμα των καταχρηστικών ρητρών αλλά και την αφαίρεση ποσών που έχουν καταβληθεί.
Επιπρόσθετα ισχυρίζεται ότι το αγώγιμο δικαίωμα της Καθ΄ης η αίτηση έχει παραγραφεί αφού η ισχυριζόμενη οφειλή κατέστη πληρωτέα από τις 24/03/1997. Υποστηρίζει ότι ο χρόνος παραγραφής άρχισε να μετρά από τις 24/03/1997 και συνέχισε να προσμετρά μέχρι την 01/01/2016 και ότι έχουν συμπληρωθεί τα δώδεκα έτη που προνοούνται από τον περί Αναστολής του Χρόνου Παραγραφής Προσωρινές Διατάξεις Νόμου, Ν.110(Ι)/2002 και τον περί Παραγραφής Αγώγιμων Δικαιωμάτων Νόμο, Ν. 66(Ι)/2012. Προωθεί παράλληλα τη θέση ότι η κατοικία του προστατεύεται αφού συνιστά επιλέξιμο οφειλέτη. Δέον να σημειωθεί ότι δεν έχει υποστηριχθεί με οποιαδήποτε εκτίμηση ο συγκεκριμένος ισχυρισμός.
Κατά τη δική του άποψη η συγκεκριμένη περιουσία αποτελεί μέρος της περιουσίας η οποία συγκαταλέγεται σε πτωχευτική διαδικασία, αφού ο ίδιος είχε κηρυχθεί πτωχεύσας στις 09/06/2015 και έχει αποκατασταθεί αυτοδικαίως στις 07/11/2015 και παρά το γεγονός αυτό η Καθ΄ης η αίτηση δεν έχει ενημερώσει τον Επίσημο Παραλήπτη. Επιπρόσθετα προωθεί λόγους που αφορούν την ακυρότητα της Υποθήκης καθώς και την λανθασμένη ή/και μη επίδοση των συγκεκριμένων Ειδοποιήσεων που αφορούν τον πλειστηριασμό, ο οποίος είναι ορισμένος να διεξαχθεί στις 02/09/2026. Ισχυρίζεται ότι τα έγγραφα που αφορούν την διαδικασία του πλειστηριασμού του έχουν διαβιβαστεί με μήνυμα Viber, στο κινητό του τηλέφωνο και ότι δεν μπορούσε να τα διαβάσει για τους λόγους που επεξηγεί τόσο στην πρώτη όσο και στην τρίτη ένορκη δήλωση του. Παραδέχεται ότι είχε δει τις συγκεκριμένες Ειδοποιήσεις αρχές Αυγούστου στο σπίτι της μητέρας του.
Καταλήγει, ότι στην περίπτωση που προχωρήσει η διαδικασία του πλειστηριασμού ο ίδιος θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά αφού θα απωλέσει την μοναδική κατοικία του όπου διαμένει με την οικογένεια του. Υποστηρίζει ότι θα απωλέσει την κατοικία του παρά το γεγονός ότι το ποσό για το οποίο η Καθ΄ ης η αίτηση επιχειρεί να την πωλήσει είναι παράνομο και μολυσμένο με παράνομες χρεώσεις. Με την πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου θα δημιουργηθεί, κατά τη δική του άποψη, μία ανυπέρβλητη κατάσταση αλλά και τετελεσμένα που θα του αποστερήσουν την οποιαδήποτε θεραπεία επιχειρεί να διεκδικήσει με την υπό κρίση αγωγή και θα απωλέσει το συνταγματικό του δικαίωμα να ακουστούν οι θέσεις του, γεγονός που παραβιάζει τα συνταγματικώς κατοχυρωμένα δικαιώματα του. Εισηγείται, ότι η έκδοση των διαταγμάτων δεν θα προκαλέσει οποιαδήποτε ζημιά στην πλευρά της Καθ΄ ης η αίτηση.
Προς προώθηση των θέσεων του Αιτητή καταχωρίστηκε μακροσκελής γραπτή αγόρευση από τον ευπαίδευτο συνήγορο του, στην οποία παρατέθηκαν οι θέσεις που προωθούνται σε έκταση με αναφορά και σε Νομολογία. Οι συγκεκριμένες θέσεις συμπληρώθηκαν με την καταχώρηση και συμπληρωματικής αγόρευσης.
Το Δικαστήριο ζήτησε να ακούσει τις θέσεις του συνηγόρου του Αιτητή σε σχέση με το κατεπείγον καθώς και σε σχέση με την μη καταχώρηση ένδικου μέσου εναντίον των Ειδοποιήσεων πλειστηριασμού αλλά και του γεγονότος κατά πόσο υπάρχει οποιαδήποτε εκδοθείσα απόφαση σε σχέση με την συγκεκριμένη πιστωτική διευκόλυνση. Ο κος Δημητρίου παρέδωσε στο Δικαστήριο απόφαση ημερ. 16/05/1997 στην Αγ. Αρ. 524/97 σε σχέση με το συγκεκριμένο χρέος. Ερωτηθείς ανέφερε ότι η συγκεκριμένη απόφαση έχει ανανεωθεί το 2020. Ανέφερε επιπρόσθετα δια ζώσης ότι οι συνέπειες για τον Αιτητή θα είναι καταστροφικές αν πωληθεί η κατοικία του.
Στη βάση των ενώπιον μου στοιχείων, για τους λόγους που θα εξηγήσω, κρίνω ότι στην παρούσα περίπτωση δεν εντοπίζεται κατεπείγον ούτε άλλες ιδιαίτερες περιστάσεις που δικαιολογούν την υποβολή και εξέταση της Αίτησης χωρίς ειδοποίηση. Αναφορικά με το κατεπείγον σημειώνω τα εξής: Σύμφωνα με τον Αιτητή η ανάγκη για την κατεπείγουσα καταχώρηση της παρούσας Αίτησης προέκυψε αρχές Αυγούστου όταν ο ίδιος είδε τις Ειδοποιήσεις για τον πλειστηριασμό στην οικία της μητέρας του, παράγραφος 6 της πρώτης ένορκης δήλωσης του. Παραδέχεται ότι είχε λάβει την πιστωτική διευκόλυνση το 1996, παράγραφος 2 της πρώτης ένορκης δήλωσης του. Δηλώνει ότι έδωσε κάποια ποσά έναντι του δανείου, χωρίς να προσδιορίζει πότε τα έχει δώσει. Δεν αναφέρει τι έχει πράξει από το 1997 που εκδόθηκε η απόφαση μέχρι σήμερα σε σχέση με την συγκεκριμένη οφειλή. Είναι αντιληπτό από το περιεχόμενο της παραγράφου 6 της πρώτης ένορκης δήλωσης ότι αρχές Αυγούστου είχε πληροφορηθεί ότι η Καθ΄ης η αίτηση προχωρεί με ενέργειες για να πωλήσει το συγκεκριμένο ακίνητο το οποίο του ανήκει πλην όμως ανέμενε μέχρι τις 27/08/2026 για να καταχωρίσει την υπό κρίση αίτηση γνωρίζοντας ότι ο πλειστηριασμός είναι ορισμένος αύριο στις 02/09/2026. Υπάρχει πληροφόρηση ότι δεν λήφθηκαν οποιαδήποτε άλλα ένδικα μέτρα κατά των κατ΄ισχυρισμό παράνομων ενεργειών της Καθ΄ης η αίτηση με την καταχώρηση Αίτησης – Έφεσης. Θα πρέπει να αναφερθεί επίσης ότι όλα τα γεγονότα που επικαλείται ο Αιτητής, ήτοι παράνομες χρεώσεις κ.τ.λ. είχαν προηγηθεί της έκδοσης της δικαστικής απόφασης την Αγ. Αρ. 524/97.
Εξέτασα με πολύ προσοχή τα όσα σχετικά καταγράφονται και στις τρείς ένορκες δηλώσεις του Αιτητή και τα όσα κατέγραψε και ανέφερε δια ζώσης ο ευπαίδευτος συνήγορός του με τα οποία όμως δεν συμφωνώ. Το στοιχείο του κατεπείγοντος συνιστά δικαιοδοτικό όρο και εάν δεν υπάρχει το Δικαστήριο δεν μπορεί να αναλάβει δικαιοδοσία εξέτασης της αίτησης. Αξιολογείται με βάση όλο το πλέγμα των δεδομένων που περιβάλλουν την υπόθεση. Πρέπει επίσης να έχει κάποια «αντικειμενική υφή», δηλαδή να προκύπτει ως εύλογο συμπέρασμα, στη φυσική ροή των πραγμάτων, από τις περιστάσεις που παρουσιάζει ο εκάστοτε αιτητής.
Στην πρόσφατη απόφαση Ανδρέας Βγενόπουλος κ.α. ν. Cyprus Popular Bank Public Co Ltd και Ευθύμιος Μπουλούτας κ.α. ν. Cyprus Popular Bank Public Co Ltd Πολ. Εφ.Ε141/14 και Ε142/14 ημερ. 13/09/2023 διαβάζονται τα ακόλουθα:
«Είναι πάγια νομολογημένο ότι το επείγον για την παροχή θεραπείας αποτελεί δικαιοδοτικό όρο. Μόνο, εφόσον καταδεικνύεται το κατεπείγον του αιτήματος, δικαιολογείται, όλως εξαιρετικά, η άσκηση δικαστικής εξουσίας στην απουσία της άλλης πλευράς. Μόνο τότε μπορεί να συγχωρεθεί η παρέκκλιση από το θεμελιώδη κανόνα της δικαιοσύνης, να ακούσει και τα δύο μέρη πριν εκφέρει κρίση (βλ. Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου (1998) 1 Α.Α.Δ. 598, In Re Stavros Hotel Apartments Ltd (1994) 1 Α.Α.Δ. 836 και In Re B.P. CYPRUS LTD (1996) 1(B) Α.Α.Δ. 861).
Στην υπόθεση Vuitton v. Δέρμοσακ Λτδ και άλλης (1992) 1 Α.Α.Δ. 1453, σελ. 1462, τονίστηκε ότι:-
«Η έκδοση προσωρινού διατάγματος εξ πάρτε, συνιστά εξαιρετικό μέτρο εφόσον παρέχεται κατά παρέκκλιση του κανόνα της φυσικής δικαιοσύνης που αποκλείει την παροχή θεραπείας χωρίς την παροχή ευκαιρίας στον αντίδικο να ακουστεί.»
Στην υπόθεση Aspis Liberty Insurance Co Ltd v. Ε. Σιακατίδου, (2014) 1 Α.Α.Δ. 637 υπογραμμίσθηκε ότι:
«Ένα διάταγμα υπόκειται σε ακύρωση όταν το στοιχείο του κατεπείγοντος απουσιάζει, εφόσον κατά πάγια νομολογία απουσιάζει κατ' αναλογίαν το δικαιοδοτικό βάθρο και η εξουσία του Δικαστηρίου για την έκδοση του στην απουσία του αντιδίκου (Stavros Hotel Apartments Ltd (Νο. 2) (1994) 1. Α.Α.Δ. 836, 841, Babel Boutique Ltd (1995) 1 Α.Α.Δ. 947, 954, Ιερά Μητρόπολη Πάφου ν. Aristo Developers Ltd (2011) 1 Α.Α.Δ. 1377 και Αμβροσιάδου κ.ά. v. Coward κ.ά. (2013) 1 Α.Α.Δ. 78).»
Η νομολογία καταδεικνύει ότι το κατεπείγον, ως δικαιοδοτικός όρος, μπορεί να κρίνεται στο πλαίσιο έφεσης με την οποία προσβάλλεται η απόφαση οριστικοποίησης ενός διατάγματος, εφόσον είχε εγερθεί ως θέμα πρωτοδίκως και εγείρεται κατ' έφεση (βλ. Αμβροσιάδου v. Coward (2013) 1 Α.Α.Δ. 78 και Aspis Liberty Insurance Co Ltd v. Ε. Σιακατίδου (ανωτέρω)).».
Στην παρούσα περίπτωση προκύπτει ότι ο Αιτητής γνώριζε για την πρόθεση της Καθ΄ης η αίτηση να εκπλειστηριάσει το ακίνητο από τις αρχές Αυγούστου. Παρά το γεγονός αυτό παρέμεινε άπρακτος για περίπου 1 μήνα. Όλα τα γεγονότα και ενέργειες που επικαλείται τώρα ο Αιτητής, για να δικαιολογήσει την αναγκαιότητα παροχής θεραπείας μονομερώς, όπως οι παράνομες χρεώσεις και η παραβίαση του περί Τόκου Νόμου ήταν γνωστά σ΄αυτόν, προϋπήρχαν. Γνώριζε ότι υπήρχε οφειλή, την αποδέχεται. Αυτό που αμφισβητεί είναι το ύψος της. Επιπρόσθετα δεν προσβλήθηκε η διαδικασία που αφορά τον πλειστηριασμό.
Όλο το πλέγμα δεδομένων που ο ίδιος ο Αιτητής έχει περιγράψει στην ένορκη δήλωσή του σε συνάρτηση με το αντικείμενο της διαδικασίας εκποίησης δείχνουν ότι η Καθ΄ης η αίτηση είχε μια απόφαση στα χέρια της την οποία αποφάσισε να προωθήσει.
Η αλληλουχία γεγονότων που οδήγησαν στην καταχώρηση της παρούσας Αίτησης στις 27/08/2026 δείχνουν ότι ο Αιτητής δεν ενήργησε με την σπουδή που έπρεπε και θα μπορούσε. Δεν ανέκυψαν επείγουσες και πιεστικές συνθήκες στις 27/08/2026. Τα δεδομένα που πραγματικά οδήγησαν στις θεραπείες που ζητά μονομερώς σήμερα ο Αιτητής υπήρχαν από το 1997. Εάν ενεργούσε χωρίς καθυστέρηση, υπήρχε χρόνος και ευκαιρία να λάβει γνώση η άλλη πλευρά για τις ενδιάμεσες θεραπείες που τώρα ζητά μονομερώς. Το κατεπείγον που επικαλείται οφείλεται σε δική του απραξία.
Όπως έχει τονιστεί στην υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση της Τράπεζας Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ (2016) 1 Α.Α.Δ. 25, «προς απόδοση μονομερώς θεραπείας και μάλιστα στα στενά πλαίσια που επιβάλλει η φύση της υπό εξέταση αίτησης, θα έπρεπε να προβληθούν συγκεκριμένοι και σαφείς ισχυρισμοί που να διαφοροποιούν τα πράγματα από τη «συνήθη περίπτωση» και να δικαιολογούν την ύπαρξη του κατεπείγοντος με τέτοια ένταση, ώστε να μην μπορούσε να δοθεί χρόνος λίγων ημερών για να κοινοποιηθεί η αίτηση στην άλλη πλευρά». Οι ισχυρισμοί, όπως προβλήθηκαν δεν θεμελιώνουν την ύπαρξη ανάγκης για παροχή θεραπείας άνευ ειδοποιήσεως.
Η διαπίστωση του κατεπείγοντος χαρακτήρα της Αίτησης είναι προϋπόθεση, δικαιοδοτικός όρος, ώστε να παρέχεται δικαιοδοσία στο Δικαστήριο να ασχοληθεί με την ουσία κατά παρέκκλιση του θεμελιώδους δικαιώματος της φυσικής δικαιοσύνης ότι πρέπει να ακούγονται και οι δύο πλευρές πριν αποφασιστεί κάποιο ζήτημα. Διαπίστωση ότι ελλείπει το κατεπείγον οδηγεί είτε στην απόρριψη της αίτησης είτε στην επίδοσή της.
Άλλες ιδιαίτερες περιστάσεις που θα δικαιολογούσαν την εξέταση της Αίτησης μονομερώς δεν διαπιστώνω. Όπως διαφαίνεται από το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων του Αιτητή και της Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης, βάση της πιο πάνω αγωγής είναι η κατ' ισχυρισμό ύπαρξη παράνομων επιπρόσθετων χρεώσεων και/ή τόκων στο οφειλόμενο ποσό καθώς και η παραγραφή του δικαιώματος της Καθ΄ης η αίτηση, ένα δικαίωμα το οποίο σημειωτέων έχει ασκηθεί το 1997 με την καταχώριση αγωγής. Έχοντας κατά νου όλα τα γεγονότα κρίνω ότι ακόμη και στην περίπτωση που ο Αιτητής επιτύχει στην αγωγή του και αποδειχθεί η ύπαρξη υπερχρεώσεων τότε η ζημιά η οποία θα υποστεί είναι καθαρά χρηματική, εύκολα υπολογίσιμη και θα είναι αρκετή η κατοχύρωση των δικαιωμάτων του με επιδίκαση αποζημιώσεων, γεγονός που οδηγεί αβίαστα στο συμπέρασμα ότι η παρούσα Αίτηση δεν μπορεί να πετύχει μονομερώς. Η όποια ζημιά ήθελε υποστεί ο Αιτητής σε περίπτωση που πετύχει στην Αγωγή του θα μπορεί εύκολα να υπολογιστεί και να αποζημιωθεί με την καταβολή αποζημίωσης στο ύψος των κατ' ισχυρισμών παρανόμως επιβληθέντων χρεώσεων αφού έχει παραδεχθεί την λήψη της πιστωτικής διευκόλυνσης χωρίς να αποκαλύπτει το ποσό των δόσεων το οποίο έχει καταβάλλει και πότε το έχει καταβάλλει. Παραπέμπω στην Hellenic Bank Public Company v. Alpha Panareti Public Ltd, (2013) 1Β Α.Α.Δ. 1235 όπου το Ανώτατο Δικαστήριο επισήμανε ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη ότι οι εφεσείοντες σε εκείνη την υπόθεση είναι τραπεζικό ίδρυμα το οποίο είναι σε θέση να ικανοποιήσει τυχόν δικαστική απόφαση εναντίον του και έτσι έκρινε ότι η περίπτωση δεν ήταν η πρέπουσα για την έκδοση προσωρινού διατάγματος ή για την οριστικοποίηση του.
Άκουσα τα όσα ανέφερε σχετικά ο κος Δημητρίου όμως δεν συμφωνώ ότι δικαιολογούν αποστέρηση του δικαιώματος της άλλης πλευράς να ακουστεί. Στην ουσία της, η παρούσα αίτηση αφορά μια διαφορά που προκύπτει από μη αποπληρωμή των τραπεζικών διευκολύνσεων που είχαν παραχωρηθεί χωρίς τέτοια ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που, από νομικής άποψης, που να τη διακρίνουν από άλλες αντίστοιχης φύσεως υποθέσεις. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του Αιτητή ανέφερε ότι εάν δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα μονομερώς τότε αυτό θα καταστήσει δυσχερή την ανατροπή ενδεχόμενων τετελεσμένων. Οι όποιες δικονομικές δυσκολίες όμως δεν είναι εξαιρετική περίσταση που να δικαιολογεί εκτροπή από το συνταγματικό δικαίωμα του αντίδικου να λάβει γνώση και να ακουστεί.
Συνεπώς, για τους λόγους που έχω εξηγήσει κρίνω ότι δεν πληρούνται οι δικαιοδοτικές προϋποθέσεις του άρθρου 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου που θα επέτρεπαν στο Δικαστήριο την χορήγηση των θεραπειών που επιζητούνται μονομερώς.
Δεν έχει ζητηθεί από το Δικαστήριο η επίδοση της Αίτησης στην περίπτωση που αποτύχει η μονομερής έκβασή της. Ως εκ τούτου η Αίτηση απορρίπτεται.
(Υπ.).……………………………
Ε. Γεωργίου -Αντωνίου , Π.Ε.Δ.
Πιστό αντίγραφο
Πρωτοκολλητής
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο