ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ
ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. Χαβιαρά Ε.Δ.
Αρ. Αιτ.: 38/23
Μεταξύ:
ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΜΗΛΟΣ
Αιτητής
-και-
1.Ε. ΦΛΟΥΡΕΝΤΖΟΥ & ΣΙΑ ΔΕΠΕ
2.ΣΤΕΛΙΟΣ ΒΑΣΙΛΑΚΚΑΣ
Καθ’ ων η Αίτηση
Συνενωμένη δυνάμει Διατάγματος με την:
ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ
Αρ. Αιτ.: 39/23
Μεταξύ:
ΑΝΤΩΝΗΣ ΜΗΛΟΣ
Αιτητής
-και-
1.Ε. ΦΛΟΥΡΕΝΤΖΟΥ & ΣΙΑ ΔΕΠΕ
2.ΣΤΕΛΙΟΣ ΒΑΣΙΛΑΚΚΑΣ
Καθ’ ων η Αίτηση
Ημερομηνία: 31.12.2025
Εμφανίσεις:
Για Αιτητές: κ. Π. Γεωργίου
Για Καθ’ ων η Αίτηση: κ. Βασιλακκάς
ΑΠΟΦΑΣΗ
Εισαγωγικά
Οι Αιτητές έχουν καταχωρήσει δυο αιτήσεις εναντίον των Καθ’ ων η Αίτηση με τις οποίες αιτούνται όπως ακυρωθούν εγγραφές δικαστικής απόφασης (ΜΕΜΟ) επί της περιουσίας τους.
Για τους λόγους που φαίνονται στον ηλεκτρονικό φάκελο της διαδικασίας, το Δικαστήριο υπό προηγούμενη σύνθεση κατόπιν κοινού αιτήματος των διαδίκων διέταξε την συνεκδίκαση των πιο πάνω αιτήσεων κατά την 20.2.2024.
Σύμφωνα με τους πανομοιότυπους ισχυρισμούς που προβάλλονται στις ένορκες δηλώσεις των Αιτητών οι Αιτητές εκπροσωπούνταν ως ισχυρίζονται σε διάφορες δικαστικές και παρόμοιας φύσης διαδικασίες από τους Καθ’ ων η Αίτηση και σε κάποιο χρονικό σημείο μέσα στο έτος 2019, οι Αιτητές ζήτησαν να εκπροσωπηθούν και από άλλους δικηγόρους και εκεί υπήρξε κάποια ρήξη σε σχέση με οφειλόμενη δικηγορική αμοιβή των Αιτητών προς τους Καθ’ ων η Αίτηση.
Η πλευρά των Αιτητών ισχυρίζεται επίσης ότι, υπήρξαν υπερχρεώσεις αλλά αντί να τους επιστραφούν χρήματα από τους Καθ’ ων η Αίτηση, οι τελευταίοι προχώρησαν σε διαδικασίες ψήφισης εξόδων ενώπιον διάφορων Πρωτοκολλητών με αποτέλεσμα να προχωρήσουν να καταθέσουν τα επίμαχα ΜΕΜΟ, την εγγραφή των οποίων οι Αιτητές επιδιώκουν να ακυρώσουν.
Οι Καθ’ ων η Αίτηση έχουν καταχωρήσει σχετικά ενστάσεις με τις οποίες προβάλλουν τους δικούς τους ισχυρισμούς και έχουν καταχωρήσει και συμπληρωματική ένορκη δήλωση.
Οι αιτήσεις οδηγήθηκαν σε ακρόαση. Αμφότεροι οι συνήγοροι παράδωσαν στο Δικαστήριο γραπτώς τις θέσεις τους, τις οποίες υιοθέτησαν. Αναφέρω ευθύς εξ’ αρχής ότι το περιεχόμενο τους έχει εξεταστεί από το Δικαστήριο και είναι υπόψιν μου έστω και αν δεν γίνεται ρητή αναφορά στο κείμενο της παρούσας.
Σημειώνω για σκοπούς πληρότητας ότι, η πλευρά των Καθ’ ων η Αίτηση είχε καταχωρήσει αίτηση ζητώντας να τους επιτραπεί να αντεξετάσουν τους Αιτητές, η οποία απορρίφθηκε κατόπιν απόφασης του Δικαστηρίου ημερομηνίας 31.10.2025.
Αίτηση και Ένσταση
Συνοπτικά, για σκοπούς της παρούσας, αναφέρω ότι η θέση των Αιτητών, ως προωθείται από τις ένορκες δηλώσεις τους που υποστηρίζουν τις αιτήσεις, είναι ότι οι Καθ’ ων η Αίτηση χειρίζονταν αριθμό υποθέσεων τους σε διάφορες επαρχίες. Για λόγους που δεν αφορούσαν στην παρούσα, οι Αιτητές δεν ήταν πλέον ικανοποιημένοι από τις υπηρεσίες των Καθ’ ων η Αίτηση με αποτέλεσμα περί τον Δεκέμβριο του 2019 να αποταθούν σε άλλους δικηγόρους για να χειρίζονται τις υποθέσεις τους ως ομόδικοι με τους Καθ’ ων η Αίτηση. Μετά από σχετική συνάντηση, η πλευρά των Καθ’ ων η Αίτηση, οι τελευταίοι πρόβαλαν ισχυρισμούς ότι εκκρεμούσαν πληρωμές εξόδων από τους Αιτητές προς αυτούς.
Οι Αιτητές ακολούθως ζήτησαν όπως λάβουν αναλυτική κατάσταση της αμοιβής των Καθ’ ων η Αίτηση. Είναι η θέση των Αιτητών ότι απ’ όσα έλαβαν από τους Καθ’ ων η Αίτηση δεν προκύπτει από μέρους τους οφειλή. Αντίθετα, δικαιούνται σε επιστροφή χρημάτων.
Παρεμβάλλω ότι, μεγάλο μέρος των ενόρκων δηλώσεων των Αιτητών είναι ταυτόσημο και παρουσιάζει το κατ’ εκείνους ιστορικό των ενεργειών των Καθ’ ων η Αίτηση και την μεταξύ τους αλληλογραφία υποστηρίζοντας γιατί δεν έπρεπε να χρεωθούν κάποια ποσά.
Ως προκύπτει από τις ένορκες δηλώσεις των Αιτητών, οι Καθ’ ων η Αίτηση ενημέρωσαν τους Αιτητές ότι θα αποσυρθούν από δικηγόροι τους σε όλες τις υποθέσεις, αναφέρθηκαν στο υπόλοιπο των εξόδων τους και κάλεσαν τους Αιτητές να τοποθετηθούν επί ποιων σημείων διαφωνούσαν ούτως ώστε στα πλαίσια της μακροχρόνιας συνεργασίες τους επιλυθούν οποιαδήποτε μεταξύ τους θέματα. Τα τιμολόγια όμως που είχαν σταλθεί από τους Καθ’ ων η Αίτηση δεν περιλάμβαναν ΦΠΑ. Επομένως, είναι η θέση των Αιτητών, οι Καθ’ ων η Αίτηση κατέφυγαν σε διαδικασίες ψήφισης των εξόδων τους διότι φοβήθηκαν να θέσουν εαυτούς σε διαδικασίες όπου θα έπρεπε να δικαιολογήσουν και τεκμηριώσουν τις απαιτήσεις τους. Καταληκτικά, σημειώνουν ότι «δειλά και εκ του πονηρού, ενεργοποίησαν τη διαδικασία ψήφισης εξόδων όπου ήξεραν, προφανώς, ότι δεν υπήρχε εξουσία στον πρωτοκολλητή να υπεισέλθει στο κατά πόσο τους οφείλετο το οτιδήποτε» και ότι δικαιούνται σε ακύρωση των ΜΕΜΟ.
Οι Καθ’ ων η Αίτηση από δικής τους πλευράς προτάσσουν 17 λόγους για τους οποίους οι υπό κρίση αιτήσεις θα πρέπει να απορριφθούν. Δεν χρειάζεται, κατά την κρίση μου, να τους παραθέσω όλους. Συνοπτικά αναφέρω ότι η ουσία της ένστασης έγκειται στο ότι δεν υπάρχει εξόφληση, ότι το παρόν Δικαστήριο δεν μπορεί να αποφασίσει στα πλαίσια της παρούσας κατά πόσον υπήρξαν υπερπληρωμές, ότι δεν παρέχει ευχέρεια το παρόν δικονομικό διάβημα για εξέταση των ισχυρισμών των Αιτητών και ότι σε περίπτωση που ακυρωθούν τα ΜΕΜΟ θα παραβιαστεί το δικαίωμα των Καθ’ ων η Αίτηση να εισπράξουν το λαβείν τους.
Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση, σημειώνεται επιπρόσθετα ότι δεν έχει αμφισβητηθεί η ψήφιση των εξόδων από τον πρωτοκολλητή και δεν προσκομίστηκε από πλευράς Αιτητών οποιαδήποτε απόδειξη για τις υπερπληρωμές που οι ίδιοι ισχυρίζονται ότι έκαναν. Σε σχέση με τα επίδικα ΜΕΜΟ στάλθηκαν στους Αιτητές οι ψηφισμένοι κατάλογοι εξόδων, κατά συνέπεια δεν υπήρχε λόγος για να σταλθεί και κατάσταση λογαριασμού. Κάθε χρέωση αποδείχθηκε πλήρως κατά την διαδικασία ψήφισης των εξόδων και έχουν εκδοθεί σχετικά πιστοποιητικά τα οποία συνιστούν Δικαστική Απόφαση. Οι Αιτητές οι οποίοι θα μπορούσαν να παραστούν ενώπιον του πρωτοκολλητή κατά τη διαδικασία ψήφισης, κλήθηκαν σε πολλές περιπτώσεις να τοποθετηθούν συγκεκριμένα επί ποιων ποσών αναφέρονται ότι κατέβαλαν για να ελεγχθούν αλλά δεν μπορούσαν να το πράξουν επειδή λάμβαναν αποδείξεις για κάθε πληρωμή που έκαναν.
Νομική Πτυχή
Ως είχα επισημάνει στα πλαίσια της απόφασης ημερομηνίας 31.10.2025 ανωτέρω, η ακύρωση εγγραφής διέπεται από το άρθρο 71 του Κεφ. 6 στο οποίο αναφέρεται ότι κάθε ενδιαφερόμενο πρόσωπο μπορεί να αποταθεί στο Δικαστήριο και να ζητήσει οποιαδήποτε εγγραφή ενεγράφη δυνάμει του Μέρους V του Κεφ.6 (Εκτέλεση επί ακινήτων) να ακυρωθεί.
Η εγγραφή ΜΕΜΟ είναι μορφή εκτέλεσης απόφασης (βλ. Vassiliadou v. Harikli (1964) CLR 274, Level Tachexcavs v. Petrides (1981) 1 C.L.R. 152).
Έπεται ότι, το Δικαστήριο θα πρέπει να έχει υπόψιν του ότι το ζήτημα εκτέλεσης απόφασης είναι ζήτημα δημοσίου συμφέροντος εφόσον άπτεται του κύρους των δικαστικών διαδικασιών. Η υποχρέωση ενός εξ' αποφάσεως οφειλέτη να εξοφλήσει το χρέος του, δεν υφίσταται μόνο έναντι του εξ' αποφάσεως πιστωτή αλλά και έναντι της έννομης τάξης (βλ. Λαούρη κ.α. ν. Themis Portfolio Management Holdings Limited Πολ. Εφ. Ε167/17 ημερομηνίας 17.6.2024).
Η Νομολογία μας έχει προ πολλού καθορίσει ότι η εγγραφή ή εκτέλεση δεν θα πρέπει χρησιμοποιείται για αλλότριους σκοπούς ή για σκοπούς αδικαιολόγητης καταπίεσης (βλ. Panaou v. Chrysanthos Haji Christofi (1963) 2 CLR 19). Στην υπόθεση Γεωργιάδου ν Alpha Bank Ltd Πολ. Εφ. 127/11 ημερομηνίας 23.3.2017, ECLI:CY:AD:2017:D99 το Ανώτατο Δικαστήριο επιβεβαίωσε τα πιο πάνω, τονίζοντας παράλληλα ότι δεν τίθεται ζήτημα εξισορρόπησης μεταξύ αντίστοιχων δικαιωμάτων κατά την εκτέλεση μιας απόφασης:
«Περαιτέρω, χωρίς να διαγράφουμε την ανάγκη να εξετάζεται, όπου χρειάζεται, ζήτημα καταχρηστικής και/ή καταπιεστικής συμπεριφοράς ενός εξ αποφάσεως πιστωτή σε μια συγκεκριμένη περίπτωση, δεν μας βρίσκει σύμφωνους ως γενική αρχή η αντίληψη ότι το ζήτημα άπτεται της εξισορρόπησης των αντιστοίχων δικαιωμάτων των διαδίκων, όπως ήταν η εισήγηση εκ μέρους της εφεσείουσας...
Η εκτέλεση δε των δικαστικών αποφάσεων δεν είναι ζήτημα που εμπίπτει στην ιδιωτική σφαίρα των σχέσεων μεταξύ δύο διαδίκων, αλλά εγείρει ύψιστο ζήτημα δημοσίου συμφέροντος που αφορά καίρια την απονομή της δικαιοσύνης εφόσον άπτεται του κύρους και της αποτελεσματικότητας των δικαστικών διαδικασιών (Χριστόφορος Χριστοφόρου ν. Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Ακακίου (2008) 1 ΑΑΔ 708, Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος ΑΕ ν. Μαρίας Κωνσταντίνου (2000) 1 ΑΑΔ 1034). Συνεπώς, λανθασμένη είναι η αντίληψη περί εξισορρόπησης αντιστοίχων δικαιωμάτων μεταξύ δύο διαδίκων. Φορέας δικαιώματος, εν προκειμένω, ιδιωτικού μεν συμφέροντος αλλά δημοσίου ενδιαφέροντος, είναι ο εξ αποφάσεως πιστωτής. Ο εξ αποφάσεως οφειλέτης δεν βρίσκεται σε αντίστοιχη θέση ως φορέας δικαιώματος, αλλά έχει πρωταρχικώς την υποχρέωση έναντι του αντιδίκου του αλλά και έναντι του νόμου να εξοφλήσει την απόφαση. Το ερώτημα άλλωστε που η ίδια η εφεσείουσα έθεσε, δεν αφορά την εξισορρόπηση εκατέρωθεν δικαιωμάτων, αλλά εγείρει ζήτημα καταχρηστικής άσκησης του δικαιώματος του εξ αποφάσεως πιστωτή.
H νομολογία έχει αναγνωρίσει τον κίνδυνο, στον οποίο ήδη αναφερθήκαμε, η εκτέλεση απόφασης να χρησιμοποιηθεί για σκοπούς αδικαιολόγητης καταπίεσης ή οποιοδήποτε άλλο σκοπό αλλότριο προς τη δέουσα ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης (Kleopas Panaou v. Chrysanthos Hadjichristofi (1963) 2 CLR 19. Eν προκειμένω όμως, η δέσμευση της περιουσίας της εφεσείουσας χωρίς συσχετισμό με το ποσό της δικαστικής απόφασης, δεν απολήγει σε κατάχρηση, εφόσον, εξ αυτής και μόνο, δεν στοιχειοθετείται καταπίεση ή αλλότριος σκοπός. »
Εφαρμογή – Συμπεράσματα
Κατά την κρίση μου, η παρούσα διαδικασία δεν αφορά σε επικράτηση της μιας εκδοχής έναντι της άλλης. Το όλο ζήτημα στο δικό μου το μυαλό αρχίζει και ολοκληρώνεται από τα όσα οι ίδιοι οι Αιτητές ισχυρίζονται.
Στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας αποτελεί κοινό έδαφος μεταξύ των μερών ότι υπήρξε σχέση δικηγόρου – πελάτη.
Είναι αποδεκτό επίσης από αμφότερες τις πλευρές ότι οι Αιτητές είχαν εκφράσει την πρόθεση όπως ομού με τους Καθ’ ων η Αίτηση, εκπροσωπούνται και από άλλο δικηγόρο.
Δεν αμφισβητείται επίσης το γεγονός ότι δεν υπήρξε συμφωνία μεταξύ Αιτητών και Καθ’ ων η Αίτηση ως προς την δικηγορική αμοιβή / έξοδα που οι Καθ’ ων η Αίτηση είχαν αξιώσει από τους Αιτητές.
Είναι επίσης αποδεκτό ότι τα επίμαχα ΜΕΜΟ έχουν καταχωρηθεί μετά από διαδικασία ψήφισης εξόδων. Η εν λόγω διαδικασία διέπεται από τις διατάξεις της Δ.59 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Η διαδικασία ψήφισης των εξόδων αποτελεί οιονεί δικαστική πράξη (βλ. ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΩΝ ΣΩΚΡΑΤΗΣ Ν. ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ & ΥΙΟΙ ΛΤΔ (2016) 1 ΑΑΔ 2388 ). Το ποσό δε που καθορίζει ο πρωτοκολλητής στο πιστοποιητικό που εκδίδει κατά την διαδικασία ψήφισης των εξόδων εξομοιούται, για σκοπούς εκτέλεσης, με δικαστική απόφαση (βλ. Παπακοκκίνου ν. Δήμου Πάφου (2000) 1 ΑΑΔ 297).
Το κύριο παράπονο των Αιτητών εδώ, ως εκφράζεται μέσα από τις ένορκες δηλώσεις τους είναι ότι αντί οι Καθ’ ων η Αίτηση να τους επιστρέψουν χρήματα, τους έχουν υπερχρεώσει. Πέραν της αντιφατικότητας του ισχυρισμού και με κάθε σεβασμό, εάν οι Αιτητές διαφωνούσαν τότε είχαν κάθε δικαίωμα να θέσουν τις ενστάσεις τους όταν λάμβανε χώρα η κάθε ψήφιση εξόδων και αν ακόμη είχαν παράπονο να προβαίναν σε αίτημα αναθεώρησης του πιστοποιητικού εξόδων των πρωτοκολλητών ή σε αίτημα για παραχώρησης άδειας καταχώρησης αίτησης για έκδοση προνομιακού εντάλματος από το Ανώτατο Δικαστήριο προς ακύρωση του πιστοποιητικού.
Η παρούσα διαδικασία δεν προσφέρεται για κάποιο από τα πιο πάνω, ούτε είμαι της γνώμης ότι υπάρχει δυνατότητα το παρόν Δικαστήριο να εξετάσει στα πλαίσια αίτησης για ακύρωση ΜΕΜΟ κατά πόσο το ποσό για το οποίο καταχωρήθηκαν χρεώθηκα ορθά ή όχι. Η ακύρωση εγγραφής ΜΕΜΟ το οποίο συνιστά εμπράγματο βάρος (βλ. άρθρο 53 Κεφ. 6) θα πρέπει να επέρχεται όταν ο σκοπός για τον οποίο εγγράφηκε έπαψε να υφίσταται (βλ. κατ’ αναλογία Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ ν. Γιαννάκη Ανδρέα Σαλλουμή κ.α. (2014) 1 ΑΑΔ 2476). Από τη στιγμή που δεν έχει τεθεί οτιδήποτε ενώπιον μου το οποίο να αποτελεί απόδειξη ότι το ποσό για το οποίο έχουν καταχωρηθεί τα ΜΕΜΟ έχει εξοφληθεί τότε δεν εντοπίζω λόγο για τον οποίο να διατάξω την ακύρωση τους.
Πέραν και επιπρόσθετα των πιο πάνω, η απόφαση των Καθ’ ων η Αίτηση να ενεργήσουν κατά τρόπο που στην ουσία εξασφαλίζει τα δικά τους δικαιώματα, δηλαδή με την διαδικασία ψήφισης των εξόδων και μετέπειτα λήψη μέτρου εκτέλεσης, με καταχώρηση των επίδικων ΜΕΜΟ, δεν μπορεί κατά την κρίση μου από μόνα τους να αποτελέσουν κατάχρηση των διαδικασιών ούτε έχει στοιχειοθετηθεί αλλότριο κίνητρο ή σκοπός (βλ. Γεωργιάδου ανωτέρω). Αντιθέτως, οι Αιτητές είχαν την ευχέρεια να παραστούν στις διαδικασίες ψήφισης και να εγείρουν τις ενστάσεις τους καθώς και να προβάλουν τις δικές τους θέσεις ως προς το ποσό των εξόδων που κατ’ εκείνους θα έπρεπε να καταβληθεί στους δικηγόρους τους.
Κατάληξη
Εν όψει όλων των ανωτέρω κρίνω ότι οι αιτήσεις θα πρέπει να απορριφθούν. Κατά συνέπεια διατάζεται η αποσυνένωση τους.
Η αίτηση 38/23 αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Ακολουθώντας το αποτέλεσα, τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ των Καθ’ ων η Αίτηση ως θα υπολογιστούν και θα είναι περιορισμένα κατά το ½ σε σχέση με τις διαδικασίες όπου η παρούσα συνεκδικαζόταν με την 39/23.
Η αίτηση 39/23 αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Ακολουθώντας το αποτέλεσα, τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ των Καθ’ ων η Αίτηση ως θα υπολογιστούν και θα είναι περιορισμένα κατά το ½ σε σχέση με τις διαδικασίες όπου η παρούσα συνεκδικαζόταν με την 38/23.
Τα έξοδα να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και να εγκριθούν από το Δικαστήριο.
(Υπ.) .....................................
Λ. Χαβιαράς,Ε.Δ.
Πιστόν Αντίγραφον
Πρωτοκολλητής
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο