ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Μ.Π. Μιχαήλ Ε.Δ
Αίτηση / Έφεση: 104/25
Αναφορικά με τον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9/65, ως έχει τροποποιηθεί
και
Αναφορικά με τον Περί Ακινήτου Περιουσίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμο Κεφ. 224 ως έχει τροποποιηθεί
Μεταξύ:
ΔΙΑΚΟΣ ΛΑΜΠΡΟΣ, Α.Δ.Τ [ ], [ ] 1, [ ], Λάρνακα
Αιτητής - Εφεσείοντας
-και-
ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ, από τη Λευκωσία
Καθ’ ών η Αίτηση - Εφεσίβλητοι
Ημερομηνία: 27/06/25
Για τους Εφεσείοντες/Αιτητές: κ. Κωνσταντίνος Π. Χριστοδουλίδης
Για τον Εφεσίβλητο /Καθ’ών η Αίτηση: Χριστόφορος Ιωάννου
ΑΠΟΦΑΣΗ
- Εισαγωγή/ Αίτηση:
Με την παρούσα αίτηση, η οποία καταχωρήθηκε στις 11/06/25, ο Αιτητής ζητά ουσιαστικά διάταγμα παραμερισμού της Ειδοποίησης Τύπου ΙΑ ημερομηνίας 06/05/25 αναφορικά με την Υποθήκη 4/Υ/1643/2009 και την ακύρωση του σκοπούμενου πλειστηριασμού που έχει οριστεί στις 30/06/25 και ώρα 10:00 πμ.
Ο Αιτητής εγείρει 10 λόγους Έφεσης οι οποίοι συνοπτικά και ομαδοποιημένα σχετίζονται με το νομότυπο της επίδοσης των Ειδοποιήσεων Τύπου ΙΑ , Ι και ΙΒ ( Λόγοι Έφεσης 1,2 και 3), τη λανθασμένη αναφορά σε τόκους, ποσά και λεπτομέρειες στις ειδοποιήσεις τύπου Ι και ΙΑ (Λόγοι Έφεσης 4 και 7), στο λανθασμένο τύπο και περιεχόμενο των Ειδοποιήσεων Τύπου ΙΑ και Ι ( Λόγοι Έφεσης 5 και 8), στο πρόωρο της έκδοσης και επίδοσης της ειδοποίησης τύπου ΙΑ, αφού επιδόθηκε πριν παρέλθει η προθεσμία των 45 ημερών από την επίδοση της Ειδοποίησης Τύπου Ι ( Λόγος Έφεσης 6), η πώληση του ακινήτου θα σημαίνει παραβίαση του άρθρου 9 ,23,26, 28, 30 και 35 του Συντάγματος (Λόγος Έφεσης 9), το καταχρηστικό της όλης διαδικασίας και των προσβληθέντων Ειδοποιήσεων Τύπου Ι, ΙΑ και ΙΒ ( Λόγος Έφεσης 10).
Η Αίτηση υποστηρίζεται από την Ένορκη Δήλωση τoυ Αιτητή ημερομηνίας 11/06/25. Εν περιλήψει, ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι περί τα τέλη 2024 ξεκίνησε διαπραγματεύσεις με τους Καθ’ ών η Αίτηση, οι οποίες όμως ναυάγησαν αρχές Ιανουαρίου, αφού η πρόταση του για διευθέτηση δεν έγινε αποδεκτή. Ο ομνύων ισχυρίζεται ότι στις 02/04/25 παρέλαβε την Ειδοποίηση Τύπου Ι, ημερομηνίας 13/12/24, και την Eιδοποίηση Τύπου ΙΒ, ημερομηνίας 04/03/25, με ιδιωτική επίδοση. O ομνύων αναφέρει περαιτέρω ότι εξ’ όσων θυμάται ουδέποτε παρέλαβε από το ταχυδρομείο ειδοποιήσεις και ουδέποτε οι Καθ’ ών η Αίτηση του έστειλαν μετά τις 02/04/25 ειδοποιήσεις με ταχυδρομείο. Αναφορικά με την κατάσταση λογαριασμού που επισυνάπτουν οι Καθ’ων η Αίτηση, ισχυρίζεται ότι αυτή είναι ελλιπής και λανθασμένη αφού δεν φαίνεται το ποσοστό των τόκων, το ύψος των τόκων στο χρέος που εξασφαλίζεται από την υποθήκη, πως και από πότε καθορίστηκε ο τόκος και από πότε ξεκίνησε να χρεώνεται ο τόκος. Ισχυρίζεται ότι στη κατάσταση λογαριασμού έπρεπε να παρουσιάζεται και ο λογαριασμός του δανείου του και όχι μόνο του ενυπόθηκου χρέους. Μάλιστα μέσω των Δικηγόρων του απέστειλε επιστολή στους Καθ’ών η Αίτηση, ημερομηνίας 16/04/25, με την οποία τους ζητούσε όπως τον εφοδιάσουν με κατάσταση λογαριασμού. Οι Καθ’ών η Αίτηση ουδέποτε του απάντησαν στην εν λόγω επιστολή. Αναφορικά με την επίδοση της Ειδοποίησης Τύπου ΙΑ ημερομηνίας 06/05/25, ισχυρίζεται ότι αυτή την παρέλαβε προσωπικά δια ιδιωτικής επίδοσης στις 14/05/25. Ουδέποτε ειδοποιήθηκε από το Ταχυδρομείο για να παραλάβει αυτές τις ειδοποιήσεις. Ο ομνύων ισχυρίζεται ότι η έκδοση και η επίδοση της Ειδοποίησης Τύπου ΙΑ είναι πρόωση, αφού δεν παρήλθε η προθεσμία των 45 ημερών από την επίδοση της Ειδοποίησης Τύπου Ι στις 02/04/25. Ισχυρίζεται ότι το επίδικο ακίνητο αποτελεί την κατοικία του και σε περίπτωση εκποίησης κινδυνεύει να μείνει άστεγος.
Προς υποστήριξη των ισχυρισμών του ο Αιτητής κατέθεσε ως τεκμήρια τα εξής έγγραφα:
Τεκμήριο 1: Επιστολή ημερομηνίας 13/12/24 συνοδευόμενη από Ειδοποίηση Τύπου Ι, Κατάσταση Λογαριασμού και Ειδοποίηση Τύπου ΙΒ.
Τεκμήριο 2: Ειδοποίηση Τύπου ΙΑ και Δελτίο Ειδοποίησης Πλειστηριασμού ημερομηνίας 06/05/25.
Τεκμήριο 3: Επιστολή ημερομηνίας 16/04/25.
- Η Ένσταση:
Οι Καθ’ών η Αίτηση καταχώρησαν ειδοποίηση ένστασης με την οποία προβάλλουν 16 λόγους ένστασης απορρίπτοντας ουσιαστικά όλους τους Λόγους Έφεσης και τις αιτιάσεις του Αιτητή και επιμένοντας στο Νομότυπο της Ειδοποίησης Τύπου ΙΑ, όπως επίσης και στην ακολουθήσασα διαδικασία. Αναφορά στον καθένα εκ των λόγων ένστασης θα γίνει στην πορεία όπου κριθεί αναγκαίο.
Η ένσταση υποστηρίζεται από την Ένορκη Δήλωση της κας Μ. Γεωργίου, ημερομηνίας 20/06/25. Η κα Γεωργίου απαντά ένα προς ένα στους ισχυρισμούς του Αιτητή, προωθώντας τους λόγους ένστασης της, τους οποίους μάλιστα επαναλαμβάνει και υιοθετεί μέσω της μαρτυρίας της. Εν περιλήψει, η κα Γεωργίου αρχικά αναφέρεται στην πιστωτική διευκόλυνση που σύναψε ο Αιτητής με τους Καθ’ ών η Αίτηση περί την 10/04/2009 και συγκεκριμένα σε τρεχούμενο λογαριασμό με όριο το ποσό των €10.000 και την επίδικη υποθήκη Υ1643/09 που συνάφθηκε προς όφελος των Καθ’ών η Αίτηση, προς εξασφάλιση των υποχρεώσεων του Αιτητή. Ο τρεχούμενος λογαριασμός παρουσίασε υπέρβαση και τερματίστηκε από το πιστωτικό ίδρυμα στις 19/04/2010. Ακολούθησε η καταχώρηση της αγωγής 2274/2010, στο πλαίσιο της οποίας εκδόθηκε απόφαση στις 02/11/2011, υπέρ των Καθ’ ών η Αίτηση και εναντίον του Αιτητή.
Οι Καθ’ ών η Αίτηση ασκώντας τα δικαιώματα τους προχώρησαν με την διαδικασία εκποίησης του Μέρους VIA του Ν. 9/65. Συγκεκριμένα, επέδωσαν στον Αιτητή την Ειδοποίηση τύπος Ι μαζί με συνοδευτική επιστολή και κατάσταση λογαριασμού στις 16/01/25. Ακολούθησε η επίδοση της Ειδοποίησης τύπος ΙΒ στις 02/04/25 και η Ειδοποίηση τύπος ΙΑ και δελτίο ηλεκτρονικού πλειστηριασμού στις 15/05/25.
Η Ειδοποίηση τύπος Ι επιδόθηκε στον Αιτητή μέσω συστημένου ταχυδρομείου στις 16/01/25. Η Ειδοποίηση τύπου ΙΒ εστάλη αρχικά μέσω συστημένου ταχυδρομείου στις 06/03/25 αλλά ο Αιτητής δεν την παρέλαβε, με αποτέλεσμα οι Καθ’ ών η Αίτηση να προχωρήσουν με επίδοση αυτής μέσω ιδιώτη επιδότη στις 02/04/25. Εκ παραδρομής, στις 02/04/25 ο ιδιώτης επιδότης επέδωσε στον Αιτητή και την Ειδοποίηση Τύπου Ι, η οποία είχε ήδη παραληφθεί από τον Αιτητή μέσω ταχυδρομείου στις 16/01/25. Η ειδοποίηση Τύπου ΙΑ στάλθηκε και παραλήφθηκε μέσω ταχυδρομείου στις 15/05/25. Ακολούθως η ίδια ειδοποίηση επιδόθηκε στον Καθ’ ού και με ιδιωτική επίδοση.
Η ομνύουσα ισχυρίζεται ότι δεν υπάρχουν άλλα πρόσωπα που έχουν δικαίωμα επί του εκπλειστηριάσματος του ακινήτου ή “ενδιαφερόμενα πρόσωπα”, εν τη εννοία του Νόμου, πέραν του Αιτητή.
Περαιτέρω, η ομνύουσα αρνείται τους ισχυρισμούς του Αιτητή περί ελλιπούς και λανθασμένης κατάστασης λογαριασμού. Επαναλαμβάνει ότι σε κάθε περίπτωση ούτε η Ειδοποίηση τύπου Ι, ούτε η κατάσταση λογαριασμού που την συνοδεύει δεν μπορούν να προσβληθούν και να εξεταστούν από το Δικαστήριο.
Προς υποστήριξη των ισχυρισμών της κατέθεσε ως τεκμήρια τα εξής έγγραφα:
Τεκμήριο 1 (δέσμη): Δημοσίευσης συγχώνευσης, μετονομασίας και μεταβίβασης αναφορικά με τους Καθ’ ών η Αίτηση.
Τεκμήριο 2: Αντίγραφο Συμφωνίας Πιστώσεως ημερομηνίας 10/04/2009.
Τεκμήριο 3: Αντίγραφο του εγγράφου υποθήκης, της σύμβασης και δήλωσης υποθήκης
Τεκμήριο 4: Αντίγραφο του κλητηρίου εντάλματος της αγωγής 2274/10 Ε.Δ Λάρνακας.
Τεκμήριο 5: Απόφαση στην αγωγή 2274/10 Ε.Δ Λάρνακας
Τεκμήριο 6 (δέσμη): Ειδοποίηση Τύπου Ι ημερομηνίας 13/12/24, συνοδευτική επιστολή, κατάσταση λογαριασμού, απόδειξη κατάθεσης συστημένων αντικειμένων ημερομηνίας 18/12/24 και απόδειξη παραλαβής αντικειμένου από τον Αιτητή.
Τεκμήριο 7: Ειδοποίηση τύπου ΙΑ ημερομηνίας 06/05/25, Δελτίο Ηλεκτρονικού Πλειστηριασμού, απόδειξη κατάθεσης συστημένων αντικειμένων ημερομηνίας 07/05/25 και απόδειξη παραλαβής αντικειμένου από τον Αιτητή στις 15/05/25.
Τεκμήριο 8: Ειδοποίηση τύπου ΙΒ ημερομηνίας 04/03/25, απόδειξη κατάθεσης συστημένων αντικειμένων, απόδειξη μη παράδοσης αντικειμένου.
Τεκμήριο 9: Έρευνα από το τμήμα κτηματολογίου αναφορικά με την ιδιοκτησία και τα εμπράγματα βάρη του επίδικου ακινήτου.
Οι συνήγοροι των διαδίκων ανέπτυξαν τις θέσεις τους μέσα από εμπεριστατωμένες αγορεύσεις. Έχω μελετήσει επισταμένως το περιεχόμενο των εκατέρωθεν αγορεύσεων και θα αναφερθώ σε αυτό ακολούθως όπου το κρίνω σκόπιμο.
III. Εξέταση των λόγων Έφεσης:
Αρχικά πρέπει να σημειωθεί ότι η αίτηση παραμερισμού Ειδοποίησης Τύπου ΙΑ, μέσω Αίτησης/Έφεσης, διέπεται από τη Νομοθετική διάταξη του άρθρου 44Γ(3) του Ν. 9/65, ως τροποποιήθηκε. Η εν λόγω Νομοθετική διάταξη αναφέρει κατά τρόπο εξαντλητικό και περιοριστικό τους λόγους για τους οποίους μπορεί να προσβληθεί η εν λόγω Ειδοποίηση. Για σκοπούς πληρότητας παραθέτω αυτολεξεί την εν λόγω Νομοθετική διάταξη, ως ισχύει σήμερα:
«(3) Ο ενυπόθηκος οφειλέτης καθώς και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος δύναται, εντός σαράντα πέντε (45) ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης, σύμφωνα με το εδάφιο (2) να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης μόνο, για τους ακόλουθους λόγους:
(α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις˙
(β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί˙
(γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή˙
(δ) έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου˙
(ε) ο ενυπόθηκος οφειλέτης είναι επιλέξιμος οφειλέτης και το αδειοδοτημένο ίδρυμα, παρά το ότι είχε υποχρέωση δυνάμει του περί της Σύστασης και Λειτουργίας Ενιαίου Φορέα Εξώδικης Επίλυσης Διαφορών Χρηματοοικονομικής Φύσεως Νόμου, δεν έχει προσέλθει σε διαμεσολάβηση δυνάμει των διατάξεων του Μέρους VIA του εν λόγω Νόμου.
(στ) έχει εκδοθεί προστατευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη δυνάμει των διατάξεων του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διατάγματα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου ή εκκρεμεί ενώπιον Δικαστηρίου αίτηση για έκδοση τέτοιου προστατευτικού διατάγματος˙
(ζ) ο ενυπόθηκος οφειλέτης του οποίου η συμμετοχή εγκρίνεται στο σχέδιο “ΕΣΤΙΑ για αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων και στήριξη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων” ή σε οποιαδήποτε άλλο κυβερνητικό σχέδιο επιδότησης πιστωτικής διευκόλυνσης, νοουμένου ότι αυτός αποδέχεται και τηρεί τη συμφωνία και τις πιστωτικές του υποχρεώσεις όπως προκύπτουν από το εν λόγω σχέδιο ή εκκρεμεί σχετική αίτηση.
(η)(i) η ειδοποίηση αφορά ακίνητο το οποίο αποτελεί κύρια κατοικία, ως αυτή ορίζεται στο Σχέδιο, σε σχέση με το οποίο, έχει εγκριθεί αίτηση για ένταξη στο Σχέδιο. ή
(ii) η ειδοποίηση αφορά ακίνητο το οποίο αποτελεί κύρια κατοικία, ως αυτή ορίζεται στο Σχέδιο, σε σχέση με το οποίο, έχει υποβληθεί και εκκρεμεί αίτηση ή ένσταση για ένταξη στο Σχέδιο, αναφορικά με την οποία-
(αα) ο αιτητής για ένταξη στο Σχέδιο ή οποιοδήποτε μέλος της οικογένειάς του, ως αυτή ορίζεται στο Σχέδιο, πληροί τις προϋποθέσεις που αναφέρονται στον όρο 2.2.2 του Σχεδίου. ή
(ββ) ο αιτητής για ένταξη στο Σχέδιο, πληροί τις προϋποθέσεις που αναφέρονται στον όρο 2.5 του Σχεδίου:
Νοείται ότι, για σκοπούς εφαρμογής των διατάξεων της παρούσας παραγράφου, ο όρος “Σχέδιο” σημαίνει το σχέδιο “Ενοίκιο Έναντι Δόσης”, το οποίο εγκρίθηκε με την υπ’ αριθμόν 95.054 Απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου, ημερομηνίας 12 Ιουλίου 2023, ως αυτό εκάστοτε τροποποιείται.»
Συνεπώς, ενόψει της ρητής Νομοθετικής πρόνοιας, οποιοσδήποτε λόγος Έφεσης δεν εμπίπτει στους ανωτέρω αναφερόμενους, αυτομάτως αποκλείεται ως απαραδέκτως προβαλλόμενος.
Υπό το τα πιο πάνω προχωρώ να εξετάσω τους Λόγους Έφεσης που εγείρει και προωθεί ο Εφεσείοντας/ Αιτητής μέσω της γραπτής του Αγόρευσης.
- Αναφορικά με το ζήτημα του νομότυπου της Ειδοποίησης Τύπου Ι και του πρόωρου και νομότυπου της επίδοσης της Ειδοποίησης Τύπου ΙΑ, τα οποία εγείρονται στους λόγους Έφεσης 1, 2 και 6 παρατηρώ τα εξής:
Η πλευρά του Αιτητή ισχυρίζεται ότι η επίδοση της Ειδοποίησης τύπος ΙΑ είναι πρόωρη γιατί έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας των 45 ημερών που τάσσει η Ειδοποίηση Ι για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή ( βλέπε άρθρο 44Γ(1) και 44Γ(3)(γ) του Ν.9/65). Ως βάση των υπολογισμών του Αιτητή, λαμβάνεται η ημερομηνία 02/04/25, ημερομηνία που έγινε η δεύτερη κατά σειρά επίδοση της Ειδοποίησης Τύπου Ι στον Αιτητή, μέσω ιδιώτη επιδότη. Ο Αιτητής δεν αναφέρει στην Ένορκη του Δήλωση ότι είχε προηγηθεί και επίδοση της Ειδοποίησης Τύπου Ι μέσω ταχυδρομείου στις 16/01/25. Εξ’ όσων αναφέρει μάλιστα ο Αιτητής δεν θυμάται να παρέλαβε από ταχυδρομείο τις ειδοποιήσεις. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει επί λέξει ( παράγραφος 6 Ένορκης του Δήλωσης):
Παράγραφος 6: «Εξ’όσων θυμάμαι ουδέποτε παρέλαβα από ταχυδρομείο ειδοποιήσεις και ουδέποτε έστειλε η Καθ’ής η Αίτηση μετά τις 02/04/25 τις ειδοποιήσεις με ταχυδρομείο».
Ο ανωτέρω ισχυρισμός του Αιτητή αντικρούστηκε επαρκώς από πλευράς των Καθ’ ών η Αίτηση με αποτέλεσμα να καταδειχθεί ότι είναι ουσιαστικά αναληθής. Επισημαίνω ειδικότερα ότι στην Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την Ένσταση προσκομίστηκε σχετική τεκμηρίωση (βλέπε τεκμήριο 6) ως προς το ότι η Ειδοποίηση Τύπου Ι επιδόθηκε στον Αιτητή μέσω συστημένου ταχυδρομείου νομότυπα και επιτυχώς στις 16/01/25. Εξηγήθηκε επίσης ότι η μεταγενέστερη επίδοσης της Ειδοποίησης Τύπου Ι στις 02/04/25, μέσω ιδιώτη επιδότη, έγινε εκ παραδρομής.
Δεν παραβλέπω ότι η πλευρά του Αιτητή, μέσω της γραπτής του αγόρευσης, ισχυρίζεται ότι η δεύτερη επίδοση της Ειδοποίησης Τύπου Ι, στις 02/04/25, μέσω ιδιώτη επιδότη, δημιούργησε νέα δεδομένα αφού αναβίωσε, ως ισχυρίζονται, το δικαίωμα του Αιτητή να εξοφλήσει το χρέος του εντός νέας προθεσμίας 45 ημερών. Με όλο το σεβασμό, διαφωνώ με τη συγκεκριμένη θέση. Η εν λόγω δεύτερη επίδοση της Ειδοποίησης Τύπου Ι, μέσω επιδότη, δεν θα μπορούσε να φέρει κανένα έννομο αποτέλεσμα. Επισημαίνω ότι σύμφωνα με το άρθρο 44ΙΕ του Ν. 9/65 όσο και τη Νομολογία (ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ v. ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΑΝΤΕΛΑ, Πολιτική Έφεση Αρ. 159/2021, 1/12/2023), η επίδοση της Ειδοποίησης Τύπου Ι απευθείας μέσω ιδιώτη επιδότη, μόνο τότε μπορεί να θεωρηθεί νομότυπη και να έχει έννομα αποτελέσματα, όταν προηγηθεί διαπίστωση ότι δεν μπορεί να επιτευχθεί επίδοση μέσω ταχυδρομείου. Στην προκειμένη περίπτωση όχι μόνο δεν υπάρχει αυτή η διαπίστωση, αλλά έτι περαιτέρω, η επίδοση μέσω ταχυδρομείου ήταν εφικτή και επιτεύχθηκε σε προγενέστερο χρόνο προς τον Αιτητή. Ενόψει των ανωτέρω κρίνω ότι κανένα έννομο αποτέλεσμα και καμία διαφοροποίηση της προθεσμίας των 45 ημερών που τάσσει το άρθρο 44Γ(1) δεν επέφερε η δεύτερη, εκ παραδρομής, επίδοση της ίδιας Ειδοποίησης τύπου Ι, με ιδιώτη επιδότη.
Αναφορικά με την επίδοση της Ειδοποίησης Τύπου ΙΑ ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι αυτή του επιδόθηκε μέσω ιδιωτικής επίδοσης στις 14/05/25 ( παράγραφος 10 Ένορκης Δήλωσης Αιτητή). Όπως αναφέρει ουδέποτε ειδοποιήθηκε από το ταχυδρομείο για να παραλάβει τη ρηθείσα ειδοποίηση. Ο ισχυρισμός αυτός του Αιτητή διαφάνηκε ότι είναι αναληθής και δεν μπορεί να υποστηρίξει τον οποιοδήποτε λόγο Έφεσης. Συγκεκριμένα, η πλευρά των Καθ’ών η Αίτηση αντίκρουσε τεκμηριωμένα τον εν λόγω ισχυρισμό, μέσω του τεκμηρίου 7 της Ένστασης, όπου διαφαίνεται από την βεβαίωση του ταχυδρομείου ότι ο Αιτητής παρέλαβε την ειδοποίηση τύπου ΙΑ μέσω ταχυδρομείου στις 15/05/25. Η επίδοση συνεπώς έγινε νομότυπα, μέσω της ταχυδρομικής οδού, σύμφωνα με τις πρόνοιες της σχετικής νομοθετικής διάταξης ( άρθρο 44ΙΕ του Ν. 9/65) και της Νομολογίας (ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ v. ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΑΝΤΕΛΑ, Πολιτική Έφεση Αρ. 159/2021, 1/12/2023). Το αν προηγήθηκε ή ακολούθησε, εκ του περισσού, επίδοση της ίδιας ειδοποίησης και μέσω ιδιώτη επιδότη, δεν θεωρώ ότι αυτό μπορεί να έχει την οποιαδήποτε αρνητική επίπτωση στην νομότυπα συντελεσθείσα επίδοση.
Συνεπώς ο σχετικός λόγος Έφεσης απορρίπτεται.
- Αναφορικά με το ζήτημα της ελαττωματικότητας και παρατυπίας στην Ειδοποίηση Τύπου Ι που εγείρεται στο λόγο έφεσης 4 και 8.
Εξ’όσων γίνεται αντιληπτό από τους Λόγους Έφεσης και από την γραπτή του αγόρευση, ο Αιτητής αμφισβητεί το νομότυπο της Ειδοποίησης Τύπου Ι, γιατί η κατάσταση λογαριασμού που συνόδευε την Ειδοποίηση δεν συμπεριλάμβανε ανάλυση, αναφορά σε ποσοστό τόκου και γενικότερα χωρίς να παρέχει τις απαραίτητες πληροφορίες και λεπτομέρειες. Μάλιστα παρά την από μέρους του Αιτητή αμφισβήτηση του οφειλόμενου υπολοίπου και των τόκων μέσω της επιστολής του ημερομηνίας 16/04/25 (τεκμήριο 3 Αίτησης), οι Καθ’ών η Αίτηση δεν ενδιαφέρθηκαν να του δώσουν εξηγήσεις.
Διαφωνώ με τη θέση του Αιτητή για τους λόγους που εξηγώ:
Σύμφωνα με το άρθρο 44Γ(1) του Ν. 9/65 η Ειδοποίηση Τύπου Ι προς τον ενυπόθηκο οφειλέτη πρέπει να συνοδεύεται: “...από κατάσταση λογαριασμού του απαιτούμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξή του καλώντας τον όπως εξοφλήσει το ποσό, σύμφωνα με την επιδοθείσα κατάσταση λογαριασμού,...”. Επισημαίνεται όμως ότι ο Νόμος δεν καθορίζει τον τύπο και την έκταση της κατάστασης λογαριασμού που πρέπει να συνοδεύει την Ειδοποίηση Τύπου Ι, (πέραν του ότι αυτή πρέπει να αναφέρεται στο χρέος, τους τόκους και τα έξοδα).
Στην προκειμένη περίπτωση διαπιστώνεται ότι η Ειδοποίηση Τύπου Ι συνοδεύεται από κατάσταση λογαριασμού, η οποία κάνει αναφορά τόσο στο υπόλοιπο του χρέους, όσο και σε τόκους και σε έξοδα. Συνεπώς δεν μπορεί παρά να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι τόσο η κατάσταση λογαριασμού όσο και η Ειδοποίηση Τύπου Ι, πληροί τις εκ του νόμου προβλεπόμενες απαιτήσεις, τόσο ως προς τον τύπο, όσο και ως προς το περιεχόμενο. Η αντίθετη εισήγηση του Αιτητή ότι η ρηθείσα κατάσταση λογαριασμού έπρεπε να παρέχει περισσότερες λεπτομέρειες, ανάλυση και αναφορά σε ποσοστό τόκου, θεωρώ ότι δεν βρίσκει έρεισμα στη σχετική Νομοθετική διάταξη.
Αναφορικά με την αμφισβήτηση του υπολοίπου του χρέους, επισημαίνεται ότι το ζήτημα αυτό δεν μπορεί να ελεγχθεί στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας. Επαναλαμβάνεται ότι οι λόγοι παραμερισμού της Ειδοποίησης Τύπου ΙΑ καταγράφονται αποκλειστικά και μόνο στο άρθρο 44Γ(3) του Ν. 9/65 και η αμφισβήτηση του υπολοίπου του χρέους δεν εμπίπτει σε αυτούς.
- Αναφορικά με του λόγους Ένστασης 3,5, 7, 9 και 10.
Οι αναφερθέντες λόγοι Έφεσης δεν προωθούνται από πλευράς Αιτητή μέσω της γραπτής του αγόρευσης και συνεπώς θεωρούνται εγκαταλειφθέντες. Σε κάθε περίπτωση και για σκοπούς πληρότητας επισημαίνω τα εξής:
Αναφορικά με την αμφισβήτηση της νομιμότητας της επίδοσης της Ειδοποίηση Τύπου ΙΒ (Λόγος Έφεσης 3) κρίνω ότι αυτή είναι πλήρως αβάσιμη. Η επίδοση της σχετικής ειδοποίησης επιδόθηκε δεόντως στον Αιτητή μέσω ιδιώτη επιδότη στις 02/04/25 (παραδεκτό γεγονός), αφού προηγήθηκε προσπάθεια επίδοσης της μέσω συστημένου ταχυδρομείου, η οποία όμως προσπάθεια δεν ευδοκίμησε αφού ο Αιτητής δεν παραλάμβανε την σχετική επιστολή.
Η αμφισβήτηση του τύπου και του περιεχομένου της Ειδοποίησης ΙΑ ( Λόγοι Έφεση 5 και 7) δεν ευσταθεί. Ειδικότερα αναφορικά με τον τύπο της ειδοποίησης τύπου ΙΑ συγκρίνοντας το τεκμήριο 2 της Αίτησης με τον «Τύπο ΙΑ» του Δεύτερου Παραρτήματος του Ν. 9/65, διαπιστώνω ότι αυτοί είναι ουσιαστικά πανομοιότυποι. Όσον αφορά τον ισχυρισμό του Αιτητή στην παράγραφο 14 της Ένορκης του Δήλωσης ότι έπρεπε να αναφέρεται στην Ειδοποίηση Τύπου ΙΑ το από πότε οφείλονται οι τόκοι ύψους €114,14, δεν υποστηρίζεται από τη σχετική Νομοθεσία και είναι πλήρως ανυπόστατος.
Αναφορικά με το ζήτημα της αντισυνταγματικότητας των σχετικών διατάξεων του Ν. 9/65 (Λόγος Έφεσης 9), επισημαίνεται η πάγια Νομολογιακή Αρχή ότι τα νομοθετήματα καλύπτονται από τεκμήριο συνταγματικότητας το οποίο μάλιστα μπορεί να ανατραπεί μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις και εκεί που αυτό αποδεικνύεται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ( βλέπε Τhe Board for the registration of Architects and Civil Engineers v. Kyriakides (1966) 3 C.L.R. 650). Στην προκειμένη περίπτωση καθίσταται αδόκιμη και άνευ ουσίας η ενασχόληση με το συγκεκριμένο λόγο Έφεσης καθώς αυτός παρέμεινε μετέωρος χωρίς να υποστηρίζεται και να συγκεκριμενοποιείται από τη μαρτυρία του Αιτητή αλλά και χωρίς να προωθείται μέσω της γραπτής του αγόρευσης. Συνεπώς και ο συγκεκριμένος λόγος έφεσης απορρίπτεται.
Αναφορικά με τα ζητήματα παρανομίας, της καταχρηστικότητας, του καταπιεστικού χαρακτήρα και λανθασμένου της παρούσας διαδικασίας που εγείρονται στο Λόγος Έφεσης 10, κρίνω ότι αυτά είναι πλήρως αβάσιμα και αστήριχτα. Οι Καθ΄ών η Αίτηση, στην προκειμένη περίπτωση τροχοδρομώντας τη διαδικασία πλειστηριασμού του Μέρους VIA του Ν. 9/65, άσκησαν κατά γράμμα δικαίωμα που τους παρέχει η Νομοθεσία ως ενυπόθηκοι δανειστές, για ένα χρέος που εκκρεμεί απλήρωτο περί τα 15 έτη. Αυτό σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να υποστηρίξει ισχυρισμούς περί παράνομης και καταχρηστικής διαδικασίας από μέρους τους.
IV. Κατάληξη :
Ενόψει των λόγων που ανέφερα ανωτέρω, η αίτηση/έφεση αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα και επιδικάζονται υπέρ των Εφεσίβλήτων/Καθ’ ών η Αίτηση και εναντίον του Αιτητή/ Εφεσείοντα ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο
(Υπ.) .........................................
Μ. Π. Μιχαήλ, Ε.Δ.
Πιστόν Αντίγραφο
Πρωτοκολλητής
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο