ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ
ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Αγιομαμίτη, Π.Ε.Δ.
Αρ. Αγωγής: 3115/2009
Μεταξύ:
1. Κυριάκου Σωφρονίου Δαμιανού ως διαχειριστή της περιουσίας του αποβιώσαντος Σωφρόνη Δαμιανού κ.ά.
Εναγόντων
και
1. Ροδούς Γεωργίου Σωφρονίου και Κυριάκου Γεωργίου Σωφρονίου ως διαχειριστών της περιουσίας του αποβιώσαντος Γεώργιου Σωφρόνη Δαμιανού κ.ά.
Εναγομένων
Και ως ετροποποιήθη δυνάμει διατάγματος του Δικαστηρίου ημερ. 19/03/2015
Μεταξύ:
1. Κυριάκου Σωφρονίου Δαμιανού, ως διαχειριστή της περιουσίας του αποβιώσαντος Σωφρόνη Δαμιανού
2. Κυριάκου Σωφρονίου Δαμιανού ως διαχειριστή της περιουσίας της αποβιωσάσης Αγλαΐας Γιωρκή Αντώνη συζ. Σωφρόνη Δαμιανού
3.Κυριάκου Σωφρονίου Δαμιανού
4.Νικόλαου Σωφρονίου Δαμιανού
5. Παναγή Νικολάου
6. Μαρίας Αδάμου
7. Άννας Σωφρονίου Δαμιανού
Εναγόντων
και
1. Ροδού Γεώργιου Σωφρονίου και Κυριάκος Γεώργιου Σωφρονίου ως διαχειριστές της περιουσίας του αποβιώσαντος Γεώργιου Σωφρόνη Δαμιανού
2. Ροδού Γεωργίου Σωφρονίου διά της διαχειρίστριας της περιουσίας της Ροδούλας Γεωργίου
3. Κυριάκος Γεωργίου Σωφρονίου
4. Αναστασία Γεωργίου Σωφρονίου
5. Χριστάκης Γεωργίου Σωφρονίου
6. Μαρία Γεωργίου Σωφρονίου
7. Νίκος Γεωργίου Σωφρονίου
8. Ξανθίππη Γεωργίου Σωφρονίου
9. Σωφρόνης Γεωργίου Σωφρονίου
Εναγομένων
Και ως ετροποποιήθη δυνάμει διατάγματος του Δικαστηρίου ημερ. 23/06/2015
Μεταξύ:
1. Σωφρόνη Κυριάκου Σωφρονίο, ως διαχειριστή της περιουσίας του αποβιώσαντος Σωφρόνη Δαμιανού
2. Σωφρόνη Κυριάκου Σωφρονίου ως διαχειριστή της περιουσίας της αποβιωσάσης Αγλαΐας Γιωρκή Αντώνη συζ. Σωφρόνη Δαμιανού
3. Κυριάκου Σωφρονίου Δαμιανού
4. Νικολάου Σωφρονίου Δαμιανού
5. Παναγή Νικολάου
6. Μαρίας Αδάμου
7. Άννας Σωφρονίου Δαμιανού
Εναγόντων
και
1. Ροδού Γεώργιου Σωφρονίου και Κυριάκος Γεώργιου Σωφρονίου ως διαχειριστές της περιουσίας του αποβιώσαντος Γεώργιου Σωφρόνη Δαμιανού
2. Ροδού Γεωργίου Σωφρονίου διά της διαχειρίστριας της περιουσίας της Ροδούλας Γεωργίου
3. Κυριάκος Γεωργίου Σωφρονίου
4. Αναστασία Γεωργίου Σωφρονίου
5. Χριστάκης Γεωργίου Σωφρονίου
6. Μαρία Γεωργίου Σωφρονίου
7. Νίκος Γεωργίου Σωφρονίου
8. Ξανθίππη Γεωργίου Σωφρονίου
9. Σωφρόνης Γεωργίου Σωφρονίου
Εναγομένων
Ημερομηνία: 22.12.2025.
Εμφανίσεις:
Για τους Ενάγοντες 1, 2 και 6: κ. Α. Πετουφάς με κα. Ε. Ανδρέου.
Για τους Εναγόμενους: κ. Α. Πλουτάρχου.
ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ
Στις 22.09.2016 το Δικαστήριο (υπό άλλη σύνθεση) εξέδωσε μετά από ακροαματική διαδικασία τελική απόφαση στη με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αγωγή. Με αυτή διέταξε όπως οι μεταβιβάσεις των επίδικων ακινήτων που επιτεύχθηκαν δυνάμει δόλου και/ή ψευδών παραστάσεων και/ή παράνομων και/ή παράτυπων διαδικασιών, καθώς και οι δωρεές και/ή μεταβιβάσεις που ακολούθησαν να ακυρωθούν. Περαιτέρω, διέταξε όπως τα επίδικα ακίνητα επανεγγραφούν και/ή καταχωρηθούν στους αποβιώσαντες αρχικούς ιδιοκτήτες και/ή δικαιούμενους προς εγγραφή Σωφρόνη Δαμιανού και Αγλαΐα Γιωρκή Αντώνη. Ταυτόχρονα, απέρριψε την ανταπαίτηση των Εναγομένων.
Ακολούθως, στις 29.11.2016, μετά από αίτηση των Εναγόντων και τη διεξαγωγή ακρόασης, το Δικαστήριο (υπό άλλη σύνθεση) με ενδιάμεση απόφαση εξέδωσε διάταγμα με το οποίο τροποποιήθηκε και/ή αναπροσαρμόστηκε η τελική απόφαση ημερομηνίας 22.09.2016.
Οι προαναφερόμενες αποφάσεις δεν άφησαν ευχαριστημένους τους Εναγόμενους οι οποίοι καταχώρησαν τις Πολιτικές Εφέσεις με αρ.368/2016 και Ε.170/2017. Οι Ενάγοντες καταχώρησαν αντέφεση στο πλαίσιο της Πολιτικής Έφεσης 368/2016, την οποία όμως απέσυραν στη συνέχεια με το περίγραμμα αγόρευσής τους.
Το Ανώτατο Δικαστήριο στις 02.10.2024 αποφάσισε τον παραμερισμό της πρωτόδικης τελικής απόφασης και την έκδοση διαταγής για επανεκδίκαση της αγωγής.
Στις 08.12.2025, ημερομηνία κατά την οποία ήταν προγραμματισμένη η έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας στο πλαίσιο της επανεκδίκασης της αγωγής, η ευπαίδευτη συνήγορος των Εναγόντων ανέφερε ότι καταχωρήθηκε η Αίτηση - Έφεση με αρ.227/2025 Ε.Δ. Λάρνακας (στο εξής η «Αίτηση-Έφεση»). Αντικείμενό της είναι η ακύρωση των αποφάσεων του Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας και/ή του Επαρχιακού Κτηματολογικού Λειτουργού Λάρνακας με τις οποίες ακύρωσε τις εγγραφές και/ή μεταβιβάσεις των επίδικων ακινήτων στους Αιτητές, οι οποίες διενεργήθηκαν στη βάση της πρωτόδικης τελικής απόφασης.
Η πιο πάνω δήλωση της κας. Ανδρέου προκάλεσε την αντίδραση του ευπαίδευτου συνηγόρου των Εναγομένων, ο οποίος ήγειρε ζήτημα κατάχρησης των δικαστικών διαδικασιών λόγω της ταυτόχρονης προώθησης της παρούσας αγωγής και της Αίτησης-Έφεσης.
Προτού παραθέσω την επιχειρηματολογία των διαδίκων, θεωρώ ότι θα ήταν χρήσιμο να αναφερθούν εν συντομία τα γεγονότα που μεσολάβησαν μετά την έκδοση της πρωτόδικης απόφασης και πριν την καταχώρηση της Αίτησης-Έφεσης.
Οι Εναγόμενοι εξασφάλισαν υπό όρους διάταγμα αναστολής εκτέλεσης της πρωτόδικης τελικής απόφασης μέχρι την εκδίκαση των Πολιτικών Εφέσων. Λόγω μη συμμόρφωσης τους με τους όρους του προαναφερόμενου διατάγματος, η πρωτόδικη τελική απόφαση εκτελέστηκε με αποτέλεσμα τα επίδικα ακίνητα να επανεγγραφούν και/ή να καταχωρηθούν επ’ ονόματι των αποβιωσάντων Σωφρόνη Δαμιανού και Αγλαΐας Γιωρκή Αντώνη. Μάλιστα, μετά την εγγραφή των επίδικων ακινήτων στα ονόματα των αποβιωσάντων, ο διαχειριστής της περιουσίας των τελευταίων προχώρησε στη διανομή της περιουσίας και μεταβίβασε τα επίδικα ακίνητα στα ονόματα όλων των κληρονόμων, περιλαμβανομένων και των Εναγομένων. Το Ανώτατο Δικαστήριο κατά την εκδίκαση των Πολιτικών Εφέσεων δεν έτυχε ενημέρωσης από τους διαδίκους για τις επανεγγραφές των ακινήτων στους αποβιώσαντες και την επακουληθήσασα διανομή.
Στις 31.07.2025 οι Εναγόμενοι καταχώρισαν αίτηση αξιώνοντας τη διαγραφή και/ή απόρριψη και/ή αναστολή της αγωγής, επί του ότι δεν αποκαλύπτεται αγώγιμο δικαίωμα και/ή βάσιμη αγωγή εναντίον των Εναγομένων. Όπως προκύπτει από την ένορκη δήλωση που υποστήριζε την πιο πάνω αίτηση, η επανεγγραφή των ακινήτων στο όνομα των αποβιωσάντων και η εν συνεχεία διανομή της περιουσίας σε όλους τους κληρονόμους άφησε χωρίς αντικείμενο την αγωγή. Τούτο, διότι δεν υπάρχουν ακίνητα εγγεγραμμένα στο όνομα οποιουδήποτε των Εναγομένων δυνάμει ισχυριζόμενου δόλου και/ή ψευδών παραστάσεων.
Η προαναφερόμενη αίτηση ορίστηκε για ακρόαση αρχικά στις 17.10.2025 και μεταφέρθηκε, λόγω κωλύματος του Δικαστηρίου, στις 21.10.2025. Κατά την πιο πάνω ημερομηνία ο συνήγορος των Εναγομένων ζήτησε την άδεια του Δικαστηρίου για να αποσύρει την αίτηση λέγοντας ότι τα επίδικα ακίνητα έχουν επανεγγραφεί στο όνομα των Εναγομένων και επανήλθαν στην κατάσταση που υπήρχε πριν την έκδοση της πρωτόδικης απόφασης. Ως αποτέλεσμα των πιο πάνω, η αγωγή απέκτησε, κατά τον κ. Πλουτάρχου, αντικείμενο εκδίκασης.
Όπως προκύπτει από την Αίτηση-Έφεση, η επαναφορά των επίδικων ακινήτων στους Εναγόμενους διενεργήθηκε μετά από απόφαση του Επαρχιακού Κτηματολογικού Λειτουργού Λάρνακας. Η δε απόφαση του τελευταίου βασίστηκε στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Πολιτική Έφεση με αρ.368/2016.
Έχοντας παραθέσει τα γεγονότα που μεσολάβησαν από την έκδοση της πρωτόδικης τελικής απόφασης μέχρι την καταχώρηση της Αίτησης-Έφεσης επανέρχομαι στο ζήτημα της κατάχρησης της διαδικασίας.
Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων δήλωσαν ως παραδεκτά τα γεγονότα που καταγράφονται στο Τεκμήριο Α. Παράλληλα, κατατέθηκε η Αίτηση-Έφεση ως Τεκμήριο Β. Στη βάση του προαναφερόμενου κοινού πλαισίου γεγονότων προχώρησαν σε αγορεύσεις αναπτύσσοντας την εκατέρωθεν επιχειρηματολογία τους.
Ο κ. Πλουτάρχου τόνισε, μεταξύ άλλων, ότι η αντιπαραβολή της παρούσας αγωγής με την Αίτηση-Έφεση καταδεικνύει ότι και στις δύο διαδικασίες επιδιώκεται η ακύρωση των εγγραφών των ακινήτων επ’ ονόματι των Εναγομένων. Συγκεκριμένα, τα 18 ακίνητα που περιλαμβάνονται στην Αίτηση-Έφεση είναι επίδικα και στην αγωγή η οποία αφορά 25 συνολικά ακίνητα. Τα επιπρόσθετα 7 ακίνητα που περιλαμβάνονται στην αγωγή, αλλά δεν αποτελούν αντικείμενο της Αίτησης-Έφεσης, εγγράφηκαν από τον διαχειριστή της περιουσίας των αποβιωσάντων στο όνομα των Εναγομένων από 1/6 μερίδιο εξ αδιαιρέτου. Επομένως, ενόψει του ότι ο ίδιος ο διαχειριστής των αποβιωσάντων τα διένειμε στους Εναγόμενους, δεν συμπεριλήφθηκαν στην Αίτηση-Έφεση.
Ο συνήγορος των Εναγομένων επισήμανε, ότι η παράλληλη εκδίκαση των δύο διαδικασιών προκαλεί μεγάλη αδικία στους πελάτες του. Αυτό, διότι σε περίπτωση που οι Ενάγοντες αποτύχουν σε μία εκ των δύο διαδικασιών θα έχουν δεύτερη ευκαιρία να διεκδικήσουν τις ίδιες θεραπείες στο πλαίσιο της άλλης διαδικασίας.
Αντίθετη, ήταν η εισήγηση της συνηγόρου των Εναγόντων. Η τελευταία υποστήριξε ότι το ζήτημα της ενδεχόμενης κατάχρησης δεν μπορεί να εγείρεται στην παρούσα διαδικασία, αλλά θα έπρεπε να εγερθεί στο πλαίσιο της μεταγενέστερης χρονικά διαδικασίας, δηλαδή στο πλαίσιο της Αίτησης-Έφεσης.
Σε κάθε περίπτωση, δεν υφίσταται κατάχρηση των διαδικασιών. Πέραν του ότι, δεν υπάρχει πλήρης ταύτιση διαδίκων και επίδικων ακινήτων στις δύο διαδικασίες, το αντικείμενό τους είναι διαφορετικό. Στην παρούσα διαδικασία, στην οποία οι Εναγόμενοι εγείρουν και Ανταπαίτηση, το Δικαστήριο καλείται μέσω της έκδοσης αναγνωριστικών αποφάσεων να αποφανθεί σε σχέση με τα ιδιοκτησιακά δικαιώματα των διαδίκων επί των επίδικων ακινήτων. Στην Αίτηση-Έφεση δεν μπορούν να τύχουν εξέτασης τα ιδιοκτησιακά δικαιώματα των διαδίκων, παρά μόνο η ορθότητα της απόφασης του Κτηματολογίου να ακυρώσει τις εγγραφές που έγιναν επ’ ονόματι των αποβιωσάντων και την επακόλουθη διανομή τους. Το επίδικο ζήτημα της παρούσας αγωγής, δηλαδή το κατά πόσο οι εγγραφές των επίδικων ακινήτων επ’ ονόματι των Εναγομένων ήταν άκυρες λόγω δόλου και/ή ψευδών παραστάσεων, θα παραμένει ζωντανό και προς επίλυση ανεξαρτήτως της έκβασης της Αίτησης-Έφεσης.
Συμπεράσματα
Προτού εισέλθω στην ουσία του ζητήματος της κατάχρησης θα πρέπει να σχολιαστεί η εξής θέση της συνηγόρου των Εναγόντων. Η κα Ανδρέου υποστήριξε, ότι το υπό εξέταση ζήτημα θα έπρεπε να τεθεί από τους Εναγόμενους μέσω αίτησης υποστηριζόμενη από την αναγκαία ένορκη μαρτυρία προκειμένου να δοθεί ταυτόχρονα στους Ενάγοντες η δυνατότητα παράθεσης των λόγων ένστασής τους.
Η πιο πάνω άποψη τέθηκε ακροθιγώς και κατά τον χρόνο έγερσης του ζητήματος της κατάχρησης. Το Δικαστήριο κάλεσε τους συνηγόρους να τοποθετηθούν ως προς το κατά πόσο υπήρχαν διιστάμενα γεγονότα σε σχέση με το υπόβαθρο επί του οποίου θα εξεταζόταν το ζήτημα της κατάχρησης. Οι συνήγοροι, αφού διαβουλεύθηκαν μεταξύ τους, ανέφεραν ότι το υπόβαθρο των γεγονότων επί του οποίου θα εξεταζόταν το ζήτημα της κατάχρησης ήταν κοινό. Εξού και κατά την επόμενη δικάσιμο κατατέθηκαν τα Τεκμήρια Α και Β.
Ενόψει της πιο πάνω δήλωσης, το Δικαστήριο, προς εξοικονόμηση χρόνου και εξόδων, θεώρησε ότι δεν ήταν αναγκαία η καταχώριση γραπτής αίτησης και ένορκης μαρτυρίας εφόσον υπήρχε κοινό υπόβαθρο γεγονότων. Περαιτέρω, δεν μπορεί να τίθεται ζήτημα αδυναμίας των Εναγόντων να παραθέσουν τους λόγους ένστασής τους. Η συνήγορός τους, μέσω της γραπτής αλλά και της διά ζώσης αγόρευσής της, είχε τη δυνατότητα να αναπτύξει πλήρως την επιχειρηματολογία της και κατ’ επέκταση τους λόγους ένστασης των πελατών της.
Προχωρώ στην εξέταση της ουσίας του εγειρόμενου ζητήματος κατάχρησης.
Η δικαιοδοσία για την αποτροπή της κατάχρησης των διαδικασιών είναι σύμφυτη και αποτελεί απόρροια της κυριαρχίας των Δικαστηρίων στους μηχανισμούς για την απονομή της δικαιοσύνης (Διευθυντής των Φυλακών ν. Περέλλα (1995) 1 Α.Α.Δ 217). Είναι διαχρονική η θέση της νομολογίας ως προς το ότι η ύπαρξη δύο παράλληλων διαδικασιών με όμοιο αντικείμενο συνιστά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας (Διευθυντής των Φυλακών ν. Περέλλα, ανωτέρω, Κοζάκη ν. Κοζάκη (2002) 1 Α.Α.Δ 1710 και Κονναρής κ.α ν. Θεοφάνους κ.α, Πολ. Εφ. αρ.35/2014 και 251/2014, ημερ.27.01.2022).
Το κυρίαρχο ερώτημα που θα πρέπει, κατά την άποψή μου, να απαντηθεί από το Δικαστήριο για να διαπιστωθεί η ύπαρξη κατάχρησης συνίσταται στο κατά πόσο είναι όμοιο το αντικείμενο των δύο διαδικασιών. Ως προς τούτο, ο ευπαίδευτος συνήγορος των Εναγομένων τόνισε ότι, τόσο στην μία, όσο και στην άλλη περίπτωση, τυχόν επιτυχία των Εναγόντων θα απολήγει στην επανεγγραφή των επίδικων ακινήτων στο όνομα των αποβιωσάντων.
Η προαναφερόμενη επισήμανση του κ. Πλουτάρχου είναι εκ πρώτης όψεως ορθή. Το όλο ζήτημα, ωστόσο, δεν μπορεί να περιοριστεί απλά και μόνο στην όψη του. Συγκεκριμένα, όπως ορθά υπέδειξε η ευπαίδευτη συνήγορος των Εναγόντων, στο πλαίσιο της αγωγής το Δικαστήριο θα κληθεί να αποφασίσει σε σχέση με το ιδιοκτησιακό καθεστώς των επίδικων ακινήτων. Αυτό το ουσιαστικό επίδικο ζήτημα δεν θα αποτελέσει αντικείμενο εξέτασης στην Αίτηση-Έφεση.
Ειδικότερα, όπως προκύπτει από το Τεκμήριο Β, μέσω της Αίτησης-Έφεσης αξιώνεται η ακύρωση της απόφασης του Επαρχιακού Κτηματολογικού Λειτουργού Λάρνακας. Ο τελευταίος φέρεται να ενήργησε στη βάση της απόφασης του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Πολιτική Έφεση με αρ. 368/2016 και κατ’ εφαρμογή του άρθρου 65(2) του Κεφ. 224. Το αντικείμενο, επομένως, της Αίτησης-Έφεσης, εξαντλείται στον έλεγχο της ορθότητας της προαναφερόμενης απόφασης, χωρίς να επεκτείνεται και στο ιδιοκτησιακό καθεστώς των ακινήτων.
Ως εκ των ανωτέρω, το αντικείμενο των δύο διαδικασιών διαφέρει. Κατά συνέπεια, όποια και αν είναι η απόφαση στην Αίτηση-Έφεση, η υπό επανεκδίκαση αγωγή διατηρεί το αντικείμενό της. Δεν τίθεται, επομένως, ζήτημα δεύτερης ευκαιρίας, ως η σχετική εισήγηση του κ. Πλουτάρχου. Είτε έχει επιτυχή κατάληξη η Αίτηση-Έφεση, είτε όχι, το παρόν Δικαστήριο στο πλαίσιο της διαταγής επανεκδίκασης θα πρέπει να αποφασίσει ως προς το ποια πρόσωπα νομιμοποιούνται να είναι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες ή δικαιούμενα προς εγγραφή πρόσωπα σε σχέση με τα επίδικα ακίνητα.
Υπό το φως των πιο πάνω, η εισήγηση περί κατάχρησης της διαδικασίας δεν γίνεται αποδεκτή. Τα έξοδα της δικασίμου ημερομηνίας 12.12.2025 επιδικάζονται υπέρ των Εναγόντων 1, 2 και 6 και εναντίον των Εναγομένων και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της αγωγής.
(Υπ.) ……………………………
Μ. Αγιομαμίτης, Π.Ε.Δ.
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο