ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ
Ενώπιον: Λ. Χαβιαρά Ε.Δ.
Αρ. Αγ. 36/2021
Μεταξύ:
ΡΑΦΑΕΛ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ ΛΟΥΚΑΪΔΗΣ
Ενάγοντα
-και-
BANK OF CYPRUS PUBLIC COMPANY LIMITED
Εναγόμενης
Ημερομηνία: 17.3.2026
Εμφανίσεις:
Για Ενάγοντα – Καθ’ ου η Αίτηση: κ. Σταυράκη
Για Εναγόμενη - Αιτήτρια: κ. Σέας
ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ
Εισαγωγικά
Στα πλαίσια της με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αγωγής, ο Ενάγων(στο εξής «ο Καθ΄ ου η Αίτηση) αξιώνει την έκδοση διαταγμάτων ακύρωσης συμβάσεων εγγύησης και δέσμευσης που αφορούν σε παραχώρηση πιστωτικών διευκολύνσεων από πλευράς της Εναγόμενης (στο εξής «η Αιτήτρια») προς την μητέρα του Καθ’ ου η Αίτηση λόγω παρανομίας και/ή άσκησης ψυχικής πίεσης και/ή δόλου και/ή απάτης, καθώς και επιστροφή ποσού €40.000 το οποίο κατ’ ισχυρισμό ανήκε στον Καθ’ ου η Αίτηση και η Αιτήτρια συμψήφισε πιστώνοντας το υπόλοιπο στον λογαριασμό δανείου της μητέρας του.
Η Αιτήτρια με την υπεράσπιση της δέχεται ότι παραχώρησε πιστωτικές διευκολύνσεις στην μητέρα του Καθ’ ου η Αίτηση τις οποίες εγγυήθηκε προσωπικά ο Καθ’ ου η Αίτηση, αρνείται κάθε ισχυρισμό περί δόλου και/ή απάτης και/ή ψυχικής πίεσης και/ή απάτης, προβάλλουν ισχυρισμό ότι τερμάτισαν νόμιμα τον λογαριασμό δανείου και άσκησαν δικαιώματα επίσχεσης και/ή συμψηφισμού που τους παρείχαν οι σχετικές συμφωνίες. Αναφέρουν δε ότι διεκδικούν το υπόλοιπο του δανείου με την αγωγή 2060/20 του Ε.Δ. Λάρνακας.
Στις 7.7.2025 η Αιτήτρια καταχώρησε την υπό εξέταση αίτηση με την οποία αιτείται την έκδοση διατάγματος με το οποίο να διατάζεται ο Καθ’ ου η Αίτηση όπως παραχωρήσει ασφάλεια εξόδων για το ποσό των €14.307,70 και διατάγματα αναστολής της διαδικασίας μέχρι να δοθεί η πιο πάνω ασφάλεια καθώς και απόρριψης της αγωγής σε περίπτωση που δεν δοθεί ασφάλεια.
Η αίτηση προσέκρουσε στην ένσταση του Καθ’ ου η Αίτηση, οπότε οδηγήθηκε σε ακρόαση χωρίς οποιαδήποτε πλευρά να ζητήσει να αντεξετάσει την άλλη.
Οι συνήγοροι παράδωσαν στο Δικαστήριο γραπτώς τις θέσεις τους, τις οποίες υιοθέτησαν. Αναφέρω ευθύς εξ’ αρχής ότι το περιεχόμενο τους έχει εξεταστεί από το Δικαστήριο και είναι υπόψιν μου έστω και αν δεν γίνεται ρητή αναφορά στο κείμενο της παρούσας απόφασης.
Αίτηση και Ένσταση
Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Π.Π. ο οποίος είναι στην υπηρεσία της Αιτήτριας. Σύμφωνα με τον ενόρκως δηλούντα, ο Καθ’ ου η Αίτηση είναι κάτοικος εξωτερικού και συγκεκριμένα διαμένει μόνιμα στο Άμπου Ντάμπι στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, δηλαδή σε χώρα εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ακολούθως προβαίνει σε περιγραφή της αξίωσης του Καθ’ ου η Αίτηση στα πλαίσια της αγωγής και της υπεράσπισης εξηγώντας ότι το δάνειο προς την μητέρα του Καθ’ ου η Αίτηση εξασφαλιζόταν με την παραχώρηση προσωπικής εγγύησης του ιδίου για το ποσό των €40.000 και δέσμευση μετρητών για ποσό €40.000 από τον Καθ’ ου η Αίτηση (Τεκμήριο Α). Δεν υπήρξε συμμόρφωση με τους συμβατικούς όρους και η μητέρα του Καθ’ ου η Αίτηση ως επίσης και ο ίδιος δεν συμμορφώθηκαν ούτε με τις προειδοποιητικές επιστολές της Αιτήτριας με αποτέλεσμα να τερματιστεί ο λογαριασμός δανείου και να ασκηθεί δικαίωμα επίσχεσης του ποσού των €40.059,08 το οποίο βρισκόταν κατατεθειμένο στον λογαριασμό του Καθ’ ου η Αίτηση και να πιστωθεί το ποσό στον λογαριασμό δανείου ο οποίος σήμερα παρουσιάζει υπόλοιπο €25.915,13 (Τεκμήριο Β).
Επιπρόσθετα των πιο πάνω, ο ομνύοντας αναφέρει ότι η Αιτήτρια προχώρησε με την καταχώρηση της αγωγής 2060/20 του Ε.Δ. Λάρνακας (Τεκμήριο Δ), μέσω της οποίας αξιώνει την καταβολή του κατ’ ισχυρισμό οφειλόμενου ποσού στα πλαίσια της οποίας ο Καθ’ ου η Αίτηση καταχώρησε υπεράσπιση και ανταπαίτηση μέσω των οποίων εγείρει αντιφατικούς ισχυρισμούς σε σχέση με την εδώ απαίτηση του.
Προχωρεί δε να εξηγήσει ο ενόρκως δηλών ότι ο Καθ’ ου η Αίτηση υπόγραψε τις σχετικές συμφωνίες , υπόγραψε δήλωση ότι δεν επιθυμούσε να λάβει ανεξάρτητη νομική συμβουλή και ήταν πλήρως ενήμερος για τις καθυστερήσεις που παρουσίαζε το δάνειο της μητέρας του μέσω επιστολών που απέστελλε η Αιτήτρια (Τεκμήριο Γ). Στην ουσία του πράγματος, η Αιτήτρια εισηγείται ότι δεν υπάρχει προοπτική επιτυχίας της απαίτησης του εφόσον πέραν των πιο πάνω με την δικογραφία στα πλαίσια της αγωγής 2060/20 ανωτέρω, ο Καθ’ ου η Αίτηση εμμέσως πλην σαφώς παραδέχεται την υπογραφή των συμφωνιών δέσμευσης.
Είναι ακόμη ισχυρισμός ότι σε περίπτωση που η αγωγή απορριφθεί θα είναι δύσκολο αν όχι αδύνατον, να εισπράξει έξοδα από τον Καθ’ ου η Αίτηση γιατί διαμένει και εργάζεται σε χώρα εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εξ όσων καλύτερα γνωρίζει και πιστεύει, ο Καθ’ ου η Αίτηση εργάζεται στο Άμπου Ντάμπι και έχει την οικονομική δυνατότητα να παράσχει ασφάλεια εξόδων για το αιτούμενο ποσό. Εξ όσων επίσης γνωρίζει και πιστεύει, ο Καθ’ ου η Αίτηση δεν έχει οποιαδήποτε κινητή και ακίνητη περιουσία εντός της Δημοκρατίας η οποία να είναι δεκτική εκτέλεσης. Επισυνάπτει επίσης έρευνα για ακίνητη περιουσία (Τεκμήριο Ε).
Ο Καθ’ ου η Αίτηση προβάλλει 12 λόγους με τους οποίους ενίσταται στην έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Κρίνω αχρείαστο να τους παραθέσω αυτούσιους λόγω και της έκτασης τους. Για σκοπούς της παρούσας αναφέρω ότι η ουσία της ένστασης εδράζεται κυρίως στο ότι τυχόν έγκριση της αίτησης θα ισοδυναμούσε με αθέμιτο περιορισμό στο δικαίωμα πρόσβασης του στη δικαιοσύνη, η Αιτήτρια δεν νομιμοποιείται να αιτείται την έκδοση των εν λόγω διαταγμάτων αφού είναι υπεύθυνη για την παρούσα οικονομική του κατάσταση και είναι αδιαμφισβήτητο ότι οφείλει σε αυτόν χρηματικό ποσό εξ €40.059,08, η έγκριση των αιτούμενων διαταγμάτων θα αποδώσει αθέμιτο πλεονέκτημα στην Αιτήτρια έναντι του ιδίου, η αίτηση υποβάλλεται με υπέρμετρη καθυστέρηση η οποία σε συνδυασμό με τις υπόλοιπες ενέργειες της Αιτήτριας ισοδυναμεί με κατάχρηση των διαδικασιών του Δικαστηρίου. Προβάλλεται επιπρόσθετα ότι η Αιτήτρια γνώριζε από τότε που καταχωρούσε την αγωγή 2060/20 ότι ο Καθ’ ου η Αίτηση εργάζεται και διαμένει στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και τούτο δεν την εμπόδισε από το να διεκδικήσει τα δικαιώματα που θεωρεί ότι έχει έναντι του και δεν δύναται εκ των υστέρων να επικαλείται τον λόγο αυτό για να απαιτεί ασφάλεια εξόδων, ο κατάλογος εξόδων που επισυνάπτει η Αιτήτρια είναι λανθασμένος και/ή παράτυπος και/ή υπολογίστηκε σε λανθασμένη κλίμακα, ο Καθ’ ου η Αίτηση διατηρεί περιουσία στη Δημοκρατία και έχει ισχυρισμούς δεσμούς με την Κύπρο και δεν έχουν καταδειχθεί στοιχεία ότι δεν θα είναι σε θέσει να ικανοποιήσει τυχόν διαταγή για έξοδα καθώς επίσης εγείρει εύλογη αιτία αγωγής με πραγματική προοπτική επιτυχίας.
Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση δικηγόρου που εργάζεται στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τον Καθ’ ου η Αίτηση καθότι ο τελευταίος βρίσκεται στο εξωτερικό. Μέσω της ένορκης δήλωσης προβάλλονται διάφοροι ισχυρισμοί ως προς το πως τα γεγονότα οδήγησαν τον Καθ’ ου η Αίτηση στο να καταχωρήσει την παρούσα αγωγή. Αναφέρονται πέραν και επιπρόσθετα των πιο πάνω και οι ισχυρισμοί του σε σχέση με την προοπτική επιτυχίας της αγωγής του Καθ’ ου η Αίτηση.
Ισχυρίζεται ακόμη ότι από τη στιγμή που η Αιτήτρια κατέχει και οικειοποιήθηκε το πιο πάνω ποσό των €40.059,08 θα είναι άδικο και αντίθετο με την έννοια του δικαίου να επωφεληθεί με την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Η Αιτήτρια προωθεί παράλληλα την αγωγή 2060/20 εναντίον του Καθ’ ου η Αίτηση διεκδικώντας την είσπραξη ποσών χωρίς ποτέ να επικαλεστεί ή να καταδείξει πραγματικό κίνδυνο μη είσπραξης σε περίπτωση που εκδοθεί οποιαδήποτε απόφαση υπέρ της, γεγονός το οποίο καταδεικνύει την αντιφατική στάση της. Είναι ακόμη θέση του ότι η υπό κρίση αίτηση υποβάλλεται σε προχωρημένο στάδιο της διαδικασίας και ενώ η αγωγή είχε οριστεί για ακρόαση, είναι καταχρηστική και δεν αποσκοπεί στην εξασφάλιση των εξόδων αλλά στο να λειτουργήσει ως μοχλός πίεσης προς τον Καθ’ ου η Αίτηση. Καταληκτικά σημειώνει ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων.
Νομική Πτυχή
Το ζήτημα διέπεται από την Δ.60 Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας η οποία προνοεί τα εξής:
«1.A plaintiff (and, in respect of a counter-claim which is not merely in the nature of a set-off, a defendant) ordinarily resident out of Cyprus ή Κράτους-Μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης may, at any stage of the action, be ordered to give security for costs, though he may be temporarily resident in Cyprus ή σε Κράτος-Μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης…
2. In actions brought by persons resident out of Cyprus ή Κράτους-Μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, when the plaintiff's claim is founded on a judgment or order or on a negotiable instrument, the power to require the plaintiff to give security for costs shall be in the discretion of the Court.
...
5. Where the Court orders security for costs to be given it may stay the proceedings in the action until such security is given, and in the event of the security not being given within the time appointed may dismiss the action».
Με βάση την πλούσια Νομολογία επί του θέματος, οι προϋποθέσεις που τίθενται από την πιο πάνω διάταξη για την έκδοση ή μη ασφάλειας εξόδων είναι ο ενάγων να έχει τη συνήθη διαμονή του στο εξωτερικό, η μη κατοχή εκ μέρους του περιουσίας στην Κύπρο και κυρίως ακίνητης, η ισχύς της υπόθεσης του και η τυχόν οικονομική ευχέρεια του καθ' ου η αίτηση να παράσχει την ασφάλεια εξόδων (βλ. Continental Insurance Company v. Sac Eugene O´Regan (1996) 1Β Α.Α.Δ. 1087, STUDLAND HOLDINGS LIMITED ν. Σωφρονίου (2003) 1 Α.Α.Δ. 1809, Κυριάκου ν Μιχαήλ (2007) 1 Α.Α.Δ. 933, GENEMP TRADING LTD ν. ΛΑΪΚΗ ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ ΠΡΩΗΝ ΛΑΪΚΗ ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΛΤΔ (2011) 1 Α.Α.Δ. 1314, Σωκράτους ν. Νικολάου Πολ. Εφ. 405/16 ημερομηνίας 15.4.2021, ECLI:CY:AD:2021:A154)
Στην υπόθεση Alahmari v. Alia Airline (1990) 1 Α.Α.Δ. 434 λέχθηκαν τα εξής:
«Όταν τεθεί το θεμέλιο για την άσκηση της δικαιοδοσίας, με τη διαπίστωση ότι ο ενάγων (εφεσείων) έχει τη συνήθη κατοικία του στο εξωτερικό, οι παράγοντες οι οποίοι λαμβάνονται υπόψη στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας του πρωτόδικου δικαστηρίου είναι κατεξοχή δύο, η κατοχή εκ μέρους του ενάγοντα περιουσίας, και ιδίως ακίνητης (που δε μετακινείται εύκολα), στην Κύπρο, και η ισχύς της υπόθεσής του...Το βάρος για την τεκμηρίωση εκ μέρους του ενάγοντα (εφεσείοντα) ισχυρής υπόθεσης είναι πολύ μεγαλύτερο ενόψει της ετυμηγορίας του πρωτόδικου Δικαστηρίου. Δεδομένου ότι η αίτηση γίνεται έγκαιρα, η διαταγή μπορεί να περιλαμβάνει, όπως υποστηρίζει η αγγλική πρακτική, όλα τα έξοδα της πρωτοβάθμιας ή της δευτεροβάθμιας δικαιοδοσίας, ως ήθελε είναι η περίπτωση, και όχι μόνο εκείνα τα οποία κατά λογική πρόβλεψη θα υποστεί ο εναγόμενος (εφεσίβλητος) μετά την έκδοση της διαταγής για παροχή ασφάλειας για τα έξοδα (βλ. Supreme Court Practice 1970, p. 365). »
Στην υπόθεση GENEMP TRADING (ανωτέρω) λέχθηκε ότι:
«Η παροχή ασφάλειας εξόδων συνεπάγεται την άσκηση διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Τέτοια ασφάλεια διατάσσεται κατά κανόνα όταν ο ενάγων είναι κάτοικος εξωτερικού ή έχει τη συνήθη διαμονή του εκτός δικαιοδοσίας, κάτι το οποίο πρωτίστως φαίνεται από το ίδιο το κλητήριο ένταλμα. Η τυχόν κατοχή εκ μέρους του ενάγοντα περιουσίας που βρίσκεται εντός της επικράτειας και είναι ουσιαστική και μόνιμη, δυνατόν να συνηγορήσει εναντίον της παροχής ασφάλειας εξόδων υπό την προϋπόθεση ότι η περιουσία αυτή είναι κατά κοινή λογική διαθέσιμη προς εκτέλεση και όχι υποκείμενη σε εξανεμισμό σε οποιοδήποτε χρόνο. (Δέστε Ebrand v. Gassier [1884] 28 Ch.D. 232 και In Re Apollinaris Company' s Trade Marks [1891] 1 Ch. 1).
Στα ευρύτερα κριτήρια για την παροχή ασφάλειας εξόδων συγκαταλέγεται και η δύναμη της υπόθεσης του ενάγοντα διότι αν έχει καλή υπόθεση, η δε υπεράσπιση φαίνεται να μην ευσταθεί, τότε θα ήταν αντίθετο με το πνεύμα της δικαιοσύνης να διαταχθεί η καταβολή ασφάλειας εξόδων επιβραβεύοντας έτσι ουσιαστικά τον εναγόμενο και καθυστερώντας την όλη διαδικασία. Ο χρόνος υποβολής της αίτησης είναι ένα πρόσθετο στοιχείο που λαμβάνεται υπόψη και δεν αποκλείεται η περίπτωση η καθυστέρηση του διαδίκου να αποταθεί εγκαίρως για ασφάλεια εξόδων, σε συσχετισμό με άλλους ενισχυτικούς παράγοντες, να οδηγήσει το Δικαστήριο στην απόρριψη του αιτήματος...»
Ως προς το ζήτημα της διαμονής στην υπόθεση Κυριάκου (ανωτέρω) λέχθηκαν τα πιο κάτω:
«Η Δ.60, θ.1 των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας προβλέπει ότι ενάγων, ο οποίος συνήθως διαμένει εκτός Κύπρου ή εκτός κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μπορεί σε οποιοδήποτε στάδιο της αγωγής να διαταχθεί να παράσχει εξασφάλιση εξόδων, άνκαι προσωρινά μπορεί να διαμένει στην Κύπρο ή σε κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η έννοια της συνήθους διαμονής αντιδιαστέλλεται προς την έκτακτη ή προσωρινή. Όπως τονίστηκε και στην υπόθεση Κόρακα ν. Γεωργίου κ.ά. (Αρ.2) (2004) 1 Α.Α.Δ. 1935, σε κάθε περίπτωση το εγχείρημα δεν εξαντλείται στην αναζήτηση οποιουδήποτε συγκεκριμένου στοιχείου, το οποίο αφ΄ εαυτού θα ήταν δυνατό να δώσει απάντηση. Αντίθετα, εκτείνεται στον συνυπολογισμό ποιοτικών χαρακτηριστικών ή δεδομένων και εν γένει στον τρόπο και τις συνήθειες της ζωής, που βεβαίως δεν είναι δυνατόν να προκαθοριστούν κατά τρόπο εξαντλητικό. Επιπλέον αναγνωρίζεται και η δυνατότητα τεκμαιρόμενης συνήθους διαμονής (constructive residence), στην περίπτωση προσωρινής απομάκρυνσης από ορισμένο τόπο για κάποιο σκοπό με πρόθεση την επάνοδο.»
Οι πιο πάνω αρχές υιοθετήθηκαν από το Εφετείο στην υπόθεση Τάσος Φωκάς Επιπλώσεις Λτδ ν. Lois Builders Ltd Πολ. Εφ. 424/19 ημερομηνίας 8.7.2025 όπου αναφέρθηκαν τα πιο κάτω:
«Η γενική νομολογιακή αρχή, είναι ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να εξισορροπεί την εύλογη ανησυχία ενός εναγομένου ή εφεσίβλητου για τα έξοδα του , με το δικαίωμα του ενάγοντα ή εφεσείοντα, να προσφύγει στο Δικαστήριο.
Ως προς την στέρηση ενός διαδίκου να προσφύγει στη δικαιοσύνη ως αποτέλεσμα έκδοση διατάγματος ασφάλειας εξόδων , σχετική είναι η απόφαση Continental Ins. Co. of Hampshire v. O'Regan (1998) 1(Β) Α.Α.Δ. 1087. Λέχθηκε ότι η αδιαμφισβήτητη οικονομική αδυναμία του εναγομένου για συμμόρφωση με διάταγμα εξασφάλισης των εξόδων του τριτοδιαδίκου, δεν δικαιολογούσε την έκδοση σχετικής διαταγής. Διευκρινίστηκε εντούτοις ότι δεν είναι σε όλες τις περιπτώσεις που η ασφάλεια εξόδων δηγεί έναν ενάγοντα ή εφεσείοντα σε αδυναμία να προσφύγει στην δικαιοσύνη, δεδομένου ότι υπάρχουν περιπτώσεις, στις οποίες αυτός μπορεί να συμμορφωθεί με το σχετικό διάταγμα. Διάταγμα εκδίδεται επίσης όπου αποδεικνύεται ότι με εσκεμμένες ενέργειες ο ενάγων προκαλεί την αφερεγγυότητα του, ή επιδιώκει να αποφύγει τις όποιες δικές του, εκ της αντιδικίας, υποχρεώσεις. Όπου όμως αδιαμφησβήτητα ο ενάγων - εφεσείων δεν έχει την οικονομική δυνατότητα συμμόρφωσης, η ασφάλεια εξόδων δεν δικαιολογείται γιατί ισοδυναμεί με άρνηση δικαιοσύνης.
Είναι σαφές από την νομολογία ότι στην εξισορρόπηση των πιο πάνω παραγόντων, το Δικαστήριο δεν θα επιτρέψει η ασφάλεια εξόδων α λειτουργήσει με τρόπο, που θα στερήσει το δικαίωμα πρόσβασης στην δικαιοσύνη. Υποδεικνύεται σε πλειάδα αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου ότι η ασφάλεια για τα έξοδα, παρέχεται υπό το πρίσμα των διατάξεων του Άρθρου 30.2 του Συντάγματος και των αντίστοιχων διατάξεων του Άρθρου 6(1) της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και των Θεμελιωδών Ελευθεριών, οι οποίες κατοχυρώνουν την πρόσβαση του ατόμου στο Δικαστήριο ως θεμελιώδες δικαίωμα του. Συναρτάται έτσι η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, με τη δυνατότητα του διαδίκου ανάλογα με την οικονομική του ευχέρεια, να παράσχει την αιτούμενη ασφάλεια (βλ. μεταξύ άλλων Conway v. Elia (2002) 1(Γ) Α.Α.Δ. 1653, 1656-7 & Χαραλαμπίδης ν. Πέτρου κ.α (2003) 1(Γ) Α.Α.Δ. 1698, 1700).
Στην υπόθεση Conway v. Elia (ανωτέρω), επισημάνθηκε ότι η Δ.60 αποτελούσε μέρος των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, που εφαρμόζονταν κατά το χρόνο ανακήρυξης της Κυπριακής Δημοκρατίας. Διατηρήθηκε, όπως και οι θεσμοί, γενικά, σε ισχύ, υπό την αίρεση των διατάξεων του Άρθρου 188.1 του Συντάγματος, που επιβάλλουν την προσαρμογή των προνοιών τους προς το Σύνταγμα, περιλαμβανομένου του Άρθρου 30 του Συντάγματος, που κατοχυρώνει το δικαίωμα της πρόσβασης στη Δικαιοσύνη»
Στην υπόθεση Prince Radu of Hohenzollern v Houston & Anor (2006) EWHC 231 (QB) αναφέρθηκαν τα πιο κάτω:
«There is now no presumption that an order for security should follow from the mere fact that a litigant´s residence in a non-Convention country. The court will require to be satisfied, usually on the basis of evidence, that any costs order made in favour of the defendants would not be enforceable or, at least, that enforcement would be substantially more difficult in the relevant jurisdiction and correspondingly more expensive for the defendants. »
Σε ελεύθερη μετάφραση:
«Δεν υπάρχει πλέον τεκμήριο ότι μια διαταγή για παροχή ασφάλειας πρέπει να εκδίδεται απλώς και μόνο επειδή η διαμονή του διαδίκου είναι σε χώρα εκτός Σύμβασης. Το Δικαστήριο θα πρέπει να ικανοποιηθεί, συνήθως στην βάση της μαρτυρίας, ότι οποιαδήποτε διαταγή για έξοδα γίνει υπέρ των εναγόμενων δεν θα είναι εκτελεστή ή, τουλάχιστον, ότι η εκτέλεση της θα είναι ουσιαστικά πιο δύσκολκη στην σχετική δικαιοδοσία και αντίστοιχα πιο δαπανηρή για τους εναγόμενους».
Εφαρμογή - Συμπεράσματα
Στην υπό εξέταση περίπτωση δεν αμφισβητείται ότι ο Καθ’ ου η Αίτηση διαμένει και εργάζεται εκτός Κύπρου. Συνεπώς η προϋπόθεση να έχει ο ενάγων τη συνήθη διαμονή του στο εξωτερικό ικανοποιείται.
Όσον αφορά την προϋπόθεση της μη κατοχής εκ μέρους του περιουσίας στην Κύπρο και κυρίως ακίνητης κρίνω ότι επίσης ικανοποιείται. Η Αιτήτρια έχει παραθέσει σχετική Παγκύπρια έρευνα (Τεκμήριο Ε) η οποία δεικνύει ότι δεν έχει ακίνητη περιουσία ο Καθ’ ου η Αίτηση στην Κύπρο. Η αναφορά στην ένσταση ότι κατέχει περιουσία ο Καθ’ ου η Αίτηση παράμεινε ανυποστήρικτη αφού δεν παρουσιάστηκε οποιοδήποτε τεκμήριο ή έγγραφο που να το αποδεικνύει. Προς τούτο, έρχομαι στην τυχόν οικονομική ευχέρεια του Καθ' ου η αίτηση να παράσχει την ασφάλεια εξόδων και αναφέρω ότι δεν αμφισβητείται από πλευράς Καθ’ ου η Αίτηση ότι αυτός εργάζεται. Σε κάθε περίπτωση, δεν προβλήθηκε από πλευράς Καθ’ ου η Αίτηση ότι δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να συμμορφωθεί σε περίπτωση έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων ούτε παραχώρησε όμως οποιαδήποτε στοιχεία σε σχέση με την οικονομική κατάσταση του ούτως ώστε να μπορεί να εξεταστεί ο ισχυρισμός του ότι η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων θα ισοδυναμούσε σε στέρηση της πρόσβασης του στην δικαιοσύνη. Συνεπώς, ικανοποιούνται και οι εν λόγω προϋποθέσεις.
Εν σχέση με την θέση που προβλήθηκε αναφορικά με την καταχώρηση αγωγής από την Αιτήτρια και την εκεί διεκδίκηση ποσών από τον Καθ’ ου η Αίτηση, περιορίζομαι στο να αναφέρω ότι η κάθε διαδικασία κρίνεται αυτοτελώς, σύμφωνα και στην βάση των δικών της δεδομένων και στη βάση της οικονομικής κατάστασης του καθ’ ου η αίτηση τη δεδομένη στιγμή. Επίσης, δεν μπορεί να επικαλείται κατά την κρίση μου ο Καθ’ ου η Αίτηση το γεγονός ότι η Αιτήτρια κατέχει το ποσό των €40.000 περίπου επομένως τα έξοδα της είναι εξασφαλισμένα καθότι εκείνο το ποσό πέραν του ότι είναι δυνατό να κληθεί να το επιστρέψει αποτελεί και μέρος της διαφοράς μεταξύ της Αιτήτριας, του Καθ’ ου η Αίτηση και δυο ακόμη προσώπων στην αγωγή 2060/20 ανωτέρω.
Αναφορικά με την ισχύ της υπόθεσης του Καθ’ ου η Αιτηση, θεωρώ χρήσιμη την αναφορά που γίνεται στο Σύγγραμμα Blackstone’s Civil Practice του 2018 στην σελ. 1184 όπου αναφέρεται ότι «η μαρτυρία σχετικά με την ουσία της αγωγής σπάνια είναι χρήσιμη σε αίτηση για παροχή ασφάλειας εξόδων και σπανίως είναι καθοριστική, εκτός αν καταδεικνύει μια εξαιρετικά ισχυρή περίπτωση ότι μια βάσιμη αξίωση είναι πιθανόν να ματαιωθεί εάν διαταχθεί η παροχή ασφάλειας εξόδων (βλ. της εκεί αναφορές στις Zappia Middle East Construction Co. Ltd v Clifford Chance [2001] EWCA Civ 946, Antonelli v Allen [2001] EWCA Civ 1563 και Trident International Freight Services Ltd v Manchester Ship Canal Co. [1990] BCLC 263). Επισημαίνεται επίσης στην ίδια σελίδα ότι «στο Εμπορικό Δικαστήριο η διερεύνηση της ουσίας της υπόθεσης αποθαρρύνεται έντονα… και όπου τα μέρη υπερβούν τα όρια και επιχειρήσουν να εμβαθύνουν υπερβολικά στην ουσία της υπόθεσης, το Δικαστήριο θα αποκλείσει μαρτυρία και θα επιβάλει ανάλογες κυρώσεις ως προς τα έξοδα… Εκεί όπου δεν υπάρχει υπεράσπιση, θα ήταν σχεδόν σίγουρα άδικο να διαταχθεί παροχή ασφάλειας γιατί σε τέτοια περίπτωση είναι σχεδόν απίθανο σε κάθε περίπτωση να επιδικαστούν έξοδα υπέρ του εναγόμενου».
Χωρίς να υπεισέρχομαι στην ουσία της υπόθεσης παρατηρώ από τα όσα προβάλλουν οι δυο πλευρές μέσω της αίτησης και της ένστασης ότι, και οι δυο συμφωνούν στο ότι παραχωρήθηκε δάνειο στην μητέρα του Καθ’ ου η Αίτηση το οποίο εξασφαλιζόταν από εγγύηση του Καθ’ ου η Αίτηση. Η Αιτήτρια προχωρώντας με επίσχεση / συμψηφισμό πίστωσε στον λογαριασμό του δανείου της μητέρας του Καθ’ ου η Αίτηση ποσό περί των €40.000 πράξη για την οποία ο Καθ’ ου η Αίτηση ενημερώθηκε από την Αιτήτρια. Ο Καθ’ ου η Αίτηση επιζητεί ακύρωση της οποιασδήποτε εγγύησης και έγγραφης δέσμευσης προβάλλοντας ισχυρισμούς μεταξύ άλλων ότι ουδέποτε ήρθαν προηγουμένως στην αντίληψη του και ουδέποτε υπόγραψε τα έξοδα αυτά. Παράλληλα θα πρέπει να σημειωθεί ότι η Αιτήτρια παρουσιάζει υπογεγραμμένα τα επίμαχα έγγραφα και υποστηρίζει ότι υπογράφηκαν οικειοθελώς από τον Καθ’ ου η Αίτηση καθώς επίσης και ότι επίδικες συμβάσεις της έδιδαν το δικαίωμα συμψηφισμού.
Αφενός το κατά πόσο είχε δικαίωμα η Αιτήτρια να συμψηφίσει ποσά είναι ζήτημα ερμηνείας των όρων των επίμαχων συμφωνιών αφετέρου το κατά πόσο οι εν λόγω συμφωνίες είναι προϊόν δόλου ή απάτης ή άκυρες ή ακυρώσιμες είναι ζήτημα γεγονότων. Τούτα τα αναφέρω αν και είναι ζητήματα που αφορούν στην ουσία της υπόθεσης, καθότι λαμβάνονται υπόψιν στον βαθμό που αυτά αφορούν την υπό εξέταση αίτηση ως προς την ισχύ της υπόθεσης του Καθ΄ ου η Αίτηση. Δεν φαίνεται από την υπεράσπιση να προκύπτει οποιαδήποτε παραδοχή επί των ουσιαστικών πτυχών της απαίτησης που θα μπορούσε να αποκλείσει την οποιαδήποτε προοπτική επιτυχίας της.
Αναφορικά με τον παράγοντα καθυστέρησης, αρχικά αναφέρω ότι από μόνη της η καθυστέρηση δεν μπορεί να δικαιολογήσει απόρριψη της αίτησης (βλ. GENEMP TRADING ανωτέρω). Δεν διαφεύγει της προσοχής μου βεβαίως ότι τα δικόγραφα είχαν συμπληρωθεί το 2021 καθώς και ότι η παρούσα παράμεινε πολλές φορές για οδηγίες προκειμένου τα μέρη να εξετάσουν ζητήματα που αφορούσαν και στην 2060/20 καθώς και για σκοπούς εξώδικης διευθέτησης (6.3.2025 – 12.3.2026). Σημειώνεται επίσης ότι στις 26.5.2025 υπήρξε και τροποποίηση της υπεράσπισης. Είναι, γεγονός ότι είχε κάθε ευκαιρία η Αιτήτρια να καταχωρήσει πολύ νωρίτερα την υπό κρίση αίτηση. Παρά ταύτα, έστω και τώρα, δεν θεωρώ ότι η εν λόγω καθυστέρηση υπό τις περιστάσεις θα εκτροχιάσει την πορεία της αγωγής εφόσον δεν έχει αρχίσει ακροαματική διαδικασία, λαμβάνοντας ταυτόχρονα υπόψιν ότι στη βάση της Δ.60 ανωτέρω ζήτημα ασφάλειας εξόδων μπορεί να προκύψει και να διαταχθεί σε κάθε στάδιο της διαδικασίας.
Στην βάση όλων των πιο πάνω κρίνω ότι δικαιολογείται η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
Παραμένει να εξεταστεί κατά πόσο το ποσό που αξιώνει η Αιτήτρια είναι δικαιολογημένο. Από τον επισυνημμένο κατάλογο εξόδων στην αίτηση προκύπτει ότι ο υπολογισμός έγινε στην κλίμακα €50.000 - €100.000 ενώ το αξιούμενο από τον Καθ’ ου η Αίτηση ποσό στην απαίτηση δεν ξεπερνά τις €40.000. Σημειώνω ότι εξ όσων διαπιστώνω από τον φάκελο της υπόθεσης, σε κάθε δικόγραφο της Αιτήτριας καταγράφεται η κλίμακα €50.000 - €100.000 ενώ η απαίτηση καταχωρήθηκε στην κλίμακα €10.000 - €50.000 και δεν εντοπίζω να έχει γίνει αύξηση της κλίμακας. Ενδεχομένως, οι συνήγοροι της Αιτήτριας εκ παραδρομής σημείωσαν λανθασμένη κλίμακα όταν καταχώρησαν υπεράσπιση και έκτοτε παρασύρθηκαν από το γεγονός αυτό. Σε κάθε περίπτωση, ο υπολογισμός των εξόδων θα έπρεπε να γίνει στην κλίμακα €10.000 - €50.000.
Έχοντας εν τω μεταξύ διεξέλθει τον υφιστάμενο κατάλογο εξόδων. Έχοντας υπόψιν ότι το ποσό της ασφάλειας εξόδων βρίσκεται στην κρίση του Δικαστηρίου (βλ. Continental Ins. Co. of Hampshire Ltd v. O' Regan (1998) 1 Α.Α.Δ. 1087) και συνεκτιμώντας όλα όσα έχουν τεθεί ενώπιον μου περιλαμβανομένου του ιστορικού της υπόθεσης ως προκύπτει από το περιεχόμενο του φακέλου, κρίνω το ποσό των €5.000 είναι εύλογο και ικανοποιητικό για να διασφαλίσει, υπό τις περιστάσεις τυχόν έξοδα.
Κατάληξη
Εν όψει όλων των πιο πάνω η αίτηση επιτυγχάνει.
Εκδίδεται διάταγμα δια του οποίου ο Καθ’ ου η Αίτηση διατάζεται όπως εντός 30 ημερών από σήμερα παρέχει ασφάλεια εξόδων με κατάθεση του ποσού των €5.000 σε μετρητά ή με ανέκκλητη τραπεζική εγγύηση στον Πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας.
Μέχρι την παροχή της πιο πάνω ασφάλειας εξόδων η διαδικασία αναστέλλεται.
Σε περίπτωση μη συμμόρφωσης από πλευράς Καθ’ ου η Αίτηση εντός της πιο πάνω καθορισμένης προθεσμίας η αγωγή θα θεωρείται ότι εγκαταλείφθηκε, συνεπώς θα θεωρείται απορριφθείσα και η Αιτήτρια θα δικαιούται τα έξοδα της διαδικασίας.
Όσον αφορά τα έξοδα της παρούσας αίτησης επιδικάζονται προς όφελος της Αιτήτριας και εναντίον του Καθ’ ου η Αίτηση ως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας.
(Υπ.) .....................................
Λ. Χαβιαράς,Ε.Δ.
Πιστόν Αντίγραφον
Πρωτοκολλητής
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο